Categorieën
lyriek

Oetoen

de leden gelaten.
het hart is blind en weet
zich door het ziende
onbemind.

Oetoen plukt de bloem.

huilen kan ze niet maar voel
het droeve dreunen, hoor
in het witte kronkelen
van honderden larven

de bodem van git
waarop zij valt,
waarop zij viel,
waarop zij vallen zal, en

adem

het weeïge ritselen, het
slurpen en glijden
van het leed en de lust
in de bange wortel
van haar blanke,
benige lijf.

in het opwaarts vlokken
van vallende asse woedt
en slingert de nijdige
tijd.

de bloem tooit Oetoen.

nu is het vuur,
nu laait het hoog
naar de nok
van de ziel.

invoer (2017) ) voor ‘Rigorisme’

INHOUD

Invers-chronologische scroll

mogelijks weldra beschikbaar…

Steun de Vrije Lyriek!

de Neue Kathedrale des erotischen Elends
is een gave van iedereen voor iedereen

financiële steun voor de NKdeE is welkom op
IBAN BE22 7340 2968 5847 BIC KREDBEBB
op naam van Dirk Vekemans.

VOLG dirkvekemans.be
Vul je mailadres hieronder in en je krijgt alle berichten in je mailbox.

Uw adres wordt verder NIET gebruikt of doorgegeven en u kan op elk moment opzeggen.

This website uses the awesome plugin.