Onrust De aarde blaast kattig, het water wil aftochten. Vuur verklaart stormachtig het sterven aan het blauwzwarte uiteinde van windstoten. Bloedrood de wolken trekken zich in afschuw van het ondermaanse af. De hemelbesmeurde schuift nerveus met haar dreigende limousines op de straat onderaan. Het duister donkert nog, het woelen wakkert verder het woelen aan. […]
De Wereldslang De Wereldslang tierelierde in Den Gouden Hof.Het was daar warm en voor de slang heel tof.De slang mocht vele slangenlijfjes dragendie in het gras te zingen en te blinken lagen. Toen kwam Adam en die nam de slang te pasen trok hem aan als stoere toverstaf. Dat was –dat vonden god en […]
Ik zal het lege gelebootje zijn dat dobbertdobbert dobbertdobbert in het grote meer. De dode oevers zal ik droevig laten.De weidse verte weids en veren ook de grashalmen kunnen wel,ja, die halmen kunnen wel. Ik zal het gele legebootje zijn dat dobbertdobbert dobbertdobbert in het grote meer. Ik zal uw lijfjeszweet als regenlaten vallen […]
Ik typte vandaag het gedicht ‘Hinde’ van Kees Ouwens over op lyriek.blogspot.be. Wat ik deed is als dagelijkse bezigheid onderdeel van een NKdeE CR&D-programma dat kortweg LYRIEK heet. Wat is LYRIEK? LYRIEK is open source freeware (broncode zie hieronder). Je mag het programma gratis gebruiken en verspreiden. LYRIEK is onderdeel van een pakket educatieve software […]
BREUGELS hoor je door het kromtakken van denk ik vergilius de trage nijd zoals enkel bomen kunnen boomdulden onder de bomen in het bos? voel je hoe de treurnis haar bekraterde gestalte aankrabt? kan je de g*dsnaam al kontploffen? vraag je wel tijdig om een smeltbakje nu je hart gesmolten is? de dichter, beste […]
De Collages bij de Overtypsels op https://lyriek.blogspot.be/ zijn natuurlijk perfect verkoopbaar als Hoogwaardig Creatief Afval (HCA). €15 /stuk, goedkopere Afval van deez kwaliteit vind ge Nergens! Gratis verzending binnen de BENELUX! Stuur een mailtje naar dirkvekemans@yahoo.com met het adres waar ge’t wil laten toekomen en de nummer(s) van de gewenste collage(s). Ge krijgt dan een […]
> Het Pad van de Wenende Nacht, een theatrale supersaga naar het Zangezi-recept van V. Chlebnikov VLAK 11 – sterfscene 451/3 – izeganz bekent zich marsyaans aan de muze […] al het grove hebben we al: wat hen uitstraalt bedekt mij wat hen opjaagt & jent het stroopt mij in en bedruipt mij de walg […]
korzelig de zalmscheutige mens in zijn bedding breekt en bonkt zich het broze beenaderarmige op de bonk- en breekstuurkolom onderweg naar ikea (o ronkende bromt in het dolhoofd de boertige trom), en haalt dan met imponerende stevigheid de hebberige kindertengels van het lichamelijk voelbare tankbeurten af – ting ting ping morst al de slangentangteller, de […]
De straten garen wit. Wie staat er nog op vanonder dit doodsvette dekbed? Kloek, hanig, oorlogsvaardig, zegezeker zoals bazen die hun knechten de oren afrukken? Een zin zeist maar zie: uit het niets bloedt het niets uit in niets, ongezien. Bij elke zeven rijdt er een wagentje voorbij, dan kan je instappen. Dat is […]
de dingen veranderen Op een dag duurde het niet zo lang meer dat ik dromende ik was zoals u mij kent, lieve glijzieke beschubde, en vervolgens dat ik een mini-slang was die in huidplooien als in verse lakens glijdende was, de wasmiddelgeurtjes van het linnen in mij opnemend. Maar: ‘dit kan niet’, dacht ik dan, […]
zij hommage aan lucebert zij zijn innig verbonden en in evenwicht. zij draven briesend op de weide van uw achterstallige adem. zij stoeien pluizig in de ruwbouw van uw hart. zij drinken wanhoop uit uw grote wanhoopsglazen. zij spelen poes en schurken rug of slijpen voorpootnagel aan de verzonken peilers van uw dagelijkse denken. uit […]
collage bij het gedicht van Jacques Hamelink, het eerste van een kwartet “Aan Hans Faverey, zwaneridder” in Boheems glas, 1995
de ogen scheuren zich van afzien af. de monden braken afstand in hun spraak. de lippen barsten open. de rimpelhuid verpulvert. schroeizon schroeit gedurende millennia. opgelakte stilte strak ten hemel opgesteven. breuk. barst. goddeloze overdondering. bevrijd kabaal dat in de zinloosheid der droge taalkanalen kolkt en stroomt. de strik van stof die rond het niets […]
Daar, bij het gedwarrel, bij het wieken opwaarts met de wind van het gevallene waar de kraai een spermuil opent, waar het stokzwart graait en kraait naar het sterfpunt en het sterfpunt ook raakt meteen: zo kromt ook de origine om van het zeggen met het kromme vingertje van nu en het kromt […]
Altijd slavenmeisje, bronsborstig koninklijkje, moederbevlekte draai om de ezelsoren, aarde beschreven met oceanenpennenhalen. De inkt komt uit de mensenpot. Er klinkt een schot. De tsaar is kapot – uitroepteken! Triomftocht der komma’s, aan de gepeupel-linie. ——————————————— Hun razernij aarzelt niet, volkswoede is geen vergissing (tussen de haakjes van eeuwen). In plaats van een oorbel […]
Schrikbarend stopt het lot de schemering zo dof en lusteloos het nachtvel in en in het zwart van die betovering propt zij bij deze dag de levenszin, dat elk beginsel weerloos sterft daarin. Rest mij ternauwernood herinnering: haar beeld gevangen in mijn woekering. Zij wringt zich om in mij en om en vrij of scheukt […]
een serieel killersgedicht “Meisje en instrument paren als dieren.” Gerrit Achterberg Ravage Een lor met lachgas is in je mond gepropt, touwen van jute maken schuinse groeven op polshoogte zodat je breedgeschouderd in de ruimte uitbloedt. Hier een spatje en daar zo lijkt het, stolt het hem toe. Wat hij ook doet, het bindijzer roest. […]
dv 2007 – photoshop montage – “fumatina” “bijna concreet, als een gat waar iets geweest is en waar het nog gruist of gast.” J. Hamelink, Herinneringen aan het verdwenen licht ISBN 90234 4622 4, p.18 GRUUS gru grit gruis grom fraga da gruis grief gruut gamor uut gaffel graven wroege vraga i vergen vroege k […]
de wereld heeft vier vingers (een duim is geen vinger, een duim is een duim). de wereld heeft vier vingers en twee kanten. als ge u een wereld kunt voorstellen met meer of minder vingers en met meer of minder kanten, dan moogt ge gaan aanschuiven bij google of in china of eender waar: de […]
wij, wij lagen wak te duren, het weefsel in ons weefsel als een kanker bij het weven ingewreven. de vloedgolf wemelende larven vrat ons bloot. aan de einder rode vegen van ons die de luchten besmeurden, het vage in novemberlicht, de opwaaiende bladeren een werveling die de pestilente winden zichtbaar maakte. aldus het nu verankert […]
op komt de rosse, holda met heur alom geleukte ontvangstbenen wijds open ter inzicht in de bloedeloze omloop het volk. klik en tel. spin k1 als de kernbal i (x1,x2, tot xn), k2 is cellulair de ovaliteit s(y1,y2 tot yn), dan is ik1 in de mond bij k2s gelijk of groter dan k2s minus […]
wanneer u in pek en teer onze nummers en letters tot grijs plet,te smelten legt, bedenk dan dat het ons een verlossing was … u zalons evenwel moeten … dit … het weefsel, het spel hapert. meneerik met zijn mijns inziens. het lijk schuift langzaam van de wanden af. handen. de boom kromt de […]
De verzwakking van de post-mortem mens, veroordeeld tot onzichtbaarheid in het eeuwige Nu – de nivellering van de individualiteiten in de geradicaliseerde horizon: ‘er is niets te zien, niets te verwachten’ wordt ‘in het Er is het Niets te zien’. De reïficatie en de kwantificatie wordt radicaal doorgetrokken, in de GeldRuimte is elke kwaliteit een […]
nog zo’n catastrofe bij het lijkencijfer uit de etterbak kon vissen. onze hoeren zijn goedkoper dan onze hotels. de productie wordt kunstmatig op peil gehouden. omdat anders omdat anders omdat anders omdat anders omdat anders het dichten ach. het was sowieso al niks meer sinds. hoor mij als ik jouw naam zeg, verdomme, zie […]
wij zijn niet wij wij zijn één twee ingelingetingel wij (druppel druppel valt de regen) zijn één en twee zijn wij wij zijn niet wij wij eén en twee en wij (de gouden regen druppelt in de regenval) wij zijn niet wij wij zijn één twee ingelingetingel wij zijn wij (op de toekomst lijken wij) […]
Jij, het meisje blind en dartel diep in mij, jij, die delireert, frivool, en rebelleert van schim tot schim, de stad voorbij tot in de tuin waar racha vegeteert, jij, die in het trage stromen van lome gedachten bleke rozen ziet en anjers van vergane dromen. Jij, die op jouw lipje bijt om levens […]
wat doe je met het licht, wat doe je met het licht, het licht, wanneer het in je armen ligt? ik? zei ik iets? nee ik zei niets nee nee niets kijk ik zwijg zie zie mij zwijgen. wat doe je met het licht, wat doe je met het licht, het licht, wanneer […]
er is het niets waar uw hoop zich op richt. er is de plaats waar uw leegte vervelt. er is de tijd waar uw woord in het licht en uw vlees zich vermengt met de geur van uw geld. u bidt tot het er, u smeekt het om seks en erkenning. u bouwt uw […]
VIERING i.m. Julien Vekemans (26/06/1940-09/11/2007) nu goed en have te lande vervallen is en de werelddoor na-ijver verminkt en vergruisd wordt door hendie gij diende, louter hun futiele krampkracht ter wille,nu het gedane u in al het gedane ontkent en uw liefdeverdwenen is en verdwijnt in het gemis, nu gij staat als een verlaten huis, […]
Naar ‘Een teekening’, een gedicht van Marie Cremers, onlangs op Coster.
u, de speler, uitzonderlijk rijk aan levens, verblind door prijs en duur van de waarheid terwijl het nu te keer gaat in de eeuwigheid dat u de hand op de muis hebt gelegd. kalm. uw huid is van leder en met naden gestikt als een jas. uw hart gaat tekeer, uw bloed klopt alsof […]
Per fare una leggiadra sua vendetta e punire in un dí ben mille offese, celatamente Amor l’arco riprese, come uom ch’a nocer luogo e tempo aspetta. Era la mia virtute al cor ristretta per far ivi e ne gli occhi sue difese, quando ‘l colpo mortal là giú discese, ove solea spuntarsi ogni saetta. Però […]
Ik, de vrezende, die met grafiet beschrijft het git: een kraakstem plooit mij heet de letters uit en wit. En ik schik mij in uw stad, die naar lijken verkleurt en weg spurten de krabben van het geurige rot. daar is het jongetje wij dat met aarde de helmen vult zijn knieën knikken beverig bij […]
Aquarel bij dizain X van de Délie van Maurice Scève
Hoe God een zeshoek werd Toen God nog cirkel was ging alles goed en wel Hij zong en speelde jazz en tijdloos was Zijn spel. Iets bracht Hem van de kook, iets bracht Hem uit balans. De duivel zag zijn kans toen God de tijd in dook. Nu telde God de dag bij elke dag […]
Uitleg bij de ‘halverwegeversie’ van de cirkelzaagsonnetten’: https://dirkvekemans.be/2007/11/20/nieuw-pdf-bestand-beschikbaar/ Met sporen van lidwoorden wortelt weg de waanzin in de volzin glanzen. Het mortel, de bloedstank bij de opvangbekkens, de lijkzakken die bij herhaald gebruik… dat zij in het kwalijke zicht van het spitse Ene … dat vanzelfsprekend de leiders van het Redelijke … op de […]
noot bij het prentje Teruggrijpen naar scholastieke en de filosofie/theologie van de (vroeg -)renaissance is nogal in de laatste decennia: Deleuze deed het met Duns Scotus voor, hij toonde eigenlijk doorheen heel zijn werk aan dat de geschiedenis van de filosofie nooit af en altijd herdacht moest worden, elke filosoof moet elke filosoof herdenken voor […]
Ausonius Epigr. XII IN SIMULACRUM OCCASIONES ET PAENITENTIAE Cuius opus? Phidiae: qui signum Pallados, eius quique Iovem fecit; tertia palma ego sum. sum dea quae rara et paucis occasio nota. quid rotulae insistis? stare loco nequeo, quid talaria habes? volucris sum. Mercurius quae fortunare solet, trado ego, cum volui, crine tegis faciem, cognosci nolo. sed […]
was. Neen niet zegt het ik dan neen maar wij hebben geen keuze zegt ze wij allen wij vallen maar wij vallen niet samen. Er is galm er is kermen als ik je download alsof het gonzen zo al niet genoeg was. Niet zeg ik hoorbaar het niet aan, niet, nee, niet herhaal […]