Categorieën
ekphrasis gedicht van de dag lyriek woordenpers

bij Badende Nimfen van Delvaux

 

delvaux2

Onrust

De aarde blaast kattig, het water wil aftochten.
Vuur verklaart stormachtig het sterven
aan het blauwzwarte uiteinde van windstoten.

Bloedrood de wolken trekken zich in afschuw
van het ondermaanse af. De hemelbesmeurde
schuift nerveus met haar dreigende limousines
op de straat onderaan. Het duister donkert nog,

het woelen wakkert verder het woelen aan.
Het iets dat te gebeuren staat, klimt
hoog ter beurs. De onrust wordt

mondig.

 

Categorieën
ekphrasis Grafiek Kathedraalse Leer lyriek

de gave van het onmogelijke

[ waar is dat voorwoord henen]

de opeenstapeling van de vernomen trivialiteiten leidt tot zinsverbijstering
mocht er iemand nog aan twijfelen: artaud had gelijk. ge zoudt er zot van worden.

het gegevene is een gave, dwz. voor anderen is het een gave (“zij heeft een gave”).
een lyricus heeft niets. voor de lyricus
is de gave een opgave.
de opgave is de lyrische opgave (die voor de anderen niet geldt, zij geven het op).
de opgave is het onmogelijke te maken:

niet: het onmogelijke mogelijk te maken (dan verdwijnt het onmogelijke in de werking van het vermogen) (kieken!)
wel: het onmogelijke te ‘realiseren’ als onmogelijk (“en tant que”)

(zucht)

de Vrije Lyriek is alles behalve vrij. de Vrije Lyriek is enkel vrij in zoverre zij met rust gelaten wordt bij het uitvoeren van haar Opgave.
inderdaad: de anderen hoeven zich niet meer te bemoeien met de uitvoeringsmodaliteiten van de opgave (zij hebben het tenslotte al opgegeven).

gelukkig is er nog het Programma van de Vrije Lyriek.
het Programma van de Vrije Lyriek (“Radio Klebnikov”) is elke zaterdag te beluisteren via Radio Scorpio (18u-20u).

af en toe worden er via dit kanaal of via http://nkdee.be enkele brokken van de Broncode van het Programma van de Vrije Lyriek vrij gegeven.
het spreekt voor zich dat het Programma van de Vrije Lyriek als Open Source ontwikkeld wordt.

hieronder volgt een deel van de de broncode voor de ‘Spyrale Lyrique Petrarca-Scèvienne’ (SLPS), een pakket (‘package’) tools voor de Neo-Kathedraalse Diagrammatologie.

slps2

” exercising the Sacred Signature on a sketch of the SLPS”
dv 2010-2015, ink, bister (2010) and pencil (2015), A5

de code

Aanzet tot de code voor de Configuratie  van de ‘Spirale Lyrique Petrarco-Scèvienne’ (SLPS) die het Corpore Chiastico Tournante in beweging zet. Code geschreven in pseudo-Math, een nogal slijmerig dialect van NK DeEP, de NKdeE Programmeertaal, een vorm van pseudocode.

Als de high end printer dv een programma geschreven in NK DeEP afdrukt krijg je een NK Diagram (of een foutmelding).

De Configuratie specifieert alvast de resources van de bijgevoegde NK Diagrammata van de SLPS. Verduidelijkende commentaar staat in’t purpergrijs achter twee schuine strepen, bv.:

//Isodore Isou was nog veel zotter

Er bestaat een ‘voorwoord tot de gave van het onmogelijke‘, maar de lezer wordt geadviseerd dat te lezen na de gave zelf. Of niet.

importeer (“Délie”, “Microcosme”, NKDeEP.Diagram);

laat het zijn;
laat Ω een oogpunt zijn :: een vector;
Ω verdwijnt;
Ω (“Délie”);

// Ω is het focale verdwijnpunt, ‘L’idée’ van het Onmogelijke, het eternele idool “Délie”. NK DeEP veronderstelt de integratie van een lexicon en taalregels in de programmatuur. Zonder de nodige taalklassen geeft de printer een nogal cryptische foutmelding, zoals “weer niet op taalklas geweest zeker?”. Het toewijzen van een taalafhankelijke naam aan een variabele in NK DeEP gebeurt dus zo:
[variabele](“naam van de variabele uit het lexicon”);

laat α het standpunt zijn :: een vector met duur Δ

// zowel oogpunt als standpunt worden gedefinieerd als vector want zonder beweging is er geen perspectief, enkel de flatlands van het geschrevene & de ketens van het getekende

α (“Auteur”);

//declaratie van de variabelen

hemellichaam t (“aarde”);
hemellichaam s (“zon”);
hemellichaam l (“maan”);

// elk programma in NK DeEP begint met de redundante regel ‘laat het zijn’. na vier regels code mag je in NK DeEP de woorden “laat het zijn”  of “laat x een y zijn” laten vallen, dus “hemellichaam t (“aarde”); ” verschilt enkel woordelijk van “laat t een hemellichaam zijn met lexiconnaam “aarde”.

lichaam f (“vrouw”);
lichaam h (“man”);
lichaamloze m (“muze”);

semantische cluster e (“ERTS”);
semantische cluster r (“REST”);
semantische cluster s (“STER”);

//definitie van de eclaratieruimte, het canvas en van de trajecten

EclaratieRuimte MS= nieuwe EclaratieRuimte (“fuscum subnigrum Maurice Scève”)
Buiten B = nieuw Agamben.Buiten (MS,”la mer fugace des ombres”);
Canvas c= nieuw Canvas(MS);

//tekent een nieuw canvas met de begripsruimte van Scève en een Buiten dat de begripsruimte bepaalt

Spiraal SLPS= nieuwe Spiraal ( α , Ω);

//tekent een spiraal van het canvasomvattende Oogpunt α naar het Verdwijnpunt Ω

Sfeer te (“tekstueel”) = SPLS.sfeer (Ω, 1);
Sfeer hu(“humaan”) = SPLS.sfeer (Ω, 2);
Sfeer ce (“celeste”) =SPLS.sfeer (Ω, 3);

te.bevolk (e,r,s);
hu.bevolk (f,h,m);
ce.bevolk (s,l,t);

// een sfeer is een waarneembaar omwentelingstraject, een iteratiespoor gelegen tussen een Oogpunt en een Standpunt. De ligging van een Sfeer is altijd relatief aan het aantal Sferen rond een Oogpunt en haar volgorde te tellen vanaf het Oogpunt. Het eerste argument in de sfeerbepaling is het Oogpunt, het tweede de volgorde)

SLPS.annoteer.telKlaar(aantalOogpunten, te.bevolking,hu.bevolking,ce.bevolking);
// annoteert de Spiraal met numerieke data op de specifieke telKlaar-wijze (zie aldaar)

doededeuitoe();

//minimale opruim- en beleefdheidsfunctie bij afsluiting van een programma

slps1

“SLPS print”

dv 2017, ink & water colour, A5

Categorieën
ekphrasis Kathedraalse Leer lyriek

NKdeE Instructie Tablet 001

instructietablet_001_zij
T 001, zijdelings genomen

// NkdeE Instructietabletten worden gebruikt in de Kristineacademie ter instructie van de Novicen in de Kathedraalse Leer. Het zijn plaatjes in triplex waar langs beide zijden kunstig ingekleurde Leesnotities van de Kathedraalauteur zijn gekleefd. Voor de duurzaamheid (die Novicen toch) worden de tabletten minstens driemaal gevernist met bootvernis.
De Kristineacademie is een Participatief Educatief Proces  (PEP) in de Kathedraal, thans, zoals van bij haar opening, gesloten. Er gaan geruchten dat de Academie de afgelopen jaren enkele maanden open is geweest, maar enig bewijs is daar niet van. Sowieso is de Academie des winters gesloten.

Korte Explicatie der Tabletkanten van T 001

instructietablet_001_kanta

“NKdeE Instruction Table 001 – A-side”
dv 2016, ink and water color on paper glued on wood, varnished, A5

Kant A

// een beetje zoals de singles op vinyl in de Jaren Stillekens, hebben de NKdeE Instructietabletten een A-kant en een B-kant. Op de A-kant vind je meestal een hapklare brok Kathedraalse Leer uit één van de Hoofdrichtingen waarin deze zich beweegt. De B-kant geeft wat info over iets nuttigs of interessant, een vlugge Bouwtip…

De A-Kant van dit tablet geeft een afbeelding van, in Neo-Kathedraalse termen, de Werkelijkheidsgangen tussen de Consistentievelden Woord, Beeld en Schrift in het Deiktische Oponthoud van het humaan waarneembare/kenbare. Het geheel is in feite een opgave, een oefening voor de Novice. De opdracht is simpel: teken de ontbrekende pijl. De opgave schematiseert de gang van het Zichtbare naar het Leesbare, maar aangezien geen enkel Kathedraals beschreven proces een stasis kan zijn (ophouden in het ‘zijn’) , moet er een volgende stap zijn, ergo: teken die pijl.

De Consistentievelden worden aangeduid door de dubbel gestreepte R’en. Het zichtbare verheft zich in het Humaan kenbare als Beeld (ℝ). Het Beeld wordt in het Deiktische Oponthoud getrokken (=tijdelijk bespreekbaar gemaakt, de grens van het Deiktische wordt aangegeven door de horizontale “IND”) door het Woord (ℝ’). Het Woord wordt in de ‘magische’ handelingen van het schrift gevangen in het woord als ‘geschreven beeld’ (ℝ”) (cfr. L’Image écrite van Anne-Marie Christin ISBN 978-2-0812-2890-0 ). Van zichtbare vluchtigheid naar schijnbaar vereeuwigde code in het leesbare.

De recursieve Sluiting van het proces is natuurlijk de terugkoppeling van het schrift naar het zichtbare (Visible).

Dit lijkt complex en onbegrijpelijke nonsens maar  is allemaal poepsimpel en perfect te vatten eens je de illusie van het Zijn en het Er opgeeft. Het past hier om de Aanhef van [de Kathedraalse Leer] te citeren, een episch leerdicht van 3003 verzen (in voorbereiding):

Geen zijn bestaat,  geen wereld is, geen ding is iets
& Alles wordt pas duidelijk & klaar als niets.
Vergeefs is elk verplaatsen van hier naar daar:
hier is niets& niets is daar, de tijd brengt alles bij elkaar.
Mijn woorden zijn mijn woorden niet, het is een hek
Van loze tekens, afgedaan gebeuren. Er is geen plek
Verborgen in hun letterlijke staan, hun stem is lang al
Heen van hen gegaan, & zij blaken, zwart als as
Van vuur dat uitgeraasd ooit hemels leven was.
Plaats vinden deze verzen bij jouw lezing pas.

Van beweging, Muze, breng ik onbewogen het relaas
& Van gebeuren afdruk slechts & vaag helaas.
Maar hoor: ik ben alweer een trilling in jouw oor
Jij geeft mijn sterven in jouw adem nieuw gehoor,
Verstrengelende streling,  vernieuwend de toon
Van het schone, dit uur waarin ik al eeuwen woon,
Waar jouw ster mijn stof met zulk ’n helder licht beschijnt,
Dat verlangen in verlangens doel onmiddellijk verdwijnt.

instructietablet_001_kantb

Kant B

Kant B is een simpele Bouwinstructie te gebruiken bij het ontwerpen van een Grafische gebruikersomgeving (G.U.I.). Uiteraard brengt het gebruik van de zgn. Gulden snede evenwicht en klaarheid in de opbouw. Hoe dat zulks dan daadwerkelijk gerealiseerd kan worden is na het doorgronden van deze B-kant nog steeds de Vraag.

Categorieën
ekphrasis Grafiek lyriek

enge esoterie, nauwe mystiek

chetgirlde kat leest voluit de maan
hier moet ik sterven
tussen hek & zwaard vergaan

Categorieën
ekphrasis Kathedraalse Leer Vertalingen - Bewerkingen

NKdeE Ekphrasis – introductie Yuko Otomo

over Ekphrasis in de NKdeE

// gereserveerde woorden in de NKdeE programmataal staan in italic en beginnen met een hoofdletter – een verklarend Lexicon van deze woorden is in voorbereiding

Je merkt er (nog) nauwelijks wat van, maar de Neue Kathedrale des erotischen Elends heeft dit Werkjaar (’16-’17) een Zijbeuk lopen rond ekphrasis.

Ekphrasis is, volgens Wikipedia, een kunstige beschrijving van een voorwerp, meestal van een kunstvoorwerp en in het bijzonder van een schilderij.

Ekphrasis is sinds de Oudheid een retorische stijlfiguur, beschreven in de handboekjes retoriek en het werd in de loop der tijden dan ook beoefend als literaire schrijfoefening, en met wat voorbeelden kom je dan al vlug aan een geruststellend literair genre.

In de twintigste eeuw werd het begrip verruimd naar ‘beschrijvingen’ van objecten uit alle mogelijke kunsttakken en sprak men ook al van ‘muzikale ekphrasis’, een ‘uitdrukking’ van een picturaal werk in muziek.

De Kathedraalse Leer is, in haar meest bevattelijke gedaante, een Bewegingsleer, houdt zich niet bezig met het creëren of doorgronden van objecten, maar met het inzetten of karakteriseren van bewegingen. Het Definietsel van een  Kathedraalse Ekphrasis heeft daarom ook tezelfdertijd een ruimer als een enger Bereik dan de gangbare definities van het begrip:

Ekphrasis :: Translatie van een Gedachtebeweging (Klasse) naar een verschillend Uitdrukkingsveld (Printer)

“… ja Fred euh…”

// oké, ik begrijp dat je aan dit Definietsel niet veel aan hebt als je de Definietsels van Translatie, Gedachtebeweging en Uitdrukkingsveld niet ter beschikking hebt. Alles op zijn tijd hè…

In mensentaal is een Kathedraalse Ekphrase elke overdracht van een creatieve inspanning van het ene medium naar het andere. De overdracht geeft een creatieve meerwaarde aan de beweging (ekphratische Winst).

De Auteur, bv.,  gaat naar een tentoonstelling ‘leest’ daar een werk en drukt haar lezing ‘anders’ uit. Een schilderij wordt een gedicht. Een gedicht wordt muziek. Muziek wordt gevisualiseerd in een filmpje door visualiseringssoftware. Een visualisatiefilmpje wordt de input voor een literair-generatief programma. Jaap Blonk draagt in een schimmig Amsterdams auditorium de output van het literair-generatief programma voor, terwijl op de retro overhead-projector een graatmagere asemicus ritmisch gestructureerde kribbels neerpoot. De leden van het Beperkte publiek zijn Live op Facebook en maken jazzy hoofdbewegingen en vingerknippen ter leuking van het geheel…

Handig toch, die mensentaal.

over Yuko Otomo

Yuko Otomo is een New Yorks auteur en kunstenares van Japanse origine.
In haar visuele werk zoekt ze de pure abstractie op. Haar werken werden op diverse plaatsen tentoongesteld, vooral in New York (Tribes Gallery, Anthology Film Archives Courthouse Gallery, ABC No Rio, Brecht Forum, Gallery 128, Knitting Factory, Vision Festival,…).

Als (tweetalig) auteur vertaalt ze, en ze schrijft essays en kunstkritieken. Die teksten zijn veelal online beschikbaar via de webruimte van ARTEIDOLIA, een collectief van auteurs waar ze samen met haar partner Steve Dalachinsky, deel van uit maakt.

Maar Otomo is vooral ook een erg bijzondere dichteres. In bundels als Garden: Selected Haiku (Beehive Press), Small Poems (UDP), The Hand of the Poet (UDP), Cornell box Poems, Genesis, en Fragile (Sisyphus Press) heeft ze haar eigen stijl gevonden, die, hoe kan het anders, erg gekleurd is door het Japans en de Japanse cultuur.  Bedrieglijk eenvoudig taalgebruik met een immens observatievermogen en subtiele aandacht voor de kleinste kronkel in de bewegende gedachte.

study_coverIn 2013 bracht ze bij Ugly Duckling Press STUDY uit, een 286 blz. dikke bundeling van de ‘kunstgedichten’ die ze sinds de jaren ’80 schreef.
Ekphratische gedichten dus, geschreven tijdens of na het bezoek van een tentoonstelling. In New York passeert alles van toonaangevende kunst, en Yuko Otomo is een hongerige expo-bezoekster, dus je krijgt in de bundel meteen een pracht van een staalkaart van de hedendaagse en wat oudere visuele kunsten., de auteur laat je ook dingen zien die je nog niet kende…

In haar beste gedichten uit STUDY doet ze mij aan ons lyrisch monument Hans Faverey denken, wanneer die over Hercule Seghers schrijft of over François Couperin.

Om u maar te zeggen dat dit werk écht de moeite is.

Gedurende het NKdeE werkjaar  2016-2017 zal ik enkele gedichten(reeksen) uit STUDY kiezen en hier publiceren, voorzien van een ‘vertaling’ naar het Nederlands.
De ‘vertalingen’, het weze bij voorbaat duidelijk, zijn enkel bedoeld als hulpmiddel bij het lezen van het Engelse origineel. Literaire vertalingen, daar hou ik mij niet (meer) mee bezig, de ekphratische winst die je  bij dergelijke translaties maakt is te miniem voor de moeite die erin kruipt.
Om fouten te vermijden heb ik vriend en beroepsvertaler Rutger H. Cornets de Groot gevraagd en bereid gevonden om de vertalingen effen na te lezen, waarvoor dank.

Categorieën
ekphrasis lyriek Ruis

malecosteus indicus (de vale)

 bij 'Hallelujah Junction' van John Adams
malacosteus_sm
NkdeE Onderlegger 002 (detail)

dagelijks echter & met wredere ijspegels helder
de vogelende walgmuziek & vaal is de vale de
boven de wanhoopsvelden als wanhoop
uitgestreken wanhoop bij het zachte
neerzijgen van warmte  bij strijkende strijkers
oplinters stijf geknield, huldigende de afgeknalde

soldaatkinderen (schoon is het bloedloze vel
van den oorlog, plukhaartjespluis in de wind)

in mist, in pracht, in driest

gezang

& strak de omarmende armen omarmen
de engel,  de vale de
wanhoop brokt &
straalt uit &
de slokhals in klokt
het verdriet &  de

vale

(glimmend in het donker een grijs laagje slijmnatte pels)

stem de stem stijgende is haar uit de dunste lipjes ont-
stijgende is haar uit de ijlste gedachte weg-
latende is zij is wat haar nog ont-
breken

konkan.

iszal.

komtkwam.

vale de de vale de vale de vale de vale de vale de de
de vale de gele geleende geen-zon gel
slokhals haar binnenklokt wijl straalstok haar
uitroeren wij de ontroerende, zo ons geschonken zij

wordt

werd

DOEDEIDEUITOE gij
onbeschubte scharnierkop  gij stompsnuit
gij kaakloze roeipootkreeftenfretter.