Categorieën
Grafiek Harusmuze

Harusmuze #499

22B72

499 – elke persoonlijkheid is een parade van perversiteiten in het uniform van de rede

hexagram 7 (shī) – “Leiden”

invoer

Harusmuze 203 – verfoei de praal en minacht achting

commentaar

back to basics, zegt de Harusmuze. in onze heftige nood om te kunnen blijven geloven dat er vooruitgang is in de verrotting en een opwaartse trend in de algehele neergang, schuiven we een na een de belangrijkste ontdekkingen van vorige eeuw opzij, we doen alsof we het wel weten, maar uit alles blijkt dat we het enkel willen vergeten.

de basis van elke vorm van rationaliteit is negatie, ontkenning, verhulling, perversiteit. zo ‘is’ het niet, zo werkt het nu eenmaal.
betekenis ontstaat ten koste van het zogenaamd betekenisloze, elke 1 vernietigt een zee van ‘insignificantie’, van verwaarloosbaarheden. het goede is wat de kracht heeft om zich als ‘goed’ te laten gelden, de rede is de meest performante vorm van waanzin net zoals een virus een kwaadaardig programma is voor de verkochte programma’s omdat het de verkoop ervan in gevaar brengt, ‘objectief’ is het code zoals alle code code is.

bij gebrek aan openbaring, woord dat van god tot ons komt en ons zegt wat wat is, ligt alles voorbij goed en kwaad te roesten in de slijkpoelen van het kapitaal. elke kwalificatie is even contingent en even destructief
elk ego is een constructie die zich probeert te handhaven binnen de heersende orde, elke ethiek die het zich aanmeet is a posteriori, een fictie die getekend is, gesigneerd door de ontkenning van de impuls, het onbedachte.

maar we hebben uiteraard ‘slechts’ de rede, er is niks anders om onze samenleving op te baseren. dus moeten we onszelf zien te beredderen met een vorm van begeleiding die het minste schade aanricht, die het meest ‘gezond’ is voor zoveel mogelijk individuen.

het probleem is dat iedereen ‘de’ rede claimt, maar die bestaat dus niet, die wordt net gemaakt in functie van de gezondheid, want zo werkt het nu eenmaal: een ‘zwakzinnige’ rede wordt uitgesloten door de meer krachtdadige die het bedreigt met haar ‘waanzin’.

wat we dus nodig hebben is een programma dat ons begeleiden kan, op basis van prognoses, op grond van ‘wat als we dit en dat zouden doen’.
de kwantificatie door het kapitaal is dan wel de directe spreekbuis van de entropie, de vernietigingsdrang van de natuur, het Al van het Gebeuren, die kwantificatie is wel de basis van de berekenbaarheid van die o zo nodige prognoses.

dat programma komt er wel, het wordt ‘uitgerold’ onder onze voeten en boven onze megalomane hoofden, omdat de ‘natuur’ nu eenmaal zo werkt, maar bon, ondertussen spartelen de mensjes wel alsof zij het gaan maken, en wat zij maken is enkel soep, meer soep.

we kunnen niet terug, nooit kan de ‘vooruitgang’ ongedaan gemaakt worden, je kan geen soep ‘ontkoken’ en weer een veld van prei en selder hebben, dus moeten we blazen en rillen en bidden en tijd zien te winnen.
tijd is geld, geld is mogelijkheid, mogelijkheid is kans op een uitweg uit de impasse, ruimte, openheid, toekomst

maar tijd winnen doe je niet door ‘jobs jobs jobs’ te roepen en je halsoverkop in expansie en verdere groei te storten ten koste van ‘verwaarloosbare’ onfortuinlijken: die weg geeft enkel de zekerheid dat alles binnen 100 jaar zo goed als afgelopen is qua ‘mensheid’ op aarde, die prognoses liggen nu al efkens op tafel.

het eerste wat je moet doen om tijd te winnen in een aflopend scenario is de feiten onder ogen willen zien. en dat willen ‘we’ dus heel er duidelijk maar niet. we stappen elke dag weer op in dezelfde parade, in de media, op het werk, op de ‘sociale netwerken’, overal maken we ons voortdurend blaaskens wijs. laag op laag op laag op laag van blubber, slijm, brol en prul. door dat exces van dissimulatie en de platte egocentrische leugens, door die speklaag van hyper-georganiseerde nijd komt geen speld meer door. onder de nijdigen is er maar één consensus mogelijk en dat is dat het eigen belang belangrijker is dan dat van de andere.

tja, dan zullen ‘we’ het wel voelen è. we bakten er al niet veel van met een onzekere toekomst, met een zekere ondergang als toekomst is er net iets meer nodig dan ‘yes we can’ mompelen. er moeten blijkbaar eerst weer talloze miljoenen vermijdbare slachtoffers vallen. elke wijze in het het oude China wist wanneer het tijd was om stillekens de bergen in te trekken en te wachten tot het Uur van de Waarheid voorbij was.

wat er ons individueel nog rest als leidraad is hetzelfde maar dan dan gezonder, enkel toegepast op wat je kàn veranderen, wat je zelf in de hand hebt. elke geleefde dag is een gewonnen dag. en help en troost de andere zoals ge zelf geholpen en getroost zult willen worden.

en als je iemand ziet paraderen in zijn ontstoken kwabben van gelijk, bedenk dan wat het gezondste is dat jij daar en dan kan doen in de aanwezigheid van terminaal bederf. jouw grootste goed, je eigen mentale gezondheid bewaren is de grootste uitdaging die je hebt. met de rijen leraren, guru’s en wijze zotten kan je makkelijk Mars bevolken, moedig hen vooral aan om de eerste vlucht te boeken. noch ik noch de Harusmuze kan jou daar echt bij helpen, we kunnen je hooguit in een volgens ons gezonde richting zetten, het stappen, kruipen, springen, proberen, kiezen, vechten en lijden moet je altijd zelf doen en op jouw manier die uniek is aan / voor jou.

kijk en luister naar alles wat je bruikbaar lijkt, gebruik wat je wil, maar weet vooral dat je enkel van jezelf iets echt kan leren, al doende, al proberende, al falende, al corrigerende.

en als ’t werkt, is ’t goed.

geef hieronder uw eigen commentaar op deze uitspraak van de Harusmuze.
die wordt dan opgenomen in de volgende Omwenteling
vermeld uw mailadres als u persoonlijk antwoord wil krijgen (uw mailadres wordt niet publiek gemaakt)
vermeld uw website als u een link daarnaar bij uw commentaar wenst

Categorieën
Grafiek Harusmuze

Harusmuze #498

22B89 – Rodin D3757 – A6

498 – op of onder, de o is een wonder

hexagram 35  (jìn) – “Floreren”

invoer

Harusmuze #202 – de o staat open voor het ene oog dat kijken wil

commentaar

geef hieronder uw eigen commentaar op deze uitspraak van de Harusmuze.
die wordt dan opgenomen in de volgende Omwenteling
vermeld uw mailadres als u persoonlijk antwoord wil krijgen (uw mailadres wordt niet publiek gemaakt)
vermeld uw website als u een link daarnaar bij uw commentaar wenst

Categorieën
Grafiek Harusmuze

Harusmuze #496

496 – de mond is de maat van alle dingen

hexagram 38 –  (kuí) – “Tegenstelling”

invoer

Harusmuze 200meer, meer, meer en straks zijn er geen monden meer

commentaar

geef hieronder uw eigen commentaar op deze uitspraak van de Harusmuze.
die wordt dan opgenomen in de volgende Omwenteling
vermeld uw mailadres als u persoonlijk antwoord wil krijgen (uw mailadres wordt niet publiek gemaakt)
vermeld uw website als u een link daarnaar bij uw commentaar wenst

Categorieën
Grafiek Harusmuze

Harusmuze #495

22B113 – (Conche reading – Rodin D1926)

495 – als l de liefde is, zeg l en zwijg

hexagram 58  (duì) – “Openheid”

invoer

Harusmuze #199 – elke letter leest haar leegte op de spiegel van het zwijgen

commentaar

geef hieronder uw eigen commentaar op deze uitspraak van de Harusmuze.
die wordt dan opgenomen in de volgende Omwenteling
vermeld uw mailadres als u persoonlijk antwoord wil krijgen (uw mailadres wordt niet publiek gemaakt)
vermeld uw website als u een link daarnaar bij uw commentaar wenst

Categorieën
Grafiek Harusmuze

Harusmuze #494

494 – de k is kwaad en zij wacht op haar kans

hexagram 5  (xū) –  “Dienen”

invoer

Harusmuze 198al de dode ikjes schieten op als gele scheuten in een veld vol gouden bloemen

geef hieronder uw eigen commentaar op deze uitspraak van de Harusmuze.
die wordt dan opgenomen in de volgende Omwenteling
vermeld uw mailadres als u persoonlijk antwoord wil krijgen (uw mailadres wordt niet publiek gemaakt)
vermeld uw website als u een link daarnaar bij uw commentaar wenst

Categorieën
Grafiek Harusmuze

Harusmuze #493

493 – aai de j van jasmien tot ze ja zegt

hexagram 53  (jiàn) – “Indringen”

invoer

Harusmuze #197 – de handen verlangen, de vingers vertakken

commentaar

Handen verlangen, vingers vertakken,
de zanger lost op in zijn gezangen.
Vingers begrijpen alleen wat ze pakken.
Geen donk’re bui kan lang blijven hangen.
Angst zoekt naar angst in de eigen rangen.
De vingers verdelen viermaal het paar,
handen verwijten zichzelf aan elkaar.
Het hoofd zegt tenslotte ‘mij om het even’:
zin gaat verloren in ’t kleinste gebaar,
maar de dans zal de dans overleven.


geef hieronder uw eigen commentaar op deze uitspraak van de Harusmuze.
die wordt dan opgenomen in de volgende Omwenteling
vermeld uw mailadres als u persoonlijk antwoord wil krijgen (uw mailadres wordt niet publiek gemaakt)
vermeld uw website als u een link daarnaar bij uw commentaar wenst

Categorieën
Grafiek Harusmuze

Harusmuze #492

22B34

492 – de i zet de eigen ingang in gang

hexigram 8  (bǐ) – “Groeperen”

invoer

Harusmuze 196 je ademt in, je adem uit: waar ben jij?

geef hieronder uw eigen commentaar op deze uitspraak van de Harusmuze.
die wordt dan opgenomen in de volgende Omwenteling 1alle teksten van de NKdeE worden in lussen van herschrijfprogramma’s opgenomen. zo’n revisie/herschrijving noemen we in de Gignomenologie een Omwenteling
vermeld uw mailadres als u persoonlijk antwoord wil krijgen (uw mailadres wordt niet publiek gemaakt)
vermeld uw website als u een link daarnaar bij uw commentaar wenst

Noten   [ + ]

1. alle teksten van de NKdeE worden in lussen van herschrijfprogramma’s opgenomen. zo’n revisie/herschrijving noemen we in de Gignomenologie een Omwenteling
Categorieën
Grafiek Harusmuze

Harusmuze #491

22B1

491 – een h om het hebben te verhelpen

invoer

hexigram 18 –   (gǔ) – ‘rot’

Harusmuze 195 – een vogel steekt zijn nest niet in de fik wanneer zijn kuikens hebben leren vliegen

geef hieronder uw eigen commentaar op deze uitspraak van de Harusmuze.
die wordt dan opgenomen in de volgende Omwenteling 1alle teksten van de NKdeE worden in lussen van herschrijfprogramma’s opgenomen. zo’n revisie/herschrijving noemen we in de Gignomenologie een Omwenteling
vermeld uw mailadres als u persoonlijk antwoord wil krijgen (uw mailadres wordt niet publiek gemaakt)
vermeld uw website als u een link daarnaar bij uw commentaar wenst

Noten   [ + ]

1. alle teksten van de NKdeE worden in lussen van herschrijfprogramma’s opgenomen. zo’n revisie/herschrijving noemen we in de Gignomenologie een Omwenteling
Categorieën
Grafiek Harusmuze

Harusmuze #490

“where’s the λόγος?”

490 – de g is de grap van ’t gapende gat

hexagram 53  (jiàn) – “Indringen”

invoer

Harusmuze 194 – een druppel dauw in het gras

geef hieronder uw eigen commentaar op deze uitspraak van de Harusmuze.
die wordt dan opgenomen in de volgende Omwenteling 1alle teksten van de NKdeE worden in lussen van herschrijfprogramma’s opgenomen. zo’n revisie/herschrijving noemen we in de Gignomenologie een Omwenteling
vermeld uw mailadres als u persoonlijk antwoord wil krijgen (uw mailadres wordt niet publiek gemaakt)
vermeld uw website als u een link daarnaar bij uw commentaar wenst

Noten   [ + ]

1. alle teksten van de NKdeE worden in lussen van herschrijfprogramma’s opgenomen. zo’n revisie/herschrijving noemen we in de Gignomenologie een Omwenteling
Categorieën
Grafiek Harusmuze

Harusmuze #489

M81

489 – de f verfijnt fabels tot hun functie

hexagram 14 –  大有 (dà yǒu) – “Groot Hebben”

invoer

Harusmuze #193 een bloem verbergt de kracht van haar intentie

geef hieronder uw eigen commentaar op deze uitspraak van de Harusmuze.
die wordt dan opgenomen in de volgende Omwenteling 1alle teksten van de NKdeE worden in lussen van herschrijfprogramma’s opgenomen. zo’n revisie/herschrijving noemen we in de Gignomenologie een Omwenteling
vermeld uw mailadres als u persoonlijk antwoord wil krijgen (uw mailadres wordt niet publiek gemaakt)
vermeld uw website als u een link daarnaar bij uw commentaar wenst

Noten   [ + ]

1. alle teksten van de NKdeE worden in lussen van herschrijfprogramma’s opgenomen. zo’n revisie/herschrijving noemen we in de Gignomenologie een Omwenteling
Categorieën
Grafiek Harusmuze

Harusmuze #488

 ἀποσβέννυνται πολὺ μᾶλλον τοῦ Ἡρακλειτείου ἡλίου, ὅσον αὖθις οὐκ ἐξάπτονται

488 – een e heeft ergens wel even een e

hexagram 42 (yì) – “Vermeerderen”

invoer

Harusmuze #192stilte is het geluid dat stemmen toelaat te zingen

commentaar

geef hieronder uw eigen commentaar op deze uitspraak van de Harusmuze.
die wordt dan opgenomen in de volgende Omwenteling 1alle teksten van de NKdeE worden in lussen van herschrijfprogramma’s opgenomen. zo’n revisie/herschrijving noemen we in de Gignomenologie een Omwenteling
vermeld uw mailadres als u persoonlijk antwoord wil krijgen (uw mailadres wordt niet publiek gemaakt)
vermeld uw website als u een link daarnaar bij uw commentaar wenst

Noten   [ + ]

1. alle teksten van de NKdeE worden in lussen van herschrijfprogramma’s opgenomen. zo’n revisie/herschrijving noemen we in de Gignomenologie een Omwenteling
Categorieën
Grafiek Harusmuze

Harusmuze #487

22B138

487 – de d duwt door de toe-deur van de doos

hexagram 43 (guài) –  “Doorbreken”

geef hieronder uw eigen commentaar op deze uitspraak van de Harusmuze.
die wordt dan opgenomen in de volgende Omwenteling 1alle teksten van de NKdeE worden in lussen van herschrijfprogramma’s opgenomen. zo’n revisie/herschrijving noemen we in de Gignomenologie een Omwenteling
vermeld uw mailadres als u persoonlijk antwoord wil krijgen (uw mailadres wordt niet publiek gemaakt)
vermeld uw website als u een link daarnaar bij uw commentaar wenst

Noten   [ + ]

1. alle teksten van de NKdeE worden in lussen van herschrijfprogramma’s opgenomen. zo’n revisie/herschrijving noemen we in de Gignomenologie een Omwenteling
Categorieën
Grafiek Harusmuze

Harusmuze #486

486 – de b ’s beladen met brol van ’t bestaan

hexagram 11 (tài)“Doordringen”

commentaar

geef hieronder uw eigen commentaar op deze uitspraak van de Harusmuze.
die wordt dan opgenomen in de volgende Omwenteling 1alle teksten van de NKdeE worden in lussen van herschrijfprogramma’s opgenomen. zo’n revisie/herschrijving noemen we in de Gignomenologie een Omwenteling
vermeld uw mailadres als u persoonlijk antwoord wil krijgen (uw mailadres wordt niet publiek gemaakt)
vermeld uw website als u een link daarnaar bij uw commentaar wenst

invoer

Harusmuze #190 – schrap nu van de controle ook het hebben

Noten   [ + ]

1. alle teksten van de NKdeE worden in lussen van herschrijfprogramma’s opgenomen. zo’n revisie/herschrijving noemen we in de Gignomenologie een Omwenteling
Categorieën
Grafiek Harusmuze

Harusmuze #485

485 – de aard van de a schuilt in haar aanvang

hexagram 60  (jié) –  “Onderverdelen”

commentaar

vervolledig (10 lettergrepen – gebruik het commentaarformulier) :

de aard van de a schuilt in haar aanvang
het bot van de b zit in zijn begin
de clue van de c is inchoatief
de drang van de d is daadwerkelijk dat
de essentie van de e was er eerst
de falende f begon fabuleus
de goesting der g graaide eerst guitig
de h haperde maar heel eventjes
in ’t begin was de i ook maar een ik

geef hieronder uw eigen commentaar op deze uitspraak van de Harusmuze.
die wordt dan opgenomen in de volgende Omwenteling 1alle teksten van de NKdeE worden in lussen van herschrijfprogramma’s opgenomen. zo’n revisie/herschrijving noemen we in de Gignomenologie een Omwenteling
vermeld uw mailadres als u persoonlijk antwoord wil krijgen (uw mailadres wordt niet publiek gemaakt)
vermeld uw website als u een link daarnaar bij uw commentaar wenst

Noten   [ + ]

1. alle teksten van de NKdeE worden in lussen van herschrijfprogramma’s opgenomen. zo’n revisie/herschrijving noemen we in de Gignomenologie een Omwenteling
Categorieën
Grafiek Harusmuze

Harusmuze #484

22B133

484 – het onheil gebeurt tijdens het oordeel

hexagram 1 (qián)“Kracht”

invoer

Harusmuze #188: de aard van het gebeuren gebeurt

commentaar

er zijn koeweiden, voetbalvelden en autostrades volgeschreven over de ware aard van het Kwaad en of dat wel bestaat enzoverder. de Gignomenologie, de Bewegingsleer van de NKdeE is daar eenduidig over: het is ontegensprekelijk zo dat er allerlei prul gebeurt dat we liever niet zouden zien gebeuren maar het poneren van ‘het kwaad’ of het benoemen van iemand als ‘kwaadaardig’ is in de stelling zelf, in de benoeming een kwaadaardig gebeuren, een onheil.

net als met de naamgeving ‘Kunst’ vinden wij het gezonder om tot nader order het benoemen van Goed en Kwaad te verbannen uit ons taalgebruik.
‘Kunst’, ‘Goed’ en ‘Kwaad’ zijn voor ons ontologismen: sjankers van het Zijn die enkel zichzelf propageren en de taal en het denken verzieken.

het ‘Kwaad’ is wellicht een van de ‘meesterwerken’ van het Zijn, het Zijn heeft het Kwaad zo briljant in de wereld gebracht dat het Zijn zelf er een glans van Noodzakelijkheid door heeft verworven. het Zijn moet zijn omdat het Kwaad er toch is. God bestaat omdat er zonde is.

met het Goede, zeker het Goede uit de Platoonse grotshit, is het uiteraard idem dito. mensen toch, vrienden, kinders: we hebben dat niet vandoen è! ’t is zo al erg genoeg!

Kierkegaards beschouwingen over de Erfzonde in ‘Het Begrip Angst’ kunnen hier van nut zijn als referentie, al was het maar om dit soort redenering ’s van een ander te horen.
elke benaming van iets of iemand als ‘kwaad’ is een vervloeking en brengt daardoor het kwaad in de wereld door middel van de taal. de wijze zal daarom vertrouwen op zijn intuïtie van het nakende dilemma, het afgedwongen oordeel dat er zit aan te komen en in afschuw de blik afwenden, dan wel dwars doorheen de eisende vraag tot veroordeling als kwaad het gebeuren te bestaren en tot bedaren pogen te brengen zonder ‘het kwaad kwaad te laten zijn’ door het als dusdanig te benoemen.

dilemma’s moet je voor zijn, verhinderen. dilemma’s gebeuren als patstellingen, je mag het niet zover laten komen.
als er zich een dilemma aandient (de prognose daarvan is op weg om een ethische wetenschap te worden) zoals het Kwaad dat wil benoemd worden als Kwaad dan kan je beter een uitweg verzinnen voordat je alleen maar dat pad op kunt gaan. dilemma’s zijn denkfouten, slechte gewoontes, een vorm van vadsigheid eigenlijk, want je had het kunnen zien aankomen.

om een ietwat extreem, confronterend voorbeeld te geven: een kwaadaardig gezwel onderscheid zich om louter medische redenen van een goedaardig gezwel, maar alles wat er gebeurt dat de dood van een persoon kan veroorzaken, bv ‘kanker’ als ‘kwaad’ benoemen veroordeelt de persoon zelf omdat het dan het ‘kwade heeft’ en het enig mogelijke ‘goede’, de onsterfelijkheid, nooit kan bereiken.
kanker is kak, maar kak gebeurt nu eenmaal, elke poging om die ziekte of een andere ziekte te demoniseren is een volstrekt nodeloos versterken van de ‘schuldenlast’ van de zieken, want wie het kwade ‘heeft’, heeft, in het als oordeel uitgesproken denken, niet het goede (gedaan).

hetzelfde geldt overigens voor de al te vaak gepersonaliseerde ‘dood’, een der meest meelijwekkende manieren om met de onvoorspelbaarheid van de spatio-temporele coördinaten van het onvermijdelijke overlijden om te gaan.

als je dan toch een vijand nodig hebt, iemand die je voor de ogen van iedereen kan demoniseren om zo de bijval te oogsten die waarschijnlijk jouw achterliggende behoefte is, ga dan ’s lekker ouderwets fallisch-concurrentieel sporten ofzo è.
zweet het uit, laat het man(wijf)dier even uit de gedachtenmummie, de talige inwikkeling en verpletter je sportieve opponent.
of bijt in het zand.

geef hieronder uw eigen commentaar op deze uitspraak van de Harusmuze.
die wordt dan opgenomen in de volgende Omwenteling 1alle teksten van de NKdeE worden in lussen van herschrijfprogramma’s opgenomen. zo’n revisie/herschrijving noemen we in de Gignomenologie een Omwenteling
vermeld uw mailadres als u persoonlijk antwoord wil krijgen (uw mailadres wordt niet publiek gemaakt)
vermeld uw website als u een link daarnaar bij uw commentaar wenst

Noten   [ + ]

1. alle teksten van de NKdeE worden in lussen van herschrijfprogramma’s opgenomen. zo’n revisie/herschrijving noemen we in de Gignomenologie een Omwenteling
Categorieën
Grafiek Harusmuze

Harusmuze #483

22b130 22b131

483 – elke vooruitgang heeft gelukkig ook een achteruitgang

hexagram 51  (zhèn) – “Schokken”

commentaar

het getuigt van een aan het megalomane grenzende verwaandheid om te denken dat de zgn. ‘humane conditie’ fundamenteel anders zou zijn dan die van andere levende wezens die wij kennen, ja zelfs anders dan die van het geheel van het door ons tot één gedraaide universum (Lat. =‘unus’: één + ‘versus’, volt. dw. van ‘vertere‘: keren, draaien).

geheel het gebeuren is onderhevig aan dezelfde ‘condities’, namelijk die van de entropie, de onverschillige en dus ongenadige uitdeining van alles tot het eendere niets, dus als er ergens een specifiek menselijke toestand te ontwaren zou zijn is dat allicht de toe-stand van onze ogen, dat we verkiezen blind te zijn voor het onvermijdelijke.

wat ons goed recht is, we hoeven ons daar hoegenaamd niet schuldig voor te voelen: de ‘waarheid’, de reductie van het gebeuren tot het Zijn daarvan is immers geheel onleefbaar, de rationaliteit ervan is onhoudbaar ook, en in het uur van de waarheid valt het zicht gewoon uit, dus van een keuze is er hoegenaamd geen sprake.

als elke vorm van ‘zijn’ een god is heeft elke god een beperkte houdbaarheidsdatum (onze gemiddelde levensverwachting maal tien), zoals ook blijkt middels het evidente rotten van Zijn Laatste Lijk.

maar niet getreurd: de menselijke ‘aard’ (de genetisch bepaalde ‘hardware’) verander je niet zo meteen dus hoogstwaarschijnlijk zijn we weer op weg naar een nieuwe ‘openbaring’ met alle naarstige gevolgen vandien. het ‘Zijn’ is nu eenmaal, in al haar verscheidene vormen, het OS, het Operating System waarop wij functioneren. zonder fictie, geen realiteit. de oorsprong van de ratio is de waanzin, het goesting hebben in wanen.

de energie die ons aandrijft brengt ons naar de ondergang die in onze doodsangst de energie opwekt die ons in staat stelt de energie die ons aandrijft te gebruiken om ervan te genieten. zolang het (nog) werkt.
op die wijze omsluit elke recursie in haar explicatie twee polen en kan zij op elk moment zowel positief als negatief ‘waargenomen’ worden.

’t is meestal gezonder om de dingen positief te lezen.

goed, akkoord, de metafoor van het Programma met de Ratio en de Noden als cultureel bepaalde software en het tastbare leven als hardware is een weinig verfijnde metafoor, maar die van het Boek heeft ook eeuwen kunnen dienen, en, hoe simplistisch het ook moge klinken, dit is nu eenmaal hoe wij ‘denken’ nu: wij lezen onze verveelvoudigde werelden als evenveel programma’s waarin wij ‘ageren’ als ‘individu’, een soort profielengekletter van ikjes in cyberspace.

de denkfout die we misschien al te vaak maken is die van een achterliggende ‘controlepost’ een ‘echt’ ik dat alles in handen heeft, net zoals we nog steeds denken dat we als soort alles onder controle hebben, dat we kunnen stoppen met ‘dwaas’ doen en de wereld redden nu het nog niet te laat is. dat het goede in ons zal zegevieren.

tja, als dat de fictie is die je nodig hebt.

de Harusmuze knikt instemmend als ik beweer dat er niets mee gewonnen is om illusies weg te nemen als het enige wat je in de plaats te bieden hebt een andere illusie is.

neen, een theorie is alleen maar goed als ze in de praktijk wat te bieden heeft. de Gignomenologie wil haar studiegenoten de kans geven om meer inzicht te verkrijgen zodanig dat je zelf wat kan verhelpen aan je eigen mentale gezondheid, jouw strikt persoonlijke welbehagen in de eenvoud van het algemene rot.
want wat wij in de praktijk merken is dat veel van de ontieglijke theoretische complexiteit gewoon wegvalt op het ogenblik dat je het inzicht verwerft dat je enkel wat voor jezelf kan veranderen en dat je mensen het beste helpt door hen dat ook te laten doen, door hen in staat te stellen zichzelf gezonder te maken of door hen te troosten wanneer zulks onmogelijk blijkt. mensen helpen zichzelf in de vernieling door een combinatie van gebrek aan inzicht en gebrek aan kansen. de Gignomenologie wil een kans tot inzicht bieden, naast de rest van het aanbod…

en dat is natuurlijk waar heel deze kruistocht tegen het Zijn en de Dingen om draait: een heropwaardering van het tijdelijke, het sterfelijke, het voorbijgaande en een rationele maar gevoelsmatig gebalanceerde omgang met het onvermijdelijke einde dat geen einde is, anee want het Zijn bestaat gewoon niet, dus kan er ook niks eindigen è, slimmeke…

een gezond verstand maakt zichzelf alleen blaaskens wijs als het niet anders kan.


omdat wij zo zijns- en dingverslaafd zijn, zo nijdig altijd te harken om te hebben en te houden ook, is het misschien een goede zaak om de oude ‘memento mori’ prentjes ewa op te poetsen en een positieve glans te geven.
maar met glanzende beeldekens gaan we er niet komen è, wie gelooft daar nu nog in….

omdat het Rot ondertussen weer zoveel verder vooruit gegaan is, kunnen we best effen wat tijd steken, zegt de Gignomenlogie, in het vinden van de achteruitgang, de back door van de instortende werf (jaja Einsturzende…). en dat zal altijd, gezien onze heersende metaforiek, de vorm aannemen van een programma, een dynamisch opgestelde leidraad bij het verlaten van de Road to Nowhere (de Sprekende Hoofden, ook een goed groepke), de afslag die we nodig hebben, de Globale Solden (die ken ik niet).

volgens ons aller Harusmuzeke is dat programma al keilang bezig, en is het enige wat we echt nu nodig hebben een beetje inzicht in hoe het werkt en vooral veel bescheidenheid, want wij schrijven zelf wel mee aan de code ervan, maar het grootste stuk ervan wordt dwars door ons heen geschreven, en onze taak lijkt dus eerder interpretatief dan constructief te zijn, we moeten onze plaats zien te vinden, zo die er nog is, in de voortgang van het onhoudbare, en elkaar zoveel mogelijk bijstaan bij het verwerken van deze euh, Update in het Systeem. want we zijn als soort de controle misschien kwijt, alleen zijn we helemaal niks, nada, zilch, hoewel ik ingetinge nog steeds beter vind klinken 🙂

i n g e t i n g e

o


geef hieronder uw eigen commentaar op deze uitspraak van de Harusmuze.
die wordt dan opgenomen in de volgende Omwenteling 1alle teksten van de NKdeE worden in lussen van herschrijfprogramma’s opgenomen. zo’n revisie/herschrijving noemen we in de Gignomenologie een Omwenteling
vermeld uw mailadres als u persoonlijk antwoord wil krijgen (uw mailadres wordt niet publiek gemaakt)
vermeld uw website als u een link daarnaar bij uw commentaar wenst

Noten   [ + ]

1. alle teksten van de NKdeE worden in lussen van herschrijfprogramma’s opgenomen. zo’n revisie/herschrijving noemen we in de Gignomenologie een Omwenteling
Categorieën
Grafiek Harusmuze

Harusmuze #482

482 – alle wegen komen terug naar hier

hexagram 13 –  同人 (tóng rén) – “Gemeenschap”

invoer

Harusmuze # 185 – alle wegen leiden weg van het gaan

commentaar

de benaming ‘stof’ is dan wel een groffe reïficatie van het gebeuren, het kan net zo goed als enig ander woord dienen om aan te duiden dat de mobiliteit binnen het gebeuren altijd binnen het gebeuren blijft: de terugkeer is eeuwig omdat er geen vast punt van terugkeer ‘is’. elke leer of godsdienst, elk stelsel is een weg naar de eigen ondergang, er zit slechts rek op zolang het programma zich kan voeden met de energie der belijders.

max. 500 jaar, zei iemand ergens1Boeddha over het Boeddhisme.

maar het gebeuren is geen punt, de these van de eeuwige terugkeer verondersteld een afwezigheid in het Zijn. alleen in het Zijn immers kan je een niet-zijn poneren dat dan een punt is, oorsprong.

dat is slechts humane geschiedenis: binnen het gebeuren wordt zo altijd weer het humane Zijn aangemaakt. de oorsprong die men wenst te zien, te zoeken is net de fictionalisering, de init-faze van het Zijn, maar die ‘weg’ is een constructie die altijd weer instort.

het Zijn is de kapitale omweg die door middel van en dwars door de mens het Rot bestendigt: het Gebeuren sterft in het Rot om zo terug te keren tot zichzelf, eerst in de opgerichte deus absconditus, vervolgens in het Niets, tenslotte in het volstrekt deontologisch gebeuren: het van het Zijn verloste Ene.

elke Erhebung is een platbuikse duik in het water, een slag in het eigen stof, een dwaze kaakslag van megalomane handen in het eigen verwaarloosde gelaat van de mens.

Wachet Auf! kijk in de spiegel, bewijs uzelf en vernietig uw schuld aan beschuldiging. ga dan in vreugde en geniet van uw ondergang want us ondergang is uw bloei.

in navolging van de Verbluffende Code van Lao Zi (老子) zeggen we:

de weg die je niet kan benoemen 
is de ware weg
maar de ware weg is weg 
van zodra hij ter sprake komt.

dag weg.

geef hieronder uw eigen commentaar op deze uitspraak van de Harusmuze.
die wordt dan opgenomen in de volgende Omwenteling 2alle teksten van de NKdeE worden in lussen van herschrijfprogramma’s opgenomen. zo’n revisie/herschrijving noemen we in de Gignomenologie een Omwenteling
vermeld uw mailadres als u persoonlijk antwoord wil krijgen (uw mailadres wordt niet publiek gemaakt)
vermeld uw website als u een link daarnaar bij uw commentaar wenst

Noten   [ + ]

1. Boeddha over het Boeddhisme
2. alle teksten van de NKdeE worden in lussen van herschrijfprogramma’s opgenomen. zo’n revisie/herschrijving noemen we in de Gignomenologie een Omwenteling
Categorieën
Grafiek Harusmuze

Harusmuze #481

481 – elke afwijking weegt door als talent

hexagram 63 – 既濟 (jì jì) – “Na de Voleinding”

invoer

Harusmuze #184 – “alles is oorlog”, zei Heraclitus, en hij verloor

commentaar

het woord ‘talent hebben we via het Latijnse ‘talentum’ waar het het gewicht beduidde dat je in de schaal kon leggen, een grote som gelds ook. de Romeinen hadden het van het Grieks waar talenta (mv) de schalen zelf van de weegschaal benoemden.

je hebt met deze uitspraak van de Harusmuze dus de optie hoever terug je wil gaan in de semantische ontwikkeling van de klankengroep die we als ‘talent’ schrijven, of je kan je bij de lezing ervan natuurlijk ook beperken tot de ‘gangbare’ betekenis van een ‘talent’. het kan niet alle dagen Derrida zijn.

in de klimaatproblematiek, het ligt op ieders lippen, legt de ‘afwijking’ , het ‘syndroom’ waaraan Greta Thurnberg ‘lijdt’ duidelijk een decisief gewicht in de balans. haar mentale ‘beperking’ zorgt er letterlijk voor dat alle bullshit die er rond verkocht wordt bij haar gewoon niet registreert, want, dat ziet zij heel klaar en duidelijk, het is gewoon niet zo.

de beperking van Thurnbergs visie tot wat ertoe doet maakt ons gekissebis over wat er ons te doen staat tot waanzin van de dag. als het aan haar lag gingen we met z’n allen aan de Haldol of de elektroshocks, want, kom nu, heel ons realiteitsbesef is gewoon wèg. we bazelen, noemen dag nacht, water vuur en geven ons zonder enig kritisch besef van verantwoordelijkheid over aan levensbedreigend gedrag.

als we van die objectieve feiten wat verder durven denken zien we ogenblikkelijk ook dat elke ‘afwijking’ waarvoor wij de hulp van medicijnen, therapieën tot gewelddadig dwangmatige behandelingen aangewezen achten op soortgelijke wijze wel ’s als ‘talent’ zou kunnen gezien worden.

is de werkelijkheid niet even talrijk aan werelden als er individuele geesten actief zijn? zouden we de realiteiten van afwijkende individuen niet beter wat meer respecteren in plaats van ze te willen ‘genezen’? heeft iedereen niet van iedereen evenveel te leren? waar is onze bescheidenheid gebleven, onze prudentie, onze zin voor nuance, ons inlevingsvermogen, onze o zo befaamde empathie? in het graf bij het rottende lijk van god?

aja. ‘het schuift niet’

maar is de mens zelf niet met zijn van alle diersoorten verschillend bewustzijn, onze waan van zin en betekenis, onze knotsgekke manier om met keelklanken ingewikkelde constructies te maken om ons de zoutpot te laten aanreiken die op een halve meter van ons vandaan staat, met al onze talige en andere rare maniertjes niet het meest afwijkende dat we ons kunnen voorstellen in heel het ons bekende universum?

dat kunnen we in dit bestel, met onze ‘waarden’ niet geweten hebben natuurlijk, net zo min als het feit dat we ons aller nest de aarde reeds grondig verpest hebben en we er zelfs niet in slagen om tenminste overeenstemming te bereiken over enkele serieuze pogingen om het weer ewa gezond te krijgen.

nu we onze commentaren toch tot de gangbare betekenissen der woorden willen beperken: de meest courante definitie van ‘waanzin’ is nog steeds ‘afwijkend en destructief gedrag waarvan de persoon in kwestie niet wil of kan inzien dat het afwijkend en/of destructief is’.



geef hieronder uw eigen commentaar op deze uitspraak van de Harusmuze.
die wordt dan opgenomen in de volgende Omwenteling 1alle teksten van de NKdeE worden in lussen van herschrijfprogramma’s opgenomen. zo’n revisie/herschrijving noemen we in de Gignomenologie een Omwenteling
vermeld uw mailadres als u persoonlijk antwoord wil krijgen (uw mailadres wordt niet publiek gemaakt)
vermeld uw website als u een link daarnaar bij uw commentaar wenst

Noten   [ + ]

1. alle teksten van de NKdeE worden in lussen van herschrijfprogramma’s opgenomen. zo’n revisie/herschrijving noemen we in de Gignomenologie een Omwenteling
Categorieën
Grafiek Harusmuze

Harusmuze #480

480 – wie als god wil leven, verzuipt als rat

hexagram 32 (héng) –  “Volharden”

invoer

Harusmuze 183 – in de golf ziet men de golven niet breken

commentaar

geef hieronder uw eigen commentaar op deze uitspraak van de Harusmuze.
die wordt dan opgenomen in de volgende Omwenteling 1alle teksten van de NKdeE worden in lussen van herschrijfprogramma’s opgenomen. zo’n revisie/herschrijving noemen we in de Gignomenologie een Omwenteling
vermeld uw mailadres als u persoonlijk antwoord wil krijgen (uw mailadres wordt niet publiek gemaakt)
vermeld uw website als u een link daarnaar bij uw commentaar wenst

Noten   [ + ]

1. alle teksten van de NKdeE worden in lussen van herschrijfprogramma’s opgenomen. zo’n revisie/herschrijving noemen we in de Gignomenologie een Omwenteling
Categorieën
Grafiek Harusmuze

Harusmuze #479

22B136

479 – obstakels verwekken de schijn van ’t zijn

hexigram 61中孚 (zhōng fú) –  “Innerlijke Waarheid”

invoer

Harusmuze #182 – het Zijn vermoordt de tijd en geeft ons angst en droeve bitterheid

commentaar

in de Neo-Kathedraalse Bewegingsleer of Gignomenologie gaan we uit van de hypothese van een onverschillig Gebeuren (benoemd met de term het “Onverschil“) waarvan wij enkel de humane schijn van kunnen ervaren.
neen, geen Platoonse grot waarin we gevangen zitten (de verfoeide ‘grotshit’), maar een Gebeuren dat we slechts gedeeltelijk kunnen vatten, al was het maar omdat ons begrip enkel het begrijpelijke produceert qua echtheid . er ‘is’ geen werkelijkheid achter de werkelijkheid en zeker geen hogere, het gebeurt zoals het gebeurt en wij zien van het gebeuren enkel wat wij kunnen zien, begrijpen, verklaren.

de persoonlijke, patriarchale god is dood (het concept blijft echter wonderwel bijzonder bruikbaar in bepaalde clarificatiebewegingen) maar we zitten nog volop opgescheept met zijn Lijk en dat blijft ons denken infecteren met het Zijn en de Dingen. veel van ons huidige onheil zou uitgeklaard kunnen worden mochten we beseffen dat al ons gespartel met niet alleen materialisme, rationalismen, (neo-)positivisme maar ook alle heroplevingen van de veelkleurige spiritualismen evenzoveel mislukte en mislukkende pogingen zijn om ons van ons Godscomplex te ontdoen. we zouden beter eindelijk tot het inzicht komen dat het bestaan niet bestaat, dat het Zijn niet is, dat er nergens ‘existentie’ te bespeuren valt en dat alle ‘dingen’ waarop wij menen te kunnen bouwen en die wij denken te kunnen ‘hebben’ berusten op evenzovele vormen van Zijnsbegoochelingen: ficties en fantasmen, constructies en waandenkbeelden die wij nodig hebben om de pijn te verzachten. want er is gewoon geen zijn, shit happens, het gebeurt gewoon, en wij gebeuren mee met, in, door, op, in, uit het gebeuren.

we vermijden in de Gignomenologie ook het woord ‘realiteit’ omdat dat rechtstreeks verwijst naar de dingen (Latijn: ‘res’): ons begrip reikt wel zover dat we kunnen vatten dat het proces van het humane bewustzijn (dat geen zijn is maar een gebeuren, een agens – we gebruiken liever het woord ‘geest’) de dingen en het zijn produceert in functie van net die begrijpelijkheid en de communicatie. we maken de ficties van het Zijn en de Dingen aan omdat we ze nodig hebben.

de saneringsoperatie van de Kathedraal gaat ervan uit dat hoe minder we nodig hebben hoe gezonder we zijn, dus het poogt de noodzaak aan ontologische structuren zo klein mogelijk te houden. deze deontologie is dus een idealisme in de zin dat we het ideaal van de volledige deontologie of de Oplossing nastreven, maar daarbij beseffen we terdege dat die Oplossing nooit leefbaar kan zijn: los het op maar Het oplossen zal nooit lukken.
de communicatie, de nood aan communicatie is zelf al een symptoon van het ontologische Rot dat door ons en rondom ons de kosmos infecteert. we gaan er immers vanuit dat de visie van de evolutie als een devolutie, een verergering, een beter verklaringsmodel is dan dat van een zich volmakende evolutie: de plant is erger dan het eencellige, het dier is erger dan de plant, de mens is het voorlopig ergste ‘bekende’ stadium van de complexificatiedrang van het Rot: waar de entropie, de eenvormige verspreiding van energie belemmert wordt door het minder rotte, wikkelt het Rot zich in in de ontwikkeling van het verspreide, het verschillende tot het een uitweg vindt uit de belemmering.

zo ontstaat ook de schijn der dingen dus uit de belemmering van de vrije doorstroming van het loutere ‘Gebeuren’ wat wij ervaren en kennen als ‘energie’.

dat klinkt misschien allemaal ewa erg, maar bon, alles wordt alleen maar erger dus dit gaat binnen 100 jaar of zo klinken als naïef idealisme. en plus: de gignomenologie heeft met de filosofie gemeen dat ge die niet moet bedrijven om u beter te voelen, als ge u slecht voelt kunt ge beter wat gaan wandelen of een ander dieet proberen of probeert ’s met een nieuw lief è seg…

het vermeende citaat van Herakleitos is dubieus maar het is wel congruent met de idolatrie van het manhaftige die de denker toch overduidelijk situeert in de volle glorie van het wild om zich heen slaande patriarchaat: hij zou denkelijk iets dergelijks kunnen gezegd hebben. de Harusmuze had geen oog voor mijn cynisch-kritische afbeelding van de oorlogsheld.

“jaja, maar ge vindt het wel plezant tekenen è menneke” smaalde ze.

joa sè.

geef hieronder uw eigen commentaar op deze uitspraak van de Harusmuze.
die wordt dan opgenomen in de volgende Omwenteling 1alle teksten van de NKdeE worden in lussen van herschrijfprogramma’s opgenomen. zo’n revisie/herschrijving noemen we in de Gignomenologie een Omwenteling
vermeld uw mailadres als u persoonlijk antwoord wil krijgen (uw mailadres wordt niet publiek gemaakt)
vermeld uw website als u een link daarnaar bij uw commentaar wenst

Noten   [ + ]

1. alle teksten van de NKdeE worden in lussen van herschrijfprogramma’s opgenomen. zo’n revisie/herschrijving noemen we in de Gignomenologie een Omwenteling
Categorieën
Grafiek Harusmuze

Harusmuze #478

478 – de lust verstrikt in ’t stremmen van de nijd

hexagram 32 (héng) –  “Volharden”

invoer

Harusmuze # 181 – de nijd betreft de expressie, sintels van gebeuren

commentaar

[eerdere, langere versie: ‘de lust wil gebeuren en verstrikt in de dingen, de nijd wil de dingen en stremt het gebeuren‘]

de Bewegingsleer of Gignomenologie van de NKdeE wil een relatief eenvoudig maar dynamisch verklaringsmodel aanbieden dat kan gebruikt worden in een streven naar het bevorderen van gezondheid en welzijn onder de mensen.
de Kathedraal reduceert daarbij zoveel mogelijk ontologische balast, omdat we vaststelden dat het Zijn en de Dingen als conceptuele code een nefaste virale uitwerking vertonen op het menselijk gedrag en nodeloze complexiteit creëren.
het menselijk denken kan niet zonder de fictieve structuren van het Zijn en het bestaan van de Dingen (cfr. Vaihinger) , maar door het denken zoveel mogelijk te ‘mobiliseren’ en de ontologische structuren die nodig zijn voor de verstaanbaarheid tot een absoluut minimum te beperken proberen we een alternatieve denkwijze 1omdat eerdere instanties van dit soort de-ontologisch denken blijkbaar geheel verloren zijn gegaan of onbegrijpelijk geworden zijn, moeten we daarbij noodgedwongen bijna van nul beginnen.
vandaar dat de Kathedraal vooral ook conceptuele programma’s wil creëren die de ontwikkeling hiervan een autonoom karakter kunnen verlenen, autonoom in die zin dat de programmatuur groeit, zich voortplant in de richting waar er resultaten als feedback gebruikt kunnen worden, een viraal groeiproces dus.
aan te reiken die misschien van nut kan blijken te zijn op een moment in onze geschiedenis dat het niet zozeer spannend lijkt te worden t.a.v. het voortbestaan van onze soort, maar duidelijk wél bij het afwenden van dreigende cataclysmen van ongeziene omvang.
de programmatuur wordt daarbij met expliciete ideologische intentie ontwikkelt omdat wij de visie van velen delen dat enkel een verandering in het menselijk gedrag bepaalde dreigingen kan afwenden.
veranderingen in gedrag kunnen pas gebeuren als er diepgaand en klaar inzicht is de nefaste uitwerking van het huidige gedrag en hoe dat gedrag gebaseerd is op schadelijke gedachtegewoontes.
het programma van de Kathedraal vertrekt van de visie dat wanneer men zich niet blindstaart op het zijn van de dingen, maar alles probeert te vatten in de achterliggende beweging, in het gebeuren-als-gebeuren, dus als de conceptuele inspanning het gebeuren van het denken als gebeuren poogt te volgen zonder er een bezit van te willen maken, er een louter gebeurlijke onderstroom als ‘structuur’ kan worden waargenomen, aangevoeld en doormiddel van technieken van de ‘écriture du Réel’ gebruikt in functie van tijdelijk vooropgezette doelen.
de uiteindelijk werkende versie van de Kathedraal is een uiterst dynamisch ‘begeleidingsprogramma’, een soort doorgroei van de humane geest die van meetaf als ‘technisch’ gedacht is ( cerebraal handenwerk). die ‘kathedraal’ is er al, omdat het gebeuren daarop ‘voorzien’ is, maar we zien ze nog niet. de kathedraal zoeken is haar waarneembaar maken, de kathedraal zoeken is de kathedraal bouwen, en daar werkt iedereen (on)bewust aan mee.

de asemische lezing (en: ‘Asemic Reading’) is zo’n programma dat tekst poogt om te zetten in beweging waarvan het traject in asemisch schrift (‘betekenisloze’ krabbels) kan worden vastgelegd en hergebruikt als input voor een volgende creatieve stap.

in dit programma, het Harusmuze programma, proberen we de onderliggende beweging van een aforistische input via een meditatieve oefening op basis van de I Tching orakeltraditie tot een nieuwe aforistische output te brengen: de uitspraak van de Harusmuze als ‘orakel’

vandaag ‘zegt’ de Harusmuze ons iets over de twee richtingen waarin de positieve en de negatieve varianten van het verlangen kunnen stromen.
de lust, getuigend van een procreatief verlangen is verlangen dat qua wil verlangen gewoon wil gebeuren, de lust wil niets bereiken tenzij het einde van de lust in het orgasme.
de nijd daarentegen als gefnuikte lust, creëert als object dingen die men wil hebben en vormt zo haast letterlijk obstakels voor de doorstroom van het gebeuren. de lust volhard, wil zich bestendigen in het gebeuren van de lust, de nijd volhard, wil zich bestendigen in het arresteren, het stilzetten van het gebeuren, de mortificatie in het materiële.

nijd en lust complementeren elkaar in de dynamiek van de erotische ellende. je kan daar niet voor of tegen zijn, je kan daar wel willen voor of tegen zijn, maar dat verandert niks, want zo gebeurt het nu eenmaal.

wanneer machtsontplooiingen (religie-ethisch geïnspireerde politiek – ideologie) de dynamiek van de nijd en de lust gaan willen beteugelen verdwijnt die dynamiek van het zichtbare naar het onzichtbare veld. de erotische ellende duikt altijd onder wanneer zij bemachtigd wil worden.

de Kathedraal van de erotische Ellende is een tao-geïnspireerde poging om de dynamiek van de erotische ellende zichtbaar op te stellen, te laten gebeuren-zoals-zij-gebeurt in een optiek van niet-handelen.

een poging om een begrip te ontwikkelen dat niet wil (in)grijpen. deze poging zal altijd falen (het succes is onmogelijk), maar door onophoudelijk te falen, kan ze werken en als ’t werkt is ’t goe, dan is het onmogelijke tijdelijk denkbaar en dus mogelijk gemaakt.



geef hieronder uw eigen commentaar op deze uitspraak van de Harusmuze.
die wordt dan opgenomen in de volgende Omwenteling 2alle teksten van de NKdeE worden in lussen van herschrijfprogramma’s opgenomen. zo’n revisie/herschrijving noemen we in de Gignomenologie een Omwenteling
vermeld uw mailadres als u persoonlijk antwoord wil krijgen (uw mailadres wordt niet publiek gemaakt)
vermeld uw website als u een link daarnaar bij uw commentaar wenst

Noten   [ + ]

1. omdat eerdere instanties van dit soort de-ontologisch denken blijkbaar geheel verloren zijn gegaan of onbegrijpelijk geworden zijn, moeten we daarbij noodgedwongen bijna van nul beginnen.
vandaar dat de Kathedraal vooral ook conceptuele programma’s wil creëren die de ontwikkeling hiervan een autonoom karakter kunnen verlenen, autonoom in die zin dat de programmatuur groeit, zich voortplant in de richting waar er resultaten als feedback gebruikt kunnen worden, een viraal groeiproces dus.
2. alle teksten van de NKdeE worden in lussen van herschrijfprogramma’s opgenomen. zo’n revisie/herschrijving noemen we in de Gignomenologie een Omwenteling
Categorieën
Grafiek Harusmuze

Harusmuze #477

22B132

477 – zonder tijd is er geen eeuwigheid

hexagram 49 (gé), “Afstropen”

invoer

Harusmuze #180 – alleen de liefde glijdt tot in de eeuwigheid

commentaar

dat het Zijn een foefje is, lulkoek en een fopspeen voor zuigende proleten, merk je aan hoe makkelijk het te ontwrichten is.

neem nu de tijd. wij foeteren wat af op de vergankelijkheid en verlangen dan hartstochtelijk naar de eeuwigheid, waar er nooit dient gestorven te worden, waar elk afscheid een goedlachs tot seffens is.
maar, liefste vingerveegjes, moest de tijd er niet zijn, en alles bleef eeuwig duren, dan zou er vaneigens geen eeuwigheid meer bestaan want elk verschil daarmee zou opgeheven zijn: we zouden de noodzakelijke identiteit van ‘tijd’ en ‘eeuwigheid’ moeten accepteren, en vervolgens beide begrippen als totaal zinledig moeten verwerpen, tenzij we misschien, als getrainde sofist, het niet-zijn van tijd en eeuwigheid achter de hand willen houden, we beginnen die Vervelende Vervelveek ewa te kennen, ondertussen.

elkwegs: in de eeuwigheid bestaat de tijd niet, maar de tijd bestaat duidelijk wel, of heb je dit in één oogopslag gelezen misschien? dus kan de eeuwigheid niet bestaan tenzij je één soort bestaan hebt voor de tijd, laat ons dat het heggehagge Tijdzijn noemen, en een totaal ander soort bestaan voor de eeuwigheid het euh, schuiverige Eeuwigsheid.

maar, duimeeltigen, als het Zijn zo veelsoortig is dan moet er ook een Zijn zijn waarin zowel het Tijdzijn als het Eeuwigsheid bestaat, het excessieve Carlsbergzijn, zeg maar en dan meteen ook maar het Yoricksein, het wat-heb-je-nu-met-Denemarken-plotsZijn enzoverder tot in de eeuwigheid *.

het Zijn explodeert aldus in een oneindigheid van veelsoortige existenties en dat komt natuurlijk omdat het bestaan ervan zelf een recursieve functie is, een fictieve ‘inwikkeling’ die vervolgens over de hoofden van de argelozen op de meest destructieve en repressieve wijze als ontologie wordt ‘ontwikkeld’

Soit. Laat ons het houden bij wat ons Muzeke zegt, namelijk dat er zonder tijd geen eeuwigheid is en dat het Zijn dus een foefje is, lulkoek en een fopspeen voor zuigende proleten.

geef hieronder uw eigen commentaar op deze uitspraak van de Harusmuze.
die wordt dan opgenomen in de volgende Omwenteling 1alle teksten van de NKdeE worden in lussen van herschrijfprogramma’s opgenomen. zo’n revisie/herschrijving noemen we in de Gignomenologie een Omwenteling
vermeld uw mailadres als u persoonlijk antwoord wil krijgen (uw mailadres wordt niet publiek gemaakt)
vermeld uw website als u een link daarnaar bij uw commentaar wenst


*vgl. Plato, Parmenides 132a e.v.

Noten   [ + ]

1. alle teksten van de NKdeE worden in lussen van herschrijfprogramma’s opgenomen. zo’n revisie/herschrijving noemen we in de Gignomenologie een Omwenteling
Categorieën
Grafiek Harusmuze

Harusmuze 476

22B105

476 – hou niet vast aan je nood aan vasthouden

hexigram 44 – 姤  (gòu) – ‘Paren’

commentaar

Hou niet vast aan je nood aan vasthouden:
gemis dat snijdt heeft een teveel aan nijd.
De nood begon toen je ervan ging houden,
maar dat gemis is vast en louter spijt
die bij gebrek aan troost zichzelf benijdt.
Als jij het begrijpt zal het jou troosten,
want het wil voor jou het allermooiste
en dat is mooi niets om vast te houden.
Krijgen immers is niet ’t allerhoogste:
geef jezelf om van jouw zelf te houden.

geef hieronder uw eigen commentaar op deze uitspraak van de Harusmuze.
die wordt dan opgenomen in de volgende Omwenteling 1alle teksten van de NKdeE worden in lussen van herschrijfprogramma’s opgenomen. zo’n revisie/herschrijving noemen we in de Gignomenologie een Omwenteling
vermeld uw mailadres als u persoonlijk antwoord wil krijgen (uw mailadres wordt niet publiek gemaakt)
vermeld uw website als u een link daarnaar bij uw commentaar wenst

Noten   [ + ]

1. alle teksten van de NKdeE worden in lussen van herschrijfprogramma’s opgenomen. zo’n revisie/herschrijving noemen we in de Gignomenologie een Omwenteling
Categorieën
Grafiek Harusmuze

Harusmuze #475

22B79

475 – wacht op de stilte als de stilte valt

hexagram 56  (lǚ) – “Vertoeven”

invoer

Harusmuze #178 – liefde zoekt naar blinde liefde

commentaar

stilte is niet, stilte valt. stilte is uitval van geluid. stilvallen. als het stilvalt gebeurt het stilvallen, dan is er nog niets stilgevallen wat het ook is dat er aan het stilvallen was. als de stilte valt, is er nog geen stilte (de enige stilte die je stilte kan noemen is vallende stilte, gevallen stilte is niet waarneembaar omdat stilte altijd valt in geluid)

sst, zegt ze. de Harusmuze.

maar ff iets anders, een experimentje, een gedachtenexperiment, doet ge mee? jeuh!

in onze opstelling hebben we iets dat stroom krijgt en op een bepaalde moment zet er iemand de stroom af en dat heeft zoveel gevolgen dat we absoluut zeker en 100% exact moeten weten wanneer juist de stroom is uitgevallen. de vraag is dus naar de absolute datering van die gebeurtenis.

nu zijn er twee mogelijkheden: ofwel is de tijd een continuum en is er dus geen absolute datering mogelijk, want ge kunt die dan altijd exacter maken, meer cijferkens na de komma, ofwel is er wel een exacte datering mogelijk namelijk als de tijd discreet is. (ik weet niet hoe dat zit juist, ik vind het ook niet direct of daar absoluut uitsluitsel en algehele consensus over is, maar ik meen begrepen te hebben dat de meerderheid van de wetenschappers naar het discrete kamp neigt )

stel dat de tijd discreet is, dat er dus een minimaal tijdsverloop is waarna er geen kleiner tijdsverloop meer denkbaar is, en ook niet mogelijk. een Planck-constante maar dan temporeel gedacht (jaja, sèg, mag ik: ik weet daar allemaal te weinig van, maar ik wil er toch over nadenken, het is plezant. begot!).
in dat geval zou je denken dat een einde absoluut is, en dus geheel kwantitatief te duiden, exact meetbaar. het ogenblik waarop de transitie van ‘er is stroom’ naar ‘er is geen stroom’ gemaakt wordt is dus in dat geval een exact moment dat geregistreerd kan worden.

dan heb je toch iets, zou je denken. dan heb je een vast moment, een eikpunt, een timestamp, zoals die b.v. in de programmatuur gehanteerd wordt waarbij klokslag middernacht 1 januari 1970 de computertijd is beginnen lopen en het aantal milliseconden dat je moet terug tellen is dan het getal voor ‘nu’. men noemt dat de UTC-tijd en je vindt dat getal voor ‘nu’ o.m. hier: https://currentmillis.com/

laat ons dus stellen dat de stroom is uitgevallen op het moment 1570825448104 dat overeenstemt met vrijdag 11 oktober 2019 om 20u24 , maar we hebben daarvan ook alles gemeten tot aan onze hypothetische discrete tijd, dus daar staat nog een komma achter met ontieglijk veel cijferkens, aja want die h-bar van Planck is 6,626 070 15 × 10−34 (sinds 20 mei van dit jaar, 2019, is dat uitgeroepen tot de exacte waarde, daarvoor was het altijd give-or-take 0,000 000 081 maar nu moet dat ineens niet meer, aja wij zijn wel modern hier è seg. ik vind 0,000 000 081 anders wel gigantisch véél in een context van 10−34 , maar bon, wie ben ik è)

exacter dan dat de tijd bepalen dan tot die precisie zou dus ook al geen ‘zin’ meer hebben want dat is nu eenmaal de ‘bestaansgrens’ als ge het hebt over hoe klein iets kan ‘zijn’. sinds 20 mei 2019 is alles wat kleiner is dan dat verbannen uit het Zijn der Dingen.

(ge voelt mij al komen è, wacht maar ’t wordt schoon!)

soit, kee, goed, maar nu: laat ons nu veronderstellen dat de tijd ‘eeuwig’ verder loopt, en dat, godbeware, wij menskens het al die tijd blijven uitzingen, inclusief dus onze computertijd. ja, kweetet dat is totaal ongeloofwaardig maar ’t is een gedachtenexperiment è, Einstein kwam ook met absurditeiten aanzetten dan, soms. toch. ewa.

als de tijd eeuwig is en blijft doorlopen komt ge op een bepaald moment uit op een situatie waarbij het berekenen, of zelfs maar aanduiden van het exacte moment waarop de stroom uitviel in ons experiment zoveel tijd in beslag gaat nemen dat het niet meer voorstelbaar wordt (de cijferkens voor de komma van onze UTC-tijd zijn teveel geworden om op te noemen, zelfs voor de strafste computer, want zelfs de strafste computer moet ge opzetten eerst vooraleer die kan beginnen tellen en op het moment dat ge die opzet moet ge al een verschil incalculeren tussen het startmoment van de telling en de uitkomst van de telling, maar dat verschil is ondertussen ook al net iets minder dan eeuwig geworden.

bloeb. PEUT. wég ‘exact’ moment.
het bestaat misschien nog wel, maar het is onbepaald, het heeft logische noodzakelijkheid (necessity) maar het is a futuriori onbepaald.

bon, ge zult zeggen, “ja en dan, misschien is de tijd helemaal niet ‘eeuwig’ è en het doet er toch helemaal niet toe of dat exact moment nu ooit ’s onberekenbaar en onbepaald wordt”

joa. ik ben het dan helemaal eens met u. ik heb daar geen probleem mee.
het gedachtenexperiment ging er wel van uit dat het exacte moment en de bepaaldheid daarvan een zaak van leven of dood was, maar bon, zelfs dan: voor mij is het Zijn een fictie, dus ik heb het niet nodig dat als er ‘iets’ exact is, nu, op dit moment, dat het dan altijd en voor eeuwig en in elke mogelijke wereld zo ‘is’. ik fluit van panta rei en pak mijn biezen.

maar iedereen die wel in de existentie van het Zijn gelooft die heeft wel ewa werk, peinsk.
want als het benoemen van het identieke zèlf een onmogelijkheid wordt, waar blijft ge dan met de noodzakelijkheid van het zijn van die identiteit? è?

hihi.

geef hieronder uw eigen commentaar op deze uitspraak van de Harusmuze.
die wordt dan opgenomen in de volgende Omwenteling 1alle teksten van de NKdeE worden in lussen van herschrijfprogramma’s opgenomen. zo’n revisie/herschrijving noemen we in de Gignomenologie een Omwenteling
vermeld uw mailadres als u persoonlijk antwoord wil krijgen (uw mailadres wordt niet publiek gemaakt)
vermeld uw website als u een link daarnaar bij uw commentaar wenst

Noten   [ + ]

1. alle teksten van de NKdeE worden in lussen van herschrijfprogramma’s opgenomen. zo’n revisie/herschrijving noemen we in de Gignomenologie een Omwenteling
Categorieën
Grafiek Harusmuze

Harusmuze #474

22B70

474 – sta stil en stuur de handel wandelen

hexagram 23 (bō) – “Ontmantelen”

commentaar

Sta stil en stuur de handel wandelen
negeer de vele vragen om je heen
weiger elke vorm van handelen
want ooit komt nu bij nooit en jou bijeen
en toekomst en verleden worden één.
Je hebt zolang op dit moment gewacht
de werven van jouw hoop vertonen pracht,
jouw wegen vol beproeving imponeren
en deze loodjes zijn niet zwaar maar zacht:
liefde zal zich nu met jou vereren.


geef hieronder uw eigen commentaar op deze uitspraak van de Harusmuze.
die wordt dan opgenomen in de volgende Omwenteling 1alle teksten van de NKdeE worden in lussen van herschrijfprogramma’s opgenomen. zo’n revisie/herschrijving noemen we in de Gignomenologie een Omwenteling
vermeld uw mailadres als u persoonlijk antwoord wil krijgen (uw mailadres wordt niet publiek gemaakt)
vermeld uw website als u een link daarnaar bij uw commentaar wenst

Noten   [ + ]

1. alle teksten van de NKdeE worden in lussen van herschrijfprogramma’s opgenomen. zo’n revisie/herschrijving noemen we in de Gignomenologie een Omwenteling
Categorieën
Grafiek Harusmuze

Harusmuze #473

22B69

473 – in zijn afwezigheid verbetert het

hexagram 1 (qián)“Kracht”

invoer

Harusmuze 176 – in het knipperen van de cursor schuilt de afwezige eenvoud van het Gebeuren

commentaar

In zijn afwezigheid verbetert het
de verdwijning van het ontoereikende.
In ’t verdwijnen realiseert het
van het tekort het onaflatende
van het teveel het daaropvolgende
van tevredenheid het nutteloze
van het rotten ook het weergaloze
en van de dood in zich de waardigheid.
In eenzaamheid het kleine hulpeloze
weigert groots, en het wordt omstandigheid.

geef hieronder uw eigen commentaar op deze uitspraak van de Harusmuze.
die wordt dan opgenomen in de volgende Omwenteling 1alle teksten van de NKdeE worden in lussen van herschrijfprogramma’s opgenomen. zo’n revisie/herschrijving noemen we in de Gignomenologie een Omwenteling
vermeld uw mailadres als u persoonlijk antwoord wil krijgen (uw mailadres wordt niet publiek gemaakt)
vermeld uw website als u een link daarnaar bij uw commentaar wenst

Noten   [ + ]

1. alle teksten van de NKdeE worden in lussen van herschrijfprogramma’s opgenomen. zo’n revisie/herschrijving noemen we in de Gignomenologie een Omwenteling
Categorieën
Grafiek Harusmuze

Harusmuze #472

472 – het worden is nog erger dan het Zijn

hexagram 56  (lǚ) – “Vertoeven”

invoer

Harusmuze # 175 het zijn is wat het is

commentaar

aja: het worden is op weg naar het zijn, ge ziet het gebeuren, en niemand zet het af….

geef hieronder uw eigen commentaar op deze uitspraak van de Harusmuze.
die wordt dan opgenomen in de volgende Omwenteling 1alle teksten van de NKdeE worden in lussen van herschrijfprogramma’s opgenomen. zo’n revisie/herschrijving noemen we in de Gignomenologie een Omwenteling
vermeld uw mailadres als u persoonlijk antwoord wil krijgen (uw mailadres wordt niet publiek gemaakt)
vermeld uw website als u een link daarnaar bij uw commentaar wenst

Noten   [ + ]

1. alle teksten van de NKdeE worden in lussen van herschrijfprogramma’s opgenomen. zo’n revisie/herschrijving noemen we in de Gignomenologie een Omwenteling
Categorieën
Grafiek Harusmuze

Harusmuze #471

22B8

471 – al vrijende bevrijden wij de ziel

hexagram 58  (duì) – “Openheid”

invoer

Harusmuze #174 – wij beminnen één en dezelfde in velen

commentaar

nergens komt onze verkramptheid in het Zijn, de Dingen en onze nijdige verknochtheid aan het illusoire ‘ik’ zo pijnlijk en schaamtevol bloot te liggen als in onze houding inzake onze seksualiteit. vooral mannen, nog steeds, helaas, maar ook, en evenzeer helaas, steeds meer vrouwen excelleren in het onder mekaar reduceren van onze belangrijkste biologische en spirituele taak als levend wezen, onze voortplanting, en alles wat daarmee verband houdt of geheel los van het biologische als verrijkende ervaring kan worden genoten, tot een ‘prestatie’ van het ik, terwijl zowel het louter sensuele intermenselijke contact, het lijfelijk genieten van elkaar, de tedere intimiteit, als het gehele, hopelijk veelgangige, menu van de copulatie met haar veelsoortige bereidingswijzen, al die pluriforme activiteiten net gekenmerkt zijn door een gedeeltelijk of algeheel verlies van de verstikkende gevangenis van het ego.

onze seksualiteit bevrijdt ons in de sensuele verslingering van het ego met alle grotshit en thuisscenario’s en trauma’s en relatiekweddels en familiedrama’s en politiek en wat-al-niet…

wanneer de mens niet meer strelen kan zonder te willen bezitten, wanneer de hand enkel kan nemen nog, en niet zichzelf aan de ander aanbieden als een kwetsbare bloem, is de mens overgeleverd aan de ergste destructieve nijd die groeit als zwarte netten van tumoren in zijn innerlijke krochten waar ’t gebrek aan liefde nijpt en aan de wildgroei van grauwe wratten op de honger van zijn huid.

onze lichamen, vooral in wijze, onderlinge aanwending in een sfeer van intiem vertrouwen, maar ook in de meest brute solitaire betrachting, vormen de perfecte medicatie voor de waanzin van het Zijn en werken ideaal als tegengif voor de stugge psychose van het ik.

men doet er goed aan, zegt de Harusmuze, om de bevrijdende streling bij zichzelf en de ander te oefenen zodat men de beweging kan overbrengen in het geheel van de lichamelijke en spirituele expressie, van in het meest subtiele gebaar tot in het meest brute talige denken, om zodoende een soort van universele sensualiteit te cultiveren, wèg van de nijdige trekken van het bezit, een liefkozing van het al, een overgave aan de universualiteit van de wereldziel.

geef hieronder uw eigen commentaar op deze uitspraak van de Harusmuze.
die wordt dan opgenomen in de volgende Omwenteling 1alle teksten van de NKdeE worden in lussen van herschrijfprogramma’s opgenomen. zo’n revisie/herschrijving noemen we in de Gignomenologie een Omwenteling
vermeld uw mailadres als u persoonlijk antwoord wil krijgen (uw mailadres wordt niet publiek gemaakt)
vermeld uw website als u een link daarnaar bij uw commentaar wenst

Noten   [ + ]

1. alle teksten van de NKdeE worden in lussen van herschrijfprogramma’s opgenomen. zo’n revisie/herschrijving noemen we in de Gignomenologie een Omwenteling
Categorieën
Grafiek Harusmuze

Harusmuze #470

470 – angst wordt gezaaid onder de angstigen

hexagram 30 –    (lí) – “Stralen”

invoer

Harusmuze #173 – angst onthult de angstige en verhult het gevreesde

commentaar

geef hieronder uw eigen commentaar op deze uitspraak van de Harusmuze.
die wordt dan opgenomen in de volgende Omwenteling 1alle teksten van de NKdeE worden in lussen van herschrijfprogramma’s opgenomen. zo’n revisie/herschrijving noemen we in de Gignomenologie een Omwenteling
vermeld uw mailadres als u persoonlijk antwoord wil krijgen (uw mailadres wordt niet publiek gemaakt)
vermeld uw website als u een link daarnaar bij uw commentaar wenst

Noten   [ + ]

1. alle teksten van de NKdeE worden in lussen van herschrijfprogramma’s opgenomen. zo’n revisie/herschrijving noemen we in de Gignomenologie een Omwenteling
Categorieën
Grafiek Harusmuze

Harusmuze #469

22B12

469 – vernietig het onvergetelijke

hexagram 10  (lǚ) – ‘Stappen’

invoer

Harusmuze #172 – bevrijd de schoonheid uit het onvergetelijke

commentaar

de wreedheid van het theater zou geen wreedheid zijn moest de eerste opdrachtregel ervan niet samenvallen met de verschrikking van het leven zelf.

geef hieronder uw eigen commentaar op deze uitspraak van de Harusmuze.
die wordt dan opgenomen in de volgende Omwenteling 1alle teksten van de NKdeE worden in lussen van herschrijfprogramma’s opgenomen. zo’n revisie/herschrijving noemen we in de Gignomenologie een Omwenteling
vermeld uw mailadres als u persoonlijk antwoord wil krijgen (uw mailadres wordt niet publiek gemaakt)
vermeld uw website als u een link daarnaar bij uw commentaar wenst

Noten   [ + ]

1. alle teksten van de NKdeE worden in lussen van herschrijfprogramma’s opgenomen. zo’n revisie/herschrijving noemen we in de Gignomenologie een Omwenteling
Categorieën
Grafiek Harusmuze

Harusmuze #468

22B91

468 – het zijn is inconsistent met zichzelf

invoer

hexigram 61中孚 (zhōng fú) –  “Innerlijke Waarheid”

Harusmuze #171 – het volmaakte heeft geen bewustzijn nodig

commentaar

de Russellparadox, vertaald naar de Gignomenologie komt neer op het verbod op eerstegraads recursie.
wanneer er een bepaalde werking recursief beschreven wordt (bv. onze Kathedraal: ‘een Kathedraal is een verzameling aggregaten waarvan er minstens één een Kathedraal bevat’) mag je de recursie van de definitie nooit laten plaatsvinden op het eerstvolgende niveau (dus in ons voorbeeld kan je niet zeggen : ‘een Kathedraal is een verzameling aggregaten waarvan er minstens één een Kathedraal is’)

enfin ja: je mag dat, en het kan zijn1iedereen mag alles van ons want wij hebben toch niks te zeggen en het zijn bestaat niet dus alles kan zijn, maar ’t werkt niet, omdat het zo niet gebeurt.

wiskundigen, nog veel meer dan logici, hebben de naarstige gewoonte om zich bezig te houden met spul dat wel kan zijn, maar dat nooit kan werken. zij merken daar niks van omdat zij geheel ingekapseld in het fictieve zijn zitten te spelen in de zandbak van het Deiktisch Oponthoud waar elke bewerking onmiddellijk ‘is’ (“ziet, het staat op ’t bord!”)

joa. als’t maar plezant is è. 2het is dan ook hun manier hun werkende omweg, om vorderingen te maken rond het gebeuren als obstakel van het zijn als beperkt tot het benoemde heen. zijn en gebeuren zijn yang en yin van het Gebeuren

maar goed: de verzamelingenleer zelf is niet inconsistent maar het gebruik van de existentie-functie erin is ongeldig omdat je de recursieve definitie (verzamelverzameling) geen bestaan kunt toekennen dat los staat van de recursie (bv. via existentiële instantiatie) en ze dan terug in de definiëring binnen te foefelen. nogmaals: je mag dat, niemand gaat je tegenhouden, en ’t kan (plezant) zijn, maar ’t gaat nie werken, want het kan niet in ’t echt, het gebeurt zo niet, en dan staat ge daar è…

het werkt niet omdat het bestaan zelf gewoon niet bestaat (je maakt het bestaan aan om het uit te leggen, maar als jij niks wilt uitleggen gebeurt het zijn gewoon niet. m.a.w. : ’t zit in uw kopke. (vandaar dat wij dat verbieden aan onze Neofieten. )

(we verbieden dat omdat ze dat beter snappen, ‘het mag niet’ dat kennen ze al, later als ze gevorderd zijn, leren we ze ook het verbieden af.)

een simpele manier om hier over na te denken is ewa koan-achtig en bestaat erin om jezelf te verplaatsen als subject in deze recursie: een recursie kan alleen maar recursief zijn als ze niet beseft dat ze recursief is.

maar doe dat alleen maar als er iemand bij je in de buurt is è, want je kan daarin vastlopen en dan zit je daar, vastgelopen te zitten….

geef hieronder uw eigen commentaar op deze uitspraak van de Harusmuze.
die wordt dan opgenomen in de volgende Omwenteling 3alle teksten van de NKdeE worden in lussen van herschrijfprogramma’s opgenomen. zo’n revisie/herschrijving noemen we in de Gignomenologie een Omwenteling
vermeld uw mailadres als u persoonlijk antwoord wil krijgen (uw mailadres wordt niet publiek gemaakt)
vermeld uw website als u een link daarnaar bij uw commentaar wenst

Noten   [ + ]

1. iedereen mag alles van ons want wij hebben toch niks te zeggen en het zijn bestaat niet dus alles kan zijn
2. het is dan ook hun manier hun werkende omweg, om vorderingen te maken rond het gebeuren als obstakel van het zijn als beperkt tot het benoemde heen. zijn en gebeuren zijn yang en yin van het Gebeuren
3. alle teksten van de NKdeE worden in lussen van herschrijfprogramma’s opgenomen. zo’n revisie/herschrijving noemen we in de Gignomenologie een Omwenteling
Categorieën
Grafiek Harusmuze

Harusmuze #467

22A6

467 – elke tuin is een locus amoenus

hexagram 30 –    (lí) – “Stralen”

invoer

Harusmuze #170 – maak van de weg een woonst en van de woonst een weg

commentaar

een locus amoenus is de stille kern van het woelige centrum in het tumultueuze midden van de eeuwige oorlog tussen plaats en tijd

de locus amoenus, de trope van de bekoorlijke plaats, het Eden dat meestal pas Eden is als het onbereikbaar is, de plaats die net dé plaats is omdat ze nergens is, nee, noch erger, het is zelfs nergens Nergens, is een opgediept verleden: de onmogelijke toekomst wordt beladen met alle projecties van het verleden, het moet al zowat een baarmoeder zijn wil het zelfs maar in de buurt komen, want alleen in de herinnering (of in de beschrijving) is het echt.

elke localiteit is een tekort aan plaats t. o. v. het verloren paradijs, elk moment is een verduren in het Buiten van het met verlangen beklede Binnen, elk moment is er teveel aan. de locus amoenus is, verwoord in de kwalificatie van de localiteit, in de pure hoedanigheid van plaats, het zinnebeeld in het exces van het bewustzijn van die plaats-zonder-tekort, de harige foef van het zijn, de Godin.

de bekoorlijkheid, de locus amoenis in haar temporele kwalificatie, in functie van de gedrevenheid (lat. ‘mino’: ‘ik drijf’, vgl. NL ‘mennen’) is de plaats die telt, die ‘er toe doet’, de som maakt, de plaats van het kapitale belang, de huurprijs van vermelde foef. in de beleving is de l. a. dan louter temporeel het moment van het orgasme waarvan de beleving onmogelijk is.
LAIS, maar vraag niet wat er is.

aja: temporele kwalificatie stort altijd in tot loutere kwantificatie omdat elke kwalificatie een recursie is van het tellen met een teveel1de Kathedraal, recursief gedefinieerd als ‘een Kathedraal is een verzameling van allerlei aggregaten waarvan minstens er één een Kathedraal bevat’ is de paradoxale kwantitatieve generatie van het kwalitatieve: de Kathedraal verschilt van het eender welke door het in het tellen te laten verschillen van het eender welke: de kwalificatie telt zichzelf tot ze telt. net zo leeft het leven zolang het leeft. de instorting tot louter kwantiteit is in elke tijdsbestek (heden, verleden, toekomst, waargenomen duur, imaginaire eeuwigheid,…) een feit en genereert zo de kwaliteit, de dood ‘maakt’ het leven. omdat het telbare van in den beginne en alsmaar sneller vermeerdert dan het getelde: elk tellen produceert exces waarin de kwaliteit zich kan nestelen om in die hoedanigheid tot bewustzijn, tot subjectieve appreciatie van zichzelf te komen.

it has always been about the money, honey.

in de locus amoenus bevindt zich zo (gebeurt het Gebeuren in het gebeuren als) de kern, de oerzaak, het In-Ding van de Tweespalt, de eeuwige (re)flux tussen het tekort van de plaats en het teveel van de tijd

de locus amoenus van binnen bekeken met de waarnemende blik van het buiten, is de hel, de locus terribilis.

om aan deze durige oorlog te ontkomen kan de mens, zo lijkt het, enkel negatief ‘ontmensen‘, dehumanisering op de gekende wijzen: dood, gedrogeerde waanzin of onthechting als pad naar de verlichting, of positief op de nog ongekende paden naar de ‘verening’, de opheffing van de tweespalt, die misschien samenvallen met de eerder bewandelde en uitvoerig beschreven paden naar de mystieke verlichting maar dat hoeft niet zo te zijn.

Noten   [ + ]

1. de Kathedraal, recursief gedefinieerd als ‘een Kathedraal is een verzameling van allerlei aggregaten waarvan minstens er één een Kathedraal bevat’ is de paradoxale kwantitatieve generatie van het kwalitatieve: de Kathedraal verschilt van het eender welke door het in het tellen te laten verschillen van het eender welke: de kwalificatie telt zichzelf tot ze telt. net zo leeft het leven zolang het leeft. de instorting tot louter kwantiteit is in elke tijdsbestek (heden, verleden, toekomst, waargenomen duur, imaginaire eeuwigheid,…) een feit en genereert zo de kwaliteit, de dood ‘maakt’ het leven.
Categorieën
Grafiek Harusmuze

Harusmuze #466

22B48

466 – het laatste oordeel vel je best voortdurend

hexagram 22 (bì) – “Verfraaien”

invoer

Harusmuze #169 – elke vlucht begint met vallen in de lucht

commentaar

je kan tevreden sterven, blij of verbitterd, jij hebt daarover alleszins het laatste woord. het laatste oordeel is geen dramatische ontknoping met links en rechts van je andere lijken die uit de grond komen gekropen waar je zelf net uit komt stinken. de scène staat misschien nog in sommige scenario’s maar wie gaat er al die figuranten betalen?

oordelen, overigens is enkel gezond als het vereist is, je kan het oordelen best zoveel mogelijk vermijden want elk oordeel creëert schuld en aan schuld heeft niemand wat.
we laten niet voor niets het oordelen over aan daartoe opgeleide rechters die ‘objectief’ oordelen in functie van hun rechtersrol in het juridische programma (dat meer en meer een ‘echt’ programma wordt).

niemand heeft immers als individu het recht om een ander individu te veroordelen, alleen de rechtspraak kan, mag en moet dat doen. maar ook daar zou de richtlijn moeten zijn dat het oordeel zoveel mogelijk dient vermeden te worden.

door de relatieve instorting van de toekomst als toekomst1de toegenomen complexiteit van het Rot maakt dat we alsmaar minder en alsmaar beter berekende opties hebben, dus we verruilen de onzekere (en dure tot onbetaalbare) maar open toekomst meer en meer voor een zekere (goedkope) dictatuur van de toekomst. vergelijk het met het weerbericht: vroeger kon je nog een barbecue plannen op het einde van de week in de hoop dat het goed weer ging worden, zelfs al mompelde Armand Pien iets van ‘waarschijnlijk gaat het regenen’, nu moet je al een halvegare zijn om dat te doen als het weerbericht onweer en regen geeft voor die dag…
de coronacrisis is een goed voorbeeld van hoe onze afhankelijkheden de enig mogelijke ‘course of action’ vooraf bepaalde, en waarom de virologen wereldwijd quasi dezelfde adviezen gaven
die ons te wachten staat is dat nu al een nijpend ethisch dilemma waaruit hoog dringend een uitweg moet bedacht worden. we mogen het niet zo ver laten komen, dat oordeel over het oordelen…

maar we hadden het over het individuele oordeel. weg ermee, elk individueel oordeel over de medemens kan enkel ingegeven zijn door wat wij zelf nodig hebben, door onze nijd.

je zelf behoorlijk wat vragen stellen bij je eigen gedrag is wat je van elke volwassen mens mag verwachten, maar het zichzelf (ver)oordelen kan je daarbij best zo snel mogelijk proberen achterwege laten, zegt ons de Harusmuze.
wat met onze opvoeding en concurrentiecultuur niet bepaald eenvoudig is. er is geen zijn, jij ‘bent’ niks, maar je bent zeker niet schuldig. shit happens en jij en ik, wij doen ons best, dus het gaat goed, want beter kan het niet.

of wel?

Noten   [ + ]

1. de toegenomen complexiteit van het Rot maakt dat we alsmaar minder en alsmaar beter berekende opties hebben, dus we verruilen de onzekere (en dure tot onbetaalbare) maar open toekomst meer en meer voor een zekere (goedkope) dictatuur van de toekomst. vergelijk het met het weerbericht: vroeger kon je nog een barbecue plannen op het einde van de week in de hoop dat het goed weer ging worden, zelfs al mompelde Armand Pien iets van ‘waarschijnlijk gaat het regenen’, nu moet je al een halvegare zijn om dat te doen als het weerbericht onweer en regen geeft voor die dag…
de coronacrisis is een goed voorbeeld van hoe onze afhankelijkheden de enig mogelijke ‘course of action’ vooraf bepaalde, en waarom de virologen wereldwijd quasi dezelfde adviezen gaven
Categorieën
Grafiek Harusmuze

Harusmuze #465

22B102

465 – ’t is niet omdat het rot dat het vroeger beter was

hexagram 31  (xián)“Verenigen”

invoer

commentaar

hoewel het wereldbeeld van de Neo-Kathedraalse Bewegingsleer aka de ‘Gignomenologie‘ ons voorhoudt dat de evolutie die wij waarnemen in feite een devolutie is, een deterioratie die aansluiting zoekt en vindt bij de algehele kosmische entropie (‘alles wordt brol’) op onontkoombare wijze gekoppeld aan het unidirectionele van de tijd (‘brol ontbrolt niet’ , ‘ge kunt geen soep ‘ontkoken”), impliceert dat niet zomaar dat het vroeger beter was. die schijnparadox wordt veroorzaakt door de generatiefazering van het Rot, een recursie van de humane differentiëringsdrang.

elke beleving is subjectief en gebonden aan de initiële staat van het subject, elk kind wordt even levenslustig geboren en accepteert de toestand waarin het arriveert zoals die gebeurt, het is zijn/haar toestand, het ervaart niets anders, wat het van daarvoor te weten komt is secundair (bewust in de verhalen of onbewust in de epigenetische laag, het geheel van gebaarlijke en sensorisch-intuitieve kennisgeving (het ziet en kopieert ouderlijk gedrag/motoriek/gebarentaal/attitudes).

het ondraaglijke is absoluut relatief, dwz. : de grens van wat draaglijk is aan leed wordt in elk individu opnieuw en anders gelegd, zodat er geen absolute pijngrens bestaat. dus de ervaring van het ondraaglijke schuift gewoon mee op met het progressieve Rot.

en plus: moesten we in de tijd terug kunnen reizen en in het Romeinse Rijk de mensen gaan vertellen wat er allemaal zat aan te komen, het perspectief zou hen totaal de moed en levenslust tot eender wat ontnemen.

nou en, denk je dan misschien, dat toont toch dat het voor hen béter was?

Hm, 1: in hoeverre kan je objectief gezien een toestand waarin het ergste nog moet komen beter vinden dan de toestand waarin dat al achter de rug is?

en 2: wat ga je daar gaan doen zonder wifi? elke mens wordt geboren in een fase van het Rot met daaraan aangepaste compensatietechnieken: een oude Romein heeft niks aan Facebook, wij hebben het nodig. de voortdurende ‘complexificatie’ van de techniek, de graad van ‘ingewikkeldheid’ houdt gelijke tred met de voortgang van het Rot, aja, het Rot is er de stuwende kracht van (via onze noden).

in het Rot kan je nooit terug naar een eerder stadium, vandaar ook dat al die Alt-Right nostalgie naar de Oude Orde zo’n ongelooflijk rotte crap is, je moet mensen blijven vooruit willen helpen, niet terugsturen naar een oudere hel, want die is voor ons nog erger dan het huidige Rot.

geef hieronder uw eigen commentaar op deze uitspraak van de Harusmuze.
die wordt dan opgenomen in de volgende Omwenteling 1alle teksten van de NKdeE worden in lussen van herschrijfprogramma’s opgenomen. zo’n revisie/herschrijving noemen we in de Gignomenologie een Omwenteling
vermeld uw mailadres als u persoonlijk antwoord wil krijgen (uw mailadres wordt niet publiek gemaakt)
vermeld uw website als u een link daarnaar bij uw commentaar wenst

Noten   [ + ]

1. alle teksten van de NKdeE worden in lussen van herschrijfprogramma’s opgenomen. zo’n revisie/herschrijving noemen we in de Gignomenologie een Omwenteling
Categorieën
Grafiek Harusmuze

Harusmuze #464

22B61

464 – ’t ergste denken maakt het erge beter

hexagram 47  (kùn) – “Opsluiten”

commentaar

wanneer je denkt aan het ergste dat er kan gebeuren, dat zeker niet mag gebeuren, gebeurt het al, dus kan het alleen maar beter gaan, zelfs al gaat het niet zo goed.

als er iets is waar de mens in excelleert, is het in zichzelf blaaskens wijsmaken. gebruik uw humane talenten positief, en maak uzelf blaaskens wijs die helpen!

geef hieronder uw eigen commentaar op deze uitspraak van de Harusmuze.
die wordt dan opgenomen in de volgende Omwenteling 1alle teksten van de NKdeE worden in lussen van herschrijfprogramma’s opgenomen. zo’n revisie/herschrijving noemen we in de Gignomenologie een Omwenteling
vermeld uw mailadres als u persoonlijk antwoord wil krijgen (uw mailadres wordt niet publiek gemaakt)
vermeld uw website als u een link daarnaar bij uw commentaar wenst

invoer

Noten   [ + ]

1. alle teksten van de NKdeE worden in lussen van herschrijfprogramma’s opgenomen. zo’n revisie/herschrijving noemen we in de Gignomenologie een Omwenteling
Categorieën
Grafiek Harusmuze

Harusmuze #463

22B111

463 – de eeuwigheid duurt maar een ogenblik

hexagram 59渙 (huàn) – ‘oplossing’

commentaar

de concepten ‘eeuwigheid’ en ‘oneindigheid’ zijn enkel nodig voor ons begrip van plaats en tijd. het zijn plaatsvervangende benamingen, tautologieën van de fictieve opdeling van het tijd-plaats continuüm in de GeldRuimte.
het zijn geen echte functies, ze doen niks anders dan ons gerust stellen, omdat de bewustzijnsvernauwing van het Zijn zodanig veel angst produceert dat ze dit soort negatieve projecties nodig heeft.
het Zijn zonder het Niets van de eeuwigheid en de oneindigheid lijdt quasi ogenblikkelijk tot uiterst (auto)destructieve waanzin.
zonder het Zijn, als je genezen bent van het Zijn, heb je geen eeuwigheid meer nodig, dan zit je er elk moment in, dan wordt de eeuwigheid het water voor de vis die je bent.

geef hieronder uw eigen commentaar op deze uitspraak van de Harusmuze.
die wordt dan opgenomen in de volgende Omwenteling
vermeld uw mailadres als u persoonlijk antwoord wil krijgen (uw mailadres wordt niet publiek gemaakt)
vermeld uw website als u een link daarnaar bij uw commentaar wenst

invoer

commentaar

eeuwigheid is onbetaalbaar en toepassingen op basis van oneindigheid zijn enkel op korte termijn rendabel

Categorieën
Grafiek Harusmuze

Harusmuze #462

22B4

462 – waar het licht niet is, wil het niet komen

hexagram 2 (kūn)“Veld”

geef hieronder uw eigen commentaar op deze uitspraak van de Harusmuze.
die wordt dan opgenomen in de volgende Omwenteling
vermeld uw mailadres als u persoonlijk antwoord wil krijgen (uw mailadres wordt niet publiek gemaakt)
vermeld uw website als u een link daarnaar bij uw commentaar wenst

invoer

Categorieën
Grafiek Harusmuze

Harusmuze #461

22B13

461 – het ene maakt gebrek van ’t andere

hexagram 37 家人 (jiā rén)“Gezin”

commentaar

het Rot verdeelt het Ene. het verdeelde herneemt het ene als het eigene, noemt zichzelf het Ene en creëert zo het gebrek in het andere dat net hetzelfde doet op het moment dat de verdeling gebeurt.

geef hieronder uw eigen commentaar op deze uitspraak van de Harusmuze.
die wordt dan opgenomen in de volgende Omwenteling
vermeld uw mailadres als u persoonlijk antwoord wil krijgen (uw mailadres wordt niet publiek gemaakt)
vermeld uw website als u een link daarnaar bij uw commentaar wenst

invoer

  • Harusmuze #164 – elke tweesprong begrenst en dwingt het verlangen tot een sprong uit de eenvoud
  • Proverbs of Hell #8: A fool sees not the same tree that a wise man sees.
Categorieën
Grafiek Harusmuze

Harusmuze #460

22B9

460 – de gave geniet van het geven in de overgave

hexagram 34大壯 (dà zhuàng) –  “Stimulerend Groot”

invoer

commentaar

elke ‘gave’, elke emissie, elk proces dat (energie) geeft is een streven naar overvloed, een mededeling van het exces.
elke beperking, reductie daarvan tot het eng-menselijke, de ‘ren’ of het ‘ego’, (het zelf als Ding, die fictie van ‘er te zijn’ die wij denken te kunnen bezitten) is een ontkenning van de gave, een misbruik van het vertrouwen dat de gave in haar overgave ten toon spreidt.
wat wij ervaren als genot is slechts een zwakke recursie van het genot dat de Gave van het Gebeuren vindt in zichzelf in het geven dat gebeurt.

hoezeer verleidelijk het ook is om de Gave te vereenzelvigen met wat men in welk opzicht dan ook ‘liefde’ noemt, dat soort identificatie is reeds een miskenning van de Gave die nooit geheel omsloten, benoemd, geduid kan of mag1‘mag’ in de zin van ‘straffeloos kunnen’: er is uiteraard geen bestraffende controlepost ergens die misbruik van de Gave gaat beoordelen, veroordelen en bestraffen, dat is een kinderlijk-teleologische of ideologisch gekleurde hineininterpretatie van een volslagen ‘onverschillig’ proces: er gebeurt geen ‘goed’ of ‘kwaad’ buiten de humane ficties/constructies daarvan, die ethische waarden zijn derivaten van het fictieve Zijn, arrestaties van gefnuikte of zegevierende intentionaliteiten. worden.
de menselijke liefde heeft een subject (de liefhebbende), een voorwerp of object (de geliefde) en een creatieve intentionaliteit die een recursieve productie insluit (het verlangen.

de Gave heeft niet van dat alles nodig, zij gebeurt gewoon.

als men zich ‘schuldig’ maakt aan dergelijke reductie laat men de humane Nijd toe de gebeurende Gave in te perken, te beknotten, te reduceren tot het bruikbare.

al het bruikbare is immers slechts bruikbaar als katalysator van het Rot. elke aanname van de Gave als gift van het bruikbare vergiftigd de Gave, verontreinigt haar met destructieve nijd.

wil men de Gave gaaf houden dan zal men de Gave ondergaan in een algehele deelname aan het geven, in de overgave. al het humane, het bruikbare, het nuttige, het benoembare wordt surplus, exces, overtollig.

men kan de Gave enkel ontvangen door haar (een) weg te geven. in deze tijden van tumult is de enige weg voor de Gave die van de Vrije Lyriek, het Pad van de Wenende Nacht.

geef hieronder uw eigen commentaar op deze uitspraak van de Harusmuze.
die wordt dan opgenomen in de volgende Omwenteling 2alle teksten van de NKdeE worden in lussen van herschrijfprogramma’s opgenomen. zo’n revisie/herschrijving noemen we in de Gignomenologie een Omwenteling
vermeld uw mailadres als u persoonlijk antwoord wil krijgen (uw mailadres wordt niet publiek gemaakt)
vermeld uw website als u een link daarnaar bij uw commentaar wenst

Noten   [ + ]

1. ‘mag’ in de zin van ‘straffeloos kunnen’: er is uiteraard geen bestraffende controlepost ergens die misbruik van de Gave gaat beoordelen, veroordelen en bestraffen, dat is een kinderlijk-teleologische of ideologisch gekleurde hineininterpretatie van een volslagen ‘onverschillig’ proces: er gebeurt geen ‘goed’ of ‘kwaad’ buiten de humane ficties/constructies daarvan, die ethische waarden zijn derivaten van het fictieve Zijn, arrestaties van gefnuikte of zegevierende intentionaliteiten.
2. alle teksten van de NKdeE worden in lussen van herschrijfprogramma’s opgenomen. zo’n revisie/herschrijving noemen we in de Gignomenologie een Omwenteling
Categorieën
Grafiek Harusmuze

Harusmuze #459

459 – afwezigheid van rot veroorzaakt rot

hexigram 16 –   (yù) – “Geestdrift”

invoer

commentaar

zonder het Zijn is er ook geen afwezigheid;
zonder afwezigheid stopt het verlangen;
zonder verlangen eindigt het rot;
de afwezigheid van het rot veroorzaakt het rot

het rot ‘is’ de informatie van het rot. rot (entropie) zet energie om in informatie, het geïnformeerde verlangt meer informatie, het leven groeit, en sterft, en rot.

je moet de polen van het humane verschil durven omdraaien om het Onverschil te zien, de almachtige onverschilligheid van het Ene.

pas dan kan je genieten van de vrijheid van het niet-handelen.

Categorieën
Grafiek Harusmuze

Harusmuze #458

22B83

458 – genot is het rotten van god in ons

hexagram 37 家人 (jiā rén)“Gezin”

commentaar

de vraag die wij ons stellen in de Gignemenologische theologie is niet ‘bestaat God?’ of ‘wat is God?‘ maar hoe gebeurt god, en hoe werkt de functie in de verziekte en ziekmakende Zijnsleer?

in het Neo-Kathedraalse wereldbeeld gebeurt een god (meestal: het concept is door de eeuwen heen op verschillende wijze ingevuld) als een ontologische pervertering van het negentropische effect van de wereldziel in de bewustzijnsbubbel van het humane denken.

hoe dat precies zit is object van voortschrijdend inzicht.

elkwegs: die ontologische bildung werkte echter louter op de drive van het fallocentrische streven naar hegemonie en dat pakt geen verf meer: god is dood, maar zijn lijk sterft nog een beetje.

veel van onze genotservaring wordt daarom nog quasi gedachteloos verbonden met nostalgische fantasieën rond het Verheven Lid, de al dan niet Vleselijke Eénwording en Wat Al Niet.

mensen die al wat verder gevorderd zijn in de Uitstrijk van het genderonderscheid hebben daar minder last van en treden op een minder omslachtige manier in contact met of overgave aan het wereldzielgebeuren. beter of slechter is dat niet, het is anders en erger (want verder gevorderd in de voortdurende devolutie).

geef hieronder uw eigen commentaar op deze uitspraak van de Harusmuze.
die wordt dan opgenomen in de volgende Omwenteling
vermeld uw mailadres als u persoonlijk antwoord wil krijgen (uw mailadres wordt niet publiek gemaakt)
vermeld uw website als u een link daarnaar bij uw commentaar wenst

invoer

  • Harusmuze #161 – je moet van de eerste duik uit het nest geen dappere beslissing willen maken
  • P.o.H. #5 : He who desires but acts not, breeds pestilence.
Categorieën
Grafiek Harusmuze

Harusmuze #457

457 – de mens is erg veel erger dan de aap

hexagram 42 (yì) – “Vermeerderen”

commentaar

zeggen dat de slimste aap duizendmaal minder erg is dan de domste mens zou denigrerend zijn voor beiden, maar daar komt het wel wat op neer.
we moeten, in een omdraaiing van de standaard evolutietheorie, nog uitzoeken hoe dat precies zit, in de devolutie treedt er blijkbaar een distinctie mechanisme op, vermoedelijk doordat het nieuwste stadium van het bewustzijnsrot het vorige vernietigen wil uit distinctiedrift.

vandaar dat de mens niet zomaar een beetje erger is dan de aap, die als kuddedier eigenlijk weinig bijdraagt aan de progressie van het Rot, terwijl de mens dat zo veel meer efficiënter doet, in onze tijd nu ook voorbij de planetaire begrenzing.

in ieder geval is er geen enkele objectieve reden om de iets dommere medemens voor aap te verslijten: zulk een stadium van verloren perfectie kan deze ook nooit meer bereiken. alleen de wijze kan daarop hopen, maar het Zicht treedt onafhankelijk op van wat wij ‘intelligentie’ noemen [citaat Zhuang Zhi].

geef hieronder uw eigen commentaar op deze uitspraak van de Harusmuze.
die wordt dan opgenomen in de volgende Omwenteling
vermeld uw mailadres als u persoonlijk antwoord wil krijgen (uw mailadres wordt niet publiek gemaakt)
vermeld uw website als u een link daarnaar bij uw commentaar wenst

invoer

  • Harusmuze #160 het rot verzadigt de leemtes en de tirannie ziet zichzelf als een goedaardig gezwel
  • P.o.H. #4 : Prudence is a rich ugly maid courted by Incapacity
Categorieën
Grafiek Harusmuze

Harusmuze #456

22B11

456 – vraag nooit naar de zin van het gebeuren

hexagram 50 (dǐng) –  “Ketel”

invoer

  • Harusmuze # 159 – alleen in het verval toont zich het grootse
  • P.o.H. #3: The road of excess leads to the palace of wisdom.

commentaar

Tijdverlies in het denken treedt daar op waar een (denk)beweging als een afgelopen functie enkel zichzelf herhaalt in een eerstegraadsrecursie. Vragen naar de zin van alles, van het Gebeuren is een voorbeeld van Tijdverlies: de zin, aard of reden van het gebeuren gebeurt in het gebeuren en is dus niet de zin, aard of reden van het gebeuren.

Anders gezegd: je kan het go-spel niet verklaren met go-bewegingen, je kan dan enkel laten zien hoe het werkt, maar dat zien we al. En als je blijft insisteren op jouw visie dan wil je dat iedereen zo go speelt zoals jij het spel speelt1ik had eerst het schaakspel als voorbeeld genomen, maar het schaken is naar ik vernam een eindeloos gesloten systeem terwijl het go-spel eindeloos open is. zie je, daar begint het al.

geef zelf commentaar

geef hieronder uw eigen commentaar op deze uitspraak van de Harusmuze.
die wordt dan opgenomen in de volgende Omwenteling 2alle teksten van de NKdeE worden in lussen van herschrijfprogramma’s opgenomen. zo’n revisie/herschrijving noemen we in de Gignomenologie een Omwenteling
vermeld uw mailadres als u persoonlijk antwoord wil krijgen (uw mailadres wordt niet publiek gemaakt)
vermeld uw website als u een link daarnaar bij uw commentaar wenst

Noten   [ + ]

1. ik had eerst het schaakspel als voorbeeld genomen, maar het schaken is naar ik vernam een eindeloos gesloten systeem terwijl het go-spel eindeloos open is. zie je, daar begint het al
2. alle teksten van de NKdeE worden in lussen van herschrijfprogramma’s opgenomen. zo’n revisie/herschrijving noemen we in de Gignomenologie een Omwenteling
Categorieën
Grafiek Harusmuze

Harusmuze #455

22B67

455 – als er niks meer lukt, verander dan ‘er’

hexagram 62 小過 (xiǎo guò) – “Overtreffend Klein”

invoer

Harusmuze #158 – de eenvoud herhaalt de eenvoud: het gebaar verlost de eenzaamheid van het ene

P.o.H. #2 : Drive your cart and your plow over the bones of the dead.

commentaar

jij bent ‘er’.


geef hieronder uw eigen commentaar op deze uitspraak van de Harusmuze.
die wordt dan opgenomen in de volgende Omwenteling 1alle teksten van de NKdeE worden in lussen van herschrijfprogramma’s opgenomen. zo’n revisie/herschrijving noemen we in de Gignomenologie een Omwenteling
vermeld uw mailadres als u persoonlijk antwoord wil krijgen (uw mailadres wordt niet publiek gemaakt)
vermeld uw website als u een link daarnaar bij uw commentaar wenst

Noten   [ + ]

1. alle teksten van de NKdeE worden in lussen van herschrijfprogramma’s opgenomen. zo’n revisie/herschrijving noemen we in de Gignomenologie een Omwenteling
Categorieën
Grafiek Harusmuze

Harusmuze #454

22b5

454 – leugens weerleggen maakt leugenaars groot

hexigram 4  (méng) –  “Verhullen”

invoer

Harusmuze 157de eenvoud gebeurt ingewikkeld in de dingen, hoe anders kan de eenvoud eenvoud zijn?

PoH #1: “In seed time learn, in harvest teach, in winter enjoy”.

commentaar

‘de vis is de boet niet weerd’.1het sop is de kool niet waard

de publieke leugen is een misleiding van iemand die zich koste wat kost wil inschrijven in de heersende fictie om daar persoonlijk voordeel uit te halen.
de enige betekenis van die woorden is een smeekbede van een armzielig individu: “ik hou vast aan mijn persoonlijk voordeel ten koste van de waarheid die ik ken”.

er is een verschil tussen de publieke leugen en de leugen op persoonlijk relationeel vlak, maar beiden hebben waarschijnlijk dit gemeen: van het ogenblik dat je zeker weet dat iemand liegt, ken je zijn/haar zwakte al. meer hoef je niet te weten. als je niet zeker bent, vraag je jezelf beter af wat je hebt aan iemand die je niet vertrouwt.

de energie die je spendeert aan het weerleggen van een publieke leugen is hoe dan ook beter gespendeerd aan het uitbouwen van je eigen waarheid.
de betrapte leugenaar, of het nu een echte leugen of een vermeende leugen betreft, moet zichzelf maar verdedigen want men vertrouwt hem evident niet meer.

gebeurt dat niet en wordt de leugen of het smoesje aanvaard, dan is dat maar zo. hoe meer de heersende fictie zich laat paaien met leugens, hoe sneller ze vergaat. en/of hoe minder ze voor jou kan betekenen.

geef hieronder uw eigen commentaar op deze uitspraak van de Harusmuze.
die wordt dan meegenomen in de volgende Omwenteling 2alle teksten van de NKdeE worden in lussen van herschrijfprogramma’s opgenomen. zo’n revisie/herschrijving noemen we in de Gignomenologie een Omwenteling
vermeld uw mailadres als u persoonlijk antwoord wil krijgen (uw mailadres wordt niet publiek gemaakt)
vermeld uw website als u een link daarnaar bij uw commentaar wenst

Noten   [ + ]

1. het sop is de kool niet waard
2. alle teksten van de NKdeE worden in lussen van herschrijfprogramma’s opgenomen. zo’n revisie/herschrijving noemen we in de Gignomenologie een Omwenteling
Categorieën
Grafiek Harusmuze

Harusmuze #453

“op stap met de beerkar” – 22b16

453 – je bent zo sterk als je zwakste moment

hexagram 10  (lǚ) – ‘Stappen’

commentaar

vraag jezelf af: ‘wat is het zwakste moment in mijn leven?’. herinner je dat moment. de omstandigheden. stel het jezelf voor, hoe het was, hoe smadelijk, hoe vernederend, hoe walgelijk, hoe beangstigend. hoe erg.

je hebt ondertussen al zo lang geleefd daarmee (een minuut, twee minuten, een uur, een dag, een maand , twee jaar, …) dat je moeite moet doen om het je te herinneren. en als je eerlijk bent met jezelf weet je dat het eigenlijk erger was dan dat wat je nu voelt, bij de herinnering, hoe vreselijk die gevoelens ook zijn.

zo sterk ben je al. gun het jezelf om nog sterker te worden: het is je beloning, omdat je zo sterk was.

geef hieronder uw eigen commentaar op deze uitspraak van de Harusmuze.
die wordt dan opgenomen in de volgende Omwenteling 1alle teksten van de NKdeE worden in lussen van herschrijfprogramma’s opgenomen. zo’n revisie/herschrijving noemen we in de Gignomenologie een Omwenteling
vermeld uw mailadres als u persoonlijk antwoord wil krijgen (uw mailadres wordt niet publiek gemaakt)
vermeld uw website als u een link daarnaar bij uw commentaar wenst

invoer

https://dirkvekemans.com/2018/11/21/harusmuze-156/

Noten   [ + ]

1. alle teksten van de NKdeE worden in lussen van herschrijfprogramma’s opgenomen. zo’n revisie/herschrijving noemen we in de Gignomenologie een Omwenteling
Categorieën
Grafiek Harusmuze

Harusmuze #452

22B14b

452 – teveel is temporeel, tekort is locaal

hexagram 38 –  (kuí) – “Tegenstelling”

commentaar

  • de tijd dringt, de ruimte vernauwt.
  • dit is de dynamiek eigen aan de GeldRuimte, vraag en aanbod is een interdimensionele dynamiek: het Kapitaal is de natuurkracht die streeft naar egalisatie, de uitvlakking van de entropie, het Rot: het wil het tijdelijke teveel verplaatsen naar elders, vooruit, naar het lokale tekort om zo het eigen teveel nog op te drijven: handel drijven is de ruimte exploiteren om de plaats geen tijd te geven om leefruimte te worden. Kapitaal kwantificeert het tekort aan plaats en het teveel aan tijd om in een vernietigende gelijkschakeling de kwaliteiten van die dimensies samen te vouwen tot een fictieve Waarde die altijd fictief, altijd schuld en belofte blijft: de Waarde van het Kapitaal is de Werkelijkheid van de GeldRuimte, het programma van het Rot bovenop het Echte
  • het leven, als zoekend (intelligent) handelend rot (in dienst van de waarheid=negatie van de negatie van de dood, het Zijn) heeft het exces van de tijd nodig op de haar toegemeten, de beperkte ruimte: dat is biokapitaal, het leefgeld in de a-lineaire Geldruimte. het biokapitaal motiveert, het geeft de zin van het leven, de goesting. het teveel van het nu, de energie, wil expansie, zoekt het tekort op, exploiteert zo de ruimte. leven is altijd transgressie, expansie, usurpatie een uitdeinen van het teveel
  • afgeleide waarnemingen
    • als we het leven willen synthetiseren zal het ons evenveel aan kapitaal kosten om het ‘natuurlijke’ gebrek aan het teveel van de tijd te compenseren (wet van het behoud van energie): de miljarden aan onderzoek worden niet besteed aan het in stand houden van natuurlijk leven (‘life is cheap’)
    • andere dimensies kunnen andere, voor ons niet waarneembare vormen van non-leven herbergen
    • als we het teveel van de tijd zien, zien we het tekort van de ruimte niet, en omgekeerd.

geef hieronder uw eigen commentaar op deze uitspraak van de Harusmuze.
die wordt dan opgenomen in de volgende Omwenteling 1alle teksten van de NKdeE worden in lussen van herschrijfprogramma’s opgenomen. zo’n revisie/herschrijving noemen we in de Gignomenologie een Omwenteling
vermeld uw mailadres als u persoonlijk antwoord wil krijgen (uw mailadres wordt niet publiek gemaakt)
vermeld uw website als u een link daarnaar bij uw commentaar wenst

invoer

https://dirkvekemans.com/2018/11/20/harusmuze-155/

Noten   [ + ]

1. alle teksten van de NKdeE worden in lussen van herschrijfprogramma’s opgenomen. zo’n revisie/herschrijving noemen we in de Gignomenologie een Omwenteling
Categorieën
Grafiek Harusmuze

Harusmuze #451

22b14a

451 – als het denken een doel heeft, loopt het vast

hexigram 44 – 姤  (gòu) – ‘Paren’

invoer

https://dirkvekemans.com/2018/11/19/harusmuze-154/

commentaar

als je een oplossing zoekt voor een probleem helpt het niet echt als je voortdurend denkt aan het probleem en hoe je het in hemelsnaam zou kunnen oplossen: je beperkt je denken zo tot het denken van een oplossing die er niet is.

hetzelfde fenomeen, gedachten die zich doodstaren in de leegte, doet zich voor op een ander recursieniveau, waarmee iedereen vertrouwd zal zijn: het je proberen herinneren van een naam waar je maar niet kan opkomen.
het doel is dan de obstructie die Freud ontdekte aan de basis van deze vergeetachtigheden. het denken zoekt wat het denken negeert en ontkent.

de oplossing is de negatie van de negatie: rond het doel heen gaan: je moet dan ff aan wat anders denken en ‘dan komt het wel’.

het denken is het meest creatief, het vernieuwt en verjongt zichzelf het meeste als je het ‘laat gebeuren’, dus als je de intentionaliteit, de bestemming van het denken achterwege laat, effen ‘vergeet’ dan ‘lukt’ het beter. filosofie-nerds kunnen hierbij ook aan het scheefkijken naar de waarheid van Zizeck denken, en wetenschappers aan soortgelijke anekdotiek die op conferenties als snoepjes worden uitgedeeld: ‘hoe het grote genie X op de befaamde ontdekking Y kwam…’

dit is in het algemeen zo, zegt nu de Harusmuze, het is een regel die geldt voor het humane denken tout court.
vandaar ook dat in de input van deze sessie gesteld werd dat de mens vastloopt in zijn eigen geschiedenis, en dat dat proces analoog is aan hoe een muur valt.
ik vermoed dat ze daarmee bedoelt dat we ons het vastlopen van het denken kunnen voorstellen als een entropische degeneratie, dus als de mens vastloopt in zijn eigen geschiedenis is het doordat wij in de door ons gecreëerde complexiteit ten onder gaan omdat elke ‘oplossing’ voor de stijgende complexiteit van de ‘problemen’ altijd in een of andere stap de ondergang zelf impliceert: de problemen zijn enkel onnoemelijk complex voor ons, bekeken vanuit ons standpunt, gedacht met de bestemming van het overleven van onze soort.
doe die bestemming weg en er is hoegenaamd niks aan de hand. dan is het gewoon ergens een muur die uiteindelijk wel moet instorten, de onvermijdelijke ondergang van alles.
we staren ons blind op het doel van ons denken omdat we geloven dat wij ‘het’ zijn, maar het is de muur waarop we ons te pletter lopen.

en je kan er dus ook gewoon omheen wandelen: de oplossing is het doel vergeten. je moet het euthanasierecht niet willen uitstellen tot de doodstrijd nadert, dan maak je er georganiseerde misdaad van, liquidatie van het problematische en het onproductieve. sterven is een levenslange bezigheid, een meditatieve beweging naar het graf

de wereld willen redden is daarbij een begrijpelijk psychose, maar Haldol gaat niet helpen daartegen, vermoedelijk. ewa meer gaan wandelen in de volle natuur van onze bruisende voorsteden met hun alom tomeloos opschietende jobs jobs jobs kan misschien enig soelaas brengen.

leren genieten van de ondergang is ook een optie, want leven is nu eenmaal ook altijd een zeer langzame, heerlijke vorm van sterven.

geef hieronder uw eigen commentaar op deze uitspraak van de Harusmuze.
die wordt dan opgenomen in de volgende Omwenteling 1alle teksten van de NKdeE worden in lussen van herschrijfprogramma’s opgenomen. zo’n revisie/herschrijving noemen we in de Gignomenologie een Omwenteling
vermeld uw mailadres als u persoonlijk antwoord wil krijgen (uw mailadres wordt niet publiek gemaakt)
vermeld uw website als u een link daarnaar bij uw commentaar wenst

bleek

Noten   [ + ]

1. alle teksten van de NKdeE worden in lussen van herschrijfprogramma’s opgenomen. zo’n revisie/herschrijving noemen we in de Gignomenologie een Omwenteling
Categorieën
Grafiek Harusmuze

Harusmuze #450

22B93

450 – de uitweg bewijst het gebrek aan weg

hexagram 10  (lǚ) – ‘Stappen’

invoer

https://dirkvekemans.com/2018/11/18/harusmuze-153/

commentaar

commentaar van dirk vekemans

een uitweg wordt niet gevonden maar gezocht (als hij gevonden is, is het meteen de gevonden weg). elke uitweg toont daarom aan dat de gevolgde weg niet meer volstaat als weg, dat het te laat is om van de gevonden en gevolgde weg een begaanbare weg te maken. want een uitweg is, ruimer, het noodzakelijke zoeken van de mens naar het gebrek als oorzaak van het lijden, elke uitweg is het resultaat van nooddruft.

in een recursie van de beweging van de uitweg zoeken mensen vaak uitvluchten om te ontkennen dat ze nooddruftig zijn, dat ze een uitweg zoeken uit zichzelf, het gebrek van wat ze evident niet zijn in het zicht van hoe zij zichzelf denken (geen overtreders, niet de oorzaak van het lijden van de ander, geen ontkenning van het zelfbeeld, wèl een integere identiteit, een goede Belg, geen vreemde leugenaar)

het is daarom aangewezen om mensen ten allen tijden een uitweg te laten, zodat zij geen uitvluchten hoeven te zoeken, want dat is vernederend, en die vernedering vernedert ons allemaal.

mensen zijn minder dom dan ander mensen die zichzelf slim achten, willen (doen) geloven . mensen zoeken uitvluchten omdat ze geen uitweg uit zichzelf vinden. de zogenaamd slimme mensen gebruiken dat om te wijzen naar hun uitweg (de domheid van de anderen), die geen uitweg is maar een verontschuldiging op de kap van de ander1het verschil in intelligentie tussen de mensen onderling is nagenoeg altijd verwaarloosbaar klein. het verschil in intelligentie tussen de mens en het dier is een verschil dat een verschil maakt maar het is in zich veel kleiner dan de mens wel zou willen..

geef hieronder uw eigen commentaar op deze uitspraak van de Harusmuze.
die wordt dan opgenomen in de volgende Omwenteling
vermeld uw mailadres als u persoonlijk antwoord wil krijgen (uw mailadres wordt niet publiek gemaakt)
vermeld uw website als u een link daarnaar bij uw commentaar wenst

Noten   [ + ]

1. het verschil in intelligentie tussen de mensen onderling is nagenoeg altijd verwaarloosbaar klein. het verschil in intelligentie tussen de mens en het dier is een verschil dat een verschil maakt maar het is in zich veel kleiner dan de mens wel zou willen.
Categorieën
Grafiek Harusmuze

Harusmuze #449

22B92

449 – ’t grootste raadsel is of het raadsel is

hexagram 22 (bì) – “Verfraaien”

invoer

https://dirkvekemans.com/2018/11/17/harusmuze-1522/

geef hieronder uw eigen commentaar op deze uitspraak van de Harusmuze.
die wordt dan opgenomen in de volgende Omwenteling
vermeld uw mailadres als u persoonlijk antwoord wil krijgen (uw mailadres wordt niet publiek gemaakt)
vermeld uw website als u een link daarnaar bij uw commentaar wenst

scève

Flamme si saincte en son cler durera,
Tousjours luysante en publicque apparence,
Tant que ce Monde en soy demeurera,
Et qu’on aura Amour en reverence.
Aussi je voy bien peu de difference
Entre l’ardeur, qui noz coeurs poursuyvra,
Et la vertu, qui vive nous suyvra
Oultre le Ciel amplement long, & large.
Nostre Genevre ainsi doncques vivra
Non offensé d’aulcun mortel Letharge.

Categorieën
Grafiek Harusmuze

Harusmuze #448

22B68

448 – één remedie maakt minstens twee kwalen

hexigram 4  (méng) –  “Verhullen”

invoer

https://dirkvekemans.com/2018/11/13/harusmuze-148/

commentaar

de ingreep die je doet als je een remedie toedient maakt een eerste kwaal doordat die daad een min of meer omschreven gedeelte van het gebeuren van de recipiënt onderscheidt en dat als kwaal benoemt: elke toediening van een remedie herleidt het gebeuren van de recipiënt tot een aan lijden onderhevig gebeuren, het maakt van de recipiënt sowieso een patiënt, want aja: de remedie gaat iets (willen) verhelpen.

die eerste kwaal is dus enerzijds wat je vaak al hoort noemen de diagnose die verziekt: een gemis bij de persoon met klachten wordt in een benoembaar vakje gestopt en als kwaal ‘behandeld’, terwijl het vaak zo is dat men beter de (dieper liggende) oorzaak van de klachten zou proberen te achterhalen : ‘waarom wil iemand patiënt worden?’ kan in dergelijke gevallen een nuttige vraag zijn.

daarbij moet men best opletten misschien om dan weer de klacht van de persoon zelf niet op clichématig psycho-analytische wijze te willen wegwuiven als slechts een symptoom van de echte kwaal, die elke tot patiënt gereduceerde recipiënt maar al te graag zal beamen. ‘ja natuurlijk dokter, ik wil mijn papa vermoorden en met ons ma naar bed, het is daarom dat ik in mijn bed plas met die blaasontsteking van me’.

elkwegs: het toedienen van een remedie fixeert ‘vaneigens’ een eerste kwaal, namelijk die kwaal die het wil verhelpen, en overruled de idee dat een klacht een symptoom, een teken is, een signaal, en het gaat dan van ‘zou je niet beter wat rechter gaan zitten aan je werktafel’ in rechte lijn naar ‘hier heb je een pijnstiller tegen je rugpijn‘.

eerste kwaal: elke remedie ontkent het probleem.

de tweede kwaal die een remedie doet ontstaan heeft te maken met het feit dat een remedie toedienen een toepassing is, een applicatie.

merk op, noteer desnoods: ik gebruik opzettelijk een moeilijk woord om het makkelijke begrip verder technisch te maken, het grijpt nu dieper in in uw cognitieve ordening, het spreekt u aan op uw hoger denkvermogen. het verschil tussen toepassing en applicatie is dat tussen de lagere en de middelbare school, bijna.

je kan geen toepassing hebben zonder kennis, tenminste als we het over het soort toegepaste kennis van een remedie hebben: elke remedie wordt toegediend als men een diagnose heeft gemaakt waarbij het toedienen van de remedie vanuit de ervaring aangewezen is, dat is nou eenmaal de basis van het medicinaal denken, de geneeskunde, zeg maar.

maar net omdat het op die wijze een toepassing is van een ‘bekend gegeven’ bv.: ‘personen met een vervelende hoest zijn beter af met een hoestsiroop’ gebeurt er iets heel anders als wanneer een hond gras eet omdat er wat schort in zijn buikstreek.
wat is er anders? wel de hond past niets toe, hij reageert ‘gewoon’ ‘instinctmatig’ op het gerommel in zijn buikje door gras te eten.

een hond is daarom een ‘beter’ systeem omdat het eenvoudiger is: het past onmiddellijk het eigen gedrag aan. bij de mens, het meer complexe systeem, wordt middels een diagnose het gedrag losgekoppeld van de lichamelijke effecten daarvan en remedieert men de lichamelijke effecten los van de verwaarloosde gedragingen. wij ‘maken’ zo een lichaam dat los gedacht wordt van onze gedragingen, en gelijkgesteld met andere lichamen die een totaal andere gedragshistoriek hebben misschien maar wel dezelfde ‘lichaamsklachten’.

in het saneringsdenken van het Rot stippen we aan dat het eenvoudige systeem geen remedie nodig heeft en dat derhalve het complexere systeem wat de gezondheid betreft een deterioratie is: het systeem zadelt door haar complexiteit zichzelf op met een magazijn aan ‘liabilities’, in het Nederlands vertaalt men dat meestal met ‘kwetsbaarheden’ maar het woord heeft ook de betekenis van ‘verantwoordelijkheden’: we moeten ons van meer zaken rekenschap geven.
dus? wel dat resulteert rechtstreeks in een gedragsstoornis, want het gedrag moet beredeneerder gebeuren, ergo meer rekenkracht nodig, nog meer ‘intelligentie’.
je ziet dat het minste vonkje van intelligentie meteen een evolutionaire ‘causaliteit’ op gang brengt die niet te stuiten is: intelligentie is Rot.

okee, da’s wat diep getast in uw humanistisch kruis zal u willen getuigen. goed, neem een strepsil, we laten het effen rusten.

elkwegs:
elke geneesdame moet omwille van deze complexiteit telkens zij een remedie voorschrijft de nadelen t.o.v. de voordelen afwegen, hoewel er natuurlijk nog steeds vluggerds zijn die hun patiënten onmiddellijk op hondse wijze het gras in de bek stoppen, in de vorm van medicatie in een olifant-muis verhouding.

de tweede kwaal die elke remedie onontkoombaar met zich mee brengt is uiteraard ook de ‘bijwerking’, maar ik wou het effen met u samen wat properder doordenken dan dadelijk de bijsluiter erbij te halen waarop geheel doorzichtig en sluitend de applicatie van de remedie aan het businessmodel, het kapitale programma, het geheel van voorschriften, vereisten en best practices van de farmaceutische industrie wordt onderworpen ten einde een marktconform winstgevend product van uw rugpijn te maken.



scève

Vouloir tousjours, ou le povoir est moindre,
Que la fortune, & tousjours persister
Sans au debvoir de la raison se joindre,
Contre lequel on ne peult resister,
Seroit ce pas au danger assister,
Et fabriquer sa declination?
Seroit ce pas, sans expectation
D’aulcun acquest, mettre honneur a mercy,
Ou bien jouer sa reputation
Pour beaucoup moins, qu’a Charles Landrecy?

Categorieën
Grafiek Harusmuze

Harusmuze #447

22B15

447 – onderaan de berg wemelt het zwoele

hexagram 40  (xiè) “Oplossen”

invoer

https://dirkvekemans.com/2018/06/16/harusmuze-1/

scève

Pictura of Scève, Maurice: Délie (1544): APRES LA MORT MA GUERRE ENCOR ME SUYT.
Embleem L – Le Tumbeau & les chandeliers – Motto: Apres la mort ma guerre encor me suyt.

Si tu t’enquiers pourquoy sur mon tombeau
L’on auroit mys deux elementz contraires,
Comme tu voys estre le feu, & l’eau
Entre elementz les deux plus adversaires:
Je t’advertis, qu’ilz sont tresnecessaires
Pour te monstrer par signes evidentz,
Que si en moy ont esté residentz
Larmes & feu, bataille asprement rude:
Qu’apres ma mort encores cy dedens
Je pleure, & ars pour ton ingratitude.

Als je mij vraagt waarom er bij mijn graf
men twee zulke verschillende zaken

Categorieën
Grafiek Harusmuze

Harusmuze #446

22B25

446 – de dood heeft geen substantie, geen omvang

hexagram 38 –  (kuí) – “Tegenstelling”

invoer

https://dirkvekemans.com/2018/06/17/harusmuze-2/

commentaar

denken over de dood is, in klassiek-ontologische taal, denken over het object van de angst: elke vorm van angst lijkt ‘in wezen’ terug te voeren tot een angst van het verliezen van ‘alles’, van de ‘wereld’, het ‘leven’.

maar de wereld is geen woord of een eigendom. de wereld ‘is’ niet, de wereld gebeurt. de wereld is de wereld is de wereld niet. het gebeuren duurt voor jou net zolang je tellen kan, zolang je zelf telt. en die ‘duur’ zelf is ook een tellen, een kwantificatie van een ‘beleving’.

bij de dood houdt de beleving op, het tellen stopt.

maar waar is de dood? waar is dat object achter al onze objecten van angst? of is er nog iets angstaanjagend onbekends, een ‘het onbekende’ dat verschilt van ‘de dood’? maar waar is dat onbekende dan?

nergens. noch de dood noch het onbekende, het Buiten, hebben een omvang. buiten de dood van de taal wordt er enkel gestorven. maar is ‘sterven’ niet hetzelfde als ‘leven’ zonder het object van de dood? het sterven hier is andersom misschien geboorte?

onze angst is omvangrijk. die neemt af en neemt toe. het lijkt wel dat onze angst de dood zoekt, haar object wil vatten, net zoals de liefde haar object wil vatten en het schoonheid noemt, of waarheid, wijsheid of lust.

de dood heeft geen omvang: het is een naam voor het niets-van-dit-alles

ja, misschien ‘maakt’ de angst de dood wel, net zoals de liefde in de filosofie de waarheid maakt, produceert. ook daar geldt immers: waar is de waarheid? waar is de schoonheid? god? niets daarvan heeft omvang.

zijn god en de dood samen gestorven?

scève

Rien, ou bien peu, faudroit pour me dissoudre
D’avec son vif ce caducque mortel:
A quoy l’Esprit se veult tresbien resouldre,
Jà prevoyant son corps par la Mort tel,
Qu’avecques luy se fera immortel.
Et qu’il ne peult que pour un temps perir.
Doncques, pour paix a ma guerre acquerir,
Craindray renaistre a vie plus commode?
Quand sur la nuict le jour vient a mourir,
Le soir d’icy est Aulbe a l’Antipode.

Categorieën
Grafiek Harusmuze

Harusmuze #445

22B24

445 – helden zijn erg gevaarlijke sukkels

hexagram 26大畜 (dà chù) – “Groot Vergaren”

invoer

https://dirkvekemans.com/2018/06/18/harusmuze-3/

scève

Ainsi qu’Amour en la face au plus beau,
Propice object a noz yeulx agreable,
Hault colloqua le reluysant flambeau
Qui nous esclaire a tout bien desirable,
Affin qu’a tous son feu soit admirable,
Sans a l’honneur faire aulcun prejudice.
Ainsi veult il par plus louable indice,
Que mon Orphée haultement anobly,
Maulgré la Mort, tire son Euridice
Hors des Enfers de l’eternel obly.

Categorieën
Grafiek Harusmuze

Harusmuze #444

22B44

444 – een wet die niet werkt moet je begraven

hexagram 37 家人 (jiā rén)“Gezin”

invoer

https://dirkvekemans.com/2018/06/19/harusmuze-4/

commentaar

geldt ook voor natuurwetten. een natuurwet is een verwoording van een wetmatigheid, een beschrijving van het gebeuren maar niet het gebeuren zelf. als de natuurwet-als-beschrijving geen verklarende kracht meer heeft verdwijnt ze vanzelf uit het zicht: de overtollige woorden vallen er dan af en als er van het geraamte nog wat bruikbaars rest stoot men daar later wel op.

scève

Nature au Ciel, non Peripatetique,
Mais trop plus digne a si doulce folie,
Crea Amour sainctement phrenetique,
Pour me remplir d’une melencolie
Si plaisamment, que ceste qui me lye
A la Vertu me pouvant consommer,
Pour dignement par Raison renommer
Le bien, du bien qui sans comparaison
La monstre seule, ou je puisse estimer
Nature, Amour, & Vertu, & Raison.

Categorieën
Grafiek Harusmuze

Harusmuze #443

443 – niet goed, niet kwaad, niet beter en niet best: verschillende gelijkwaardigen met een gelijkwaardig verschil

hexagram 59 (huàn) –  “Oplossen”

invoer

https://dirkvekemans.com/2018/06/20/harusmuze-5/

scève

Combien qu’a nous soit cause le Soleil
Que toute chose est tresclerement veue:
Ce neantmoins pour trop arrester l’oeil
En sa splendeur lon [=l’on] pert soubdain la veue.
Mon ame ainsi de son object pourveue
De tous mes sens me rend abandonné,
Comme si lors en moy tout estonné
Semeles fust en presence ravie
De son Amant de fouldre environné,
Qui luy ostast par ses esclairs la vie.

Categorieën
Grafiek Harusmuze

Harusmuze #440

22B119

440 – een vallend glas, proper gewassen, dat heel goed weet waar het mee bezig is.

hexagram 49 (gé), “Afstropen”

invoer

https://dirkvekemans.com/2018/06/23/harusmuze-8/

scève

Resplendissantz les doulx rayz de ta grace,
Et esclairantz sur moy, mais sans effroy,
De mon coeur froid me rompirent la glace
Indissolvable alors, comme je croy,
Par un espoir d’un gratieux ottroy,
Que je m’attens de ta grace piteuse.
Mon ame ainsi de sa paix convoyteuse
Au doulx sejour, que tu luy peulx bailler,
Se reposant sur ta doulceur honteuse
Ne se veult plus en aultre travailler.

Categorieën
Grafiek Harusmuze

Harusmuze #439

22B29

439 – ‘eeuwig’ is dwaasheid, waanzin of bedrog

hexagram 35  (jìn) – “Floreren”

invoer

https://dirkvekemans.com/2018/06/24/harusmuze-9/

scève

Bien que raison soit nourrice de l’ame,
Alimenté est le sens du doulx songe
De vain plaisir, qui en tous lieux m’entame,
Me penetrant, comme l’eau en l’esponge.
Dedans lequel il m’abysme, & me plonge
Me suffocquant toute vigueur intime.
Dont pour excuse, & cause legitime
Je ne me doibs grandement esbahir,
Si ma tressaincte, & sage Dyotime
Tousjours m’enseigne a aymer, & hair.

Categorieën
Grafiek Harusmuze

Harusmuze #438

22B104

438 – een stem die zich kan horen, wil zingen

hexagram 1 (qián)“Kracht”

invoer

https://dirkvekemans.com/2018/06/25/harusmuze-10/

commentaar

de menselijke stem is een dierlijke stem die niet wil praten, roepen of gillen maar zingen.

scève

Pictura of Scève, Maurice: Délie (1544): ME SAULVANT JE M'ENCLOS.

embleem XLIX : Le Chamoys & les chiens – motto: Me sauluant ie m’enclos

Que je me fasche en si vain exercice,
Comme le mien, certainement fais:
Veu mesmement que d’un si long service
Ne voy encor sortir aulcuns effectz.
Et si je quitte & le joug, & le faix,
J’eschappe a doubte, espoir, ardeur, attente,
Pour cheoir es mains de la douleur lattente,
Et du regrect, qu’un aultre aye le prys
De mon labeur. Dont en voye patente
Saulver me cuyde, & plus fort je suis pris.

Categorieën
Grafiek Harusmuze

Harusmuze #437

437 – word eerst niemand en dan pas de ander

hexagram 13 –  同人 (tóng rén) – “Gemeenschap”

invoer

https://dirkvekemans.com/2018/06/26/harusmuze-11/

commentaar

de menselijke geest, als aansturing van de menselijke gedragingen is een gebeuren dat ook zichzelf kan bijsturen, omdat het sowieso een recursief gebeuren is: het denken neemt voortdurend de eigen uitvoer weer op als invoer, elk denken is al een herdenken voor het een denken is, want ook onze gewaarwordingen zijn recursieve ‘gebeurens’ (ik vermijd het woord ‘gebeurtenis’ omdat dat woord je toelaat/aanzet om het gebeuren als een object te denken, en die onvermijdelijke reïficatie (ontologisering) moet je als gignemonoloog altijd zolang mogelijk uitstellen).

zo kan je bijvoorbeeld heus wel ‘empathie’ aanleren. het kost moeite, oefening en discipline in de oefening maar het kan. bijna niemand die zogenaamd ‘van nature’ nauwelijks empathisch is doet het, maar dat komt enkel omdat de moeite groter is dan de nood die het subject ertoe zou kunnen aanzetten om zich die moeite te getroosten.

de Harusmuze stelt ons vandaag een soort ‘empathie voor gevorderden’ voor, bedoeld voor mensen die al vat hebben op hun bestaande empathie.
mensen die vat hebben op hun empathie zijn vaak mensen met een teveel aan empathie, dat kan bijzonderlijk hinderlijk zijn omdat ze dan hun eigen grenzen niet kunnen trekken, en daardoor telkens weer onder de voet gelopen worden door de zelfverklaarde trotse ‘empathielozen’, dat is het soort enfoutisten die beweren dat empathie voor de zwakkere is, en dat dit leven nou eenmaal aan de sterkeren is, allemaal nepredeneringen om te ontkennen dat ze zich niet de moeite willen getroosten om zich niet volslagen egocentrisch te gedragen. ja, het is weer volop nijdtijd, daarbuiten, de narcisten staan in volle bloei.

nu, die empathie voor gevorderden is een middel om te verhinderen dat je in de ander zijn plaats gaat denken, wat vaak onvrijwillig gebeurt als je empathisch met de ander meeleeft, en iets waar therapeuten ook fel behept mee kunnen zijn: men voelt mee met de ander, maar ja iedereen is verschillend en wanneer de ander vanuit ‘dezelfde’ gevoelens volgens jou ‘verkeerde’ conclusies trekt, zeg je al vlug ‘maar nee, nee, nee, zo mag je niet denken, je moet dat zo en zo zien’.
de ervaren therapeut herkent dit als een beginnersfout, je dient immers de realiteit van het denken van de ander als realiteit te kunnen aanvaarden vooraleer je kan hopen iets aan zijn denkgewoontes en van daaruit zijn gedrag te veranderen.

de oplossing voor dit euvel is om te weigeren die gelijkschakeling tussen jouw gevoelens/gedachten met die van de ander te maken door je zelf als bindconstructie tijdelijk op te geven: je wordt dus eerst niemand om dan vanuit dat nergens waar je niet bent de ander te worden.

het is vanuit die positie die geen positie is dat de wijze er als enige in slaagt om de ander daadwerkelijk te helpen, want waar geen ik is, is er ook geen ander meer, dus kan de ander moeiteloos de beweging volgen die de wereldziel door beide afwezigen maakt om de weg te tonen, een weg die uiteraard ook geen weg is die je een weg noemen kan, want dan zou het de weg niet zijn die naar de positie leidt van waaruit je dit kan doen, als je de ander écht wil helpen en niet jezelf om in die positie te kunnen zijn, want wie ben jij dat je in dat soort positie zou kunnen zijn, kieken!

scève

Estre me deust si grand’ longeur de temps
Experiment, advis, & sapience,
Pour parvenir au bien, que je pretens,
Ou aspirer ne m’estoit pas science.
Et toutesfoys par longue patience
En mon travail tant longuement comprise,
Je la tenoys desjà pour moy surprise,
Et toute mienne (ô frivole esperance)
Mais tout ainsi que l’Aigle noir tient prise,
Et jà mespart a ses Aiglons la France.

Categorieën
Grafiek Harusmuze

Harusmuze #435

435 – verkoop niets. geef wat je niet nodig hebt.

hexagram 23 (bō) – “Ontmantelen”

invoer

https://dirkvekemans.com/2018/06/30/harusmuze-13/

commentaar

elke verkoop kwantificeert de kwaliteit van het verkochte en beëindigt de kwalificatie. er bestaat geen kwaliteit-na-verkoop: elke waardering nadien is een schuldbekentenis, valsheid in geschrifte, doodsverering, belasting op ontkende waarde, negatieve betekenis die enkel vaststelt hoeveel het nu niet meer betekent, hoeveel erger dan niets het nu geworden is, nijdige nostalgie naar het waardevolle dat ontbreekt omdat het geprijsd is.

weiger mee te werken aan de ontwaarding van je daden. en geef weg wat je zelf niet nodig hebt. hoe kan jij de waarde bepalen van iets dat je niet nodig hebt? elke mens is even belangrijk als elke andere.

scève

Or si le sens, voye de la raison,
Me fait jouir de tous plaisirs aultant,
Que ses vertus, & sans comparaison
De sa beaulté toute aultre surmontant,
Ne sens je en nous parfaire, en augmentant
L’hermaphrodite, efficace amoureuse?
O que doulceur a l’Amant rigoureuse
Me deust ce jour plainement asseurer
La Creature estre en soy bienheureuse,
Qui peult aultruy, tant soit peu, bienheurer.

Categorieën
Grafiek Harusmuze

Harusmuze #434

22B52

434 – de redders duwen de koeien in de sloot

hexagram 32 (héng) –  “Volharden”

invoer

https://dirkvekemans.com/2018/07/01/harusmuze-14/

scève

Ainsi absent la memoyre posée,
Et plus tranquille, & apte a concevoir,
Par la raison estant interposée,
Comme clarté a l’object, qu’on veult veoir:
Rumine en soy, & sans se decevoir
Gouste trop mieulx sa vertu, & sa grace,
Que ne faisoient presentez a sa face
Les sentementz de leur joye enyvrez,
Qui maintenant par plus grand’ efficace
Sentent leur bien de leur mal delivrez.

Categorieën
Grafiek Harusmuze

Harusmuze #433

22B63

433 – ’t narrenschip brengt geen vangst op het droge

hexagram 52 (gèn) – “Stilhouden”

invoer

https://dirkvekemans.com/2018/07/02/harusmuze-15/

commentaar

het Fregat van de Vrije Lyriek wordt aangedreven door onomatopeeën uit de verzen van Poeshkin

scève

Je m’en esloingne, & souvent m’en absente,
Non que je soys en si sainct lieu suspect:
Mais pour autant, que la raison presente
S’esblouissant a son plaisant aspect
Ne peult avoir tant soit peu, de respect
A modestie, & moins d’elle jouir.
Car mon parler, toucher, veoir, & ouir
Sont imparfaictz, comme d’homme qui songe,
Et pleure alors, qu’il se deust resjouir
D’une si vaine, & plaisante mensonge.

Categorieën
Grafiek Harusmuze

Harusmuze #432

22B26

432 – iets onvergetelijks kan je niet onthouden

hexagram 64未濟 (wèi jì) “Vóór de Voleinding”

invoer

https://dirkvekemans.com/2018/07/03/harusmuze-16/

scève

Sans aultre bien, qui fur au mal commode,
Avec le sens l’humain entendement
Ont gouverné mes plaisirs a leur mode,
Loing toutesfoys de tout contentement,
Qui suffisoit: sans que recentement
Je sente, Amour, tes mordentes espinces,
Dont de rechef encores tu me pinces,
Mesmes cest An, que le froid Alleman
(O Chrestienté!) chassé de ses provinces,
Se voit au joug de ce grand Ottoman.

Categorieën
Grafiek Harusmuze

Harusmuze #431

431 – als het niet sterft kan het ook niet leven

hexagram 22 (bì) – “Verfraaien”

invoer

https://dirkvekemans.com/2018/07/04/harusmuze-17/

scève

Respect de toy me rendant tout indigne,
Pour reverer l’admirable prestance
De ta nature humainement benigne,
Me fait fuyr ta privée accoinctance
Par craincte plus, que non point pour doubtance
De tes doulx arcz, me povant garder d’eulx.
Mais tout coeur hault, dont du mien je me deulx,
En ce combat d’amoureux desplaisir
Vit un long temps suspendu entre deux,
L’espoir vainquant a la fin le desir.

Categorieën
Grafiek Harusmuze

Harusmuze #430

22b20

430 – alleen een dichter wil onsterfelijkheid

hexagram 44  (gòu) “Paren”

invoer

https://dirkvekemans.com/2018/07/05/harusmuze-18/

commentaar

de anderen weten beter of gedragen zich alsof ze onsterfelijk zijn

scève

Quoy qu’a malheur je vueille attribuer
Coulpe, ou deffault, qui a mon vueil conteste,
Si me fault il du coeur contribuer
A mon dommage asses, & trop moleste,
Pour parvenir au bien plus, que celeste,
Comme je croy, que me sera cestuy.
Car patience est le propice Estuy,
Ou se conserve & foy, & asseurance.
Et vrayement n’est point aymant celluy,
Qui du desir vit hors de l’esperance.

Categorieën
Grafiek Harusmuze

Harusmuze #429

429 – oordeel nooit als mens over een ander

hexagram 34大壯 (dà zhuàng) –  “Stimulerend Groot”

invoer

https://dirkvekemans.com/2018/07/06/harusmuze-19/

commentaar

de Harusmuze acht het raadzaam voor ons om af te leren de ander te beoordelen. dat geldt ook, het dient gezegd, voor andere levende wezens, waarvoor we dat oordeelsrecht vanzelfsprekend achten (dieren, planten… in de Harusmiaanse ethiek hebben wij dat recht hoegenaamd niet)

voor een rechter is dat anders natuurlijk: die moet ‘oordelen’ in de zin van een verdict uitspreken, de wet toepassen op het gedagvaarde individu.
en de wetenschapster moet in functie van haar onderzoeksprogramma levende wezens bepaalde eigenschappen toedelen op basis van de data die zij vergaart.
ambtenaren moeten evenzeer regels en wetten toepassen op individuen: wat we uit dergelijke casi leren is dat een oordeel enkel nodig is in functie van een p r o g r a m m a.

het lijkt ons best om het gemeenschappelijke in deze toelaatbare oordelen te vatten als resultaten van de werking van een algoritmisch vastgelegd programma omdat we daar, zeker in de rechtspraak, meer en meer daadwerkelijk naartoe gaan: op die manier gaat ge niet zo verschieten als ge morgen wakker wordt. de rechter is weldra geen mens meer maar een hybride netwerk van artificiële intelligentie en blockchaintechnologie waarbij de causaliteit onbetwistbaar en wetenschappelijk onderbouwd komt vast te liggen in de GeldRuimte.

weuh.

iedereen zal nog steeds de keuze hebben om zich aan die Causaliteit te ontrekken, maar zich daarmee de facto buiten de GeldRuimte in een soort reservaat voor het Naakte Leven plaatsen, waar leven enkel overleven is, en niet erg lang bovendien.

beuh.

tja, we hebben deze Dictatuur van de Gemeenschappelijke Rede zelf over ons afgekondigd door al die eeuwen lang systematisch te weigeren het eigenbelang ondergeschikt te maken aan het belang van de gemeenschap, dat was, is en zal altijd onze erfzonde blijven.

maar, om u te troosten: die menselijke onmacht, dat menselijk tekort is in feite niets anders dan een gedaante van het Rot en dus van de Rede zelf die altijd het kapitaal als natuurkracht aanwendt om de nieuwe wegen van het Rot te ontwikkelen. het helpt toch nog wat als je de gore ellende kan duiden. ze wordt er nog niet sexy van, daar hebben we later wss wel iets beter voor, maar ’t is al iets. inzicht is troostend, besef bevrijdt.

enige vingerwijzing naar het verleden is geheel zinloos. het aanwijzen van schuldigen in het heden is al even absurd omdat iedereen even schuldig is, hoe onschuldig men zich ook voelen kan, en omdat het dus niet raadzaam is voor een mens om (over) een ander levend wezen te proberen (ver/be)oordelen. we hebben dat recht niet, omdat we zonder dat recht geboren zijn. waarom dan, vraag je misschien?

– “we zijn wel geboren met de plicht om voor de ander zorg te dragen. waarom hebben wij die plicht en niet dat recht, gij orakelke van mijn botten!? “

– “awel,” zo zegt de Harusmuze ” het zal u leren!”

scève

Pictura of Scève, Maurice: Délie (1544): PLUS SE HANTE MOINS S'APPRIVOYSE.

embleem XLVIII – La Mousche – motto: Plus se hante moins s’apprivuoyse.

Ja soit ce encor, que l’importunité
Par le privé de frequentation
Puisse polir toute rusticité
Tant ennemye a reputation:
Et qu’en son coeur face habitation
A la vertu gentilesse adonnée,
Estant en moeurs mieulx conditionée,
Que nul, qui soit quelque part, qu’elle voyse:
Elle est (pourtant) en amours si mal née,
Que plus y hante, & moins s’y apprivoyse.

Categorieën
Grafiek Harusmuze

Harusmuze #428

428 – het vereenzelvigt zich met personen

hexagram 49 (gé), “Afstropen”

invoer

https://dirkvekemans.com/2018/07/07/harusmuze-20/

commentaar

uiteindelijk, ondanks het uiterlijk vertoon van het ‘gebeurlijke’ taalgebruik (‘vereenzelvigen’ en ‘personen’/’personificaties’ moet je wel lezen als processen, vormen van gebeuren) kom je in het menselijk begrip toch altijd uit op een mortificatie in de taal, een stilleggen van de gedachten tot een virtueel object, waarna ‘voldaan’ het denken verlaten wordt, oplost in gedachteloosheid.

zo is ook het Zijn ontologisch te ‘vatten’ als de identificatie van de differentie, een vernietiging tot het eendere, het entropische rot.
de NKdeE Bewegingsleer markeert de technische term ‘onverschil’ (een ‘geschil’ dat geen ‘verschil’ ‘is’ of veronderstelt) als poort wèg uit de humane dualiteit, maar het kan er zelf niet doorheen zonder zichzelf op te heffen.

de Gignomenologie kan je dan ook in z’n geheel lezen als een poging tot markeren van die poort, een aanwijzing, meer kan het ook niet ‘zijn’ (sic). de beleving van de ondergang is de enige verlossing van de ondergang.

de houding die de Gignomenologie propageert heeft in die zin ook ewa het heroïsme van de Nietzscheaanse amor fati, want de houding is die van een poortwachter die op elk moment beseft ‘slechts ‘poortwachter’ te zijn, duider van het wak in het verschrikkelijk ijzige Zijn waar al het leven gedoemd is om gekwantificeerd te worden, ontdaan van elke kwaliteit van de expressie en te sterven en vervolgens te rotten, de eigen voortgang te voederen in een eeuwige terugkeer van die vereenzelvigingsbeweging, de recursieve creatie van het rot.

maar al die poeha, al dat spuien van meningen en theorieën, vervalt gelukkig ogenblikkelijk in de concrete beleving waarin enkel een troostend begrip aangewezen is, de tederheid die een bewust en consequent volgehouden gebrek aan geweld is, het begrijpen als omarming in het erbarmen, een weigering van de code die ons voortdrijft naar de vernietiging. en dan ontdekken we dat er in onze handen ook een streling leeft die deze onmogelijk geachte weigering in een oogwenk waar kan maken. en die streling blijkt dan het enige gebaar te zijn dat telt zonder dat het ons tot niets ver-telt.

alleen in het moment met elkaar zijn wij vrij van de vloek van het Zijn.

scève

Quoy que ce soit, amour, ou jalousie
Si tenamment en ma pensée encrée:
Je crains tousjours par ceste phrenesie,
Qu’en effect d’elle a aultruy trop n’agrée
Chose par temps, & debvoir consacrée
A mon merite en palme de ma gloire.
Car tout ce mal si celément notoire
Par l’aveuglée, & doubteuse asseurance,
A mon besoing se fait de paour victoire
Avecques mort de ma foible esperance.

Categorieën
Grafiek Harusmuze

Harusmuze #427

427 – het is een gemeenschap van onverschil

hexagram 13 –  同人 (tóng rén) – “Gemeenschap”

invoer

https://dirkvekemans.com/2018/07/08/harusmuze-21/

commentaar

om een uitweg te bieden aan de onontkoombaarheid aan de talige beklemming, veroorzaakt door het verbale rot dat voor zover ons bekend enkel de mens treft, stelt de Harusmuze met de introductie van de term ‘onverschil’ ons een vorm van reverse engeneering van het Zijn voor.

in feite is de geboden uitweg een negatieve variant op de negatieve theologie. het Zijn is zoals bekend kwantitatief geconstrueerd op basis van de afwezigheid, van het niets: de fictie van het Zijn kon enkel geloofwaardig gemaakt worden na de ontdekking van de nul, het ontelbare als mathematische functie: alles wat is, is niet gelijk aan nul.

een triviale redenering die wel meteen de basis werd voor de uitvinding van de monotheïstische, patriarchale God: Hij die Is, Vader van het (telbare) Ding.

het onverschil is een Derridiaans virus, een Trojaans paard op basis van de onvolledigheidsstelling van Gödel, dat in het recursieve programma van het Zijn wordt ingebracht. sinds Gregory Bateson weten we dat een verschil pas een verschil is als het een verschil maakt. welnu het onverschil is een verschil dat geen verschil maakt.

u zal zeggen: hm ja boeiend hoor, maar ik vat het niet, ik zie niks gebeuren…precies! wil ik u dan antwoorden, want dat is net wat er gebeurt: niets! het onverschil is een ding dat het zijn niet kan bereiken! geen enkel onverschil kan ooit de status van het zijn bereiken! het telt niet mee! het bestaat niet! en toch gebeurt het!1wat het ‘onverschil‘ als functie hier doet is eigenlijk het Zijn pakken op haar issigheid: het Zijn heeft zelf een tijdsverloop nodig om zich te construeren in de recursieve lussen van ons denken. wij merken dat niet omdat het te snel gaat en omdat je het denken niet kan be-denken terwijl het gebeurt, maar zonder tijdsverloop kan je geen verschil maken, dus ook geen verschil met het Niets, dus kan je ook geen Iets maken dat Is…

het onverschil ontsnapt aan het Zijn der dingen en wordt zo meteen een kwaadardig zwart gat voor heel het Zijn. het onverschil vernietigt in ons denken elk belang dat wij op welke wijze dan ook aan het Zijn kunnen hechten. als God het onverschil toelaat te gebeuren, kan hij enkel sterven, en idd. : god is ook gestorven op het ogenblik dat men hem is gaan zien als een onverschil: een verschil dat geen verschil maakt.

we laten u heden voorlopig in het ongewisse over hoe men dan de uitspraak “het is een gemeenschap van onverschil” kan lezen. wat (of wie?) is hier ‘het’? wat moet ik mij voorstellen bij een gemeenschap die een gemeenschap is van onverschil?

niet als teaser of om te misleiden, maar om u te dwingen het zelf eerst te denken, want enkel dan gebeurt de uitspraak, en enkel dan heeft de uitspraak haar Harusmiaanse functionaliteit, haar Ware Toedracht.

scève

Force me fut (si force se doibt dire
De se laisser a ses desirs en proye)
De m’enflamber de ce dueil meslé d’ire,
Qu’Amour au coeur passionné ottroye,
Quand je me vy (non point que je le croye,
Et si le cuyde) estre d’elle banny.
Est ce qu’ailleurs elle pretend? nenny:
Mais pour errer, comme maladvisé.
Aussi comment serois je a elle uny,
Qui suis en moy oultrément divisé?

Noten   [ + ]

1. wat het ‘onverschil‘ als functie hier doet is eigenlijk het Zijn pakken op haar issigheid: het Zijn heeft zelf een tijdsverloop nodig om zich te construeren in de recursieve lussen van ons denken. wij merken dat niet omdat het te snel gaat en omdat je het denken niet kan be-denken terwijl het gebeurt, maar zonder tijdsverloop kan je geen verschil maken, dus ook geen verschil met het Niets, dus kan je ook geen Iets maken dat Is…
Categorieën
Grafiek Harusmuze

Harusmuze #426

426 – de weg der ziel verstoft en ’t stof rot weg

hexagram 12  (pǐ) – “Blokkeren”

invoer

https://dirkvekemans.com/2018/07/09/harusmuze-22/

commentaar

de ziel verstoft, het stof verrot, het rot wil weg, de weg wil ziel, de ziel is er, er is licht, de ziel verstoft, het stof verrot,…
de tweedeling, de duale perceptie van de eeuwige terugkeer in de ekpyrosis-palingenesis is een perceptuele contingentie
contingent is misschien gewoon wat niet vereist is door het gebeuren, en uiteindelijk dus: wat niet gebeurt, de contingentie is wat de mens nodig heeft om het noodzakelijke te kunnen ‘vatten’ en om het geloof in de ‘vrije wil’ te behouden, een straffe soort spacecake. contingent is wat wel menselijk of anders-intelligent kan gedacht worden, en moet, omdat wij het nodig hebben. toeval bestaat niet maar we hebben het nodig om onze illusie van vrije wil in stand te houden.

die verschillende stappen kunnen op elk moment in de cyclus gedacht worden: wanneer de ziel verstoft ‘is het ook zo dat’ het stof verrot etc
en je kan dus net zo goed zeggen dat de stof verzielt, ook dat gebeurt ‘terwijl’ de ziel verstoft: de richting is een dimensie, weliswaar voor ons een dwingende dimensie, maar ‘slechts’ een dimensie.

de haan moet maar drie keer kraaien en al die talige constructies storten in tot stoffige ploefwolkjes…

euh, ja, dit is ewa conform de Heracleitosfragmenten rond de ziel die in ons haar dood beleeft en wij die sterven in de ziel, alsook de slaap/wakker metaforen.

en voor de wijzers, de mensen die -ismen nodig hebben: ik begin blijkbaar meer en meer te neigen naar een geradicaliseerd Deleuzianisme waarbij elk dualisme oplost, een hylozooïsme zonder bevoorrechte partner, een pantheïsme zonder god: een het-verhaal, dus.
een open monisme is een monisme dat enkel door een verstokte dualist nog gelezen wordt als een monisme.

scève

Finablement prodigue d’esperance,
Dont estre avare est tresgrande vertu,
De fermeté, & de perseverance.
Me suis quasi de tous poinctz devestu,
Estimant moins tout espoir, qu’un festu,
Fors seulement pour l’Amant esprouver:
Non que je vueille, en effect, reprouver
Ce bien, voyant que ne le puis acquerre:
Mais seurement celluy ne peult trouver
En aultruy paix, qui a soy donne guerre.

Categorieën
Grafiek Harusmuze

Harusmuze #425

425 – ’t lief van uw dromen hou je beter daar

hexagram 41 (sǔn)“Verminderen”

invoer

https://dirkvekemans.com/2018/07/10/harusmuze-23/

commentaar

dat zit daar goed è. alle nachten prijs!

scève

Bien que je sache amour, & jalousie,
Comme fumée & feu, esclair, & fouldre,
Me tempestantz tousjours la fantasie
En une fin sans jamais se resouldre:
Je ne me puis (pourtant) d’erreur absouldre
Cherchant tousjours par ce Monstre terrible
De veoir en moy quelque deffault horrible
Trop plus asses, qu’en mon Rival, regner:
Comme l’on scait, qu’avecques l’impossible
J’accuse aultruy pour tout me condamner.

Categorieën
Grafiek Harusmuze

Harusmuze #424

22B74

424 – soep met brood is ook best lekker eten

hexagram 64未濟 (wèi jì) “Vóór de Voleinding”

invoer

https://dirkvekemans.com/2018/07/11/harusmuze-24/

scève

De corps tresbelle & d’ame bellissime,
Comme plaisir, & gloire a l’Univers,
Et en vertu rarement rarissme
Engendre en moy mille souciz divers:
Mesmes son oeil pudiquement pervers
Me penetrant le vif du sentement,
Me ravit tout en tel contentement,
Que du desir est ma joye remplie,
La voyant l’oeil, aussi l’entendement,
Parfaicte au corps, & en l’ame accomplie.

Categorieën
Grafiek Harusmuze

Harusmuze #423

423 – geen ene bloem wordt mooier van ’t plukken

hexigram 8  (bǐ) – “Groeperen”

commentaar

van haar te tekenen ook niet, maar de tekenaar misschien wel…

scève

Respect du lieu, soulacieux esbat.
A toute vie austerement humaine,
Nourrit en moy l’intrinseque debat,
Qui de douleur a joye me pourmaine:
Y frequentantz, comme en propre domeine,
Le Coeur sans reigle, & le Corps par compas.
Car soit devant, ou apres le repas,
Tousjours le long de ses rives prochaines
Lieux escartez, lentement pas a pas
Vois mesurant & les champs, & mes peines.

Categorieën
Grafiek Harusmuze

Harusmuze #422

422 – stemmen zijn goedkoper dan begrijpen

hexagram 60  (jié) –  “Onderverdelen”

invoer

https://dirkvekemans.com/2018/07/13/harusmuze-26/

commentaar

in een nijdige attentie-economie als de onze is begrip voor de ander niet langer iets dat je dient op te brengen. begrip is een asset, puur kapitaal, dat geef je enkel uit als het jou ook dubbel en dik opbrengt. begrip opbrengen doe je niet: begrip moet opbrengen.

immers begrip vereist aandacht en het spenderen van aandacht is zeer duur. de return van een like die jij uitdeelt voor jezelf, om de evidentie te stofferen met een voorbeeld, is peanuts in vergelijking met wat het exploitatiemechanisme (Facebook, Twitter, Instagram,…) er aan verdiend, en minder zelfs dan de peulschil die het gelikete (bedrijf/individu/evenement…) eraan over houdt.

zolang we dus met z’n allen ons als vee laten exploiteren zal het winnen van stemmen op de directe manier, door ze te kopen, door harde valuta om te zetten in aandacht op de netwerken, massa’s goedkoper zijn dan het etaleren laat staan het effectief opbrengen van begrip voor de situatie van het stemmende individu.

dat onze overheden sinds de opkomst van deze technologische omwenteling halverwege het eerste decennium (2005) nagelaten hebben om iets ten voordele van de informatierechten en het recht op virtuele leefruimte van hun burgers te ondernemen, is een ramp die waarschijnlijk niet meer terug te draaien is, omdat de bedrijven die nu de touwtjes in handen hebben zich al lang hebben ingekocht in de bestaande ‘democratieën’ waarbinnen de individuen zelf alsmaar nijdiger en dus makkelijker controleerbaar worden. de hedendaagse politicus is niet veel meer dan een al dan niet betaalbare paljas voor die mensen. De niet-betaalbare verdwijnen sneller dan dat ze bekend worden.

de feiten, de waarheid, begrip, medemenselijkheid, alle ‘humane’ waarden zijn zo allemaal achterhaald in de consequent doorgedachte Verlichting van het Neo-Liberalisme (in Vlaanderen: NV-A en VLD met CD&V als meelopend keffertje) dat zolang de situatie dat vereist nog van een krokant populistisch laagje wordt voorzien, maar nu de economische wildgroei gaandeweg omslaat in een onbeheersbaar cataclysme dat over de planeet raast, zal dat oppervlakkige, retorische vertoon snel omslaan in meedogenloze repressie.

Steekt hoog de vaten Rodenbach met blauwe grenadine: het Vlaamsche Canon wordt geladen.

scève

Touché au vif & de ma conscience,
Et du remord de mon petit merite,
Je ne scay art, & moins propre science,
Pour me garder, qu’en moy je ne m’irrite,
Tant ceste aigreur estrangement despite
En vains souhaitz me rend si variable.
Fust elle, aumoins, par vertu pitoyable
Mon dictamnum, comme aux Cerfz Artemide,
Tirant le traict de ma playe incurable,
Qui fait mon mal ardemment estre humide.

Categorieën
Grafiek