Categorieën
finis mundi lyriek theater TVA

te laat

//T.V.A. voor e.d. en a.c.

level 1

Dag. Zij aanbidden de zon op een terras.
Het krijten van de meeuwen rukt alle vrouwen de rok af.
De mannen knielen en likken. Het wacht.

Nacht. Bevinger de zingende randen van de maan.
Het duurt niet lang voor ze komt. Haar sierschouder kromt.
Haar zucht is kinderverdriet, zegt ze.

“Mijn zucht is kinderverdriet”.

De klank streept verbittering uit in bloedlijnen,
in dof klonterstof. Klaarheid. Hier is ‘ik’, daar is ‘jij’.
Hond blaft de hond. Jij spreekt het ik.
Wij smeken de dijen.

Het druipt en hij lacht. Zij slaat hem. Striemen stank
voor hem, naakte dank voor haar. Perfect.
De borst is te smal, de pijn wordt een wij.

“Twee beren twee harten / twee broodjes twee heren / op de snaar van het mes”.

level 2

Er ploft een dikke druppel ons in het stof.
Retourneer het glanshaar. Defeceer de tekorten.
Murw het maagslijm neerwaarts naar de darm van de dwang.

Ha! Astraal kanaal. De sterrenbek opengesperd met vlammende kwijlnevelen. Prijs ons want wij wij hebben de gave gevonden, heer.
Wij strelen de rafelige randen van het gat in de bloedende gaten.

Het dronk bier en toekomst met hen op een terras.

level 3

Open de vouw in de waarheid. Er sist wat. Elke dwarslijn eindigt op sssst.  Dadam dadam dadam dadam ssst. Het verstrengelt, kulmineert.
Evenaar. Van het zwarte plafond komen kladden maden los.
Hier kom je nooit meer uit.

Grijp in. Modificeer. Maak een verloopring.
Steek haar binnen als een wee-je-gebeente.
Laat haar wriemelen in het lijf, met vinger en scheermes.
Laat haar likken, bijten, rukken, duwen, reken het uit.
Karteer de tellen op het bewegen, ritmeer haar.

level 4

Zij gooit hen haar lijf met liefde en al in de wielen.
Alen verstokken, tentakels omarmen.
Er is geen uit meer aan dit in van ons.
De ziel verneukt de ziel.

Vluchten herhaalt de zucht.
Het laatste avondmaal is de tafel van twee, vier, acht, zestien, tweeëndertig… Doe!

Stack overflow. Game over.
Nu blijft nu en hier en naakt.

“Je komt te laat”, zegt zij.
“Ik kom te laat”, zegt hij.

“Wat wil je,” zeg ik.

invoer (2017, delen 1, 2, 3, 4, 5) – voor ‘finis mundi’

Koop een RADIO KLEBNIKOV CD!

Categorieën
lyriek theater TVA

keuze

invitatie tot het ‘Théâtre Vitale Algorithmique’ (TVA)

lees de drie tekstjes in blokken A, B en C.
negeer de reclame.
maak uw keuze.

A

Kom. Hier komen jij. Zit.
Hier ben ik, een hemd.

Trek mij aan. Uit. Voel
je het? Nee? [slaat]

En nu? Hè? [slaat]
Nog niet? Hè? Hè?

B

Woestijn. Je sterft van de dorst. En je ziet een zwembad, het dampt in de hitte en het lonkt met de koelte van het verlossende water maar op het water drijven cactussen. Je kan niet bij het water, er is geen trap, je zal moeten springen. Duizenden drijvende cactussen, die met van die heel fijne wollige stekels maar ook die met de stevige naalden, die zo je ogen kunnen doorboren.

C

Er hangt een enkele witte wolk boven het stadje.
Het gezicht van de boeddha staat erin te glimlachen.
De riolen kolken. Regelmatig valt er een vette zwarte kraai omver in het rottende gras. Het rot is niet meer bij te houden.

“Wie ben jij?”, vraagt het gelaat van de Ware.
“Ik ben wie ik zeg dat ik ben”, zeg jij, trots als een gieter.
“En jij?”, vraag je hem, ook al wist je het antwoord al.
“Ik ben wie jij zegt dat ik ben”, antwoordt hij en de zondvloed begint.

Wie wil jij zijn?

vul in en maak uw keuze:

Koop een RADIO KLEBNIKOV CD!

Steun de Vrije Lyriek! KOOP meer BROL!

De Neue Kathedrale des erotischen Elends verspreidt sinds 2004 het virus van de Vrije Lyriek. Koop ‘BROL’ ( = stoffelijke restanten van creativiteit) en steun o.m. deze blog, Platform PLEE en RADIO KLEBNIKOV.!

BROLSHOP

Categorieën
theater

eendjesloop

duo comique pour Théâtre Vitale Algorithmique

scène: een van de drie zwarte zonnen is gezonken, gespietst door een speer van de nijd.
de tweede laat zich in beider maan een traan spiegelen, de natte echo van de rouwzang om hun verdwenen zus

stal de waren uit. neem waar:

  • de dogmatiek van het verzilverde
  • de potjesgrond in wormenvrij plastic
  • de wildgroei die het land uit de dakgoot rukt
  • meerpuistendruk op spiegel
  • vleugels die in elke frame aan de schouders blijven ontbreken

en/of:

  • ingrijpend vasthouden
  • doortastend bekneden
  • hardnekkig vingeren
  • voortrazend hakketakken

dan, zolang de keuze klopt:

polijst de spil van stilstand in je armen.
schuur de nucleus van stilte in je achterhoofd.
zie het oog dat door de maskers boort.
voel de hand die in jouw zeeën roert.
sluit vier ogen tot het bloedrood donkert.
lees de onberekenbaarheid van het heelal.

het filtrum beeft.
het klauwen stremt de tastbaarheid van het verschijnen.
de belofte van het niets verbindt de vele handen.
ontvang het wapenarsenaal in meterslange rekken.
ontvang liefde zoals een vis van lucht kan houden.
haar uitgestoken hand schiet door het verre glimmen.
in bergen stof en pulver belandt een elzendreef.

zeg:

- "alle woestijnrozen zijn kamelenpis."

invoer (2017) – voor het Théâtre Vitale Algorithmique

‘(uit)gestoken brug / the foot is a fate’ – foto Tienen 29/12/2020, geïnverteerd op pc

Koop een RADIO KLEBNIKOV CD!

Steun de Vrije Lyriek! KOOP meer BROL!

De Neue Kathedrale des erotischen Elends verspreidt sinds 2004 het virus van de Vrije Lyriek. Koop ‘BROL’ ( = stoffelijke restanten van creativiteit) en steun o.m. deze blog, Platform PLEE en RADIO KLEBNIKOV.!

BROLSHOP