hoera het verborgene het geluidsafval het deken de warme rollade waarin het rode het krachtdadige optreden door de represailles het inzetten juicht juichers juicht luide en mede zullen wij juichen rechtlijnig is de orde van de straat rekken zijn de orde van de winkel en de orde van de pin-ups punaises in de orde heb […]
Een aarzeling, geheim er middenin. Vernietiging, een adem zonder zin. Waarheen ik ging werd alles zonderling. In golven golft het vlakke van de zee. In vlakken tijd de zon danst met haar mee. Het eind was van begin de weigering, ’t geheim er middenin haar aarzeling. Haar adem was van zin vernietiging en elk gebaar […]
De goedige dag is hier, de dag die modo grosso de ronde doet. De goedige dag bemoedert ook onder dompende olmen ter dood de stompe zuigeling die wij dagelijks baren (ik zie in alle scherven glas het licht maar glas bederft het licht met sterven). Zo ook vraag ik mij soms af – onder invloed […]
Volhardende, van liefde uit of weg van walg, het einde ingesteld als spil en kil de kracht benut van wat verstijft, ontwarrend uit verval de keer die blijft. Is ’t wit? de lelies drijven op het rot. Is ’t zwart? het ware zweert uit het genot. Rigoureus de polen dol doen lopen,vrank de emmer […]
Ziehier het wolkenrood rond de gevallen zon,majesteit is hij die sluit zijn brandend oog:van de sterke slaan de zwakken alle werken aan,dra zo tuimelt ook wat hoog bleef staan,zo maakt de tweedracht eenheid ongedaanzo worden alle dingen tot gemeen geheid.Zo ook, vriend, wanneer jouw grootse koers uit isen soortgelijk het besluit is, zoveel te meer […]
uit ‘BEROER’, dv’s prequel op de ‘Allerhoogste Parabel van Tante Sizzle en het Verzetshoofd’ (Kessel-Lo 2031) waarin verhaald wordt hoe Tante Sizzle Tante werd. “Over de Halys, de Kizil Irmak ik – de helle helmt hoe ik holde hier in het holst van de raaf. Open de horror leest mij de horror toe in […]
procedure ‘second hand writing’: 1. right page repeat 1 phrase of handwriting in pencil pierre noire for the duration of the page unite the asemic rendering of the phrase in heavy litho crayon (Korn) in the middle of the page draw a slight contour around the crayon handwriting rerender the pencil pierre noire […]
Verovering, het kansvel breekt: geluk bereikbaar nu te kijk gesteld, gebrand als god in god tot één slof kool van god verhoogde druk die uitbreekt in geluk. O dwarreling van stof in karteling hapsneeuw hondsolijk nat of naast gehapt. Beklemming al in de herinnering: te vrezen reeds is de vernietiging het toeslaan van de […]
PlekStaarlicht veertien door het wolkenhemdje. Rokstofrest veert op geur van oevergras,aarde traag betrekt de fluksontbloting,LAIS handvlakvol al graagte klatert: hemelscheurend helder is het vreugdelied van Eufraat, Tigris is zij stroomgebied.Blik die ’t philtrum aait, likt en schouderdruipt,weerzin al, daar enkel weerzienswanhoop ziet het zien. Verlangen stuwt verlangentot het in de takken kladden taal vertrapt. rev. […]
het gelaat en het is wat het is en het vervallen mannenvlees vervalt en vlees kapt vlees van ’t botdikke plakken zakken in de zompe varkensgeulen en kalm maardrammerig de volgzame dames kokhalzen en luide boeren zijde in gemompel vervallende bevelen vanop hun wakke hoogteen de herenessenties zwiepen als wormpjes aan vishaken uit devette herenlijven […]
procedure ‘second hand writing’: right page repeat 1 phrase of handwriting in pencil for the duration of the page unite the asemic rendering of the phrase in heavy litho crayon (Korn) in the middle of the page draw a slight contour around the crayon handwriting rerender the pencil handwriting in Chinese black ink: above […]
Het duister met de kleffe armen slaat de kleffe armenom de natte dag. Diep oranje kleuren in mijn handenalle tonen die ik vang. Er tokkelt iets van toen op slapgespannen snaren, een wrede wals. Giraffen schuren hun hals in het wiegen van een sloom groen. Ik banhet heden uit geschiedenis. Ik schuif de ladderhoog tot […]
right page 001 opposite page 001 procedure ‘second hand writing’: right page repeat 1 phrase of handwriting in pencil for the duration of the page unite the asemic rendering of the phrase in heavy litho crayon (Korn) in the middle of the page draw a slight contour around the crayon handwriting rerender the pencil handwriting […]
procedure ‘second hand writing’: right page / rechterblad opposite page / linkerblad U kan ‘second hand writing’ verder volgen via de Engelstalige NKdeE-blog:http://nkdee.blogspot.be/2018/02/second-hand-writing-001.html
in warrel van as rijgtzijn stem haar filigraan. een kinderschreeuw mondtuit in bloedbellen, spat. boven de tafelen rijstde lijvenverzwelger, verzwelgt naakte lijvenfris van angst, okerdijen bibberen, schedels buigen,liefde barst op de lippen. het woordelijk mogelijkebezwijkt voldaan tot stof: “ik dwarrel in de groeve van de lineaire tijd kras mij in je ogen en je hebt […]
[SCENE: Zanger Izeganz, die op het einde van elk VLAK op Het Pad van de Wenende Nacht een pijnlijke dood moet sterven om ongenadig in het volgende weer te verrijzen, richt zich op het einde van VLAK 16 tot de Harpijen, een bende nijdige oude eksterwijven die zich aan de rand van het bos schuilhouden […]
Ik ben van dromen uitgeput; verweerde Triton van marmer in de waterplassen; de hele dag lang kijk ik er naar de schoonheid van deze damealsof ik in een boek het prentjeschoonheid vondtevreden dat zij in het oogen het onderscheid der oren kwam blij om enkel wijs te zijn want mannen worden beter met de jaren; […]
De zon verblindt mij al des ochtends.De avonden verduisteren de avond.De nacht dikt nachten aan en ja:de muze komt hier af en toe. Zij lacht niet om, zij houdt niet van.Zij leest niet, vraagt niet, ziet of hoort nietdat zij door niets volledig is omklemd,dat zij tot niets geheel is opgeteld. Open wrik ik haar […]
De mond van de Heer verhing zich in de bergen.En de mensen verdaagden de dag naar de nacht.De storm aasde in het oog van de storm op de plofvan haar eenzame stilte, de kracht binnenin. Ik zag de kinderen krijsen tot de ouders hen de schedelspleten, ik hoorde vlees en bloed op het grijze ijskwakken […]
Nu het ik gebaart in droge kronkelsvan het net niet raken aan de kille tegels van de dood en het straks weigert misschienvan grijze lippen te nippen,van starre tongen te likken,en het zoekend naar momenten eerder de mondenmet monden in de haatmonden open spalken wil, hoe dan ook doen vloeien te zeer de stem zal […]
Neen, niet die van De Kampioenen. Over W.B. Yeats, omdat ik daar nogal mee bezig ben, de laatste tijd. Het is daarbij aangenaam om te merken hoe grondig rationeel Yeats is in zijn zoektochten, ondanks alles in zijn beweringen wat wij nu (terecht, meestal) afdoen als flauwe zever. Hij zoekt bijvoorbeeld een verklaring voor instinctief […]
droom van stof een droom enzie de ogen tranen: barsten zweren in de oorgang,bloed streept uit de mond, heledelen van het hoofd verwelken,armen vallen week van schouders.krasse vleugels schuren hemels openen de maan schiet op hun zweven af. het rennen ploft door rotte benenhet dansen en het zingenrafelt in de dode kelen uit.een worm bijt […]
Mijn noodlot wacht dat weet ikdaarboven ergens in de lucht.Ik haat de mensen niet die ik bevecht,ik geef niet om hen voor wie ik vecht.Mijn land dat is Kiltartan Kruis,mijn landgenoten zijn de armen daar,geen verlies is daar weldra mijn doodniets van hier verkleint aldaar de nood.Geen wet, geen plicht heeft mij verzocht,geen staatsman of […]
mijn lichaam brakmijn stem versteendemijn taal werd gruis daken stormden op de hemel afvogels weken wiekend wegschuim bedekte de rivieren. afgemeten nu in ijskristalversteven adem in jouw hijgenwaaronder donker verzwondenonze woelende watermonden.
“The doctors of medicine have discovered that certain dreams of the night, for I do not grant them all, are the day’s unfulfilled desire, and that our terror of desires condemned by the conscience has distorted and disturbed our dreams.” W.B. Yeats, Per Amica Silentia Lunae XII, 1917 -> waar is het woord wie zal […]
Het woord was een wekker. De wekker maakt wakkerin de onaffe droomhet beeld van de stroomvan daad naar woord, een er, waar het woord de mens wetdie in wezen humaanin de praktijk de droomde nek omdraait en klaaris voor moord, wakker.
in jouw ogen zie ik niet jouw ogenin jouw handen voel ik niet jouw handenin jouw lichaam ken ik niet jouw lichaam jouw ogen geven mij de ogen welwaar het zicht als licht in glanstjouw handen reiken mij het raken weldat ik tastbaar in jou voelen kanjouw lichaam kronkelt wel de wereld uitals jij bij […]
jij: ik ben er.ik: wat is er? de tekst: in de gleuf van het gekendemaakt geen zwaard nog snee of bloot;in de sleuf van het verglijdenis het nakende bekend;in het foefje van de godinmaakt het nieuwe gek of dood. zij: wat is er?hij: ja, wat zou er zijn? zij: er is de afstand tussen mensenhij: […]
vervaarlijk de kruinen wiegen in de winden wilde liefde woest verwaait de regendie de bange bladeren brekende verteltdat het nog wel heftiger zal stormen dat zij hem in de modder plat zal duwendat extatisch zij op haar dak zal dansendat ook het zijne was maar nu niet meer hoe groot zij is en g*d gelijk […]
bloed ik niet als gij mijn ogenmet uw teken kerft? is een openmaag niet bloot genoeg, het vel te feleen vreetbelemmering? ziet gij niet de doden in mijn mond te roerenstaan? is mijn tong niet zwart genoeg?wat wilt gij met uw pijlen in mijprikken, pulken nog? ruikt ge niet het rotten van mijn zang, de […]
Men danst wel heftig hiermaar al de fut is uit de lier! Maankop flakkert op de pier.Schelvis spartelt in bedorven wier.Tongen gutsen uit de gaten.Grijze schol is kale graten. Bot gevangen rot gelaten,de vangst is vis maar vol hiaten.Zie een tel vertier verglijden,druppelt mauve in de dode zee. Wormen kruipen uit de meiden,lijken droppen lijven […]
Handjes doe ter stond uw plicht;sleur de ballon van de gedachtenbinnen in de schuur en duw en wacht:zegt het ‘snik’ dan is het deurtje dicht. vrij naar ‘The Balloon of the Mind’ van W.B. Yeats (170) The Balloon of the Mind Hands, do what you’re bid; Bring the balloon of the mind That bellies and […]
voor myriam Moge demonen uw monden bewonenen de woorden van mensen verschonen. Moge reine luchten uw tongen strelen tot lustwijl de zon u met zijn duizend kleuren kust. Moge in uw tere lijfje te tintelen komen te staande wrede angsten niet om wat gaat komenniet de nijd om wat u wordt ontnomen, maar het schone in […]
Geen vrees of hoop kenthet stervende dier;een mens aan ’t eindis enkel vrees, is hoop;vaak is hij gestorven alen vaak verrezen weer.Een leider, trots, kijktrecht in de ogen vanmoordenaars en lachtom het stopzetten van lijf;hij kent de dood als geen ander –gemaakt in zijn bedrijf. vrij naar ‘Death’ van W.B. Yeats Nor dread nor hope […]
weet ge wat schoon is vroeg ze neezei ik en ik wees naar haar bollenuw bollen zijn wortels zei ik ja zei zemaar weet ge wat schoon is vroegze weer en nee zei ik dat weet ik niet onnozele piet wat schoon is heb ik hiertussen mijn billen maar gij met uw wortelsen uw bollen […]
“This sadnesse makes no approaches, but to kill.It is a Darknesse hath blockt up my sense,And drives it to eat on my offence,Or there to starve it…” Ben Jonson – Underwoods 40. An Elegie Vandaag is hethout dood houtdood hout. Ik schuur je af schuur jeaf ik snuif de houtgeur op metrook en spuug […]
Ongezuiverd wijken de beelden van bij dag;dronken imperiaalsoldaten liggen strijk;nachtweerklanken wijken, nachtzwerversliedvolgt op grote kathedralengong;onder ster- of maanlicht de koepel verachtal wat de mens is,wat louter complex is,het razen, de dras, het menselijk ras. Voor mij vlot een beeld, mens of schim,schim meer dan mens, meer beeld dan schimwant het bobijn van hades, bol van […]
voor Lucas Hüsgen op het water avondlijk het water is alleen een wandelaar heeft zich de ogeningevroren bij het vuur van zijn verlangenletterlijk de letters kerk en staatzweren hun zwart uit in de nacht dat oude vogels mogen vliegen weertweeslags wiekend hoge vluchtenmet hun vogelogen wiegendin de zure zomerluchten zo zucht een wandelaar alleen
Waanzinnig van het vele barente stulpen hoog staat naakt de maan;door haar verglijdend wanhoopsoogeen manesteek ons toegedaanwij tasten, talen tevergeefs naarvruchten van haar lijdensbaan. Kinderen duizelig of dood!toen zij met maagdelijke trotsvoor ’t eerst de berg op trad:wat ’n woelen daar te lande plotshoe elke voet deed wat zij bad!Welk ’n mannen toen ten dans […]
of de erg korte liefdesaffaire van Alfred met Hilda, de valse, vrouwelijke, zwarte messias-module dullafred abdulf red ral hiddal hinnom af hildadal hunna hunnahuver hanta vuurtheur halfter rad rad rad radmol bul molmal bal bil tuuuuuuuuuuuuuuuuuut twaar ut
In tomben goud en lapus lazulischeiden de geheiligde lijvenwonderbaarlijk olie af, bloementocht. Maar onder dikke lagen drentelkleide vampiers liggen zwaar van bloed;hun doodskleed bloederig, met lippenvocht. vrij naar Oil and Blood van W.B. Yeats In tombs of gold and lapis lazuli Bodies of holy men and women exude Miraculous oil, odour of violet. But under […]
dichters begraaf ik in mijn koude dagelijks. de leegte spreekt mij tegen, leeg met lippen die aaneengeregen zwoerden zijn, vet waarachter de woorden verrotten tot stilte. de stilte ettert, zweert letters uit mijn mond: het licht zomert kortstondig in het reeds halfvergane hoofd. vredig verwaaien de bloemen hun vele blaadjes daarrond: in deze volte van […]
Ingewikkeld met elkaar verwevengleed de zon doorheen de stroomen heel mijn hart leek blij daarbij:dat domme ding dat ik daar deednam echter al mijn aandacht mee. Berouw grijpt vast mijn dichterslurven;wat ben ik, hoe zou ikdenken durven dat ikmijzelf gedragen kanbeter dan een gewone man? Welk bewegen van de stroom of zon,welk ooglid sloeg de […]
Zand Er zitten wormen in het boek van zand: zandwormen – strandwormen, ongewervelde fabrikanten van holtes alleszins. Eerst was er de vruchtbare monding, het slib en het drassige weiland, de schoffel schoffelde tot er schot in kwam en met het leem duwden de menigte handen de stad overeind en de mannen vervolgens. Zij bouwden […]
I Gelukkig zijt gij, vaderdat ge niet daar ligtmet die koude in uw kop, dat ge niet ziet zoals ik ziede knevel die mijn weke ogenen uw mond stijf uit hun brekenstut, dat ge niet voelt hoe de plooi bergt het vallen van de dodehand in een plooi van het vallen, zoalsook mijn huid haar […]
vrij naar “Gratitude to the Unknown Instructors” van W. B. Yeats
vijfde methode