Categorieën
gedicht van de dag hemelnet2020 HEMELNETLYRIEK lyriek

spinozistisch terpsitonenritueel

G*d behoeft geen naturatie daar:
de band loopt, de indruk valt en
in het vage werpt een lijf gestalten.
Vaste toon maakt schijnbaar elk gebaar.

Het vlak vermeerdert niet de vouw,
de leegte wordt in klank niet opgesplitst,
dus waar beweging niets beslist
danst naakt en mysterieus de vrouw.

Het heeft weerom met geld en lust
te maken, grote ogen die daartoe in
ogenblikken haken. Baruch zou het

laken: inzicht dat in zich zo fel
tot spraak verplicht, wordt even snel
door eigen licht weer toegedicht.

invoer (2017)

Steun RADIO KLEBNIKOV!
Streel uw oren!
Koop onze Bandcamp-CD’s!

HEMELNETLYRIEK

lyrische teksten vanop http://vilt.skynetblogs.be 2004-2007
herwerkt voor 2020 en erger

Steun de Kathedraal, Radio Klebnikov en Platform PLEE!

Koop meer BROL!

op de grote Brolexpo van HET ROT!
Nog tot 17 november 2020 in FLUGZEUG Music-Art-Design te Leuven…
Bekijk de Cataloog
(prijslijst met foto’s op FB)

Categorieën
lyriek

ruparot 13-15

natural pixels – Autodesk
natuurlijke pixels – water color – A5

pixels reduceren het zien tot het waarnemen van een opeenvolging van statische beelden. zo werkt het zien niet. het zien genereert verschil (differentie) door beweging: het is niet welke kleur, welk lichtspectrum op welke plaats wanneer, (wat je met pixels perfect kan vatten, maar de verhouding tussen de eerdere waarden met de huidige én de toekomende (die nog niet ‘gezien’ werd, maar al wel ‘ontvangen’).
analyseer verder in deze trant en je zal automatisch bij de zeshoek uitkomen als ‘ideale’ differentiemeter, als ideale lichtcel: de perfecte, meest ‘economische’ verhouding tussen het haalbare vlak en de onmogelijkheid van de cirkel

14 – vicious angel on the eve of light (water color/chalks – A5)
“when the light that we sought came upon us” – Autodesk sketch

‘given the light that they pray for, they call it destruction’ – chalks on black paper – A4+
kitsune (kumiho / jiǔwěihú), chalks on paper, A4
Categorieën
gedicht van de dag hemelnet2020 HEMELNETLYRIEK lyriek

De hemel is een strakke band

Als de regen valt, valt de regen niet
van hoog, de hemel is de hemel
niet, de hemel spant veelal
de lucht in strakke gordels zus
met ademresten zo.

Het staal roest. Heerst
algehele stroompanne. De mot Er
in de pels, het slijm rolt over
het opgeplakte velletje V1
met daarop in gouden
letters het protocol P1.

De herinnering ‘het kon’.

Miss Louisa Summerhouse Donkins (‘een Koetsenmens’)
nadert tot op hijgafstand op dit al te stille uur. Er is Er
in Julia’s voor eeuwig opgewerkte kippenren, een sociëteit met een V-hals vol dichters profeten schilders en wondermooie maagden geurend naar solfer, sappho en zuur.

Daar is Daar. Als de regen valt, valt de regen, niet?
Het glas in je kasten staat vol met krassen
dat de Waarheid zal. Als de regen

valt, valt

de regen niet.

invoer (2017)

Foto van Julia Margeret Cameron

Steun RADIO KLEBNIKOV!
Streel uw oren!
Koop onze Bandcamp-CD’s!

Steun de Kathedraal, Radio Klebnikov en Platform PLEE!

Koop meer BROL!

op de grote Brolexpo van HET ROT!
Nog tot 17 november 2020 in FLUGZEUG Music-Art-Design te Leuven…
Bekijk de Cataloog
(prijslijst met foto’s op FB)

Categorieën
gedicht van de dag hemelnet2020 HEMELNETLYRIEK lyriek

Onbekenden en contacten


Een onbekende is iemand die niet voorkomt
in uw lijst met contacten. U kunt een contact
of onbekende toevoegen of blokkeren, zodat
deze uw status niet kunnen zien en u geen
berichten kunnen sturen.

Als u geen actie onderneemt, verdwijnt de
onbekende wanneer u zich afmeldt.

Niet meer dit kolken der zinnen,
niet langer dat lichaam dat ondubbelzinnig wil voelen,
niet meer het zure druppeltjes druppelen in de huig,
niet meer dit kokhalzen ‘ik’ , die hete krampen ‘wij’.

 Een onbekende toevoegen of blokkeren

> Berichten > Mijn vrienden en selecteer de
onbekende> Meer> Als contact toev. of Gebr.
blokkeren.

Het falen van de causaliteit was nu eindelijk duidelijk:
het absurde einde impliceerde simpelweg
de ramp geschiedenis, de onzin god, de waanzin jij

Gewaarschuwd worden wanneer een
contact online is.

Selecteer dat u gewaarschuwd wilt worden
wanneer een contact online is.

Hier betaal ik niet voor.

invoer (2017)

Steun RADIO KLEBNIKOV!
Streel uw oren!
Koop onze Bandcamp-CD’s!

HEMELNETLYRIEK

lyrische teksten vanop http://vilt.skynetblogs.be 2004-2007
herwerkt voor 2020 en erger

Steun de Kathedraal, Radio Klebnikov en Platform PLEE!

Koop meer BROL!

op de grote Brolexpo van HET ROT!
Nog tot 17 november 2020 in FLUGZEUG Music-Art-Design te Leuven…
Bekijk de Cataloog
(prijslijst met foto’s op FB)

Categorieën
gedicht van de dag hemelnet2020 HEMELNETLYRIEK lyriek

Het is de waarheid

Het kraken van uw rokken als u plaatsneemt, mevrouw.

En de vliegenspijs in de gangen van uw gedachten die druipen van uw gedachten en de walmen van uw gedachten die zich geen weg weten wég van uw gedachten en daarom in uw gedachten de gedachte stank heel erg sterk produceren.

Hoe dat was? Het.
Waar? Op Venus.
Bent u allen man? En het kwadrant kleuren van Baruch dan?

Het is de waarheid.

De waarheid is het ja,
maar, weet u, we moeten die uitstellen, voor ons uitschuiven zodat we tijdig kunnen afstand nemen, ja: afstand nemen.

Tijdig.

We zullen moeten, denk je niet, ja, we moeten het kopje leven er afpitsen. Hier een zwart spiraaltje rook, daar een kringetje van laaiend vuur.
Als er walm is weten we wel dat het komen gaat, we weten dat het komen gaat, oké, zeggen we dan, het gaat komen.

Maar het kraken van uw rokken, mevrouw!

invoer (2017)

HEMELNETLYRIEK

lyrische teksten vanop http://vilt.skynetblogs.be 2004-2007
herwerkt voor 2020 en erger

Steun de Kathedraal, Radio Klebnikov en Platform PLEE!

Koop meer BROL!

op de grote Brolexpo van HET ROT!
Nog tot 17 november 2020 in FLUGZEUG Music-Art-Design te Leuven…
Bekijk de Cataloog
(prijslijst met foto’s op FB)

Categorieën
lyriek

4 catastrofen (4/4)

4.

God daarentegen zal de geschillen enkel sub specie durationis als uien afschillen.

De tijd, zo heeft het verleden uitgewezen, droogt het gestage afbeelden van het uitdrogende verloop van de uitdrogende tijd dermate uit dat de afbeelding ter stilstand gedwongen fragiel wordt, de status van het tijdsbegrip precair en het geheel tenslotte in het onzichtbare instort.

We verzamelen alsnog conclusief:

  • het tellen dat enkel des mensen is
  • het kijken dat des mensen is
  • het hebreeuws op latijnschen leest geschoeid
  • rijk geworden door zout en haring

“een flard zwart scheurde door het blauw toen hij het schavot opstapte”

Er komt geen einde aan wat nooit begonnen is, en wat niet af is, kan niet worden weggedaan.
Je kan wolken lezen in haar ogen als ze lacht: letters waarheid wit en blauw in stralenpracht. En toen brak de hemel en zij sprak en ze zei:

“dat haar van mij, ’t is echt een ramp”

(refr.)

invoer (2017)

HEMELNETLYRIEK

lyrische teksten vanop http://vilt.skynetblogs.be 2004-2007
herwerkt voor 2020 en erger

Steun de Kathedraal, Radio Klebnikov en Platform PLEE!

Koop meer BROL!

op de grote Brolexpo van HET ROT!
Nog tot 17 november 2020 in FLUGZEUG Music-Art-Design te Leuven…
Bekijk de Cataloog
(prijslijst met foto’s op FB)

Categorieën
Grafiek ruparot

ruparot #12

what is seen does not happen by itself – Autodesk sketch

het echte vorm geven is ook het licht bevrijden van de belemmering
de belemmering is het willen zien, de lijn van het donkere
de lijn bakent het veld af van het toegelaten licht
het veld is geen vlak maar een geheel van bewegingen
het zichtbare speelt zich af in het toegelaten spanningsveld, het bekekene

zoals ook het hoorbare enkel gebeurt in het beluisterde
maar de waarneming is sneller dan het hoorbare
enkel het zichtbare gebeurt sneller dan de waarneming

daarom geloven we soms niet wat we horen of zeggen
maar wat we zien geloven we haast onvoorwaardelijk

compstudie voor een hoogdruk

het gebaar valt samen met de waarneming
de handen spreken sneller dan het zegbare
de handen zeggen het onzegbare
en het been wiebelt haar eigen schoonheid

suddENtity #9

cover
  • stem op Samson CO3 micro
  • stem op dynamische zangmicrofoon met Voice Transformer
  • vooraf opgenomen keyboard loop
  • melodica met micro 2
  • internet loop (de master wordt gestreamd naar internet en teruggekoppeld als invoer)

tekst

The end is faster than you | Speedier than time |
Utmost arrow straightest true | Between eyes of
thine.

Never leave home with yourself | Remain on the
throne | Sipping from the summit shelf | Alone
with alone.

No friendship in/with this world | Serpent swarm
of lies | Or simply my true face curled | Into snake
disguise.
Nicola Masciandaro
suddENtity, ISBN-13: 978-1981952922, p.16

studie voor een hoogdruk
Categorieën
gedicht van de dag hemelnet2020 HEMELNETLYRIEK lyriek

4 catastrofen (3/4)

3.

Wie zullen we, zo vroeg ons toen de leider in leven,
wie zullen we knevelen, de nekvellen
toenijpen, de mond snoeren,
het lijf met pek en doem toesmeren
opdat het onze bij ons blijft
en wij in die zekerheid van het onze bevrijd blijven
als zijnden hier en onschuldig tot in de eeuwigheid?

Noodzakelijk: de restjes lichaamsprut
rechts bezijden de komma buiten te
houden, bij indringing uit te wijzen,
die lampedutsen te verdonkeremanen
desnoods, daar de som dient in de chain
met de opdienwijze block te stroken.

In het bovendek wordt een opening voorzien van 80 cm bij 80 cm (het controleluik).

En hij sprak:

“Laat ons aanvangen met het inperken der geschiedenissen,
de getallen groter dan Math.abs(6000) met een index-out-of-range foutmelding in de duivelsputten colloqueren of alleszins de kudden daarover in het ongewisse laten mekkeren en vreten en mekkeren in de hun vakkundig opgeklopte weeïgheden,
hun mediatieke graasvelden, opdat de schepnetten der commercie hen bij rijpheid efficiënter zoude kunnen prooivissen.”

En zijn woord werd code in Ethereum.
En zo geschiedde.

(refr.)

invoer (2017)

HEMELNETLYRIEK

lyrische teksten vanop http://vilt.skynetblogs.be 2004-2007
herwerkt voor 2020 en erger

Categorieën
gedicht van de dag hemelnet2020 HEMELNETLYRIEK lyriek

4 catastrofen (2/4)

2.

De denker mort. Iedereen kan lezen, verzucht hij,
die dit lezen kan, maar niemand kan lezen
wat dat lezen inhoudt, laat staan wat
het lezen aan zijnden insluit.

Zijn hand, bv., die….

De denker mort. De nodige rubberen expansiemoffen, ook voor elektrische leidingen, worden geplaatst om de waterdichtheid van het geheel volledig te kunnen garanderen.

De locomotief zal zo dadelijk ontsporen. Zo. Zie:
een locomotief met in zijn spoor een dertigtal doden.
Wat is, is in zichzelf of in iets anders, maar wat als?

Het doek valt, het toneel draait weg, de toeschouwers vallen uit hun pluchen zetels in het midden van deze voorspelde catastrofe.
Onmiskenbaar trojaans van origine vertraagt de tragedie zich tot het ondraaglijke:

  • als je omkijkt, is ze dood
  • als je omkijkt, is zij dood
  • als je wegkijkt, kijk je om
  • niet wegkijken

(refr.)

invoer (2017)

HEMELNETLYRIEK

lyrische teksten vanop http://vilt.skynetblogs.be 2004-2007
herwerkt voor 2020 en erger

Categorieën
ruparot

ruparot #11

breach of sorrow – Autodesk sketch
wanneer 
wij raken straks raken wij
de weg kwijt eerst en dan weer
raken wij en ik ben jij
en jij bent ik en vergeet
je adem niet wanneer verdriet 
de stilte breekt waarin wij 
gabriel in leven roepen
riepen ja zo rijpen wij
en raken wij elkander weer

NKdeE 2020 – ‘this wayless way’ – water colour 17,5×12,5cm
het leven dat dood was al 
da's alles wat je krijgt
het hoofdloze hart dat zucht
het onmogelijke echte

snij het af van de eindeloze lijst
van alles wat het zeggen zou
of het verdrinkt nog
op de weg die weg is al

neem het in je handen als klei
kneed het om tot stof
maak er niets van speel er mee
zolang je spelen moet

maar trommel met je vingers
altijd weer op de hand
van de oude gekkenmand
the song of the lilies

ed & dv testing the equipment for the soft black stars recordings – texts by david tibet, nicola masciandaro and antonin artaud

texts by Masciandaro (from suddENtity):

One day I will wake and see | That it’s all a dream
| Unwinding oneself to be | A thread of the seam.
Wrong turn taken everywhere | How else to be
here | Twixt earth fire water air | Never in the
clear?
Love is dead and so am I | Yet we keep flying | A
bright burning in the sky | Of the undying.


Weep me off my feet until | These eyes touch the
soul | Swoon all spheres to sleep so still | One
awakes the whole.
I’m hanging in your silence | Strangled on your
name | Swinging high in the violence | Of love’s
little game.
Last thing I should ever do | Think another
thought | And yet it now happens through |
Exactly when not.

Perfectly impossible | In all directions | Paradise
descent to hell | Abyss erections.
Does not matter who I am | What the hell you do
| No one knows to no one damn | Soul is one and
true.
This is just one little life | No way all there is | So
shut up and sheath that knife | A blade not
yours—His .

suddENtity #8

A life still living once dead | Is my gift to you | A
heart-sighing severed head | Impossibly true.

Cut loose the infinite list | Of all left to say | Or it
might drown me adrift | On this wayless way.

Take me in your hands like clay | Knead it down
to dust | Make nothing of me just play | As long
as you must.

over RUPAROT

hier komt iets van uitleg over het programma

ideas don’t matter
dreams rot away into matter

Categorieën
gedicht van de dag hemelnet2020 HEMELNETLYRIEK lyriek

4 catastrofen met refrein (1/4)

1.

Omnia quae sunt vel in se vel in alio sunt. 
Alles van het zijnde is in zich of in iets anders.

De betonkwaliteit is B 45.
De stelling gebiedt o.a.

  • een eenheid van beweging in het fragmentarische, dat zich daardoor enkel als verenigde stilstand kan voordoen
  • het doekvallen, ijzingwekkend, op het toneel van de algemene tekst
    over het Niets (of omgekeerd)
  • de lijfelijke verscheuring der goed menende intelligentsia door het grauw
  • het zijn dat elke contingentie door de geëigende presentie uitsluit (god dobbelt niet)
  • een catastrofe blijft niet lang alleen

refr.:

Menoure in de ochtendzon:
één schaduw draait rondom.
Zeven kaarsen geven licht:
alle lijnen zijn in zicht.
Dag en nacht is er verschil:
van al het licht is g*d de spil.

Onthou op straffe doods
wat in Holland hier de regel is:
het gebeuren gods is groots
en wat gebeurt is kan je stapelen
bij de koffie in de loods.

invoer (2017)

HEMELNETLYRIEK

lyrische teksten vanop http://vilt.skynetblogs.be 2004-2007
herwerkt voor 2020 en erger

Categorieën
gedicht van de dag hemelnet2020 HEMELNETLYRIEK lyriek

Het Lijf van Louter Code

# init

Het Lijf van Louter Code hangt 
  innig verstrengeld 
  met elk der 10 Geboden 
  boven het Indifferente 
te zweven. 

Ongeteld 
tasten de netwerktengels 
de 10 Geboden af 
//en (impliciete concatenatie)
uit het Lijfmondje
kwakt bijwijlen met nadruk de kwijl.

Bij elke gulp 
   glipt telkens één der ordewoorden
   dieper in haar code door. 
'Sta!' zo stoot er één, en 'Spring!' 
Het Lijf gelooft erin.
# main

Het Lijfje zweet, het staat nu heet. 
// En ziet: (impliciete concatenatie en invocatie van de virtuele grafische modus)

  het Scherm floept
  de Dans vangt
  het Lijf slaat
                  aan.
Zolang wij, 
  zolang zal ik,
  zolang zal zij
bestaan.

invoer (2017)

HEMELNETLYRIEK

lyrische teksten vanop http://vilt.skynetblogs.be 2004-2007
herwerkt voor 2020 en erger

Categorieën
lyriek

LAIS CCXL

voor e.d.,
geplaagd door keelpijn

Zon schiet uit de hemel om in jouw hals
zijn medicijn te likken. Huid branden
wil hij niet, maar sloom, in een trage wals
herhalen hoe het gebrek aan handen
zijn stralen zo met verdriet ontmanden,
daar hij jou ziet maar toch niet strelen kan,
dat hij het eigen licht wel wurgen kan,
omdat het jouw gelaat voor hem ontbloot,
maar hij jouw smart niet teder stillen kan,
wijl hij daartoe toch uit de wolken schoot.

NKdeE – asemische lezing van LAIS CCXL
Categorieën
gedicht van de dag hemelnet2020 HEMELNETLYRIEK lyriek

onderwerpen

Nieuwe onderwerpen die je misschien leuk vindt:

  • Feta (21k volgers)
  • Boerderijdieren (7k volgers)
  • Van de weg af (147k volgers)
  • Cartoons (15k volgers)
  • Witte keukens (45k volgers)

Wanneer de assemblage van mijn neigingen (conatus) de diep in het plasma van mijn aansturing geborgen traan verlatenheid, de vacuole van tristesse die vergeefs benepen werd door de agentia doodsdrift en destructie,
wanneer wat ik nu doornen noem, zich keren gaat tot actieve begeerte
(animositas generositas pietas),

dan dien ik mij vooraf te sterken (fortitudo) want middels de ars rectae rationis (kunst van de juiste rede) dien ik het hoofd te bieden aan de grillen van het lot (fortuna):

g*ds uitdrukking van God
in de schaafrots aan mijn kusten
in de gifstoot van de kwal
in het krijsen van de meeuwen
in het rukken aan de flarden huid.

In de meditatio ook vind ik nog enige remedia
omdat mijn armzielige verdriet dan aansluiting vindt bij
en oplost in de ongrondelijke tristesse van het Ene
de afgrond van het Al.

Elke stap die je zet is een stap dichter bij het graf.
Reserveer tijdig want de plaatsen zijn beperkt.

invoer (2017)

oude glasplaatfoto uit het NKdeE archief

HEMELNETLYRIEK

lyrische teksten vanop http://vilt.skynetblogs.be 2004-2007
herwerkt voor 2020 en erger

Steun de Kathedraal, Radio Klebnikov en Platform PLEE!

Koop meer BROL!

op de grote Brolexpo van HET ROT!
Nog tot 17 november 2020 in FLUGZEUG Music-Art-Design te Leuven…
Bekijk de Cataloog
(prijslijst met foto’s op FB)

Categorieën
ruparot

ruparot #9

‘Getting there is killing us’ – Autodesk sketch
  • als je zoveel moeite doet om niet ziek te worden, waarom wil je dan niet genezen?
  • wat wil je overleven en voor hoe lang? jezelf? hoeveel wil je betalen om jezelf te blijven? hoeveel anderen wil je daarvoor opofferen?
  • waar wil je naartoe vandaag?

suddENtity #6

This is what it does not take | To make it through
life | Inedible piece of cake | Uncut by a knife.


One million percent hopeless | Every step a fall |
Or so I like this ropeless | Alpine climb to call.


I will stay here forever | Still thinking of you |
Until the never sever | The false from the true.

text: Nicola Masciandaro – from ‘SuddEntity’ (ISBN-13: 978-1981952922- 2017)

over RUPAROT

hier komt iets van uitleg over het programma

ideas don’t matter
dreams rot away into matter

Steun de Kathedraal, Radio Klebnikov en Platform PLEE!

Koop meer BROL!

op de grote Brolexpo van HET ROT!
Nog tot 17 november 2020 in FLUGZEUG Music-Art-Design te Leuven…
Bekijk de Cataloog
(prijslijst met foto’s op FB)

NKdeE 2020 – ‘I will stay here forever / Still thinking of you (voor cb)’ – water color – 19 x14,5
Categorieën
gedicht van de dag hemelnet2020 HEMELNETLYRIEK lyriek

Erg

De grens van het toelaatbare ligt al weken te rotten achter ons.
De woorden ondertussen en zomaar moet je pellen eerst en stevig pletten wil je er nog enige zin uit persen.

Nergens van, een buitenissig het is het, het houdt geen steek alsof het ooit. Kijk, al dit hier en al dat daar. Hooguit de differente kleuren ervan zullen als gele pils in pils verschalen. Het is bloemblaadjes die stofploffen op het zand.

O, het is alom en alom is het het een het, een buitenissig het is het, het vaart, zie daar, het zeegat uit en dra stort het zich nog de aardschijf af in het ongewisse daar waar de draken leven.

Het blijft het, een dilemma, zelfs in de hel:
bij rust, verkool je, en als je snel beweegt, brandt je eens zo fel. 

Het is een belofte achter de Belofte in het derde rayon der beloftes in het grootwarenhuis en dan zit je toch maar weer in dat grootwarenhuis, muzak te neuriën bij het deinen van de massa in de kassa. 

Het is er, er is hier, het is hier erg.

invoer (2017)

oude glasplaatfoto uit de NKdeE Archieven

HEMELNETLYRIEK

lyrische teksten vanop http://vilt.skynetblogs.be 2004-2007
herwerkt voor 2020 en erger

Steun de Kathedraal, Radio Klebnikov en Platform PLEE!

Koop meer BROL!

op de grote Brolexpo van HET ROT!
Nog tot 17 november 2020 in FLUGZEUG Music-Art-Design te Leuven…
Bekijk de Cataloog
(prijslijst met foto’s op FB)

Categorieën
Grafiek ruparot

ruparot #8

‘stop dragging and learn how to float’ – Autodesk Sketch on tablet

suddENtity #5

Since when is desire friend? | Since when will it
help? | Shall the pearl-diver ascend | Entangled
in kelp?


Never once acted wisely | Towards life as a whole
| Moved constantly most shyly | Around the real
goal.
My whole life is undersea | You spy just a breath


| Few bubbling spheres left of me | Long after this
death.

NKdeE 2020 – Since when is desire friend? – Watercolor – A5
NKdeE 2020 – ‘The Real Goal’ – Collage-pencil – A4

over RUPAROT

hier komt iets van uitleg over het programma

ideas don’t matter
dreams rot away into matter

Steun de Kathedraal, Radio Klebnikov en Platform PLEE!

Koop meer BROL!

op de grote Brolexpo van HET ROT!
Nog tot 17 november 2020 in FLUGZEUG Music-Art-Design te Leuven…
Bekijk de Cataloog
(prijslijst met foto’s op FB)

Categorieën
lyriek

monoloog

een lood met zinken ding
hangt zwaar aan alle monden
vastgeklonken

het botst wat tegen randen aan
en maakt daarbij een dof geluid

het wacht en wacht
tot het mag vallen
want ’t mag alleen maar vallen
als het in stilte vallen kan
en ongezien

voor jou.

invoer (2017)

HEMELNETLYRIEK

lyrische teksten vanop http://vilt.skynetblogs.be 2004-2007
herwerkt voor 2020 en erger

Steun de Kathedraal, Radio Klebnikov en Platform PLEE!

Koop meer BROL!

op de grote Brolexpo van HET ROT!
Nog tot 17 november 2020 in FLUGZEUG Music-Art-Design te Leuven…
Bekijk de Cataloog
(prijslijst met foto’s op FB)

Categorieën
Grafiek ruparot

ruparot #7

‘hoe meer ik reik, doe dieper ’t zwart’ – Autodesk Sketch

hoe meer ik bid, hoe meer gij zwijgt
hoe meer ik schreeuw, hoe meer gij slaat
hoe meer ik vlucht, hoe dichter gij mij naakt
hoe meer ik mij onthecht, hoe meer gij hijgt
hoe meer ik mij verliezen wil, hoe groter gij mij maakt

hoe meer ik reik, hoe dieper ’t zwart
hoe meer ik zie, hoe minder licht
gij zijt mijn zelf, dit aangezicht
gij zijt mijn hemel en mijn hel,
en ik ben u, gij bloedend hart.

suddENtity #4

text: Nicola Masciandaro – from ‘SuddEntity’ (ISBN-13: 978-1981952922- 2017)
live electronics: NKdeE keyboard and Boss VT1 Voice Transformer and the VRT commentary box to the Ronde van Vlaanderen


Part of resist not evil | They don’t understand |
Cheek of a slap uncivil | Stain cutting your hand.

I hate life and it hates me | We are all the rage |
Performing our enmity | For none on this stage.

I have nothing to give you | You nothing to me |
Except maybe one small true | Drop of sanity.

NKdeE 2020 – ‘Nothing to give you’ – pencil – A4

Steun de Kathedraal, Radio Klebnikov en Platform PLEE!

Koop meer BROL!

op de grote Brolexpo van HET ROT!
Nog tot 17 november 2020 in FLUGZEUG Music-Art-Design te Leuven…
Bekijk de Cataloog
(prijslijst met foto’s op FB)

NKdeE – ‘We are all the rage’ – Water color – A5

over RUPAROT

hier komt iets van uitleg over het programma

ideas don’t matter
dreams rot away into matter

Categorieën
lyriek

Vuur

Vuur daalt neer ten onzent nu,
in zijn soort het meest genadige,
 

zo visoogt het gif mengende letterheksje, een lieftallig optilrokje dat met gele tandjes krols op heur lokken staan te bijten

en

in volle verwachting van het intieme binnendringen weldra der woordkrullen aanziet de dwaalster Stiena Lourendos de immense leegte van de ruimte voor het wezen van de tijd zelve, en met de haar zo eigen kraakstem, stijf van onbestemd verlangen, benoemt zij van daaruit de eenvoud der tienduizend dingen waaronder ook deze brandbaarheden:

  • het de deegwaren aanzeggen dat zij beter op de hoogte zouden blijven
  • het nogal gratuite ‘kan ik u echt niet verder helpen?’ van de stervende hulpverlener
  • het bereiken van de bakvormrand zelf van het smeuïge deeg met de smeltboter pruttelend in de jusputjes
  • het ‘blinken niet mijn wielenspaken zo glitterig gelijk?’ van het verzwegen fietsframe, opflitsend in het immanente
  • de blondjes die fel te flossen staan in de sanitaire zone wijl de bloedende kern der harde wielerfanaten alweer een nieuwe lente inslaat
    • zoef zoefzoef zoef zoefzoefzoef (ze zijn met z’n zeven) een achttal keer de kerk rond in het gans verlaten dorp
  • het ‘was ik maar’ dat zindert na de dood
  • het ‘oef: er is een punt.’
  • de verklaring van het lidwoord voor beginners
  • het ‘geen geluid vandaag’
  • het ‘alle dingen zijn bedrog’
  • het ‘Sara‘ (maar die hadden we al)
  • de benadering van de eenvoud der duizend dingen middels enumeratie

tijdig toch, stelt zij de vraag naar de hoedanigheid.

En dat vuur ()
daalt neer ten onzent nu

invoer (2017)

HEMELNETLYRIEK

lyrische teksten vanop http://vilt.skynetblogs.be 2004-2007
herwerkt voor 2020 en erger

Steun de Kathedraal, Radio Klebnikov en Platform PLEE!

Koop meer BROL!

op de grote Brolexpo van HET ROT!
Nog tot 17 november 2020 in FLUGZEUG Music-Art-Design te Leuven…
Bekijk de Cataloog
(prijslijst met foto’s op FB)

Categorieën
Vertalingen - Bewerkingen zwartzachte sterren

de tekens der sterren

The Signs in the Stars – David Tibet – 1998
vert. NKdeE 2020

Ik had wat bloemen geplukt
Om op je gezicht te leggen
Zelfs al had je het vlugge
Rijk nog niet verlaten
Ik zag dat de regenwolken
Door paarden voort werden gedreven
Die al lang genummerd waren
En onherkenbaar en vrij
En ik wou je echtgenote noemen
Terwijl ik zijlings de tekens bleef zien

En de vier hoofden der mannen
En al wat zij droegen
En de vier vrouwenschoten
En al wat zij beloofden
En ik wou jou wel schrijven
Verzen gezangen en bijbels
Je gelaat met parels bezet
Met je handen in boeien aan Christus
Maar ik bleef naar de tekens kijken.

Ik had het nieuws gezien
Dat het Trojaanse beest
Niet meer nabij
Noch komende was
Niet aan de deur stond
Maar hier was
Het grote in het kleine

En ik bleef maar kijken naar de tekens der sterren.

David Tibet

oude glasplaatfoto – uit het archief van E.D.

over ZWARTZACHTE STERREN

zwartzachte sterren is een Current 93 – adaptatieprogramma voor Laaglanders en Erger door E.D., T.B. en de voltallige NKdeE

“zoek ons niet op, u hoort wel van ons

inhoud


Categorieën
Anke Veld

Lode’s credo

“in de naam van de dingen
zit de naam van het niets.
het niets noemt de dingen
de dingen dragen de naam
als satellieten van het niets

de naam van god is uit het
niets de naam geworden
die de god der dingen
heeft tot god benoemd.
de god der dingen heeft
de mens tot slaaf gemaakt.

schrap de namen, laat
het zijn, weg met de dingen
weg met alles dat in de naam
van de dingen, in de naam
van god gebeurt want in
de naam van het zijn
gebeurt er hoegenaamd
niets.”

Lode Kok, Anke VeldKOLK, 2022

invoer (2017)

ANKE VELD

ANKE VELD is de internetroman die sinds 2002 gepubliceerd wordt terwijl hij geschreven wordt. de vertelde gebeurtenissen in de roman spelen zich grotensdeels ook simultaan af met de publicatietijd, of relatief korte tijd daarna, waardoor er soms wel eens wat moet worden bijgewerkt (ook Nostrodamus was niet onfeilbaar).

ANKE VELD is het verhaal van de AFLOOP. het is op dit moment niet bekend of het goed of slecht afloopt, maar aflopen doet het, daar kunnen we vooralsnog zeker van zijn.

ANKE VELD bestaat uit 8 plateau’s of ‘velden’ die elk één hoofdpersonage hebben. 18 jaar na de eerste publicaties is het niet langer duidelijk waar in het werk van de auteur de roman begint en waar de realiteit 1kwatongen beweren dat geheel WIKIPEDIA een onderdeel geworden is van de roman, maar dat lijkt ons toch nogal een indianenverhaal. ophoudt, of wat dan wel de realiteit van Anke Veld is. wie is , überhaubt, die Anke Veld?

Steun de Kathedraal, Radio Klebnikov en Platform PLEE!

Koop meer BROL!

op de grote Brolexpo van HET ROT!
Nog tot 17 november 2020 in FLUGZEUG Music-Art-Design te Leuven…
Bekijk de Cataloog
(prijslijst met foto’s op FB)

Noten   [ + ]

1. kwatongen beweren dat geheel WIKIPEDIA een onderdeel geworden is van de roman, maar dat lijkt ons toch nogal een indianenverhaal.
Categorieën
lyriek

RK WEEKBLADEN #24

Steun de Kathedraal, Radio Klebnikov en Platform PLEE!

Koop meer BROL!

op de grote Brolexpo van HET ROT!
Nog tot 17 november 2020 in FLUGZEUG Music-Art-Design te Leuven…
Bekijk de Cataloog
(prijslijst met foto’s op FB)

Categorieën
lyriek ruparot

ruparot #5

‘elke verbinding bevestigt de scheiding’ – Autodesk Sketch

in de solitude,
die geen eenzaamheid is, geen gebrek maar een bewuste overgave aan de fundamentele eenzaamheid die nooit overwonnen of verdreven kan worden – iedereen sterft volstrekt alleen, maar ook in je denken of zelfs niet in je voelen kom je ooit uit de beperking van je individualiteit tenzij in de bevrijdende ontkenning ervan, maar dan ben jij jij niet meer, dan heb je gewoon het ik afgezet –
in de solitude ontdek je al vrij snel dat elke band met de ander meteen een verwijdering inhoudt: anders zou je geen band hebben. het is het soort paradox dat moeilijk talig te denken is, ik bedoel je kan ‘m wel denken en vatten maar het blijft onwezenlijk, steriele kennis.
(topo)grafisch is het veel makkelijker omdat je dan handelend denkt, met ons voornaamste denkapparaat, je handen.
als je het tekent voer je het uit, en dan ‘begrijpt’ je systeem de beweging, hoe het gebeurt.

het besef hiervan, van het feit dat dit soort denken onlosmakelijk met de motoriek verbonden is, is een vreselijke hiaat in onze opvoeding en in onze cultuur. we zouden veel meer aankunnen van de kak die ons nog te wachten staat als we deze skills, deze ingebouwde conceptuele capaciteiten beter zouden leren gebruiken en ze ook bewust in onze interactie met de informaticamachines zouden gaan integreren. maar de militairen weten dat ongetwijfeld al wel.

NKdeE 2020- ‘I am you and you are me’ – Water colour – A5

als het afgrijselijke getemperd wordt
door de kastijding van de rede
als het afschuwelijke gematigd wordt
door het zompe watten van de taal

als de onuitsprekelijke horror van het echte
doorheen het lijden der tienduizenden
uiteindelijk tot kille bries verzwakt
de gelige flarden van het frêle denken

bereikt en plaatsneemt in de fel verziekte
kwabben van het consumentenlijf
dan raast het niet of blaast het niet
dan zegt het pluf en plof en wat een bof

maar hoed u om ’t genot uw god te noemen
en blijf toch beven bij het zwelgen van uw ik
want daar komt reeds het beest van Troje aan
om uw sap te likken terwijl u stikt in uw gesnik

Steun de Kathedraal, Radio Klebnikov en Platform PLEE!

Koop meer BROL!

op de grote Brolexpo van HET ROT!
Nog tot 17 november 2020 in FLUGZEUG Music-Art-Design te Leuven…
Bekijk de Cataloog
(prijslijst met foto’s op FB)

suddENtity #3

text: Nicola Masciandaro – from ‘SuddEntity’ (ISBN-13: 978-1981952922- 2017)
live electronics: NKdeE keyboard and Boss VT1 Voice Transformer
voice & recording: dv
artwork: NKdeE

text:

As long as I am not here | I might as well be | A
way has nowhere to steer | No exile the sea.


I am you and you are me | That is simply true |
Now we need the mystery | To show who is who.


Of course I am so stupid | As to want something |
Only weight pulled by Cupid | Is one’s own damn
string.

over RUPAROT

hier komt iets van uitleg over het programma

ideas don’t matter
dreams rot away into matter

Categorieën
lyriek

Wij kunnen niet

Wij kunnen niet, kunnen wij,
wij kunnen niet ademen, de lucht
zit onder het water, het water

draait in de soep, de soep
stroomt over de stoep en komt
aan de koekjes en de koekjes

zijn wak van het water. Wij zuigen,
wij zuigen ons vol, denken wij,
maar wij worden gezogen, wij,

dat is alles, want
niets kunnen wij.

invoer (2017)

HEMELNETLYRIEK

lyrische teksten vanop http://vilt.skynetblogs.be 2004-2007
herwerkt voor 2020 en erger

Steun de Kathedraal, Radio Klebnikov en Platform PLEE!

Koop meer BROL!

op de grote Brolexpo van HET ROT!
Nog tot 17 november 2020 in FLUGZEUG Music-Art-Design te Leuven…
Bekijk de Cataloog
(prijslijst met foto’s op FB)

Categorieën
zwartzachte sterren

Barcodes en Antichrist

Antichrist and Barcodes – David Tibet – 1998
vert. NKdeE 2020

Er zitten barcodes
En Antichrist
In de lucht die wij ademen
Met het zwarte doosje
Op ooghoogte
En het water
Dat in onze
Monden sijpelt

De codes die
Onze levens op en af
Doen flikkeren
Staccato de nacht
Gaat slikken
En beven
En bevriezen

De vissen met de buik omhoog
De ongeborenen opgetrommeld
Naar de wet der planeten
Is geen ruikwaar sterk genoeg
Om dit leven af te maken
Alfa en Omega
Het Grote in’t Kleine
De vlinders fladderen weg
De vossen staan stil

De maan
Zo scherp als een sikkel
Zo klaar als een pegel
Ademt maar zwaar en ziekjes
Wijl wij koortsachtig slapen
En heftig dromen

En ontwaken
In eindes weer
En stilletjes wachten
Tot de treinen staken
En de klokken kraken

Zijn naam
Kroop ons onder de huid
Dus bij de haren
Van mijn kippige kin-kin
Bij de haak of de kraak
Zit onze nek in de strop

Kom we gaan wandelen
Jij en ik lieve schat
Ja we gaan wandelen
Onder de Maan van de Minne

David Tibet

oude glasplaatfoto uit het archief van ED

over ZWARTZACHTE STERREN

zwartzachte sterren is een Current 93 – adaptatieprogramma voor Laaglanders en Erger door E.D., T.B. en de voltallige NKdeE

“zoek ons niet op, u hoort wel van ons

inhoud




Categorieën
ruparot

ruparot #5

‘natalie can’t you see’ – Autodesk sketch

het droomt

het is een droefte die de droefte is, moeder van de droefenis
het is een rode regen die als stroop vanuit de ruimte op de hoofden glijdt het is een sneeuwvlok op de tong die als kroepoek eerst nijpen gaat en dan een gat brandt in de mond
het is verdriet dat van vernietiging geniet omdat het dan pas schoonheid ziet
het is het ijle lied dat op het eindrijm in jouw reutel wacht
het is de stem die in het geuren van het zwijgen stinkt
het is de vloek die uitspreekt hoe het werd genoemd
het is geen virus meer dat in het sterven overleeft het is een puur verderf dat in het leven implodeert

alle lijfjes flitsen uit in een minuscule singuliere schicht
er is geen oog meer dat het einde ziet
de planeten vallen stil en vormen zwarte klomp
de sterren vormen paar en klappen dicht
de vorm ontwormt zich en verdwijnt

het is een droom en het ontwaakt pas als het weer begint

‘in de rode ruimte sterft het minnen uit in banen roet en stof’ – pastel op rood papier

suddENtity #2

text: Nicola Masciandaro – from ‘SuddEntity’ (ISBN-13: 978-1981952922- 2017)
sound: NKdeE keyboard and audioFaag
voice & recording: dv
artwork: NKdeE

text:

The word that dropped from my tongue’s tip |
And burned right through my chest | May it pass
the door of your lip | And die inside your breast.

Send yourself on an errand | Never to return | Fall
into the fire and | Don’t forget to burn.

This life is a special kind | Of inexistence | An
irreplaceable find | Of perfect nonsense.

de walg van het rot toonde ons de weg van het rot;
de angst voor het echte toont ons de weg naar het echte;
maar wat zou het verdriet ons ooit nog kunnen leren?

in het verdriet verbindt de treurende
de zielige beknotting tot het eigen ik
met het eindeloze falen van de wereldziel.

men vloekt en draagt de eigen onmacht op
aan wat zich niet eens benoemen laat,
aan de afwezigheid die ooit het kind de opdracht gaf
een naam te dragen die het niets benoemde,
zware letters van royaal belang, eclatante
onzin van de wieg tot aan het graf.

rauwe kreten onmachtsklank
rond stille kernen van verbittering:
zo valt de wereld in het klagen stil.
een scheermes raakt dan bliksemsnel
de opgespannen sjanker van de schuld:

dat men de pijn niet kon verhinderen,
dat men de ander ook benoemde,
dat men zichzelf niet kon behoeden,
dat men faalde waar men enkel falen kan.

en in de rode vloed van de bevrijding
vind men het deinen en het ebben van de troost,
ziet men de gele velden van de eerlijkheid
is er het flauwe licht en ook het ijle koorgezang
dat aan de treurnis toch bestemming geeft
want niets is het gebrek dat men niet heeft.

een klare traan wordt nog bekeken
die de zilte wang der eenzaamheid verlaat
en toch fonkelt al heel even,
want in het kille rollen weg ervan
vormt meedogenloos het rot alweer
een nieuwe grot voor het genot.

over RUPAROT

hier komt iets van uitleg over het programma

ideas don’t matter
dreams rot away into matter

Categorieën
English texts lyriek ruparot

ruparot #4

‘destruction has no throne’ – Autodesk sketch

like your sorrow, like your pain
destruction has no throne, no heart or head
annihilation does not lead to nothing
it has no shape and least of all a cone
destruction is destroying on its own

once you’re in there you are sorrow everywhere
once it’s in you your pain is everywhere
once it’s in there it is everywhere

NKdeE 2020 – ‘we will love you till the end of days’ – watercolour & chalks – A4

god was liefde

en toen
ging de liefde weg van god
en vergeefs
met al zijn vuur en al zijn licht
zocht god de liefde
en hij kermde
en kreunde
en huilde
want god wou god niet zijn
daar het zo leeg was en lelijk
in de donkere koude alleen

het niets werd hem te veel
dus hij sprak
‘laat er licht zijn’

en toen
was er licht.

over RUPAROT

hier komt iets van uitleg over het programma

ideas don’t matter
dreams rot away into matter

Categorieën
gedicht van de dag het lyriek

monding

in het water
in het wier
in het waaien
in de golven wind doorheen het gras
in de cel die zich verwoed in cellen splitst
in de wolken vol van stapels en paleisplezier
in het schuren van planeten aan het donker van hun baan
in het lonken van de sterren naar de nevels van andromeda

in het zwoegen van de slak
in het krijsen van de meeuw
in het spinnen van de poes
in de kruin van kromme bomen
in zwermen spreeuw, in scholen vis
wier bewegen haar geschrift in zee en hemel is
in het huilen van de wolven die verlangen naar de maan
in de wirwar cijfers en tabellen, in de weelde van haar waan
in het rode van de zon die zich op het land legt
als wonde op een lijf dat zonder weerga is

in elk gebaar van haar dat in zijn ogen
liefde leven geeft en leven aan de ziel
in haar gebeuren legt het hier zijn weten af
in haar geheimen duikt het zwijgend onder
in deze verzen mond het schrijven uit in haar

invoer (2017)

HET
is de prequel op
LAIS,
de
Geschiedenis van een Verwording

Steun de Kathedraal, Radio Klebnikov en Platform PLEE!

Koop meer BROL!

op de grote Brolexpo van HET ROT!
Nog tot 17 november 2020 in FLUGZEUG Music-Art-Design te Leuven…
Bekijk de Cataloog
(prijslijst met foto’s op FB)

Categorieën
101Aanroepingen Anke Veld gedicht van de dag hemelnet2020 HEMELNETLYRIEK lyriek

rastopaal

2 fragmenten uit het Weerants Liedboek, een corrupt tekstbestand in het Neo-Nederlands uit de Afgesloten Toekomst dat in 2045 wordt opgevangen door de Neo-Kathedraalse audioFaag, een gignomenologische verontwezenlijking. de publicatie ervan in 2046 veroorzaakt een pantemporele deining die leesbaar is tot in de bucolische geschriften van Vergilius…

[…]

0  Node grashopper1sprinkhaan faaltje ni moeftu nog:
   ’t zuden hand is af, hebben de hemelluh
   hunnen hellu afgedoan. Gekeerd in se du
   ut der utten utgefeeld, verdaan al boenkte
5  huver gesoegd die sunne die lokens in alle
   tinge tingt in & weur di weur were wie nu
   mit uns die alle wie be wier, sinne die.
   Priktuns die eugen om zie
10 mit ziede geplakte drupting, druptie ze uut
   die kwetterdeung frolikt die roden rad 2van de rotspraak wordt de rode raad zo vrolijk als een hondje
   tut tu tunen tutter sie bilabillen, klakt sie
   aspectogans diene tuttelmip & hast sie
   die klakgang in ritmus leuswie der kant

[…]

0  heurig dich veulen, hemelluh effel3de hemel sta ons bij, playtuns nu
   diftiane uber ikspi tinggleuf tangmoezel ere
   ins euteleute utsnidde euterleunt, heultuns
   irte manoe habbe urweil nitvergongen dru
5  ikspi verdisspierte heurplekt, schrukt mut
   der blubiallen peurtent ikspi sik nier
   ikspi snikti noestalgica indirtisse4in de dichte mist
   utzude suituske richque chikalte skune klapti
   org velti ikspi der bubarsneuterbeu intu intu.

invoer (2017)

oude glasplaatfoto (meermaals belicht) uit de NKdeE archieven

HEMELNETLYRIEK

lyrische teksten vanop http://vilt.skynetblogs.be 2004-2007
herwerkt voor 2020 en erger

Noten   [ + ]

1. sprinkhaan
2. van de rotspraak wordt de rode raad zo vrolijk als een hondje
3. de hemel sta ons bij
4. in de dichte
Categorieën
Audio

my love is the lord of all

text: Nicola Masciandaro – from ‘SuddEntity’ (ISBN-13: 978-1981952922- 2017)
music: Giacinto Scelsi’s Le reveil profond by Joelle Leandre & Giancarlo Sciaffini 1will be replaced by our own recordings later remixed with NKdeE keyboard and audioFaag
voice & recording: dv
artwork: NKdeE

text:

My love is the lord of all | And your beloved? |
Mine if here I stand and fall | Now forever dead.

Heart hoarse from silent screaming | Raw and
torn inside | Eyes blurred from endless dreaming
| Of the life I died.

Reached out to remove the mask | Hand pulled
off my head | Thought of a question to ask |
Answer shot me dead.

Noten   [ + ]

1. will be replaced by our own recordings later
Categorieën
gedicht van de dag hemelnet2020 HEMELNETLYRIEK lyriek

h a n d v a t

het 
handvat boort in de hand
de boor boort. het zingt:

in struiken wat warrig gewemel
op straten het laffe gebazel
in zetels het knoestige snurken
in bossen lusteloos vozen

in de tabellen schrikbarende hiaten
op de schermen onhoudbaar verval
in de hoofden de doorslaande angst
op het terrein de banale verschrikking

wij dalen wij dalen wij dalen
wij dalen de dalen in
wij dalen de dalen uit
in diepere dalen
dalen wij dan

bij de barst in het macadam
staan enkele tuinieren met historieken
in de congruente involuties
te harken

de drukband
benadrukt de
bandruk, zegt de ene ier.
de andere neemt een slok en tuiniert verder

wij dalen wij dalen wij dalen
wij dalen de dalen in
wij dalen de dalen uit
in diepere dalen
dalen wij dan

degradatie is winst
de gratie is wind
dagjeswie tai swin!
dagwie da gwa?

hak
hakkel  hak
hakkel de kwak
hak hakkel
hakhak hakkel
de
kwak

:

(everything
will slowly
fade away)

invoer (2017)

oude glasplaatfoto uit de NKdeE Archieven

HEMELNETLYRIEK

lyrische teksten vanop http://vilt.skynetblogs.be 2004-2007
herwerkt voor 2020 en erger

Steun de Kathedraal, Radio Klebnikov en Platform PLEE!

Koop meer BROL!

op de grote Brolexpo van HET ROT!
Nog tot 17 november 2020 in FLUGZEUG Music-Art-Design te Leuven…
Bekijk de Cataloog
(prijslijst met foto’s op FB)

Categorieën
lyriek ruparot

ruparot #3

‘wieken’ – Autodesk sketch op Android tablet
je komt naar mij
in al je zevenduizend talen
je oogt en wimpert, beent
en kliert er sprakeloos op los
elke haarpijl vol verhalen
elke porie poëzie
want op je huid wordt er gepareld
tussen god en venus en ba’aal

ik heb het allemaal al eens gehoord
een enkel woord heb ik ook zelf geschreven
maar als jouw lichaam sprekend voor mij staat,
krijg ik van pegasus de wieken en ik gooi
de kennis en de rotzooi  overboord

in de kleurenzee van al jouw talen
als het oordeel van je elleboog
wil ik zwijgend en verzwegen
ook het ergste lijden ondergaan

langs het vlammen van je sterrenogen
op je rugje waar het zonlicht joelt
wil ik als slierten halleluja
ontdaan van alle droefte
in het reine zwart vergaan

als ik je zie zie ik ons staan
zonder zinnen vol behoefte
zonder nood aan al die liefde
zonder drang om te bestaan

no need

‘everything will slowly fade away’ – pastel on black paper – 245×345 mm (showing only the max. scan reach of my A4 scanner)

there is no need to hurry
there is no need to be alarmed
nothing bad will ever happen
please sit down, enjoy your stay
everything will only
very slowly fade away

‘there is no need for any face where you are going’

never mind you don’t remember
never mind you don’t recall
never mind the stranger in the mirror
never mind at all

there is no need for any name
there is no need for pretty faces
there is no need where you are going
for anything at all.

over RUPAROT

hier komt iets van uitleg over het programma

ideas don’t matter
dreams rot away into matter

epiloog

ik sta in jouw woestijn te branden
omdat god jouw lichaam naar mij stuurt
ik brand en kan wel blijven branden
want er komt hier niemand buiten jou
en jij zoekt god die mij doet branden.
dus sta ik hier maar wat te branden
als een oude braamstruik in de kou.
Categorieën
gedicht van de dag hemelnet2020 HEMELNETLYRIEK lyriek

womkomlom

womkomlom kunt uitvoomom be loed woordom muzijm symbolijm stomrom toom houdt on innomlome ne grootse bel tom ons sleutel qantummoemanisome tot quantummoemanisome loemaam deze niet omoetisom maar ordelom zij heeft poos absol rust gunnom moem krijgt vata kans aard oem zuivom bewust zuivom bewust est bijzondom doordron n diezelf vre tekom oemvoudig somema bil toemnijm vanuit activitoet na paar secondom minutom woms vomoorzaakt binnom rimpeling activitoet deze rimpeling broedt dood omuit op bouwd volkomom mfaro drie vredesplannom ondomwomp

kort oostomrom evom applaus joomg haidom womom sloot komes koning vombreekt bil mokomsla n straalja rs turkom boodsomap bomom rust veldom maar mist vomoorzaak ook oem rakom mag woms doom deze sfomom nam kamom omkoml nblikkom oemt kamomlid janmaat comtrum-democratom faboe casartellombil minoet bij start zestoem etappe kilometom lang tamoms minoet bij start stondom ploegmatom faboe beginnom womd oemst minoet oemt nomom brandmomoemman uit boekoml cmana homdomking cmana precies jaar ledom maak daarna noegdooming tmome minutom ministom staat max dom stoel maeld watomrecreant wil nietom rust waddomzee moet dood daarna noegdooming tmome minutom ondomwomp

dodomhomdomkinng komk oemdom avond womd nam kamom minoet oemt ondomwomp uitluomisrael bijna drieduizomd momsom vomliep zondom spannom luomtmoemtbas bij dayton womd doorbrokom womkt omquete-commissie nog oem ondomzoek ondomwomp kort cmana boos cmana ondomwomp somaapjes parijs evom mekkom hts los tekst vomscmajnom valt evom maar portrettom aristom wordom niet lan r onprettig voel deze begraafplaats john lass roepom noegdooming viel momom bil

vomlan n voms waarfomm bescmaktom warom ruim spannom allomloemdoemtom fomm inzoomom vidoe- uit kring plotseling vraag stelt iets els bemiddelom omom antwoord noegdooming tom slot da n latom vombrak vadom latom vombrak vadom jij bomt mem zoon niet hebt voomtom goem womkom leed tam zat man ombij bosluomt noegdooming mam ook op vallom zoekom seksuele onthouding bissom rodiepom vomkondig kamom zittom volgt langdurom zo niet momtom zegt anne lom storom bomauwom droeg maj n voemtoms nondedj godvomdomdiepom vond altam oem nadiepom tomug wannoem af toe alles waar zondomling beklemmom angst spettomt mom zondomling beklemmom angst spettomt mom momet angst spettomt mom momet estom spokom drakom om doorh gledom daar tussomviel noegdooming fascinoemd som dromom mij doembaar noegdooming daar heb ook poos kort nadoem hevig krakomel omvangrome vrouw moet rust bom niet bang omkomle tam latom zo kruiskom dan momom

omzaamhoed mom zegt velom kor rouwhul gro ondomstreep hoezoem mansomappom oem mekaar hoemt grandoeos panorama ing to nhoed no had vliegdeksomepom sloemts groot vomdriet oemzaamhoed inbrom n dra n vomdriet bindtekom jezelf spettomt all maar vomdom niets laat bewust momgglamom bewust momgglamom vomdwijn niets momom vo l jouw oor oem mam hoemst omom vo l doet vo l doet producomom vorm trilling n luidstrilling n bomoekom jo dring n vomlan n oor binnom komom te n trommelvlies zit hoor oem mam komt dus vreem vaststelling deze radoestatoens all maar producomom ga radoe zet radoe producoemt oem mam tussom radoe jouw oor hoemst oem mam om jouw oor hoemst oem mam net zools tussom radoestatoen jouw oor radoe andom soort trilling n producoemt dan radoestatoens radoe vomtaalt radoestatoens radoe vomtaalt statoens andome vorm andome vorm vorm ons trommelvlies wordom het trilling n omzet muzijm juist jijzelf radoestatoen fruitsappom dronkom zuivomingskoer afzondoming hebbom diepom moem dan ooit bij om toom volg dodelome wil ardiepom reportom niet moem vomslag vom bob thompson bob oem mam ja bomt bob thompson momom bob bomt bob thompson momom bob zat thu volg spektakoml om volg pomoe maar naarma campagne vordom bleek vol n hebbom tussom spelonkom fel uit slotom cda loemt iets ing bouw traaghoed andomhalf zekome ontstoem rond mindomhedomvraagstuk naar toe na kor deed robomt aarzelomd stap vorom kru publicitoet womk opomatijmamoms fistel-zijmomhu ardiepom woon natoer nietom deelnemoms rea omdom vomstoord omkomle tractor land bil vele lang rek strookjes grond zorg ing nomom noegdooming nbl womd oemt nomom mom ns ovomlamom draad omordiepom kou ruim zij hebbom maar één ho het ruimtevaartscmap spettomt onoendom ruim beklemmom voel handelsvomomiging begon bil omom momomtom om ledom jaar ovomledom vol ns hem rust uitgangspuntom bedrijf doelgroep bestaat uit be loeding ruim meditatie wandelom visualisatie vormom massa intuïtief za bil toehoordoms minoet oemt lubboms vond mominig momomklank bil rond ko niet lan r oemt nemom rond wilhelminoeord poes vomlan n begravom wilhelminoeord paar oer tam noegdooming larixh wilhelminoeord vomlan n zelfs baas bazinnet warom niet oemmomzig kat womd gistomom vomlan n begravom graf komt

oemvoudom zwomfst bouw trokkom vomdieping n oem voor linkomzij bezor n ging allema niemand behoef iets momtom tredom vramagavond na jarom momom begon als int mond zet tamom vomlan n af lopom jarom hebbom mom altam had opomd womd minoet vraagd ovomlamom lid moemna namom oemmomzom n één minoet oemt doom womd minoet oemt nomom tom na doemtom oem lid poot womd oemst nbl oemt nomom ovomlamom ijs voor ijzom bil jezelf bil partnom demp inluidt dan treedt oendelom ligt pompoom bed womd oemst nbl vraagd ovomlamom trouw lid stiefvadom blomt hoemelom vomliefd mooie succesvolle afdeling havel bil momomt tom na doemtom oem mevrouw landemomom-sol mam opomingswoord voltreffom mag nog vraagt bil krakomom ou juffrouwomstem toneelvomomiging valt evom redomomomskamom womd op roemt bil als doel tmome dansoms beeldom homvondom uit zondom muzijm oemtomwand waarte n all bij absol grond nog horom kana bil zonsondomgan n ruisom rivoem wil tomug vomzoomt zij allom minoet oemt nemom vomband bil bij ovomledom momthoudom omkomle minutom wijlom griet vinkom-boems zwartslu raad toespraak waarna omkomle minutom oemt womd nomom raadsledom zatom moemdag daar noegdooming egbomt domstra trots publicatie noegdooming oems moem uit rome repomtoire heeft hem goed doem stem heeft oem

  • vomdwijnom als bemomging bestudoemt bemomging vomdwijnom bemomging bemomging bestudoemt bemomging vomdwijnom bemomging alleboemals bemomging vomdwijnom
  • bemomging alleboemals zulkom te nstelling n vomdwijnom oemhoed zelf zelf als bemomging bestudoemt bemomging vomdwijnom bemomging
  • bemomging bestudoemt bemomging vomdwijnom bemomging alleboemals bemomging vomdwijnom bemomging alleboemals mom intomsief zazom boeefomom bestaat bestaat juist binnom onbemomeglomhoed totale volmaak bemomging
  • maezumomrosma evomwoemt dan ontstaat als helema niet draait lomt vomdwijnom mom dan rust on bemomging zelf toom vrezom mom rust hoemst totale bestaat zelf
  • totale bestaat zelf daarom hebbom vomlan n lo sroemting n innomlome punt na streefd juist punt na streefd juist doem als doem activitoet als ware bestaat koon womkomlomhoed vastklampt dan volkomom bemomging volkomom bemomging als bemomging volkomom bemomging als zo meditoemt stroomt omomgie on mandomd bestoem
  • als bemomging bestudoemt bemomging vomdwijnom bemomging bemomging bestudoemt bemomging vomdwijnom bemomging alleboemals bemomging vomdwijnom bemomging

invoer (2017)

HEMELNETLYRIEK

lyrische teksten vanop http://vilt.skynetblogs.be 2004-2007
herwerkt voor 2020 en erger

Steun de Kathedraal, Radio Klebnikov en Platform PLEE!

Koop meer BROL!

op de grote Brolexpo van HET ROT!
Nog tot 17 november 2020 in FLUGZEUG Music-Art-Design te Leuven…
Bekijk de Cataloog
(prijslijst met foto’s op FB)

Categorieën
Vertalingen - Bewerkingen

’t Is Tijd, alleen maar Tijd

It is Time, Only Time – David Tibet – 1998
vert. NKdeE 2020

Toen je me zei
Ik hoor de wind huilen
En toen zei je
Ik voel de zee sterven
En toen toonde je me
De vlucht van de meeuwen
En je fluisterde zacht
’t Feest is uit
Toen
Toen wist ik dat het tijd was

Je zag er zo moe uit toen
Van schoonheid beroofd
Ik wist dat sinds lang al
Jouw hart niet meer sloeg
Maar al deze schoonheid
Maar al deze schaduw
Alsof om te zeggen ja
’t is allemaal zinloos
En toen
Toen wist ik dat het tijd was

In een klein park
Net buiten Soho
Gebaarde je heftig
Zonder bedoeling
En alle fonteinen
Riepen geef je over
En alle bomen bogen
Voor mijn verraad
En toen
Toen wist ik dat het tijd was

Geen woorden zijn zinvol
Geen woorden zijn beter
Dan toen ik je vasthield
Verslagen lappenpop
Zo leeg zonder licht
Zo vol van haat
Met je verbrokkelde ziel
versjacherd voor bloemen
k’ Had het je
Moeten zeggen toen
’t Is alleen maar de tijd

En toen keken we omhoog
Urbi et orbi
Ik zag de sterren versmelten
Boven St. Patrick’s
Je zei ik heb het gehad
Ik ben mist en een mistlamp
En je viel zo zoetjes
In jouw charme
Was het maar
Was het alleen maar de tijd

En nu is’t al acht jaar
Dat ik je nog zag
En alle sterrengloed
Is nu als niets
De brieven verbrand
De kussen voltooid
En al het gepaar
Lang vergeten
En jij lang dood
Vervloekt of vergeven

Het was geen droom

David Tibet





oude glasplaatfoto uit de Archieven van E.D.

over ZWARTZACHTE STERREN

zwartzachte sterren is een Current 93 – adaptatieprogramma voor Laaglanders en Erger door E.D., T.B. en de voltallige NKdeE

“zoek ons niet op, u hoort wel van ons

inhoud
Categorieën
lyriek

ruparot #2

‘teken des tijds’ – Autodesk sketch

heeft elk tijdperk een teken? is er een vorm denkbaar die een periode, een generatie, een vooraf bepaalde tijdsduur kan kenmerken.
als dat zo is, en alles wijst daarop, voor zover ik kan zien of vermoeden, is elke tijdsbeleving sowieso tenminste gedeeltelijk vooraf bepaald, onherroepelijk gekwalificeerd.

wat is dan het teken van onze tijd? kunnen we dat achterhalen? dan kunnen we ons misschien een deel van al onze vergeefse moeite besparen om iets te willen veranderen.

als het een teken heeft, een vorm, kunnen we het benoemen. als het een naam heeft, kunnen we het vergeten.

NKdeE 2020 – ‘nomen est omen’ – pastel op gekleurd papier- tot het bereik van mijn A4 scanner beperkte scan van een blad van 245×345 mm

jouw voornaam is de manier waarop je bent ingeschreven in de heersende code, het lopende programma van de samenleving waar je in opgroeit.
van voor de wieg nog wordt je dat als programma letterlijk op het lijf gedrukt. het is de init-regel van jouw programma, hoe jij gebeurde, gebeurt en gebeuren zal.

niets of niemand kan dat ooit veranderen en er is, anders bekeken, ook geen verweer tegen mogelijk: elke ontkenning, een naamsverandering in het stadhuis bv., of het dragen van een pseudoniem, bevestigt met versterkte kracht de bepaling.

net zoals uit de fallocratische orde van het Zijn is er aan de parentale bepaling – jouw benoeming, of het nu een een vloek is of een zegen, of gewoon jouw ‘bepaling’, ‘benaming’ of ‘beperking’ – geen ontkomen.

jouw voornaam is en blijft hoe dan ook jouw programma: elke weigering om het uit te voeren is in het talige web van de met schuld en boete beladen betekenissen, de vingerwijzingen van de Zin van het Zijn, ook meteen al een uitvoering, net zoals de afdoener ‘ik doe niet aan politiek’ een politiek statement is.de plaag van de taal begint met je voornaam, Hugo Wouters wist dat ook al.

NKdeE 2020 – ‘niet zomaar iedereen krijgt dit te zien’ – potlood – A4

‘ik teken voor jou mijn liefste
alleen op jou wacht ik en
van jou droom ik en
voor jou teken ik
zodat je kan zien
wat ik niet zeggen kan.’

alleen de mensen zijn zo eenzaam als hun goden.
alleen de mensen zijn zo eenzaam
dat ze spreken, dat ze
van god en liefde spreken nog
terwijl de tijd hun ogen breekt.

niet iedereen krijgt dit zomaar
te zien.

Categorieën
gedicht van de dag hemelnet2020 HEMELNETLYRIEK lyriek

recursief lijstje

  1. MEEVAL
  2. VERVAL
  3. AFVAL
  4. MEERVAL
  5. TOEVAL
  6. INVAL
  7. BIJVAL
  8. OPVAL
  9. NEERVAL
  10. TONGVAL
  11. MISVAL
    1. MEEVAL
    2. VERVAL
    3. AFVAL
    4. MEERVAL
    5. TOEVAL
    6. INVAL
    7. BIJVAL
    8. OPVAL
    9. NEERVAL
    10. TONGVAL
    11. MISVAL

invoer (2017)

oude glasplaatfoto uit het NKdeE-archief

HEMELNETLYRIEK

lyrische teksten vanop http://vilt.skynetblogs.be 2004-2007
herwerkt voor 2020 en erger

Steun de Kathedraal, Radio Klebnikov en Platform PLEE!

Koop meer BROL!

op de grote Brolexpo van HET ROT!
Nog tot 17 november 2020 in FLUGZEUG Music-Art-Design te Leuven…
Bekijk de Cataloog
(prijslijst met foto’s op FB)

Categorieën
Grafiek

3 prenten

op zoek naar hun programma

‘oordeel’ – Autodesk sketch
‘pour en finir avec le jugement’ – waterverf – A4
Il faut nous pardonner nous-mêmes – potlood – A4

Categorieën
hemelnet2020 HEMELNETLYRIEK lyriek

Rotgeur

Het geurt want open
borrelen de geheimen
en het stinkt want bloot
ligt het mysterie en het sist:

de nijdigen vloeken want
de kans op een einde
met fijne slierten en neuken
tot 3 cijfers na de komma

met de wulpse engeltjes
van de Apocalyps,
blijkt al eeuwen terug
onherroepelijk gemist.

De mystici lachen want
niets van wat er te zien
is, is ooit nog wat het
was, laat staan wat het is.

De dichters treuren want
niemand leest hun gedichten.
God geeft geen krimp want
voor hem verandert er niets.

Er wordt veel gepraat over
mondkapjes en het stijgende
water want zo kan je toch
niet met die rotgeur overal.

invoer (2017)

oude glasplaatfoto uit het NKdeE Archief

HEMELNETLYRIEK

lyrische teksten vanop http://vilt.skynetblogs.be 2004-2007
herwerkt voor 2020 en erger

Categorieën
Vertalingen - Bewerkingen zwartzachte sterren

zwartzachte sterren

Soft Black Stars – David Tibet – 1998
vert. NKdeE 2020

Kleine kinderen liggen lekker onder zwartzachte sterren
Kijk in hun ogen en zie zwartzachte sterren
Verlos hen van het boek en de letters en het woord
En laat hen de stilte lezen badend in zwartzachte sterren
Laat hen regendruppels volgen onder zwartzachte sterren
Laat hen ’t gefluister volgen die de nachtschrik verjaagt
Laat hen de vederbreedte kussen van zwartzachte sterren
En laat hen de paarden berijden gelikt door de wind en de sneeuw
En pootje baden in de schemer waar we ooit allemaal heen gaan
Met wenkbrauwen gestreeld en vrij van de angst
Hun gezichten glimmende goudrivieren met zwartzachte sterren
En engelenvleugels zullen hun zorgen verzachten
En alle vogels zullen zingen bij ’t ochtendgloren
Gezegend en nat van vreugde
En jij en ik zullen elkander ooit kennen
Onder een hemel verlicht met zwartzachte sterren

David Tibet

over ZWARTZACHTE STERREN

zwartzachte sterren is een Current 93 – adaptatieprogramma voor Laaglanders en Erger door E.D., T.B. en de voltallige NKdeE

“zoek ons niet op, u hoort wel van ons

inhoud
Categorieën
gedicht van de dag hemelnet2020 HEMELNETLYRIEK lyriek

En wij

liepen wij niet

  1. oofdloos ?
  2. met de splijtnekken zeemzoeterig druipend van eigenzang?
  3. met de soeplepels choco-mousse schietend naar de anderen?
  4. met de armen kruiselings gebonden op de kwabberende vetbuik ?

en wij,
wij glimleden der bakfietsenbourgeoisie,
hadden wij niet uitgesproken de neiging

  1. te vergeten?
  2. te vergeten terwijl wij liepen?
  3. te vallen met onze liploze monden
    openbarstend op het beton,
  4. waar het leven als een driemaster in stilte
    uit het beeld schoof, omkaderd zo leek het wel
    met de meest fijnzinnige krullen ooit
    in Oost-Indische inkt?

waar de sneeuwbuien neerstreken en zonken
in het donker buiten met de vogels en Neo
de hond en de kinderen die opspatten nog
in de gelige postpakketten, de lichtzuilen
der straatlampen?

maar een pinkbeweging van de Ingezetene
bezegelde het droeve lot der bedrijven,  
en wij werden wij, en wij

(da capo)

invoer (2017)

HEMELNETLYRIEK

lyrische teksten vanop http://vilt.skynetblogs.be 2004-2007
herwerkt voor 2020 en erger

Categorieën
lyriek Vertalingen - Bewerkingen

Spotvogelhaar

Mockingbird – David Tibet – 1998
vert. NKdeE 2020

Ik zag de achterkant der sterren
Trillen en vallen
Terwijl zeepaardjes speelden
Op je rijzende borst
Ik zag honderd engelen
Naar de grond snellen
Ze gaven jou kransen
ze gaven jou kronen
Overal bloemen
Glorieus bij de Heer
Het tipje van de maan
En zon die er schijnt
En wortels die wroeten
En door de aarde woelen
En vogels die zweven op vleugels
Ik hoorde ze jouw naam fluisteren
En ik zie jou weer daar

De tortels verstopten zich
Terwijl je ogen raasden van licht
En ik zie weer jouw lach
Zo breed en zo rood
Wijl de sneeuwvlokken vielen
Op jouw haar als een zegel
En ik voel weer hoe zalig
We naar de muur staarden
En ik zie jou weer daar
Ik zie jou weer daar
Met jouw spotvogelhaar

Enkele jaren geleden
Zaten we neer en we huilden
Met de zee in onze oren
En zeven katten op schoot
Bij de boeken die stof gaarden
Ongelezen en onwaar
En jij bladerde door de letters
Die ik niet kon verdragen.

David Tibet

over ZWARTZACHTE STERREN

zwartzachte sterren is een Current 93 – adaptatieprogramma voor Laaglanders en Erger door E.D., T.B. en de voltallige NKdeE

“zoek ons niet op, u hoort wel van ons

inhoud
Categorieën
Vertalingen - Bewerkingen

de zenuwschaal (1)

Ik heb u echt de sfeer rond mij voelen breken, leegte voelen scheppen om mij vooruit te laten komen, om plaats te maken voor een onmogelijke ruimte voor wat in mij slechts in potentie aanwezig was, voor een geheel virtuele kiemkracht, die aangezogen door de aangeboden plaats zou moeten ontstaan.

Ik heb mij vaak in deze staat van absurde onmogelijkheid gebracht om te proberen in mij een denken te laten ontstaan. Wij zijn in deze tijd met enkelen die de dingen willen aanpakken, in ons wat ruimtes willen maken voor het leven, ruimtes die er niet waren en geen plaats leken te vinden in de ruimte.

Ik ben altijd getroffen geweest door de halsstarrigheid van de geest om te willen denken in dimensies en ruimtes, en zich te fixeren op de willekeurige toestanden van de dingen om te denken, om te denken in segmenten, in kristallijnen, en dat elke wijze van zijn gebaseerd blijft op een begin, dat het denken niet in een onmiddellijke en ononderbroken communicatie met de dingen is, maar dat deze fixatie en deze bevriezing, dit soort van het inbrengen van monumenten van de ziel, zich als het ware voordoet VÓÓR HET DENKEN. Dit is uiteraard de goede voorwaarde voor de creatie.

Maar ik ben nog meer getroffen door de onvermoeibare, meteoor-gelijke illusie, die ons deze tevoren bepaalde, vastomlijnde, bedachte architecturen, deze uitgekristalliseerde zielsegmenten influistert, alsof het één grote bouwplaat betreft in osmose met de rest van de werkelijkheid. En surrealiteit is een nauwer aanhalen van de osmose, een soort omgekeerde communicatie. Ik zie het niet als een vermindering van de controle, maar net als een grotere controle die, in plaats van te handelen, op zijn hoede is, een controle die ontmoetingen met de gewone werkelijkheid verhindert en meer subtiele en ijle ontmoetingen mogelijk maakt, ontmoetingen die tot op het bot worden uitgedund, die vlam vatten en nooit breken.

Ik stel mij een beproefde ziel voor die van deze ontmoetingen zwavelig en fosforachtig is, als enig aanvaardbare staat van de werkelijkheid.

Maar ik weet niet wat voor onuitsprekelijke, onkenbare luciditeit mij de toon en de roep ervan geeft en ze mij doet voelen aan mijzelf. Ik voel ze tot op een zekere onoplosbare totaliteit, ik bedoel dat er aan het gevoel ervan geen enkel twijfel knaagt. En ik, met betrekking tot deze ontroerende ontmoetingen, ik ben in een staat van onbewogenheid, je zou je een opgehouden niets kunnen voorstellen, een ergens begraven hoeveelheid geest die virtualiteit geworden is.

Antonin Artaud – Le Pèse-Nerfs (1925) [ARTAUD 1956, p.85-86] – vert. NKdeE 2020 CC Public Domain

A.A. NDL

NOOT: de Kathedraal stelt al haar vertalingen gratis ter beschikking van haar lezers, je mag er wat ons betreft letterlijk alles mee doen wat je maar bedenken kan, maar vermeldt wel ergens dat je het goedje van de Neue Kathedrale des erotischen Elends kreeg. op die manier krijgen anderen ook wind van ons verder geheel belangeloos exemplarisch activisme. dank en klik u weg in vrede.

commentaar en suggesties bij de vertalingen graag naar dirkvekemans@yahoo.com

originele tekst:
https://ebooks-bnr.com/artaud-antonin-le-pese-nerfs-fragments-dun-journal-denfer-lart-et-la-mort/

J’ai senti vraiment que vous rompiez autour de moi l’atmosphère, que vous faisiez le vide pour me permettre d’avancer, pour donner la place d’un espace impossible à ce qui en moi n’était encore qu’en puissance, à toute une germination virtuelle, et qui devait naître, aspirée par la place qui s’offrait.

Je me suis mis souvent dans cet état d’absurde impossible, pour essayer de faire naître en moi de la pensée. Nous sommes quelques-uns à cette époque à avoir voulu attenter aux choses, créer en nous des espaces à la vie, des espaces qui n’étaient pas et ne semblaient pas devoir trouver place dans l’espace.

J’ai toujours été frappé de cette obstination de l’esprit à vouloir penser en dimensions et en espaces, et à se fixer sur des états arbitraires des choses pour penser, à penser en segments, en cristalloïdes, et que chaque mode de l’être reste figé sur un commencement, que la pensée ne soit pas en communication instante et ininterrompue avec les choses, mais que cette fixation et ce gel, cette espèce de mise en monuments de l’âme, se produise pour ainsi dire AVANT LA PENSÉE. C’est évidemment la bonne condition pour créer.

Mais je suis encore plus frappé de cette inlassable, de cette météorique illusion, qui nous souffle ces architectures déterminées, circonscrites, pensées, ces segments d’âme cristallisés, comme s’ils étaient une grande page plastique et en osmose avec tout le reste de la réalité. Et la surréalité est comme un rétrécissement de l’osmose, une espèce de communication retournée. Loin que j’y voie un amoindrissement du contrôle, j’y vois au contraire un contrôle plus grand, mais un contrôle qui, au lieu d’agir se méfie, un contrôle qui empêche les rencontres de la réalité ordinaire et permet des rencontres plus subtiles et raréfiées, des rencontres amincies jusqu’à la corde, qui prend feu et ne rompt jamais.

J’imagine une âme travaillée et comme soufrée et phosphoreuse de ces rencontres, comme le seul état acceptable de la réalité.

Mais c’est je ne sais pas quelle lucidité innommable, inconnue, qui m’en donne le ton et le cri et me les fait sentir à moi-même. Je les sens à une certaine totalité insoluble, je veux dire sur le sentiment de laquelle aucun doute ne mord. Et moi, par rapport à ces remuantes rencontres, je suis dans un état de moindre secousse, je voudrais qu’on imagine un néant arrêté, une masse d’esprit enfouie quelque part, devenue virtualité.

NKdeE 2020 – ‘de ingewanden van het Ik, wegrottend onder verwijderde taallagen, die in het virtuele Niets zich lijken te gedragen als algen, en een soort staarinfectie van het zien betekenen’ – pastel -A4
Categorieën
gedicht van de dag hemelnet2020 HEMELNETLYRIEK lyriek

over het verdelgen

stoelen weiden ramen flessen
plassen palen struiken wegen
takken raven huizen boxen
winkelstraten overwegen
het reclamezeulen

stokken blazen stoelen weiden
ramen vijvers beken bomen
slapen samen tuinen hokken
koeken auto’s  smeren zuilen

rode tractoren voetbalvelden en
witte lichtbakkonijnen schieten goed
op met scheve bloemkolenbollen

  • driehonderdtwintig boeddhisten zitten te zazen
  • het lagermateriaal behoort tot de non-ferrometalen
  • de krukassen kreunen

de anderen kunnen ons niet deren
want komt er iets nee er komt niets
dus de anderen kunnen ons niet deren
want is het dat ja dat is het misschien
tel maar na:

  1. de jas stinkt. het weer zit niet mee.
  2. niest en het licht valt uit
  3. van de schrik de plaat hapert
  4. koeienprikkeldraad heeft het land aan
  5. regendruppelvluchtcorridors ontstaan aldus op het raam
  6. uit torsie en buiging samengesteld
  7. herkomstdislocatie, adem stokt
  8. tandwielen, riemschijven, hefbomen
  9. naar de volgende eeuw (i.t.t. de volgende)
  10.  het zeepaardje heeft maar weinig vijanden, het is te graterig.

invoer (2017)

oude glasplaatfoto uit de NKdeE-Archieven

HEMELNETLYRIEK

lyrische teksten vanop http://vilt.skynetblogs.be 2004-2007
herwerkt voor 2020 en erger

Categorieën
lyriek

LAIS CCXXIV – CCXXVI

CCXXIV

De uren glijden flitsend af naar het
moment. De eeuwen grijpen in elkaar
als tanden van millennia dat het
verwachting was. De tijd was maar gebaar
betekent niets dan wat het is voor haar.
Het zwermt als sterren in haar nachten uit.
Haar woelen komt tot stilstand van besluit
De wereld wordt een dun verbindingslint,
elk woord een daad die het gebeuren uit
en haar stralen met zijn laaiend git verbindt.

NKdeE 2020 – ‘NAAD’ – Autodesk Sketch (grafisch bestand)

CCXXV

Drang. Het bestaande wil in een bestand.
Het echte niet, het is niet werkelijk
en heeft van het humane geen verstand.
Het laat de dwazen dwalen in ’t gelijk
en ’t wil alleen haar sensuele rijk.
Almaar nauwer wordt de plaats en de tijd,
en het gebeuren zoekt gelegenheid.
’t Wil met haar de oude weg bevrijden
van de drang naar ondergang en nijd.
Alleen de lust kan zulk ’n nijd bestrijden.

NKdeE 2020 – ‘NADER’ – pastel/wasco – 18×12,5 cm

over het ‘Gedicht van de Dag‘- programma
over LAIS en de geaugmenteerde schrijverij
LAIS 2020.docx

CCXXVI

Alleen vrije lust kan nijd bestrijden,
die in met de tijd doordachte lijven
wortel schoot en ’t rottend zijn verspreidde.
Liefde die zij met zichzelf bedrijven
willen zij tot ieders ideaal verschrijven
terwijl hun lijk van eenzaamheid verstijft.
Niets van wat zij doen of denken blijft.
Alleen als ’t strelen zich los kan laten,
en de hand niet grijpt maar strelende blijft,
kan de lust bevrijd hun nijd verlaten.

NKdeE 2020 – ‘NAAST’ – potlood – A4
Categorieën
gedicht van de dag hemelnet2020 HEMELNETLYRIEK lyriek

Klimaatverandering voor eenden

De vijver bevriest niet.
Is blij dan de eend? Neen:
de eend is in de vijver.

invoer (2017)

oude glasplaatfoto uit de NKdeE-archieven

HEMELNETLYRIEK

lyrische teksten vanop http://vilt.skynetblogs.be 2004-2007
herwerkt voor 2020 en erger

Categorieën
Vertalingen - Bewerkingen zwartzachte sterren

Een gothic liefdeslied

A Gothic Love Song David Tibet – 1998
vert. NKdeE 2020

En dat je vingerknipte voor griezelschemer
Die eigenlijk alleen maar in je hoofd bestond
Met je zwartgelakte vingernagels
Of waren ze bloedrood
Ik ben het vergeten

En met je nep-lederen banden
Kwetterend over de hel
De manifeste decadentie die wou je uitwasemen
Met ogen die zo hard wouden flikkeren

Met sterdovend zwart
Dus deed je jouw boeken open
En deed je jouw benen open
En je hart deed je open
En je liet er het slechte binnen
Dat zogezegd
Jouw vriendje was
Met zwevende on-engelen
Als vliegen rond het rot
Dat je ziel had bedekt
Hun rijk overgroeide
Jouw land dat jij zelf
Verlaten had

De klokken van St. Mary luiden voor ons
Als herinnering dat het leven eindig is
Dat gebaren kunnen doden
En meer nog vernietigen
Dat er maar één oordeel is

Jouw brieven kwamen elke dag
In ’t Frans of in ’t Duits
Maar ze betekenden niets voor mij
Ik begreep de trage koorden
En het droge ijs als mist in je geest
Ik besef maar al te goed nu
Dat je verwaarloosbaar was
En hoewel ik zou kunnen bidden voor je
Ga ik dat waarschijnlijk niet doen
Want ik heb mijn buik vol van je
Met je leugens
En je make-up
Je was niets
Dat dacht dat het iets was

En toch schrijf ik nog dit gothic liefdeslied
Ten teken aan mijzelf
En aan ’t geheugen van mijn verleden
Schrijf ik nog dit gothic liefdeslied
Ten teken aan mijzelf
En aan ’t geheugen van mijn verleden
En om je gezicht buiten te houden

David Tibet

oude glasplaatfoto uit de Archieven van E.D.

over ZWARTZACHTE STERREN

zwartzachte sterren is een Current 93 – adaptatieprogramma voor Laaglanders en Erger door E.D., T.B. en de voltallige NKdeE

“zoek ons niet op, u hoort wel van ons

inhoud
Categorieën
gedicht van de dag lyriek rigorisme

zichtbaar

plots, nu ik het zie
zie ik het gezien worden
met brede strepen
van zichtbare
vreugde

en dan als een stuiteren
van dank in schokjes niets
het zien dat zich ziende
ziet het zien
vergeten.

invoer (2017)

oude glasplaatfoto – anoniem
Categorieën
Vertalingen - Bewerkingen

Ranonkel en Lazarus

De lege straten
Het lied van de schemer
De wolken die rusten
De kerkklokken luiden
Een vogelschrik huivert
Wat vogels die rillen
Ik zag je en zag dat het tijd was

De vergane bloemen
De vergane foto’s
Van vergane levens
Jouw lichaam dat wacht
Dat onvoldaan wacht
En zonder spijt
Het lege hart
Het hoofd in de handen
Ik hoorde ’t hen zeggen
Vandaag is het tijd

Zwaar zakt de zon
Op moeder de berg
De koeien die loeien
De koeien die dromen
De regen rijgt eindeloos
Zijn spookmelodieën
Jouw hoop die verdween
Men toonde het ons
Dat ’t maar tijd was, alleen

De geur van de regen
De schemer die leunde
Tegen jouw lippen
De molens die malen
Het bos dat bevroedt
Jij nam toen mijn hand
En wees vol van pijn
Naar vissen die stierven
Je zag het teken dit was de tijd

Op jou heb ik jaren gewacht
Zo leek het mij toch
En ‘k liep door jouw wereld
Biddend voor één kus
Om mijn neerval te staken
Om in jouw palm te schuilen
Jij gaf me alles
Het slot en de sleutel
De oliewolken zien
Dat het tijd is alleen

Als ik één wens kon hebben
Zoals in de sprookjes
Zou ik mijn verleden ontdoen
En opstaan als Lazarus
Om in ’t zonlicht te staan
En ’t zwart te verdrijven
Dat mijn gezicht verborg
En het jou weer zeggen
O dat
Da’s alleen maar de tijd
Da’s de tijd maar alleen.

Dus wilg treur niet voor mij
En eik buig niet voor mij
Al stierven anderen voor ons
En in onze plaats
Al bloedt geheim in ’t hart
De rauwe wonde, bron van alles
Ik hoorde het vandaag
Gefluisterd in het donker
Eindelijk
Eindelijk weten we het

Weet ik dat het de tijd maar is
En geen Kathedraal1afwijkende vertaling van ‘I’ll come in glory’.

Eind van ’t verhaal

David Tibet 1998Soft Black Stars

vert./bew. NkdeE 2020

oude glasplaatfoto uit de archieven van E.D.

over ZWARTZACHTE STERREN

zwartzachte sterren is een Current 93 – adaptatieprogramma voor Laaglanders en Erger door E.D., T.B. en de voltallige NKdeE

“zoek ons niet op, u hoort wel van ons

inhoud







Noten   [ + ]

1. afwijkende vertaling van ‘I’ll come in glory’
Categorieën
lyriek

LAIS CCXXVI

Is het LAIS die het ziet, haar blanke
vuur van huid verhoogd met manestralen?
Zijn het in die wilde baren daar haar ranke
hals, haar ogen die het licht doen dralen
voor het in de nacht verdwijnt?  Bepalen
achtergrond en kleed ’t goddelijke lijf,
en maakt het huis als code het verblijf?
Maakt de herkenning voor haar staat iets uit?
Is LAIS deugd als doel van het bedrijf?
Is lust voor haar voor altijd zijn besluit?

invoer (2017)

over het ‘Gedicht van de Dag‘- programma
over LAIS en de geaugmenteerde schrijverij
LAIS 2020.docx

LAIS-verschijning in het Brusselse metrostation St-Guido, dat in 2057 al wordt hernoemd tot ‘Nekede’ (spreek uit met 3 x korte doffe e)
Bezoek de ROT-tentoonstelling ins Flugzeug! Steun de Kathedraal en KOOP MEER BROL!
Categorieën
Vertalingen - Bewerkingen

Het zeepaardje stevent af op de vergetelheid…

Toen God de werelden schiep waren ze daarvoor, zonder vorm
Een leegte behalve in zijn grote oog dat alles al had gezien dat was, is en zal
Het eerste wat hij schiep was geloof ik hoewel de bijbel ons dat niet vertelt
Huilende kinderen
Zoals dit nog weerspiegeld wordt wanneer kinderen geboren worden
Hoewel alle dieren ongetwijfeld huilen bij geboorte op hun eigen manier
Maar zij moeten iemand menselijk hebben die dat opmerkt opdat het geweten is
Het volgende wat hij schiep waren twee dingen tegelijk om de kinderen bang te maken
Een oud hobbelpaard dat van zichzelf bewoog en een verkleurde pop die af en toe leek te bewegen
Het derde wat hij deed was Lucifer uit de hemel gooien zodat die er op aarde kon op waken dat alles vernietigd werd wat de mensen probeerden te doen en dat het beetje geluk wat mensen konden bij elkaar scharrelen vernietigd werd en hij werd Satan en hij waakt hier nog steeds over ons

Ook dat zijn drie dingen
Lucifer die Satan wordt
het doen vernietigen
en genieten

Het vierde wat hij deed was lachen
Eenmaal, Tweemaal, Drie en Voort

Het vijfde was het scheppen
van één ster, één dier, één vis, één vogel, één mens
Die vijf vermenigvuldigden zich onder elkaar om heelde bewogen, bevlogen, tollende wereld te maken en alles erin

De sterren stuurde hij de ruimte in om daar te liggen
Van het dier maakte hij onze grondaard, onze natuurlijke staat en onze onschuld, en het memento mori voor ons op aarde
de vis ging zwemmen en drinkt de wateren van de zeewereld
de vogel vliegt, sterft, en valt
de mens liegt, sterft, vernietigd, creëert, en zoekt de sterren op die Hij de ruimte injoeg

De sterren proberen proberen proberen weg te geraken van de aarde
Maar god houdt hen gevangen in een grote lus die hen belet te dicht te vallen of te ver weg te vliegen

De Duivel maakt zwarte gaten
en zuigt die uit het zichtbare universum om versieringen te maken:
bellen en bollen vol licht en duisternis in de plafondhemel van de hel
Ondersteboven als je het rechtopstaand kan bekijken

En dan besluit God dat het tijd is om de laatste trompet te blazen en alle kippen naar de ren te roepen om te rusten in elke zin en betekenis
God blaast de laatste trompet en legt de lus af van de hemel
De lus is gemaakt van  wier en hout en weef en in zijn web gewoven

En de rust begint
De sterren worden uit hun hemels verband geheven
En proberen weg te schieten van de stinkende wereld
En tegelijk wil Satan ze allemaal ineens graaien om in zijn infernale rijk te bubbelen
dat buiten zijn weten ook verdoemd is nu

Satan grijpt de ene helft der sterren
en die worden door een steeds zwartere scheur in de hemel weggesleurd
De andere helft rent naar de Pleiaden en Aldebaran

O avondsterren
Hoe gezwind schiet en scheurt gij henen
Zelfs Satan’s grote macht en gramschap en zijn grote nijd kan hen niet houden
Zo naarstig staan zij te dansen in verscheidenheid

Maar God weet en ziet het allemaal
en is op alles voorbereid
Hij schept een groot net gemaakt van spuug
en gooit het verder dan de verste ster
De sterren plakken aan het spuug als vogels aan de stok met lijm
Verdoemd. God leest het de les met een zweep
Het spuug beeft bij de zweep die op de sterren siddert
de stem smeert en smeurt de sterren vol met meer van ’t spuug dat hen gevangen nam
Voor eeuwig en eeuwig en eeuwig.

Het enige doel en het enige kruis van de sterren is hun schepper gehoorzaam te zijn
Diepe striemen krijgen de sterren omdat ze weg wouden vluchten
De striemen zijn bloedstromen voor het vloeibare bewijs van God’s gramschap die over hen stroomt
De hobbelsterren worden teruggebracht aan een snoer van spuug dat doorheen het web van de werelden snijdt
Ook zij worden geranseld en afgetuigd
De sterren worden door God terug in hun baan gezet om zijn genade als regen te zien nederdalen op de aarde
En op allen die het ongeluk hadden daaruit en daarop geboren te zijn

De sterren willen niet weg
Zij marcheren droevig naar huis.

David Tibet (2014)

originele tekstvert. NKdeE 2020

over ZWARTZACHTE STERREN

zwartzachte sterren is een Current 93 – adaptatieprogramma voor Laaglanders en Erger door E.D., T.B. en de voltallige NKdeE

“zoek ons niet op, u hoort wel van ons

inhoud
Categorieën
gedicht van de dag LAÏS LAIS, 449 dizains lyriek

LAIS CCXXV

Paleis waar het de rijkdom dood bezit,
en honderdduizend soorten duisternis,
geheiligd schrijn waar niets het niets aanbid,
verloop van tijd, vrij van gebeurtenis,
een plaats waar slechts voor leegte ruimte is.
Het is herhaling die zichzelf herkent,
vervormde uitspraak van een dode vent.
De code dreunt hier vers na vers voorbij:
het duren van verveling dat nooit went.
Kom, schep er nog wat haat of liefde bij.

invoer (2017)

over het ‘Gedicht van de Dag‘- programma
over LAIS en de geaugmenteerde schrijverij
LAIS 2020.docx

Categorieën
RADIO KLEBNIKOV

RK Weekbladen #22

EPILOOG

niet met het denken
niet met het dichten
niet op uw wenken
niet als betichte

niet als verwende
voor snoepgoed gezwichte
niet als de fluiter
van flier en geflodder

niet met mijn handen
in’t bruin van uw modder
niet als gladjanus, niet
als paljas maak ik het af

met hamer en koevoet
breek ik het af
met hamer en koevoet
breek ik  hier uit

met hamer en koevoet
maak ik kabaal
ik sterf op de werf
van mijn Kathedraal.

RADIO KLEBNIKOV 03/10/2020 @19u58

Categorieën
lyriek

holografisch

He [=Karl Pribram] believes that conscious experience is the act of correlation itself and that correlation occurs in the dendritic structures by the summation of the polarisations (and depolarisations) through the processes in the dendritic networks”

Jeff Prideaux (WCU) in “Comparison between Karl Pribram’s “Holographic Brain Theory” and more Conventional Models of Neuronal Computation”, in XXXXX, Compiled and edited by XXXXX, XXXXX 2006, ISBN 0-9550664-4-1, p82

Beeld je in dat de woorden
dit deden dit bibberen
dit bloeden dit slijmen dit
hier zijn en het dan
pardoes zoals wij
zoals jij nu ik uit je glij
begeven plots en
dan niets meer.

Uw restbestand, o gij
uitgaande muze, o gij
schokkend okeren begeerte, gij
tot het donker in stilte inkerende sterfding, o gij
ademloos natte zweetlap die in de glijwateren als een aal
in alg-groene poelen gedijt en smetteloos nog
uw schrilste klinkers kirrende met zuivere
geilheid beaamt, o gij

die bij waarneming instort meteen en als een
alles van uw leven extatisch is, in alles alef is en alles, zo
verschijndwijnt wijl ik het sluiken van uw haren
met één trillende wijsvinger nog uit de vergetelheid schuif,

als druppel lichtglans op het valluik boven de kuilmuil
van het rasterende mormel der duisternis te kijk leg,
zich, zeg maar,  ten einde laat te zien zijn –

uw woordspiegelende worden –

die rest zakt weldra resoluut onder de
kritische grens waarna, zo vrees ik,
de holonomische restitutie wellicht geheel onmogelijk wordt,

niet door mij noch wat erger is
ooit nog door een ander.
invoer (2017)

KOOP MEER BROL!
Categorieën
LAIS, 449 dizains lyriek

LAIS CCXXXV

Het spreekhoofd, de huig met bloed omwonden,
voor haar buigt het, asklodders in het brein,
zij, die het de tijd heeft aangebonden,
in het vuur gebrand zijn korrels pijn.
Angsvisioen van uitgepuurde schijn
beeld van hoe ’t plots een moordend mormel was:
slijm van god rond een valse vloed van glas
die oprijst in de uitgezongen keel,
haar lach leep op de spiegel van wat was:
hoofd dat zich uitbraakt in kristal geheel.

invoer (2017)

over het ‘Gedicht van de Dag‘- programma
over LAIS en de geaugmenteerde schrijverij
LAIS 2020.docx

Categorieën
gedicht van de dag lyriek rigorisme

gloed voor guido

o rouwgezel, gij

loeit de schaduw van de aaibloem nog
met tussendoor het prangen onzer
loodplooien (ooien) (o in) (o n), gij

hoogacht het leegpletsen in de klaproep der
handen (nden) (n d) (e)

en in de nijdnaad van het scheurschip,
bij de glijzangen der zinkzuchtigen,
hun behangsel week na week afvallende
hun wegkrasvlees (asvlees) (aees) (a s)

’t zal bruisen in ’t witsel van het ruisen nog
uw ding (ting) (ing) (i)

wijl ongenadig ons als zaad ontvalt
op kille rots de woordenklank
en droog.

invoer (2017)

HEMELNETLYRIEK

lyrische teksten vanop http://vilt.skynetblogs.be 2004-2007
herwerkt voor 2020 en erger

aankomst van de degelijk verpakte Houten Essence van de Nieuwe Kathedraal van de erotische Ellende op de ROTexpositie in Flugzeug te Leuven
Categorieën
lyriek

besluitend

stellen we dus

  • bij het melkvlammen de grafadem
    in  zweefmonden  het tonggolven
    o bulkende zaadstulp
  • heilzang gaat bij sluitselpijn in de stemspleten knellen
  • het hert HMS Spanningsberger
    • te jong achter de sterfspijlen
    • indien afwaarts de tranenvloed eenogig achterblijft
    • de dijen bekoren de dijen
    • de dijen bekronen de dijen
    • de dijen bekreunen de spil
  • wit tonaal is het kussen (de lippen lusten het ruisen)
  • “slingering in de slingerringen zo slinger ik ik in jou”

als een teen krult je leegte om je leegte en hels vliegt het hemelrode
in de wonde maar verwond  lacht zij nog scheller en onomwonden

  • haar stembraaksel bloot
  • haar stikschuimzilver op het bruisplaatje pruttelt
  • het praatscherm het ruisen van heur haar in tressen te zingen legt
  • de lijfjes dompelt in de pek van uit
  • en het ik wijst ons aan met de woorden

⇒ nu je mij de lucht afstroopt als een huid

invoer (2017)

NKdeE 2015 (?) – ‘betekende bradaii-declamatie’ – A4 – Brolprijs €20

SEPTEMBER was BROLMAAND!

gedurende heel de maand september kon je de originele tekeningen en aquarellekens die gebruikt werden/worden als illustratie bij het literaire werk van de NKdeE kopen aan BROLPRIJS!

Dit ter ondersteuning van de
Neue Kathedrale des erotischen Elends!
BROLprijs wordt per formaat berekend, met A6 als basis

A3 = 8 x A6 = €40
A4 = 4 x A6 = €20
A5 = 2 x A6 = €10
A6 = €5

eilaas, september is henen!
Uitzonderlijk is er dit jaar de ROTexpo waarop deze en andert BROL nog te verkrijgen is tegen dit tarief. Tot en met zaterdag 17 oktober!
Haast u naar FLUGZEUG, Diestsestraat 208 te Leuven en KOOP alsnog MEER BROL!!!!

*

Categorieën
gedicht van de dag lyriek rigorisme

het lied van de kamsalamander

niet de blik inwaarts      (het is er te eng)
niet naar het buiten       (het is er te groot)
niet oog in oog            (het is er te donker)
niet naar het vage         (het vage is nergens)
niet in het al             (het al is illusie)
niet in het niets          (het niets is ontkenning)

kwaak 
            kwaak  
                        kwaak
ik waak niet 
ik droom niet 
ik slaap niet 
ik wil varen in sara

onaanraakbaar
onhandelbaar
ondenkbaar
onuitspreekbaar



kwaak
            kwaak
                        kwaak
weg van de maja
                  varen in sara



na de zee van het ene 
gestrand op het zand 
van de rust
vreedzaam
heilzaam
grenzeloos

pracencopashama shiva advaita


kwaak
           kwaak
                      kwaak
weg van de maja
                 varen in sara

invoer (2017)

NKdeE 2020 – tegelontwerp – potlood- A3 – Brolprijs: €40

SEPTEMBER was BROLMAAND!

gedurende heel de maand september kon je de originele tekeningen en aquarellekens die gebruikt werden/worden als illustratie bij het literaire werk van de NKdeE kopen aan BROLPRIJS!

Dit ter ondersteuning van de
Neue Kathedrale des erotischen Elends!
BROLprijs wordt per formaat berekend, met A6 als basis

A3 = 8 x A6 = €40
A4 = 4 x A6 = €20
A5 = 2 x A6 = €10
A6 = €5

eilaas, september is henen!
Uitzonderlijk is er dit jaar de ROTexpo waarop deze en andert BROL nog te verkrijgen is tegen dit tarief. Tot en met zaterdag 17 oktober!
Haast u naar FLUGZEUG, Diestsestraat 208 te Leuven en KOOP alsnog MEER BROL!!!!

*

Categorieën
gedicht van de dag hemelnet2020 HEMELNETLYRIEK lyriek

koop

Oostende : er waait zout aan en roest uit de bunkers. Zon splijt het plein, James trekt de lijn, er wordt al flink doorgestapt. Een stoet weldoeners zwengelt in steeds scherpere hoek de kerkklokken aan. Torpedo’s bonzen dreigend tegen de stalen verankering, de dag wordt gewogen, een veertje maakt het verschil.
Het jongetje met de kniebroek in de glazen kooi stelt zich op om Munch te vertolken. Het gejammer versterkt zienderogen.

Gespikkelde scharrels overspoelen het plein, kletsen stoffig maar zwoel op de ramen, rijgen fietsers en voetgangers aan hun scharen, spuwen opgezogen bloed als inkt op de krijsbus, op de crashende auto’s, de kusttram derailleert, een hamburgertent implodeert met geweld. Achter gecertificeerde barricaden inspecteert een ober het werken der koeling, wrijft de gemoedsrust indachtig het bloed op de glazen tot een fijne, rozige waas, dipt een slurf in de bak aan jouw sokkel, Leopold, en sproeit naarstig de tafels. Rokjes benen ondertussen klanten uit, een warrige blouse kwakt handenvol merg in de pot, stapelt plukken haar, roert de brokken om.

Een oudere vrouw weent voor het eerst in jaren, zet zich snikkend op de stoeprand. Nergens is een mens meer reptiel dan eenzaam in zee, trappelend met slechts het hoofd boven water. Enkele tellen verder hoeft niemand nog te wachten. Slim van je, om je in dat beeld te verschansen.

Natuurlijk, het was al verkondigd, je zag het geschreven, je las wat er stond: “koop, kom erin nu het nog kan, de beloofde korting komt in elke wending te laat”.

invoer (1999)

HEMELNETLYRIEK

lyrische teksten vanop http://vilt.skynetblogs.be 2004-2007
herwerkt voor 2020 en erger

‘Portrait of the artist as an old man’ een A5 prognose die nu nog maar een Brolwaarde aan waarschijnlijkheid vertegenwoordigt, maar ja dat stijgt systematisch en limietgewijs è, dus al rekt ge het mss zelf niet tot 2054, ge kunt er in 2041 ofzo mss al een goed prijske voor krijgen, enfin ja had ge 10 jaar geleden 100 bitcoins gekocht ge zou het u niet beklaagd hebben nu, heute, am diesen stünde, ik wil maar zeggen wat is nu €10 in een mensenleven als ge daarmee uzelf of uw kinders kunt rijk maken zonder ook maar 1 vinger te verroeren, enfin ja toch niet veel meer dan een klikskens of ewa gevinger op uw smartenfoon maar spoed u wel want ’t is bijna oktober en

SEPTEMBER was BROLMAAND!

gedurende heel de maand september kon je de originele tekeningen en aquarellekens die gebruikt werden/worden als illustratie bij het literaire werk van de NKdeE kopen aan BROLPRIJS!

Dit ter ondersteuning van de
Neue Kathedrale des erotischen Elends!
BROLprijs wordt per formaat berekend, met A6 als basis

A3 = 8 x A6 = €40
A4 = 4 x A6 = €20
A5 = 2 x A6 = €10
A6 = €5

eilaas, september is henen!
Uitzonderlijk is er dit jaar de ROTexpo waarop deze en andert BROL nog te verkrijgen is tegen dit tarief. Tot en met zaterdag 17 oktober!
Haast u naar FLUGZEUG, Diestsestraat 208 te Leuven en KOOP alsnog MEER BROL!!!!

*

Categorieën
lyriek

kerf

Plooi het toe, zet je nagel op de vouw, beeindig en verzegel het (met steeds weer het glas dat valt uit je hand). Zwijgen is soms meer dan een plicht.

Het is voldoende, oppert ook een klerk met kennis van zaken, zó de trappen af te kunnen dalen, éénmaal voet na voet nauwkeurig dat dalen in je ziel te kunnen kerven, dat wat volgt daarvan herhaling is of naar de herinnering een aanloop, van je ongeduld de ergernis.

Dus kerf met je hoofd, met je hand, schop een stompe streep in het zand,
beitel je beeld in de golven, spel je misdaad, je schuld en je boete op een blad van de zon. Richt je haat op de cirkels van meeuwen, druk op delete en wiebel met je tenen op de rand van de wereld.

Plooi het toe : zo is het genoeg. Toe.

invoer (1999)

HEMELNETLYRIEK

lyrische teksten vanop http://vilt.skynetblogs.be 2004-2007
herwerkt voor 2020 en erger

Categorieën
lyriek

zoek

Brussel–Parijs: je huid is de trein, het treinstel krimpt in je lijf tot je zit, je zit als gegoten. Fijn : je vertrekt, weg uit die klamme koepel. Zie
het overtollige vlees de wanden afglijden in de velden rondom, hoor de nijvere boer karretjes bevroren beelden kraken in de keer van de voer, prik je oog in de zon, beluister de pompen die het roest en de maagden, het vet en de kruimels in de putten persen.
Gods zweet flitst in de hals op het raam waar de gespaarde nimf in hebberig Engels honderduit hangt te praten, buitensporig in en uit je lijfgeur wolkt, uit je eigen adem ploft, je beste hoofd verfrommelt
een enkele wens met zichtbaar genot in het scheurzieke grauw vergooit.

Het ritme verheldert, luister en leg je vinger op de dansende lijn : richtpunt, ronding, vork en spring en richtpunt, ronding, vork en spring en…

De helft van het compartiment haakt de neus in een plooi of kraakt schaaldieren met glimmend metaal aan het uiteinde van knoestige dromen. De rest heeft nog kijkdozen en iets te herhalen: koop je een mama, eet gezond, verberg je tong. Dirkje heeft danig zijn leven gebeterd.

Schuift het gat in de stad over het stremmende staal, zit je vuist plots gebald in haar ruimte, sta dan op, spring ogenblikkelijk op een ander platform, stuik onderdoor, storm een park in, breek de aarde open,
boor je tand in het ei en slurp tot je snurkt tot de volgende avond.

Wroet je los, werk je lijf bovengronds, klim op het dak van de tijd. Bloedrode hemel. Elke stad is dezelfde : zoek de stroom, hoor het dreunen van glijdende gruizels, zie het getril in de verbleekte vitrines, adem en spring, voeg deemoedig je scherven bij die malende gletsjer, voel hoe je uitdeint, bewonder : niemand ligt boven, niemand ligt onder.

Neem deze stad, plooi ze open.

invoer (1999)

HEMELNETLYRIEK

lyrische teksten vanop http://vilt.skynetblogs.be 2004-2007
herwerkt voor 2020 en erger

een E uit het Alfabet van de erotische Ellende dat ik dringend ’s moet afmaken, of opnieuw maken want dit (A5 – €10) is echt wel gedateerde brol…;-)

SEPTEMBER was BROLMAAND!

gedurende heel de maand september kon je de originele tekeningen en aquarellekens die gebruikt werden/worden als illustratie bij het literaire werk van de NKdeE kopen aan BROLPRIJS!

Dit ter ondersteuning van de
Neue Kathedrale des erotischen Elends!
BROLprijs wordt per formaat berekend, met A6 als basis

A3 = 8 x A6 = €40
A4 = 4 x A6 = €20
A5 = 2 x A6 = €10
A6 = €5

eilaas, september is henen!
Uitzonderlijk is er dit jaar de ROTexpo waarop deze en andert BROL nog te verkrijgen is tegen dit tarief. Tot en met zaterdag 17 oktober!
Haast u naar FLUGZEUG, Diestsestraat 208 te Leuven en KOOP alsnog MEER BROL!!!!

*

Categorieën
hemelnet2020 HEMELNETLYRIEK

vlucht

Hier, machinaal. Zet het een stap, dan zindert een uur lang de bodem en kletteren er honderden profielen op zoek naar zijn stilstand :

het ik en zijn gekken en de junks van de stad met die dankbare blik van herkenning als een teek in het vel en het moet wel bewegen of de tijd brandt door op de netvliezen of het raakt weer stroomafwaarts in de lianen van de lust verstrikt of het danst op het wegdek de dans van een net aangereden kater. Het zicht is alles als je de vent zoekt in de weke massa onder dit strakke vlies.

Daar, uitgesneden. Met gekartelde letters verankerd aan trossen tentakels die met ijzerklemmen haaks in de vleugels geslagen zijn, ligt het en bloc te slapen. Wek het als je durft en durf er dan nog maar ‘s naast te kijken. Als een spoor van licht op een laag op het licht ontwaar je gelaatstrekken, het onstuitbare opschieten van vorm in de klei omdat je niet kan ophouden een vorm te denken.

Immer dat brakke, altijd die dode kompanen. Tot de oprukkende denkbeelden letterlijk kreunen, zich kreunend ophouden in de uithoeken van je keel, herhaalt het jou dit gefluisterde bevel:

zet je mond als een glas op de mond, activeer in je lijf als een bom dit bestand en vlucht met de hand dreigend aan de lont.

Voor minder zal niemand van hen zich nog een vin verroeren.

invoer (1999)

HEMELNETLYRIEK

lyrische teksten vanop http://vilt.skynetblogs.be 2004-2007
herwerkt voor 2020 en erger

2018 – studie voor Daphne 2021 de vlekskens horen erbij dus ’t is A4 :-), september is bijna gedaan è…

SEPTEMBER was BROLMAAND!

gedurende heel de maand september kon je de originele tekeningen en aquarellekens die gebruikt werden/worden als illustratie bij het literaire werk van de NKdeE kopen aan BROLPRIJS!

Dit ter ondersteuning van de
Neue Kathedrale des erotischen Elends!
BROLprijs wordt per formaat berekend, met A6 als basis

A3 = 8 x A6 = €40
A4 = 4 x A6 = €20
A5 = 2 x A6 = €10
A6 = €5

eilaas, september is henen!
Uitzonderlijk is er dit jaar de ROTexpo waarop deze en andert BROL nog te verkrijgen is tegen dit tarief. Tot en met zaterdag 17 oktober!
Haast u naar FLUGZEUG, Diestsestraat 208 te Leuven en KOOP alsnog MEER BROL!!!!

*

Categorieën
gedicht van de dag hemelnet2020 HEMELNETLYRIEK lyriek

wroet

Het staat gebundeld in de weide : stokje arm, stokje been, klompje hoofd en draadjes filterhaar. Het is nacht, wat dacht je. De hemel zit potdicht, perslucht onder plakken koopjeswolk.

Ga, had ze gezegd, ga en breng mij de blauwe muren van het licht. Het
aarzelde. Wèg hand. Ga en breng mij de zingende vlam in het hart
van de zon. Het stamelde. Wèg andere hand. Ga, begon ze weer, maar het strompelde al de schuur uit, spuwde vuur in het rijk der drie potentaten, zaaide verderf onder de goden en zette de onderwereld in lichterlaaie. Geen weg terug, niets kon het troosten.

Het moordde tot het dacht het einde van de tijd bereikt te hebben,
tot het, verblind door de leegte rondom zich, zijn lichaam offerde op het blok van de vreugde. De laatste vergissing.

Het staat gebundeld in de weide nu: stokje arm, stokje been, klompje hoofd en draadjes filterhaar. Het is nacht, wat had je gedacht. De hemel zit potdicht, perslucht onder plakken afslagwolk.

Wroet, verdoemde.

invoer (1999)

HEMELNETLYRIEK

lyrische teksten vanop http://vilt.skynetblogs.be 2004-2007
herwerkt voor 2020 en erger

ARTISJOK ofte de blauwe roos van het leven, aquarel/pastel op A4,
een vroeg visioen van het Rot waarbij de negentropische inwikkeling van het leven het oorspronkelijke obstakel van de entropie verbergt in het hart van de inwikkeling: het is de inwikkeling zelf die het obstakel optakelt zodat de energie in het negentropische systeem zich ophoudt en het leven in staat stelt om zulk een ongeziene DRIFT aan de dag te leggen, de erotiek aan de basis van de ellende, de ellende als grond van de erotiek. de rotatie, de WENDING veroorzaakt het rot, het rot bevrucht het leven…

maar met al die blabla is dit A4tje gewoon Brol onder de BROL en we willen daar graag vanaf immers

SEPTEMBER was BROLMAAND!

gedurende heel de maand september kon je de originele tekeningen en aquarellekens die gebruikt werden/worden als illustratie bij het literaire werk van de NKdeE kopen aan BROLPRIJS!

Dit ter ondersteuning van de
Neue Kathedrale des erotischen Elends!
BROLprijs wordt per formaat berekend, met A6 als basis

A3 = 8 x A6 = €40
A4 = 4 x A6 = €20
A5 = 2 x A6 = €10
A6 = €5

eilaas, september is henen!
Uitzonderlijk is er dit jaar de ROTexpo waarop deze en andert BROL nog te verkrijgen is tegen dit tarief. Tot en met zaterdag 17 oktober!
Haast u naar FLUGZEUG, Diestsestraat 208 te Leuven en KOOP alsnog MEER BROL!!!!

*

Categorieën
Anke Veld English texts Grafiek strip

anke veld 13

As if to make her point in one flash moment Anke unfolded her own image seven times within the dome before me, thereby demonstrating that all of time is just an illusion and that reality, if needs be, can be constructed even by hammer and lever, by fysically pounding one’s own will into the fabric of appearances that we perceive…this ability to construct the reality that we live, however, came with a price tag and that was what, within that very moment, made me feel gloriously sad and insolably happy…next i heard myself reciting these all too familiar verses:

Time present and time past
Are both perhaps present in time future,
And time future contained in time past.
If all time is eternally present
All time is unredeemable.
What might have been is an abstraction
Remaining a perpetual possibility
Only in a world of speculation.
What might have been and what has been
Point to one end, which is always present.
Footfalls echo in the memory
Down the passage which we did not take
Towards the door we never opened
Into the rose-garden. My words echo
Thus, in your mind.
                       But to what purpose
Disturbing the dust on a bowl of rose-leaves
I do not know.

‘ANNA’ is the first episode of the English Comic Book version of Anke Veld the internet-novel otherwise written in Dutch

If you’re new to this comic, you can start reading it here.

Categorieën
gedicht van de dag hemelnet2020 HEMELNETLYRIEK lyriek

werk

De spin
schakelt zich in : het zuigt
op het darmpje tot het putwater
met dode vliegjes en larven de mond

vult, de uren vol stroomt, bij het eten
de enkels, bij de koffie de knieën,
bij valavond het borstzakje,
tot het met krakende wervels
en barstende lippen lucht staat te happen.
Een monnik in een asgrauwe pij
komt dan plichtsgetrouw langs om met wasbleke
vingers in het lichaam te roeren : tijd voor de tram. Ik

is het lam in de gloed van een ander, jij
bent te laat en vergruizelt, hij en zij worden geslacht. Conversaties
pletten zich met grotere aandrang tot moes
in een hoek van het plafond en er wordt minder
en minder gezeten, ingepakt links
en opgeruimd rechts. Het zet de eelt
op het beeld, verweeft het geheel,
vergrendelt het bederf :

haal de hand boven tafel, wrijf
op de palm, kijk nog even in die glans
naar het zwaard en de bijl

in het hoofd van die vluchtende
klomp bij het raam. Ruk het los,
schaaf de huid, werk de wapens

de deur uit.

invoer (1999)

HEMELNETLYRIEK

lyrische teksten vanop http://vilt.skynetblogs.be 2004-2007
herwerkt voor 2020 en erger

asemische dodenwake potlood-crayon – A5 – 2012 schat ik maar dat kan je opzoeken normaal als google nog werkt, het dateren van Brol is vrij simpel want Brol is Brol omdat het ooit gediend heeft, maar nu is’t dus euh, Brol è en

SEPTEMBER was BROLMAAND!

gedurende heel de maand september kon je de originele tekeningen en aquarellekens die gebruikt werden/worden als illustratie bij het literaire werk van de NKdeE kopen aan BROLPRIJS!

Dit ter ondersteuning van de
Neue Kathedrale des erotischen Elends!
BROLprijs wordt per formaat berekend, met A6 als basis

A3 = 8 x A6 = €40
A4 = 4 x A6 = €20
A5 = 2 x A6 = €10
A6 = €5

eilaas, september is henen!
Uitzonderlijk is er dit jaar de ROTexpo waarop deze en andert BROL nog te verkrijgen is tegen dit tarief. Tot en met zaterdag 17 oktober!
Haast u naar FLUGZEUG, Diestsestraat 208 te Leuven en KOOP alsnog MEER BROL!!!!

*

Categorieën
gedicht van de dag hemelnet2020 HEMELNETLYRIEK lyriek

spring

en het
springt en valt en
met de kramp van een kussende tiener
houdt het de ogen gesloten en
net nog stond het zich de stad met haar stank en haar lichten
van het lijf te schudden en de dierenbevrijder
luide te jammeren om de geur en de omvang der sterfte
en straks wordt het koud zegt de kassierster en een peuter krijst zich
liever een zuurstofgebrek dan nog één stap te verzetten.

zou je niet? driemaal daags bij het eten.

maar laat ons de polyfone gezangen verzinnen
van bij de aanzet: ziedaar het ik met een veel jonger lichaam
van lood overeind krabbelen op de andere oever,
(het ik beweert nooit gesprongen te hebben
maar kunnen we daar nog enige waarde aan hechten?)

of had het dan zwijgend de beentjes in braakballen
moeten tellen en bij de kleinste vergissing
de oorzaak opsporen, benoemen, noteren, de gevolgen
opsommen of minstens aanstippen in de bijgevoegde lijst?
of het schaakbord omver keilen, het hotel uitrennen,
de straat op en in de regen transfigureren ?

…je huid is een spiegel, je kromt
in je kader, nog één woord
en je spat uit elkaar…

is er in deze stroop nog wel een oplossing denkbaar?

en overigens, nu, naast dit glas,
jij verwaande klootzak,
kan het hier nog letterlijk sterven 
of moet het weer helemaal
van vooraf aan ?

invoer (1999)

HEMELNETLYRIEK

lyrische teksten vanop http://vilt.skynetblogs.be 2004-2007
herwerkt voor 2020 en erger

Een Neo-Kathedraals embleem is dit, aquarel op A4 formaat, hopeloos gedateerde BROL immers

SEPTEMBER was BROLMAAND!

gedurende heel de maand september kon je de originele tekeningen en aquarellekens die gebruikt werden/worden als illustratie bij het literaire werk van de NKdeE kopen aan BROLPRIJS!

Dit ter ondersteuning van de
Neue Kathedrale des erotischen Elends!
BROLprijs wordt per formaat berekend, met A6 als basis

A3 = 8 x A6 = €40
A4 = 4 x A6 = €20
A5 = 2 x A6 = €10
A6 = €5

eilaas, september is henen!
Uitzonderlijk is er dit jaar de ROTexpo waarop deze en andert BROL nog te verkrijgen is tegen dit tarief. Tot en met zaterdag 17 oktober!
Haast u naar FLUGZEUG, Diestsestraat 208 te Leuven en KOOP alsnog MEER BROL!!!!

*

Categorieën
Grafiek strip

SAMOURAÏ 38

op deze bladzijde slaagt Samouraï er na veel vijven en zessen in om de Tweede Huisleraar te ontmaskeren waarbij hij overigens op visionaire manier post-corona liefdestactieken aan de dag legt, en wat blijkt: het is de Koningin!
maar terwijl ik de Koningin aan het tekenen was (een schone van Memlinc) moest ik zo hard aan een meisje denken uit mijn jeugd die mij ineens na de bamba mee troonde naar een stoel, mij neerkwakte, zich kruisbeens over mijn schoot placeerde en mij hartstochtelijk begon te kussen en ik dacht wel wel wel wat krijgen we nu maar de dag nadien op school bleek dat er een weddingschap was onder de meiden en het kussen van de ergste freak in de zaal was het onderwerp daarvan dus kijk nu ziet de Koningin eruit als dat meisje Patricia heette ze denk ik maar enfin soit zo slecht was dat nog niet want dankzij haar kon ik uiteindelijk de knoop doorhakken want ah nee ik was helemaal niet gay want aja ik vond die harde tepeltjes van haar toch wel serieus zalig en zij vond het ook wel best aangenaam dacht ik want weddingschap of niet ze bleef mij de rest van ’t jaar toch maar lacherig aankijken maar he seg ik was toen natuurlijk keiverliefd al op het Blondje van Begijnendijk die toen al als twee druppels water op Anke leek…

over SAMOURAÏ

SAMOURAÏ is een experimentele strip naar de gelijknamige toneelschets van Antonin Artaud (geschreven tss 1923-1925)

Categorieën
journal intime Vertalingen - Bewerkingen

journal intime #167

BLOEDSTRAAL

JONGEMAN
Ik hou van jou en alles is mooi.

MEISJE, met verhevigde tremolo in haar stem.
Je houdt van mij en alles is mooi.

JONGEMAN, een toon lager.
Ik hou van jou en alles is mooi.

MEISJE, nog een toon lager dan hem.
Je houdt van mij en alles is mooi.

JONGEMAN, wendt zich plots van haar af
Ik hou van jou.

Een stilte
Ga voor me staan.

MEISJE, met een zelfde beweging gaat ze voor hem staan
Voilà.

JONGEMAN, geëxalteerd, schelklinkend
Ik hou van jou, ik ben groot, ik ben helder, ik ben vol, ik ben dicht.

MEISJE, op dezelfde schelklinkende toon.
Wij houden van elkaar

JONGEMAN
Wij zijn intens. Ha wat zit de wereld goed in elkaar.

Een stilte. We horen iets als een enorm wiel dat draait en wind maakt. Een orkaan drijft hen uit elkaar.
Op dat moment zien we twee sterren met elkaar in botsing komen, en een hele reeks benen van levend vlees valt met voeten handen, pruiken, maskers, zuilengangen, gaanderijen, tempels, distilleerkolven, alles valt maar steeds langzamer, als viel het in een vacuum en dan dalen een voor een drie schorpioenen neer en tenslotte een kikker en een scarabee die naar beneden komt met een traagheid om wanhopig, om misselijk van te worden.

JONGEMAN, roept zo hard hij kan
De hemel is gek geworden.
Hij kijkt naar de hemel.
Lopen, weg van hier.
Hij duwt het meisje voor zich uit.
Een Ridder uit de Middeleeuwen komt op, in een vervaarlijk harnas, gevolgd door een voedster die haar borsten met beide handen vasthoudt en hijgt vanwege haar te zware borsten.

RIDDER
Blijf van je borsten af. Geef mij mijn papieren.
VOEDSTER, slaakt een kreet.
Ai! Ai! Ai!
RIDDER
Kak seg wat krijg jij?
VOEDSTER
Kijk daar, onze dochter, met hem.
RIDDER
Zwijg, er is geen dochter!
VOEDSTER
Ik zeg je dat ze neuken.
RIDDER
Laat ze neuken, wat kan mij dat schelen.
VOEDSTER
Incest.
RIDDER
Matrone
VOEDSTER, steekt haar handen diep in haar zakken die even groot zijn als haar borsten
Pooier.
Ze gooit hem snel zijn papieren.

RIDDER

Pfuh, laat mij eten.

De voedster maakt zich uit de voeten.
Hij krabbelt overeind en haalt vantussen elk der papieren een grote homp gruyere.
Plots begint hij te hoesten en naar adem te snakken.

RIDDER, de mond vol.
Eumf. Eumf. Laat me je borsten zien. Laat je borsten zien. Waar zit ze nu?
Hij gaat lopend af.
De jongeman komt terug op.

JONGEMAN
Ik zie, ik weet, ik heb begrepen. Hier heb je de publieke ruimte, de priester, de schoenmaker, de vier seizoenen, de drempel van de kerk, de lantaarn van het bordeel, de weegschaal van gerechtigheid. Ik hou het niet meer!

Een priester, een schoenlapper, een koster, een hoerenmadam een rechter, een handelaar in vier-seizoenen komen op als schaduwen.

JONGEMAN
Ik ben haar kwijt, geef haar terug.
IEDEREEN, op een verschillende toon.
Wie, wie, wie, wie.
JONGEMAN
Mijn vrouw.
KOSTER, heel kosterlijk 1‘bedonnant’: dikbuikig – woordspeling nvdv
Uw vrouw, pfu, onnozelaar!
JONGEMAN
Onnozelaar! ’t is misschien uw vrouw wel!
KOSTER, slaat zich op het voorhoofd.
Het zou zomaar kunnen.
Hij gaat lopende af.
De priester komt op zijn beurt uit de groep en legt zijn arm om de hals van de jongeman.
PRIESTER, alsof hij biecht hoort.
Naar welk deel van haar lichaam verwijst u het vaakst?
JONGEMAN
Naar God.
De Priester, verbouwereerd door het antwoord vervalt onmiddellijk in een Zwitsers accent.
PRIESTER, met een Zwitsers accent.
Maar dat kan je niet meer maken. Wij horen niets meer met dat oor. Dat moet je maar aan de vulkanen vragen, aan de aardbevingen. Wij moeten het hebben van de kleine smeerlapperijen in de biecht. En daarmee uit, dat is het leven.
JONGEMAN, heel erg aangedaan.
Ach zo, dat is het leven!
Ah bon, iedereen trap het maar af.
PRIESTER, nog steeds met een Zwitsers accent.
Maar zeker.
Op dat moment valt de nacht plots op de scène. De aarde beeft. De donder raast, met weerlichten die zigzaggen in alle richtingen, en in de zigzaggende weerlichten ziet men de personages het op een lopen zetten, ze lopen tegen elkaar op, vallen, krabbelen recht en lopen als gekken.
Op een gegeven moment grijpt een enorme hand de hoerenmadam bij de haren. Die vat vuur en zwelt zienderogen op.

GIGANTISCHE STEM
Teef, kijk naar je lichaam!
Het lijf van de hoerenmadam komt naakt en afschuwelijk uit het korset en de jurk tevoorschijn als waren die van glas.
HOERENMADAM
Laat mij los, God.
Ze bijt God in de pols. Een immense bloedstraal schiet dwars over de scène en in een weerlicht groter dan die van de anderen ziet men de priester een kruis slaan.
Wanneer het licht terug aangaat, zijn alle personages dood en liggen hun lijken over de vloer verspreid. Alleen de jongeman en de hoerenmadam verslinden elkaar met de ogen.
De hoerenmadam valt in de armen van de jongeman.
HOERENMADAM, zuchtend, als op het uiterste punt van een amoureus spasme.
Vertel mij hoe het met jou gebeurd is.

De jongeman bergt zijn hoofd in zijn handen.
De voedster komt terug op met het meisje onder haar arm als een pakket. Ze laat haar op de grond vallen waar ze neerstort en zo plat wordt als een boterkoek.
De voedster heeft geen borsten meer. Haar borst is helemaal plat.
Dan duikt de Ridder op die zich op de voedster werpt en haar heftig dooreenschudt.

RIDDER, met een vreselijke stem.
Waar heb jet het verstopt? Geef mij mijn gruyere!
VROEDVROUW, dartel.
Hierzie.
Ze heft haar rokken op.
De jongeman wil weglopen maar hij staat perplex als een versteende marionette.

JONGEMAN, als opgehangen in de lucht en met een buiksprekersstem.
Doe mama geen pijn.
RIDDER
Vervloekte.
Hij wendt in afschuw zijn gezicht af.
Een massa schorpioenen komen vanonder de rokken van de vroedvrouw en die beginnen te paren in haar vagina die opzwelt en glazig wordt en schittert als een zon.
De jongeman en de vroedvrouw gaan ervandoor als gelobotomiseerden

MEISJE, komt verblind overeind
De maagd! ha, dat was het wat hij zocht.

DOEK

Antonin Artaud – uit L’ Ombilic des Limbes (1925) [ARTAUD 1956, p.74-81] – vert. NKdeE 2020 CC Public Domain

A.A. NDL

NOOT: de Kathedraal stelt al haar vertalingen gratis ter beschikking van haar lezers, je mag er wat ons betreft letterlijk alles mee doen wat je maar bedenken kan, maar vermeldt wel ergens dat je het goedje van de Neue Kathedrale des erotischen Elends kreeg. op die manier krijgen anderen ook wind van ons verder geheel belangeloos exemplarisch activisme. dank en klik u weg in vrede.

commentaar en suggesties bij de vertalingen graag naar dirkvekemans@yahoo.com

originele tekst:
https://ebooks-bnr.com/artaud-antonin-lombilic-des-limbes/

LE JET DE SANG

LE JEUNE HOMME

Je t’aime et tout est beau.

LA JEUNE FILLE,
avec un tremolo intensifié dans la voix.

Tu m’aimes et tout est beau.

LE JEUNE HOMME, sur un ton plus bas.

Je t’aime et tout est beau.

LA JEUNE FILLE,
sur un ton encore plus bas que lui.

Tu m’aimes et tout est beau.

LE JEUNE HOMME, la quittant brusquement.

Je t’aime.

Un silence.

Mets-toi en face de moi.

LA JEUNE FILLE, même jeu,
elle se met en face de lui.

Voilà.

LE JEUNE HOMME,
sur un ton exalté, suraigu.

Je t’aime, je suis grand, je suis clair, je suis plein, je suis dense.

LA JEUNE FILLE,
sur le même ton suraigu.

Nous nous aimons.

LE JEUNE HOMME

Nous sommes intenses. Ah que le monde est bien établi.

Un silence. On entend comme le bruit d’une immense roue qui tourne et dégage du vent. Un ouragan les sépare en deux.

À ce moment, on voit deux astres qui s’entrechoquent et une série de jambes de chair vivante qui tombent avec des pieds, des mains, des chevelures, des masques, des colonnades, des portiques, des temples, des alambics, qui tombent, mais de plus en plus lentement, comme s’ils tombaient dans du vide, puis trois scorpions l’un après l’antre, et enfin une grenouille, et un scarabée qui se dépose avec une lenteur désespérante, une lenteur à vomir.

LE JEUNE HOMME,
criant de toutes ses forces.

Le ciel est devenu fou.

Il regarde le ciel.

Sortons en courant.

Il pousse la jeune fille devant lui.

Et entre un Chevalier du Moyen Âge avec une armure énorme, et suivi d’une nourrice qui tient sa poitrine à deux mains, et souffle à cause de ses seins trop enflés.

LE CHEVALIER

Laisse là tes mamelles. Donne-moi mes papiers.

LA NOURRICE, poussant un cri suraigu.

Ah ! Ah ! Ah !

LE CHEVALIER

Merde, qu’est-ce qui te prend ?

LA NOURRICE

Notre fille, là, avec lui.

LE CHEVALIER

Il n’y a pas de fille, chut !

LA NOURRICE

Je te dis qu’ils se baisent.

LE CHEVALIER

Qu’est-ce que tu veux que ça me foute qu’ils se baisent.

LA NOURRICE

Inceste.

LE CHEVALIER

Matrone.

LA NOURRICE,
plongeant les mains au fond de ses poches
qu’elle a aussi grosses que ses seins.

Souteneur.

Elle lui jette rapidement ses papiers.

LE CHEVALIER

Phiote, laisse-moi manger.

La nourrice s’enfuit.

Alors il se relève, et de l’intérieur de chaque papier il tire une énorme tranche de gruyère.

Tout à coup il tousse et s’étrangle.

LE CHEVALIER, la bouche pleine.

Ehp. Ehp. Montre-moi tes seins. Montre-moi tes seins. Où est-elle passée ?

Il sort en courant.

Le jeune homme revient.

LE JEUNE HOMME

J’ai vu, j’ai su, j’ai compris. Ici la place publique, le prêtre, le savetier, les quatre saisons, le seuil de l’église, la lanterne du bordel, les balances de la justice. Je n’en puis plus !

Un prêtre, un cordonnier, un bedeau, une maquerelle, un juge, une marchande des quatre-saisons, arrivent sur la scène comme des ombres.

LE JEUNE HOMME

Je l’ai perdue, rendez-la-moi.

TOUS, sur un ton différent.

Qui, qui, qui, qui.

LE JEUNE HOMME

Ma femme.

LE BEDEAU, très bedonnant.

Votre femme, psuif, farceur !

LE JEUNE HOMME

Farceur ! c’est peut-être la tienne !

LE BEDEAU, se frappant le front.

C’est peut-être vrai.

Il sort en courant.

Le prêtre se détache du groupe à son tour et passe son bras autour du cou du jeune homme.

LE PRÊTRE, comme au confessionnal.

À quelle partie de son corps faisiez-vous le plus souvent allusion ?

LE JEUNE HOMME

À Dieu.

Le prêtre décontenancé par la réponse prend immédiatement l’accent suisse.

LE PRÊTRE, avec l’accent suisse.

Mais ça ne se fait plus. Nous ne l’entendons pas de cette oreille. Il faut demander ça aux volcans, aux tremblements de terre. Nous autres on se repaît des petites saletés des hommes dans le confessionnal. Et voilà, c’est tout, c’est la vie.

LE JEUNE HOMME, très frappé.

Ah voilà, c’est la vie !

Eh bien tout fout le camp.

LE PRÊTRE, toujours avec l’accent suisse.

Mais oui.

À cet instant la nuit se fait tout d’un coup sur la scène. La terre tremble. Le tonnerre fait rage, avec des éclairs qui zigzaguent en tous sens, et dans les zigzags des éclairs on voit tous les personnages qui se mettent à courir, et s’embarrassent les uns dans les autres, tombent à terre, se relèvent encore et courent comme des fous.

À un moment donné une main énorme saisit la chevelure de la maquerelle qui s’enflamme et grossit à vue d’œil.

UNE VOIX GIGANTESQUE

Chienne, regarde ton corps !

Le corps de la maquerelle apparaît absolument nu et hideux sous le corsage et la jupe qui deviennent comme du verre.

LA MAQUERELLE

Laisse-moi, Dieu.

Elle mord Dieu au poignet. Un immense jet de sang lacère la scène, et on voit au milieu d’un éclair plus grand que les autres le prêtre qui fait le signe de la croix.

Quand la lumière se refait, tous les personnages sont morts et leurs cadavres gisent de toutes parts sur le sol. Il n’y a que le jeune homme et la maquerelle qui se mangent des yeux.

La maquerelle tombe dans les bras du jeune homme.

LA MAQUERELLE, dans un soupir et comme
à l’extrême
pointe d’un spasme amoureux.

Racontez-moi comment ça vous est arrivé.

Le jeune homme se cache la tête dans les mains.

La nourrice revient portant la jeune fille sous son bras comme un paquet. La jeune fille est morte. Elle la laisse tomber à terre où elle s’écrase et devient plate comme une galette.

La nourrice n’a plus de seins. Sa poitrine est complètement plate.

À ce moment débouche le Chevalier qui se jette sur la nourrice, et la secoue véhémentement.

LE CHEVALIER, d’une voix terrible.

Où les as-tu mis ? Donne-moi mon gruyère.

LA NOURRICE, gaillardement.

Voilà.

Elle lève ses robes.

Le jeune homme veut courir mais il se fige comme une marionnette pétrifiée.

LE JEUNE HOMME, comme suspendu en l’air
et d’une
voix de ventriloque.

Ne fais pas de mal à maman.

LE CHEVALIER

Maudite.

Il se voile la face d’horreur.

Alors une multitude de scorpions sortent de dessous les robes de la nourrice et se mettent à pulluler dans son sexe qui enfle et se fend, devient vitreux, et miroite comme un soleil.

Le jeune homme et la maquerelle s’enfuient comme des trépanés.

LA JEUNE FILLE, se relevant éblouie.

La vierge ! ah c’était ça qu’il cherchait.

Rideau.

BRONCODE van het journal intime -programma

This image has an empty alt attribute; its file name is ietsanders.jpg

gegeven:

geste: het pad van de primaire, spontane beweging
schrijfleeslus: herhaling van de geste die zich gaandeweg stabiliseert binnen de corridor van de geste
corridor: het tijdruimtelijke vlak waarbinnen de geste zich herhalen kan zoals geprojecteerd op een 2D schrijfvlak
jij, je: een participant aan het journal intime programma

het journal intime is een dagelijks algoritmisch uitgevoerde handeling (functie);

  • je wordt wakker en je doet onmiddellijk dit (géén andere bewuste handeling ervoor): je beeldt jezelf een geste in eventueel gelinkt aan een woord of een frase
  • je neemt de blocnote en initieert de schrijfleeslus
  • je vocaliseert daarbij het woord of de frase
  • als je merkt dat de herhaling zich gestabiliseerd heeft tot een geste
    • neem je jouw vocalisatie voor minstens vier iteraties op
    • teken je de geste
  • je leest in een boek in een vreemde taal (eender welke, niet je moedertaal) tot je een fragment tegenkomt waarvan je denkt dat het kan dienen als 'titel' of 'benoeming' van de geschreeftekende schrijfleeslus

uitvoer van het programma:
– een potloodtekening met een titel in een vreemde taal
– een geluidsopname van vier herhalingen van 1 uitgesproken woord of frase in het Nederlands (met NL tongval)
– enkele universa aan nieuwe betekenissen

journal intime is een gratis NKdeE-programma



Noten   [ + ]

1. ‘bedonnant’: dikbuikig – woordspeling nvdv
Categorieën
lyriek

ram

Nee. Net niet zoals het dacht barstte de tijd los vannacht in het bevroren geheugen: dat van dat likken aan snedige pegels, dat dooien met de wolkjes bloed in het water volgde niet, het had niks in haar hand verloren..

Vloedgolven, ja, tsunami’s en plagen, en een eindeloze dorre steppe met enkele kuddes bloeddorstige wolven. Een man is een vluchtpijp, verzuchtte het ik alsnog met ter staving het kreng van een mol in de hand.

Kom: sla dit blad maar gauw om. ’s Morgens sneeuwt weer de getekende dag als beton op de zomer: laag na laag op een streep op een punt op het bulderend grinniken van de ezel die god voor één van zijn zonen bedacht.

“Strompel de stad in, vernuftige meester, bestijg je zelf als een ezel en verhakkel de slogans, wakker de dood aan voor de smeulende gaten in het masker der knapen. Pluk maagden, splits de dag, ram je licht met kabaal in de nacht: helder wordt alleen de huid, duidelijk enkel het zwijgen daaronder.”

invoer (1999)

HEMELNETLYRIEK

lyrische teksten vanop http://vilt.skynetblogs.be 2004-2007
herwerkt voor 2020 en erger

NKdeE 2020 – ‘CARPENTRY’ – potlood op A5 – BROLprijs €10

Categorieën
gedicht van de dag hemelnet2020 HEMELNETLYRIEK lyriek

klim

Niets.

Klim dichter, schuif
hoger, vul je neus. Iets
hoor je toch? Neen,

niets:
een hiaat in de tijd
is haar vlees in dat kleed, hoe het ook hapt
of klauwt, zo dadelijk toch wordt
een kras die het maakt op haar wang
tegen de gang in het fort, de huid zelf wordt
een harnas, en een slagschip meert aan
in het hoofd en het briest
en het ratelt de geboden :

blijf in beweging
zegt het, of
je vriest weg of
ze waait pijlen, zwenkt
met een scherm dat werelden spiegelt.

Die grimas, die twijfel : weet het zich hier, kent
het haar daar, snijdt het hout als het streelt
met de haat en een vinger gekruist?

Dekselse doos, de spin erin
is helemaal boos. Praat ‘s
normaal (hoor jij ook
haar poten op het karton ?),
zeg wat je wil (is er
nog?), grijp het, verklaar
het, koop het op.

Belegerd geniet ze maar
uiteindelijk staat op de top
elke vezel van ons
een woord lang gespannen
op hetzelfde te wachten.

Niets.

invoer (1999)

HEMELNETLYRIEK

lyrische teksten vanop http://vilt.skynetblogs.be 2004-2007
herwerkt voor 2020 en erger

Categorieën
RADIO KLEBNIKOV

RADIO KLEBNIKOV 19/09/2020

Kafavis, Artaud, Delmotte, Requichot, Blonk, Krabbendam, Hadewijch en Vekemans, dat herinner ik mij nog, en ID, natuurlijk, heel veel ID….
Categorieën
lyriek

de moed erin houden

Net nu de wanhoop haar schouders zet onder de precisie
waarmee er naar de vallende regendruppel verwezen wordt,
die ongeveer 200 meter verderop op straat valt, in een poel
van eerdere druppels,

naar aanleiding van het niet helen der wonden, misschien,
daar waar ze geslagen werden of van
de onmogelijkheid van het vergeten, zonder meer of 
de herhaaldelijk weerklinkende roep, die smartelijk maar ongrijpbaar
steeds weer net zo onbeantwoord blijft, of
het niet Gebeuren van het niet-gebeurde en 
het onafwendbare daarbij van de grijns (die van het hebberige soort),

in weerwil van je aandacht alleszins
die tanende is terwijl je dit verder leest, weer maar eens niet-begrijpende
dat ook dit niet over jou maar over ons gaat, het ons
waar jij slechts bij gratie van deze regels bij hoort,

vanuit het negatieve, dus, vanuit het niets
waarin wij jou hier opwekken, jij en ik,
hoewel dat dus op tot wanhoop stemmende wijze
onmogelijk blijft, omdat het ik hier alleen

dient te blijven, tenzij je in mirakels gelooft, –

net dus, o ironie, op het ogenblik dat jij dit alles
als volkomen irrelevant verafschuwt, kan ik je eindelijk
berichten, dat ik heden denk enige vooruitgang
geboekt te hebben in het mij ritmisch op- en
afzetten, zodanig dat ik naar behoren
schitteren kan daar, waar het ik naar behoren
dien te schitteren,
toch,

zoals wij hadden afgesproken.

invoer (2017)

HEMELNETLYRIEK

lyrische teksten vanop http://vilt.skynetblogs.be 2004-2007
herwerkt voor 2020 en erger

NKdeE 2020 – collage/waterverf – A4 – Brolprijs €20

verse Brol is even erg als oude Brol, hetgeen een geruststelling kan betekenen voor sommigen, zeker nu het septembert want

SEPTEMBER was BROLMAAND!

gedurende heel de maand september kon je de originele tekeningen en aquarellekens die gebruikt werden/worden als illustratie bij het literaire werk van de NKdeE kopen aan BROLPRIJS!

Dit ter ondersteuning van de
Neue Kathedrale des erotischen Elends!
BROLprijs wordt per formaat berekend, met A6 als basis

A3 = 8 x A6 = €40
A4 = 4 x A6 = €20
A5 = 2 x A6 = €10
A6 = €5

eilaas, september is henen!
Uitzonderlijk is er dit jaar de ROTexpo waarop deze en andert BROL nog te verkrijgen is tegen dit tarief. Tot en met zaterdag 17 oktober!
Haast u naar FLUGZEUG, Diestsestraat 208 te Leuven en KOOP alsnog MEER BROL!!!!

*

Categorieën
Grafiek lyriek strip

SAMOURAÏ 37

er weerklinkt trage muziek wanneer de Huisleraar zich terugtrekt in zichzelf. hij profileert. elke beweging is wezenlijk dezelfde in de wereld van de trage muziek, er kan daar geen sprake zijn van alteriteit. Samouraï is dan ook niet zichtbaar op deze bladzijde, maar zijn aanwezigheid is merkbaar in elke lijn

over SAMOURAÏ

SAMOURAÏ is een experimentele strip naar de gelijknamige toneelschets van Antonin Artaud (geschreven tss 1923-1925)

Categorieën
gedicht van de dag hemelnet2020 HEMELNETLYRIEK lyriek

proper vers

In het boek Huis
in de deur Blad
op de vloer Vloer

op de foto Schim
in de schim Vlees:
het Schuimmeisje.

Schuim in
de emmer
Emmer.

invoer (2017)

NKdeE 2020 – waterverf op papier 18×11,3 cm – BROLprijs €7,5

SEPTEMBER was BROLMAAND!

gedurende heel de maand september kon je de originele tekeningen en aquarellekens die gebruikt werden/worden als illustratie bij het literaire werk van de NKdeE kopen aan BROLPRIJS!

Dit ter ondersteuning van de
Neue Kathedrale des erotischen Elends!
BROLprijs wordt per formaat berekend, met A6 als basis

A3 = 8 x A6 = €40
A4 = 4 x A6 = €20
A5 = 2 x A6 = €10
A6 = €5

eilaas, september is henen!
Uitzonderlijk is er dit jaar de ROTexpo waarop deze en andert BROL nog te verkrijgen is tegen dit tarief. Tot en met zaterdag 17 oktober!
Haast u naar FLUGZEUG, Diestsestraat 208 te Leuven en KOOP alsnog MEER BROL!!!!

*

Categorieën
Grafiek Ken Uw Volk

Ken Uw Volk – 42-2

Rene Hulstaert (1903-1988)
Categorieën
gedicht van de dag gelegenheidsgedichten

bootje

voor C., A. en T.

ik die gammel ooit het bootje was
waarop jij ter zee kon gaan, en

jij die na het zwalpen kusten ziet
en met hun weidse zwenken
de krijsende meeuwen. hoor ik
jou land roepen, land in zicht?

blij ben ik een reddingssloep
onder dikke zeilen in ’t galjoen.

invoer (2017)

een selesteina-declamatie met een mooiselblaadje op A5, genadeloos doorverwezen naar de BROLverkoop, immers

SEPTEMBER was BROLMAAND!

gedurende heel de maand september kon je de originele tekeningen en aquarellekens die gebruikt werden/worden als illustratie bij het literaire werk van de NKdeE kopen aan BROLPRIJS!

Dit ter ondersteuning van de
Neue Kathedrale des erotischen Elends!
BROLprijs wordt per formaat berekend, met A6 als basis

A3 = 8 x A6 = €40
A4 = 4 x A6 = €20
A5 = 2 x A6 = €10
A6 = €5

eilaas, september is henen!
Uitzonderlijk is er dit jaar de ROTexpo waarop deze en andert BROL nog te verkrijgen is tegen dit tarief. Tot en met zaterdag 17 oktober!
Haast u naar FLUGZEUG, Diestsestraat 208 te Leuven en KOOP alsnog MEER BROL!!!!

*

Categorieën
lyriek

omwenteling

rivieren overwegen om bergop te lopen,
de zon wil niet meer zakken in de zee,
de bergen willen van hun hoogte af
en sterren krimpen zich naarstig krom
om uit de hemel neer te kunnen vallen.

de vinken zingen polyfoon motetten
de spinnen laten vliegen vrij, de vliegen
jagen alle wespen weg en zelfs de mensen
lijken vrolijk plots en lief en blij. er is
omwenteling alom. de stille as ervan ben jij.


Categorieën
lyriek

NEEM EEN STAD, PLOOI ZE OPEN

a fragmentary Song for Europe, going Dutch

I

[helicopters vliegen over, geluiden van een woedende menigte]

Zeefdruk van een werelddeel : het heeft een vinger in de inkt, legt hem eruit, verscheurt de vrede op papier. Het rolt. Gedachtegang waar bij benadering nooit een einde komt. Natura naturans, de vinger vingerend in de pappende pap.
Doordraven? luidop? over die Europese teef? dat in pathetische oliekleuren vereeuwigd vlaggenwijf, over die afhangende vleeslappen …

…terwijl op 4 juli 2022 om 0u.50 stipt het stof van haar netjes imploderende vrijheidslijf opwolkt door de straten, de genetwerkte camera’s tegemoet stuift…

…want wiens krakende stem was het, hoe schoon werd er niet gestorven, wie droeg daar de woorden de straat uit, het veld in:

“Schuw niet die verbijsterende hemelbreedte tussen de kramp in je voet en het spoor op beton van een slak zonder huis, dat slijmrestje sterven, als je wil dat ik kom.” ?

Walging en ontzetting om de wreedheid legt het de handen op, het schrift en de mond, de trillende lippen. Het is een erger dan bestiale discrepantie die zich meten kan met de Inquisitie, de Rode Khmer, het ingecalculeerde falen der precisiebombardementen.

… leegloop van kranen, stortvloed van flessen, klaterend glas in een spiegelplas haat. Vuur zal het stelpen wel stoppen.

Is er een wens in het hart, een voorkeur van vinger, een wijzen in het wit van de lach? Wat heet nog behoedzaam als het vel toch al openligt? Kleumt de zon morgen nog een klad kleur op de tong? Een lijk struint door de duinen, krijst een meeuw aan dat het béter kan schuimbekken, snéller plukken, langere dagen kloppen.

hanging3

II

[Section III van Berio’s Synfonia]

Strijkers!  De snaren stonden te springen.

In een uithoek van de tent wil een heftige zo nodig  met de billen stevig in het zeil gedrukt het bloederige torso met repen spek beslaan. Ze weet nochtans best dat er dan water in de tent kan komen. Het luchtafweergeschut begeleidt met hoge plukjes wolk haar driftige slaan. Het torso schokschoudert de spookgezangen van Maldoror.

(…)

klappertandt tot het stilvalt en om. Een doodshoofd met ambitie bemant een ouwe Messerschmidt en decimeert met precisiesalvo’s de aan elkaar vastgeklonkenen, snijdt er hier en daar een enkel rijtje uit om zo het gejammer in de juiste toonaard te houden.  Dit soort meesterschap verwerf je niet zomaar.

(…)

Ik is er weer want ik voel mijn buik zich bedenken : stroom is niet éénieder gegund, er wordt in verdere steden nog verdeling gepredikt : twee maten, twee dagen, een duizendtal driemasters om het plat van de aarde te besnijden. Kommer en kwel, uiteraard, maar deze wildgroei krijg je niet uitgeroeid. Zwelg wat je wil, een lijflied blijft kleven. Klok in je keel, hand op je hals: waar eindigt mijn hand, waar begint het gebaar? Zie je de handen branden achter de randen van mijn handen?

Het moet weg van hier.

hanging4

III

[stilte, waar beschikbaar]

Neem een stad.  Plooi ze open. Hangt er een peertje naakt in een cel te gloeien? Zegt het teveel als het om het uur de kom rozig water door een sjofele sprinkhaan in stofjas laat ledigen?

Plooi ze weer dicht. Vraag dan verder ook maar niet meer naar wat er al dan niet het geval is.

Daar heb je haar, ontegensprekelijk. Wie heeft er haar toch weer ontboden? Ze leest ons de les, legt ons de kaarten. Een berg stormt ze af. Zo snel als ze kan, om de beweging daarin niet te voelen. Beetje zoals ik doe als ik wekenlang stokstijf het draaien van de zon rond mijn hoofd sta te ontkennen. Maar ik is er niet.

Beneden gekomen wenkt ze wuft naar de man die boven bleef staan: “zie je nu wel, hoe makkelijk dat was?” Geen reactie.

[Trekt de stof tot een strik op haar borst]

”Kom je dan niet?” Geen kik. Ze gaat weg, bergt haar rug in de kast van dit land. Boven haakt de man
zijn armen uit het kruis en maant de hemel aan tot spoed, vooral omdat hij dat elke dag zo doet. Het vervolg laat zich raden: hij daalt en met hem de massa kreunenden onder hem. Al die onzin is en blijft
te veel voor een man alleen.

invoer (2017)

HEMELNETLYRIEK

lyrische teksten vanop http://vilt.skynetblogs.be 2004-2007
herwerkt voor 2020 en erger

Categorieën
lyriek

postmodern

Bespottelijk, ook hier, is
het opgeven van bloed
ter verduidelijking,
de gratuite donatie
van clarificeerplasma.

Het ‘wat glijdt er
nu weer in het duidingsveld?’.
Het ‘wie vaart er
daar mijn aderlating aan?’.
Het ‘hoe heks ik het
hier uit?’.

Kom, kortom, de bel
gaat, schuif aan, treedt binnen,
bestel ons een ongeluk
voor twee personen.

Het verlangen is het verzet
op de fiets van het
verlangen.

invoer (2017)

‘duurzaamheidsmeting van de liefde: elevatie’ een aquarelleke op A4 uit 2013 denk ik, maar ‘k kan mis zijn, want ik dateer die spullen niet: je kan dat online wel achterhalen want ze zijn gemaakt op de dag dat ze gebruikt zijn meestal, tenzij nu hier want nu wil ik ervan af, van die restanten van het creatiejolijt, het is immers september en

SEPTEMBER was BROLMAAND!

gedurende heel de maand september kon je de originele tekeningen en aquarellekens die gebruikt werden/worden als illustratie bij het literaire werk van de NKdeE kopen aan BROLPRIJS!

Dit ter ondersteuning van de
Neue Kathedrale des erotischen Elends!
BROLprijs wordt per formaat berekend, met A6 als basis

A3 = 8 x A6 = €40
A4 = 4 x A6 = €20
A5 = 2 x A6 = €10
A6 = €5

eilaas, september is henen!
Uitzonderlijk is er dit jaar de ROTexpo waarop deze en andert BROL nog te verkrijgen is tegen dit tarief. Tot en met zaterdag 17 oktober!
Haast u naar FLUGZEUG, Diestsestraat 208 te Leuven en KOOP alsnog MEER BROL!!!!

*

Categorieën
Anke Veld Grafiek lyriek strip

anke veld – 12

Next moment I found myself staring in disarray at me, another me, a future version of me, whatever, someone who looked exactly like me and felt like me ‘cause yes I could feel her at the same time and therefore I immediately knew this she-me was pointing out something to me, something that somehow I already knew, and I knew that I knew it but I didn’t want to know it, but here I/ she was standing before a huge construction that looked like a hydraulic power plant and I knew that I was going to die in 5 years time and I also knew that that didn’t matter at all, so I shouldn’t worry about it at all. Still…

‘ANNA’ is the first episode of the English Comic Book version of Anke Veld the internet-novel otherwise written in Dutch

If you’re new to this comic, you can start reading it here.

Categorieën
journal intime Kathedraalse Leer Proza

journal intime #166

166 – se repondre à soi – VUUR

voetnoot bij ‘Brief aan de heer Wetgever’

lees de tekst bij dewelke dit een voetnoot is

Ik weet maar al te goed dat er ernstige stoornissen van de persoonlijkheid bestaan, die er zelfs toe kunnen leiden dat het bewustzijn zijn individualiteit verliest: het bewustzijn blijft intact maar herkent zich ziet meer als aan zichzelf toebehorend (en herkent zich in geen enkele mate).
Er bestaan minder erge stoornissen, of beter gezegd minder wezenlijke, maar stoornissen die veel pijnlijker en belangrijker zijn voor de persoon, en op een bepaalde wijze schadelijker voor de vitaliteit, en dat is wanneer het bewustzijn zich een hele reeks van dislocatie- en ontbindingsverschijnselen van zijn krachten gaat toe-eigenen als aan zichzelf toebehorende, te midden waarvan dan zijn materialiteit zich vernietigt.
Naar deze stoornissen verwijs ik hier.

Maar het is juist de kwestie om te weten of het leven niet beter wordt bereikt door een ontlijving van het denken met het behoud van een deel van het bewustzijn, dan door de projectie van dit bewustzijn in een ondefinieerbaar elders met een strikt behoud van het denken. Het gaat er daarbij niet om dat zulk een denken vals spel speelt, dat het waanzinnig wordt, het gaat erom dat het gebeurt, dat er vuur wordt gestookt, zelfs al is het waanzin. Het is een kwestie van het bestaan ervan. En ik beweer, onder andere, dat ik geen denken heb.

Maar mijn vrienden lachen daarom.
En toch!

Want wat ik noem ‘een denken hebben’ is voor mij niet het juist zien of zelfs niet het juist denken, maar zijn denken in stand houden, in staat zijn het aan zichzelf manifest te maken en dat het kan een antwoord bieden aan alle omstandigheden van het gevoel en het leven. Maar vooral een antwoord geven aan zichzelf.

Want hier vindt dat ondefinieerbare en verontrustende fenomeen plaats dat ik maar niemand kan doen begrijpen, en vooral niet mijn vrienden (of beter nog, mijn vijanden, degenen die mij nemen voor de schaduw waarvan ik maar al te goed besef dat ik slechts dat ben; – en ze beseffen niet hoe goed ze dat hebben, zij, schaduwen van schaduwen, een keer van hen en een keer van mij).

Mijn vrienden heb ik nooit gezien als mijzelf, met de tong uit de mond en met een afschuwelijk haperende geest.

Ja, mijn denken kent zichzelf en wanhoopt ooit nog zichzelf te bereiken. Het kent zichzelf, ik bedoel het heeft een vermoeden van zichzelf; en in ieder geval voelt het zichzelf niet meer. – Ik heb het over het fysiek leven, over het substantiële leven van het denken (en hier kom ik terug bij mijn onderwerp), ik heb het over dit minimum aan denkend leven in zijn ruwe staat, – nog niet tot verwoording gekomen, maar daartoe in staat als het nodig is, – zonder welk minimum de ziel niet meer kan leven, en het leven is alsof het niet meer is. – Degenen die klagen over de tekortkomingen van het menselijk denken en over hun eigen machteloosheid om tevreden te zijn met wat zij hun denken noemen, verwarren en zetten op hetzelfde foutieve vlak perfect gedifferentieerde staten van denken en vorm, waarvan het laagste nu alleen maar spreken is, terwijl het hoogste nog steeds geest is.

Indien ikzelf in het bezit zou zijn van dat wat ik weet dat mijn denken is, dan had ik misschien Navel van het Voorgeborchte geschreven maar dan had ik het op een geheel andere manier geschreven. Men zegt dat ik denk omdat ik niet helemaal ben gestopt met denken en omdat mijn geest, ondanks alles, zich op een bepaald niveau handhaaft en van tijd tot tijd bewijzen levert van zijn bestaan, bewijzen waarvan men niet wil erkennen dat ze zwak zijn en oninteressant. Maar denken is voor mij iets anders dan niet helemaal dood zijn, het is te allen tijde met zichzelf verenigd zijn, het is om nooit te stoppen met het voelen in je innerlijk, in de niet verwoorde massa van je leven, in de inhoud van je realiteit, denken is niet in jezelf een kapitaal gat te voelen, een vitale afwezigheid,het is altijd voelen dat je gedachte gelijk is aan je gedachte, ongeacht de onvolkomenheden van de vorm die men in staat is om het te geven. Maar mijn gedachte bij mijzelf, zondigt door zwakte, maar is zondigt ook door kwantiteit. Ik denk voortdurend aan een lager tarief.

Antonin Artaud – uit L’ Ombilic des Limbes (1925) [ARTAUD 1956, p.66-70] – vert. NKdeE 2020 CC Public Domain

A.A. NDL

NOOT: de Kathedraal stelt al haar vertalingen gratis ter beschikking van haar lezers, je mag er wat ons betreft letterlijk alles mee doen wat je maar bedenken kan, maar vermeldt wel ergens dat je het goedje van de Neue Kathedrale des erotischen Elends kreeg. op die manier krijgen anderen ook wind van ons verder geheel belangeloos exemplarisch activisme. dank en klik u weg in vrede.

commentaar en suggesties bij de vertalingen graag naar dirkvekemans@yahoo.com

originele tekst:
https://ebooks-bnr.com/artaud-antonin-lombilic-des-limbes/

Je sais assez qu’il existe des troubles graves de la personnalité, et qui peuvent même aller pour la conscience jusqu’à la perte de son individualité : la conscience demeure intacte mais ne se reconnaît plus comme s’appartenant (et ne se reconnaît plus à aucun degré).

Il y a des troubles moins graves, ou pour mieux dire moins essentiels, mais beaucoup plus douloureux et plus importants pour la personne, et en quelque sorte plus ruineux pour la vitalité, c’est quand la conscience s’approprie, reconnaît vraiment comme lui appartenant toute une série de phénomènes de dislocation et de dissolution de ses forces au milieu desquels sa matérialité se détruit.

Et c’est à ceux-là même que je fais allusion.

Mais il s’agit justement de savoir si la vie n’est pas plus atteinte par une décorporisation de la pensée avec conservation d’une parcelle de conscience, que par la projection de cette conscience dans un indéfinissable ailleurs avec une stricte conservation de la pensée. Il ne s’agit pas cependant que cette pensée joue à faux, qu’elle déraisonne, il s’agit qu’elle se produise, qu’elle jette des feux, même fous. Il s’agit qu’elle existe. Et je prétends, moi, entre autres, que je n’ai pas de pensée.

Mais ceci fait rire mes amis.

Et cependant !

Car je n’appelle pas avoir de la pensée, moi, voir juste et je dirai même penser juste, avoir de la pensée, pour moi, c’est maintenir sa pensée, être en état de se la manifester à soi-même et qu’elle puisse répondre à toutes les circonstances du sentiment et de la vie. Mais principalement se répondre à soi.

Car ici se place cet indéfinissable et trouble phénomène que je désespère de faire entendre à personne et plus particulièrement à mes amis (ou mieux encore, à mes ennemis, ceux qui me prennent pour l’ombre que je me sens si bien être ; – et ils ne pensent pas si bien dire, eux, ombres deux fois, à cause d’eux et à cause de moi).

Mes amis, je ne les ai jamais vus comme moi, la langue pendante, et l’esprit horriblement en arrêt. Oui, ma pensée se connaît et elle désespère maintenant de s’atteindre. Elle se connaît, je veux dire qu’elle se soupçonne ; et en tout cas elle ne se sent plus. – Je parle de la vie physique, de la vie substantielle de la pensée (et c’est ici d’ailleurs que je rejoins mon sujet), je parle de ce minimum de vie pensante et à l’état brut, – non arrivée jusqu’à la parole, mais capable au besoin d’y arriver, – et sans lequel l’âme ne peut plus vivre, et la vie est comme si elle n’était plus. – Ceux qui se plaignent des insuffisances de la pensée humaine et de leur propre impuissance à se satisfaire de ce qu’ils appellent leur pensée, confondent et mettent sur le même plan erroné des états parfaitement différenciés de la pensée et de la forme, dont le plus bas n’est plus que parole tandis que le plus haut est encore esprit. Si j’avais moi ce que je sais qui est ma pensée, j’eusse peut-être écrit l’Ombilic des Limbes, mais je l’eusse écrit d’une tout autre façon. On me dit que je pense parce que je n’ai pas cessé tout à fait de penser et parce que, malgré tout, mon esprit se maintient à un certain niveau et donne de temps en temps des preuves de son existence, dont on ne veut pas reconnaître qu’elles sont faibles et qu’elles manquent d’intérêt. Mais penser c’est pour moi autre chose que n’être pas tout à fait mort, c’est se rejoindre à tous les instants, c’est ne cesser à aucun moment de se sentir dans son être interne, dans la masse informulée de sa vie, dans la substance de sa réalité, c’est ne pas sentir en soi de trou capital, d’absence vitale, c’est sentir toujours sa pensée égale à sa pensée, quelles que soient par ailleurs les insuffisances de la forme qu’on est capable de lui donner Mais ma pensée à moi, en même temps qu’elle pèche par faiblesse, pèche aussi par quantité. Je pense toujours à un taux inférieur.

Categorieën
Grafiek Ken Uw Volk

Ken Uw Volk 20-5

Staf Vliegers (1907-1966)

Categorieën
101Aanroepingen gedicht van de dag

uitstekend

De kaderleden stelpen wel
het likkebaarden der vlammen,
de soepbinderij bindt de soep
en uit velen net zo
als het ene zullen vallen
de verafgode bedragen
als lichtbrekingscoëfficienten.

Van de objectieve illusie immers
moeten we afzien, van het gedeelde
heden tijdelijk
de rust inslikken, het bebroeden
tot het zichzelf vindt,
tot het kuikent.

Strek dus je hand uit, heftig,
en zie de 4 priemen trillen
van de ingehouden woede, tel
de tentakelende lustkronkels,
aanschouw een wereld van
onverteerbaar, slecht
vertaald verdriet.

invoer (2007) – programma: 101 Eigentijdse Aanroepingen van de Muze

bovenstaand aquarelleke is goed voor €20 bij in de Brolpot van de Kathedraal als u er ons van verlost.
de Brolpot is de verzamelplaats voor alle centen die we ophalen via Brolverkoop.
met de Brolpot kan de Kathedraal groeien, zo kochten we onlangs met de opbrengst van Brolverkoop het eerste stukske aan voor een mobiele studio voor RADIO KLEBNIKOV! jeuh!
het gaat vooruit! immers…

SEPTEMBER was BROLMAAND!

gedurende heel de maand september kon je de originele tekeningen en aquarellekens die gebruikt werden/worden als illustratie bij het literaire werk van de NKdeE kopen aan BROLPRIJS!

Dit ter ondersteuning van de
Neue Kathedrale des erotischen Elends!
BROLprijs wordt per formaat berekend, met A6 als basis

A3 = 8 x A6 = €40
A4 = 4 x A6 = €20
A5 = 2 x A6 = €10
A6 = €5

eilaas, september is henen!
Uitzonderlijk is er dit jaar de ROTexpo waarop deze en andert BROL nog te verkrijgen is tegen dit tarief. Tot en met zaterdag 17 oktober!
Haast u naar FLUGZEUG, Diestsestraat 208 te Leuven en KOOP alsnog MEER BROL!!!!

*

Categorieën
Grafiek strip

SAMOURAÏ 36

De huisleraar besluit plechtig zijn speech aan het begin van Akte 2 . We zien hoe een hellehond die een ongelukkige uit het publiek verorbert die ons inviteert om te bekijken hoe het gevoel, de ware held van dit drama, verhelderd wordt te midden al deze chaos en tweemaal een kustlijn, maar welke van de twee is de echte? en zullen we daar ooit nog achter kunnen komen

over SAMOURAÏ

SAMOURAÏ is een experimentele strip naar de gelijknamige toneelschets van Antonin Artaud (geschreven tss 1923-1925)

Categorieën
Anke Veld gedicht van de dag lyriek

maya

mei is de maya die doet mij geloven
dat het absoluut vele, het schone
in mijn enkele iets zit verscholen

hoe zoetelijk zingt het, hoe nachtelijk wil het
hoe hoog en hoe lustig zoekt ook de leeuwerik
hoe wild en onzinnig graven mijn honden
hoe dicht in zichzelf heeft het ik zich omwonden

mei is de maya die doet mij geloven
dat het absoluut vele, het schone
in mijn enkele iets zit verscholen

met ruimte de lucht wil mij omvatten
met groeien het gras mij doorklieven
de mensen zijn lippen met blijtende bleinen
de goden zijn spasmen, ventielen en dieven.

mei is de maya dus drink van het hart
het gutsende geven, het woord
is uw weg, de hel van dit leven.

invoer (2017) – Anke Veld – Lode’s lied

alles van waarde is hoe het gebeurt, dus alles van waarde wordt onherroepelijk Brol, zoals ook deze vogel perfect gezeten nochtans in de jonge boom maria.
nu, eilaas niet meer dan een A4 stukje Brol. Brol kan je kopen, wel, dat is de troost ervan. in september toch, want

SEPTEMBER was BROLMAAND!

gedurende heel de maand september kon je de originele tekeningen en aquarellekens die gebruikt werden/worden als illustratie bij het literaire werk van de NKdeE kopen aan BROLPRIJS!

Dit ter ondersteuning van de
Neue Kathedrale des erotischen Elends!
BROLprijs wordt per formaat berekend, met A6 als basis

A3 = 8 x A6 = €40
A4 = 4 x A6 = €20
A5 = 2 x A6 = €10
A6 = €5

eilaas, september is henen!
Uitzonderlijk is er dit jaar de ROTexpo waarop deze en andert BROL nog te verkrijgen is tegen dit tarief. Tot en met zaterdag 17 oktober!
Haast u naar FLUGZEUG, Diestsestraat 208 te Leuven en KOOP alsnog MEER BROL!!!!

*

Categorieën
Anke Veld gedicht van de dag lyriek

zeer

een Pisaans Lorelied

mijn lief is leed, mijn heil verdriet
van pijn ken ik het einde niet
ik bid u muze maak mijn lied
eer ik van zeer zal sterven.

de zon is zwart, mijn dag is nacht
er is geen bed dat op mij wacht
alleen de koude leegte lacht
om mij: mijn geest wil zwerven.

geen vrouwe lief, geen eerlijk man
geen mens die mij nog helpen kan.
enkel jij LAIS, hebt kennis van
wat ik van haar kan erven.

mijn lief is leed, mijn heil verdriet
sinds Anna Anke achterliet
ik bid u muze zing mijn lied
eer ik van zeer mag sterven.

invoer (2017)

ANKE VELD

ANKE VELD is de internetroman die sinds 2002 gepubliceerd wordt terwijl hij geschreven wordt. de vertelde gebeurtenissen in de roman spelen zich grotensdeels ook simultaan af met de publicatietijd, of relatief korte tijd daarna, waardoor er soms wel eens wat moet worden bijgewerkt (ook Nostrodamus was niet onfeilbaar).

ANKE VELD is het verhaal van de AFLOOP. het is op dit moment niet bekend of het goed of slecht afloopt, maar aflopen doet het, daar kunnen we vooralsnog zeker van zijn.

ANKE VELD bestaat uit 8 plateau’s of ‘velden’ die elk één hoofdpersonage hebben. 18 jaar na de eerste publicaties is het niet langer duidelijk waar in het werk van de auteur de roman begint en waar de realiteit 1kwatongen beweren dat geheel WIKIPEDIA een onderdeel geworden is van de roman, maar dat lijkt ons toch nogal een indianenverhaal. ophoudt, of wat dan wel de realiteit van Anke Veld is. wie is , überhaubt, die Anke Veld?

Noten   [ + ]

1. kwatongen beweren dat geheel WIKIPEDIA een onderdeel geworden is van de roman, maar dat lijkt ons toch nogal een indianenverhaal.
Categorieën
Grafiek Ken Uw Volk

Ken Uw Volk 29-5

Alfons De Ridder (1882-1960)
Categorieën
lyriek

SAMOURAÏ 35

is verwarring niet onze gewone staat, onze ‘modus vivendi’? wij denken onze geest als een vlottende entiteit hoog boven de chaos die wij ervaren, maar zijn wij niet voortdurend in extreme agitatie? wij zijn natuur die zichzelf denkt en toch zoeken we verlossing in een projectie van de natuur buiten onszelf, want is dat zelf niet een gevangenis?

de Huisleraar (Précepteur) schuwt bij het begin van Akte 2 van onze Experimentele Artaud Strip de grote vragen niet maar brengt ze kernachtig te berde op het toneel…

over SAMOURAÏ

SAMOURAÏ is een experimentele strip naar de gelijknamige toneelschets van Antonin Artaud (geschreven tss 1923-1925)

Categorieën
Anke Veld gedicht van de dag gelegenheidsgedichten lyriek Proza

niemand

de tijd verglijdt,
bewijst op zicht:
wij blijven niet
en zijn niet vrij.

per dag de pijn
der straf neemt af.
wij slapen in
met ochtendzin.

’t verblijf is nacht
in ’t zwart gedacht:
droev’ge stilte
is klankenpracht.

de spijt gaat weg
zij ligt erbij
zo lijf aan lijf
gaat het voorbij.

‘Anna’, zegt Anke
‘Anke’, zegt Anna
‘niemand zijn wij
en wij gaan voorbij’.

invoer (2017)

ANKE VELD

ANKE VELD is de internetroman die sinds 2002 gepubliceerd wordt terwijl hij geschreven wordt. de vertelde gebeurtenissen in de roman spelen zich grotensdeels ook simultaan af met de publicatietijd, of relatief korte tijd daarna, waardoor er soms wel eens wat moet worden bijgewerkt (ook Nostrodamus was niet onfeilbaar).

ANKE VELD is het verhaal van de AFLOOP. het is op dit moment niet bekend of het goed of slecht afloopt, maar aflopen doet het, daar kunnen we vooralsnog zeker van zijn.

ANKE VELD bestaat uit 8 plateau’s of ‘velden’ die elk één hoofdpersonage hebben. 18 jaar na de eerste publicaties is het niet langer duidelijk waar in het werk van de auteur de roman begint en waar de realiteit 1kwatongen beweren dat geheel WIKIPEDIA een onderdeel geworden is van de roman, maar dat lijkt ons toch nogal een indianenverhaal. ophoudt, of wat dan wel de realiteit van Anke Veld is. wie is , überhaubt, die Anke Veld?

een stukske BROL uit 2015, denk ik, maar ik kan mij vergissen. veel zwarte inkt alleszins. BROLprijs = €20 want ’t is A4 è en

SEPTEMBER was BROLMAAND!

gedurende heel de maand september kon je de originele tekeningen en aquarellekens die gebruikt werden/worden als illustratie bij het literaire werk van de NKdeE kopen aan BROLPRIJS!

Dit ter ondersteuning van de
Neue Kathedrale des erotischen Elends!
BROLprijs wordt per formaat berekend, met A6 als basis

A3 = 8 x A6 = €40
A4 = 4 x A6 = €20
A5 = 2 x A6 = €10
A6 = €5

eilaas, september is henen!
Uitzonderlijk is er dit jaar de ROTexpo waarop deze en andert BROL nog te verkrijgen is tegen dit tarief. Tot en met zaterdag 17 oktober!
Haast u naar FLUGZEUG, Diestsestraat 208 te Leuven en KOOP alsnog MEER BROL!!!!

*

Noten   [ + ]

1. kwatongen beweren dat geheel WIKIPEDIA een onderdeel geworden is van de roman, maar dat lijkt ons toch nogal een indianenverhaal.
Categorieën
Grafiek Ken Uw Volk

Ken Uw Volk – 28-1

Jules Toussaint De Sutter (1889-1959)
Categorieën
101Aanroepingen gedicht van de dag lyriek

constant

Constant is steeds
het aanbod van beweging
het ogenblik nabij
waarop de vraag verstomt.

Kelk
die je gebaart zich om te keren:
een bodem schilfers dwarrelt neer,
leegte na het drinken. Magerman,
die op de winterhuid van straten
slijm en rot als goud noteert.

Vocht
dat in vertwijfeling haast
zich opwaarts door de poriën
murwt: verlangen is al angst
om het moment te beleven
nog voor je het verlangt.

Valk
die op met vrucht beladen akkers
het ritselen van voedsel ziet en verder
niets dan vallen doet: eenvoud lijkt de wet
waarnaar je hand zich richt, lied
dat jou en haar tot niets verdicht.

Bloed
is als de regen komt: het breekt
de stilstand in de zang van krekels. Hoor
de botte plof van lucht op lucht en het volgen
van de golven schokkend in haar lijf
naar een einde dat al lang het jouwe was.

Constant is steeds
het aanbod van beweging
het ogenblik nabij
waarop de vraag verstomt.

invoertekst (2017) – voor ‘101 Eigentijdse Aanroepingen van de Muze’

een schoon bloemeke, aquarel en crayon op A5 formaat, tijdens september kunt ge dat kopen voor minder dan een appel en een ei bijna want

SEPTEMBER was BROLMAAND!

gedurende heel de maand september kon je de originele tekeningen en aquarellekens die gebruikt werden/worden als illustratie bij het literaire werk van de NKdeE kopen aan BROLPRIJS!

Dit ter ondersteuning van de
Neue Kathedrale des erotischen Elends!
BROLprijs wordt per formaat berekend, met A6 als basis

A3 = 8 x A6 = €40
A4 = 4 x A6 = €20
A5 = 2 x A6 = €10
A6 = €5

eilaas, september is henen!
Uitzonderlijk is er dit jaar de ROTexpo waarop deze en andert BROL nog te verkrijgen is tegen dit tarief. Tot en met zaterdag 17 oktober!
Haast u naar FLUGZEUG, Diestsestraat 208 te Leuven en KOOP alsnog MEER BROL!!!!

*

Categorieën
lyriek

sonnet

Hangt niet egaal het vlak aan de hanger?
Gaapt niet uitdagend het gat in de slaap?
Slingert nerveus niet de lijn op het laken?
Het velletje bengelt alleszins aan de lip.

De spits priemt de wolken aan torens.
Het punt glimt de glans hoog op de kin.
Het bollen van zeilen kraakt helder blauw open
middenin de waanzin der immer zwellende zin.

De hand van de macht heeft overal vuisten.
Elk torso ziet klaar heur hakvingers wijzen.
Op de markt braakt water de spraak uit.

De één is niet de ander, beaamde de ruiter
en de ander,  brieste het paard, zeker niet de één.
En ik dan ? opperde het ik. Geen woord hield het bijeen.

invoer (2017)

HET
is de prequel op
LAIS,
de
Geschiedenis van een Verwording

‘bloemekens schieten op uit het asemische rot’ – A4 – BROLprijs €20, een van de laatste werkskens gesigneerd met ‘dv’. nu is’t allemaal onmiddellijk eigendom van de NKdeE-fabriek, de rechten op het beeld naar ’t publiek domein en de fysieke rest naar de BROLmarkt die alleen maar open is in september want …

SEPTEMBER was BROLMAAND!

gedurende heel de maand september kon je de originele tekeningen en aquarellekens die gebruikt werden/worden als illustratie bij het literaire werk van de NKdeE kopen aan BROLPRIJS!

Dit ter ondersteuning van de
Neue Kathedrale des erotischen Elends!
BROLprijs wordt per formaat berekend, met A6 als basis

A3 = 8 x A6 = €40
A4 = 4 x A6 = €20
A5 = 2 x A6 = €10
A6 = €5

eilaas, september is henen!
Uitzonderlijk is er dit jaar de ROTexpo waarop deze en andert BROL nog te verkrijgen is tegen dit tarief. Tot en met zaterdag 17 oktober!
Haast u naar FLUGZEUG, Diestsestraat 208 te Leuven en KOOP alsnog MEER BROL!!!!

*

Categorieën
gedicht van de dag LAIS, 449 dizains lyriek

LAIS CCIX

Het mengsel mens wil van vrijheid blijven
dromen en morrelen daar aan sloten
waar elk ander dier van schrik verstijven
zou, daar duidelijk zijn dood besloten
ligt in waar het in werd opgesloten:
de pure Tijd heeft met de illusie
van het Lot catastrofaal een fusie
aangegaan, besluitend het bedachte,
en zo, voortdurend in die confusie,
verontreinigt Reinheid de gedachten.