Categorieën
121 Manieren debuut lyriek

22B65

χρησμοσύνην καὶ κόρον

zomerweelde welt in kladden
maden uit de bakken groenafval.

zwermen horzels jagen bange
kinders van het speelterrein

tijd verslikt zich in het ogenblik.
zon op het zenith strijkt zijn geil

uit over het zwart van de aarde. ’t rot
is de schaarste wanneer die klauwt

en grabbelt in haar overvloed.

NKdeE 2020 – IKEA ontvolkingsmolen 80RPM (2056)

Dit is uitvoer van HERAKLEITOS, een reeks lezingen van de fragmenten van Herakleitos van Efeze in een presentatie van het Gedicht van de Dag-programma

Creative Commons-Licentie
Dit werk valt onder een
Creative Commons Naamsvermelding-GelijkDelen 4.0 Internationaal-licentie.

Categorieën
121 Manieren asemic reading asemisch gedicht van de dag Grafiek Heraclitus lyriek

b125

uitgezonderd net
vandaag altijd:

de voordracht die zichzelf
voorstelt, als viel er nergens van
maar telkens weer op zwart satijn
de traagste zilverdwarreling
geurend naar extase uit het
onopengesneden album
van de doodshoofdvlinder.

zorg maar dat je gedwee
de wind verzwelgend
alle ramen opendraait, de wagen
van zijn kracht ontkoppelt, de
lampen dooft en in de weide glijdt
het onbegrensde zwarte dat ontvangt
opdat het jou geweten weze:

ook het beste mengsel schift
onaangeroerd.

inputtekst (1994 -2017) – Herakleitos fragment 125

dv 2019 – AR van b125

Dit is uitvoer van HERAKLEITOS, een reeks lezingen van de fragmenten van Herakleitos van Efeze in een presentatie van het Gedicht van de Dag-programma

Creative Commons-Licentie
Dit werk valt onder een
Creative Commons Naamsvermelding-GelijkDelen 4.0 Internationaal-licentie.

Categorieën
121 Manieren asemic reading asemisch gedicht van de dag Grafiek Heraclitus lyriek

b18

ademgesel, liefdesklank
die zinnenstrelend schorre
kelen openspert en kil
de diepst geborgen droogte
op de natte lippen legt.

tomeloos brandende halm,
die krult op het veld voor je ogen
net voor het opgaat in de vlam.
vrees dat je van haar beroofd
onder lakens graaien moet
naar wat je nooit kan raken.

spreuk, die na die woorden
beter klinkt, alsof het troosten kon:
wie op het onverhoopte niet hoopt,
zal het nooit vinden.

inputtekst (1994-2017) – Heraklaitos fragment b18

dv 2019 – Ar van b18

Dit is uitvoer van HERAKLEITOS, een reeks lezingen van de fragmenten van Herakleitos van Efeze in een presentatie van het Gedicht van de Dag-programma

Creative Commons-Licentie
Dit werk valt onder een
Creative Commons Naamsvermelding-GelijkDelen 4.0 Internationaal-licentie.

Categorieën
121 Manieren gedicht van de dag lyriek

22B53

je haarpijlen vlijmen vergeten symbolen
in mijn lijf en nagels kerven wit op het bot.
op polaroidbeelden van het binnenbuikse
bofors blaffen uit hun affuiten. offerhoofden

met heftige halen gescheiden van rompen 
hun spermonden doen hun tombade tot ver
in de pinkscène (de schaar in spreidstand,
close up van krijslippen over heel het scherm).

suisvogels mig fladderen op uit de gehoorgang 
en een bloedstaaltje vijand morst wat ebola
in het borstplan iran. nerveus met de neusloop
geschroefd op de oogas verzilvert het brein

elke schilfer heelal. goed, ja, mijn lijf is soldaat
en god is vader en oorlog maar dat, schatje,
maakt jou nog geen hoer, laat staan een maria.

invoer: Body of War II, een video van Isabelle Schneider: https://www.youtube.com/watch?v=uSSBcLVlIsM

inputtekst (2010)


dv 2018 – “ik leert tellen: 8” – ink  – A4
Categorieën
121 Manieren gedicht van de dag lyriek

22B55

de kraaien buiten kraaien kraai om mij en ton tong tingelong
zo floepen hier de schermen aan en ten hemel
richten zich alom in lettersneeuw verpakt de krijtersdaken. ik
stuif en dwaal als wind in dat verhaal, mijn nukken
is in ramen witte ruis, mij vierendelende een oester op de tong

leg ik te vondeling, verdeel mijn oorlogskind van mond
tot oog tot mondelinge zin, verparel het rond fijne korrels
in het slijmen van verlangen waarin men drek proeft en
de ondergang, de medeklinkers d-r-k van het verguisde.

waarvan het zien en horen lering geeft, daar hecht ik
al mijn daden aan. het is als rode reus dat ik bestraal
de diepst geborgen resten rot  van de rechtvaardiging.

en de kraaien kraaien kraai om mij
die van zichzelf de dood probeert te aaien.

inputtekst (2009)


dv 2018 – “ik leert tellen: 6″ – ink  – A4
Categorieën
121 Manieren gedicht van de dag Grafiek lyriek velfabet

22B11

haar lichaam valt mijn vingers uit en zinkt
het vormeloze in. elke zucht verwijdert
beelden en verdaagt geluid. haar hals
is vaas, een waas van licht, ik durf

de ogen niet te sluiten. er is koude die niet
wijken wil. kale takken tikken op het raam.
de frigo slaat aan, dat ademruisen hoort
hier niet, dat krijsen was geen trein.

verbolgen draait de aarde dol met mij, haar
bergen willen van ons af van snot, haar zeeën
walgen wee van koortsdelier,  de geile zon

doet stiekem teken naar de maan:  geheel
de naam van god mag worden uitgesproken,
drijf al wat kruipt maar voort met vloek en stok.

[deze tekst maakt deel uit van het NKdeE Heraclitusprogramma: ‘Heraclitus lezen’ (1999-heden)]

Categorieën
121 Manieren gedicht van de dag Grafiek lyriek velfabet

22B41

haat doorboort.  haat bakt. niets ontsnapt.
een barbecue op het strand is altijd een succes

op het rooster is de offerande 
hard en zwaar en heet aan je vingers, 
de breinaald peilt en prikt, je liet mij rijgen
aan een spit, je haalde draden aan en bond

mijn hals toe en mijn anus. nu kan je pronken. mijn vel
is goud en knisperig,  voorwerp van bewondering. 
in mijn leegte kookt verlangen vet, in mijn navel
pruttelt het. verheerlijking.

voor ieder wat. alleen dat ene deel, dat wil je niet.

een meeuw spreidt hoog zijn wieken uit
en krijst: één is het ware, het weten
dat alles alles met eenvoud bestiert
.


dv 2018 – ‘inept for writing: z” – ink/bister -A4
Categorieën
121 Manieren gedicht van de dag Grafiek lyriek velfabet

22B99

pfiee-ie-ie-ieuw 
pfiee-ie-ie-ieuw

je ziet een vogel falen die de luchten scheiden wou.
je ogen zijn te traag, op het beeld gaat het sneller. 
de soep staat te dampen op de tafel, de eters
lachen maar er is geen stoel voor jou.
de klinkers u en a verdunnen tot o en au.
de k en de m verbinden zich tot kom
en kam nu eens je haar.  onechte echo draait
de woorden weg en uit elkaar. er is brand.
je stampt de deuren in van brandende huizen.
je spuit de nacht vol met bloed en donkergele gal.

je ziet er niet uit. je zegt ‘verontschuldig mij’.
je buigt voorover, dichter bij de tekst.
je grijpt de lezer bij de haren, drukt
haar met de neus op het scherm.
je sist haar toe: zonder de  zon
is het ook voor alle andere sterren  nacht.

pfiee-ie-ie-ieuw 
pfiee-ie-ie-ieuw


[deze tekst maakt deel uit van het NKdeE Heraclitusprogramma: ‘Heraclitus lezen’ (1999-heden)]


dv 2018 – ‘inept for writing: s’ – ink/bister -A4
Categorieën
121 Manieren gedicht van de dag Grafiek lyriek velfabet

22B64 – 22B121

Je voelt de warmte binnen
komen, zich verspreiden, eerst
in je buik en dan op je rug, je huid.

Tonnen springstof razen in containers over de autosnelweg. Op de middenberm staat een stekelhaag. Heel erg luid roept het meisje
in de blauwe bikini dat ze haar teen aan een kei stootte.
Schimmen van oude mensen knisperen kwaad achter
het behang. Ze willen er niet te veel van zien.

Een ijsschots stuikt met veel geraas de zee in.
Je huid verraadt hoe je huilde als baby.
De Ephesiërs kunnen zich maar beter ophangen
en hun stad aan de kinderen laten.

Er hing een druppel aan haar neus, ik zei het en ze lachte.
België voldoet hiermee niet aan de Europese richtlijnen.
Ik hoor haar zingen dat een roos een roos is (roos is).
De bliksem bestuurt dit alles als een roer.

[deze tekst maakt deel uit van het NKdeE Heraclitusprogramma: ‘Heraclitus lezen’ (1999-heden)]


dv 2018 – ‘inept for writing: r’ – ink/bister -A4
Categorieën
121 Manieren debuut Grafiek lyriek

bliksemschicht

τὰ δὲ πάντα οἰακίζει κεραυνός

Herakleitos, D-K 22B64

 

onze lusten als water ter plaatse een rijzen en dalen
de lijfjes rode trilharen in de koude adem van het niets.

onaantastbaar vordert het ongenaakbare, ongezien
vernietigt het en zonder onderscheid het vreet.

waarvoor wij elkander ter dood bestrijden, die heftige krampen
wat wij in de mond nemen als ware het het pure het enige het onze
dat glazige verstarren, dat dolen in de onzin  van een doel:

het drukt de wil uit van een willekeurig waaien
het is het voelen van de hand van het gevoelloze
dat in ons lijden stroef zichzelf betast:
een bol van bot en snot en stront.

 

de natuur is dikke vliegen, gruwelhorzels
groen en zwanger van honderden vraatzuchtige maden.

mijn spreken van een spiegel in de spiegel
is een spreken van leegte in de leegte
want de spiegel is de leegte, aan zijn volmaakte leegte
enkel nog ontbreekt het zien.

pas als ik sterf geef ik volmaakt de uitspraak weer
van wat ik dien te verzwijgen en pas wanneer ik het zeggen zal,
ben ik bereid te zwijgen als het uitgesproken is, volmaakt.

elke stilte ondertussen is de opslag van geluid
en duisternis de weerstand van het licht
want in al het sterven ben ik duizendmaal gestorven al
de bliksemschicht van uw bestier.

 

 

quadrant
dv 2018 -the five directions – Mao-shan taoist scheme of microcosmos

Categorieën
121 Manieren gedicht van de dag Grafiek lyriek

B48

B48

“Blossveldt 112- Herakleitos B48”
dv 2017 – ink & water color on paper, A4- €40
not a copy original handmade unique piece of creative trash!

 

 

Duid nu op de vingertop
die in de folie drukt
met rode stift het ijkpunt

aan, waar plaats & tijd precies
een uitspraak lang & voor
’t blijken der wetmatigheid

ruimschoots, denk je, gebrand op
ingebeeld applaus, vol-
doende in evenwicht zijn,

stoot dan fors door & spreek
tot het ontzette halfrond :

beoogt zo met name het
leven,
  buigt zich ter dood.

1994-2017, uit “123 Manieren om Herakleitos te lezen”

 

 

Categorieën
121 Manieren gedicht van de dag lyriek

B84

B84

“B84 -Blossfeldt #27”
dv 2005- 2017, ink, pencil & water color on paper, A4,
€40

 

Het span trekt de kar.
Op de top briesen paarden.
De kar duwt het span.

1994-2017, uit “123 Manieren om Herakleitos te Lezen”

De serie ‘Gedicht van de dag’ geeft sinds 2/06/2017 dagelijks, in de laatst bewerkte versie, een andere dv-tekst met dagelijks een ander dv-prentje.

Leve de Praktijk van de Vrije Lyriek!

 

Werk getoond in blogposts met het label ‘te koop’ kan u kopen aan de vermelde prijs om de creatieve praktijk van Afhankelijk Auteur Dirk Vekemans te ondersteunen.

De werken worden na ontvangst van betaling gratis (binnen Benelux) opgestuurd  en zijn voorzien van een echtheidscertificaat.
Mail naar dirkvekemans_at_yahoo.com voor de afhandeling.
Bedankt alvast!

 

Categorieën
121 Manieren gedicht van de dag Grafiek lyriek

A1

A0

“A0 -Blossfeldt #149”
dv 2005- 2017, ink, pencil & water color on paper, A4,
€40

 

Vertrekkend uit het eensklaps
toegeslagen donker
toont het wat het toont aan hem
die net een vorm van weg
ontwaarde,

op het punt staat te dalen,
zich bij de dalenden
op te houden en zie :

de weg is weg.

Zelden wordt de as aanzien,
eerder nog de ruimte, draaiende
achter het stilstaande karrenwiel :

panta rei.

1994-2017, uit “123 Manieren om Herakleitos te Lezen”

De serie ‘Gedicht van de dag’ geeft sinds 2/06/2017 dagelijks, in de laatst bewerkte versie, een andere dv-tekst met dagelijks een ander dv-prentje.

Leve de Praktijk van de Vrije Lyriek!

 

 

Categorieën
121 Manieren gedicht van de dag lyriek

B26

b26‘naar Blossfeldt #210’
dv 2005-2017, ink pencil & water color on paper, A4 – €40

 

In laaiend vuur verworpen
neemt het droge blad van lucht,
vuur & aarde alle kleuren
in zich op & zweeft.

Het krult & weegt zich al
krullende af. De roos vergeelt
tot tere flinterlijntjes
waar de zon in trilt. Wit

gebald wil een strakke hand
als van zijde het voelen
van de hand nog raken: van stof

tot as wacht heel de nacht
de mens stekeblind
op al dat licht.

2000-2017, uit ‘123 Manieren om Herakleitos te lezen’

 

De Vrije Lyriek verheerlijkt de innerlijke tegenspraak. Wèg met de Vrije Lyriek!

De serie ‘Gedicht van de dag’  geeft sinds 2/06/2017 dagelijks, in de laatst bewerkte versie,  een andere dv-tekst met dagelijks een ander dv-prentje.

Leve de Praktijk van de Vrije Lyriek!

 

Werk getoond in blogposts met het label ‘te koop’ kan u kopen aan de vermelde prijs om de creatieve praktijk van Afhankelijk Auteur Dirk Vekemans te ondersteunen.

De werken worden na ontvangst van betaling gratis opgestuurd (naar een adres binnen de BENELUX) en zijn voorzien van een echtheidscertificaat PCAE 1.1.
Mail naar dirkvekemans_at_yahoo.com voor de afhandeling.

Bedankt alvast! Viert de Vrije Lyriek!

Categorieën
121 Manieren gedicht van de dag lyriek

kleefkruid

kleefkruid
“kleefkruid” – dv 21-06-2017 – ink & water color on paper, 12,5x18cm – €30

inhoud amper heeft het kleefkruid
impact evenwel meteen:
de woordnaad ligt ter vingertop.

categorisch lost het op in velden
prittstick & sauzen bolognaise,
maar toch geheel
gespletenheid is het,
gelijkenis

& onderscheid,
concordant & discordant
uit één het vele, het vele
ook het ene in
.

(de bloemetjes
op groene ballen
zijn klein & wit).

2017, uit “123 Manieren om Herakleitos te lezen”

 

De Vrije Lyriek in haar tekstuele verschijningsvormen wordt door lieden die zich om één of andere reden uitsluitend met tekstuele verschijningsvormen bezighouden, soms radicaal  en post-literair genoemd. Tja, we leven nu eenmaal leven in radicaal veranderde en helaas ook nogal post-literaire tijden. Hoedanook: de Vrije Lyriek is nergens tegen, alles is wat het is è.

De serie ‘Gedicht van de dag’  geeft sinds 2/06/2017 dagelijks, in de laatst bewerkte versie,  een andere dv-tekst met dagelijks een ander dv-prentje.

Leve de Praktijk van de Vrije Lyriek!

 

Werk getoond in blogposts met het label ‘te koop’ kan u kopen aan de vermelde prijs om de creatieve praktijk van Afhankelijk Auteur Dirk Vekemans te ondersteunen.

De werken worden na ontvangst van betaling gratis (binnen Benelux) opgestuurd  en zijn voorzien van een echtheidscertificaat.
Mail naar dirkvekemans_at_yahoo.com voor de afhandeling.
Bedankt alvast!

Categorieën
121 Manieren gedicht van de dag Grafiek lyriek

herderin

giswerk
‘Giswerk’ – dv 18-06-2017 – ink & water color on paper, A4, €40

 

Met het ene roze handje in de heup
& het andere hoog alsof
er in de haar omringende ruimte
een belangwekkende scheidslijn
viel waar te nemen,

in een niet aflatende poging
om het halsstarrig fluitende herdertje
van zijn berg neder te laten dalen,

draait,
op vastgestelde stonden,
in schokjes de herderin
weg & weg
van de noodzaak haar beweging
te moeten aanzien.

De herdershond,
met ere arm aan pootjes
& zichtbaar gammel op zijn sokkel
blijft als een hond
geolied glijdend
rondjes rond haar doen.

Van het vlugge oordeel
over de gewichtigste zaken,
verlos ons heer.

2000, uit ‘123 Manieren om Herakleitos te lezen’

De Vrije Lyriek is een programma dat zichzelf al lopende verder programmeert, een bijzonder kwaadaardig virus dus. Niks helpt.

De serie ‘Gedicht van de dag’  geeft sinds 2/06/2017 dagelijks, in de laatst bewerkte versie,  een andere dv-tekst met dagelijks een ander dv-prentje.

Leve de Praktijk van de Vrije Lyriek!

 

Werk getoond in blogposts met het label ‘te koop’ kan u kopen aan de vermelde prijs om de creatieve praktijk van Afhankelijk Auteur Dirk Vekemans te ondersteunen.

De werken worden na ontvangst van betaling gratis (binnen Benelux) opgestuurd  en zijn voorzien van een echtheidscertificaat.
Mail naar dirkvekemans_at_yahoo.com voor de afhandeling.
Bedankt alvast!

 

Categorieën
121 Manieren gedicht van de dag lyriek

een trede lager

opwaarts_neergelaten_scan.jpg
‘een trede lager’ – dv 16/06/2017 ink & watercolor on paper A4 – €45

B60  – B32

Een trede lager is het beeld,
versluierd in de geur
van zachte zeep en lijf,

het glijden over het chroom
van de leuning, de opwaarts
zwevend neergelaten
slanke hand

een oogwenk hangende,
verscherpt door een plotse inval
van licht op de leuning
van het soort
dat zich niet noemen laat
of van de god de naam wil dragen,

stokt & dreigt dan
je in je val, het in je haast
ternauwernood de rand aantippen
van de treden die je liever
overslaat, te vellen,
je als een kattenjong ter dood
op de blauw gevlamde steen
te laten smakken

van de inkomhal,
waar het zich balde
& wonderlijk tot de woorden
ontplooide :

de  weg  omhoog,  omlaag,
is  één  &  dezelfde.

uit ‘123 Manieren om Herakleitos te lezen’

De commercie reduceert de Vrije Lyriek tot het minst interessante stadium van haar proces, haar afval:  een verhandelbare afdruk van een tekst.

De serie ‘Gedicht van de dag’  geeft sinds 2/06/2017 dagelijks, in de laatst bewerkte versie,  een andere dv-tekst met dagelijks een ander dv-prentje.

Leve de Praktijk van de Vrije Lyriek!

 

Werk getoond in blogposts met het label ‘te koop’ kan u kopen aan de vermelde prijs om de creatieve praktijk van Afhankelijk Auteur Dirk Vekemans te ondersteunen.

De werken worden na ontvangst van betaling gratis opgestuurd (naar een adres binnen de BENELUX) en zijn voorzien van een echtheidscertificaat PCAE 1.1.
Mail naar dirkvekemans_at_yahoo.com voor de afhandeling.

Bedankt alvast!

 

 

Categorieën
121 Manieren lyriek

22B53

ingelijfd

verdwenen symbolen wil het toeval dat je haren
strepen mijn schouder tot op het wit klinkende
bot & in mijn navel mateloos versterkt raketten
bulderen (spektakel met moederkoek). hoofden

met halen gemaskerd van rillende rompen ge-
scheiden & het leed wordt een deel van mijn vurige
pink (knipschaar in spreidstand : momentop-
name). met suisvogels mig wapent eustachius

de hersenpan & davert & bloedstraal verloren
de grijze druppels lopen in het borstplan iran.
met de neusloop geschouderd de oogas schroeft

in de peniskoker schilferig  de scherven heelal.
mijn lijf is u allen & oorlog is u ook de vaderstaat.
de koning te goddelijk was ik je slaaf & nu ben jij vrij.

dv, ‘121 manieren om Heraclitus te lezen’

cfr. Body of War II, 2006, Isabelle Schneider
http://vad.nmartproject.net/?page_id=1304

Categorieën
121 Manieren

if you don’t think about the end, it never happens

Categorieën
121 Manieren lyriek

hier bladert men niet

B55

contra-indicaties van de zon

‘proton ta peri tas archas’.
Aris. Fys. 184 a,15

tingeling van dingen zo floepen hier de schermen aan & op
als daken richten zich in lettersneeuw verpakt de klanken.
ik stroom er in & uit met resten oceaan, mijn vocht hertaalt
zich naar een zacht gefluit. koel een oester op de tong

leg ik te vondeling, verdeel dit oorlogskind van mond
tot oog tot mondeling: een zin verparelt fijne korrels
in het slijmen van verlangen waarin men proeft de droeve
ondergang, de medeklinkers ik van mijn verguisde naam.

waarvan het zien & horen lering geeft, daar hecht ik
al mijn daden aan. ach,  het is als rode reus  dat ik bestraal
de diepst geborgen hoeken van elk privaat verrot bestaan.

& jij kraaiendiva, jij leest niet eens mijn leven hier,
jij klikt mij weg & likt een ander aan, jij heerst & zucht
soeverein in jouw gebrek aan lucht als onbeschenen maan.

Categorieën
121 Manieren lyriek

geen rivier

22B91
ik wil de vorst wel zien,  de pegels van je waterval
als tanden in je opgewekte koude bijten.  ik wil
de klanken van je zogenaamde liefde  zien
verstarren tot de letters l & i & e & f & d & e.

& hoe je licht & vuur ontkent tot je bloed
je lippen siert met het vercijferde verlangen.
ik wil het ruisen ook nog horen, hoe je
beenderen vergruisen & je laatste grijze

haar door de ontmenselijkte ruimte suist.
ik wil je mij wel zien ontkennen, dat ik niets
daarvan je warme oor influisterde, niet je

lijf met mijn genot aan zonlicht niette. de styx
is geen rivier, er zijn geen bootjes daar. dit marmer
heeft mijn aders & zal het ijlen van je tijd doorstaan.

Categorieën
121 Manieren Grafiek lyriek

mother of flies

de vliegenmoeder heeft de namen
van de maan vannacht verslonden.
de lijnen van de letters zakken uit
het rotten van haar huid. verderf,
ellips van handen, mergeltanden, geur
van brandend haar. het roet bedekt

het gras in parken, een laagje asse
mengt zich met de sneeuw op banken.
de fijnbesnaarde kopers willen goden
kopen, wervelwinden gooien hen
de hemel & het laaien in. in vuur verpakt,

met zwarte ogen de oude dronkaards
vallen in een veld van slangen. neerwaarts
glijd ik op een glazen plaat, strepen
bloed van uitgerukte vingernagels volgen

daar beneden hoe het met mijn kinderen
in een bewind van onverschilligheid vergaat.
ik gaf u rillend met mijn mond & tong
verlossing van uw ingebeelde kwaad.

gij dekt mijn spreken af met zuur & pek,
de onwil van uw moederlijke haat.

Categorieën
121 Manieren lyriek

corps(e)

22B96

νέκυες γὰρ κοπρίων ἐκϐλη­τότεροι.


dv, oude Neo-Kathedraalse schets van de RA-klasse (2005?)

corps(e) :: OB CD (Obsessive Demolition of [nature’s] Corpi Delicti –  cfr. ‘death is a criminal’ ♣) oder het individu is een artificieel aggregaat dat en masse genomen word, het individu produceert het verlangen –  het verlangen differentieert het onverschil van het verschil –  het verschil produceert het individu (je ziet opvliegende duiven de half-verteerde lucht doorklieven , de H2O in Venetië bevindt zich op het triple punt., het licht draait weg van je ogen).  RACORPS(e) is de/een methode van de klasse RA (Rational Agent) –  hulpklasse RACE (RA Creation Environment): garbage collecting van het gastsysteem (exterioriteit) wordt ingelijfd als RAGBED  – de host wordt gast – een RAGBED is een geprojecteerde recursie van de RACE hulpklasse die het Buiten vermaalt (‘grinding’) tot feed voor de RA & aldus  het reële verdeelt in verteerbare RA Seeds & onbruikbare RA Garbage. Elke RA kan zo omschreven worden als  een niet-kwaadaardige virale infectie van het Buiten – enkel door oversaturatie van RACORPS(e) producerende RA’s treden er stack overflows op in het host/gast systeem & dient de RA middels het RA2RA protocol de aanmaak van RARE’s (Rational Agent Recycling Entities) te initialiseren –  daartoe is echter meer energie vereist dan er in  het aggregaat van de RA Seeds beschikbaar is dus neigt de RA naar de superpositie van de eigen cyclus op die van andere RA’s & leidt dit bij ongelijke groei tot een wildgroei van geheugensignaturen  (overcodering –  het exces van de groei gaat verloren in gratuite territorialisatie van het RAGBED) binnen een beperkt gebied van het RAGBED met massale ‘sterfte’ van RA’s buiten het gebied of  een regelrechte RA-WAR aka BATAILLE tot gevolg

Een interessante vernietigingsmethode van meer ontwikkelde RA’s is de zgn. CORPS(e)-BRIDE methode waarbij een aflopende RA onlosmakelijk verbonden wordt met de vijandige RA tot het desintegratieproces (putrifactie) van de aflopende RA middels onverteerde RACE-resten & geïnviteerde garbage collector virussen (GCV-wormen) het vijandige systeem penetreert. De gevolgen laten zich raden:  door overmatig energieverbruik bij de pogingen tot vertering van de RACE-resten produceert de verbonden RA fatale geheugenerrors  – de vijandige RA beweegt zich in een dodelijke spiraal van eerstegraadsrecursie = verderf van binnenuit – anderszijds verzwakken de GCV-wormen de sandbox van de RA & komt het tot een noodlottige versmelting met de aflopende RA♥.

De init-faze van  het RA-type  aka de RA-protocyclus bewerkstelligt de individualisatie van de RA t.o.v.  de RACE door middel van de RACS-klasse (RA Creation Simulator) die recursief een RA en een RACE returned tot het RA intern geheugen opgebruikt is het restant van de laatste onvoltooide cyclus wordt gecollecteerd door de first level RACE. Eens de individuatie geïnitieerd is zorgt de RA2RA communicatie  en de RAGBED feed voor de consolidatie van de RA-singulariteit, de ‘sterkte ‘ van een RA is dus een verhouding (RA/RAGBED*t(RA))*(RA/{RA¹,RA², RA³…RAn}} waar t de functie is die het territorium van de RA geeft en n het aantal RA’s waarmee de RA dat territorium deelt. Zowel overpopulatie als onderbevolking van het territorium kunnen bijgevolg oorzaken zijn voor  het aflopen van de RA cyclus. Bij afloop van de RA-cyclus komt  het ‘afval’ van de veelgelaagde RACE’s vrij, vandaar dat een RA-‘lijk’ uitstekend voedsel is voor andere RA’s, een lijk is ‘beter’ dan eender welke ‘mest’ uit het RAGBED, afval produceert afval in een explosieve stijging van de RA-densiteit tot op de limiet van de overpopulatie waarop het territorium implodeert, wallen creëert die ‘verstenen’ binnen het territorium (‘tesseracts’) die op hun beurt de exterioriteit van het RAGBED verder gaan signeren, benoemen, betekenen met de methode van de RA-infectie.

♣ zie het essay ‘Heraclitus en de Vrije Lyriek’ aan het eind van dit proces.

♥vide Negarestani, Corpse Bride in Collapse. Philospohical Research and Development,  Volume IV,  Falmouth 2008, ISBN 978-09553087-3-4. Dit volume van Collapse is uitverkocht, maar je kan het hier gratis downloaden: http://blog.urbanomic.com/urbanomic/archives/2009/09/collapse_volume.html

Categorieën
121 Manieren lyriek

22B65 (twitter-versie)

http://twitter.com/vilt

Categorieën
121 Manieren lyriek

22B41

halszaak

je knaagt. je kauwt het lijf dat je beminde.
je tong verparelt mij,  je speeksel is glazuur.

je haat doorboort. je bakt.

ik rol het zwart in van je oven. lig
hard & heet in koude vingers, korrels
ik doorpriemt je naald. je rijgt mij dood
aan je verlangen & knipt de draad & bindt

je rechtspraak aan je hals. je pronkt, je
nijd is voorwerp van bewondering. alleen,

dat ene deel, dat kon je niet.

een meeuw slaat straks zijn wieken uit
& krijst: één is het ware, het weten
dat alles alles bestiert
.

dv, ‘121 Manieren om Heraclitus te lezen’

Categorieën
121 Manieren lyriek

chocomelk

  1. de vlammen in je handpalm verslinden de geschenken
  2. de letters dansen een mazurka
  3. het wordt hem oker voor de ogen
  4. eerste links, tweede rechts & dan een kuiltje graven
  5. er komt paarse damp uit de hamvraag
  6. een geruststellende nederlaag met het oor op de grond
  7. zij wil dat het toeval een geleedpotige is
  8. het begin is nog niet in zicht
  9. het vermoeden versterkt de zekerheid, zonder dewelke er geen vermoeden zou zijn  geweest
  10. Hooft was een pottenbakker
  11. de gewassen groeien beter op het kerkhof
  12. de zon heeft een grotere harde schijf
  13. als je tegen een muur plast, maak je de maan blij
  14. vernietigingswapens spreken zichzelf tegen
  15. je kan geen twee keer in dezelfde hondenpoep stappen
  16. er hangt iets aan je onderbuik, maar als je kijkt is het weg
  17. als ik mijn nachtlamp doof, is het buiten donker
  18. de vervanger vervangt zichzelf & dan de andere
  19. de boel staat op stelten, we kunnen er niet meer aan
  20. ik ging buiten
  21. we sterven om te leven & maken kinderen om te sterven
  22. snel, het einde is net vertrokken
  23. het is voor dichters niet zo goed om gelezen te worden
  24. de avond stijgt uit de verzuchtingen van een cactus
  25. warme chocomelk met honing is beter dan koude
  26. zij die blind geboren worden weten wat begrijpen is
  27. schenk me je hart & je krijgt mijn tanden
  28. de taal is een luchtballon zonder zandzakjes
  29. de zon brandt het felst in een diamant
  30. het kleine maakt het grote kleiner dan zichzelf & grijpt dan naar het immense
  31. de vogels vertalen ons gekwetter voor de zon
  32. twee plus drie is twee plus drie
  33. het gebeuren is de voortgang van energie met de tijd als gedissipeerd vermogen
  34. de zang vernietigt het denken, de lichamen draaien als door zichzelf bekeken
  35. de herhaling herhaalt enkel zichzelf
  36. muziek verzet zich tegen de stilte die ze zelf creëert
  37. de regen valt & valt niet
  38. voor elke levende zijn er evenveel doden als er levenden zijn
  39. de adem [is zichtbaar] in koude, de geest in het vuur
  40. de vrouw vrijt met de man in zich, de man met de vrouw, tot ze één worden in het niets
  41. sinaasappelen zijn het enige fruit [weerspiegeld door het andere]
  42. zuiverheid is de stilte van het oog
  43. lopend ken je de vermoeidheid, rustend het lopen
  44. als de verhalen beginnen te stinken, moet je de stofzuigerzak verversen
  45. als je een kokosnoot wil verklaren, moet je hem doormidden hakken
  46. we zien wat we willen zien, maar willen niet wat we zien. we willen wat we zien, maar zien niet wat we willen.
  47. je moet er in roeren,  anders proef je de honing niet
  48. als je de drek niet ruiken kan, ontgaat je ook de geur van de fajalobi
  49. een boom is een boom als een boom een boom wordt (en niet een badeend). Vervolgens wordt de boom een boom. Daphne & Apollo zijn in afwachting alvast maar getrouwd, gescheiden en hebben volgens de pers nog steeds een ‘intieme relatie’.
  50. als je meegaat, ben je meegaand; als je niet meegaat, ben je tendentieus.
Categorieën
121 Manieren lyriek

22B25

‘Capital is dead labor which, vampire-like, lives only by sucking living labor’
Karl Marx, quoted in The Necrosocial, by George Agamben

van de instortende gangen. een rookpluim siert
de heuvel (het gevederde hoofd), dwarsbalken
branden, een hand tekent een M in het roet &
valt stil. ‘kom, de zee wacht op ons.’

(de nacht deint op andere dagen in haar ogen, er
zitten vele werelden in, haar  ranke lichaam is
een doorsnede, kaart van het heelal, versie 2).

slaat over in brullen, schreeuwen, snikken. pal
boven zijn hoofd, op het einde van de hellende
straat, staat de maan, schildert hem af, zwart
op de keien, hobbelende  neergang, een duwtje

volstond. briefjes van 50 wapperen weg.  de kraaien.
dode arbeid, de geur van urine. Hoe grootser nu
je sterven, hoe groter toen je aandeel was.
Tijd

is de eenheid van plaats & handeling, meet het
onvermogen. Haar vuur brandt in je vingers.

dv, ‘121 Manieren om Heraclitus te lezen’

Categorieën
121 Manieren lyriek

Eet ’s een zonnestelsel

22B101a

de nacht schuift in de nacht haar brede laden
uit. een f blijft in je oren suizen. steek nu
je hand in kokende soep, voel de ui, hoe
hij groeide. een huis met 2000+ orchideeën.

je slurpt woestijnen op met een rietje, droog
stof walmt uit je neusgaten. het hoge blauw
wordt geel, goud, purper, blauw. als je snel
tot vier blijft tellen wordt de één een vijf. ‘Ik’

draait zich om:  het duister wijkt, een heliosfeer
glijdt naar je nek, een brokstuk blaft, mijn zee
is zacht, je hemel wacht, mijn adem is dat gas.

‘als jij een Venus bent, dan lig ik als een oppergod’.
de strijd is bloed,  je ziet maar hoort de modder
niet
. ik snel. mijn hand brandt fel. ik ben je hel.

dv, ‘121 Manieren om Heraclitus te lezen’

back2thefuture

——————————————————————————————————————————–
thanks to Alan for forwarding this

Categorieën
121 Manieren lyriek

22B119

Het karakter van een mens is zijn lot*

Zijn demon giert in kieren door de stad. Vrij
van hem, een slangenvel dat in zijn bed zijn
bed niet kent,  vermorzelt zich met dekens
droom & droge daad. Herinneringen spuwt hij

met het vuur van ziekelijke weemoed zwart
op alles wat beweegt. De scherpte van zijn
pijnen schaaft hij snerpend op de pleinen.
Wilde haren dansen leeg om hem. Geen

gelaat, een aardse hel die openstaat. Macht
verheft zich tot een macht in haar die hagel
strooit. Zijn leer wordt nu gelooid.  De weg

die alles zegt, lag klaar van in de wieg. Een mond
ontbrak, waar zij een dag haar tong instak. Krakend
breekt de dode godenstem: waar hij gaat, is hij.

dv, ‘121 Manieren om Heraclitus te lezen’


*Dit is de vertaling van Paul Claes van het betreffende fragment, in het recent bij Druksel verschenen ‘Heracleitos’, een bibliofiele uitgave van 100 fragmenten gekozen en vertaald door Claes. De vertaling is een welluidende vertaling, het opgenomen gedicht van Claes is een gedicht en het is een bijzonder mooi boekje. Ik ben blij dat ik het heb.

Categorieën
121 Manieren lyriek

22B99

Je ziet een rode vogel die de zwarte  luchten van beneden
van het donkerblauwe boven scheiden wil. Hij faalt naast
wat je ziet. De klanken u & a vermengen zich tot o & au.
De snelheid van je ogen is niet hoog genoeg, je trilt

te laag. Je ziet de soep staan dampen op de tafel & in
je oren kookt het vuur een portie liefde klaar,  gekruid
met haat. De klanken k & m verbinden zich tot kom
& kam nu eens je haar. Je oren horen hoe de echo

van je zin je woorden weg doen draaien van elkaar.
Je stampt de deuren in van platgebrande huizen.
Je schildert straten met het donkergele van je gal.

Je wil de voorstad van  je vensterramen schrapen.
Je brult niet meer, je fluistert zacht: zonder de  zon
is het ook voor alle andere sterren
duister, nacht.

 

dv, ‘121 Manieren om Heraclitus te lezen

Categorieën
121 Manieren

Bliksem

22B64 – 22B121

Je laat de warmte binnenvloeien, eerst je buik & dan je rug, je huid.
Springstoffen razen in containers over de autosnelweg. Op de middenberm staat een stekelhaag.
Heel erg luid roept het meisje in de blauwe bikini dat ze haar teen aan een kei stootte.
Schimmen van oude mensen knisperen achter het behang. Ze willen er niet teveel van zien.
Een ijsschots stuikt met veel geraas de zee in.
Je huid verraadt hoe je huilde als baby.
De Ephesiërs kunnen zich maar beter ophangen en hun stad aan de kinderen laten.
Er hing een druppel aan haar neus, ik zei het & ze lachte.
België voldoet hiermee niet aan de Europese richtlijnen.
Ik hoor haar zingen dat een roos een roos is, roos is.
De bliksem bestuurt dit alles als een roer.

dv, ‘121 Manieren om Heraclitus te lezen

Categorieën
121 Manieren lyriek

over de eenheid der tegengestelden

22B1

bladeren :: beheersing
regen :: verklaring
zon :: verstrengeling
beton :: versuikering

misdaad :: vernedering
vuur :: inankering
vrijheid :: masochisme
bliksem :: omkading

regen :: orgasme
dood :: close reading
bliksem :: fantasme

revelatie :: verdeling
bladeren :: sarcasme
regen :: miasme

dv, ‘121 Manieren om Heraclitus te lezen

Categorieën
121 Manieren

val niet over de triangel

wit.gif

KLANKKOORD

(voor i.d. & a.c.)

wit.gif

er is het wit
er is het zwart
we lopen er verloren
het oog valt immer tussenin

het wit is hard & oogverblindend
het zwart is hard & ondoordringbaar

je komt niet uit het zwart (het is te hard)
je komt niet in het wit (het is te hard)

ik ben het wit & we gebeuren &
jij bent het zwart & we gebeuren
& we gebeuren ook al andersom

hier & hier & hier
is wat er op ligt
& wat er op ligt
ligt er tijdelijk:

de koord ervan is doorgeknipt.

wit.gif

het vuur raast over onze armen
het wiel breekt elke zin: wij
maken met elk einde een begin

het liggen & het breken is het onze
& het vloeiende bloed is het onze
& het bloed klokt open tot een roos

je zegt: zet nu je woorden af (in dit kristal
zal je me vinden
) & ik zet
de woorden af & oef
zeg jij het woord staat af

we knielen & we kussen het zwart wit
& het wit zwart & de roos
ligt open op de harde steen
de roos bloeit op voor alle ogen
op de koude steen

de koord snijdt door de keel.

wit.gif

je zegt je bent je ogen &
mijn ogen zijn het rund
dat aan je nek ligt
vastgeklonken

je zegt je bent je mond &
mijn mond ligt open
voor het lied dat naar
je stilte tongt

het zingen gutst mij uit
dat dan in jou begint
ik ben het donker niet in de garage
ik ben de stilte niet errond

ik ben een zwart geluid
je zingen is de wereld
& je zingen is mijn mond

de koord zat in de klank
de koord is uit de klank
geboren, dood is alles
wat wij wakker zien.

wit.gif

dv, 2-4/04/08