Categorieën
finis mundi gedicht van de dag lyriek woordenpers

het stukalied

pogues
‘tickle the herd’ – SaNDGRaPH dev – https://youtu.be/FMfGLNrLvGA + ITL + CKU moves

voor neo,
op de wijze van Fairytale of New York van The Pogues

de straten vol huizen de huizen te huur
de mensen tevreden de vijand getemd
de dagen zijn schaduw het eind is het vuur
de meiden verwerken de jongens tot vent

want de plaats staat niet stil
en de tijd werkt niet mee
de stuka’s gaan komen
het gieren begint
de doden herrijzen
en hoog stijgt de zee
(de doden herrijzen
en hoog stijgt de zee)

daar zijn nog  de armen daar ook de keel
de handen die dragen de vingers op handen
de vingers verstijven de angst doet haar deel
de vrijheid zal altijd in woorden verzanden

want de tijd staat niet stil
en de plaats werkt niet mee
de stuka’s gaan komen
het gieren begint
de doden herrijzen
en hoog stijgt de zee
(de doden herrijzen
en hoog stijgt de zee)

de ziel is afwezig het hart is een spier
de vrouwen verstoppen de man in hun leed
de mannen vergrijzen hun vrouw is niet hier
het einde der tijden begint met een scheet

want de tijd staat niet stil
en de plaats werkt niet mee
de stukka’s gaan komen
het gieren begint
de doden herrijzen
en hoog stijgt de zee
(de doden herrijzen
en hoog stijgt de zee)

gelukkig mijn hond is enkel maar hond
zijn veld is geen landkaart enkel maar veld
de kakjes van dames van lust doen er kond
de geuren van teefjes vereren de held

maar de tijd staat niet stil
en de plaats werkt niet mee
de stuka’s gaan komen
het gieren begint
de doden herrijzen
en hoog stijgt de zee
(de doden herrijzen
en hoog stijgt de zee)

invoer:10-02-2018 @12:36 te Drieslinter – verwerkt op 15-02-2021 te Tienen – voor ‘finis mundi’

Koop een RADIO KLEBNIKOV CD!

Steun de Vrije Lyriek! KOOP meer BROL!

De Neue Kathedrale des erotischen Elends verspreidt sinds 2004 het virus van de Vrije Lyriek. Koop ‘BROL’ ( = stoffelijke restanten van creativiteit) en steun o.m. deze blog, Platform PLEE en RADIO KLEBNIKOV.!

BROLSHOP

Categorieën
gedicht van de dag lyriek woordenpers

epitaaf

bij de schroeiklank van schalmeien,
in de blauwe leegte van de lucht,

bij dit al omkransend stralen,
in de speeltuin van jouw lach:

schep de lagen haat en liefde
en de woordenetter van mij af,

leg mijn falen bij het falen,
schrijf mijn naam bij op het graf.

invoer(2017)


NKdeE 2020 , pastel op zwart A4

WOORDENPERS 1.0

lyriek verschenen op vilt.wordpress.com 2007-2019, omgewerkt voor 2020 en erger
WOORDENPERS.docx afdrukbaar MS WORD-document in opbouw

titels (alfabetisch):

Steun de Vrije Lyriek! KOOP meer BROL!

De Neue Kathedrale des erotischen Elends verspreidt sinds 2004 het virus van de Vrije Lyriek. Koop ‘BROL’ ( = stoffelijke restanten van creativiteit) en steun o.m. deze blog, Platform PLEE en RADIO KLEBNIKOV.!

BROLSHOP

Koop een RADIO KLEBNIKOV CD!

Categorieën
gedicht van de dag Grafiek lyriek woordenpers

het kamsalamanderlied

niet de blik inwaarts (het gat is te diep)
niet naar het buiten (de ruimte is koud)
niet oog in oog (de droom is een moord)

niet naar het vage (het vage is nergens)
niet in het al (het al is illusie)
niet in het niets (het niets ontkent niets)

kwaak kwaak kwaak
ik waak niet ik droom niet ik slaap niet ik wil


varen in sara

onaanraakbaar
onhandelbaar
ondenkbaar
onuitspreekbaar

kwaak kwaak kwaak
weg van de maja


varen in sara

na de zee van het ene
in het ene gestrand
op het zand van de leegte
het niets in je hand

vreedzaam
heilzaam
grenzeloos

pracencopashama shiva
advaita

(kom maar ja kom maar
wij gaan allen nu)

varen in sara


varen in sara


varen in sara

varen in sara

varen in sara

uit ‘liederen van de
Neue Kathedrale des erotischen Elends‘,
Booischot 2041 (geen auteur – geen ISBN-nummer – geen hoofdletters)

dv 2005 – “meret met bellen” – gevernist en verkocht aquarel
Categorieën
asemisch gedicht van de dag Grafiek lyriek woordenpers

“bij het melkvlammen
bij de grafadem
in  purperen zweefmonden:

  het tonggolven

o bulkende zaadstulp

breek in ons los”

(zulke heilzangen gaan al snel in de stemspleten knellen, mevrouw!)

het mauve hert HMS Spanningsberger in de ondergangszon
– te jong achter de sterfspijlen
– indien afwaarts murmelt de tranenvloed :

  • de dijen bekoren de dijen
  • de dijen bekronen de dijen
  • de dijen bekreunen de spil

je wist: wit tonaal is de kus
en je lippen lusten het ruisen vooral

als een teen krult jouw leegte om haar
leegte en je tepels schuren zich rood
en zo, gewond en verwonden, jij met het hare,
lacht zij
lacht zij nog

  • haar stemkraken bloot
  • jouw stikschuimzilver op haar bruisplaatje pruttelt
  • het praatscherm de glans van heur haar in tressen te zingen legt
  • zij dompelt jullie lijfjes in de pek van haar nu

⇒ (nu je mij daarom weer de lucht afstroopt als een huid) alsof ik

inputtekst (2017 > 2008)

Rigorisme. Losse Lyriek 1994-2024

dv 2019 – “i’ll take this one” pen & pastel in een 21,5×18,5 tekenboekske
Categorieën
collage debuut gedicht van de dag Grafiek lyriek woordenpers

kast

de geest verettert. 
het slijm verhardt.
het rot verteert.
verval regeert.

pif paft puf
pof puft paf:
wat niet vast hangt
valt er af.

dv 2019 – “sieraadkast” – demi-col – A4
Categorieën
gedicht van de dag Grafiek woordenpers

permanente crisis

1.

het centrale gedeelte is een immense zwarte berg graniet,
onaantastbaar, onverzettelijk. onze sessies zijn stormachtig  ¹

  • het snijden is ons ingeplant (gebed, gebod, gebit).
    de ergernis betreft:
    • verwarmingselementen met stoffige zuigobstructies
    • gekrakeel in brabbeltaal op 10x duurdere gsm’s
    • regenstrepen op de industriële wandbekleding
    • rokende marginalen
    • neusprut op de hst-zitjes
    • kalkaanslag in de senseo

onze glinsterende ogen in het duister.
plooivingers. afgestompt door het botte

beduimelen van fragiele materie.

  • haar  tafelgebed brak het stollende kader, een raakvlak met hellende dingen, en idd: het email bestaat uit gedropte schuifdwang, in het lossen druipt er het snellere druipen, het oorsmeer eigent zich de bloemkoolmetaforen toe, de deur, de borrelmaag, de korrel knispert tot neusbloedens toe  in het windaroma.
  • haar lach is de lach van een muze met de exuberante flora van het gelatene.

de deur, de deur laat de deur
toe het openen te oefenen.

  • plankgas, ejo? eejo ² 

in het ongewisse zoekt de krultang
haar en een krultang om het op te winden

vele krultangen tekenen verzet aan:
‘het is toch niet meer van deze tijd’ en
‘al die onkrultangelijkheden’

  • tutti der tuinslangen:

“ces élections consacreront notre sort de crise permanente“.

CES ELECTIONS
CONSACRERONT
NOTRE SORT
DE CRISE
PERMANENTE

2.

Als het bloed langdurig in een verwijde ader gestuwd is
kan een stolsel ontstaan, wat een soms zeer pijnlijke
ontstekingsreactie opwekt die enige weken kan duren.

inputtekst (2010)

lo 2008 12

———————–voetnoten————————————————————

Terug naar het schrijfsel

¹ cfr. Julia Kristeva, In the beginning was Love: Psychoanalysis and Faith (pdf -bestand 234kb), p.11.

Terug naar het schrijfsel

² ‘Ejo’ en ‘eejo’ zijn Kirundees voor gisteren en morgen. De beide woorden worden identiek uitgesproken, enkel in schrift maakt men middels de dubbele e een onderscheid.

Categorieën
asemic reading gedicht van de dag Grafiek LAÏS LAIS, 449 dizains lyriek woordenpers

LAIS I

Ontdaan stond het er gans omrand en rank
leek het te reiken trillend tot de wand,
er witte woede vormend, stroef van klank.
Daar werd een droom van haar met daad bemand
en door dat groot verlangen overmand
kreeg het de opdracht haar tot licht te zijn
als op de maan de klare zonneschijn.
En ‘t werd bevolen weg te worden, weg
van de rede en de waan om te zijn.
En zo werd LAIS de naam van een weg.

inputtekst 1 (2010) – inputtekst 2 (2017)

over LAIS

LAIS is de geschiedenis van een verwording. het ‘ik’ van de dichter sterft af en is een ‘het’ geworden. het ego sterft als god in ’t diepst van zijn gedachten maar ergens halverwege niest het van ontzetting in de verzamelde geschriften: het kan niet zonder haar.

LAIS zal uit 449 dizaines bestaan en is een update van de DELIE van Maurice Scève van 1544. een dizain is een oude Franse dichtvorm: 10 regels van elk 10 lettergrepen in een vast rijmschema ababbccdcd.
het werk wordt sinds 2010 rechtstreeks online geschreven op deze website

.- over het ‘Gedicht van de Dag‘- programma
over LAIS en de geaugmenteerde schrijverij
LAIS 2020.docx

Categorieën
gedicht van de dag Grafiek lyriek woordenpers

het heeft geluk

het had de ogen en het gaf haar
de ogen en de ogen verveelden haar.
het zuchtte lucht uit die zij blies. het
had het einde vast maar het einde kwam
maar niet in haar. schromelijk. abuis.

zo ook alom de winden in de wereld
waaien: het had geluk zei zij en het geluk
bracht het deze dag en het zou beter dag
zeggen tegen het geluk (haar huid is
een einder, haar borsten zee en god

die haren). het

knikt. het heeft haar van heur blauw
ontdaan, afgestroopt, rechtsonder van de
haat. het bloeit nu elk moment
volop daar tot nu, elk jaar.
tiereliere. het had geluk.

moest het ik zijn,
ik zou het
opnieuw willen zijn.

inputtekst (2010)

dv 2019 – ‘ansuz (voor a.)’ – A6
Categorieën
gedicht van de dag Grafiek lyriek woordenpers

het danst

het ziet een paar en hoe ze draaien daar
voor het doek en het doek
heeft de plooi van de benen
voor een ware plooi genomen, een tijdsgewricht.

het ziet ze dansen en zo dansten wij,
denkt het, toen het nog toebehoorde.
traag, toen, trager nog zo lijkt het nu,
te schommelen haast, half staande daar

voor de toegenaaide naad van de einder, daar
waar het lachen de gezichten diep en dieper groeft, daar
waar het nu met de lucht aan het land is geniet,

zij week van het want zij gaf ruimte.
het week van haar want het gaf ruimte.
en dan werd het weer langzaam zij met haar.

kom nu maar jij schaar, en knip
het weg en uit elkaar het paar
dan komt het dansen vrij van

het en daar.

inputtekst (2010)

dv 2019 – “algiz” – A6
Categorieën
gedicht van de dag Grafiek lyriek woordenpers

kustwind


de wind streept de vrouw uit in lange lijnen
haar en jurk. een doorsnee engel ontvalt zo
nog het praatvlak. doodgewone doorkijkbeelden

aan de kust. zweefmeeuwen dagtekenen
hun plaats windopwaarts, mannen negeren
doorgaans het rechte van de langgerekte lijn.

het heft het glas vol wijn en zand, want dit is
het lichaam. kinderen meten hun zuivere
monden af aan het uitgevlakte blauw, blazen

de kromming van licht in het kinkhoornige
duister. de maan onthult het in golven: vol
is haar zang en als vanouds legt zij haar franje

af, de rafels wolk verjaagd uit het bestaan. hoe
kon het mooier van een van hen tot het vergaan?

inputtekst (2010)

dv 2019 – “gebo” – A6
Categorieën
gedicht van de dag Grafiek lyriek Schoonschrift woordenpers

zonsopgang voor ondoden

barst we regelen het
benoemen het als het maar in der minne:
het heft mij op als zon en jij wordt een naam
(ook al strijkt er af toe een vogel neer)
een strandenloos glanzende pingoruïne,

honderden lettergrepen op zoek naar hun zinnen
klanken in monden die niet weten hoe te beginnen
het drentelende zwerven van een vuilzak in het zwinne
geanimeerde muzetekeningen met vage vegen van kinnesinne

(het hoòrt nu ook al de dames van de straat hem nakijken)

in de bijeengeschraapte woordenschat der dagbladen
leg je het dan best geduldig uit dat het dus dan maar nu eens
een ander leven moet (gaan) beginnen

(het heeft daarvoor gebeld, men nam niet op, er,
en bovendien heeft het geen centen, van verdriet
ligt alles wel hier ja wat wil je de t-shirts, de lakens, de jekkers…)

(het wordt erg).

inputtekst (2010)

dv 2019 – “jera” – A6

(als mijn ma belt hang je haar maar op)

Categorieën
Anke Veld gedicht van de dag Grafiek lyriek Proza woordenpers

lijst met een aantekening

  • over de vlakte die onze vlakte is, ligt het veroverde vlakke in de wind te drogen en de geurige hersenschimmels vliegen ons bij het verkrampen in de ogen, alsmede de rode kristallen van de woordenmuur, de slierten scheldwegverf uit de grote hebgoederenpot, het rozige balken van de verknechte dieren, de gekraakte libellenvleugels, het zwarte schopschoenenleder…
  • in het wieken binnen het  luchtwieken bij het verwaaien verdwijnen de wieken die het waaien in het licht drijven en het droeve wordt ons van de lijven gerukt als ware het genaaid uit de huiden die wij ons lang geleden al afstroopten, en is zulk een smakeloos vertoon niet het plaatsloze zinderen gelijk dat onze stemmen tijdloos hun stem geeft, uiteindelijk?
  • de eigenaar van de blauwe Daewoo met nummerplaat WO2010 wordt dringend verzocht zijn wagen te verplaatsen. het krassen van de gebeden op het kogelvrije glas van de code mengt zich in de naar adjectievenoverdaad neigende zomerbries. men gewaagt van een nieuw hoogtepunt. de molenstangen met hun roestige grijpers voeren nieuwen plokken lijk aan.

een jongen van een jaar of tien loopt gehuld in een wapperend wit laken de eindeloze rij schermen af. aan een van de schermen zit zijn vader te huilen omdat die blijkbaar een vlek inkt gemorst heeft op een ongelooflijk gedetailleerde tekening van een zeilschip. de jongen duwt de vader een stok in de hand, knielt en houdt zijn handpalmen open. “sla mij” zegt de jongen, “dan gaat het huilen weg”.

de vader slaat 3 rode strepen in de handen van de jongen. het huilen gaat weg. de jongen begint te tekenen. de vader hult zich in het laken en gaat de schermen verder af.

inputtekst (2010)

dv 2019 – “WUNJO
Categorieën
gedicht van de dag Grafiek lyriek woordenpers

MU

de handen scannen bij herhaling
het onthullen. ziehier de plooien van
het afgerukte kleed in marmer. ziedaar
het houterige opbloeien van afgehakte tepels.

dat het haar land pardoes in het jouwe laat vallen
en dan het weke op jouw barre bodem streelt, is
jouw geluk. het brandt en rilt en leest
op de stranden, in het opwaaiende zeewier
haar immer eendere verhaal.

geschiedenis :: atlantis.

de meeuwenvleugel krijt de spiegel open,
haar keel klokt zwart weg met het blauwe,
het slikken slikt haar honger eerst
en dan de vogels en de zon.
de hese lach der muze maakt
de laatste dichters misselijk en moe.

in het fatale zingen van de m
slaat heel de hel tot hemel om
en naar het oordeel van de u
begint het einde beter
nu.

inputtekst (2010)

dv 2019 – “MU” – pastel & potlood – A6
Categorieën
archiefdoos gedicht van de dag Grafiek lyriek woordenpers

ekster


debris van stralen in de mal van laster,
zee-uiting van verstikt wit
in de blauwe spiegel van het zwart, gij,

ekster,

grote rimpelgrot van de aardmond, kwab
kwab rond de aars van de vorkende god,

bij zee de slokop klotst op de kade, die
met de sherrytong van Pessoa, die
met de klaplong van Velimir en die
met de wuivende plastic palmen
van de boekjespraters, de murmelende bloedhonden.

en bij de tesserae op Venus:  het lééft, het
is het jeukende eelt op de ogen O  tot en met A
het haalt het doek open tot het wit
bloedt, de zaal ingutst, het kijken wegspoelt,

dus grijp vlug de winkelhaak, zet de hond op,
haal de kat uit de garage, we moeten sofort
naar de bondgenotenlaan. 

het vet dreef boven, we dienden maar op te scheppen…

het is de dinoflagellates
het zweeft de muil in
van jullie oliewolf,  

wiefiel lowie, wiefiel
für diene deine diene

wiegeziel?

inputtekst (2010)

dv 2010 – “esker du’ – Acryl op papier – A2 (vernietigd in 2013)

esker: https://nl.wikipedia.org/wiki/Esker

Categorieën
gedicht van de dag Grafiek lyriek woordenpers

opgave (7/7)

gevat in de brand zit de vonk
zich te vervelen. elk vijfde deel
is een uitgestoken vinger in het
alziende oog en zo gebeurde het

dat de zee naar sperma
begon te geuren;

in de nacht was het beland, de langste nacht.
het wachtte wel een jaar of zeven.

holst. holde,
tot het stond.

inputtekst (2010)

dv 2019 – “son monde m’invite à créer des nouveaux mondes” – A6
Categorieën
gedicht van de dag Grafiek lyriek woordenpers

opgave (6/7)

de mens is het geheim van het paraat.
schaamte, rieten kororo (o nano)!

tussen de begerige vingerogen worden
met brandende touwen de klemscharen
van de odal gespannen: ontembaar

is die pracht, rafels zijn het van g*ds hemd
en woester loeit het en grijpt en golft nu er van
mij verlangen om te sterven wordt verlangd.

die papzak zuigt haar nog een buidel zo
(geen staldeur blijft onaangeroerd).
wat rest is een roetlijn opgefikte lucifer.

schaamte, onanie (rococo) van rite!
de aap is het geheim van de mens.

inputtekst (2010)

dv 2019 – “son Désir exulte en Dieu ayant l’ Esprit du dégoût de Soi-Même” – A6
Categorieën
gedicht van de dag Grafiek lyriek woordenpers

opgave (5/7)

“De noodklok bengelde in ’t gehucht”

het theatrale van de eenzaamheid is het lege theater
waarin de tijd explodeert:

de armen vermenigvuldigen het moedeloze schokken
van neerhangende schouders;
de handen tonen bij duizenden het wit van de palmen
met hun hartstochtelijk gemis en het gat van de mieren;
de monden zijn een veelvoud van de mond die zich oefent
in het braken van veren;
de kussende monden verzoenen de minnaars met het sissen
van hun vurige tongen;
het kurkdroge knispert, de vezels verlangen, de maan licht het pad
op naar de zelfontbranding

ja goed, verder, een beetje dieper, daar,  ja

dorpers, de ogen verzonken in zwart kabaal.
gezangen die grimmig de pijn van de verlatenheid
uitbenen in de etterende oorschelpen
de klanken komen schrikbarend geklonken
uit de stramme stilte van de kraakspar, zijn
ontworteling bij de afscheurwand

nog nge h r

ja nog ja
doe maar wat harder nu

ong

n——— — ———————n
e——————-—————-o
o—————-——————g
n———————————–e
g———————————–e
n———————————-g

inputtekst (2010)

dv 2019 – “ses cuisses laborieuses expriment la volonté de porter”

Categorieën
Anke Veld gedicht van de dag Grafiek lyriek woordenpers

opgave (4/7)

zij, geborgen gloed, het goed
dat ze onze ogen doet


– Maaike

IV

Anke slaat heur lange benen over elkaar, de diafane zijde
schuift geluidloos over het oker van haar dijen.

ze doet perfect wat er van haar verlangd wordt, volgt
tot de letter het protocol. ze is het protocol.

ze breekt met haar wijsvinger voorzichtig het zegel
ruikt even aan het topje van haar vinger
om de geur van was op te slaanontrolt
de rol. een slok water nog, een vlugge blik 
naar mij, het einde dat ik nog ben,
dit stompje van mijzelf.

en dan vangt ze vastberaden aan,
in klare stem, met de lezing van 


Anke Veld
of de Geschiedenissen van de Afloop, geschreven en schrijvende,
van en tijdens de Ondergang

sibille: haar stem reikt duizend jaren ver.

inputtekst (2010)

dv 2019 – “sa touffe le cœur noir de la lumière” – A6
Categorieën
gedicht van de dag Grafiek lyriek woordenpers

opgave (3/7)

III – De Stem en de Del

import baudelaire.lFdM;
import quignard.Délie;

kraak hem de schalen, breek hem de schubben
eet hem rauw, hef het roze vol in het licht,
ontdoe hem van dit euvel, ontdoe dit
stervende stof van uw hitsige trilzang,

aanhoor hem, brakke muze, voel hier en nu
zijn slapte bij het tasten van uw honger
hoor het schorre brullen van de ontkende,
de zich ontkennende stem die mest is, drek.

[het sletje zit in een lijfje sliploos
op een houten tafelhoek te wiegebenen,
krult een haarlok rond heur vinger,
klakketongt en tekent met een dikke teen

heur zuchten in de lucht.
de hoek glimt ]

inputtekst (2010)

dv 2019 – “my legs went limp, the heat was scorching”
Categorieën
gedicht van de dag Grafiek lyriek woordenpers

opgave (2/7)

II

ik ben het nu, ik ben het hier

het is de dode, de blinde,
de schaduw van het zwijgen
in het luchtledige

in het beweegt het
het kruipt onder de slechtende roede

kleine gewervelde dieren, aas, afval
infecties, gewemel, het wroeten in het bolwerk
de container waar de stank walmt van het verleden
dezelfde vergasten die nu verzuipen
dezelfde gekeelden die rond u kreperen
dezelfde weigering spreekt in uw ogen
dezelfde weigering barst uit uw gelaat als reine, zwarte haat

ziet, Julia,
de meikever komt
union match ignite
glas in de arm,
het gutst het

het zwart
het geel
het rood

het zwart
het geel
het rood

botten boten boterham
(lo ki koei)
motten moten motoren
(lo ki soot)
koppen kopen koperen
(taaiger taaiger)
potten poten potelen
(beurning braait)

dans la forêt de la nuit
‘the fox condemns the trap, not himself’
uw trots is uw rots
uw rots wordt uw lava

lava schrijft java

al het denkbare is een beeld van het ware
en het beeld
beweegt

ik zeg het
en

het
gutst.

inputtekst (2010)

dv 2019 – “face à l’ amour aux pieds nus l’ écrivain est perdu” – A6