Categorieën
101 Aanroepingen 101Aanroepingen debuut Grafiek lyriek

de klasse Het

Hoe het ook zij, zegt het, zo is het en het wijst zich aan
waar het niet is. Het is me wat: het noemt zich je van het
maar heeft geen naam, het gaat vooruit tot het er is,
maar waar is het? vergeet het maar, we zijn het kwijt.

Het is goed en het is kwaad, het is beter dat
men het niet weet want het is de hoogste tijd
zegt men, en dan meteen ook al te laat. Het wordt
bevestigd ook: het wordt hier heel vaak gedaan.

Het regent, het sneeuwt, het hagelt en het stormt
en naar het schijnt is het uitzonderlijk dit jaar
het is het schone en het ware goed dat het er was,
het wil ook wel, maar zie jij het nog wel goed komen?

Ach wat zou het, ’t is erg, het gaat, het maakt niet uit,
het is voorbij, het is het om het even, het is een vloek
verdomme als het zo is, het is om zeep, gedaan, het is
bij god het zijn dat er niet is, niet was en nooit zal zijn.

7/07/2019

noot: deze klasse is een onderdeel van het protocol benodigd voor een geldige lezing van de Aanroepingen en andere packages van de NKdeE lyrische codebibliotheken. Elk gebruik van de desbetreffende klasse in die pakketten instantieert, vervolledigt en/of overschrijft deze klasse of gebruikt haar methodes.

dv 2019 – ‘het’ – potlood – A6
Categorieën
101 Aanroepingen asemic reading asemisch Grafiek Harusmuze lyriek

Duits

Zie je, Schätze, mensen
in dit park van menselijke zaken,
vrome mensen, stemmig en wellicht
eensluidend met het stoffige
van deze zomernacht
hun wulpse conversatie?

Hoor je ritselingen
in dit gras en klavecimbelerig
het knetterende zingen van vuur
dat zich in duizenden vleugels
vliezig vel op vel
tastbaar bewogen verteert?

Voel je strak mijn handen
rond je lijf geklemd, vingers wriemelen
rond eindjes been en ogen priemen
in het weeïge wijken
van je hals, het zilte
parelen van zweet op jou?

Ruik je fijntjes, Liebchen,
giftig geurend gas in deze zak van angst,
wasems in de bloei van barbecues,
leven dat zichzelf verast,
opgewonden water
dat mijn mond, mijn maag uitbraakt?

Likt je tong het poeder
dat ik in de schuren op mijn akkers meng,
nippen je besmeurde lippen wijn
die in mijn aderen kolkt
en eet je mee van mij,
vlees dat in je stad verzengt?

inputtekst (2000)

dv 2019 – AR van ‘Duits’ – A4
Categorieën
101 Aanroepingen asemic reading Grafiek lyriek

egyptisch

In tegenspraak, uw zinnen tergende,
soit disant als plaag
in duizendvouden dit moment :
hoe langzaam ik je
open, hoe uitgesplinterd in
mijn oor het kirren
van je oudste lach weerklinkt.

Ik, de schender van je opgeruimde
staat, force majeure, riet
dat splijtend naar je diepte dingt :
in vreemde luchten
mond ik uit, stof strandt op mijn tong
van onbesproken
kamers, tomben blauw in jou.

Jij, op barricaden spinnende,
aardse liaison,
omkaderd vlees dat lacht om mij :
langs brede lanen
redt je oog het moeiteloos, deint
je onbewogen
hoofd in wervelingen mee.

Zij, haar museale schoonheid is
vanzelfsprekend nu
in stilstand bevende nabij :
schril tableau vivant,
van hoe je uitverkoren door
haar zee mag komen,
hoe mijn leger sterft in jou.

inputtekst

dv 2019 – AR van ‘egyptisch’ – A4 – potlood, crayon, bister
Categorieën
101 Aanroepingen 101Aanroepingen asemic reading asemisch gedicht van de dag Grafiek lyriek rigorisme

ongegrond

Niet eens beweegt
haar hand: het boek
ligt jarenlang open
op dit onbeschreven
blad:

dag na dag en
uur na uur zie
je in haar blik seconden
afgemeten staan

die het moment
millennia verdagen
waarop je haar het
woord kon vragen.

Zo heeft ook de lucht, zegt
men, rond een klaproos
geen weet daarvan.

dv 2019 – AR van ‘ongegrond’
inputtekst (1994)

gerelateerd: uit de vroege geschriften (1992-93)

de teksten uit ‘het groene boekje’ zijn mee opgenomen in Rigorisme.

Categorieën
101 Aanroepingen asemisch debuut lyriek

3 eigentijdse manieren om de muze te aanroepen

adoration.jpg
dv 2018 – “l’adoration des nanettes asémiques au printemps de l’ ère post-litteraire”

ATTENT

het
oude
liedje schoot
haar doel voorbij,
keert nu weer om zichzelf op te rapen.





GEIL

onder de maan tjirpt
gehurkt als een bidsprinkhaan
de naakte ziener





VERSTANDIG

de maan is vol, de man is hol
het ware beter dat het niet
opnieuw begon.

Categorieën
101 Aanroepingen gedicht van de dag Grafiek lyriek

precair

als ik het zeg,
luistert men niet.
als ik het dicht,
leest men het niet.
als ik het teken,
krijg ik een koekje.

als ik een fout maak,
stuurt men de honden,
de jagers, de beulen.

10-07-2017
uit ‘101 Eigentijdse Aanroepingen van de Muze’

precair
dv 10/07/2017, bister, pierre noir & ink on paper, A§ – €12
Categorieën
101 Aanroepingen

don’t mess with a missionary man

versleuteld

(behuist zij elke vrouw als alfabet)

oh ik heb haar lief omdat de liefde haar tot woord
verdingt, het letterlijke van haar wil in mij verzet
mijn hemeltergende gebleir van het restje  leegte
op de schimmenrijke bodem naar volledigheid. de

voegen barsten uit de letters uit in klanken, motoren
slaan bulderend aan & elke chip begint van haar te zingen.
het lied staat hier voor haar & niemand peilt de diepte
van mijn minnen. ik leef voor haar, haar naam die mag

je hebben & het wachtwoord ook dat ken je toch dat
is de dood. geen schoonheid zal ik ooit binnendringen
het schone wacht mij alom op, het zinnige in mij is zij

die ’s nachts in mij blijft woelen & het zweet mij afdipt nu
ik weer gaan dromen moet. dertien jaar had zij de naam
mijn vrouw te zijn. nu ik zit hier & heb eenzelfde maan.

dv, uit 101 eigentijdse aanroepingen van de muze

Categorieën
101 Aanroepingen lyriek

Jij weer

Reïncarnerend

De lucifer die je kende & knakte is het stoffen staafje
dat ik  plet tussen twee natte vingers die ik effen
van je leen & ondertussen verlustigt u lieden zich

in het begaan van het ene onrecht na het andere door
mij halsbrekend & reikpiemelig uit het dwaze gehoekte
van jullie woordelijke dwalen te breken , ik zie ik zie
zeg jij (terwijl de hippe quizmaster klaarkomt op een alfa)
de plas bruine geheugenkoek met eigen nat erbij
dat ik in je ogen was, die brij daar, zei jij,

dat ben jij.

Hoe meer ik breek echter hoe fijner mijn stof
hoe zwaarder  ik in je longen kom te liggen
hoe sneller mijn roest je kankeren voedt, nou

jij weer (wist ik het niet).

Categorieën
101 Aanroepingen lyriek

Tijd is een diafragma

bloemlezing van het oofdloos verzet tijdens de moeilijke jaren 1945-1962

bloemlezing van het oofdloos verzet tijdens de moeilijke jaren 1945-1962

Besluitend


met melkvlammen de grafadem
in  zweefmonden  het tonggolven
in volle zaadstulp die bulken maar  heilzang
gaat bij sluitselpijn in de stemspleten knellen, juffrouw

het hert HMS Spanningsberger
– te jong in de sterfspijlen
– afwaarts de tranenvloed éenogig  blijft
– de dijen bekoren de dijen bekronen de dijen bekreunen de spil
– hij dóór dorst te g(r)aan (doe de molensong)

wit tonaal de kus je lip het lust

“slingering in slingerring
zo slinger ik je in”

als om krult je leegte je
leegte & hemelhels vliegt je rode

in het verwonde & verwond nog ze lacht

  • haar stembraaksel bloot
  • haar stikschuimzilver op het bruisplaatje pruttelt
  • het praatscherm het ruisen van heur haar te zingen legt
  • haar lijfjes dompelt in de pek van uit

>>>> nu je mij als een huid de lucht afstroopt

Categorieën
101 Aanroepingen lyriek

onrust het naderen & vragen

onrust
het naderen & vragen
in je zwartleren jekker
met donkerrode spitsruiten

je grijze  vleeslappen
prondels tussen de zogklamp

deze arm (neem een arm)
deze hand (neem een hand)
die je de mist aandraagt, in je haar
opdrijft het  gefonkel
in straatlamplicht, jij,

oh jee, ja,  jij

(allemaal samen))))

waar er op hetzelfde ogenblik (negen ballonnen in de wind)
indien de klant met betrekking tot de uitvoering (guur & donker)

de omtrek drie maal (tok pad diep tok dap)
genoegdoening omdat je hand (pak plak palmt lap

pal tegen het raam)

het verraad is je
het gezicht ingegroeid, de scherven
lachen je lach stuk, je mond
sijpelt je tong kaduuk

(ja jij, oh jee) (x3)

hier, ervoor, nu, te laat, straks
de zee op

productie productie productie
op  elke derde een  ik

het einde van de aanvankelijke duur

je schoen op je neus, je neus  blinkt, scheurt op het beton
het wrede ik  het wrede dwars door je speklagen

wit, wit, rood, zwart

flitst witte schittering flets je water

zwart

zw)

t

breek

[cfr. http://www.vilt.net/kessello/?p=1439]

Categorieën
101 Aanroepingen lyriek

Duister

Het duister met de kleffe armen slaat de kleffe armen om
& om de natte dag. Diep oranje kleuren in mijn handen
alle tonen die ik  vang. Er tokkelt iets van nu op fel
gespannen snaren toen & nooit. Giraffen schuren traag

hun hals in het slome wiegen van een donker groen. Ik ban
de weemoed &  de warmte uit het donker in je lach. Ik schuif
de ladder uit tot hoog boven de daken. Het laatste licht vervalt
ook daar maar hier kan ik tenminste nog het einde raken.

Alle vormen glijden nu in vormen weg & takken braken takken
uit & slierten wak gebladerte. Wortels duwen grond op grond,
de kraaien pikken wormen alsof jij niet meer bestond. Ik weet

niet waar je bent. Je naam ben ik vergeten. Ik gil. Je lichaam trilt
waar ik mijn handen leg, de aarde tolt, je bent mijn lijf, mijn goud,
de wereld die ik verdwijnende in jou om haar heb opgebouwd.

Categorieën
101 Aanroepingen

Nooit

[actueel geperforeerde retro-lyrieke mijmering vanop
maar vlug & ver verwijderd van
een draagvlak door Judith V. opgericht
]

Nee. Nu.

Nu & straks. Of niet,
nu de verwelkte daad
gebaart in  droge kronkels
van het raken bijna aan
de kille tegels van de dood.

Of niet. Of nu

& nu het aan de grijze lippen net niet lippen gaat
& nu het aan de starre tongen  niet wil likken
& nu het monden in de monden opent veel  te wijd, uit te

doen vloeien te zeer gebiedt de lichamen in lichamen
van het angstige spreken kokhalzend
van de kolkende rivier de gutsende letters verslikkende
met de woorden stollend in de misselijk makende tijd.

Met het zure van toen & met de gal van straks
waar telkens weer de lust ons in de kelen
brandt & brandend lusten wekt in ’t heden.

Nu & metterdaad sluit inderdaad dit ik
een jij dat in mij sloop, een affe draad
die het verleden in mijn staande zuilen
sloeg & keert & keerde, slaat.

Een stenen slang die mij  mijn naam ontnam
& mij als woord  vervlecht in lege woorden.

Maar mijn gramschap treft u altijd pal in’t zwarte gat
& marmer stuift nog eerder weg dan dit bewegen
& de sterrenhemel drijft nog eerder uit
in ’t al & niets omvattend doodse lege
dan dat dit verlangen stopt verlangen op
te roepen &  door mij in u
als einde op te leven:

zoals uw bekken bij het golven op scharnierde
zoals uw hoofd & oog de trilling had van donker licht
zoals uw huid & hand tot spiegelijs verglaasde
zoals uw tong de kilte gaf & droeg van uw genot.

Categorieën
101 Aanroepingen

kristallen

de wereld zakt vervaarlijk
weg de daken stormen op
de hemel af de vogels

zwenken ver om mij
mijn stem versteent
mijn lichaam breekt

mijn taal verguist
& waar de koude
in het kille huist

daar ruist nu zilt mijn stof
een letterdans van zout
een stuk kristallen ik

dat eertijds hete adem
in je natte hijgen was
& straks vervalt tot glas

verwordt van scherf tot schuren
& dan verzonken is verzwonden
in welig woelende watermonden

Categorieën
101 Aanroepingen Lopende zaken

fraai

de vrouw waarop ik draai
is een platvloerse sloerie:

het soort waarmee je niet
of toch niet in haar bed
vooraleer je die nachtomrande
naden in je daden schriftelijk
& onomstotelijk hebt bijgezet

maar het samengaan van haar gedachten
met het golven van haar onwil
brengt mijn zinnen in vervoering
tot een feit van dierbaar onverschil

Categorieën
101 Aanroepingen

karnaval

Bloed ik niet als gij mij in de ogen kerft?
Is mijn maag u dan niet naakt genoeg, mijn vel
geen afdoend oponthoud? snijdt uitzinnig
niet dit woord de hemel open? Voelt

gij niet de doden in mijn mond te roeren
staan, had mijn tong u daaromtrent teveel
of net niet goed of niet die sprong? Waar
wilt gij met uw pijnen in mij razen? Wie

wilt gij dat ik u terwille ben? Ligt niet al
mijn stank genoeg  in u te sluimeren? Ruikt ge niet
alreeds het rotten van mijn meesterschap,

het krinkelen het lillen langs van uw
verstilde tong? Hebt gij ook nog kreten
nodig bij de omvang van uw karnaval?

Categorieën
101 Aanroepingen

vruchtbare systeems3x met w#rkwoorden

UIT

rubbertje voor Marcel Broodthaers

1) zoek wegen de weg eggen
zocht gewogen ook wag
2) wegmaken de het gewag

de het wagen
de het doende
[af 1]
[af 2]
[op 1, 3]

degen de dag te lagen
dr dr dr (ing) gend leggen
spleet in zing zing (l)uw

zoek kop
kop weg
zand (andere kant)

ting t
ing

badaBOEM

plupulp

[heeft struis gevogeld]

Categorieën
101 Aanroepingen

Zonnig te september (nu ook met gratis liedjesteksten)

De hond is het veld

op de oud-ierse wijze van The Pogues

de straten vol stralen de huizen vol hoop
de mensen te wachten de vijand getemd
de luchten gewillig het janken gestemd
de meiden verwerken de jongens tot vent

maar de tijd wil niet stoppen
& de plaats werkt niet mee
de stukka’s gaan komen
het gieren begint
de doden verrijzen
& hoog stijgt de zee

daar zijn de armen & ook nog de borst
de handen dragen de handen de handen
dragen de vingers op handen de vingers
echter verstijven & de taal is gestremd

want de tijd wil niet stoppen
& de plaats werkt niet mee
de stukka’s gaan komen
het gieren begint
de doden verrijzen
& hoog stijgt de zee

het hoofd is afwezig de broek is een tent
de vrede gaat komen de mens is een held
de dichter wint prijzen de lezer heeft geld
het einde der tijden is nog maar ’s uitgesteld

want de tijd wil niet stoppen
& de plaats werkt niet mee
de stukka’s gaan komen
het gieren begint
de doden verrijzen
& hoog stijgt de zee

gelukkig mijn hond is gelukkig maar hond
& het veld is gelukkig geen landschap maar veld
want het veld is als veld goed genoeg voor mijn hond
daar komen immers de geuren van teefjes hem toe(hoe)gesneld

maar de tijd wil niet stoppen
& de plaats werkt niet mee
& de stukka’s gaan komen
& het gieren begint
& de doden verrijzen
& hoog stijgt de zee

[untsoweiter]

Categorieën
101 Aanroepingen

klebnidogjes

foto’s van Anouk (10 jaar) op De Bereklauw

Categorieën
101 Aanroepingen lyriek

Zomers

Het is nog koel
dus doen we maar.

Het lichaam niet
is de gevangenis,
het zijn de woorden
eerder waartoe eerst
gekomen wordt:

ze sluiten aan,
vervolgens in,
& staan dan
tijdig klaar.

Ze slikken ogenblikkelijk
de tong in & mijn mond.

Ze rukken op terstond
als het sidderen staakt
waarmee ik mij & u
& jij & al je

liefde liefde
in de kille zinnen
van je warme
lichaam achterlaat.

Categorieën
101 Aanroepingen Lopende zaken

KOOP

SFE 2005/4 Gebruiksaanwijzing voor Belgische Lichamen 2


Oostende, het jaar is 2000 : er waait
zout aan & roest uit de bunkers. Zon
splijt het plein, James trekt de lijn, er
wordt al flink doorgestapt. Een stoet
weldoeners zwengelt in steeds scherpere
hoek de kerkklokken aan. Torpedo’s bonzen
dreigend tegen de stalen verankering,
de dag wordt gewogen, een veertje
maakt het verschil. Het jongetje
met kniebroek in de glazen kooi
stelt zich op om de diefstal van Munch
te vertolken, het gejammer versterkt
zienderogen.
Gespikkelde scharrels overspoelen
het plein, kletsen zwoel op de ramen,
rijgen fietsers & voetgangers, spatten
als inkt op de krijsbus, op de crashende
auto’s, de tram derailleert, een hamburgertent
implodeert met geweld. Achter
gecertificeerde barricaden inspecteert
een ober het werken der koeling, wrijft
de gemoedsrust indachtig het bloed
op de glazen tot een fijne, rozige waas,
dipt een slurf in de bak aan je sokkel
& sproeit naarstig de tafels. Rokjes
benen ondertussen klanten uit, een
warrige blouse kwakt handenvol merg
in de pot, stapelt plukken haar, roert
de brokken om. Een oudere vrouw
weent voor het eerst in jaren, zet zich
snikkend op de stoeprand. Nergens
is een mens meer reptiel dan eenzaam
in zee, trappelend met slechts het hoofd
boven water boven water.
Enkele tellen verder
hoeft niemand nog te wachten. Slim
van je, om je in dat beeld te verschansen.
Natuurlijk, het was al verkondigd, je zag
het geschreven, je las wat er stond :
koop, kom erin nu het kan, ga naar

Oostende, het jaar is 2000 : er waait
zout aan & roest uit de bunkers. Zon
splijt het plein, James trekt de lijn, er
wordt al flink doorgestapt.

dv 2004, uit “Song for Europe”

Wij zijn met verlof tot 12-07-08.
Tot zolang, dagelijks wat uit mijn archieven.

————————————————————————

17/8 – 24/8/2008 Provinciaal Domein Kessel-Lo

8 dagen vrije lyriek

klebnikov karnaval Call for Works

Call for Works

  • Het KLEBNIKOV KARNAVAL is een open deelnemersfestival in het teken van de vrije beoefening van de lyriek. Er is een minimum aan organisatie. Het is absoluut waanzinnig. Het heeft geen enkele kans op slagen. En toch gebeurt het.
  • bijdragen worden ook nog tijdens het Carnaval geaccepteerd, liefst van & met u persoonlijk
  • vanaf medio juli krijgt iedereen de groeiende lijst van deelnemers te zien

——————————————————————————

Wij zijn met verlof tot 12-07-08.
Tot zolang, dagelijks wat uit mijn archieven.