Categorieën
Kathedraalse Leer Proza schrift

SATORAREPOTENETOPERAROTAS 1

De afbeelding overgenomen in de cataloog is afkomstig uit een modern boek Das Weltreich der Magie van Kurt Seligmann.
Het is afkomstig van Jacques Gaffarel’s Curiositez inouyes sur la sculpture talismanique des Persans, horoscope des Patriarches et lecture des estoiles (1629) die een heel systeem uitwerkte om de sterren van de hemel met lijnen te verbinden en zo letters te vormen, zodat je de nachtelijke hemel letterlijk kon ‘lezen’. Jacques Gaffarel baseerde zijn rigoureuze kabbalistiek op de theorieën van Guillaume Postel die het Hebreeuws als de oorspronkelijke taal zag, de taal van de Openbaring die ons ook de Wil van God in de sterren kon doen lezen.

De Stem van God spreekt uit de sterren voor wie Hem lezen wil.

Deze hemelkaart is ook opgenomen in Jerome Rothenberg en Pierre Joris‘ bloemlezing Poems for the Millennium, volume 1.

prog. manifest (ontwerp)

SATORAREPOTENETOPERAROTAS oba het NKdeE DRAAIBOEK-programma gebruikt hedendaagse middelen (Google, internet) om de afbeeldingen van een tentoonstellingscataloog van 1963 te stofferen met uitleg en, waar opportuun, wat zachtaardige Neo-Kathedraalse Stichting


Al het grafische materiaal is gescand uit dit boek (als iemand daar een auteursrechterlijk probleem mee heeft, contacteer mij aub):

  • Schrift und Bild- L’Art et l’ écriture. Katalogbuch zur Ausstellung Schrift und Bild, Amsterdam – Baden-Baden, 1963 (de Duits-Franse versie, er bestaat ook een Engels-Nederlandse)
Categorieën
debuut lyriek Meng Ruis

SHIT JONG

Iwatani kan mij niet helpen.
Het water is vreemd, de bomen zijn vreemd
en het is winderig. Wind stroomt in de lucht.
Er is geen grote golf. Het pad is moeilijk.
De situatie is altijd anders.

Het water uit het lied is niet
het water dat uit de diepte
van het gebergte is gebroken:
het is belangrijker.

Deze wilde strategie is te lang
voor elke stap en het is moeilijk
om terug te keren. Ik heb de mosziekte al omarmd
en toch lijd ik nog steeds.

Shuo Shui Jian, Jian Qiu Qiong, Yao
Fresh Fish Long Qi: geen van hen is visachtig
en de grot is grotachtiger dan haar naam.
De sneeuw komt het dal binnen, de sterren
zijn verspreid, het geluid van de lucht is
drukte, het rijm is gebroken en het verlies
breekt de stem. Zwart tuimelgras, ijzer en
het witte mos is het drijvende ijsgeld.

Bovendien wordt het recht om bekend te worden
door het neushoornsysteem nog steeds ontkend
in de woeste cultuur en opvoeding van Jinggang.
Hij kijkt eerst naar de lege vallei en luistert
naar de rustige en vervolgens turbulente geest.
Het scherpe hoog-zwakke onderscheid loopt dwars
over de blauwe trap, leunt tegen de blauwe
wapperende kraanbotten en vliegt rond
Ao Beiting. Shit jong.

Honderd-voet spiegel, Qianqu Hanxing
Xingfei, waste de oude dingen voor de Jun,
omdat de nieuwe kleren geen vuil dronken,
maar wel sneeuwvorst, hongerige stenen,
ruggen, slank gras, grassen uit de Qiongye
Vallei en meer nog. Goed en fout is goed en
fout in attributielandschap!

Voer de diepten van het plezier in, ga
naar de top, zoek naar de beste, vind
de overwinning, zie de ontsnapping
van de gewoonte, het punt van de stroom,
het draaien van de trucs, vergeet de dingen.
De beesten zijn erg bang, de Luo Qiao, voor
de vreemdheid van de plaats en de angst:
word volledig een fan. Shit jong.

Puin, diarree, gebarsten jade
en He Wei, als je het niet kunt
afstemmen, is het maar een wijsje.
Maar het is humoristisch, oud,
verschrikkelijk, geschokt en
schokkend. Xie Gangjian haatte
vroeger veel waas en zwak, en
adviseerde je botweg om voor
jezelf te zorgen.

In het verleden was het zuidelijke
landschap van Panshuo vaak zo dun
zo dun, en de glimlach is nog steeds
eenzaam, de zon en de maan
zijn bevroren, de rand van de sneeuw
is vorst, de schaduw is leeg, de jade
is gespoten en het ijs is niet geboren.

Hoewel de nieuwe overwinning terugkeert,
blijft de voormalige provincie comfortabel.
Hoewel het voorzichtiger is geweest,
is het niet in staat geweest om te corrigeren
waar de zon is opgekomen en waar hij is
naar de gelederen gestegen. Shit jong.

De heilige dynastie doorzocht de rotsvallei
hier om luit te spelen, om ver weg te reizen:
koppige geesten, verbijsterde geesten,
blikken, blikken, woede en water,
om Yu Yu bang te maken. Moeilijk
om te vergeven, vind hij het moeilijk
om naar het treurige Chudian te gaan.

dv 30/01/2020 – Transmutatie (bewust verkeerde lezing en omdichting) van 石淙 (Stony Gurglings) van Meng Jiao – sorry è

Categorieën
asemisch Kathedraalse Leer lyriek pierlyriek Schoonschrift

FU#3 – OK’OIL en FU#4 JOAT

Hier de Fonetische Uitwerking (FU) van de Nahdadisten van de C-M’s van 18 en 19-05. Voor de explicatie en de oorsprong van de FU’s zie https://dirkvekemans.com/2018/05/17/fu-2-gla/

 

FU #3 – OK’OIL

18-05-OK-OIL

 

Uitspraak van deze FU:

(2x uitgesproken)

noot: u merkt dat de fonetische weergave in IPA slechts een benadering is, ik heb geen passend teken gevonden voor de convulsieve klik aan het begin van de FU

Voorbeelden van semantisering (verduring) in het gebruik:

  • “’t is goe, laat het zijn”
  • “’t is genoeg geweest ik bol het hier af”
  • “merci, laat maar zitten”
  • “nen andere keer misschien”
  • “laat mij ne keer gerust, truttemie/voddenvent”
  • “interessant maar uwen doemp maakt mij misselijk”

 

FU #4 – JOAT

 

19-05-JOAT

 

Uitspraak van deze FU:

(3x uitgesproken)

Voorbeelden van semantisering (verduring) in het gebruik:

  • ‘met plezier!”
  • “dat spreekt voor zich”
  • “bij u of bij mij?”
  • ’t is wel ewa warm hier è”
  • “ik dacht al dat ge’t nooit zou vragen”
Categorieën
asemisch gedicht van de dag Grafiek LAÏS LAIS, 449 dizains lyriek schrift

fatale fout

Het remmen schoot door alles heen: de weg
was van behangpapier, het ogenblik
modder, het licht ziek en wij waren weg:
jij op jouw pad weg en op mijn pad ik.
  Het boek baalde kleverig en zo dik
dat je blad na blad eruit moest scheuren.
  Hier, zei je, neem deel aan ons gebeuren.
De woorden schuiven bitter op de tong
en de zinnen zijn naar stof gaan geuren.
  Vergeefs dicteer ik mij die jij ooit zong.

 

 

 

vergeefs
dv 2018 – “fatal error during init”– crayon, bister & ink – 15,7x22cm – €40

Categorieën
gedicht van de dag gignogram Grafiek lyriek schrift SUN(T)RA(NCE)

Dance of Innocent Passion

album: Dance of Innocent Passion (1981)
duur: 11:37

 

 

Bloed klopt bloed klopt bloed
in je oor de wereld door, je slaat
met je slaan aan het welken, kort
eerst dan verder, hier

ik

zeg je hier, daar,  de tekens die je maakt
in het maken van tekens, de aarde
die je schept in het scheppen van klaarte

en daarmee zeg je de passie het leed aan
van de onschuld, het inslaande ritme
waaruit volgt op de kookketels het mesjogge
druppelveld, de  wollige wervelingen
van de ontwakende melodie,

haar geinige beenomslag om het randje laken,
haar rozige stulpen van o tot een luchtkussen
waarin je sonoriteitenkabinet in pluchen wolkjes
explodeert,

de vederbespraakte zangwijzer ochtendploft

en het rillen van de kleuren in het licht
en de spilzucht van je pompen, je brommen
en je neerwaartse worteldrang & schel klikt

in het hemelhaakje het schetteren der gewekten
de lijkjes wier  lijfjes werden aangehaald
in het verschroeiende zicht van het beenloze
volop drinkende het nectar, de tandeloze voorspraak

en gij glimlacht de glimlach der edelen
bij het scherprechteren van de dingzieke kids
van wie je de speeltjes met slavenhanden klutst
de joysticks als aardse kicks verwerpt, kijk

zeg je zie je niet wat ik zei?

 

dance_of_innocent_passion
dv 2018 –  “SUN(t)RA(nce) #3: Dance of Innocent Passion”

De SUN(T)RA(NCE) teksten werden in 2008-2009 geschreven telkens tijdens het beluisteren en (slechts) gedurende de duur van de betreffende compositie van jazzmeester SUN RA. De aangebrachte redactie (toen en nu) is minimaal.

Het grafisch werk bij deze herneming wordt nu ook gemaakt tijdens… en (slechts) gedurende….

Het plakken en signeren en scannen, dat doen we rustig erna ja, in de volle welluidende stilte van de alom openvallende monden bij het beluisteren van deze hemelse muziek…

De duur van de compositie staat telkens vermeld onder het mp3-pijltje. Als u die tijd nu niet hebt, kom dan later ’s terug ofzo, want dit is echt wel opgezet als klank-beeld-tekst eenheid.

Relax, geniet ervan, goed aflopen doet het toch nooit…

 

Lees verder in  SUN(T)RA(NCE)…

Categorieën
gignogram lyriek pierlyriek

zij raakt zo raakt ook haar

 

second005

 

 

zij raakt zo raakt ook haar de schouder bloot
zij spreekt zo spreekt ook gras de voeten aan
zij lacht zo licht schiet in de vijver los
zij raakt mij aan en zo krijgt zij haar naam

van haar is nergens nog herinnering
waar zij gebeurt, gebeurt verbijstering

de haarlok geeft de schouder haar bestaan
de voeten leggen streling uit aan gras
de vijver laat de zon zijn vrijheid zien
haar naam schrijft zij alleen bij volle maan

 

writing005

Categorieën
asemisch gedicht van de dag gignogram Grafiek lyriek schrift SUN(T)RA(NCE)

Intensity

album: Dance of Innocent Passion (1981)
duur: 6:10

witregels

het gegeven is hangende, we fluimen
er tegenin de doorgang knabbelt onze magen weg, de handen
vervellen, de ogen bengelen op de bespeelde pleinen van de angst

wierook op het veld, gevangene van het woordje vaderland
je penis als een eindje ballon floept uit je broek
je armen dragen niet je armen
je hoofd knikt je hoofd weg

je benen verfomfaaien
je schoen resteert

hier is van het ik wat er door kan
je ik tekent je ik op tot het ik hikt
reflux van de soulwax in je oor

(afloopt op trampoline)

 

 

 

intensity
dv 2018 – “SUN(t)RA(nce) #2: Intensity” –  total size A4

 

 

 

De SUN(T)RA(NCE) teksten werden in 2008-2009 geschreven telkens tijdens het beluisteren en (slechts) gedurende de duur van de betreffende compositie van jazzmeester SUN RA. De aangebrachte redactie (toen èn nu) is minimaal.

Het grafische werk bij deze herneming wordt nu ook gemaakt tijdens (…) of (hoofdzakelijk) gedurende (…). De lyriek en de grafiek proberen heel erg stuntelend als pasgeboren kalfjes een analoge beweging met de muziek te maken. De aarde is een slechte receptor voor Saturnaal gebroed.

Het plakken en signeren en scannen, dat doen we rustig erna ja, in de volle welluidende stilte van de alom openvallende monden bij het beluisteren van deze grensoverschrijdende muziek…

De duur van de compositie staat telkens vermeld onder het mp3-pijltje. Als u die tijd nu niet hebt, kom dan later ’s terug ofzo, want dit is echt wel opgezet als klank-beeld-tekst eenheid.

Relax, geniet ervan, goed aflopen doet het toch nooit…

 

Lees verder in  SUN(T)RA(NCE)…

Categorieën
asemisch gignogram Grafiek lyriek pierlyriek

zonderling

second_005

 

een weigering geen eind en geen begin
een aarzeling geheim er middenin
vernietiging een adem zonder zin
waarheen ik ging werd alles zonderling

in golven golft het vlakke van de zee
in vlakken tijd de zon danst met haar mee

het eind was van begin de weigering
geheim er middenin  haar aarzeling
haar adem was van zin vernietiging
en elk gebaar van haar zo zonderling

 

writing_005

Categorieën
asemisch Grafiek lyriek schrift

volhardende, van liefde uit

second_004.jpg

 

volhardende, van liefde uit of weg
van walg, het einde ingesteld als spil
en kil de kracht benut van wat verstijft,
ontwarrend uit verval de keer die blijft.

is ’t wit? de lelies drijven op het rot.
is ’t zwart? het ware zweert uit het genot.

rigoureus de polen dol doen lopen
vrank de emmer laten overlopen
vrij zich uit de welstand laten bannen
driest de driften duchtig doen vermannen.

 

writing_004

 

volhardende
synops

Categorieën
asemisch gignogram Grafiek lyriek pierlyriek

verovering, het kansvel breekt

verovering
verovering: gignogram en pierskelet

 

verovering, het kansvel breekt: geluk
bereikbaar nu te kijk gesteld, gebrand
als god in god tot één slof kool van god
verhoogde druk die uitbreekt in geluk

o dwarreling van stof in karteling
hapsneeuw hondsolijk nat of naast gehapt

beklemming al in de herinnering
te vrezen reeds is de vernietiging
het toeslaan van de boeken van bezit
de wens die weeral zonder vader zit

 

verovering_pier
verovering: piergenese

 

verklaring: de ‘pier’ is de lyrische ritournelle, de dreun die eerst in het brein emergeert, vervolgens wordt ‘ingeprent’ en dan in asemische kribbels herhaaldelijk wordt neergeschreven.
uit die kribbels wordt de graffiti-achtige ‘worm’ of pier geabstraheerd die op haar beurt lexicaal wordt ingevuld door de dichter (in haar moedertaal). deze lexicale invulling geeft de dichter de aanzet, het thema van het te schrijven dizain

in het dizain wordt zo getrouw mogelijk binnen de (prosodische) contouren van de pier gewerkt, behalve in het middenstuk, het stretto waar de dreun wordt losgelaten (maar niet de telling van de lettergrepen, die blijft streng van toepassing ter wille van de verdichting).

de pier wordt ook uitgewerkt in een gignogram van de gedachte beweging waaronder een poging gedaan wordt om het ‘skelet’ van de dreun zo exact mogelijk te vatten (de onderliggende intensiteiten die de dreun voortstuwen als beweging).

tenslotte wordt de lexicale invulling ook nog ’s weergegeven in de aansluitingstaal.
ik experimenteer nog met een visuele ‘samenvatting’ van het resulterende dizain: daarin zou kunnen worden nagegaan hoeveel lyrische informatie effectief in deze codering kan worden behouden.

 

verovering_synops
synops van ‘verovering’

Hierboven dus zo’n visuele “synops” van het hele dizain: twee keer vier maal de pier, de tweede keer in een andere ‘toon’ met in het midden het ‘stretto‘ dat hier ook als toonwissel werkt: de beleving van de vreugde slaat om in angst om de vreugde te verliezen en kleurt zo de perceptie.

het dubbele risico is natuurlijk dat je of elke keer een soort ‘uniek schrift’ gaat uitvinden om het gebeuren te vatten of, anderzijds de schriftuur echt laat degenereren in een  code: in beide gevallen vindt ge dan het warm water uit.

nee m.i. zit het juist in het openhouden van die spanning tussen het veralgemenende en het specifiërende, een constante oscillatie tussen (asemisch) schriftgebaar en codegenese ( ‘betekenisgeving’).

Ja daar kruipt veel energie in, omdat je de schrijfgewoonte ook moet onderhouden, ik doe dat met Meditatief Schrijven waarmee je net ook weer de betekenis loskoppelt van het schriftgebaar maar toch ook weer in de buurt houdt. Zonder dat soort oefening is het hele experiment tot mislukken gedoemd denk ik, je hebt die sensibiliteit nodig anders wordt het gebakken lucht.

dit soort ‘ontdekking’ (en heel Asemia)  is natuurlijk alleen maar mogelijk omdat het schrift nu vrijwel een overbodigheid is geworden, een freezone want niet meer kapitaal belast: je schrijft geen macht of cheques meer.

de wereld redden doe je niet met theorieën maar met kattebelletjes…

 

 

 

Categorieën
asemisch debuut gignogram Grafiek Kathedraalse Leer LAÏS LAIS, 449 dizains lyriek schrift

de trekplek en de dreun

trekplek

staarlicht veertien door het wolkenhemdje 
rokstofrest veert op geur van oevergras
aarde traag betrekt de fluksontbloting
LAIS handvlakvol al graagte klatert

      hemelscheurend helder is het vreugdelied
      van eufraat tigris is zij stroomgebied

blik die philtrumaait, likt en schouderdruipt
weerzin al daar enkel weerzienswanhoop 
ziet het zien.
              verlangen stuwt verlangen
tot het in de takken kladden taal vertrapt


deze Ouwense trekplek is meteen ook vertrek voor een alternatief ritmisch-melodisch dizain dat het rijmcorset vervangt door (al even beklemmend, het moet spannen è) een  recursieve, ritmische ‘enveloppe’: een dreun.
ge kunt, en nu wordt het interessant, die enveloppe ook tekenen è, zo bv. in een dubbele articulatie van het schriftgebaar zoals in graffiti de spuitbeweging verzelfstandigt tot een tag:

laisfrase

die grafische tag wordt dan de mal voor de beweging, die natuurlijk primair een gedachtenbeweging is, een mentaal gebeuren (dat ge ook neurofysiologisch kunt gaan detecteren, identificeren, coderen en wie weet: programmeren)

de LAISdreun is een basisritme van drie hoofdklemtonen en een bijklemtoon dat uitdeint Die dreun wordt ook in het hele dizain als structuurprincipe gebruikt, vandaar dat het een recursieve dreun is. Op het einde, in de laatste verzen, verwatert de dreun zodat je het hele dizain kan lezen als 10 x de dreun die op zich ook weer een dreun is: het dizain als elfje, hihi.

uiteraard kon ik het niet laten om in het midden van al dat gedreun een wat ik noem ‘lyrisch stretto’ te plaatsen. al dien dreunen, dat werkt fugatisch in op de hersenen omdat ge met de ene dreun in de echo van de andere dreun terecht komt en daar waar de dreunen verstrengelen kunt ge als Bachliefkozer natuurlijk een strettooke placeren è, want wat is ne fuga anders dan een omstandige manier om net die stretto mogelijk te maken? joost zal het geweten hebben!

ge krijgt een  epigram omgevormd tot gram-epiek: er wordt niet naar een conclusie toe geschreven maar het schrijven is de aanzet, vaak een irrationele taalcluster, de gebeurtenis  die uitdeint in het geschrevene.

hier is de gebeurtenis de nogal rijke cluster ‘staarlicht veertien’: het licht van de zon is het staren van Apollo/Acteoon op de jonge nimf Daphne/Diana, dat staarlicht valt dus op haar maan en veert daar op de tien van haar perfectie (oeieoei en zo jong nog, daar schuurt de censuur al heur billen), de onschuld van het uitspelen van de klederkens en het waterplenzen.

het verlangen van de geilblik van de medeplichtige lezer ook al, mannelijk, of lesbisch, ge ziet hoe onlosmakelijk diep ‘filosofisch’ het schrijven versleuteld is met het mannelijke begeren, tja, maar bon, soit, het begint hier op het uitleggen van uw eigen mop te lijken,-

ik wou maar zeggen : dit ligt meer in het verlengde van de resultaten van het asemische schriftonderzoek waar ik momenteel net die ‘bewegingsenveloppe’ in  het sublexicale consistentievlak aan het onderzoeken ben.

de boeken van Jim Leftwich, dat moet gezegd,  komen al dadelijk goed van pas om de gevolgde onderzoeksmethoden hier te documenteren.
leest:

” there’s more to do, in the close readings to discover how nonverbal fields envelope clusters of words with an ancanny emanation of what, not meaning, stuff
Stuff, i dont know, light, energy of some sort “

Tom Taylor in een brief geciteerd door jim leftwich in rascible & kempt, Vol I, p.18

 

rasc_kempt1
(niet twijfelen dus è mensen: spaart en koopt die boekskens)

Categorieën
asemisch Grafiek lyriek schrift

second hand writing 001

writing_001
blue book right page 001

 

 

second_001
blue book opposite 001

 

procedure ‘second hand writing’:

right page / rechterblad

  1. herhaal 1 frase handschrift (krabbels) in potlood voor de duur van het blad
  2. vat de frase samen, maak een ‘definitieve’ versie met litho crayon in het midden
  3. maak een contour in potlood rond het handschrift in crayon
  4. zet de potloodkrabbels ‘in het net’ met Chinese inkt:
    1. die boven het crayon met een gewone fijne pen
    2. die onder het crayon met een bredere kalligrafiepen
    3. bedenk ondertussen in de moedertaal (NL) een ‘invulling’ voor de krabbel

 

opposite page / linkerblad

  1. schrijf links bovenaan in gewone pen de moedertaal ‘invulling’ van de krabbelfrase
  2. schrijf onderaan rechts in kalligrafiepen de EN vertaling/bewerking van de moedertaalinvulling
  3. maak in het midden een tekening/iconografische voorstelling/gignogram van de beweging uitgedrukt door de aldus tot stand gebrachte ‘second hand writing’
  4. dateer de pagina

 

blueBookCover
blue book cover (A4 dummie)

 

U kan ‘second hand writing’ verder volgen via de Engelstalige NKdeE-blog:
http://nkdee.blogspot.be/2018/02/second-hand-writing-001.html

Categorieën
ekphrasis gedicht van de dag lyriek woordenpers

bij Badende Nimfen van Delvaux

 

delvaux2

Onrust

De aarde blaast kattig, het water wil aftochten.
Vuur verklaart stormachtig het sterven
aan het blauwzwarte uiteinde van windstoten.

Bloedrood de wolken trekken zich in afschuw
van het ondermaanse af. De hemelbesmeurde
schuift nerveus met haar dreigende limousines
op de straat onderaan. Het duister donkert nog,

het woelen wakkert verder het woelen aan.
Het iets dat te gebeuren staat, klimt
hoog ter beurs. De onrust wordt

mondig.

 

Categorieën
Grafiek lyriek Ruis

gesprekken met zichzelf

 
Nieuwe onderwerpen die je
misschien leuk vindt
 
 
Feta
21k volgers
 
Boerderijdieren
7k volgers
 
Van de weg af
147k volgers
 
Cartoons
15k volgers
 
Witte keukens
45k volgers
.

wanneer de assemblage van mijn neigingen (conatus)
de diep in het plasma van mijn aansturing geborgen
traan verlatenheid, de vacuole van tristesse
die vergeefs benepen werd
door de agentia doodsdrift en destructie
wanneer wat ik nu
doornen noem zich keren gaat

tot actieve begeerte
animositas
generositas
pietas

dan dien ik mij vooraf te sterken (fortitudo)
want middels de ars rectae rationis (de kunst van de juiste rede)
dien ik het hoofd te bieden aan de grillen van het lot (fortuna)

g*ds uitdrukking van God
in de schaafrots aan mijn kusten
in de gifstoot van de kwal
in het krijsen van de meeuwen
in het rukken aan de flarden huid.

in de meditatio ook
vind ik nog enige remedia.

binaryhopper
dv 2017 – “BS 310 Binair defecerende Sprinkhaan”

Categorieën
lyriek Ruis

gezellig onderonsje

marslagenNASA
NASA 2006 : tesserae op Mars

gloed voor guido

o rouwgezel, gij

loeit de schaduw van de aaiersbloem, de lila miabillen,
& het tussendoorse van het prangen onzer
loodplooien (ooien) (oin) (o)

hoogacht het leegpletsen in de klaproep der
handen (nden) (nd) (e)

& uit de nijdnaad van het scheurschip,
onder de glijzangen zijner zinkgrijpers,
het behangsel week na weekend afvallende
krasvlees (asvlees) (avls) (a)

o, ’t zal bruisend in het witsel ruisen der
oogdervingen (vingen) (ing) (i):

ongenadig ons als zaad de klank ontvalt

[8/05/2006 16:02 – 12/05/2017 9:19]

uit HEMELNETLYRIEK, Vrije Lyriek op http://vilt.skynetblogs.be 2004-2007
PoD in voorbereiding
Categorieën
Anke Veld lyriek Ruis

het niets is een uitvinding

ruistScan1200

8 mei 2005. Mei is mijn Maya. Nederland ontwaakt uit haar consumentenroes. Lode schrijft:

Ongeluk voor twee personen

Bespottelijk, ook hier, is
het opgeven van bloed
ter verduidelijking,
de donatie clarificeerplasma,

het wat glijdt er
nu weer in het duidingsveld,
het wie vaart er
daar mijn aderlating aan,
het hoe heks ik het
hier uit. Kom, kortom,

de bel gaat, schuif aan,
treedt binnen, bestel ons een
ongeluk voor twee personen.

http://schrijfmee.blogspot.be/2007/01/ongeluk-voor-twee-personen.html

 

Lode zegt: het gaat te goed, te snel. Geef mij 500 bladen en ik schrijf ze vol. Puntgave gedichten allemaal, een na een. De sonnetten van Shakespeare? Geef mij een maand. Wat gebeurt er toch met mijn brein? Aja: je drinkt niet meer, dit is normaal. Pff, het hele humanisme is gebouwd op een ridicule reïficiatie, een dubbele reductie met als verzwegen init-faze de uitvinding van het Niets, gepikt van de Arabieren zoals bijna alles van het Neoplatonisme. Heraclitus: waar ligt Efese? Ficino: een verdwaalde pinguïn op het strand. Lode bazelt.

Maar het pakte wel verf, het er kon ermee doorgaan: het herleiden eerst van het gulpende magma van het gebeuren tot het gestolde goud der dingen, de zwarte basis van het fictionaliseren. Dan het sukkelwerk, het eindeloos gepruts, het omsmelten, omvormen, aanpassen, 10 middeleeuwen lang vijlen, slijpen, zagen, klieven, segmenteren van de dingen tot de virtuele kern van hun oorzaken, het dogmatieke jerommekensatoom van god die zichzelf opheft.
En dan plots Hiroshima, oef ploef, de soufflé van het tot Zijn opgeblazen Niets zakt in en blaast over lijk en land haar Vernietigende Schrikwind.  De kat miauwt, de kanariepiet wist het al: alle dingen zijn nep. Dood is alles wat wij wakker zien. Het meten houdt op daar waar het leven begint.

Jaja, ik weet het, dat is ook de vraag niet, de vraag is hoe gek, op welke wijze?

Die D&G daar kom je geen zak mee verder, de verklaring duurt langer dan dat het verklaarde meegaat, na het boek. Hij had die Guattari moeten dumpen, Gilles, het is zijn Yoko. What were they thinking anyway? Anti-dit, anti-dat, anti-watalniet: twee zeurnichten ziek in het zelfde afzakhandjesbed.
Dat heb je bij Nietzsche ook, al die energie die verspild wordt aan refutaties van nonsens en nitwits. Het lijken wel docu’s van National Geographic  docu’s die boeken van Friedl, 50 minuten wachten op twee zinnetjes. Kee, kee, de aforismen tussendoor, smullen, pimcakes met koffie, maar bon…

Als het belangrijk is hoef je het niet op te schrijven. Of net wel, maar dan is het weer wat anders. De status van het geschreven woord zelf staat ter discussie, maar niemand kijkt verder dan haar geldbeugel. Is cultuur iets van iedereen dat je deelt of moet het geproduceerd worden en geconsumeerd? Waarom schrijven dichters bundeltjes, een 19eeuwse drukkersvereiste en waarom niet gewoon gedichten? Wie heeft er hier schrik van zijn lezers? Zwijg toch, ettertje, we nijpen je wel plat, we pitsen de kak wel uit uw mierelijfke! We pakken uw vrouw af, uw kinderen, uw werk, uw huizeke, uw tuinslang!
Hoor ik u nog?

En wat gaat ge doen als ik niks meer heb dat ge kunt afpakken?

Anyway: elk ding is pudding. Het niets is een uitvinding om de leugen van het ding te verbergen. Een blinde vlek in het ziektebeeld. Zelfs Bataille besefte het nauwelijks, de mestkever. O Sylvia!

makles2

Schrijf het op: ik moet Aristoteles uploaden, de fysica, de metafysica,  al die beestenvoortplantingsnonsens ook, hoe kan ik anders zelfs maar beginnen aan een reverse-engineering van het zijn.

Ik moet die nota’s hergebruiken later, alleen nog potlood vanaf nu, Gaupin heeft gelijk, legendes worden gemaakt, de Stones wisten dat ze de Stones zouden worden en hielden alle Stonesdingen voor de foto’s, de memo’s, de smart talk, anything als het maar ergens werd opgeslagen, bijgehouden. Things matter when they are recorded. Je ziet het voor de ogen klonteren. Daarom: je moet de toekomst opslaan, bewaren tot de tijd eraan komt. De tijd is er nooit op het moment zelf. Kinderen: noteer!

Hoestbui. Lode hijgt. Lode zucht. Van zijn fouten kan je leren.

ritme
dv2017, screenshot van een Facebook post

 

Lode denkt: ik zie mij al zitten, twintig jaar later, uitgekotst door vrouw en kinderen, werkloos en kutalleen ergens in een godvergeten gat in Euthanasiekliniek Vlaanderen, het gaat allemaal  lekker iets sneller dan verwacht de afgrond in,  er zit een gek met een Kuifjeskop in het Witte Huis,  in concertzalen en op voetbalpleinen ontploffen spijkerbommen van godsdienstwaanzinnigen, in de bossen van Oud-Heverlee jagen teams van Boswachters-Integratiewerkers op Niet-Vlaamse bomen, zuipen mag niet meer, voor roken en wijven heb je geen geld, als er iemand aanbelt duik je weg, ze hebben je gevonden ze komen je halen…

Gaupin is een paashaas, hij moet van mijn vrouwen afblijven, de graspoeper.

Lode zwijgt.

Wie  de neuk is Gaupin?

 

Categorieën
Grafiek lyriek opiniestukken Ruis

dag van de week

“de dag van de week is …
MAANDAG!!!!!!”

de verkiezing van de dag van de week kwam tot stand dankzij de geheel onbaatzuchtige steun van de Vintrobank, uw Huis van Schaamteloos Geschonden Vertrouwen! Elke dag een nieuwe dag van de week steunen, je moet het verdienen, elke dag!

wit

moi non plus

moi_non_plus_daglicht

 

“Scoonre wijf was noyt gheboren
(het standbeeld van de Kathedraal,
zich hullende in
neo-kathedraalse taciturniteit)”

dv 2017, ink & water colour on paper, A3

wit

Achterbergverprutsing

noot: daar waar een ‘verhaspeling’ nog een discutabele meerwaarde geeft aan de verhaspelde tekst (‘update’), is een ‘verprutsing’ een rabiate aanval op de integriteit van de bewonderde tekst. De grens tussen een verprutsing en ongewenste intimiteiten op de werkvloer is dan ook heel dunnetjes en soms geheel afwezig, waardoor sommigen het verprutsen van teksten bij  respectloze, laakbare feiten zoals lijkenpikkerij en zelfs plagiaat willen onderbrengen. Het plegen van een verprutsing is dan ook niet aangewezen (“slecht voor de commerce”) voor een noviet in de letteren…

De verprutsing van deze gefêteerde maandag zit in dit hoekje te wriemelen met ‘Graf’ van Gerrit Achterberg

wit

bergop

gij laat mij tot de stenen toe
met hetzelfde gebrek aan geweld
als eenmaal tot uw huid, gij

die heel mijn lied bevat
& de woorden wij weigert
te noteren in faveure
van het ogenblik

nu is ons

grint waar geen klank in aard
blind zand ontvangt
neergezegen lijfelijk restant

de dood is
de dood is
de dood die
in een haak bewaard

dood is

(de vingeren wapperen alsof)

Christine D’haen over Achterberg: http://www.dbnl.org/tekst/_die004195101_01/_die004195101_01_0032.php, verschenen in  DW&B jaargang 9, 1951, een tijdschrift dat u heden voor € 52 per jaar in vier voorgeprogrammeerde afleveringen (‘tijdschrift’? de tijd verloopt dan wel erg discreet tegenwoordig, met te behappen en te vomiteren brokken van een  jaar voordien bereidde kwartalen) de alternatieve feiten van de haar sponsorende bank serveert. Smakelijk!

Aja, natuurlijk! de oerbetekenis van ‘kwartaal’ dringt tot mij door! DW&B staat driemaandelijks vol met voortreffelijk ingeboekte taal!

het oorspronkelijk gedicht van Achterberg:

Graf

 Gij laat mij tot de steenen toe

met dezelfde teederheid,

als eenmaal tot uw huid.

Mij is te moede of de dood

u maar verwisselde van kleed.

De plaats, die gij geworden zijt:

grint,

blind zand,

kruid:

gebenedijd.

Gebenedijd.
Gerrit Achterberg, Cryptogamen, ‘S-Gravenhage 1946, p.196

Bewaren

Bewaren

Categorieën
ekphrasis Grafiek Kathedraalse Leer lyriek

de gave van het onmogelijke

[ waar is dat voorwoord henen]

de opeenstapeling van de vernomen trivialiteiten leidt tot zinsverbijstering
mocht er iemand nog aan twijfelen: artaud had gelijk. ge zoudt er zot van worden.

het gegevene is een gave, dwz. voor anderen is het een gave (“zij heeft een gave”).
een lyricus heeft niets. voor de lyricus
is de gave een opgave.
de opgave is de lyrische opgave (die voor de anderen niet geldt, zij geven het op).
de opgave is het onmogelijke te maken:

niet: het onmogelijke mogelijk te maken (dan verdwijnt het onmogelijke in de werking van het vermogen) (kieken!)
wel: het onmogelijke te ‘realiseren’ als onmogelijk (“en tant que”)

(zucht)

de Vrije Lyriek is alles behalve vrij. de Vrije Lyriek is enkel vrij in zoverre zij met rust gelaten wordt bij het uitvoeren van haar Opgave.
inderdaad: de anderen hoeven zich niet meer te bemoeien met de uitvoeringsmodaliteiten van de opgave (zij hebben het tenslotte al opgegeven).

gelukkig is er nog het Programma van de Vrije Lyriek.
het Programma van de Vrije Lyriek (“Radio Klebnikov”) is elke zaterdag te beluisteren via Radio Scorpio (18u-20u).

af en toe worden er via dit kanaal of via http://nkdee.be enkele brokken van de Broncode van het Programma van de Vrije Lyriek vrij gegeven.
het spreekt voor zich dat het Programma van de Vrije Lyriek als Open Source ontwikkeld wordt.

hieronder volgt een deel van de de broncode voor de ‘Spyrale Lyrique Petrarca-Scèvienne’ (SLPS), een pakket (‘package’) tools voor de Neo-Kathedraalse Diagrammatologie.

slps2

” exercising the Sacred Signature on a sketch of the SLPS”
dv 2010-2015, ink, bister (2010) and pencil (2015), A5

de code

Aanzet tot de code voor de Configuratie  van de ‘Spirale Lyrique Petrarco-Scèvienne’ (SLPS) die het Corpore Chiastico Tournante in beweging zet. Code geschreven in pseudo-Math, een nogal slijmerig dialect van NK DeEP, de NKdeE Programmeertaal, een vorm van pseudocode.

Als de high end printer dv een programma geschreven in NK DeEP afdrukt krijg je een NK Diagram (of een foutmelding).

De Configuratie specifieert alvast de resources van de bijgevoegde NK Diagrammata van de SLPS. Verduidelijkende commentaar staat in’t purpergrijs achter twee schuine strepen, bv.:

//Isodore Isou was nog veel zotter

Er bestaat een ‘voorwoord tot de gave van het onmogelijke‘, maar de lezer wordt geadviseerd dat te lezen na de gave zelf. Of niet.

importeer (“Délie”, “Microcosme”, NKDeEP.Diagram);

laat het zijn;
laat Ω een oogpunt zijn :: een vector;
Ω verdwijnt;
Ω (“Délie”);

// Ω is het focale verdwijnpunt, ‘L’idée’ van het Onmogelijke, het eternele idool “Délie”. NK DeEP veronderstelt de integratie van een lexicon en taalregels in de programmatuur. Zonder de nodige taalklassen geeft de printer een nogal cryptische foutmelding, zoals “weer niet op taalklas geweest zeker?”. Het toewijzen van een taalafhankelijke naam aan een variabele in NK DeEP gebeurt dus zo:
[variabele](“naam van de variabele uit het lexicon”);

laat α het standpunt zijn :: een vector met duur Δ

// zowel oogpunt als standpunt worden gedefinieerd als vector want zonder beweging is er geen perspectief, enkel de flatlands van het geschrevene & de ketens van het getekende

α (“Auteur”);

//declaratie van de variabelen

hemellichaam t (“aarde”);
hemellichaam s (“zon”);
hemellichaam l (“maan”);

// elk programma in NK DeEP begint met de redundante regel ‘laat het zijn’. na vier regels code mag je in NK DeEP de woorden “laat het zijn”  of “laat x een y zijn” laten vallen, dus “hemellichaam t (“aarde”); ” verschilt enkel woordelijk van “laat t een hemellichaam zijn met lexiconnaam “aarde”.

lichaam f (“vrouw”);
lichaam h (“man”);
lichaamloze m (“muze”);

semantische cluster e (“ERTS”);
semantische cluster r (“REST”);
semantische cluster s (“STER”);

//definitie van de eclaratieruimte, het canvas en van de trajecten

EclaratieRuimte MS= nieuwe EclaratieRuimte (“fuscum subnigrum Maurice Scève”)
Buiten B = nieuw Agamben.Buiten (MS,”la mer fugace des ombres”);
Canvas c= nieuw Canvas(MS);

//tekent een nieuw canvas met de begripsruimte van Scève en een Buiten dat de begripsruimte bepaalt

Spiraal SLPS= nieuwe Spiraal ( α , Ω);

//tekent een spiraal van het canvasomvattende Oogpunt α naar het Verdwijnpunt Ω

Sfeer te (“tekstueel”) = SPLS.sfeer (Ω, 1);
Sfeer hu(“humaan”) = SPLS.sfeer (Ω, 2);
Sfeer ce (“celeste”) =SPLS.sfeer (Ω, 3);

te.bevolk (e,r,s);
hu.bevolk (f,h,m);
ce.bevolk (s,l,t);

// een sfeer is een waarneembaar omwentelingstraject, een iteratiespoor gelegen tussen een Oogpunt en een Standpunt. De ligging van een Sfeer is altijd relatief aan het aantal Sferen rond een Oogpunt en haar volgorde te tellen vanaf het Oogpunt. Het eerste argument in de sfeerbepaling is het Oogpunt, het tweede de volgorde)

SLPS.annoteer.telKlaar(aantalOogpunten, te.bevolking,hu.bevolking,ce.bevolking);
// annoteert de Spiraal met numerieke data op de specifieke telKlaar-wijze (zie aldaar)

doededeuitoe();

//minimale opruim- en beleefdheidsfunctie bij afsluiting van een programma

slps1

“SLPS print”

dv 2017, ink & water colour, A5

Categorieën
lyriek Ruis

voorwoord bij de gave van het onmogelijke

// ach, bel maar: den auteur is hedennacht in Derrida hervallen

in een voorwoord zegt men wat er niet toe doet
men spreekt zich tegen, nu het nog kan
bv. laat ons leren tellen

0 – de uiteindelijke opbrengst der analogieën is de onveranderlijkheid, het niets waarop men tellen kan
1 – het onveranderlijke is nul, de identiteit is één, namelijk dat wat niet veranderde
1 –  één is wat er niet veranderde
2 – één is wat er niet veranderde en één is wat er aan het niets ontsnapt
3 – één is wat er niet veranderde en (één is wat er niet veranderde en één is wat er aan het niets ontsnapt)

stel: midden in het voorwoord duikt er een probleem op, een error, fataal of niet-fataal
(men had zich daaraan niet verwacht, problemen, hier nog, voor het boek dat al geschreven is)

niet-fataal:
– er is woordgebruik (“usage”) in het voorwoord dat pas na het lezen van het boek kan worden begrepen
– het voorwoord verwijst naar iets dat in het boek vergeten/niet aanwezig is

fataal:
– het boek verwijst naar iets dat in het voorwoord is vergeten
het boek wordt nooit gedrukt, dus het voorwoord heeft geen zijnsbasis

bijvoorbeeld in deze rampspoedige escalatie:

in het boek staat geschreven : de onveranderlijkheid heeft geen diepgang, er is
pas perspectief als het standpunt verschuift
(snel, redactie: begin met opsommen, lijsten maken, benoemen, ordenen)

stel:
– de stoel der taalfilosofen is een stoel op de brandhoop
– de auto (” car”) der economen is het autowrak, een kippenhok
– de bloem der liefde groeide op deze afgestorven rozelaar
– van de tuinbank rest enkel het ijzeren onderstel

de opbrengst dezer analogieën is duidelijk een groteske kronkel, men kan de opbrengst verwoorden, maar het is niet echt iets waarop men gaan tellen kan
ergo: het boek is in het voorwoord reeds kapot gegaan
we zeggen: het boek kan niet worden gedrukt (wie drukt er nu een kapot boek?)

het voorwoord houdt een moment stilte bij zijn eigen dood.wit

wit

wit

als voorwoord is gegeven nu: de gave van het onmogelijke, zelve

wit

wit

Categorieën
Grafiek Ruis

n-kamer

veegophaarkin

“n-embodiment in an RGB-room with slightly shifting perspective”
dv 2017, ink & water color on paper, 12,5 x 18 cm

met dank aan een geweldige Nele! Zie http://nele.nu

handleiding voor het maken van een n-kamer (manifold)

  1. maak een canvas – canvas :: een 3d representatie van kleur-space (rgb) :: ‘irreële” omgeving met logische verankering in realiteit (RGB-space is een valabele voorstelling van ‘reëel’ kleurspectrum
  2. voeg virtuele belichting toe – plaatsing van virtuele objecten in RGB space verandert die nu van diagram in getekende voorstelling van een “kamer”
  3. voeg naakt toe, ‘kleurt’ het geheel met visueel-emotionele ‘spanning’ en referentie naar de Koenstberg (Ruins of Art)
  4. construeer ‘analoge’ voorstelling van een letter (n)
  5. voeg Engelse titel toe met andere interpretatie dan de veronderstellingen in deze handleiding

dv on the Gesture of Writing: http://nkdee.blogspot.be/2017/01/n-embodiment-in-rgb-room-with-slightly.html

Bewaren

Categorieën
ekphrasis Kathedraalse Leer lyriek

NKdeE Instructie Tablet 001

instructietablet_001_zij
T 001, zijdelings genomen

// NkdeE Instructietabletten worden gebruikt in de Kristineacademie ter instructie van de Novicen in de Kathedraalse Leer. Het zijn plaatjes in triplex waar langs beide zijden kunstig ingekleurde Leesnotities van de Kathedraalauteur zijn gekleefd. Voor de duurzaamheid (die Novicen toch) worden de tabletten minstens driemaal gevernist met bootvernis.
De Kristineacademie is een Participatief Educatief Proces  (PEP) in de Kathedraal, thans, zoals van bij haar opening, gesloten. Er gaan geruchten dat de Academie de afgelopen jaren enkele maanden open is geweest, maar enig bewijs is daar niet van. Sowieso is de Academie des winters gesloten.

Korte Explicatie der Tabletkanten van T 001

instructietablet_001_kanta

“NKdeE Instruction Table 001 – A-side”
dv 2016, ink and water color on paper glued on wood, varnished, A5

Kant A

// een beetje zoals de singles op vinyl in de Jaren Stillekens, hebben de NKdeE Instructietabletten een A-kant en een B-kant. Op de A-kant vind je meestal een hapklare brok Kathedraalse Leer uit één van de Hoofdrichtingen waarin deze zich beweegt. De B-kant geeft wat info over iets nuttigs of interessant, een vlugge Bouwtip…

De A-Kant van dit tablet geeft een afbeelding van, in Neo-Kathedraalse termen, de Werkelijkheidsgangen tussen de Consistentievelden Woord, Beeld en Schrift in het Deiktische Oponthoud van het humaan waarneembare/kenbare. Het geheel is in feite een opgave, een oefening voor de Novice. De opdracht is simpel: teken de ontbrekende pijl. De opgave schematiseert de gang van het Zichtbare naar het Leesbare, maar aangezien geen enkel Kathedraals beschreven proces een stasis kan zijn (ophouden in het ‘zijn’) , moet er een volgende stap zijn, ergo: teken die pijl.

De Consistentievelden worden aangeduid door de dubbel gestreepte R’en. Het zichtbare verheft zich in het Humaan kenbare als Beeld (ℝ). Het Beeld wordt in het Deiktische Oponthoud getrokken (=tijdelijk bespreekbaar gemaakt, de grens van het Deiktische wordt aangegeven door de horizontale “IND”) door het Woord (ℝ’). Het Woord wordt in de ‘magische’ handelingen van het schrift gevangen in het woord als ‘geschreven beeld’ (ℝ”) (cfr. L’Image écrite van Anne-Marie Christin ISBN 978-2-0812-2890-0 ). Van zichtbare vluchtigheid naar schijnbaar vereeuwigde code in het leesbare.

De recursieve Sluiting van het proces is natuurlijk de terugkoppeling van het schrift naar het zichtbare (Visible).

Dit lijkt complex en onbegrijpelijke nonsens maar  is allemaal poepsimpel en perfect te vatten eens je de illusie van het Zijn en het Er opgeeft. Het past hier om de Aanhef van [de Kathedraalse Leer] te citeren, een episch leerdicht van 3003 verzen (in voorbereiding):

Geen zijn bestaat,  geen wereld is, geen ding is iets
& Alles wordt pas duidelijk & klaar als niets.
Vergeefs is elk verplaatsen van hier naar daar:
hier is niets& niets is daar, de tijd brengt alles bij elkaar.
Mijn woorden zijn mijn woorden niet, het is een hek
Van loze tekens, afgedaan gebeuren. Er is geen plek
Verborgen in hun letterlijke staan, hun stem is lang al
Heen van hen gegaan, & zij blaken, zwart als as
Van vuur dat uitgeraasd ooit hemels leven was.
Plaats vinden deze verzen bij jouw lezing pas.

Van beweging, Muze, breng ik onbewogen het relaas
& Van gebeuren afdruk slechts & vaag helaas.
Maar hoor: ik ben alweer een trilling in jouw oor
Jij geeft mijn sterven in jouw adem nieuw gehoor,
Verstrengelende streling,  vernieuwend de toon
Van het schone, dit uur waarin ik al eeuwen woon,
Waar jouw ster mijn stof met zulk ’n helder licht beschijnt,
Dat verlangen in verlangens doel onmiddellijk verdwijnt.

instructietablet_001_kantb

Kant B

Kant B is een simpele Bouwinstructie te gebruiken bij het ontwerpen van een Grafische gebruikersomgeving (G.U.I.). Uiteraard brengt het gebruik van de zgn. Gulden snede evenwicht en klaarheid in de opbouw. Hoe dat zulks dan daadwerkelijk gerealiseerd kan worden is na het doorgronden van deze B-kant nog steeds de Vraag.

Categorieën
ekphrasis Grafiek lyriek

enge esoterie, nauwe mystiek

chetgirlde kat leest voluit de maan
hier moet ik sterven
tussen hek & zwaard vergaan

Categorieën
ekphrasis Kathedraalse Leer Vertalingen - Bewerkingen

NKdeE Ekphrasis – introductie Yuko Otomo

over Ekphrasis in de NKdeE

// gereserveerde woorden in de NKdeE programmataal staan in italic en beginnen met een hoofdletter – een verklarend Lexicon van deze woorden is in voorbereiding

Je merkt er (nog) nauwelijks wat van, maar de Neue Kathedrale des erotischen Elends heeft dit Werkjaar (’16-’17) een Zijbeuk lopen rond ekphrasis.

Ekphrasis is, volgens Wikipedia, een kunstige beschrijving van een voorwerp, meestal van een kunstvoorwerp en in het bijzonder van een schilderij.

Ekphrasis is sinds de Oudheid een retorische stijlfiguur, beschreven in de handboekjes retoriek en het werd in de loop der tijden dan ook beoefend als literaire schrijfoefening, en met wat voorbeelden kom je dan al vlug aan een geruststellend literair genre.

In de twintigste eeuw werd het begrip verruimd naar ‘beschrijvingen’ van objecten uit alle mogelijke kunsttakken en sprak men ook al van ‘muzikale ekphrasis’, een ‘uitdrukking’ van een picturaal werk in muziek.

De Kathedraalse Leer is, in haar meest bevattelijke gedaante, een Bewegingsleer, houdt zich niet bezig met het creëren of doorgronden van objecten, maar met het inzetten of karakteriseren van bewegingen. Het Definietsel van een  Kathedraalse Ekphrasis heeft daarom ook tezelfdertijd een ruimer als een enger Bereik dan de gangbare definities van het begrip:

Ekphrasis :: Translatie van een Gedachtebeweging (Klasse) naar een verschillend Uitdrukkingsveld (Printer)

“… ja Fred euh…”

// oké, ik begrijp dat je aan dit Definietsel niet veel aan hebt als je de Definietsels van Translatie, Gedachtebeweging en Uitdrukkingsveld niet ter beschikking hebt. Alles op zijn tijd hè…

In mensentaal is een Kathedraalse Ekphrase elke overdracht van een creatieve inspanning van het ene medium naar het andere. De overdracht geeft een creatieve meerwaarde aan de beweging (ekphratische Winst).

De Auteur, bv.,  gaat naar een tentoonstelling ‘leest’ daar een werk en drukt haar lezing ‘anders’ uit. Een schilderij wordt een gedicht. Een gedicht wordt muziek. Muziek wordt gevisualiseerd in een filmpje door visualiseringssoftware. Een visualisatiefilmpje wordt de input voor een literair-generatief programma. Jaap Blonk draagt in een schimmig Amsterdams auditorium de output van het literair-generatief programma voor, terwijl op de retro overhead-projector een graatmagere asemicus ritmisch gestructureerde kribbels neerpoot. De leden van het Beperkte publiek zijn Live op Facebook en maken jazzy hoofdbewegingen en vingerknippen ter leuking van het geheel…

Handig toch, die mensentaal.

over Yuko Otomo

Yuko Otomo is een New Yorks auteur en kunstenares van Japanse origine.
In haar visuele werk zoekt ze de pure abstractie op. Haar werken werden op diverse plaatsen tentoongesteld, vooral in New York (Tribes Gallery, Anthology Film Archives Courthouse Gallery, ABC No Rio, Brecht Forum, Gallery 128, Knitting Factory, Vision Festival,…).

Als (tweetalig) auteur vertaalt ze, en ze schrijft essays en kunstkritieken. Die teksten zijn veelal online beschikbaar via de webruimte van ARTEIDOLIA, een collectief van auteurs waar ze samen met haar partner Steve Dalachinsky, deel van uit maakt.

Maar Otomo is vooral ook een erg bijzondere dichteres. In bundels als Garden: Selected Haiku (Beehive Press), Small Poems (UDP), The Hand of the Poet (UDP), Cornell box Poems, Genesis, en Fragile (Sisyphus Press) heeft ze haar eigen stijl gevonden, die, hoe kan het anders, erg gekleurd is door het Japans en de Japanse cultuur.  Bedrieglijk eenvoudig taalgebruik met een immens observatievermogen en subtiele aandacht voor de kleinste kronkel in de bewegende gedachte.

study_coverIn 2013 bracht ze bij Ugly Duckling Press STUDY uit, een 286 blz. dikke bundeling van de ‘kunstgedichten’ die ze sinds de jaren ’80 schreef.
Ekphratische gedichten dus, geschreven tijdens of na het bezoek van een tentoonstelling. In New York passeert alles van toonaangevende kunst, en Yuko Otomo is een hongerige expo-bezoekster, dus je krijgt in de bundel meteen een pracht van een staalkaart van de hedendaagse en wat oudere visuele kunsten., de auteur laat je ook dingen zien die je nog niet kende…

In haar beste gedichten uit STUDY doet ze mij aan ons lyrisch monument Hans Faverey denken, wanneer die over Hercule Seghers schrijft of over François Couperin.

Om u maar te zeggen dat dit werk écht de moeite is.

Gedurende het NKdeE werkjaar  2016-2017 zal ik enkele gedichten(reeksen) uit STUDY kiezen en hier publiceren, voorzien van een ‘vertaling’ naar het Nederlands.
De ‘vertalingen’, het weze bij voorbaat duidelijk, zijn enkel bedoeld als hulpmiddel bij het lezen van het Engelse origineel. Literaire vertalingen, daar hou ik mij niet (meer) mee bezig, de ekphratische winst die je  bij dergelijke translaties maakt is te miniem voor de moeite die erin kruipt.
Om fouten te vermijden heb ik vriend en beroepsvertaler Rutger H. Cornets de Groot gevraagd en bereid gevonden om de vertalingen effen na te lezen, waarvoor dank.

Categorieën
generatieve literatuur Grafiek Kathedraalse Leer

gil: het

gilhet

// voorontwerp van een GIL (Generatief Interactief Literatuurprogramma)

  • Lees aandachtig volgende opgave°:

HET

wat is het?

kom & breng

het in de omgang (
het mengen
het in verandering brengen
het vertroebelen)

de dode letter met de dood besmeuren
het levende woord met het lijf belichamen
de zin uitbraken als schreeuw van een gevangene*

het eten – er in roeren – paplepel
het drinken – het schudden – hanenstaart
het snuiven – het versnijden – bankkaart
het horen – het mixen – koptelefoon
het voelen – het opwrijven – kleerborstel
het ruiken – het inademen – walm

 

  • Lees de opgave nogmaals
  • Schrijf nu hieronder een korte tekst (een zin is genoeg) waarin u  de woorden die hierboven  in het vet staan, gebruikt:

    De verzamelde zinnen worden later gepubliceerd op deze blog.

———–
° ‘literatuur lezen is een opgave’
* ‘elk nieuw concept is een onbedwingbare schreeuw’

Categorieën
ekphrasis lyriek Ruis

malecosteus indicus (de vale)

 bij 'Hallelujah Junction' van John Adams

malacosteus_sm
NkdeE Onderlegger 002 (detail)

dagelijks echter & met wredere ijspegels helder
de vogelende walgmuziek & vaal is de vale de
boven de wanhoopsvelden als wanhoop
uitgestreken wanhoop bij het zachte
neerzijgen van warmte  bij strijkende strijkers
oplinters stijf geknield, huldigende de afgeknalde

soldaatkinderen (schoon is het bloedloze vel
van den oorlog, plukhaartjespluis in de wind)

in mist, in pracht, in driest

gezang

& strak de omarmende armen omarmen
de engel,  de vale de
wanhoop brokt &
straalt uit &
de slokhals in klokt
het verdriet &  de

vale

(glimmend in het donker een grijs laagje slijmnatte pels)

stem de stem stijgende is haar uit de dunste lipjes ont-
stijgende is haar uit de ijlste gedachte weg-
latende is zij is wat haar nog ont-
breken

konkan.

iszal.

komtkwam.

vale de de vale de vale de vale de vale de vale de de
de vale de gele geleende geen-zon gel
slokhals haar binnenklokt wijl straalstok haar
uitroeren wij de ontroerende, zo ons geschonken zij

wordt

werd

DOEDEIDEUITOE gij
onbeschubte scharnierkop  gij stompsnuit
gij kaakloze roeipootkreeftenfretter.

Categorieën
Grafiek Kathedraalse Leer lyriek Ruis Schoonschrift

maskerman (fiche)

[zonder titel – Werkblad]

dv2016, ink on paper, A4

f (ekphrasis)

De vinculis in genere, the lid nailed shut, the sarcophagus of light”
Peter Lamborn Wilson, Abecedarium, Xexoxial ed. 2010, p.23

BAF
VAV
, zie

de op het land genagelde aarding i-k
afglijdend in de trage neergang a-b
naar het eternele vlak van het niet-
iets, de taohemel e-f.

elk ogenblik (de letter is hol, vol
verdwenen klank, een sarcofaag
van de spraak) een ogenblik.

vlug, de lichtval c-d is al
begraven & verzand. zodra
verheft zich tegendraads
de rug h-g,

bereken snel de x in het gat
van de tijd: x is de afdruk
van x, lawaaierig
& tergend
traag.

irritatie van de huid onder het masker: de
vleugelgeknipte in de klem van de spiraal.
nu is een déjà vu
van nu.

“muziek, maestro”.

Categorieën
lyriek Ruis

samen zijn

samen zijn

ekphrasis  van  Space Time door Karl Heinz Jeron

 

1.vvsd1

de universele tijd is een gemiddelde
van verzamelde data van honderden
atoomklokken

elke klok heeft een eindige precisie

elke klok heeft een klokafwijking

elke klok die op een gegeven tijdstip
de universele tijd aangeeft,
wijkt
na verloop van tijd
af van de universele tijd

een atoomklok heeft

een lichtsignaal op een afstand van 1 kilometer
is na 0.000003336 seconden
waarneembaar

Wat doe je vandaag? Heb je tijd voor mij??wit

2.vvsd2

een atoomklok heeft
bijna geen klokafwijking

sonificatie is data-afhankelijke generatie van klank
waarbij de transformatie
systematisch, objectief en reproduceerbaar
is.

sonificatie is een algoritme

Praatjes vullen nog steeds geen gaatjes!

wit

3. vvsd3

een gebeurtenis is een idealisering
van een gebeurtenis

de tijd, het tijdstip van een gebeurtenis,

in een gebeurtenis
gebeurt er niets:

alleen in het geval van een licht-
of tijdachtige scheiding
kan de ene gebeurtenis de andere beïnvloeden.

Maar nu als ik thuis kom ben ik gewoon weer Danique, een eenzame gescheiden dame van 43 jaar en merk ik dat mijn sociale leven op een dieptepunt staat

afdrukbare versie in PDF-formaat: samenzijn.pdfwit

Categorieën
Grafiek henri michaux lyriek Ruis

exercises sous-titrées 001 – aantekeningen bij Michaux 001

[pied à terre - quelques lettres sortants de la Cathédrale]
“pied à terre – quelques lettres sortants de la Cathédrale” – dv 2016, pencil on paper,  A3

est001-notice
‘aantekeningen bij Michaux 001’– dv 2016, pencil on paper, A5

Categorieën
Grafiek lyriek Ruis

la fouf de mer fait du bruit / moment (24)

larouteestnoir


“la fouf de mer fait du bruit”

cdbv 2015, body print, bister & pastel A2

het onvoltooide heden heeft bijna een punt bereikt
elk  woord gaat weg, de straat is opgebroken, zang
waarin ik zwevende hang. de wereld barst
van zelfgenoegzaamheid. een cluster klanken

wil nog iets beduiden. in de winter bloeit
de winter open tot een naakte roos
de koude brengt de koude tot onszelf
witte haat in de gestolen gezichten.

de raven staan te pikken op de lege wei.
het is november. er komt een scheur in het behang.
verklaringen leg ik onverantwoord af. er is
het overheersende gevoel van bladersterfte.

ik breng een langzaam lied in jou, gevogelte.
het bloeden is niet meer te stelpen. stapvoets
ontdek ik de weidsheid van jouw ware veld.

Categorieën
lyriek Ruis

33 romantitels ( € 0.20/st)

Rich Burroughs
Rich Burroughs

witregels

ik & het einde
waar ik eindig
het eindigende ik
ik eindig
ik beëindig ik
eindig ik
toen ik eindigde, ik
ik, finaal
einde, zon, ik
ik, ik
in het einde is ik
eindelijk ik
ik, eindelijk
waar het einde is, ben ik
in het einde is het ik dat ik ben
ik, eindelijk ik
eind-ik
dikkertje dikkertje eind
ik-einde
einde. het deinende
het einde van ik
ik
dapper is het einde, ik
ik, het einde
op het einde, ik
ik op het einde
te ik om te eindigen
eindig dan, ik
ik eindig dan, danig
als ik eindig, dan
nu ik eindig dan
ik, uiteindelijk
daar, einde, ik
ik, ik, einde

witregels

Categorieën
asemisch Grafiek lyriek Ruis

Asemic Endgame illus. Գ

corruption of darkness

“Asemic Endgame IllustrationԳ “

dv 2013, ink, acrylics, bister on paper and cloth on wood, 50×42 cm

“Asemic Endgame ” is a new procedural research into Asemic Writing as writing Under Siege, attempting to establish links with  Negarestani’s “poromechanics” and the non-philosophy of François Laruelle. There’s absolutely no meaning here.

EYES

what we see is dead already, darkness
surrounding darkness, what we see is
dying, death surrounding the progression

of death, darkness surrounding darkness
our bodies are nothing but holes & cracks
the sun’s devastation pouring through

the defenseless tissue of our dying selves
blood & sand mixed with the blackness
of our absence that is eternally present

already in the shimmering seconds of
horror that we call life, & All is War
waging amongst us, against us, we are

prey and predator alike, we are we are
We are We Ar W R I A WE ARE WAR
and darkness surrounds the Dark within

our skull. I’s are EYESAREWAREYES.

cfr. http://www.academia.edu/3127630/Terra-_and_-Terror_Ecology_Secrets_from_the_Arrakeen_Underground

Categorieën
asemisch Grafiek lyriek Ruis

Asemic Endgame page Ћ

Asemic Endgame page Ћ

“Asemic Endgame page Ћ”

dv 2013, ink on paper, A4

“Asemic Endgame ” is a new procedural research into Asemic Writing as writing Under Siege, attempting to establish links with  Negarestani’s “poromechanics” and the non-philosophy of François Laruelle. There’s absolutely no meaning here.

Categorieën
Ruis

eerste leesboekje – 2

noot

toon

Categorieën
Ruis

eerste leesboekje

aap

ap apa aa a aa aa apa pa a aap.

apen epen nepe neep pana panae
paan pene peen pena ne pa een aap.

enee eena eeno een opnametent?
een te een ma ennet een nee een tonnenmaat?
manee mapa een aap met een noot.

ovenwanten io?
antoniemen wo?
een noot van wim.

a tomatenpoeder!
nenee eet de noot maar op.

materiaal vat terminaal &  valeriaan m
maar val niet

uitdoet uittoog getooid  uit goed
uit doge uit de goot.

Categorieën
Grafiek Ruis

les baleines

lesbaleines

dv  2013-  kringloopkadavers –  collages met dingen gevonden tussen boeken in de kringwinkel te Tienen

Categorieën
Grafiek Ruis

extract

extract

dv  2013-  kringloopkadavers –  collages met dingen gevonden tussen boeken in de kringwinkel te Tienen

Categorieën
Grafiek Ruis

mijn vader

mijnvader

dv  2013-  kringloopkadavers –  collages met dingen gevonden tussen boeken in de kringwinkel te Tienen

Categorieën
Grafiek Ruis

encajadora n.º 46

encajadora46

dv  2013-  kringloopkadavers –  collages met dingen gevonden tussen boeken in de kringwinkel te Tienen

Categorieën
Grafiek Ruis

nix wie hin

nixwiehin

dv  2013-  kringloopkadavers –  collages met dingen gevonden tussen boeken in de kringwinkel te Tienen

Categorieën
Grafiek Ruis

concaves

Concaves

dv  2013-  kringloopkadavers –  collages met dingen gevonden tussen boeken in de kringwinkel te Tienen

Categorieën
asemisch Grafiek lyriek Ruis Schoonschrift

dunueii-declamatie

dunueii-declamatie

‘dunueii-declamatie

dv 2013, chinese ink on paper, 26×20 cm

Categorieën
Proza Ruis

reizigers in de anti-tijd (i)

Ik dacht dat het beter was de nacht in twee wachtbeurten te verdelen, opdat de nachtrust niet te veel versnipperd zou worden. Ik luisterde opnieuw naar de speaker die vervolgde … ook de opmars van een onoverzichtelijk muizenleger, dat in één dicht tegen mekaar aangedrukte massa over een oppervlakte van 400 vierkante kilometer naar onze stad oprukt, wordt gestuit met vlammenwerpers door onze vuurtroepen en speciaal uitgeruste helicopters.

In de achtentwintigste inham vonden wij de Windvis.

Intussen kneep ze de knieën tegen mekaar, en drukte nadat zij ze even weer spreidde, de hand tegen haar geslacht. In de loop van de avond groeide niet alleen het aantal artikelen op de lijst, maar beseften we spoedig dat het geen zin had kleine voorraden in te slaan. Ik bedoel van breedheid van begrip, van…Ik weet het, maar ik heb het nooit gezien. Ik heb wedstrijd gelopen met alle ambitieuze dieren. Ikzelf schonk mijn eigen woorden weinig vertrouwen. Ik zei: de taak vanuit het verleden het heden opnieuw op te bouwen, is achterhaald.

Ik kijk achterom, voorbij Apollonia die me met een vragende glimlach beziet. Ik wijs met een wijde boog hoever we nu kunnen zien.

Categorieën
Ruis SIEGE

het tankschip (e)

Op den oorlog, Frans, want oorlog is een zegening.

Elle avait de tout petite nichons. Er begon mij stilaan eenig licht op te gaan, maar nog zeer onbestemd, als de eerste schemering van den dageraad. Eens bracht Oscar, den oude kellner, hem spontaan een vijffrankstuk terug dat hij hem te kort had weergegeven, maar mijn buurman weerde hem af door te wuiven met zijn aristocratische hand als verjoeg hij een bromvlieg. En Jacky parkeerde voor het terras van het Café de la Plage.

En hij ging zitten.

Er werd voorzichtig gepriemd, gesnoven en geknepen onder den koelen blik van de slagersvrouw, en toen voldoende duidelijk was dat loven en bieden bij Huskin niet ritueel waren, sloeg mijn vrouw toe en kocht een prachtstuk van vier kilo en honderd gram. En zoo kwamen wij dan eindelijk in gesprek. Een zoo berooid personage als die Peeters in betaling dagen heeft geen zin en in zulk beroerd geval is geduld dan ook een internationaal parool. En om te voorkomen dat u nummer acht wordt zal ik u maar dadelijk de heilige verzekering geven dat in mijn voorgenomen schenking geen atoom liefdadigheid zit.

Op den oorlog, Frans, want oorlog is een zegening. En het kapitalisme heeft toch zijn goeden kant, is ’t waar of niet?

Antwerpen, 11 Juli 1941

Categorieën
lyriek Ruis

refreshen is kut (ford zegt foert)

De E3 is nutteloos geworden voor investeerders en media De waarde van wat nutteloos is geworden Email gewoon nutteloos geworden Waarom krijgen inktcartridges verbrand (en nutteloos geworden) in cursuskosten, examengelden, nutteloos geworden studieboeken; Als je wifi een DoS aanval heeft gekregen, zijn dan zaken zoals WPA en WEP nutteloos geworden? Men kan immers een ander onveilig accesspoint opzetten De Orde was nu een in veler ogen nutteloos maar lucratief instituut geworden. De twaalf commandeurs woonden op hun eigen kastelen en havezathen Toen ze door evolutie hun inmiddels nutteloos geworden lichaamsbeharing kwijtraakten ontwikkelden ze een donkerder huid, om het niveau van foliumzuur Het verzetten van de klok voor de zomertijd, aanstaand weekend, is vrijwel nutteloos geworden voor de portemonnee. Voor een huishouden  Iedereen kan er zijn of haar nutteloos geworden vaardigheid aan toevoegen. De “mijne”: ruzie maken over juiste route naar (verre) een kreupele offert bijvoorbeeld zijn nutteloos geworden krukken; een morfologisch ex voto heeft de vorm van het lichaamsdeel waarvoor genezing wordt Voordat die inhoudelijk nutteloos geworden boeken de vuilnisbak in gaan, kun je er nog van alles van maken. In Amerika heet dat re-booking en bestaat de App is bij mij ook nutteloos geworden door de ING banner die steeds knippert. Refreshen is ook kut. Jammer, OMT! jopterhorst.The Humping Pact onderzoekt ongebruikte, verlaten, nutteloos geworden plaatsen in de stad. Het resultaat is een videoreeks, maar Paranyushkin en Agulló De inmiddels nutteloos geworden en in verval geraakte Emder kaap werd in 1986 erkend als rijksmonument en werd in 1989 volledig afgebroken, op de vaste Hierdoor zijn alle apparaten die werken met elektriciteit nutteloos geworden. Computers zijn onbruikbaar, vliegtuigen vallen uit de lucht Nutteloos. door Mikkie05. Met update totaal nutteloos geworden. Was geweldig toen je nog apps en muziek kon sharen. Hopelijk in volgende updat Nutteloos slowchat 127 … in duitsland te hebben gebiked ben ik echt snot en snot verkouden geworden, ik ben niet de enigste Verhuizen zorgt voor veel afval: voorwerpen die nutteloos zijn geworden, huishoudelijk afval, de CO2-uitstoot voor het vervoer naar het nieuwe adres Het adjectief ‘digitaal’ is nutteloos geworden en het analoge is bijna een nostalgisch verzamelobject geworden. Maar dat is nog het minste van De eerste omwalling was echter niet volkomen nutteloos geworden. Sommige ruimtes kregen een nieuwe bestemming als gevangenis of officiële verblijfplaats Annuleringen/afzeggingen/zinloos geworden uitgaven … cursuskosten, examengelden, nutteloos geworden studieboeken; zinloos geworden (doorlopende) uitgaven door omstandigheden in jaar 1 nutteloos is geworden. Mijns inziens kan niet worden gezegd dat De selectiekosten die door het niet opstarten van een kandidaat-werknemer of het vertrek van een werknemer nutteloos geworden zijn, kunnen in generlei mate Onze kaartenactie, waarbij we 2×2 kaarten weggaven, is hiermee dus een beetje nutteloos geworden: alleen voor de échte Hollandse krenten Als er teveel ratten met een dergelijke eigenschap zijn, is het gebruik van gangbare bestrijdingsmiddelen nutteloos geworden. Om een indruk te krijgen Door de stijgende dominantie van het internet is deze vakjargon nutteloos geworden. Niettemin blijven geschreven advertenties populair (door voorkeur of Een schadeloosstelling mag gevraagd worden voor een nutteloos geworden huisbezoek of voor een verzuimde afspraak indien zij niet tijdig werden afgezegd. en kernwapenopslagplaatsen aan de Koude Oorlog. Ze zijn nutteloos geworden, in verval geraakt en staan als stille getuigen in het verlaten landschap.Nutteloos: de app die je zwarte sokken sorteert … je wanneer je sokken te grijs geworden zijn en je ze gewoon in de vuilnisbak mag kieperen. Toeristen zullen geen softdrugs meer kunnen kopen. Bijgevolg is het nutteloos geworden om naar Nederland te reizen voor drugsaankopen.

Categorieën
Ruis

IC 2011 – level 1 – zoom +5

[IC is een spel op basis van mijn cyclus ‘indringende cirkelzagen’  – een ‘cirkelzaag’ of level in het spel is een  sonnet waarvan men (minimaal) het eerste kwatrijn  dient te herhalen ter indicatie dat de tekst normaliter eindeloos doorloopt in een lus – er zijn 14 levels  –  de sonnetten kunnen door de speler ter verhoging van de fun worden open geplooid tot grotere tekstruimtes, een beetje zoals inzoomen op een prentje –  de  personages die erin figureren, flaneren er  fictief maar zijn natuurlijk gebaseerd op waar gebeurende feiten – de manier van spelen hangt af van de wijze van uitvoering van de tekst (code) en van het aantal spelers – overbodig allicht: je kan het spel niet winnen ]

“ik, de vrezende”

dv 2011, pastel on paper, computer enhanced, 836×1244 pixels

ik, de vrezende, die met grafiet het git beschrijft,
mijn hoofd is vele werelden, bevroren tijd
waarin ik zie geschriften, verhalen
die ik niet vertellen kan, gebeden
waarvoor nog geen god is geboren, ontzielde treurzang,
epos, ode, episoden die geschreven staan maar zwevende
als los van de woorden:

hun zin lost op in lijnen,
bevattende de volle leegte van het zwijgen

& ik verdwijn in het dwalen van mijn dolende ik,
ik sterf & ik schik mij naar de stad, die al naar lijken
kleurt,  een coloriet dat bij elke aanblik verder
naar het zwart verschiet.

& ik droom van een inktzwarte zee, de dood
van de zon op een strand
vol wegspurtende krabben.

daar is ook het jongetje wij
dat met aarde de helmen vult
zijn knietjes knielen grillig in het donker neer:

want het jongetje schudt & schokt van zwakte
& het beeft van de honger wijl het knollen plant.

oorlog brengt winst aan eenieder van goede wil:
doorboorde helmen zijn uitstekende bloempotten,

elk gaatje stulpt ontroerend een o
& keer op keer op zijn lippen
dankbaar tulpt de kogel weer.

diep  in het duister hangt Racha te zweven
monsterlijk mormel, pikzwarte vlek
verbonden met tengel, slurf & tentakel
aan draden & kabels, haar net van staal
fataal in een kader van dreigend beton.

zij kronkelt geruisloos, wacht op een prooi van laag allooi:
de dronkaard , de kreupele,  de dichter, de hoer
met haar pooier, de priester van knaapjes, de ijlende gek
haar net is een vangnet, genadig haar wet
steeds open voor ieder, haar angel verdooft hen,
zij breekt hen de nek.

een  zware dreun is wat vermoeden doet
dat erger gif haar eigen lijf verteert, dat het bloed
haar  zwart & stijf door de strot wordt gejaagd.

angst is haar kwaal, angst die krult in de angst, angst
die omslaat in angst tot overal rondom, angst die
erger is dan de angst voor de angst

want haar angst is de angst van de moeder van g*d,
angst voor de vrucht van haar lust
vrucht die zij wou doden
zoon die zij voor dood  begroef.

& wij, geschapen naar zijn beeld,
zijn de objecten van haar haat,
venijn dat in onze stad
diep tot in de fundamenten gaat.

spelpersonages, in volgorde van verschijnen:

  • Ik, de vrezende, voorheen bekend als  zanger Izeganz, gerespawned  ergens dicht bij het Einde
  • de stad, die naar lijken kleurt, een westerse metropool in verval die stilaan een eigen bewustzijn krijgt en ten allen prijze in leven wil blijven.
  • U, de speler, hypokriet & mijn gelijke, verblind & gevangen in het tumult van emotie & tijd
  • Racha, de moeder van g*d, summum van koopkracht, een kwaadaardig loeder die haar onsterfelijke zoon bij geboorte trachtte te doden omdat hij niks  waard was.
  • het jongetje Wij, een mormeltje mismaakt naar het beeld van g*d, dat als secundair speldoel herhaaldelijk wreedaardig moet worden omgebracht
  • Er, een singulariteit waar iedereen naartoe wil
  • Jij, het frêle meisje dat niets ziet & alles voelt, niets kan doen & alles verandert
Categorieën
Ruis

expositie

Categorieën
Grafiek Ruis

vlek(ken)

‘stain:stains::sign:signs (12-fold)’

dv 2011, koffievlek op een papieren zakdoekje
zie ook op asemic net,
de nieuwe ‘post-literaire’ groepsblog van
Marco Giovenale

Categorieën
Grafiek lyriek Ruis velfabet

proto-e

“proto-e”

dv 2010, water color and ink on paper, A5

40 € – mail dirk_at_vilt.net

e, eu eh, eh èh

èh èh èh – èh ÈH

e, eu eh, eh, èh

èh èh èh – èh ÈH

e, eu èh, eu, EU

EU_______ÈH

EUH______EU

e, eu eh, eh èh

èh èh èh – èh ÈH

———————-ee

Categorieën
Audio Grapes of Art KLEBNIKOV CARNAVAL Lopende zaken lyriek RADIO KLEBNIKOV Ruis

RKA 09/02/2010

Grapeïstische geluids- en muziekmashes van Arnoud Camerlinckxs doorschoten met live meertalige voordracht , Spoken Word, performance, muziek van Johan De Velder, Dirk Vekemans, Geert Huybens en diverse gasten. Plus Wat Er Verder Zoal Gaande Was In De Studio.

Vrije Lyriek à l’improviste in de ether gegooid, bruisend, stotterend, barstend, haperend, groeiend, intens, ontroerend, explosief, enfin, soit: u hoort het wel.

Elke dinsdagnacht van 24u00 tot 1u00 te beluisteren via Radio Scorpio FM 106, online stream via www.scorpio.be

Download URL: RADIO KLEBNIKOV 9/2/2010 (94 mb – 01:06:36 -192 bps)

Uitzending van afgelopen dinsdag

De opname start in medias res, ik  zit daar, bevlogen door inktzwarte kraaien, al halverwege het eerste deel van mijn tekst 3 Luiken. Verder hoort u:

  • Didi de Paris, stadsdichter van Steenokkerzeel (in ballingschap), met twee evocaties van Johnny Rotten
  • drie enigszins verhaspelde, wegens live in een te krappe studio, nummers van en door The Marginals, een stevig opkomende Leuvense rock-punk-blues band
  • twee bluesy teksten van uw dienaar begeleid door de gitaristen van The Marginals
  • een Rimbaudvertaling van en door Jean Rambo de Wilsele-Putkapel
  • het tijdssignaal van Radio Scorpio
  • een flard Antonin Artaud, vertolkt door de heer Ars d’Eau de Kessel-Lo

Dit, zijnde weeral dat, allemaal dik in de pap gezet met de supersterke collagelijm van Arno Le Beau de Vieux-Zweverlee.

Categorieën
Audio Grapes of Art KLEBNIKOV CARNAVAL lyriek RADIO KLEBNIKOV Ruis

Radio Klebnikov Archief

Grapeïstische geluids- en muziekmashes van Arnoud Camerlinckxs doorschoten met live meertalige voordracht , Spoken Word, performance, muziek van Johan De Velder, Dirk Vekemans, Geert Huybens en diverse gasten. Plus Wat Er Verder Zoal Gaande Was In De Studio.

Vrije Lyriek à l’improviste in de ether gegooid, bruisend, stotterend, barstend, haperend, groeiend, intens, ontroerend, explosief, enfin, soit: u hoort het wel.

Elke dinsdagnacht van 24u00 tot 1u00 te beluisteren via Radio Scorpio FM 106,  of via livestream op http://www.radioscorpio.be/luister

Er wordt nu gewerkt aan het RKA, het Radio Klebnikov Archief. Hier al een lichtjes geremasterde versie van de eerste uitzendingen. We hebben niet alle uitzendingen kunnen capteren, vooral in het begin liep er technisch behoorlijk wat fout, maar het is toch al wat. Het uiteindelijk archief, inclusief de opnames van het KLEBNIKOV CARNAVAL 2009, komt terecht op de straks vernieuwde KLEBNIKOV site

Bezoek het RKA

Categorieën
Audio Links - publicaties Ruis

prairie calmel

improvisatieduo prairie (gitaar & amps) met lucille calmel (laptop & stem)

FB fanpage: http://www.facebook.com/pages/prairiecalmel/213211306550

MySpace: http://www.myspace.com/prairiecalmel

Categorieën
Ruis

maybemaybemaybemaybemay

Categorieën
Kathedraalse Leer Ruis

halihalo

Petit Traité  Laid et Glauque sur le Temps
où l’Ombre devient Proie et l’Homme les Déchets des Choses

wij, wij wachten: straks gaat Het gebeuren.

wij, wij jagen: het bloed van het hert klotst in onze kommen.
wij, wij schoffelen: het brood op de tafel, het bloed van de koe in een pens op ons bord. de Heer zij gepreze.
wij, wij bidden: de heer zij gepreze (wie doet er de afwas?)
wij, wij werken: het ding maakt ons brood op de tafel, de koe op ons bord, de weggeprezen heer,  maar waar zit in hemelsnaam het bloed in dat ding?
wij, wij schrijven: een boek over brood op de tafels, koeien op borden, dode heren & bloedeloze dingen.

wij, wij worden gelezen: een bloedeloos ding leest ons boek over taart op de tafels, steak op de borden, de schimmen van dode heren & een bloedeloos ding dat weldra kan lezen.
wij, wij worden geschreven: het reine Ding maakt bloedeloze dingen die ons het boek voorschrijven van kauwtijd aan tafel, de geuren van vervluchtigende herenschimmen & het Ding dat er was toen Het gebeurde.

wij, wij wachten: straks gaat Het gebeuren (wie doet er de afwas?)

Categorieën
Ruis

populatie (vierkant)

ikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikben
alleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleen
ikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikben
alleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleen
ikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikben
alleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleen
ikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikben
alleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleen
ikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikben
alleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleen
ikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikben
alleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleen
ikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikben
alleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleen
ikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikben
alleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleen
ikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikben
alleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleen
ikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikben
alleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleen
ikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikben
alleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleen
ikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikben
alleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleen
ikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikben
alleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleen
ikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikben
alleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleen
ikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikben
alleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleen

Categorieën
Lopende zaken Ruis

DIY valentijn (the day after)

[ maak je keuze & plak dit op de frigodeur voor je de deur uitvlucht, morgenochtend]

zoek mij waar ik oponthoud
bij oponthoud tot openheid
vertel, verschrijf mijn hardste

woorden tot een lieve brief,
vervouw de krappe boot die ik
volhardend in je plooien stoot

ontzeg mijn recht op streven
naar het sterven van elk leven
dood mij nu het in je zinnen kan

& als ik  verder ben dan dan
verlaat je dat, dan  zeg je maar

A. “hij snapte er geheel niets van”
B. “hij was bij mij maar even maar”
C. “het is beter voor hem daar”
D. “mja, we kwamen wel wat klaar”

Categorieën
Ruis

|O 014

014

Categorieën
Ruis

hyperstities (2)

Gepetto vond vanochtend tussen de houtkrullen weerom een heleboel nieuwe hyperstities (= artificiële woorden, veelal samenstellingen, die dolgraag echte woorden willen worden). U kan ze helpen door ze online te gebruiken, eens ze over de googledrempel zijn, hebben ze al een behoorlijke kans op overlevering…

bankbrokken  factuurklok  schoorsteenvogel schuifzang
lustspuwer kleerkramp simsouders brilziek bottelweg
verhogerdingen wolkdrempelvrees  woordverzwering
taalangst dichterogeen pusbladen tongvliesontsteking

vingerdansen oorsnede klankaderverkalking moef tu
smoelboek smoelboeklift smoelboekverschrijving a
sleepjongen pastemeis mokkelbewaarlijst importante
moedervervalsing matrixjes muisverslaving micken

mondverschraling klankarmoede ollandisme vaknood
knackverlijsting scharrelinfectie wormverstuiving itsen
bierzijken partypusher hieraal trekworm sniklid

schermslikker brandhoofd nokiakop roetbrein hads
teltallen maildruft blogkleuter misspaal URL-uitstrijkje
kurlen blogblaas pixelmystiek pixelmiss takelcode

Categorieën
Ruis

|O 013

013

algo2_sans_corr

Categorieën
Ruis

|O 009

009

“|O” neemt elke dag (als het kan) de kernwoorden van WASAlive (http://nl.wasalive.com/) over en voert er een algoritmische bewerking op uit.
De resulterend tekst wordt in een geprepareerd vierkant gepaste.
Het restant aan witte ruimte wordt met een zwart blok opgevuld.

Elke tiende dag verandert het algoritme.
Het eerste algoritme is erg eenvoudig, het zet gewoon alle hoofdletters om naar kleine letters:

output.text=input.text.toLowerCase();

Categorieën
Ruis

|O 008

008

“|O” neemt elke dag (als het kan) de kernwoorden van WASAlive (http://nl.wasalive.com/) over en voert er een algoritmische bewerking op uit.
De resulterend tekst wordt in een geprepareerd vierkant gepaste.
Het restant aan witte ruimte wordt met een zwart blok opgevuld.

Elke tiende dag verandert het algoritme.
Het eerste algoritme is erg eenvoudig, het zet gewoon alle hoofdletters om naar kleine letters:

output.text=input.text.toLowerCase();

Categorieën
Ruis

|O 006

006

“|O” neemt elke dag (als het kan) de kernwoorden van WASAlive (http://nl.wasalive.com/) over en voert er een algoritmische bewerking op uit.
De resulterend tekst wordt in een geprepareerd vierkant gepaste.
Het restant aan witte ruimte wordt met een zwart blok opgevuld.

Elke tiende dag verandert het algoritme.
Het eerste algoritme is erg eenvoudig, het zet gewoon alle hoofdletters om naar kleine letters:

output.text=input.text.toLowerCase();

Categorieën
Ruis

|O 005

005

“|O” neemt elke dag (als het kan) de kernwoorden van WASAlive (http://nl.wasalive.com/) over en voert er een algoritmische bewerking op uit.
De resulterend tekst wordt in een geprepareerd vierkant gepaste.
Het restant aan witte ruimte wordt met een zwart blok opgevuld.

Elke tiende dag verandert het algoritme.
Het eerste algoritme is erg eenvoudig, het zet gewoon alle hoofdletters om naar kleine letters:

output.text=input.text.toLowerCase();

Categorieën
Ruis

|O 004

004

“|O” neemt elke dag (als het kan) de kernwoorden van WASAlive (http://nl.wasalive.com/) over en voert er een algoritmische bewerking op uit.
De resulterend tekst wordt in een geprepareerd vierkant gepaste.
Het restant aan witte ruimte wordt met een zwart blok opgevuld.

Elke tiende dag verandert het algoritme.
Het eerste algoritme is erg eenvoudig, het zet gewoon alle hoofdletters om naar kleine letters:

output.text=input.text.toLowerCase();

Categorieën
Ruis

|O 003

003

“|O” neemt elke dag (als het kan) de kernwoorden van WASAlive (http://nl.wasalive.com/) over en voert er een algoritmische bewerking op uit.

De resulterend tekst wordt in een geprepareerd vierkant gepaste ( ik doe dat voorlopig manueel omdat WordPress geen flash of applets ondersteunt) en het restant aan witte ruimte wordt met een zwart blok opgevuld.

Elke tiende dag verandert het algoritme.

Het eerste algoritme is erg eenvoudig, het zet gewoon alle hoofdletters om naar kleine letters:

output.text=input.text.toLowerCase();

Categorieën
Ruis

|O- 001

0011

“|O” neemt elke dag (als het kan) de kernwoorden van WASAlive (http://nl.wasalive.com/) over en voert er een algoritmische bewerking op uit.

De resulterend tekst wordt in een geprepareerd vierkant gepaste ( ik doe dat voorlopig  manueel omdat WordPress geen flash of applets ondersteunt) en het restant aan witte ruimte wordt met een  zwart blok opgevuld.

Elke tiende dag verandert het algoritme.

Het eerste algoritme is erg eenvoudig, het zet gewoon alle hoofdletters om naar kleine letters:

output.text=input.text.toLowerCase();

Categorieën
Ruis

10-000

001

Categorieën
Grafiek Ruis

verzet (2)

verzet

(scan vervormd door gif-codering – 100% lossy, adaptive,  palet 110 kleuren, 67%  dither diffusion)

Categorieën
Ruis

verzet (intro)

mechanistischetractie

Het verzet van een fiets is geen verhouding, maar een afstand: het aantal meter dat je fiets aflegt als je trappers één keer rondgegaan zijn. Het verzet is dus de overbrenging, maal de omtrek van het achterwiel.

Categorieën
Grafiek Ruis

sheat him heather leather (van het untsoweitertheater)

reallkcussaid

big bad baby blues

ik plak in uw vel uw vel
plakt in mij plakt mijn vel
in mij zit ik droog
in mij hang ik warm

het gieren zet in, het gillen
vangt aan, de hemel vergrijst
het grauwen komt nader
het gruwen begint

in mijn mond raast de lucht
in mijn oog roost de hemel
in mijn hals harkt de einder
het licht uit mijn hoofd

ik hang in mijn vel mijn vel
hangt in mij hangt mijn vel
in mij hang ik droog
in mij hang ik warm

het gieren zet in, het gillen
vangt aan, de hemel vergrijst
het grauwen komt nader
het gruwen begint

uw tong is mijn toevlucht
uw tepel mijn soelaas
uw buik bergt mijn botten
uw mond geeft mij lucht

ik hang in mijn jas mijn jas
hangt in mij hangt mijn jas
in mij hang ik droog
in mij hang ik warm

het gieren zet in, het gillen
vangt aan, de hemel vergrijst
het grauwen komt nader
het gruwen begint

kusc

Categorieën
Ruis

Add New Post

add new post

daden w stop pot sw nade d
wadden spot we adden ’s top
edda woest p stoep wadden
noest wd  pad ons wet dad p

stop wenda d da doet wpns
wop dad toen s ast dond wep
stond pat wed do w stad ped
past wonde d da do wenstp

100wit

bewerk bericht

wreek chriet bb bb tierch kweer
wreke chrite bb bb ticher weker
werke ritche bb bb chiter rewek
weer k chrie t bb bb t ichte k weer

bweek brecht i r  i r richte bweberk
“add new post” bweek brecht ir ri?
re tichte bwberk re techte brikwerk
bb reet werk ich t weer brich bek!

Categorieën
Kathedraalse Leer Ruis

noppes

erosend

[verschrijving van een stukje Kathedraalse Leer]

Representatie  zou niet gebeuren!

De voorstelling hoefde niet  plaats te vinden. : de voorstelling vereist een (onmogelijke) stasis, die haar geleverd wordt in een vervlechting van abstracte verbanden, die we benoemen als de ontologie, de zijnsleer, de mathesis.  In de metaforiek, de noodzakelijke analogie die we ditmaal plaatsen in het overzichtelijke gebeuren van de informatiewetenschappen, kan je  de ontologie van een representatiemechanisme herkennen als dat deel van haar code dat voor de decodering gereserveerd wordt.

Die mathesis voltrekt  zo  het humane. <em>De mathesis is de systeemtaal van het humane gereduceerd tot een systeem.</em>  De mathesis sluit het humane niet op of af. Voltrekken wil zeggen: trekken naar een volledigheid die noodzakelijkerwijze afwezig is, want het humane is uiteraard een openheid, een evolutief gegeven waarin je wel vrij stabiele stadia kon onderscheiden, maar enkel ten koste van de fictionaliteit van het onderscheidingskader, de meting die je doet, en dat blijkt keer op keer een zware prijs.

Maar de limiet van elk denken wordt beschreven door middel van mathesis. Binnen het mathematisch mogelijke kan het denken uiteraard ook derailleren, afwijken, imploderen, zich opplooien, zich ontplooien. De gedachten bewegen daarbij binnen de tijdruimte die je mathematisch kan omschrijven,  maar de beweging kan enkel in een talige vorm bewaard worden, verknoopt aan een of ander idiosyncratisch vergroeid  tekensysteem.

Een gedachtenbeweging noemen we in staat van  bewaring als het geheel van bewegingssporen van de beweging de beweging op voldoende wijze kunnen  reconstrueren als beweging. De reconstructie is daarbij differentiërend &amp; referentiëel explosief. Ze is differentiërend omdat twee gedachtenbewegingen, zo deze al op dergelijke manier quantificeerbaar zijn,   nooit identiek kunnen  zijn,  vermits ze zich om te beginnen al in een verschillende tijdruimte afspelen. Een reconstructie van een gedachtenbeweging brengt dus een verschil tot stand dat bovendien op explosieve wijze tot een veelheid van relaties tussen nieuwe gedachtenbewegingen leidt.

Voor elke neiging tot discreetheid van de gedachtenbeweging ontstaat er zo een even belangwekkende vaagheid, een waas van intergerelateerde afdrukken van het gevolgde traject. Vanop enige afstand, retrospectief dus, vormt net die waas  de gedachtenrand, de zichtbare aflijning van het gevolgde traject. De waarneming van die rand, dus de wazige waarneming van de gedachte, los van haar beweging, vernietigt  op finaliserende wijze de werking van de beweging.

De stasis was bereikt! De presentie benodigd voor de representatie bestond niet langer uit de afwezigheid van de beweging. Hier was het Rijk van het Eternele Zijn. Het Woord hakt &amp; schraapt haar letters uit de blaren in de zijnsverbrande  keel. De voorstelling kon beginnen. De mens had zich een masker laten stollen als poort naar het goddelijke.

In den beginne zou  er Niets zijn.

Categorieën
Kathedraalse Leer Lopende zaken Ruis

beeld

[verschrijving van een stukje Kathedraalse Leer]

Representatie  gebeurt.

De voorstelling dient plaats te vinden: de voorstelling vereist een (onmogelijke) stasis, die haar geleverd wordt in een vervlechting van abstracte verbanden, die we benoemen als de ontologie, de zijnsleer, de mathesis.  In de metaforiek, de noodzakelijke analogie die we ditmaal plaatsen in het overzichtelijke gebeuren van de informatiewetenschappen, kan je  de ontologie van een representatiemechanisme herkennen als dat deel van haar code dat voor de decodering gereserveerd wordt.

Die mathesis voltrekt  zo  het humane. De mathesis is de systeemtaal van het humane gereduceerd tot een systeem. De mathesis sluit het humane niet op of af. Voltrekken wil zeggen: trekken naar een volledigheid die noodzakelijkerwijze afwezig is, want het humane is uiteraard een openheid, een evolutief gegeven waarin je wel vrij stabiele stadia kon onderscheiden, maar enkel ten koste van de fictionaliteit van het onderscheidingskader, de meting die je doet, en dat blijkt keer op keer een zware prijs.

Maar de limiet van elk denken wordt beschreven door middel van mathesis. Binnen het mathematisch mogelijke kan het denken uiteraard ook derailleren, afwijken, imploderen, zich opplooien, zich ontplooien. De gedachten bewegen daarbij binnen de tijdruimte die je mathematisch kan omschrijven,  maar de beweging kan enkel in een talige vorm bewaard worden, verknoopt aan een of ander idiosyncratisch vergroeid  tekensysteem.

Een gedachtenbeweging noemen we in staat van  bewaring als het geheel van bewegingssporen van de beweging de beweging op voldoende wijze kunnen  reconstrueren als beweging. De reconstructie is daarbij differentiërend & referentiëel explosief. Ze is differentiërend omdat twee gedachtenbewegingen, zo deze al op dergelijke manier quantificeerbaar zijn,   nooit identiek kunnen  zijn,  vermits ze zich om te beginnen al in een verschillende tijdruimte afspelen. Een reconstructie van een gedachtenbeweging brengt dus een verschil tot stand dat bovendien op explosieve wijze tot een veelheid van relaties tussen nieuwe gedachtenbewegingen leidt.

Voor elke neiging tot discreetheid van de gedachtenbeweging ontstaat er zo een even belangwekkende vaagheid, een waas van intergerelateerde afdrukken van het gevolgde traject. Vanop enige afstand, retrospectief dus, vormt net die waas  de gedachtenrand, de zichtbare aflijning van het gevolgde traject. De waarneming van die rand, dus de wazige waarneming van de gedachte, los van haar beweging, vernietigt  op finaliserende wijze de werking van de beweging.

De stasis is bereikt. De presentie benodigd voor de representatie bestaat uit de afwezigheid van de beweging. Hier is het Rijk van het Eternele Zijn. Het Woord hakt & schraapt haar letters uit de blaren in de zijnsverbrande  keel. De voorstelling kan beginnen. De mens heeft zich een masker laten stollen als poort naar het goddelijke.

In den beginne is er het Woord.

Categorieën
Ruis

afstandsbediening

[verschrijving van een stukje Kathedraalse Leer]

Representatie  gebeurde.

De voorstelling moest plaatsvinden: de voorstelling vereiste een (onmogelijke) stasis, die haar geleverd werd in een vervlechting van abstracte verbanden, die we benoemden als de ontologie, de zijnsleer, de mathesis.  In de metaforiek, de noodzakelijke analogie die we ditmaal plaatsten in het overzichtelijke gebeuren van de informatiewetenschappen, kon je  de ontologie van een representatiemechanisme herkennen als dat deel van haar code dat voor de decodering gereserveerd werd.

Die mathesis voltrok  zo  het humane. De mathesis was de systeemtaal van het humane gereduceerd tot een systeem. De mathesis sloot het humane niet op of af. Voltrekken wou zeggen: trekken naar een volledigheid die noodzakelijkerwijze afwezig was, want het humane was uiteraard een openheid, een evolutief gegeven waarin je wel vrij stabiele stadia kon onderscheiden, maar enkel ten koste van de fictionaliteit van het onderscheidingskader, de meting die je doet, en dat bleek keer op keer een zware prijs.

Maar de limiet van elk denken werd beschreven door middel van mathesis. Binnen het mathematisch mogelijke kon het denken uiteraard ook derailleren, afwijken, imploderen, zich opplooien, zich ontplooien. De gedachten bewogen daarbij binnen de tijdruimte die je mathematisch kon omschrijven,  maar de beweging kon enkel in een talige vorm bewaard worden, verknoopt aan een of ander idiosyncratisch vergroeid  tekensysteem

Een gedachtenbeweging noemden we in staat van  bewaring als het geheel van bewegingssporen van de beweging de beweging op voldoende wijze konden  reconstrueren als beweging. De reconstructie was daarbij differentiërend & referentiëel explosief. Ze was differentiërend omdat twee gedachtenbewegingen, zo deze al op dergelijke manier quantificeerbaar waren,   nooit identiek konden zijn,  vermits ze zich om te beginnen al in een verschillende tijdruimte afspeelden. Een reconstructie van een gedachtenbeweging bracht dus een verschil tot stand dat bovendien op explosieve wijze tot een veelheid van relaties tussen nieuwe gedachtenbewegingen leidde.

Voor elke neiging tot discreetheid van de gedachtenbeweging ontstond er zo een even belangwekkende vaagheid, een waas van intergerelateerde afdrukken van het gevolgde traject. Vanop enige afstand, retrospectief dus, vormde net die waas  de gedachtenrand, de zichtbare aflijning van het gevolgde traject. De waarneming van die rand, dus de wazige waarneming van de gedachte, los van haar beweging, vernietigde op finaliserende wijze de werking van de beweging.

De stasis was bereikt. De presentie benodigd voor de representatie bestond uit de afwezigheid van de beweging. Hier was het Rijk van het Eternele Zijn. Het Woord hakte & schraapte haar letters uit de blaren in de zijnsverbrande  keel. De voorstelling kon beginnen. De mens had zich een masker laten stollen als poort naar het goddelijke.

In den beginne was er het Woord.

Categorieën
Ruis

détruire verhaeren (emile mee haarop)

  1. norsit
  1. vernietigen {destroy}
  2. pauvres chaumes, minces guerites
  3. vernielen, likwideren {demolish}
  4. doden, vermoorden, vernielen; buiten… {kill}
  5. vernielen; ruïneren; versplinteren (van… {wreck}
  6. bederven; ruïneren; vernietigen {ruin}
  7. ontploffing; vloeken {blast}
  8. Bruges et ses clochers de pierre {crash}
  9. barsten; een ontploffingsgeluid maken;… {crack}
  10. breken, inslaan; verpletteren,… {smash}
  11. vernietigen, verwelken {blight}
  12. J’étais si lourd, j’étais si las
  13. verwoesten; diep ongelukkig maken {desolate}
  14. verwoesten, vernielen, ontwortelen {eradicate}
  15. (op)offeren; doden als offer {immolate}
  16. vallen (van een regime of regering);… {overthrow}
  17. pff
  18. pdf
  19. federal crime
  20. pft

emile emile emile emile
marie begot
emile emile est ma lie

a mille is a mill is e
mile isa
lie

Les horizons, ils sont là bas :……………………………………base de-base basse-vite bsa book launch
Regrets, fureurs, haines, combats,………………………….grieten re furie ex bats (vleermuistragedie:)
pleurs de silence ou pleurs de voix………………………….het licht schiet aan de klank valt uit
Les horizons des autrefois,………………………………………het andere ondergaat het andere
sereins ou convulsés:……………………………………………… gij zijt mijn kotskoniging
Tels les gestes dans la passé……………………………………..blijf van mijn nageboorte af, gij ongelukkige

C’ EST LA PLAINE, LA PLAINE
C’ EST LA PLAINE, LA PLAINE
C’ EST LA PLAINE, LA PLAINE ………………………………..C’ EST LA PLAINE, LA PLAINE
C’ EST LA PLAINE, LA PLAINE

C’ EST LA PLAINE, LA PLAINE

C’ EST LA PLAINE, LA PLAINE

HELAS ! LA PLAINE,HELAS! ELLE EST FINIE!


(le clair jardin c’est la santé)

tritsn

Categorieën
lyriek Ruis

met talloze onschadelijk gemaakte enjabementen

Polders, vrucht van eigen kracht!

De nachtwind doorsuisde de statige bosschen van Carregi:
Het was een man van ingetrokken, strengen geest. Vader!
Laat den fellen wind dezen man beschermen. Erbarmen!
Daar slingert de donder echter vernielend naar onder

Den knarsende brand. Rechts & links van ons strekken zich
De palenrijen uit. De tusschenruimte is aangevuld
& volgestamt met klei, als bakkersdeeg voor dit doel
Gekneed. In al den glans zijner macht dorst hij

De kniebuiging te bevelen & pijlsnel vliegt
De blankgewiekte bode. Nog heeft geen traan sinds
De engel de oogen sloot der diepgetroffene enge

Borst verruimd. Zij zat roerloos als een marmerbeeld. In
Beide handen ’t Gelaat & reddend stroomt de tranenvloed
& ‘t  Juublend spel en trippelt neer de dubblen zilverlach.

[sonnet samengesteld met fragmenten uit
het Nederlandsch Leesboek van G.D. Minnaert, Gent 1892]

Categorieën
lyriek Ruis

De moed der Engelschen nochtans hield aan

nederlandsch_leesboek

Zielloos in de schoot der Zee

Ferdinand had zijne strijdbijl in de hand genomen
Geen wind beroerde ’t loof, geen vogel deed zich hooren
t’ Was tijd om naar Olympia’s vlakte te stroomen
Lieflijk streelt zijn stem haar kanten ooren

Hem troosten niet tegen de onmeedoogende samenleving
Haar schoone roeping & haar doel? Vereedlen & beschaven
Staat als een een rijk geschenk in ieders hart geplant
& Paul bezielde ons beiden der dichtren profetische gave

Ik hoorde gansch Euroop de faam uws handels staven
Ik zag de Vlaamsche vlijt waar nijverheid uit sproot
Haar wondren & haar weelde ontwikklen in uw schoot

Mijn kind!… O! toen Gij haar hebt weggereten
Van uit mijn bloedend vaderhart, niet waar,
Mijn God, toen hebt Gij zelve niet van U geweten

[sonnet samengesteld met fragmenten uit
het Nederlandsch Leesboek van G.D. Minnaert, Gent 1892]

Categorieën
lyriek Ruis

God!

Serafijnen

O  jeugdige Vorstin, hoe staat het met uw korenakker?
De mieren minnen mij, hetzij het zag hoe zij zich
Krachteloos zong.  Hoe stil, hoe doodstil is nu de aard
De etsnaald, in’t hout &  in’t koper gedreven

De hardheid, met haar barre woorden ? Het gaf
Zijn glans  & deed zijn plicht. Wie haar bezit, haar zich
Verworven heeft tot een  eigendom, haar veroverd heeft
Op zijn eigen ongoddelijke zinnen. De Liefde sticht.

Zoo? is er wat aan te zien? De beklimming begon.
Zij kreunen om lijken of huifkar zich niet;
Reeds zijn zij geweken in ’t verste verschiet!

In de glorie van dat tijdperk eerder visioen dan historie
Schoonste deugd van schoone zielen! Zachtheid zal
Den dwingland leiden! & Haar zonen zegent God!

[sonnet samengesteld met fragmenten uit
het Nederlandsch Leesboek van G.D. Minnaert, Gent 1892]

Categorieën
Links - publicaties Ruis

babble van Alex McLean

babble

babble by Alex McLean
http://project.arnolfini.org.uk/babble/

Babble is a system for authoring mechanistic sound poetry. It occupies a
space between speech and music, allowing play with the structure and
form of simplified phonetics. The visitor is encouraged to enter
nonsense verse, which is then immediately played back as synthesised
sound. Although babble’s phonetic system is quite unlike that of any
natural language, when faced with the text that generates the sound, the
listener has the sensation of ‘hearing’ speech.

Babble is written in the open source HaXe language, which compiles to
javascript and flash. The source code for babble is available under the
GNU Public License version 3 or later.

Babble by Alex McLean is a project.arnolfini commission (produced for
the exhibition ‘Supertoys’, http://www.supertoys.org/).
http://project.arnolfini.org.uk/babble/
http://yaxu.org/

Alex McLean is a programmer and live coding musician. He is co-founder
of the dorkbotlondon meetings on electronic art
(http://dorkbotlondon.org), the TOPLAP organisation for the
proliferation of live algorithm programming (http://toplap.org) and the
runme software art repository (http://runme.org/). He is also a PhD
student at Goldsmiths College, within the Intelligent Sound and Music
Systems group.

Categorieën
lyriek Ruis

opus 131

[  te gebruhken mit verschiedene albanbergquartetten zachtekens ludwiggend in den eest vonjondere]

opus131

Ay sorores

op de wijze van ‘“os emm’ èt os sara wee gepak vannach”

Ay sorores ay
ten es niet goe & t chiet mi duufbescheetn
tbrons plots bots & klokke klotst sans verus amor
brandtguw lijfken inden minne & thertjen minne hort
clamor cordis cordis clamor cordis cordis cordis

ene potskraat stopkraag menne gezel leges gelle
da socraat dei sich duudsupt zeugt & t fruut da rot
(al tfrot in frut vanieën zo hieèt hieèt dazis)

de krul zit in heuren sjiijt begot
ze krabteur holte liege & puissa
neige sjeemoi sjee moi kom flavielenois

ene potskraat stopkraag menne gezel leges gelle
da socraat dei sich duudsupt zeugt & t fruut da rot
(al tfrot in frut vanieën zo hieèt hieèt dazis)

schoejen belekens, schoejen belekens

vanlantin chevrin moemu moma
tintin laheine singsing

&

in in
ein

n

Categorieën
lyriek Ruis

kosmos in blue

kosmos in blue

gooi de buik open, drie, twee
zwerf, zwerf het vuil in, dring de daad door, knip

vlakke hand op de witte melk, de melk klotst in de emmer, spat
heb ik niet. hemd. heb ik niet. knoop. heb ik niet.

hier aan de piano is
niet hier aan de piano, hier

100wit(drie, twee)

heb ik niet

klam, zweet op het
strak, dieper in
spier, & aders tekent je arm in je arm

onze kosmos is blauw onze wereld een oog onze

(8′ 06″)

100wit

Intensity

het gegeven is hangende, we fluimen
er tegenin de doorgang knabbelt onze magen weg, de handen
vervellen, de ogen bengelen op de bespeelde pleinen van de angst

wierrook op het veld, gevangene van het woordje vaderland
je penis als een eindje ballon floept je broek uit
je armen dragen niet je armen
je hoofd knikt je hoofd weg

je benen verfomfaaien
je schoen resteert

hier is het restje ik dat erdoor kan
je ik tekent je ik op tot ik hikt
reflux van de soulwax in je oor

(afloopt op trampoline)


(6’11”)

100wit

Dance of Innocent Passion

Bloed klopt bloed klopt bloed
in je oor de wereld door, je slaat
met je slaan aan het welken, kort
eerst dan verder, hier

ik

zeg je hier, daar,  de tekens die je maakt
in het maken van tekens, de aarde
die je schept in het scheppen van klaarte

& daarmee zeg je de passie het leed aan
van de onschuld, het inslaande ritme
waarvan op de kookketels het mesjogge
druppelveld, de  wollige wervelingen
van de ontwakende melodie

haar geinige beenomslag om het randje laken
haar rozige stulpen van o tot een luchtkussen
waarin je sonoriteitenkabinet in pluchen wolkjes
explodeert,

de vederbespraakte zangwijzer ochtendploft

& het rillen van de kleuren in het licht
& de spilzucht van je pompen, je brommen
& je onderwaartse worteldrang & schel klikt

in het hemelhaakje het schetteren der gewekten
de lijkjes wier  lijfjes werden aangehaald
in het verschroeiende zicht van het beenloze
volop drinkende het nectar, de tandeloze voorspraak

& gij glimlacht de glimlach der edelen
bij het scherprechteren van de dingzieke kids
van wie je de speeltjes met slavenhanden klutst
de joysticks als aardse kicks verwerpt, kijk

zeg je zie je niet wat ik zei?

(11’36”)

100wit

[geschreven tijdens het luisteren naar de gelijknamige nummers van Sun Ra]

Categorieën
Grafiek Ruis

veld (24) (2x)

grid_24

verdoezelingsstrategie 100wit(ondermaats)100wit gebrek

werklast100wit (charismatisch)100wit prestatie

schuldensanering100wit(onverantwoord)100wit erfzonde

kernsplitsing 100wit(overduidelijk) 100wittrauma

contacteren100wit (assurantie) 100witgelaatsuitdrukking

verzekeren 100wit(gradatie) 100witglijmiddel

graderen 100wit(constipatie) 100withars

verstoppen100wit(alteratie)100wit vlinderslag

grid_24_001

monsteren 100wit(klef) 100witdamp

doordrijven 100wit(ondersteunend) 100witgave

uitparelen 100wit(afgrijselijk) 100wittondeuze

inwikkelen 100wit(dronken)100wittanden

kalief 100wit(meesterlijk) 100witbotte

overmacht 100wit(indringend) 100witchoralen

fileren 100wit(voorwaardelijk) 100witstreefdoel

integreren 100wit(gemakzuchtig) 100witschuifraam

Categorieën
lyriek Ruis

het Belgische & andere

100wit

hoera het verborgene

100wit

I

hoera het verborgene het geluidsafval het deken
de warme  rollade  waarin het rode het
krachtdadige optreden
de repressailles het inzetten van

de orde van de straat is rechtlijnig
de orde van de winkel zijn de rekken
de orde van de pin-ups punaises
in de orde is er  orde  oude orde
nieuwe orde & de orde

die uw woord verordent
de beker

ik
is

&

het oord ik
wordt mijn oor
een worm geluid dat u in mij  wurmt
een plak weerlicht dat u in mij flasht
een beekje speeksel dat u ondertongs

mijn memorie is het woord
& het woord
zeikt
uit de talloze rioolmonden
in de stremmende zee van uw aanschijn

100wit

100wit

II

traag de priemen bloed’rig dragen het gestokene
de daad in

het melkwegstelsel percoleert,
zwart
het dripgrit druipt de slijtlaag in

pleiten klautert100wit

glitter klept100wit

kleuters klikken

100withet goede Heer in vastgoed  wij strikken
het slechte te grabbel wij gooien met Uw gelofte

ik is een bol
de slierten gij zijn zilver haar
het groeit in kliesters winkelwaar

het bekdier wij schraapt
het vet van het vet van de dag

100wit

100wit

LLL

100wit

kom ik zal

u mondeling te woord te staan
u schriftelijk uitkleden
u de das om doen

het argent ziet u
geilt op uw urgentie

de inzet is lillende, het belang

blank

hard

& tot in de voorhuid gekerstend

100wit

Categorieën
Kathedraalse Leer Ruis

doe de dodo

 

doen

Dit is een tekstverloop. Het verloop van deze tekst is problematisch * omwille van het feit dat u de tekst niet als een affe en referentieerbare eenheid gepresenteerd krijgt, maar gaandeweg, terwijl hij nog geschreven wordt. Zelfs, stel dat ik dan nog leef,  ettelijke jaren na wat nu voor mij het nu is, de tijdspanne waarin ik dit schrijf, kan deze tekst zoals hij nu tot u komt, nog gewijzigd worden.

Binnen de traditie van het geschreven woord lijdt daarom deze tekst aan een ernstige ontwaarding. Deze tekst blijft gevangen in een staat van ‘ontwerp’, de tekst ‘is’ niet: de tekst wordt.

En door het uitblijven van een degelijk afgedrukte eindtekst, een herkenbaar finaal stadium, verwordt deze tekst ook. Hij mag misschien nu en morgen , van 3 tot pakweg 6 november 2008 als tekstuele eenheid iets te betekenen hebben gehad, omdat hij toen mede vooraan in het globale verglijden van de actuele tekstproductie zat. Even later verdwijnt de tekst echter in de onmetelijke diepten van het globale tekstarchief, een schier eindeloos en zich nog ’s op explosieve wijze vermeerderend, uiterst desolaat kluwen van verlopen tekst. Daar, in het tekstuele hiernamaals, zal het afhangen van diverse factoren of de tekst ooit zelfs nog maar ’s vluchtig bekeken zal worden.

U kan zich met recht en reden vragen stellen bij een dergelijk tekstproductie. Wat kan uiteindelijk één luttel stukje nieuwe tekst nog van verschil maken in de reeds onoverzichtelijk excessieve aanwezigheid van een kolossaal, monsterlijk tekstlijf? Zitten we niet al lang voorbij een punt van oververzadiging waarbij elke nieuwe  tekst verzinkt in een achterliggende tekstzee?  Maar heeft  dan niet alle tekstproductie van meet af aan deel aan die absolute zinloosheid?

Dit zijn voor vele lezers vandaag  uiterst actuele vragen, het zou fout zijn om ze met een goedkoop antwoord van de baan te vegen. De vragen richten zich immers rechtstreeks naar de zingeving van eender welke schrijfact van bespiegelende/creatieve aard in het klare zicht op een voorheen onzichtbare of alleszins nog te negeren evidentie.
De evidentie namelijk van de overvloed, het ontzaglijke teveel dat er is aan, alleen al, terecht de hemel ingeprezen prozawerken, of als onsterfelijk en meesterlijk bestempelde bundels. Wat wij in onze altijd te korte levens gelezen zullen krijgen is slechts een fractie van alles wat er aan erkende meesterwerken bestaat, en, voor de bemiddelde en educatief gesoigneerde westerling, vrijelijk beschikbaar is.

En dan zwijgen we nog maar van alles wat er dagelijks aan ten minste lezenswaardige tekst  te noemen bijkomt, hier, online. Studies zullen ongetwijfeld aantonen dat op dit moment (of straks dan toch) , de gemiddelde intellectueel in het Westen meer online leest, van een scherm, dan uit een boek. Meer van dit labiele soort tekst, dan van de stabiele canon, waar niet toevallig nu plots zo’n grote belangstelling voor is.

Eerder ziekelijke nostalgie dan belangstelling. Want een canon van teksten is een herleiding van de monsterlijke uitwas tot een beheersbaar object. Het geeft fictieve grond onder de wriemelende tenen. Het blijft bibberen, maar het is toch al een overzichtelijk kwakje gelatine waar je  met z’n allen op kan gaan zitten om het op zijn plaats te houden.

Net als de druk beoefende aanmaak van  lijstjes die in literalularia zo populair zijn (de 50 beste dit, de 100 mooiste dat, de 20 lelijkste zus en de 1000ste zo), kan de discussie omtrent een canon de blik slechts heél effen afwenden van de monsterlijke evidentie: tegenover elke momentane ontwikkeling van een canon door enkele verzamelde canonneurs, zijn er meteen 823 andere denkbaar, en quasi onmiddelijk refereerbaar. Mét gezaghebbende citaten.

De valkuil die ons hier wordt opgezet, & hopelijk kan u het met mij eens worden dat het een conceptuele valkuil is, kunnen we misschien ontlopen als we die negatieve benadering, dat geforceerd aandoende denken vanuit de tekst als finale waarde effen laten varen.

De tekst is immers enkel de onbetwiste grond, de finaliteit van de schrijfpraktijk als de schrijfpraktijk zich wil laten definiëren als een finale, aflopende tekstgerichtheid.

Schrijven is tekstproductie, het lijkt zo vanzelfsprekend dat niemand er nog aan wenst te twijfelen.  Want tekstproductie produceert tekstkapitaal en tekstkapitaal glanst in de rekken.

Effen toch.

U zal er menig dichter mee de kast op kunnen krijgen. Dichters zijn immers veelal uiterst onhebbelijke entiteiten die ‘gewoon graag dichten’ en voor de rest moet je die niks komen vertellen. Maar u kan er ook de lof mee oogsten van een groeiend aantal scribenten die allen de economische noodzaak van een dergelijke opvatting van de schrijverij dik in de verf zullen zetten. Die hopen immers dat als je hard genoeg roept dat een genormeerde tekstproductie een economische noodzaak is,  het dat ook wordt en je er vervolgens vanuit het  vrij makkelijk beantwoorden  aan de zelf in het leven geroepen normeringen echt centen, succes  & vijftien jaar gratis sex met hete Belgische wijven mee kan vangen (sorry  daarvoor,  ik moet hier  effen aan mijn geugelse  rankings denken).

we staan nog nergens

Zoekopdracht ‘Gratis sex met hete Belgische wijven’ op Google: dit is ‘pagina’ 3 van de 110.000 resultaten,  we staan nog nergens…


Het trieste is dat dit procedé voor 1 op pakweg 500 of 1000 scribenten nog lukt ook, zodat die 499 of 999 anderen het wel moeten blijven geloven. De literatuur is daarmede officieel verworden tot een pyramidespel.

Nochthans is het schrijven dat ik momenteel pleeg, niet in de eerste plaats tekstproductie. Wat ik hier en nu doe is eerst en vooral het coderen van taaluitingen in machinaal representeerbare vorm. Ik doe aan tekstinvoer. De woorden die ik typ worden door mijn handelingen omgezet in code, html code op één abstractieniveau, louter binaire code op een niveau dat dichter bij het machinaal verstaanbare ligt.

U zal misschien tegenwerpen dat dat verschil triviaal is. Dat is het ook. Vanuit een traditioneel standpunt. Vanuit deze schrijfpraktijk is het dat allerminst. In Neo-Kathedraalse optiek is het schrijven een proces dat onder meer in de productie van lopende code resulteert, en dat verschilt zodanig met de hierboven omschreven optiek dat het verschil de kans biedt tot een oplossing van de daar gestelde problemen. Het concept van de lopende code noodzaakt immers een positieve benadering van het onstandvastige van de tekst, die slechts een secundaire afdruk (op het scherm, op papier, in geluid, in (een opeenvolging van) beelden, in andere materie) is van de lopende code.

Het concept van de lopende code maakt het ook mogelijk de als ‘dichterlijke vrijheid’ of zelfs ‘romantieke  en nostalgische onwereldsheid’ waarmee het schrijfgenot van de dichter en  zijn dagelijkse praktijk als niet ter zake doende wordt verworpen,  te revaloriseren. Niet door te wijzen op de tijdloze waarde van haar productie, want dat soort valorisering wordt door iedereen meteen aanvaardt en betekent in werkelijkheid noppes. Integendeel, het is een manoeuvre van de werking van het Kapitaal om de dichterlijke slagkracht te neutraliseren, te encapsuleren. Zoals b.v. de punkbeweging, in gang gezet door een groepje dat merkkledij moest aan de man brengen,  de reële opstandigheid  van een hele generatie kon absorberen.

Neen,  de herwaardering betreft de dichterspraktijk in haar essentie, daar waar zij weigert een productie te zijn, daar waar zij zichzelf een  onmogelijke bestaan projecteert, dwars doorheen de schamele letters van de door haar als spoor achtergelaten tekst, daar waar er een oscilleren van schoonheid valt waar te nemen, ver voorbij de verstikkende beperkingen van het Zijn.

Pas op ‘pagina’ 9 van de zoekresultaten. Dat kan béter!gratisnegen

Bon, als dat geen belofte is,  waarmee elke verkiezing moeiteloos gewonnen kan worden….
Hieronder nog ’s min of meer dezelfde gedachtenbeweging, maar dan in & dóór het keurslijf van een ietwat strakkere code.

*   *
*

Elk verloop impliceert een potentiële zichtbaarheid van het (reeds) verlopene.
Het verlopene is sowieso een restant, refereert naar een afwezigheid.

Elk verloop stelt dus een afwezigheid ten toon.

Het tonen van de afwezigheid toont de gang van het afwezige, want het afwezige is geen object maar een gebeuren.

Het afwezige is niet, het gebeurde. Als het verloop van het zichtbaar verlopene kan worden doorgetrokken naar het lopende, is het afwezige zowel het gebeurde als het gebeurende. Er is dan historische verbondenheid van het aanwezige met het afwezige?

‘Afwezig’ en ‘aanwezig’ zijn echter  in traditionele zin beiden een staat van een zijnde in de termen van het zijn ten op zichte van het zijn als localiteit: het Zijn geeft al of niet plaats aan het zijnde dat mede zijn status van zijnde dankt aan die plaats. We gebruiken die woorden enkel uit een communicatieve noodzaak, als constitutieve aanloop naar de opening, het oprichten  van een  Kathedraalse poort. In de passage van de poort ondergaan de woorden een zijnsspoeling die hen van alle finaliteit verlost.

Ik citeer een relevante passage uit het nog te verschijnen Handboek van de Meerarmige Poortwachters:

Hanteer altijd gericht taalgebruik bij het oprichten, eventueel na het luide declameren van enige nonsensikale verzen opdat de akker zich reeds in enige staat van doorploeging zou bevinden.

Om te achterhalen wat afwezig en/of aanwezig na een zgn. zijnsspoeling zouden kunnen beduiden, nemen we de hond Neo effen mee om het glas naar de glasbak te doen.

Tot straks, misschien.

———————-

* het tekstverloop is ook om minder evidente redenen problematisch: de tekst is hier, op uw computerscherm, immers de afloop van een hele wordingsgeschiedenis die, wat uw zijde van het verhaal betreft, begonnen is met het oproepen van de URL http://vilt.wordpress.com of http://vilt.wordpress.com/2008/11/03/doe-de-didi/. Daarop werd er een stuk code door de applicatieserver werkzaam op de server die het domein vilt.wordpress.com bedient, uit de database van tekstfragmenten die deze blog is, opgehaald en in html-codering omgezet, en  samen met de css-stylesheetgegevens en de rest van de omringende data die het geheel van de ‘blogpagina’  uitmaken, over het globale netwerk verzonden via het http-protocol.

De zendprocedure hield aan tot alle data in het rijtje ‘te verzenden’ uw computer in kleine data-pakketten bereikte, alwaar het programma dat u uw browser noemt, de toegestroomde data-pakketjes ontving, controleerde op data-integriteit en vervolgens omzette in een code die via uw processor of een grafische ‘bus’ naar uw grafische kaart werd verstuurd die alles netjes in pixels omzet zodat u de tekst kan lezen.

We spreken dus hierom van een tekstverloop omdat in deze wording op geen enkel moment de tekst enige schijn van stabiliteit verkrijgt die vergelijkbaar zou zijn met afgedrukte of geschreven tekst. Er is gewoon geen tekstobject van enige tijdsduur.
Wat u ziet ziet u bijvoorbeeld dank zij de refresh-rate van uw grafische kaart, zodat u wordt toegestaan een muis en/of klavier-interactie met de tekstschermen te hebben. Dat houdt bijvoorbeeld in dat er nergens een tekst/scherm ratio is vastgelegd die zou resulteren in iets dat op een pagina lijkt.

Vandaar dat ik mij onnoemelijk kan opwinden over het gebruik van dergelijke metaforen die absoluut nergens anders op berusten dan op een verkeerd begrip en op een moedwillige bestendiging van dat verkeerde begrip, een uiterst negatieve ontkenningsstrategie die de radicale alteriteit van de tekst op een scherm, haar code-bepaaldheid wil verbloemen enkel en alleen omdat de aanwezigheid van code ‘verontrustend’ zou werken. Die ontkenningsstrategie hangt samen met de algehele ontkenning van de techniciteit van het humane en de om louter commerciële redenen in stand gehouden verheerlijking van het natuurlijke, waarbij de ‘natuur’ verworden is tot een simulacrum, een illusoir  paradijs dat bereikt dient te worden in het levensspel, d.w.z. in het bereikte ‘level’ van consumptie.

Enfin, het zit mij hoog met die metaforen, maar het fenomeen is dan ook vergelijkbaar met spreken van paardekracht in verband met auto’s, maar dan zo ver doorgedreven dat je iemand zou horen beweren dat ie zijn auto stevig bij de teugels had en als het licht op groen sloeg zijn auto de sporen gaf zodat die steigerend het kruispunt overstoof.

Categorieën
Links - publicaties lyriek Ruis

Epigram

[De links naar het WNT online in deze tekst werken enkel als u zich geregistreerd hebt als gebruiker daarvan en als u op de applicatie ingelogd bent op deze computer]


Hawaar gij nederzijdse kettermeester
die op de havezate van gestookte heretiekers
legt uw gore ondergrauw van ’t babels wrochtsel
hier hebt ge nog wat zomp’ hernuttertjes,
zo moogt gij vretend  onder d’heren
vrolijk & voos te weepstaarten komen.

Maar hou toch in uw schompermuil
de weepsche kwijl van uw gezangen
& berg uw stinkend vel in uw kombaars
want waar ons allen in uw walm gevangen
de gal & ’t zuur de mond instijgt, daar
vergiftigt  uw gezang pas echt ons ´t levenssap
& gaan wij naar de ondervoolse puf verlangen.

dv 2008 – geschreven met behulp van het Woordenboek der Nederlandsche Taal (WNT), ons aller “Nederlandsch Taalmuseum”
‘”heretieker” is nog nooit Nederlands geweest, dat was een beetje een instinker.


Ik weet het: dit gedicht lijkt nogal lang als epigram, maar de epigrammen van Huygens of Ausonius waren ook niet altijd even bondig. De links in de tekst zijn naar de online versie van het WNT. U kan  gratis gebruik maken van het WNT als u zich effie registreert als gebruiker op http://gtb.inl.nl/?owner=WNT. Zoek dan eventueel ook ’s ‘piekedeniezen’ op, dat vond ik wel een mooie …

& Mocht u niet weten wat dat  WNT eigenlijk is:  ik citeer hier graag uit de Inleiding op de cd-rom versie door P.G.J van Sterkenburg:

Twee oud-redacteuren vatten de maatschappelijke betekenis van het Woordenboek kort en bondig als volgt samen: “De maatschappelijke betekenis van het WNT berust op het feit dat het de enige instelling in het Nederlandse taalgebied is waar op een wetenschappelijke, niet-commerciële manier aan de lexicografie van de Nederlandse cultuurtaal wordt gedaan. De maatschappelijke relevantie van de lexicografie als zodanig behoeft geen betoog: zowel voor de vergemakkelijking van de communicatie tussen de leden van een taalgemeenschap als voor de verspreiding van taalkennis en taalnormen zijn woordenboeken een onmisbaar hulpmiddel. In dit verband is de grote waarde van het WNT, ten eerste, dat het los van commerciële beperkingen en in tegenstelling met de commerciële lexicografische ondernemingen een uitgebreide materiaalverzameling te zijner beschikking heeft, en ten tweede dat het dit materiaal (de kwalitatieve basis van alle woordenboekarbeid) los van economische overwegingen met wetenschappelijke grondigheid kan bewerken. Op deze manier heeft het WNT zich ontwikkeld tot het kwalitatieve hoogtepunt van de Nederlandse lexicografie, én tot het “moederwoordenboek” waar de commerciële woordenboeken van het Nederlands bij voortduring uit putten” (Geeraerts en Janssens 1986: 75-76).

Fijn dat dit onderdeel van de “Geïntegreerde TaalBank” er al is. Nu nog die paswoordendrempel weg en van de “Bank” een echte, geheel open web-API maken, & we hebben onze moedertaal  helemaal terug waar die thuishoort: bij haar gebruikers.

Categorieën
Lopende zaken Ruis

de schuttingtaal der engelen

VERVAL

In het verval het vlees gedachteloos vervalt & vlees
hakt vlees uit koppen hol & verder  weg verzakken
dikke plakken van het zompe in het zompe. Kolkt
roze het bloed in gans witte etter. Misselijk mij
maakt hier uw hang (ik) naar foute lijken. Klootzak.
Kuttekop. Bruin verschoten haringfoef. Dramboerin.

Kalm & dromerig de diepe dames pakken dames zinnig
in de dames bij de halzen & de boeren smelten klokken
om tot kogels & kanonnen & de hoogte zakt de heren
op de broek & de heren zwiepen de kleine heren druipend
uit de  laagste pijpen & de alen persen alen uit hun kolossale
pensen & de lippen barsten uit de lippen

van het Aangezicht

& het Aangezicht glijdt van uw handen & uw kleren
& het Aangezicht druipt langs uw benen in uw rechterschoen
& het Aangezicht herpakt zich niet meer in de spiegel
tot het Aangezicht dat stond bekend als Uw Gelaat
want Uw Gelaat helaas is geen Gelaat gebleven

  • waarvan de ogen als twee zweren bleven bleren
  • waarvan de pus uit gaten spoot waar ooit de neus
  • waarvan de kaak aan ’t schouderblad bleef haken
  • waarvan de tanden schoten door de wangen & de tong
  • waarvan het speeksel droop in dikke bellen
  • waarvan de slijmen groenig uit  het keelgat kropen
  • waarvan het oogwit  met een larvenmassa samenviel
  • waarvan de oogleden onder het gewicht van de wimpers bezweken
  • waarvan de tong in repen op het blote kaaksbeen hing

[1 meer resultaten (van beschikbare 1)]

Slot met enige wij vragen u dringendheid tot mogen:

In leven niet blijft dit hier dat
& dat hier schuift wel op naar dit
maar waar was dan  dat Dit?

& van welk (gestorven) streven (is)
dit …  dan de laatste … dat
in start … larve met verve

z   ie                   k           s

te  i
k                        i  s

t      e

l7

u

i  s   f442
txl

Categorieën
lyriek Ruis

met plaatselijk neo-vomitistische gezangen

VERVAL

Wie drukt mij in de cirkel der voleinding,
Een kraai krast dat het is volbracht.
Ik sluit mijn mond en geef geen kik,
Dit is de dood en dat ben ik.
Jan Wolkers – Zelfportret zonder kik

het vlees vervalt & vlees kapt vlees van ’t bot in varkensgeulen
dikke plakken zakken  in het zompe & kalm maar drammerig
de aangestoken dames volgzaam kokhalzen & luide boeren zij
de in gemompel vervallende bevelen vanop hun wakke hoogte
& de heren zwiepen als bewormde vishaken uit de moddervette
heren & de alen persen in de alen kolossale pensen uit & in &
door de lippen van het Aangezicht

& het Aangezicht hangt aan uw handen & uw kleren
& het Aangezicht druipt van uw benen in uw linkerschoen
& het Aangezicht herpakt zich in de spiegel
tot het Aangezicht dat staat bekend als Uw Gelaat

& Uw Gelaat
is het Gelaat:

  • waarvan de ogen bleren als twee dompe zweren
  • waarin de pus uit gaten druipt waar ooit de neus
  • waarvan de kaak aan’t schouderblad blijft haken
  • waarvan ’t verstervingsweefsel naar de draden van uw hersens rekt
  • waarvan het tandengruis  ritmisch in de tong van leder ruist
  • nu ook in handige slurpverpakking

Terwijl mijn maag om U wel braken wil
houdt  mijn mond helaas mijn lijfje toe
&  sta ik te diep in U conform
Uw Wet het zuur te slikken
& in uw plas aldus omstandig wil ik nu
hierbij de Lezer toch om bijstand vragen:

Dat Ding daar buiten staat te dingen naar uw volle Vet
maar niets verbindt dat vormeloze tot een vatbaar Het.
De dood is niet dit hier  maar waar dan is dit Dit?
& welke wet bepaalt de ruimte Hier
& wat daarin ben Ik?


Categorieën
Anke Veld Ruis

gedachten omwallen de gedachten

anke veld

is een 8-vlakkige net-novel
waarin de verteltijd ruwweg samenvalt met de vertelde tijd
voornamelijk omdat  de publicatie ervan wegens gebrek aan tijd
& middelen samenvalt met het schrijfproces

Dit, zo blijkt, is een stukje uit het vlak genaamd ‘Lode’
Elk Vlak is genoemd naar het centrale personage (avatar) ervan.

“Decay is a limitropic process through which the object shrinks progressively toward zero without eventuating the act of annihilation (complete dissolution into nihil). Infinite contraction or shrinkage of the decaying entity is equal to the evaporation of the qualities or attributes by which the object is transcendentaly grasped or accessed by the human – sensed, experienced, recognized, afforded and judged. Such evaporation of access points(or transcendental portals) folds the entity back to itself. As the object flees us, it looms out in its own realm – all through the intervention and the aid of nothingness, whose proximity and remoteness are both infinite”*

Lode laat de printouts van de gedownloadde bestanden van de legendarische  Dr. Hamid Parsani één voor één uit zijn handen vallen nadat hij ze gelezen heeft. De bladen dwarrelen naar de ranzige vloer & blijven daar kleven in de smurrie: omgekieperde asbakken, glasscherven, geurige mengsels van plasjes bier en kattenurine. Maar de kamer bestaat niet. Lode denkt.

het buiten is een binnen dat zich als buiten aandiende

het verloop bepaalt het verloop

de corrosie van  het reële, de fragmentatie & de fixatie tot bestanden is bijna voltrokken
de breinen zitten al grotendeels gevangen in het periodieke pulseren van de representatie van de repressieve representatie van de dingen, de recursieve representatie klotst & botst op de immer toesnellende perceptie van de dingen zelf

er vallen gaten

de lus ponst de aanloop naar de lus, de afgrond van de eindeloze regressie lonkt

geen nood: door herhaalde compressie & virale corruptie van het lees-protocol in het digitale veld & door de voortdurende interactie van het digitale rot met de trillende materie is de Overdracht geïnitieerd

de dingen rotten nu zelf, vanzelf

& zie: in het rotten spannen zich eerst nog de essentiële verbanden op, het staketsel schiet door de afkalvende omhang, de eertijdse glans & luister, het oker dat  nu wormstekig & bleek hangt te blakeren

nanobots hebben de materie tot in haar ondoorgrondelijkheid aangetast met de menselijke doodsdrift

het was niet moeilijk
het ging vanzelf

na het goddelijke is nu ook het humane dood
maar het besef is er nog niet echt
we vlokken rond de restjes medemenselijkheid als een meute vampieren rond een bewegende zak bloed
de liefde is ons uit de lippen gebarsten
het deugdzame bengelt aan het uiteinde van de spotzieke afgunst
we willen hergroeperen in de relatieve rust van onze bestanden
maar de constituerende eenheid van elke categorie raakt nu zoekt
woord, klank en beeld versmelten in een stroom code
al het aan zich gelijke, het waarneembaar begrensde,  rot weg tot het digitale amorfe

het leven herschrijft zich hier tot verval

& het verval is een verval in het vervallende

geen nood: straks mogen we er af

hoe harder de handen nijpen op het digitale zand, hoe vlugger het uit de hand loopt
de bestanden overspoelen in kabbelende golfjes de bestanden
de tijd overschrijft de tijd
de aarde kreunt & rilt

deze koorts is een blijver

de stormen zwellen aan
de woestijn rukt op
het pakijs smelt
waar blijven de violen?

het is niet om aan te zien
het heeft geen naam
het slijk ploft op het slijk
het zand glijdt in het zand
het krioelen kruipt in het verglijden
dit kan je onmogelijk verfilmen

alles zit vol & de leegte bovenop het volle is gereserveerd voor het verder aankoeken van de volledigheid

ja, we streven het na

het povere wordt aangestampt tot bodem van het riante
want we streven naar perfectie & de perfectie is de stilstand
zoals ook de koppensnellende propellor van het gevechtsvliegtuig even lijkt stil te staan voor die onzichtbaar wordt

nog één stapje achteruit, graag

de relaties ontploffen in de gezichten van de kinderen die de bewoordingen zijn van het afwezige ons in de relaties, zoals wij de bewoordingen zijn van het onbespreekbare ons van onze ouders

het eeuwige taboe op onze enige uitweg uit de verstikkende individualiteit, want het ons is niet van ons, het deint in alle lijven uit tot in het ijle buiten ons

aldus & ter instructie ontploft het Buiten in het warme hart van het binnen

het prototype van een hele reeks buik-openrijtende plof-aliens

Kijk, zo zingen wij, terwijl onze monden
verklonteren van de ikzucht:

dit is ons samenzijn:
ik richt & zie met mijn ogen jouw ogen
die mijn ogen zien naar jou  kijken
terwijl we in twee treinen zitten
die elk een andere richting uit razen

geen nood: de coupés zijn conform de richtlijnen

ik strek de arm en raak wat jij raakt

ik sluit de ogen en op mijn moede oogleden brandt
het licht & het licht is eender licht,
ik snuif de lichaamsgeur & de geur
is net zo mij als jij

deze geruststellende eenzaamheid waaruit het eenzame is gebannen is het bindmiddel tussen de illusoire momenten van het samenzijn, wanneer de kapitale stromen via onze handen de andere vertakkingen van de kapitale stromen opzoeken

& vinden

onze handen zitten in onze handen naar de handen te reiken
waarmee we de lippen zouden kunnen
waarmee we de huid zouden kunnen
waarmee we door de gedachten de  omwallende gedachten zouden doorbreken kunnen die ons van de gedachten verwijderd houden die

onaantastbaar blijven wij

handenwringend

onze schermen floepen aan

onze schermen maken geen verbinding, mijn bericht is geen bericht maar een momentaan zichtbaar oponthoud in het verglijden van de stilstand van het volle, een invulbare holte zoals het lege vakje in een schuifpuzzel, maar tijdelijker, vervloeiende, een zompige vortex waar je je vinger effen kan instoppen voor het slijm weer alles dichtsmeert

het is rotzooi maar het werkt

er bliept een woord op het scherm

het woord roept een verlangen op

het verlangen is  netjes  uit de geprogrammeerde respons uitgelepeld zodat enkel de lege handelingen overblijven die nog hardgecodeerd waren in het lichaam

in het lichaam zijn alle buffers van het denken door middel van heftige dataflitsen overschreden

een stroomstoot en er flitste iets, er was een geur van solfer

de handen, de armen , niets denkt er nog, alles is nu hoofdgestuurd

de vertakkingen van het kapitale verlopen van de geconnecteerde ogen tot in de fijnste longblaasjes

je lul is een plug, je vagina een sluis, ga & vermenigvuldig u

het  woord dat het verlangen oproept blijkt een link te zijn  naar de slokdarmen van het globale mormel, de blote tentakels van het gulzige kapitaal, de vet glanzende slierten slingeren zich rond de zwellingen van je libido, het oorsuizen neemt gaandeweg toe, de porno zuigt je schermen af, je begint te transpireren als een hand tussen je hemd en je vestje glijdt

men wil je nummer zoals je overal je nummer dient te geven opdat je een nummer zou krijgen waarmee je aanvraag bevestigd kan worden

er bliept een beeld op het scherm

het beeld roept een verlangen op

het beeld blijkt een viraal geinfecteerd bestand, men wurmt toegangspoorten door je klikgedrag, je tijdsverloop wordt dagelijks honderden malen geperforeerd door vijandige wormen, je identiteit is als object de huls van een veld opportuniteiten, je vlees is daarbij louter exces, je wordt verzocht het in je locale supermarkten weg te laten rotten, sterf zoals je wil

hijs je botten in het paradijs (derde level)

het paradijs is het ogenblik waarop je, heel even maar, samenvalt met de strings die door het netwerk razen, de array die je bent, het datacluster dat alweer verbrijzeld wordt

er is geen keuze maar je hebt een optie:

  • open mij (ik ben je woord)
  • bewaar mij (ik ben je lichaam)
  • kopieer mij (tot ik bij je ben)
  • plak mij (in je gezichtenboek)
  • sluit mij af
  • verwijder mij
  • wordt wakker

————-

* geciteerd in Reza Negerestani, Cyclonopedia -complicity with anonymous materials, Melbourne 2008, p.185

Categorieën
lyriek Ruis

zeven zoekresultaten uit het wemelende corpus

’t zijn slappe tijden wat de lyrische productie betreft, dus doen we maar wat oefeningetjes

[oef. 12b: vervolledig de zinssnede in de opgave]
[voor de hand liggende obsceniteiten geschrapt]

als ´t nauwt slinkt alle glorie, doft
het gladde goud &  ’t gulle licht vervalt
tot nijd & pek& droeve duisternis.

als ’t nauwt vergrijst de film,
de korrel krijt verbittering
in droge ogen, het nieuwste beeld
bekrast waar het kan met mat grijs
het nog rollende vertoon waar afloopt
het wulpse lijf b.v. lonkend naar
de zanger die  in elke frame
in scherven angst gespiegeld ligt
te bloeden met zijn klonterige zang & ziet,
hij rekt in de tongloze herfstmonden
het niet te harden schreeuwen uit
over  de ver vergane liefde, zijn ruimte is hol
& leeg maar raak hem niet of ’t schiet onmiddelijk vol
bruisend zuur & zerp als vuur & scherp venijn

als ’t nauwt vertekent elke daad de mens tot mens
& verengt daadwerkelijk de mens zijn wereld tot het resultaat
van daad na daad na daad gedaan op  redeloze mensenmaat

als ’t nauwt herkent men zich nog steeds
het best in wat men ’t ergste haat

als ’t nauwt ziet iedereen zijn ware jacob staan

als ´t nauwt breekt elke mensenvogel de eigen menseneieren
& slurpt een misselijke bibberbek ’t gewin van eerder tijden
gulzig zonder om te zien naar ander, erger lijden

als ’t nauwt verbreken woorden met hun ware zin
de letters één per één tot niemand nog de woorden leest
maar naakte klanken ziet, het dolle brullen
van de slikkerkikker ik

Categorieën
lyriek Ruis

10 seconden sluis

Download de volle 10 seconden van sluis #2

Zoals vertolkt door het voltallige Kesselse Koor van de Verbijsterende Inval. Enkele leden waren net terug van een verzetsvakantie in Tibet, je hoort het er  toch aan.

Categorieën
Grafiek Lopende zaken lyriek Ruis

Betegelde leegte

De leegte spreekt, spreekt leegte tegen mij:
met lippen die aaneengeregen zwoerden zijn
waarachter de woorden verzweren tot stilte.


De stilte ettert, ettert letters uit mijn mond:

– de klinkers slepen zich de stomme klanken uit
& strepen het verlangen in de dode tekens uit

– de medeklinkers schuren zich de wangen open
op het stortbeton waar zij ter onderscheid
neerstorten bij het naaktere talen van de mens
naar namen, ogen, handen, armen of herinnering.

Het licht zomert kortstondig nog
in het reeds halfvergane hoofd.
Vredig verwaaien de bloemen
hun vele blaadjes daarrond:

– zij druipen vochtig op de tongen der verstervingsluchten
– zij glimmen als druppels aan de inzakkende kin

In de volle volte van vernietiging
spreek ik uw namen uit:

de namen kleven de leegte van namen
aan de tegels van de leegte
die de leegte betegelen zodat
er middenin leegte kan ontstaan,

waarin de woorden tranen bloeden,
waarin de mens in stilte kan vergaan.

dv, 2/09/2008 – 13u-14u17
Vrij naar een tekst van Judith V.

Categorieën
Grafiek Links - publicaties Lopende zaken Ruis

SLUIS 012

S L U I S - The Art of Kindling the True Coale, by Lungs
S L U I S - The Art of Kindling the True Coale, by Lungs

Nieuwe mediatiek-generische bestandenreeks in een groene schimmelsleuf van de Kathedraal, inclusief ALFRED’s shortlived love-affaire with HILDA, the fake negro female messiah module en een mooi EINDE.

SLUIS 12
SLUIS 12

Categorieën
lyriek Ruis

Dag

Maar op een dag is je dag
als je dag met een ander
het jij uit een ik door

de pijp uit & je dag is de dag dat je
mij als te min in de hoop
op een degelijk ander
verloor & als pechdier
in schubben & schilfers verjoeg.

je hebt aan jezelf nu wel meer dan  genoeg
maar mijn zaad zit nog diep in het diep
van de laag die ik was
nog voor je dag zich
al lachend ter telling
begaf & jij je een ik & een jij
als gammele stelling beklom & luidop bekloeg:

“Leen mij ogenblikkelijk godverdomme uw rampspoed van liefde
meng mij het melkwit heet in de bloedrode vaten van lust
daar nu tot stank & verdoemenis  ik in de mij toegezegde poelen stagneer. Eerbied

in dichte klodden zal ik veinzen & nagelbebeten berouw. Onder de altijd te korte  luifels
der geneugten mijn kuiten verkrampen mijn pezen verduren & verzandende
onze zielen in hun klieren op de stramme kusten der stilstand stranden
de ijlte in van Afwijzing & Droogte & Eeuwig de Uwe

waar schuifelt de vreze & buikschudt van kilte de hevige hetze rond
het honger hebben des avonds of pleinvrees bij wijle
van onze tienerkinderen & het hijgen alom  om de centen
want van veel hijgen worden
je hijghonden
ter hijging sterker
& sterker &
jonger

Categorieën
Grafiek Links - publicaties Ruis

nieuwe serie eilandverzen

Happiness is het zevende gedicht uit de bundel ‘Islandverse’ van Audacia Dangereyes
dat nu tot  een serie van islandverse impresa is verwerkt.
De formule is simpel: 1 grafietsel op A6 formaat per vers dat de vervaarlijk ogende meid van haar zomers eiland haalde. Er staan nog zo’n 90 gedichten in de bundel.

U kan het resultaat  bekijken via http://islandverse.blogspot.com/

Categorieën
Kathedraalse Leer Lopende zaken Ruis

hactenus hodie op de haciënda

slijpsel van dichtershoofd op een schijfje Van Dale

–> Ik heb dat niet, ik ben niet langer wie ik was.

een debitante zwaait de veelarmige nargileh.
onder de integralen rinkelen betekenisvol
ettelijke getalwaarden voor glaswaren

de betonwarenverdeler verdeelt nu liefdeswaren
schijnwaren zegt u? niet zo volgens
nichasjerwan aka clark de koele nichesman

de slijter van kortbij denkt al langer in erlang –>

———————————————-

UITLEG: Van de input bovenaan (een versje uit mijn Lovecraftteksten hieronder) naar de output via een serie van bewerkingen binnen het database-tooltje dat Van Dale Groot woordenboek der Nederlandse taal heet, versie 1.0.

De stappen tussenin zijn theoretisch alleszins vrij eenvoudig te herleiden tot een algoritme: je neemt delen van de input, daar vorm je dan bv wat anagrammen mee, je selecteert de meest interessante, je springt van lemma tot lemma, je gaat drie stappen hoger of lager in de lemmalijst, enfin dat soort stappen.

Op basis van dat algoritme kan je vrij snel een programmaatje maken dat dan een soort tool ofte hulpmiddel wordt voor ‘digitaal’ of ‘generatief’ schrijven. Huh? wel, iemand suggereerde het onlangs nog op De Contrabas: ‘flarf’ maar dan wat uitgebreider en meer woord- en taalgericht dan het soort opkloppen van het consumentenschuim en het slijm van het excess dat we nu kennen, overigens zeer boeiend allemaal, maar louter technisch geen stap verder * dan de cut-ups van Burroughs.

Is dat dan belangrijk dat ‘louter technische’? Tja, wat heet belangrijk? Daar kan je allicht wel 10 forums over vol discussiëren. Je kan daarentegen ook vlug effie bedenken dat

  • soortgelijke ‘vernieuwingen’ in andere kunsttakken massale budgetten losweken
  • het een erg voorde hand liggende ontdekkingstocht zou zijn
  • onze taal een tegengewicht zou kunnen gebruiken tegen de megabudgetten die er aan het Engels gegeven worden
  • een introductie van functionele ‘poëtische’ algoritmes vanzelfsprekend lijkt in een situatie waarin de hoeveelheid machine-gegenereerd taalgebruik die van het louter menselijk taalgebruik allengs vele malen gaat overtreffen.
  • Poëtische algoritmes komen heus niet van de Outerworld, daar is in eerste instantie niks mysterieus aan. Het gaat in deze context gewoon om een bruikbare manier om stappen te beschrijven die een dichter als ‘tekstverwerker’ doen zou om van input A naar output B te gaan. Wat die dichter daar voor de rest nog aan verbindt, daar wíl ik niet eens aan denken, met dat soort troep sta ik al elke dag op, de reclame is in dezen echt wel beter dan het boek.
  • Functioneel ofte proceduraal, want dichten is een gebeuren. Elk gebeuren kan je vatten in code die dat gebeuren op machinale wijze kan herhalen (zonder daarbij te vergeten dat elke herhaling ook differentie oplevert). Hoho, oké, goed, stop al maar.
  • een database beveiligen enkel zin heeft als ze lucratief kan worden gebruikt
  • nog iets anders want het lijstje mocht niet eindigen met het voorlaatste, dat zou te hard opvallen

En eigenlijk zijn al die bedenkingen weer maar een krampachtig afweren van het fameuze ‘in actie schieten’. Wat wij Vlamingen onder ‘In actie schieten’ verstaan, is op aantoonbare wijze slecht voor de verworven positie. Het schiet op iets dat net lekker mank liep. Scheef in de goeie richting. Ook niet-Vlamingen kennen het probleem, het is in het geheel niet streektaal-gebonden.

In tegenstelling, dus, tot wat sommigen beweren, heb je om zoiets mogelijk te maken geen massa’s poen nodig, of een nieuwbakken instituut ofzo: met een goeie database en een paar dagen programmeerwerk kom je al heel ver. Dus toch weer de poen want je hebt eigenlijk een lexicale database nodig die kwalitatief niet al te veel onder doet voor die van Van Dale?

Het woord is aan de dichters? Don’t be cruel.

verdere lectuur:

–> aaneenvoeging, aangroeiing, aanlokking, aanmelding, aanmeting, aanplakking, aansteking, aanstorming, aantasting, aanvaarding, aanwending, accentuering, achteroverbuiging, achteruitzetting, actualisering, advisering, afbinding, afbreking, afbrokkeling, afdanking, afgrenzing, afkalving, afkanting, afleding, afslijting, afsmeking, afsmelting, afstelling, afstraffing, afstuiting, afwering, afwinding, afzending, atrofiëring, begrenzing, begroeting, behartiging, beïnvloeding, belegering, benadeling, benauwing, beschaming, bespieding, bespoediging, bespotting, bestudering, betiteling, betoning, betrapping, bevlekking, bevoeling, bevoordeling, bewimpeling, bezwaring, bijboeking, bijeenroeping, bijeenvoeging, binnendringing, blokkering, boekstaving, categorisering, completering, computerisering, conservering, delging, diversifiëring, doorbreking, doordrenking, doordringing, doorzetting, doorzijging, doublering, effectuering, etalering, falsifiëring, feestviering, foltering, formulering, generalisering, gevangenzetting, hacking, halvering, herbevriezing, herijking, hermunting, herroeping, herschatting, herscholing, illuminering, indaling, indruppeling, ineenschuiving, ineenstorting, ineenvoeging, inhakking, inkerving, inklemming, inklinking, inkrassing, inkrimping, inkuiling, inlevering, inneming, inpassing, inundering, invriezing, inwerking, inzuiging, juridering, kidnapping, klontering, knieling, knijping, koestering, kolking, kreukeling, lediging, leeghaling, legatering, levendmaking, logenstraffing, loging, loochening, loskoppeling, losmaking, metamorfosering, misdraging, modernisering, nationalisering, nawerking, nazetting, neerdaling, omdraaiing, omhoogleiding, omlijning, omrekening, omschakeling, omscholing, omwending, onderbinding, onderbrenging, onderschatting, ontbladering, ontering, ontgraving, onthutsing, ontkieming, ontluiking, ontmanteling, ontmaskering, ontsnapping, onttrekking, ontvouwing, ontwijking, opberging, opborreling, ophijsing, ophitsing, opmeting, opruiing, opschorting, opslibbing, opslurping, opstoking, optekening, opwarming, overboeking, overgieting, overlading, overmaking, overreding, overreiking, overtroeving, overvleugeling, pensionering, perfectionering, pluralisering, privatisering, purgering, raffinering, redenering, ronddeling, samendrukking, samenkleving, samenklontering, samenpersing, samenroeping, samensmelting, siepeling, situering, specialisering, steniging, stimulering, stroomkaveling, tegensparteling, tegenstreving, teraardewerping, terging, terugwinning, toedeling, toestroming, toevloeiing, toevoering, tuchtiging, typering, uitbakening, uitbanning, uitduiding, uiteendrijving, uiteenplaatsing, uiteenwijking, uitlokking, uitloting, uitmoording, uitpersing, uitstroming, uitwijking, uitwissing, urbanisering, veinzing, veralging, verbouwing, verbroedering, verburgerlijking, verdoeming, vereenvoudiging, verergering, vererving, verflauwing, vergeestelijking, verheling, verinnerlijking, verjaging, verkiezeling, verklikking, verkrijging, verkwijning, vermagering, vermannelijking, vermolming, veronachtzaming, verplanting, verrijking, verruiling, verschaffing, verscheping, verslechtering, verslonzing, versplintering, verstedelijking, verstrijking, vertekening, vertrapping, veruitwendiging, vervrouwelijking, verweking, verwerkelijking, verwijding, verwoording, volvoering, vooroverbuiging, voortteling, voorwending, vredesluiting, vrijspreking, vulgarisering, waaiing, waardetoetsing, walging, weerspiegeling, weerstreving, wegkwijning, wurging, zijging, zwachteling, zwartmaking–>

————————————————————————–

* Verder, overigens, in de zin van waar het sowieso naartoe gaat. ‘k Heb geen flauw idee of dat nu vooruit of achteruit is, ik vrees een beetje dat het alleen maar ‘niet hier’ gaat blijken te zijn. & Als het allemaal goed komt, heeft het allemaal tenminste plezier.

Categorieën
Grafiek Ruis

gelukkig is het weer bijna solden

dv, 2 x A4, houtskool, inkt & stukskens gazet

Categorieën
lyriek Ruis

gewaste versie voor onze snuggere pol

Maar even

Later slaat de regen weer vergeten tempi in zijn ratel op & los:
dan slaat het grijze goed pas uit in ’t ware weigerende zwijgen
Dan kerft dit stilte neer als alomtrent- het bleke niets – kale
huivering van hof & perk – dode paal die tanende het zwart ontvalt.

Later glazen traag de gaten in de gaten tot een diepe glans,-
Later rijgt mijn kind de daden tot een spoor van stof & as,-
Later legt mijn hand de handen op het handelen te staken,-
Later plukken vliegensvlugge vingers pluisjes uit de polka

Polka pol ja polka van mijn liezen. Later laak ik dit getemde
later in de frêle framboïse frots van het vertalersrot, het kot
waarin de boeman van het ik haar klasse op het klateren
van diep verborgen sentimenten stemt. Ik string mij op

Als rode draad tussen de vlezig lillende billen, ik grijp mij in
de tepels van een blonde seksgodin, ik leg mij neer bij dhr Raaf
De Zwarte Veer die later mij als rijm een ik opnaait dat ik in ontrouw
ben ontvallen, diep voor U, een worm & waarheid voor de biograaf.

Categorieën
Links - publicaties Ruis

Liedje van nu

De song Budapest van de Parijse formatie Poni Hoax met guest vocals van ene Olga Kouklaki, de naam alleen al. De softe beelden erbij (geen idee of die door de band zelf zijn gemonteerd) zijn misschien net niet ranzig genoeg, het had wat mij betreft nog iets degoutanter gekund.

Heerlijke song, heel erg nu.

Categorieën
Het Pad Ruis

Liedje van later

(te pasten op een doosje saroma-pudding, bv.)

Later, als je mijn vergeten bent vergeten
& je mijn zwijgen uit je stille heden
als een kriebelkever uit je grijze haren
in de leegte onder af & dood wil slaan,-

Later, als je in de openslaande gaten krijgt
hoe ik mijzelf in nietigheid & stof ontviel
& in je hand je hand als hand kwam leggen
die het ware kloppen voelde telkens van mijn ziel,-

Later, als je ik je elke veer ontzegd heeft
& in de gaten slechts het kille gat je lijf
naar redding uit het lege weg tentak’len wil:
het gapen in van de afgrijselijke dood,-

Dan schiet ik plots weer alle hoeken van de wereldzeeën door,
dan stijgt vierkantig hoog de volle maan met deze ronde glans
dan zing ik ver & hoog & hoor je ’t zachte lied van later dan,
als je mijn vergeten bent vergeten & elke ene glans daarvan.

Categorieën
lyriek Ruis

de doos met uitroeptekens is terug!

Lied is lied

op de wijze van “life is life (nanana nana)”

Zie, je siddert in & bijna uit je vel. Gruwelbel.
Er zit een engel daar van tijd & teveel nijd
te braken. ‘k Hoor zijn vleugels veertjes kraken

in het zoet-geborgen razen van je bloed.
Zoek je toch een lied van eender onverschil:
je bent te laks voor elke dood die zomaar in je wil.

Die wereldlijke haast omgordt jou veel te strak
ik zie je angsten schrik boksen in je beenderzak.
Sta! Stop! Veeg dat mos van je kletterende dak!

Wrijf de hemel uit je oog & zie die blauwe ruimte!
Pak! Veeg! Laak! Maak! Schud! Verstoor! Bestier!

Categorieën
Grafiek lyriek Ruis

lelie lommer laten lik

lelie
lommer
laten
lik

loven
lamme
lozen
lap

levende
lichamen
lille

lopende
lusten
laven