Categorieën
asemisch gedicht van de dag Grafiek lyriek woordenpers

“bij het melkvlammen
bij de grafadem
in  purperen zweefmonden:

  het tonggolven

o bulkende zaadstulp

breek in ons los”

(zulke heilzangen gaan al snel in de stemspleten knellen, mevrouw!)

het mauve hert HMS Spanningsberger in de ondergangszon
– te jong achter de sterfspijlen
– indien afwaarts murmelt de tranenvloed :

  • de dijen bekoren de dijen
  • de dijen bekronen de dijen
  • de dijen bekreunen de spil

je wist: wit tonaal is de kus
en je lippen lusten het ruisen vooral

als een teen krult jouw leegte om haar
leegte en je tepels schuren zich rood
en zo, gewond en verwonden, jij met het hare,
lacht zij
lacht zij nog

  • haar stemkraken bloot
  • jouw stikschuimzilver op haar bruisplaatje pruttelt
  • het praatscherm de glans van heur haar in tressen te zingen legt
  • zij dompelt jullie lijfjes in de pek van haar nu

⇒ (nu je mij daarom weer de lucht afstroopt als een huid) alsof ik

inputtekst (2017 > 2008)

Rigorisme. Losse Lyriek 1994-2024

dv 2019 – “i’ll take this one” pen & pastel in een 21,5×18,5 tekenboekske

Geef een reactie