Categorieën
gedicht van de dag hemelnet2020 HEMELNETLYRIEK lyriek

koop

Oostende : er waait zout aan en roest uit de bunkers. Zon splijt het plein, James trekt de lijn, er wordt al flink doorgestapt. Een stoet weldoeners zwengelt in steeds scherpere hoek de kerkklokken aan. Torpedo’s bonzen dreigend tegen de stalen verankering, de dag wordt gewogen, een veertje maakt het verschil.
Het jongetje met de kniebroek in de glazen kooi stelt zich op om Munch te vertolken. Het gejammer versterkt zienderogen.

Gespikkelde scharrels overspoelen het plein, kletsen stoffig maar zwoel op de ramen, rijgen fietsers en voetgangers aan hun scharen, spuwen opgezogen bloed als inkt op de krijsbus, op de crashende auto’s, de kusttram derailleert, een hamburgertent implodeert met geweld. Achter gecertificeerde barricaden inspecteert een ober het werken der koeling, wrijft de gemoedsrust indachtig het bloed op de glazen tot een fijne, rozige waas, dipt een slurf in de bak aan jouw sokkel, Leopold, en sproeit naarstig de tafels. Rokjes benen ondertussen klanten uit, een warrige blouse kwakt handenvol merg in de pot, stapelt plukken haar, roert de brokken om.

Een oudere vrouw weent voor het eerst in jaren, zet zich snikkend op de stoeprand. Nergens is een mens meer reptiel dan eenzaam in zee, trappelend met slechts het hoofd boven water. Enkele tellen verder hoeft niemand nog te wachten. Slim van je, om je in dat beeld te verschansen.

Natuurlijk, het was al verkondigd, je zag het geschreven, je las wat er stond: “koop, kom erin nu het nog kan, de beloofde korting komt in elke wending te laat”.

invoer (1999)

HEMELNETLYRIEK

lyrische teksten vanop http://vilt.skynetblogs.be 2004-2007
herwerkt voor 2020 en erger

‘Portrait of the artist as an old man’ een A5 prognose die nu nog maar een Brolwaarde aan waarschijnlijkheid vertegenwoordigt, maar ja dat stijgt systematisch en limietgewijs è, dus al rekt ge het mss zelf niet tot 2054, ge kunt er in 2041 ofzo mss al een goed prijske voor krijgen, enfin ja had ge 10 jaar geleden 100 bitcoins gekocht ge zou het u niet beklaagd hebben nu, heute, am diesen stünde, ik wil maar zeggen wat is nu €10 in een mensenleven als ge daarmee uzelf of uw kinders kunt rijk maken zonder ook maar 1 vinger te verroeren, enfin ja toch niet veel meer dan een klikskens of ewa gevinger op uw smartenfoon maar spoed u wel want ’t is bijna oktober en

SEPTEMBER is BROLMAAND!

bestellingen en info:
dirkvekemans at yahoo.com

gedurende heel de maand september kan je de originele tekeningen en aquarellekens die gebruikt werden/worden als illustratie bij het literaire werk van de NKdeE kopen aan BROLPRIJS!

– ter ondersteuning van de Neue Kathedrale des erotischen Elends!
– om te recycleren in uw eigen TOESTAND!
– als hebbeding voor uzelf of als attentie voor uw lief!
– als pest-eindejaarscadeau aan uw schoonvader! (“joa Firmin, da’s wel Grote Koenst è”)

BROLprijs wordt per formaat berekend, met A6 als basis

A3 = 8 x A6 = €40
A4 = 4 x A6 = €20
A5 = 2 x A6 = €10
A6 = €5

+ verzendkost per verzending: eenheidsprijs bestemmingen binnen BENELUX : €5 – internationaal: vraag het na

GRATIS AFHALING in Tienen is ook mogelijk. Tijdens september kan je overigens ook een afspraak maken om alle Brol te komen bekijken in mijn van BROL uitpuilend dichterskot. Wel maar 1 persoon tegelijk en conform de coronaregels è.

ALLES VANAF 2010 1de spullen vóór 2010 en ook de CDBV’kens (werkskens die CB en ik samen maakten) zijn Kathedraalse Heiligdommen en horen dus duidelijk niet tot de BROLproductie. sommige getoonde afbeeldingen zitten ook in een boek, of ze zijn gekaderd, en dan is het ook geen BROL, maar gewoon totaal onrecycleerbaar afval. tja. en de Harusmuze-prentjes zijn ook nog geen BROL want die heb ik nog nodig. wat ik hier ooit heb laten zien is tijdens de maand september aan BROLprijs te koop, informeer gerust naar iets dat je ooit gezien hebt, natuurlijk moet ik het spul nog terugvinden dan.

*

Noten   [ + ]

1. de spullen vóór 2010 en ook de CDBV’kens (werkskens die CB en ik samen maakten) zijn Kathedraalse Heiligdommen en horen dus duidelijk niet tot de BROLproductie. sommige getoonde afbeeldingen zitten ook in een boek, of ze zijn gekaderd, en dan is het ook geen BROL, maar gewoon totaal onrecycleerbaar afval. tja. en de Harusmuze-prentjes zijn ook nog geen BROL want die heb ik nog nodig.
Categorieën
lyriek

kerf

Plooi het toe, zet je nagel op de vouw, beeindig en verzegel het (met steeds weer het glas dat valt uit je hand). Zwijgen is soms meer dan een plicht.

Het is voldoende, oppert ook een klerk met kennis van zaken, zó de trappen af te kunnen dalen, éénmaal voet na voet nauwkeurig dat dalen in je ziel te kunnen kerven, dat wat volgt daarvan herhaling is of naar de herinnering een aanloop, van je ongeduld de ergernis.

Dus kerf met je hoofd, met je hand, schop een stompe streep in het zand,
beitel je beeld in de golven, spel je misdaad, je schuld en je boete op een blad van de zon. Richt je haat op de cirkels van meeuwen, druk op delete en wiebel met je tenen op de rand van de wereld.

Plooi het toe : zo is het genoeg. Toe.

invoer (1999)

HEMELNETLYRIEK

lyrische teksten vanop http://vilt.skynetblogs.be 2004-2007
herwerkt voor 2020 en erger

Categorieën
lyriek

zoek

Brussel–Parijs: je huid is de trein, het treinstel krimpt in je lijf tot je zit, je zit als gegoten. Fijn : je vertrekt, weg uit die klamme koepel. Zie
het overtollige vlees de wanden afglijden in de velden rondom, hoor de nijvere boer karretjes bevroren beelden kraken in de keer van de voer, prik je oog in de zon, beluister de pompen die het roest en de maagden, het vet en de kruimels in de putten persen.
Gods zweet flitst in de hals op het raam waar de gespaarde nimf in hebberig Engels honderduit hangt te praten, buitensporig in en uit je lijfgeur wolkt, uit je eigen adem ploft, je beste hoofd verfrommelt
een enkele wens met zichtbaar genot in het scheurzieke grauw vergooit.

Het ritme verheldert, luister en leg je vinger op de dansende lijn : richtpunt, ronding, vork en spring en richtpunt, ronding, vork en spring en…

De helft van het compartiment haakt de neus in een plooi of kraakt schaaldieren met glimmend metaal aan het uiteinde van knoestige dromen. De rest heeft nog kijkdozen en iets te herhalen: koop je een mama, eet gezond, verberg je tong. Dirkje heeft danig zijn leven gebeterd.

Schuift het gat in de stad over het stremmende staal, zit je vuist plots gebald in haar ruimte, sta dan op, spring ogenblikkelijk op een ander platform, stuik onderdoor, storm een park in, breek de aarde open,
boor je tand in het ei en slurp tot je snurkt tot de volgende avond.

Wroet je los, werk je lijf bovengronds, klim op het dak van de tijd. Bloedrode hemel. Elke stad is dezelfde : zoek de stroom, hoor het dreunen van glijdende gruizels, zie het getril in de verbleekte vitrines, adem en spring, voeg deemoedig je scherven bij die malende gletsjer, voel hoe je uitdeint, bewonder : niemand ligt boven, niemand ligt onder.

Neem deze stad, plooi ze open.

invoer (1999)

HEMELNETLYRIEK

lyrische teksten vanop http://vilt.skynetblogs.be 2004-2007
herwerkt voor 2020 en erger

een E uit het Alfabet van de erotische Ellende dat ik dringend ’s moet afmaken, of opnieuw maken want dit (A5 – €10) is echt wel gedateerde brol…;-)

SEPTEMBER is BROLMAAND!

bestellingen en info:
dirkvekemans at yahoo.com

gedurende heel de maand september kan je de originele tekeningen en aquarellekens die gebruikt werden/worden als illustratie bij het literaire werk van de NKdeE kopen aan BROLPRIJS!

– ter ondersteuning van de Neue Kathedrale des erotischen Elends!
– om te recycleren in uw eigen TOESTAND!
– als hebbeding voor uzelf of als attentie voor uw lief!
– als pest-eindejaarscadeau aan uw schoonvader! (“joa Firmin, da’s wel Grote Koenst è”)

BROLprijs wordt per formaat berekend, met A6 als basis

A3 = 8 x A6 = €40
A4 = 4 x A6 = €20
A5 = 2 x A6 = €10
A6 = €5

+ verzendkost per verzending: eenheidsprijs bestemmingen binnen BENELUX : €5 – internationaal: vraag het na

GRATIS AFHALING in Tienen is ook mogelijk. Tijdens september kan je overigens ook een afspraak maken om alle Brol te komen bekijken in mijn van BROL uitpuilend dichterskot. Wel maar 1 persoon tegelijk en conform de coronaregels è.

ALLES VANAF 2010 1de spullen vóór 2010 en ook de CDBV’kens (werkskens die CB en ik samen maakten) zijn Kathedraalse Heiligdommen en horen dus duidelijk niet tot de BROLproductie. sommige getoonde afbeeldingen zitten ook in een boek, of ze zijn gekaderd, en dan is het ook geen BROL, maar gewoon totaal onrecycleerbaar afval. tja. en de Harusmuze-prentjes zijn ook nog geen BROL want die heb ik nog nodig. wat ik hier ooit heb laten zien is tijdens de maand september aan BROLprijs te koop, informeer gerust naar iets dat je ooit gezien hebt, natuurlijk moet ik het spul nog terugvinden dan.

*

Noten   [ + ]

1. de spullen vóór 2010 en ook de CDBV’kens (werkskens die CB en ik samen maakten) zijn Kathedraalse Heiligdommen en horen dus duidelijk niet tot de BROLproductie. sommige getoonde afbeeldingen zitten ook in een boek, of ze zijn gekaderd, en dan is het ook geen BROL, maar gewoon totaal onrecycleerbaar afval. tja. en de Harusmuze-prentjes zijn ook nog geen BROL want die heb ik nog nodig.
Categorieën
hemelnet2020 HEMELNETLYRIEK

vlucht

Hier, machinaal. Zet het een stap, dan zindert een uur lang de bodem en kletteren er honderden profielen op zoek naar zijn stilstand :

het ik en zijn gekken en de junks van de stad met die dankbare blik van herkenning als een teek in het vel en het moet wel bewegen of de tijd brandt door op de netvliezen of het raakt weer stroomafwaarts in de lianen van de lust verstrikt of het danst op het wegdek de dans van een net aangereden kater. Het zicht is alles als je de vent zoekt in de weke massa onder dit strakke vlies.

Daar, uitgesneden. Met gekartelde letters verankerd aan trossen tentakels die met ijzerklemmen haaks in de vleugels geslagen zijn, ligt het en bloc te slapen. Wek het als je durft en durf er dan nog maar ‘s naast te kijken. Als een spoor van licht op een laag op het licht ontwaar je gelaatstrekken, het onstuitbare opschieten van vorm in de klei omdat je niet kan ophouden een vorm te denken.

Immer dat brakke, altijd die dode kompanen. Tot de oprukkende denkbeelden letterlijk kreunen, zich kreunend ophouden in de uithoeken van je keel, herhaalt het jou dit gefluisterde bevel:

zet je mond als een glas op de mond, activeer in je lijf als een bom dit bestand en vlucht met de hand dreigend aan de lont.

Voor minder zal niemand van hen zich nog een vin verroeren.

invoer (1999)

HEMELNETLYRIEK

lyrische teksten vanop http://vilt.skynetblogs.be 2004-2007
herwerkt voor 2020 en erger

2018 – studie voor Daphne 2021 de vlekskens horen erbij dus ’t is A4 :-), september is bijna gedaan è…

SEPTEMBER is BROLMAAND!

bestellingen en info:
dirkvekemans at yahoo.com

gedurende heel de maand september kan je de originele tekeningen en aquarellekens die gebruikt werden/worden als illustratie bij het literaire werk van de NKdeE kopen aan BROLPRIJS!

– ter ondersteuning van de Neue Kathedrale des erotischen Elends!
– om te recycleren in uw eigen TOESTAND!
– als hebbeding voor uzelf of als attentie voor uw lief!
– als pest-eindejaarscadeau aan uw schoonvader! (“joa Firmin, da’s wel Grote Koenst è”)

BROLprijs wordt per formaat berekend, met A6 als basis

A3 = 8 x A6 = €40
A4 = 4 x A6 = €20
A5 = 2 x A6 = €10
A6 = €5

+ verzendkost per verzending: eenheidsprijs bestemmingen binnen BENELUX : €5 – internationaal: vraag het na

GRATIS AFHALING in Tienen is ook mogelijk. Tijdens september kan je overigens ook een afspraak maken om alle Brol te komen bekijken in mijn van BROL uitpuilend dichterskot. Wel maar 1 persoon tegelijk en conform de coronaregels è.

ALLES VANAF 2010 1de spullen vóór 2010 en ook de CDBV’kens (werkskens die CB en ik samen maakten) zijn Kathedraalse Heiligdommen en horen dus duidelijk niet tot de BROLproductie. sommige getoonde afbeeldingen zitten ook in een boek, of ze zijn gekaderd, en dan is het ook geen BROL, maar gewoon totaal onrecycleerbaar afval. tja. en de Harusmuze-prentjes zijn ook nog geen BROL want die heb ik nog nodig. wat ik hier ooit heb laten zien is tijdens de maand september aan BROLprijs te koop, informeer gerust naar iets dat je ooit gezien hebt, natuurlijk moet ik het spul nog terugvinden dan.

*

Noten   [ + ]

1. de spullen vóór 2010 en ook de CDBV’kens (werkskens die CB en ik samen maakten) zijn Kathedraalse Heiligdommen en horen dus duidelijk niet tot de BROLproductie. sommige getoonde afbeeldingen zitten ook in een boek, of ze zijn gekaderd, en dan is het ook geen BROL, maar gewoon totaal onrecycleerbaar afval. tja. en de Harusmuze-prentjes zijn ook nog geen BROL want die heb ik nog nodig.
Categorieën
gedicht van de dag hemelnet2020 HEMELNETLYRIEK lyriek

wroet

Het staat gebundeld in de weide : stokje arm, stokje been, klompje hoofd en draadjes filterhaar. Het is nacht, wat dacht je. De hemel zit potdicht, perslucht onder plakken koopjeswolk.

Ga, had ze gezegd, ga en breng mij de blauwe muren van het licht. Het
aarzelde. Wèg hand. Ga en breng mij de zingende vlam in het hart
van de zon. Het stamelde. Wèg andere hand. Ga, begon ze weer, maar het strompelde al de schuur uit, spuwde vuur in het rijk der drie potentaten, zaaide verderf onder de goden en zette de onderwereld in lichterlaaie. Geen weg terug, niets kon het troosten.

Het moordde tot het dacht het einde van de tijd bereikt te hebben,
tot het, verblind door de leegte rondom zich, zijn lichaam offerde op het blok van de vreugde. De laatste vergissing.

Het staat gebundeld in de weide nu: stokje arm, stokje been, klompje hoofd en draadjes filterhaar. Het is nacht, wat had je gedacht. De hemel zit potdicht, perslucht onder plakken afslagwolk.

Wroet, verdoemde.

invoer (1999)

HEMELNETLYRIEK

lyrische teksten vanop http://vilt.skynetblogs.be 2004-2007
herwerkt voor 2020 en erger

ARTISJOK ofte de blauwe roos van het leven, aquarel/pastel op A4,
een vroeg visioen van het Rot waarbij de negentropische inwikkeling van het leven het oorspronkelijke obstakel van de entropie verbergt in het hart van de inwikkeling: het is de inwikkeling zelf die het obstakel optakelt zodat de energie in het negentropische systeem zich ophoudt en het leven in staat stelt om zulk een ongeziene DRIFT aan de dag te leggen, de erotiek aan de basis van de ellende, de ellende als grond van de erotiek. de rotatie, de WENDING veroorzaakt het rot, het rot bevrucht het leven…

maar met al die blabla is dit A4tje gewoon Brol onder de BROL en we willen daar graag vanaf immers

SEPTEMBER is BROLMAAND!

bestellingen en info:
dirkvekemans at yahoo.com

gedurende heel de maand september kan je de originele tekeningen en aquarellekens die gebruikt werden/worden als illustratie bij het literaire werk van de NKdeE kopen aan BROLPRIJS!

– ter ondersteuning van de Neue Kathedrale des erotischen Elends!
– om te recycleren in uw eigen TOESTAND!
– als hebbeding voor uzelf of als attentie voor uw lief!
– als pest-eindejaarscadeau aan uw schoonvader! (“joa Firmin, da’s wel Grote Koenst è”)

BROLprijs wordt per formaat berekend, met A6 als basis

A3 = 8 x A6 = €40
A4 = 4 x A6 = €20
A5 = 2 x A6 = €10
A6 = €5

+ verzendkost per verzending: eenheidsprijs bestemmingen binnen BENELUX : €5 – internationaal: vraag het na

GRATIS AFHALING in Tienen is ook mogelijk. Tijdens september kan je overigens ook een afspraak maken om alle Brol te komen bekijken in mijn van BROL uitpuilend dichterskot. Wel maar 1 persoon tegelijk en conform de coronaregels è.

ALLES VANAF 2010 1de spullen vóór 2010 en ook de CDBV’kens (werkskens die CB en ik samen maakten) zijn Kathedraalse Heiligdommen en horen dus duidelijk niet tot de BROLproductie. sommige getoonde afbeeldingen zitten ook in een boek, of ze zijn gekaderd, en dan is het ook geen BROL, maar gewoon totaal onrecycleerbaar afval. tja. en de Harusmuze-prentjes zijn ook nog geen BROL want die heb ik nog nodig. wat ik hier ooit heb laten zien is tijdens de maand september aan BROLprijs te koop, informeer gerust naar iets dat je ooit gezien hebt, natuurlijk moet ik het spul nog terugvinden dan.

*

Noten   [ + ]

1. de spullen vóór 2010 en ook de CDBV’kens (werkskens die CB en ik samen maakten) zijn Kathedraalse Heiligdommen en horen dus duidelijk niet tot de BROLproductie. sommige getoonde afbeeldingen zitten ook in een boek, of ze zijn gekaderd, en dan is het ook geen BROL, maar gewoon totaal onrecycleerbaar afval. tja. en de Harusmuze-prentjes zijn ook nog geen BROL want die heb ik nog nodig.
Categorieën
Anke Veld English texts Grafiek strip

anke veld 13

As if to make her point in one flash moment Anke unfolded her own image seven times within the dome before me, thereby demonstrating that all of time is just an illusion and that reality, if needs be, can be constructed even by hammer and lever, by fysically pounding one’s own will into the fabric of appearances that we perceive…this ability to construct the reality that we live, however, came with a price tag and that was what, within that very moment, made me feel gloriously sad and insolably happy…next i heard myself reciting these all too familiar verses:

Time present and time past
Are both perhaps present in time future,
And time future contained in time past.
If all time is eternally present
All time is unredeemable.
What might have been is an abstraction
Remaining a perpetual possibility
Only in a world of speculation.
What might have been and what has been
Point to one end, which is always present.
Footfalls echo in the memory
Down the passage which we did not take
Towards the door we never opened
Into the rose-garden. My words echo
Thus, in your mind.
                       But to what purpose
Disturbing the dust on a bowl of rose-leaves
I do not know.

‘ANNA’ is the first episode of the English Comic Book version of Anke Veld the internet-novel otherwise written in Dutch

If you’re new to this comic, you can start reading it here.

Categorieën
gedicht van de dag hemelnet2020 HEMELNETLYRIEK lyriek

werk

De spin
schakelt zich in : het zuigt
op het darmpje tot het putwater
met dode vliegjes en larven de mond

vult, de uren vol stroomt, bij het eten
de enkels, bij de koffie de knieën,
bij valavond het borstzakje,
tot het met krakende wervels
en barstende lippen lucht staat te happen.
Een monnik in een asgrauwe pij
komt dan plichtsgetrouw langs om met wasbleke
vingers in het lichaam te roeren : tijd voor de tram. Ik

is het lam in de gloed van een ander, jij
bent te laat en vergruizelt, hij en zij worden geslacht. Conversaties
pletten zich met grotere aandrang tot moes
in een hoek van het plafond en er wordt minder
en minder gezeten, ingepakt links
en opgeruimd rechts. Het zet de eelt
op het beeld, verweeft het geheel,
vergrendelt het bederf :

haal de hand boven tafel, wrijf
op de palm, kijk nog even in die glans
naar het zwaard en de bijl

in het hoofd van die vluchtende
klomp bij het raam. Ruk het los,
schaaf de huid, werk de wapens

de deur uit.

invoer (1999)

HEMELNETLYRIEK

lyrische teksten vanop http://vilt.skynetblogs.be 2004-2007
herwerkt voor 2020 en erger

asemische dodenwake potlood-crayon – A5 – 2012 schat ik maar dat kan je opzoeken normaal als google nog werkt, het dateren van Brol is vrij simpel want Brol is Brol omdat het ooit gediend heeft, maar nu is’t dus euh, Brol è en

SEPTEMBER is BROLMAAND!

bestellingen en info:
dirkvekemans at yahoo.com

gedurende heel de maand september kan je de originele tekeningen en aquarellekens die gebruikt werden/worden als illustratie bij het literaire werk van de NKdeE kopen aan BROLPRIJS!

– ter ondersteuning van de Neue Kathedrale des erotischen Elends!
– om te recycleren in uw eigen TOESTAND!
– als hebbeding voor uzelf of als attentie voor uw lief!
– als pest-eindejaarscadeau aan uw schoonvader! (“joa Firmin, da’s wel Grote Koenst è”)

BROLprijs wordt per formaat berekend, met A6 als basis

A3 = 8 x A6 = €40
A4 = 4 x A6 = €20
A5 = 2 x A6 = €10
A6 = €5

+ verzendkost per verzending: eenheidsprijs bestemmingen binnen BENELUX : €5 – internationaal: vraag het na

GRATIS AFHALING in Tienen is ook mogelijk. Tijdens september kan je overigens ook een afspraak maken om alle Brol te komen bekijken in mijn van BROL uitpuilend dichterskot. Wel maar 1 persoon tegelijk en conform de coronaregels è.

ALLES VANAF 2010 1de spullen vóór 2010 en ook de CDBV’kens (werkskens die CB en ik samen maakten) zijn Kathedraalse Heiligdommen en horen dus duidelijk niet tot de BROLproductie. sommige getoonde afbeeldingen zitten ook in een boek, of ze zijn gekaderd, en dan is het ook geen BROL, maar gewoon totaal onrecycleerbaar afval. tja. en de Harusmuze-prentjes zijn ook nog geen BROL want die heb ik nog nodig. wat ik hier ooit heb laten zien is tijdens de maand september aan BROLprijs te koop, informeer gerust naar iets dat je ooit gezien hebt, natuurlijk moet ik het spul nog terugvinden dan.

*

Noten   [ + ]

1. de spullen vóór 2010 en ook de CDBV’kens (werkskens die CB en ik samen maakten) zijn Kathedraalse Heiligdommen en horen dus duidelijk niet tot de BROLproductie. sommige getoonde afbeeldingen zitten ook in een boek, of ze zijn gekaderd, en dan is het ook geen BROL, maar gewoon totaal onrecycleerbaar afval. tja. en de Harusmuze-prentjes zijn ook nog geen BROL want die heb ik nog nodig.
Categorieën
gedicht van de dag hemelnet2020 HEMELNETLYRIEK lyriek

spring

en het
springt en valt en
met de kramp van een kussende tiener
houdt het de ogen gesloten en
net nog stond het zich de stad met haar stank en haar lichten
van het lijf te schudden en de dierenbevrijder
luide te jammeren om de geur en de omvang der sterfte
en straks wordt het koud zegt de kassierster en een peuter krijst zich
liever een zuurstofgebrek dan nog één stap te verzetten.

zou je niet? driemaal daags bij het eten.

maar laat ons de polyfone gezangen verzinnen
van bij de aanzet: ziedaar het ik met een veel jonger lichaam
van lood overeind krabbelen op de andere oever,
(het ik beweert nooit gesprongen te hebben
maar kunnen we daar nog enige waarde aan hechten?)

of had het dan zwijgend de beentjes in braakballen
moeten tellen en bij de kleinste vergissing
de oorzaak opsporen, benoemen, noteren, de gevolgen
opsommen of minstens aanstippen in de bijgevoegde lijst?
of het schaakbord omver keilen, het hotel uit,
de straat op en in de regen transfigureren ?

…je huid is een spiegel, je kromt
in je kader, nog één woord
en je spat uit elkaar…

is er in deze stroop nog wel een oplossing denkbaar?

en overigens, nu, naast dit glas,
jij verwaande klootzak,
kan het hier nog letterlijk sterven 
of moet het weer helemaal
van vooraf aan ?

invoer (1999)

HEMELNETLYRIEK

lyrische teksten vanop http://vilt.skynetblogs.be 2004-2007
herwerkt voor 2020 en erger

Een Neo-Kathedraals embleem is dit, aquarel op A4 formaat, hopeloos gedateerde BROL immers

SEPTEMBER is BROLMAAND!

bestellingen en info:
dirkvekemans at yahoo.com

gedurende heel de maand september kan je de originele tekeningen en aquarellekens die gebruikt werden/worden als illustratie bij het literaire werk van de NKdeE kopen aan BROLPRIJS!

– ter ondersteuning van de Neue Kathedrale des erotischen Elends!
– om te recycleren in uw eigen TOESTAND!
– als hebbeding voor uzelf of als attentie voor uw lief!
– als pest-eindejaarscadeau aan uw schoonvader! (“joa Firmin, da’s wel Grote Koenst è”)

BROLprijs wordt per formaat berekend, met A6 als basis

A3 = 8 x A6 = €40
A4 = 4 x A6 = €20
A5 = 2 x A6 = €10
A6 = €5

+ verzendkost per verzending: eenheidsprijs bestemmingen binnen BENELUX : €5 – internationaal: vraag het na

GRATIS AFHALING in Tienen is ook mogelijk. Tijdens september kan je overigens ook een afspraak maken om alle Brol te komen bekijken in mijn van BROL uitpuilend dichterskot. Wel maar 1 persoon tegelijk en conform de coronaregels è.

ALLES VANAF 2010 1de spullen vóór 2010 en ook de CDBV’kens (werkskens die CB en ik samen maakten) zijn Kathedraalse Heiligdommen en horen dus duidelijk niet tot de BROLproductie. sommige getoonde afbeeldingen zitten ook in een boek, of ze zijn gekaderd, en dan is het ook geen BROL, maar gewoon totaal onrecycleerbaar afval. tja. en de Harusmuze-prentjes zijn ook nog geen BROL want die heb ik nog nodig. wat ik hier ooit heb laten zien is tijdens de maand september aan BROLprijs te koop, informeer gerust naar iets dat je ooit gezien hebt, natuurlijk moet ik het spul nog terugvinden dan.

*

Noten   [ + ]

1. de spullen vóór 2010 en ook de CDBV’kens (werkskens die CB en ik samen maakten) zijn Kathedraalse Heiligdommen en horen dus duidelijk niet tot de BROLproductie. sommige getoonde afbeeldingen zitten ook in een boek, of ze zijn gekaderd, en dan is het ook geen BROL, maar gewoon totaal onrecycleerbaar afval. tja. en de Harusmuze-prentjes zijn ook nog geen BROL want die heb ik nog nodig.
Categorieën
lyriek

ram

Nee. Net niet zoals het dacht barstte de tijd los vannacht in het bevroren geheugen: dat van dat likken aan snedige pegels, dat dooien met de wolkjes bloed in het water volgde niet, het had niks in haar hand verloren..

Vloedgolven, ja, tsunami’s en plagen, en een eindeloze dorre steppe met enkele kuddes bloeddorstige wolven. Een man is een vluchtpijp, verzuchtte het ik alsnog met ter staving het kreng van een mol in de hand.

Kom: sla dit blad maar gauw om. ’s Morgens sneeuwt weer de getekende dag als beton op de zomer: laag na laag op een streep op een punt op het bulderend grinniken van de ezel die god voor één van zijn zonen bedacht.

“Strompel de stad in, vernuftige meester, bestijg je zelf als een ezel en verhakkel de slogans, wakker de dood aan voor de smeulende gaten in het masker der knapen. Pluk maagden, splits de dag, ram je licht met kabaal in de nacht: helder wordt alleen de huid, duidelijk enkel het zwijgen daaronder.”

invoer (1999)

HEMELNETLYRIEK

lyrische teksten vanop http://vilt.skynetblogs.be 2004-2007
herwerkt voor 2020 en erger

NKdeE 2020 – ‘CARPENTRY’ -potlood op A5 – BROLprijs €10

Categorieën
gedicht van de dag hemelnet2020 HEMELNETLYRIEK lyriek

klim

Niets.

Klim dichter, schuif
hoger, vul je neus. Iets
hoor je toch? Neen,

niets:
een hiaat in de tijd
is haar vlees in dat kleed, hoe het ook hapt
of klauwt, zo dadelijk toch wordt
een kras die het maakt op haar wang
tegen de gang in het fort, de huid zelf wordt
een harnas, en een slagschip meert aan
in het hoofd en het briest
en het ratelt de geboden :

blijf in beweging
zegt het, of
je vriest weg of
ze waait pijlen, zwenkt
met een scherm dat werelden spiegelt.

Die grimas, die twijfel : weet het zich hier, kent
het haar daar, snijdt het hout als het streelt
met de haat en een vinger gekruist?

Dekselse doos, de spin erin
is helemaal boos. Praat ‘s
normaal (hoor jij ook
haar poten op het karton ?),
zeg wat je wil (is er
nog?), grijp het, verklaar
het, koop het op.

Belegerd geniet ze maar
uiteindelijk staat op de top
elke vezel van ons
een woord lang gespannen
op hetzelfde te wachten.

Niets.

invoer (1999)

HEMELNETLYRIEK

lyrische teksten vanop http://vilt.skynetblogs.be 2004-2007
herwerkt voor 2020 en erger

Categorieën
lyriek

de moed erin houden

Net nu de wanhoop haar schouders zet onder de precisie
waarmee er naar de vallende regendruppel verwezen wordt,
die ongeveer 200 meter verderop op straat valt, in een poel
van eerdere druppels,

naar aanleiding van het niet helen der wonden, misschien,
daar waar ze geslagen werden of van
de onmogelijkheid van het vergeten, zonder meer of 
de herhaaldelijk weerklinkende roep, die smartelijk maar ongrijpbaar
steeds weer net zo onbeantwoord blijft, of
het niet Gebeuren van het niet-gebeurde en 
het onafwendbare daarbij van de grijns (die van het hebberige soort),

in weerwil van je aandacht alleszins
die tanende is terwijl je dit verder leest, weer maar eens niet-begrijpende
dat ook dit niet over jou maar over ons gaat, het ons
waar jij slechts bij gratie van deze regels bij hoort,

vanuit het negatieve, dus, vanuit het niets
waarin wij jou hier opwekken, jij en ik,
hoewel dat dus op tot wanhoop stemmende wijze
onmogelijk blijft, omdat het ik hier alleen

dient te blijven, tenzij je in mirakels gelooft, –

net dus, o ironie, op het ogenblik dat jij dit alles
als volkomen irrelevant verafschuwt, kan ik je eindelijk
berichten, dat ik heden denk enige vooruitgang
geboekt te hebben in het mij ritmisch op- en
afzetten, zodanig dat ik naar behoren
schitteren kan daar, waar het ik naar behoren
dien te schitteren,
toch,

zoals wij hadden afgesproken.

invoer (2017)

HEMELNETLYRIEK

lyrische teksten vanop http://vilt.skynetblogs.be 2004-2007
herwerkt voor 2020 en erger

NKdeE 2020 – collage/waterverf – A4 – Brolprijs €20

verse Brol is even erg als oude Brol, hetgeen een geruststelling kan betekenen voor sommigen, zeker nu het septembert want

SEPTEMBER is BROLMAAND!

bestellingen en info:
dirkvekemans at yahoo.com

gedurende heel de maand september kan je de originele tekeningen en aquarellekens die gebruikt werden/worden als illustratie bij het literaire werk van de NKdeE kopen aan BROLPRIJS!

– ter ondersteuning van de Neue Kathedrale des erotischen Elends!
– om te recycleren in uw eigen TOESTAND!
– als hebbeding voor uzelf of als attentie voor uw lief!
– als pest-eindejaarscadeau aan uw schoonvader! (“joa Firmin, da’s wel Grote Koenst è”)

BROLprijs wordt per formaat berekend, met A6 als basis

A3 = 8 x A6 = €40
A4 = 4 x A6 = €20
A5 = 2 x A6 = €10
A6 = €5

+ verzendkost per verzending: eenheidsprijs bestemmingen binnen BENELUX : €5 – internationaal: vraag het na

GRATIS AFHALING in Tienen is ook mogelijk. Tijdens september kan je overigens ook een afspraak maken om alle Brol te komen bekijken in mijn van BROL uitpuilend dichterskot. Wel maar 1 persoon tegelijk en conform de coronaregels è.

ALLES VANAF 2010 1de spullen vóór 2010 en ook de CDBV’kens (werkskens die CB en ik samen maakten) zijn Kathedraalse Heiligdommen en horen dus duidelijk niet tot de BROLproductie. sommige getoonde afbeeldingen zitten ook in een boek, of ze zijn gekaderd, en dan is het ook geen BROL, maar gewoon totaal onrecycleerbaar afval. tja. en de Harusmuze-prentjes zijn ook nog geen BROL want die heb ik nog nodig. wat ik hier ooit heb laten zien is tijdens de maand september aan BROLprijs te koop, informeer gerust naar iets dat je ooit gezien hebt, natuurlijk moet ik het spul nog terugvinden dan.

*

Noten   [ + ]

1. de spullen vóór 2010 en ook de CDBV’kens (werkskens die CB en ik samen maakten) zijn Kathedraalse Heiligdommen en horen dus duidelijk niet tot de BROLproductie. sommige getoonde afbeeldingen zitten ook in een boek, of ze zijn gekaderd, en dan is het ook geen BROL, maar gewoon totaal onrecycleerbaar afval. tja. en de Harusmuze-prentjes zijn ook nog geen BROL want die heb ik nog nodig.
Categorieën
Grafiek lyriek strip

SAMOURAÏ 37

er weerklinkt trage muziek wanneer de Huisleraar zich terugtrekt in zichzelf. hij profileert. elke beweging is wezenlijk dezelfde in de wereld van de trage muziek, er kan daar geen sprake zijn van alteriteit. Samouraï is dan ook niet zichtbaar op deze bladzijde, maar zijn aanwezigheid is merkbaar in elke lijn

over SAMOURAÏ

SAMOURAÏ is een experimentele strip naar de gelijknamige toneelschets van Antonin Artaud (geschreven tss 1923-1925)

Categorieën
gedicht van de dag hemelnet2020 HEMELNETLYRIEK lyriek

proper vers

In het boek Huis
in de deur Blad
op de vloer Vloer

op de foto Schim
in de schim Vlees:
het Schuimmeisje.

Schuim in
de emmer
Emmer.

invoer (2017)

NKdeE 2020 – waterverf op papier 18×11,3 cm – BROLprijs €7,5

HEMELNETLYRIEK

lyrische teksten vanop http://vilt.skynetblogs.be 2004-2007
herwerkt voor 2020 en erger

SEPTEMBER is BROLMAAND!

bestellingen en info:
dirkvekemans at yahoo.com

gedurende heel de maand september kan je de originele tekeningen en aquarellekens die gebruikt werden/worden als illustratie bij het literaire werk van de NKdeE kopen aan BROLPRIJS!

– ter ondersteuning van de Neue Kathedrale des erotischen Elends!
– om te recycleren in uw eigen TOESTAND!
– als hebbeding voor uzelf of als attentie voor uw lief!
– als pest-eindejaarscadeau aan uw schoonvader! (“joa Firmin, da’s wel Grote Koenst è”)

BROLprijs wordt per formaat berekend, met A6 als basis

A3 = 8 x A6 = €40
A4 = 4 x A6 = €20
A5 = 2 x A6 = €10
A6 = €5

+ verzendkost per verzending: eenheidsprijs bestemmingen binnen BENELUX : €5 – internationaal: vraag het na

GRATIS AFHALING in Tienen is ook mogelijk. Tijdens september kan je overigens ook een afspraak maken om alle Brol te komen bekijken in mijn van BROL uitpuilend dichterskot. Wel maar 1 persoon tegelijk en conform de coronaregels è.

ALLES VANAF 2010 1de spullen vóór 2010 en ook de CDBV’kens (werkskens die CB en ik samen maakten) zijn Kathedraalse Heiligdommen en horen dus duidelijk niet tot de BROLproductie. sommige getoonde afbeeldingen zitten ook in een boek, of ze zijn gekaderd, en dan is het ook geen BROL, maar gewoon totaal onrecycleerbaar afval. tja. en de Harusmuze-prentjes zijn ook nog geen BROL want die heb ik nog nodig. wat ik hier ooit heb laten zien is tijdens de maand september aan BROLprijs te koop, informeer gerust naar iets dat je ooit gezien hebt, natuurlijk moet ik het spul nog terugvinden dan.

*

Noten   [ + ]

1. de spullen vóór 2010 en ook de CDBV’kens (werkskens die CB en ik samen maakten) zijn Kathedraalse Heiligdommen en horen dus duidelijk niet tot de BROLproductie. sommige getoonde afbeeldingen zitten ook in een boek, of ze zijn gekaderd, en dan is het ook geen BROL, maar gewoon totaal onrecycleerbaar afval. tja. en de Harusmuze-prentjes zijn ook nog geen BROL want die heb ik nog nodig.
Categorieën
gedicht van de dag gelegenheidsgedichten

bootje

voor C., A. en T.

ik die gammel ooit het bootje was
waarop jij ter zee kon gaan, en

jij die na het zwalpen kusten ziet
en met hun weidse zwenken
de krijsende meeuwen. hoor ik
jou land roepen, land in zicht?

blij ben ik een reddingssloep
onder dikke zeilen in ’t galjoen.

invoer (2017)

een selesteina-declamatie met een mooiselblaadje op A5, genadeloos doorverwezen naar de BROLverkoop, immers

SEPTEMBER is BROLMAAND!

bestellingen en info:
dirkvekemans at yahoo.com

gedurende heel de maand september kan je de originele tekeningen en aquarellekens die gebruikt werden/worden als illustratie bij het literaire werk van de NKdeE kopen aan BROLPRIJS!

– ter ondersteuning van de Neue Kathedrale des erotischen Elends!
– om te recycleren in uw eigen TOESTAND!
– als hebbeding voor uzelf of als attentie voor uw lief!
– als pest-eindejaarscadeau aan uw schoonvader! (“joa Firmin, da’s wel Grote Koenst è”)

BROLprijs wordt per formaat berekend, met A6 als basis

A3 = 8 x A6 = €40
A4 = 4 x A6 = €20
A5 = 2 x A6 = €10
A6 = €5

+ verzendkost per verzending: eenheidsprijs bestemmingen binnen BENELUX : €5 – internationaal: vraag het na

GRATIS AFHALING in Tienen is ook mogelijk. Tijdens september kan je overigens ook een afspraak maken om alle Brol te komen bekijken in mijn van BROL uitpuilend dichterskot. Wel maar 1 persoon tegelijk en conform de coronaregels è.

ALLES VANAF 2010 1de spullen vóór 2010 en ook de CDBV’kens (werkskens die CB en ik samen maakten) zijn Kathedraalse Heiligdommen en horen dus duidelijk niet tot de BROLproductie. sommige getoonde afbeeldingen zitten ook in een boek, of ze zijn gekaderd, en dan is het ook geen BROL, maar gewoon totaal onrecycleerbaar afval. tja. en de Harusmuze-prentjes zijn ook nog geen BROL want die heb ik nog nodig. wat ik hier ooit heb laten zien is tijdens de maand september aan BROLprijs te koop, informeer gerust naar iets dat je ooit gezien hebt, natuurlijk moet ik het spul nog terugvinden dan.

*

Noten   [ + ]

1. de spullen vóór 2010 en ook de CDBV’kens (werkskens die CB en ik samen maakten) zijn Kathedraalse Heiligdommen en horen dus duidelijk niet tot de BROLproductie. sommige getoonde afbeeldingen zitten ook in een boek, of ze zijn gekaderd, en dan is het ook geen BROL, maar gewoon totaal onrecycleerbaar afval. tja. en de Harusmuze-prentjes zijn ook nog geen BROL want die heb ik nog nodig.
Categorieën
lyriek

omwenteling

rivieren overwegen om bergop te lopen,
de zon wil niet meer zakken in de zee,
de bergen willen van hun hoogte af
en sterren krimpen zich naarstig krom
om uit de hemel neer te kunnen vallen.

de vinken zingen polyfoon motetten
de spinnen laten vliegen vrij, de vliegen
jagen alle wespen weg en zelfs de mensen
lijken vrolijk plots en lief en blij. er is
omwenteling alom. de stille as ervan ben jij.


Categorieën
lyriek

NEEM EEN STAD, PLOOI ZE OPEN

a fragmentary Song for Europe, going Dutch

I

[helicopters vliegen over, geluiden van een woedende menigte]

Zeefdruk van een werelddeel : het heeft een vinger in de inkt, legt hem eruit, verscheurt de vrede op papier. Het rolt. Gedachtegang waar bij benadering nooit een einde komt. Natura naturans, de vinger vingerend in de pappende pap.
Doordraven? luidop? over die Europese teef? dat in pathetische oliekleuren vereeuwigd vlaggenwijf, over die afhangende vleeslappen …

…terwijl op 4 juli 2022 om 0u.50 stipt het stof van haar netjes imploderende vrijheidslijf opwolkt door de straten, de genetwerkte camera’s tegemoet stuift…

…want wiens krakende stem was het, hoe schoon werd er niet gestorven, wie droeg daar de woorden de straat uit, het veld in:

“Schuw niet die verbijsterende hemelbreedte tussen de kramp in je voet en het spoor op beton van een slak zonder huis, dat slijmrestje sterven, als je wil dat ik kom.” ?

Walging en ontzetting om de wreedheid legt het de handen op, het schrift en de mond, de trillende lippen. Het is een erger dan bestiale discrepantie die zich meten kan met de Inquisitie, de Rode Khmer, het ingecalculeerde falen der precisiebombardementen.

… leegloop van kranen, stortvloed van flessen, klaterend glas in een spiegelplas haat. Vuur zal het stelpen wel stoppen.

Is er een wens in het hart, een voorkeur van vinger, een wijzen in het wit van de lach? Wat heet nog behoedzaam als het vel toch al openligt? Kleumt de zon morgen nog een klad kleur op de tong? Een lijk struint door de duinen, krijst een meeuw aan dat het béter kan schuimbekken, snéller plukken, langere dagen kloppen.

hanging3

II

[Section III van Berio’s Synfonia]

Strijkers!  De snaren stonden te springen.

In een uithoek van de tent wil een heftige zo nodig  met de billen stevig in het zeil gedrukt het bloederige torso met repen spek beslaan. Ze weet nochtans best dat er dan water in de tent kan komen. Het luchtafweergeschut begeleidt met hoge plukjes wolk haar driftige slaan. Het torso schokschoudert de spookgezangen van Maldoror.

(…)

klappertandt tot het stilvalt en om. Een doodshoofd met ambitie bemant een ouwe Messerschmidt en decimeert met precisiesalvo’s de aan elkaar vastgeklonkenen, snijdt er hier en daar een enkel rijtje uit om zo het gejammer in de juiste toonaard te houden.  Dit soort meesterschap verwerf je niet zomaar.

(…)

Ik is er weer want ik voel mijn buik zich bedenken : stroom is niet éénieder gegund, er wordt in verdere steden nog verdeling gepredikt : twee maten, twee dagen, een duizendtal driemasters om het plat van de aarde te besnijden. Kommer en kwel, uiteraard, maar deze wildgroei krijg je niet uitgeroeid. Zwelg wat je wil, een lijflied blijft kleven. Klok in je keel, hand op je hals: waar eindigt mijn hand, waar begint het gebaar? Zie je de handen branden achter de randen van mijn handen?

Het moet weg van hier.

hanging4

III

[stilte, waar beschikbaar]

Neem een stad.  Plooi ze open. Hangt er een peertje naakt in een cel te gloeien? Zegt het teveel als het om het uur de kom rozig water door een sjofele sprinkhaan in stofjas laat ledigen?

Plooi ze weer dicht. Vraag dan verder ook maar niet meer naar wat er al dan niet het geval is.

Daar heb je haar, ontegensprekelijk. Wie heeft er haar toch weer ontboden? Ze leest ons de les, legt ons de kaarten. Een berg stormt ze af. Zo snel als ze kan, om de beweging daarin niet te voelen. Beetje zoals ik doe als ik wekenlang stokstijf het draaien van de zon rond mijn hoofd sta te ontkennen. Maar ik is er niet.

Beneden gekomen wenkt ze wuft naar de man die boven bleef staan: “zie je nu wel, hoe makkelijk dat was?” Geen reactie.

[Trekt de stof tot een strik op haar borst]

”Kom je dan niet?” Geen kik. Ze gaat weg, bergt haar rug in de kast van dit land. Boven haakt de man
zijn armen uit het kruis en maant de hemel aan tot spoed, vooral omdat hij dat elke dag zo doet. Het vervolg laat zich raden: hij daalt en met hem de massa kreunenden onder hem. Al die onzin is en blijft
te veel voor een man alleen.

invoer (2017)

HEMELNETLYRIEK

lyrische teksten vanop http://vilt.skynetblogs.be 2004-2007
herwerkt voor 2020 en erger

Categorieën
lyriek

postmodern

Bespottelijk, ook hier, is
het opgeven van bloed
ter verduidelijking,
de gratuite donatie
van clarificeerplasma.

Het ‘wat glijdt er
nu weer in het duidingsveld?’.
Het ‘wie vaart er
daar mijn aderlating aan?’.
Het ‘hoe heks ik het
hier uit?’.

Kom, kortom, de bel
gaat, schuif aan, treedt binnen,
bestel ons een ongeluk
voor twee personen.

Het verlangen is het verzet
op de fiets van het
verlangen.

invoer (2017)

‘duurzaamheidsmeting van de liefde: elevatie’ een aquarelleke op A4 uit 2013 denk ik, maar ‘k kan mis zijn, want ik dateer die spullen niet: je kan dat online wel achterhalen want ze zijn gemaakt op de dag dat ze gebruikt zijn meestal, tenzij nu hier want nu wil ik ervan af, van die restanten van het creatiejolijt, het is immers september en

SEPTEMBER is BROLMAAND!

bestellingen en info:
dirkvekemans at yahoo.com

gedurende heel de maand september kan je de originele tekeningen en aquarellekens die gebruikt werden/worden als illustratie bij het literaire werk van de NKdeE kopen aan BROLPRIJS!

– ter ondersteuning van de Neue Kathedrale des erotischen Elends!
– om te recycleren in uw eigen TOESTAND!
– als hebbeding voor uzelf of als attentie voor uw lief!
– als pest-eindejaarscadeau aan uw schoonvader! (“joa Firmin, da’s wel Grote Koenst è”)

BROLprijs wordt per formaat berekend, met A6 als basis

A3 = 8 x A6 = €40
A4 = 4 x A6 = €20
A5 = 2 x A6 = €10
A6 = €5

+ verzendkost per verzending: eenheidsprijs bestemmingen binnen BENELUX : €5 – internationaal: vraag het na

GRATIS AFHALING in Tienen is ook mogelijk. Tijdens september kan je overigens ook een afspraak maken om alle Brol te komen bekijken in mijn van BROL uitpuilend dichterskot. Wel maar 1 persoon tegelijk en conform de coronaregels è.

ALLES VANAF 2010 1de spullen vóór 2010 en ook de CDBV’kens (werkskens die CB en ik samen maakten) zijn Kathedraalse Heiligdommen en horen dus duidelijk niet tot de BROLproductie. sommige getoonde afbeeldingen zitten ook in een boek, of ze zijn gekaderd, en dan is het ook geen BROL, maar gewoon totaal onrecycleerbaar afval. tja. en de Harusmuze-prentjes zijn ook nog geen BROL want die heb ik nog nodig. wat ik hier ooit heb laten zien is tijdens de maand september aan BROLprijs te koop, informeer gerust naar iets dat je ooit gezien hebt, natuurlijk moet ik het spul nog terugvinden dan.

*

Noten   [ + ]

1. de spullen vóór 2010 en ook de CDBV’kens (werkskens die CB en ik samen maakten) zijn Kathedraalse Heiligdommen en horen dus duidelijk niet tot de BROLproductie. sommige getoonde afbeeldingen zitten ook in een boek, of ze zijn gekaderd, en dan is het ook geen BROL, maar gewoon totaal onrecycleerbaar afval. tja. en de Harusmuze-prentjes zijn ook nog geen BROL want die heb ik nog nodig.
Categorieën
Anke Veld Grafiek lyriek strip

anke veld – 12

Next moment I found myself staring in disarray at me, another me, a future version of me, whatever, someone who looked exactly like me and felt like me ‘cause yes I could feel her at the same time and therefore I immediately knew this she-me was pointing out something to me, something that somehow I already knew, and I knew that I knew it but I didn’t want to know it, but here I/ she was standing before a huge construction that looked like a hydraulic power plant and I knew that I was going to die in 5 years time and I also knew that that didn’t matter at all, so I shouldn’t worry about it at all. Still…

‘ANNA’ is the first episode of the English Comic Book version of Anke Veld the internet-novel otherwise written in Dutch

If you’re new to this comic, you can start reading it here.

Categorieën
101Aanroepingen gedicht van de dag

uitstekend

De kaderleden stelpen wel
het likkebaarden der vlammen,
de soepbinderij bindt de soep
en uit velen net zo
als het ene zullen vallen
de verafgode bedragen
als lichtbrekingscoëfficienten.

Van de objectieve illusie immers
moeten we afzien, van het gedeelde
heden tijdelijk
de rust inslikken, het bebroeden
tot het zichzelf vindt,
tot het kuikent.

Strek dus je hand uit, heftig,
en zie de 4 priemen trillen
van de ingehouden woede, tel
de tentakelende lustkronkels,
aanschouw een wereld van
onverteerbaar, slecht
vertaald verdriet.

invoer (2007) – programma: 101 Eigentijdse Aanroepingen van de Muze

bovenstaand aquarelleke is goed voor €20 bij in de Brolpot van de Kathedraal als u er ons van verlost.
de Brolpot is de verzamelplaats voor alle centen die we ophalen via Brolverkoop.
met de Brolpot kan de Kathedraal groeien, zo kochten we onlangs met de opbrengst van Brolverkoop het eerste stukske aan voor een mobiele studio voor RADIO KLEBNIKOV! jeuh!
het gaat vooruit! immers…

SEPTEMBER is BROLMAAND!

bestellingen en info:
dirkvekemans at yahoo.com

gedurende heel de maand september kan je de originele tekeningen en aquarellekens die gebruikt werden/worden als illustratie bij het literaire werk van de NKdeE kopen aan BROLPRIJS!

– ter ondersteuning van de Neue Kathedrale des erotischen Elends!
– om te recycleren in uw eigen TOESTAND!
– als hebbeding voor uzelf of als attentie voor uw lief!
– als pest-eindejaarscadeau aan uw schoonvader! (“joa Firmin, da’s wel Grote Koenst è”)

BROLprijs wordt per formaat berekend, met A6 als basis

A3 = 8 x A6 = €40
A4 = 4 x A6 = €20
A5 = 2 x A6 = €10
A6 = €5

+ verzendkost per verzending: eenheidsprijs bestemmingen binnen BENELUX : €5 – internationaal: vraag het na

GRATIS AFHALING in Tienen is ook mogelijk. Tijdens september kan je overigens ook een afspraak maken om alle Brol te komen bekijken in mijn van BROL uitpuilend dichterskot. Wel maar 1 persoon tegelijk en conform de coronaregels è.

ALLES VANAF 2010 1de spullen vóór 2010 en ook de CDBV’kens (werkskens die CB en ik samen maakten) zijn Kathedraalse Heiligdommen en horen dus duidelijk niet tot de BROLproductie. sommige getoonde afbeeldingen zitten ook in een boek, of ze zijn gekaderd, en dan is het ook geen BROL, maar gewoon totaal onrecycleerbaar afval. tja. en de Harusmuze-prentjes zijn ook nog geen BROL want die heb ik nog nodig. wat ik hier ooit heb laten zien is tijdens de maand september aan BROLprijs te koop, informeer gerust naar iets dat je ooit gezien hebt, natuurlijk moet ik het spul nog terugvinden dan.

*

Noten   [ + ]

1. de spullen vóór 2010 en ook de CDBV’kens (werkskens die CB en ik samen maakten) zijn Kathedraalse Heiligdommen en horen dus duidelijk niet tot de BROLproductie. sommige getoonde afbeeldingen zitten ook in een boek, of ze zijn gekaderd, en dan is het ook geen BROL, maar gewoon totaal onrecycleerbaar afval. tja. en de Harusmuze-prentjes zijn ook nog geen BROL want die heb ik nog nodig.
Categorieën
Anke Veld gedicht van de dag lyriek

maya

mei is de maya die doet mij geloven
dat het absoluut vele, het schone
in mijn enkele iets zit verscholen

hoe zoetelijk zingt het, hoe nachtelijk wil het
hoe hoog en hoe lustig zoekt ook de leeuwerik
hoe wild en onzinnig graven mijn honden
hoe dicht in zichzelf heeft het ik zich omwonden

mei is de maya die doet mij geloven
dat het absoluut vele, het schone
in mijn enkele iets zit verscholen

met ruimte de lucht wil mij omvatten
met groeien het gras mij doorklieven
de mensen zijn lippen met blijtende bleinen
de goden zijn spasmen, ventielen en dieven.

mei is de maya dus drink van het hart
het gutsende geven, het woord
is uw weg, de hel van dit leven.

invoer (2017) – Anke Veld – Lode’s lied

alles van waarde is hoe het gebeurt, dus alles van waarde wordt onherroepelijk Brol, zoals ook deze vogel perfect gezeten nochtans in de jonge boom maria.
nu, eilaas niet meer dan een A4 stukje Brol. Brol kan je kopen, wel, dat is de troost ervan. in september toch, want

SEPTEMBER is BROLMAAND!

bestellingen en info:
dirkvekemans at yahoo.com

gedurende heel de maand september kan je de originele tekeningen en aquarellekens die gebruikt werden/worden als illustratie bij het literaire werk van de NKdeE kopen aan BROLPRIJS!

– ter ondersteuning van de Neue Kathedrale des erotischen Elends!
– om te recycleren in uw eigen TOESTAND!
– als hebbeding voor uzelf of als attentie voor uw lief!
– als pest-eindejaarscadeau aan uw schoonvader! (“joa Firmin, da’s wel Grote Koenst è”)

BROLprijs wordt per formaat berekend, met A6 als basis

A3 = 8 x A6 = €40
A4 = 4 x A6 = €20
A5 = 2 x A6 = €10
A6 = €5

+ verzendkost per verzending: eenheidsprijs bestemmingen binnen BENELUX : €5 – internationaal: vraag het na

GRATIS AFHALING in Tienen is ook mogelijk. Tijdens september kan je overigens ook een afspraak maken om alle Brol te komen bekijken in mijn van BROL uitpuilend dichterskot. Wel maar 1 persoon tegelijk en conform de coronaregels è.

ALLES VANAF 2010 1de spullen vóór 2010 en ook de CDBV’kens (werkskens die CB en ik samen maakten) zijn Kathedraalse Heiligdommen en horen dus duidelijk niet tot de BROLproductie. sommige getoonde afbeeldingen zitten ook in een boek, of ze zijn gekaderd, en dan is het ook geen BROL, maar gewoon totaal onrecycleerbaar afval. tja. en de Harusmuze-prentjes zijn ook nog geen BROL want die heb ik nog nodig. wat ik hier ooit heb laten zien is tijdens de maand september aan BROLprijs te koop, informeer gerust naar iets dat je ooit gezien hebt, natuurlijk moet ik het spul nog terugvinden dan.

*

Noten   [ + ]

1. de spullen vóór 2010 en ook de CDBV’kens (werkskens die CB en ik samen maakten) zijn Kathedraalse Heiligdommen en horen dus duidelijk niet tot de BROLproductie. sommige getoonde afbeeldingen zitten ook in een boek, of ze zijn gekaderd, en dan is het ook geen BROL, maar gewoon totaal onrecycleerbaar afval. tja. en de Harusmuze-prentjes zijn ook nog geen BROL want die heb ik nog nodig.
Categorieën
Anke Veld gedicht van de dag lyriek

zeer

een Pisaans Lorelied

mijn lief is leed, mijn heil verdriet
van pijn ken ik het einde niet
ik bid u muze maak mijn lied
eer ik van zeer zal sterven.

de zon is zwart, mijn dag is nacht
er is geen bed dat op mij wacht
alleen de koude leegte lacht
om mij: mijn geest wil zwerven.

geen vrouwe lief, geen eerlijk man
geen mens die mij nog helpen kan.
enkel jij LAIS, hebt kennis van
wat ik van haar kan erven.

mijn lief is leed, mijn heil verdriet
sinds Anna Anke achterliet
ik bid u muze zing mijn lied
eer ik van zeer mag sterven.

invoer (2017)

ANKE VELD

ANKE VELD is de internetroman die sinds 2002 gepubliceerd wordt terwijl hij geschreven wordt. de vertelde gebeurtenissen in de roman spelen zich grotensdeels ook simultaan af met de publicatietijd, of relatief korte tijd daarna, waardoor er soms wel eens wat moet worden bijgewerkt (ook Nostrodamus was niet onfeilbaar).

ANKE VELD is het verhaal van de AFLOOP. het is op dit moment niet bekend of het goed of slecht afloopt, maar aflopen doet het, daar kunnen we vooralsnog zeker van zijn.

ANKE VELD bestaat uit 8 plateau’s of ‘velden’ die elk één hoofdpersonage hebben. 18 jaar na de eerste publicaties is het niet langer duidelijk waar in het werk van de auteur de roman begint en waar de realiteit 1kwatongen beweren dat geheel WIKIPEDIA een onderdeel geworden is van de roman, maar dat lijkt ons toch nogal een indianenverhaal. ophoudt, of wat dan wel de realiteit van Anke Veld is. wie is , überhaubt, die Anke Veld?

Noten   [ + ]

1. kwatongen beweren dat geheel WIKIPEDIA een onderdeel geworden is van de roman, maar dat lijkt ons toch nogal een indianenverhaal.
Categorieën
lyriek

SAMOURAÏ 35

is verwarring niet onze gewone staat, onze ‘modus vivendi’? wij denken onze geest als een vlottende entiteit hoog boven de chaos die wij ervaren, maar zijn wij niet voortdurend in extreme agitatie? wij zijn natuur die zichzelf denkt en toch zoeken we verlossing in een projectie van de natuur buiten onszelf, want is dat zelf niet een gevangenis?

de Huisleraar (Précepteur) schuwt bij het begin van Akte 2 van onze Experimentele Artaud Strip de grote vragen niet maar brengt ze kernachtig te berde op het toneel…

over SAMOURAÏ

SAMOURAÏ is een experimentele strip naar de gelijknamige toneelschets van Antonin Artaud (geschreven tss 1923-1925)

Categorieën
Anke Veld gedicht van de dag gelegenheidsgedichten lyriek Proza

niemand

de tijd verglijdt,
bewijst op zicht:
wij blijven niet
en zijn niet vrij.

per dag de pijn
der straf neemt af.
wij slapen in
met ochtendzin.

’t verblijf is nacht
in ’t zwart gedacht:
droev’ge stilte
is klankenpracht.

de spijt gaat weg
zij ligt erbij
zo lijf aan lijf
gaat het voorbij.

‘Anna’, zegt Anke
‘Anke’, zegt Anna
‘niemand zijn wij
en wij gaan voorbij’.

invoer (2017)

ANKE VELD

ANKE VELD is de internetroman die sinds 2002 gepubliceerd wordt terwijl hij geschreven wordt. de vertelde gebeurtenissen in de roman spelen zich grotensdeels ook simultaan af met de publicatietijd, of relatief korte tijd daarna, waardoor er soms wel eens wat moet worden bijgewerkt (ook Nostrodamus was niet onfeilbaar).

ANKE VELD is het verhaal van de AFLOOP. het is op dit moment niet bekend of het goed of slecht afloopt, maar aflopen doet het, daar kunnen we vooralsnog zeker van zijn.

ANKE VELD bestaat uit 8 plateau’s of ‘velden’ die elk één hoofdpersonage hebben. 18 jaar na de eerste publicaties is het niet langer duidelijk waar in het werk van de auteur de roman begint en waar de realiteit 1kwatongen beweren dat geheel WIKIPEDIA een onderdeel geworden is van de roman, maar dat lijkt ons toch nogal een indianenverhaal. ophoudt, of wat dan wel de realiteit van Anke Veld is. wie is , überhaubt, die Anke Veld?

een stukske BROL uit 2015, denk ik, maar ik kan mij vergissen. veel zwarte inkt alleszins. BROLprijs = €20 want ’t is A4 è en

SEPTEMBER is BROLMAAND!

bestellingen en info:
dirkvekemans at yahoo.com

gedurende heel de maand september kan je de originele tekeningen en aquarellekens die gebruikt werden/worden als illustratie bij het literaire werk van de NKdeE kopen aan BROLPRIJS!

– ter ondersteuning van de Neue Kathedrale des erotischen Elends!
– om te recycleren in uw eigen TOESTAND!
– als hebbeding voor uzelf of als attentie voor uw lief!
– als pest-eindejaarscadeau aan uw schoonvader! (“joa Firmin, da’s wel Grote Koenst è”)

BROLprijs wordt per formaat berekend, met A6 als basis

A3 = 8 x A6 = €40
A4 = 4 x A6 = €20
A5 = 2 x A6 = €10
A6 = €5

+ verzendkost per verzending: eenheidsprijs bestemmingen binnen BENELUX : €5 – internationaal: vraag het na

GRATIS AFHALING in Tienen is ook mogelijk. Tijdens september kan je overigens ook een afspraak maken om alle Brol te komen bekijken in mijn van BROL uitpuilend dichterskot. Wel maar 1 persoon tegelijk en conform de coronaregels è.

ALLES VANAF 2010 2de spullen vóór 2010 en ook de CDBV’kens (werkskens die CB en ik samen maakten) zijn Kathedraalse Heiligdommen en horen dus duidelijk niet tot de BROLproductie. sommige getoonde afbeeldingen zitten ook in een boek, of ze zijn gekaderd, en dan is het ook geen BROL, maar gewoon totaal onrecycleerbaar afval. tja. en de Harusmuze-prentjes zijn ook nog geen BROL want die heb ik nog nodig. wat ik hier ooit heb laten zien is tijdens de maand september aan BROLprijs te koop, informeer gerust naar iets dat je ooit gezien hebt, natuurlijk moet ik het spul nog terugvinden dan.

*

Noten   [ + ]

1. kwatongen beweren dat geheel WIKIPEDIA een onderdeel geworden is van de roman, maar dat lijkt ons toch nogal een indianenverhaal.
2. de spullen vóór 2010 en ook de CDBV’kens (werkskens die CB en ik samen maakten) zijn Kathedraalse Heiligdommen en horen dus duidelijk niet tot de BROLproductie. sommige getoonde afbeeldingen zitten ook in een boek, of ze zijn gekaderd, en dan is het ook geen BROL, maar gewoon totaal onrecycleerbaar afval. tja. en de Harusmuze-prentjes zijn ook nog geen BROL want die heb ik nog nodig.
Categorieën
101Aanroepingen gedicht van de dag lyriek

constant

Constant is steeds
het aanbod van beweging
het ogenblik nabij
waarop de vraag verstomt.

Kelk
die je gebaart zich om te keren:
een bodem schilfers dwarrelt neer,
leegte na het drinken. Magerman,
die op de winterhuid van straten
slijm en rot als goud noteert.

Vocht
dat in vertwijfeling haast
zich opwaarts door de poriën
murwt: verlangen is al angst
om het moment te beleven
nog voor je het verlangt.

Valk
die op met vrucht beladen akkers
het ritselen van voedsel ziet en verder
niets dan vallen doet: eenvoud lijkt de wet
waarnaar je hand zich richt, lied
dat jou en haar tot niets verdicht.

Bloed
is als de regen komt: het breekt
de stilstand in de zang van krekels. Hoor
de botte plof van lucht op lucht en het volgen
van de golven schokkend in haar lijf
naar een einde dat al lang het jouwe was.

Constant is steeds
het aanbod van beweging
het ogenblik nabij
waarop de vraag verstomt.

invoertekst (2017) – voor ‘101 Eigentijdse Aanroepingen van de Muze’

een schoon bloemeke, aquarel en crayon op A5 formaat, tijdens september kunt ge dat kopen voor minder dan een appel en een ei bijna want

SEPTEMBER is BROLMAAND!

bestellingen en info:
dirkvekemans at yahoo.com

gedurende heel de maand september kan je de originele tekeningen en aquarellekens die gebruikt werden/worden als illustratie bij het literaire werk van de NKdeE kopen aan BROLPRIJS!

– ter ondersteuning van de Neue Kathedrale des erotischen Elends!
– om te recycleren in uw eigen TOESTAND!
– als hebbeding voor uzelf of als attentie voor uw lief!
– als pest-eindejaarscadeau aan uw schoonvader! (“joa Firmin, da’s wel Grote Koenst è”)

BROLprijs wordt per formaat berekend, met A6 als basis

A3 = 8 x A6 = €40
A4 = 4 x A6 = €20
A5 = 2 x A6 = €10
A6 = €5

+ verzendkost per verzending: eenheidsprijs bestemmingen binnen BENELUX : €5 – internationaal: vraag het na

GRATIS AFHALING in Tienen is ook mogelijk. Tijdens september kan je overigens ook een afspraak maken om alle Brol te komen bekijken in mijn van BROL uitpuilend dichterskot. Wel maar 1 persoon tegelijk en conform de coronaregels è.

ALLES VANAF 2010 1de spullen vóór 2010 en ook de CDBV’kens (werkskens die CB en ik samen maakten) zijn Kathedraalse Heiligdommen en horen dus duidelijk niet tot de BROLproductie. sommige getoonde afbeeldingen zitten ook in een boek, of ze zijn gekaderd, en dan is het ook geen BROL, maar gewoon totaal onrecycleerbaar afval. tja. en de Harusmuze-prentjes zijn ook nog geen BROL want die heb ik nog nodig. wat ik hier ooit heb laten zien is tijdens de maand september aan BROLprijs te koop, informeer gerust naar iets dat je ooit gezien hebt, natuurlijk moet ik het spul nog terugvinden dan.

*

Noten   [ + ]

1. de spullen vóór 2010 en ook de CDBV’kens (werkskens die CB en ik samen maakten) zijn Kathedraalse Heiligdommen en horen dus duidelijk niet tot de BROLproductie. sommige getoonde afbeeldingen zitten ook in een boek, of ze zijn gekaderd, en dan is het ook geen BROL, maar gewoon totaal onrecycleerbaar afval. tja. en de Harusmuze-prentjes zijn ook nog geen BROL want die heb ik nog nodig.
Categorieën
lyriek

sonnet

Hangt niet egaal het vlak aan de hanger?
Gaapt niet uitdagend het gat in de slaap?
Slingert nerveus niet de lijn op het laken?
Het velletje bengelt alleszins aan de lip.

De spits priemt de wolken aan torens.
Het punt glimt de glans hoog op de kin.
Het bollen van zeilen kraakt helder blauw open
middenin de waanzin der immer zwellende zin.

De hand van de macht heeft overal vuisten.
Elk torso ziet klaar heur hakvingers wijzen.
Op de markt braakt water de spraak uit.

De één is niet de ander, beaamde de ruiter
en de ander,  brieste het paard, zeker niet de één.
En ik dan ? opperde het ik. Geen woord hield het bijeen.

invoer (2017)

HET
is de prequel op
LAIS,
de
Geschiedenis van een Verwording

‘bloemekens schieten op uit het asemische rot’ – A4 – BROLprijs €20, een van de laatste werkskens gesigneerd met ‘dv’. nu is’t allemaal onmiddellijk eigendom van de NKdeE-fabriek, de rechten op het beeld naar ’t publiek domein en de fysieke rest naar de BROLmarkt die alleen maar open is in september want …

SEPTEMBER is BROLMAAND!

bestellingen en info:
dirkvekemans at yahoo.com

gedurende heel de maand september kan je de originele tekeningen en aquarellekens die gebruikt werden/worden als illustratie bij het literaire werk van de NKdeE kopen aan BROLPRIJS!

– ter ondersteuning van de Neue Kathedrale des erotischen Elends!
– om te recycleren in uw eigen TOESTAND!
– als hebbeding voor uzelf of als attentie voor uw lief!
– als pest-eindejaarscadeau aan uw schoonvader! (“joa Firmin, da’s wel Grote Koenst è”)

BROLprijs wordt per formaat berekend, met A6 als basis

A3 = 8 x A6 = €40
A4 = 4 x A6 = €20
A5 = 2 x A6 = €10
A6 = €5

+ verzendkost per verzending: eenheidsprijs bestemmingen binnen BENELUX : €5 – internationaal: vraag het na

GRATIS AFHALING in Tienen is ook mogelijk. Tijdens september kan je overigens ook een afspraak maken om alle Brol te komen bekijken in mijn van BROL uitpuilend dichterskot. Wel maar 1 persoon tegelijk en conform de coronaregels è.

ALLES VANAF 2010 1de spullen vóór 2010 en ook de CDBV’kens (werkskens die CB en ik samen maakten) zijn Kathedraalse Heiligdommen en horen dus duidelijk niet tot de BROLproductie. sommige getoonde afbeeldingen zitten ook in een boek, of ze zijn gekaderd, en dan is het ook geen BROL, maar gewoon totaal onrecycleerbaar afval. tja. en de Harusmuze-prentjes zijn ook nog geen BROL want die heb ik nog nodig. wat ik hier ooit heb laten zien is tijdens de maand september aan BROLprijs te koop, informeer gerust naar iets dat je ooit gezien hebt, natuurlijk moet ik het spul nog terugvinden dan.

*

Noten   [ + ]

1. de spullen vóór 2010 en ook de CDBV’kens (werkskens die CB en ik samen maakten) zijn Kathedraalse Heiligdommen en horen dus duidelijk niet tot de BROLproductie. sommige getoonde afbeeldingen zitten ook in een boek, of ze zijn gekaderd, en dan is het ook geen BROL, maar gewoon totaal onrecycleerbaar afval. tja. en de Harusmuze-prentjes zijn ook nog geen BROL want die heb ik nog nodig.
Categorieën
gedicht van de dag LAIS, 449 dizains lyriek

LAIS CCIX

Het mengsel mens wil van vrijheid blijven
dromen en morrelen daar aan sloten
waar elk ander dier van schrik verstijven
zou, daar duidelijk zijn dood besloten
ligt in waar het in werd opgesloten:
de pure Tijd heeft met de illusie
van het Lot catastrofaal een fusie
aangegaan, besluitend het bedachte,
en zo, voortdurend in die confusie,
verontreinigt Reinheid de gedachten.

invoer (2017)

over het ‘Gedicht van de Dag‘- programma
over LAIS en de geaugmenteerde schrijverij
LAIS 2020.docx

NKdeE 2020 – de ratel der wijzen – wasco -A5 – BROLprijs: €10

SEPTEMBER is BROLMAAND!

bestellingen en info:
dirkvekemans at yahoo.com

gedurende heel de maand september kan je de originele tekeningen en aquarellekens die gebruikt werden/worden als illustratie bij het literaire werk van de NKdeE kopen aan BROLPRIJS!

– ter ondersteuning van de Neue Kathedrale des erotischen Elends!
– om te recycleren in uw eigen TOESTAND!
– als hebbeding voor uzelf of als attentie voor uw lief!
– als pest-eindejaarscadeau aan uw schoonvader! (“joa Firmin, da’s wel Grote Koenst è”)

BROLprijs wordt per formaat berekend, met A6 als basis

A3 = 8 x A6 = €40
A4 = 4 x A6 = €20
A5 = 2 x A6 = €10
A6 = €5

+ verzendkost per verzending: eenheidsprijs bestemmingen binnen BENELUX : €5 – internationaal: vraag het na

GRATIS AFHALING in Tienen is ook mogelijk. Tijdens september kan je overigens ook een afspraak maken om alle Brol te komen bekijken in mijn van BROL uitpuilend dichterskot. Wel maar 1 persoon tegelijk en conform de coronaregels è.

ALLES VANAF 2010 1de spullen vóór 2010 en ook de CDBV’kens (werkskens die CB en ik samen maakten) zijn Kathedraalse Heiligdommen en horen dus duidelijk niet tot de BROLproductie. sommige getoonde afbeeldingen zitten ook in een boek, of ze zijn gekaderd, en dan is het ook geen BROL, maar gewoon totaal onrecycleerbaar afval. tja. en de Harusmuze-prentjes zijn ook nog geen BROL want die heb ik nog nodig. wat ik hier ooit heb laten zien is tijdens de maand september aan BROLprijs te koop, informeer gerust naar iets dat je ooit gezien hebt, natuurlijk moet ik het spul nog terugvinden dan.

*

Noten   [ + ]

1. de spullen vóór 2010 en ook de CDBV’kens (werkskens die CB en ik samen maakten) zijn Kathedraalse Heiligdommen en horen dus duidelijk niet tot de BROLproductie. sommige getoonde afbeeldingen zitten ook in een boek, of ze zijn gekaderd, en dan is het ook geen BROL, maar gewoon totaal onrecycleerbaar afval. tja. en de Harusmuze-prentjes zijn ook nog geen BROL want die heb ik nog nodig.
Categorieën
lyriek

gesponsorde reeks

adem aardt adem
  (adem in adem uit)
bakkers bakken brood
  (belgen blazen belg)
chaos charmeert
  (commerce consumeert)
denken doet deugd
  (daden gaan dood)
eten is eerlijk
  (eigen ei eerst)
falen verfraait
  (verfrommel de freule)
grappen vergrijzen
  (gruwelt het grauw)

kaders kastreren
  (de kerk is karkas)
lijven lameren
  (gelach lebbert uit)
mannen maskeren
  (mensen mankeren)
nul negeert nul
(niets neigt naar nul)

pretparken pronken
(praten perverteert)

rastafa's roken
(rock recenseert)
simpele spleten
(spelen het slim)
tentakels trakteren
(carglass herstelt)
NKdeE 2020 – ‘Intaglio’ – A5 – Brolprijs: €10

SEPTEMBER is BROLMAAND!

bestellingen en info:
dirkvekemans at yahoo.com

gedurende heel de maand september kan je de originele tekeningen en aquarellekens die gebruikt werden/worden als illustratie bij het literaire werk van de NKdeE kopen aan BROLPRIJS!

– ter ondersteuning van de Neue Kathedrale des erotischen Elends!
– om te recycleren in uw eigen TOESTAND!
– als hebbeding voor uzelf of als attentie voor uw lief!
– als pest-eindejaarscadeau aan uw schoonvader! (“joa Firmin, da’s wel Grote Koenst è”)

BROLprijs wordt per formaat berekend, met A6 als basis

A3 = 8 x A6 = €40
A4 = 4 x A6 = €20
A5 = 2 x A6 = €10
A6 = €5

+ verzendkost per verzending: eenheidsprijs bestemmingen binnen BENELUX : €5 – internationaal: vraag het na

GRATIS AFHALING in Tienen is ook mogelijk. Tijdens september kan je overigens ook een afspraak maken om alle Brol te komen bekijken in mijn van BROL uitpuilend dichterskot. Wel maar 1 persoon tegelijk en conform de coronaregels è.

ALLES VANAF 2010 1de spullen vóór 2010 en ook de CDBV’kens (werkskens die CB en ik samen maakten) zijn Kathedraalse Heiligdommen en horen dus duidelijk niet tot de BROLproductie. sommige getoonde afbeeldingen zitten ook in een boek, of ze zijn gekaderd, en dan is het ook geen BROL, maar gewoon totaal onrecycleerbaar afval. tja. en de Harusmuze-prentjes zijn ook nog geen BROL want die heb ik nog nodig. wat ik hier ooit heb laten zien is tijdens de maand september aan BROLprijs te koop, informeer gerust naar iets dat je ooit gezien hebt, natuurlijk moet ik het spul nog terugvinden dan.

*

Noten   [ + ]

1. de spullen vóór 2010 en ook de CDBV’kens (werkskens die CB en ik samen maakten) zijn Kathedraalse Heiligdommen en horen dus duidelijk niet tot de BROLproductie. sommige getoonde afbeeldingen zitten ook in een boek, of ze zijn gekaderd, en dan is het ook geen BROL, maar gewoon totaal onrecycleerbaar afval. tja. en de Harusmuze-prentjes zijn ook nog geen BROL want die heb ik nog nodig.
Categorieën
lyriek

LAIS CCVIII

Wachter, wachter, wacht en wil niet vluchten!
Met haar pracht wil het omnachten deze nacht,
bij haar lokken slokken wijl zijn zuchten
wachtend strelen uw staan zo vederzacht
dat haar zee al waterparels rond u lacht.
Gun het vrijgeleide om te glijden,
in haar wondergrot ’t geloof belijden,
zich te geven aan haar gulzig stromen,
in haar golven zijn gebrek bevrijden,
tot zij hikkend slikkend samenkomen.

invoer (2017)

over het ‘Gedicht van de Dag‘- programma
over LAIS en de geaugmenteerde schrijverij
LAIS 2020.docx

de A4 tekening hierboven was ooit een vrij complex opgebouwde illustratie bij een vertaald gedicht van Paul Celan, nu, in september, is het BROL zoals alle andere BROL en kan u het kopen voor €20, immers:

SEPTEMBER is BROLMAAND!

bestellingen en info:
dirkvekemans at yahoo.com

gedurende heel de maand september kan je de originele tekeningen en aquarellekens die gebruikt werden/worden als illustratie bij het literaire werk van de NKdeE kopen aan BROLPRIJS!

– ter ondersteuning van de Neue Kathedrale des erotischen Elends!
– om te recycleren in uw eigen TOESTAND!
– als hebbeding voor uzelf of als attentie voor uw lief!
– als pest-eindejaarscadeau aan uw schoonvader! (“joa Firmin, da’s wel Grote Koenst è”)

BROLprijs wordt per formaat berekend, met A6 als basis

A3 = 8 x A6 = €40
A4 = 4 x A6 = €20
A5 = 2 x A6 = €10
A6 = €5

+ verzendkost per verzending: eenheidsprijs bestemmingen binnen BENELUX : €5 – internationaal: vraag het na

GRATIS AFHALING in Tienen is ook mogelijk. Tijdens september kan je overigens ook een afspraak maken om alle Brol te komen bekijken in mijn van BROL uitpuilend dichterskot. Wel maar 1 persoon tegelijk en conform de coronaregels è.

ALLES VANAF 2010 1de spullen vóór 2010 en ook de CDBV’kens (werkskens die CB en ik samen maakten) zijn Kathedraalse Heiligdommen en horen dus duidelijk niet tot de BROLproductie. sommige getoonde afbeeldingen zitten ook in een boek, of ze zijn gekaderd, en dan is het ook geen BROL, maar gewoon totaal onrecycleerbaar afval. tja. en de Harusmuze-prentjes zijn ook nog geen BROL want die heb ik nog nodig. wat ik hier ooit heb laten zien is tijdens de maand september aan BROLprijs te koop, informeer gerust naar iets dat je ooit gezien hebt, natuurlijk moet ik het spul nog terugvinden dan.

*

Noten   [ + ]

1. de spullen vóór 2010 en ook de CDBV’kens (werkskens die CB en ik samen maakten) zijn Kathedraalse Heiligdommen en horen dus duidelijk niet tot de BROLproductie. sommige getoonde afbeeldingen zitten ook in een boek, of ze zijn gekaderd, en dan is het ook geen BROL, maar gewoon totaal onrecycleerbaar afval. tja. en de Harusmuze-prentjes zijn ook nog geen BROL want die heb ik nog nodig.
Categorieën
journal intime Kathedraalse Leer lyriek Proza Vertalingen - Bewerkingen

journal intime #165

165 – l’étiage toxicomanique de la nation – FEU

BRIEF
aan de heer Wetgever
van de Wet op de Verdovende Middelen

Mijnheer de Wetgever,

Mijnheer de Wetgever van de wet van 1916, in juli 1917 bij decreet aanvaard als de Wet op de Verdovende Middelen, je bent een debiel.
Jouw wet enerveert enkel de wereldwijde farmacie zonder enige invloed op het niveau van drugsverslaving in dit land en wel hierom:

  1. het aantal drugsverslaafden dat zich bij de apotheek bevoorraadt is gering
  2. de echte drugsverslaafde bevoorraadt zich niet bij de apotheker
  3. de drugsverslaafden die zich bij de apotheker bevoorraden zijn allemaal ziek
  4. het aantal drugsverslaafden dat ziek is is gering t.o.v. de genotzuchtige druggebruikers
  5. de farmaceutische beperkingen van de drugs treffen nooit de druggebruikers uit genotzucht en de georganiseerde druggebruikers
  6. er zullen altijd fraudeurs zijn
  7. er zullen altijd drugsverslaafden zijn door ondeugdzaamheid, door passie
  8. zieke drugsverslaafden hebben een onaantastbaar recht in deze maatschappij en dat is om met rust gelaten te worden.

Het is voor alles een gewetenskwestie.
De Wet op de Verdovende Middelen geeft aan de inspecteur-usurpator van de volksgezondheid het recht om te beslissen over de pijn van anderen; het is een merkwaardige pretentie van de moderne medische wetenschap om de eigen plichten te willen voorschrijven aan ieders geweten. Al dat geblaat van het officiële handvest staat machteloos tegen dit ene gewetensfeit: te weten dat, meer nog dan over mijn dood ik de baas ben over mijn eigen pijn. Ieder mens is rechter – en enige rechter – over de hoeveelheid fysieke pijn, of ook geestelijke leegte die hij in alle oprechtheid kan dragen.

Helderheid van geest of niet, er bestaat een helderheid van geest die mij geen enkele ziekte kan ontnemen en dat is het aanvoelen dat mijn fysieke leven mij geeft1hier voegt Artaud een lange voetnoot in die in het volgende deel zal worden vertaald. En als ik die helderheid dan heb verloren, dan heeft de medische wetenschap maar één ding te doen en dat is mij die substanties te verschaffen die mij in staat stellen die helderheid terug te hebben.

Heren dictators van de farmaceutische school van Frankrijk, jullie zijn pedante geknipten: er is een ding dat jullie beter zou moeten inschatten, en dat is dat opium die ene, niet voor te schrijven en imperiale substantie is die het eigen zielenleven weer toegankelijk maakt aan hen die het ongeluk hadden dat kwijt te raken.

Er bestaat een kwaal waartegen opium onfeilbaar is en die kwaal heet Angst. Angst in zijn mentale, medicinale, psychologische, logische of farmaceutische betekenis, wat je maar wil.

De Angst die gekken maakt.
De Angst die zelfmoordenaars maakt.
De Angst die vervloekten maakt.
De Angst die de medische wetenschap niet kent.
De Angst die uw dokter niet begrijpt.
De Angst die het leven krengt.
De Angst die de navelstreng van het leven afknijpt.

Door uw onbillijke wet geeft u mensen in wie ik geen greintje vertrouwen heb – medische debielen, snertapothekers, rechters in wanpraktijken, doktoren, vroedvrouwen, dokters, dokters-inspecteur, het recht in handen om te beslissen over mijn angst, een angst die in mij zo fijn is als de naalden van alle kompasnaalden van de hel.

Bij bevingen van lichaam of ziel bestaat er geen mensenseismograaf die het iemand mogelijk maakt om naar mij te kijken en tot een meer nauwkeurige evaluatie van mijn pijn te komen dan mijn eigen bliksemende geest dat doet!

Heel de riskante wetenschap van de mens is niet superieur aan de onmiddellijke kennis die ik van mijn wezen kan hebben. Ik ben de enige rechter over wat er in mij zit.

Ga terug naar jullie zolders, medische luizen, en jij ook, meneer de wetgever Schaapmans, jij raaskalt niet uit liefde voor de mens maar volgt een traditie van imbeciliteit. Jouw onwetendheid over wat het is om een mens te zijn wordt alleen geëvenaard door je dwaasheid om hem te willen beperken. Moge jouw wet neerkomen op je vader, je moeder, je vrouw, je kinderen en al je nageslacht. En slik nu maar in die wet van je.

Antonin Artaud – uit L’ Ombilic des Limbes (1925) [ARTAUD 1956, p.66-70] – vert. NKdeE 2020 CC Public Domain

A.A. NDL

NOOT: de Kathedraal stelt al haar vertalingen gratis ter beschikking van haar lezers, je mag er wat ons betreft letterlijk alles mee doen wat je maar bedenken kan, maar vermeldt wel ergens dat je het goedje van de Neue Kathedrale des erotischen Elends kreeg. op die manier krijgen anderen ook wind van ons verder geheel belangeloos exemplarisch activisme. dank en klik u weg in vrede.

commentaar en suggesties bij de vertalingen graag naar dirkvekemans@yahoo.com


originele tekst:
https://ebooks-bnr.com/artaud-antonin-lombilic-des-limbes/

Monsieur le législateur,

Monsieur le législateur de la loi de 1916, agrémentée du décret de juillet 1917 sur les stupéfiants, tu es un con.

Ta loi ne sert qu’à embêter la pharmacie mondiale sans profit pour l’étiage toxicomanique de la nation

parce que

1o Le nombre des toxicomanes qui s’approvisionnent chez le pharmacien est infime ;

2o Les vrais toxicomanes ne s’approvisionnent pas chez le pharmacien ;

3o Les toxicomanes qui s’approvisionnent chez le pharmacien sont tous des malades ;

4o Le nombre des toxicomanes malades est infime par rapport à celui des toxicomanes voluptueux ;

5o Les restrictions pharmaceutiques de la drogue ne gêneront jamais les toxicomanes voluptueux et organisés ;

6o Il y aura toujours des fraudeurs ;

7o Il y aura toujours des toxicomanes par vice de forme, par passion ;

8o Les toxicomanes malades ont sur la société un droit imprescriptible, qui est celui qu’on leur foute la paix. C’est avant tout une question de conscience.

La loi sur les stupéfiants met entre les mains de l’inspecteur-usurpateur de la santé publique le droit de disposer de la douleur des hommes ; c’est une prétention singulière de la médecine moderne que de vouloir dicter ses devoirs à la conscience de chacun. Tous les bêlements de la charte officielle sont sans pouvoir d’action contre ce fait de conscience : à savoir, que, plus encore que de la mort, je suis le maître de ma douleur. Tout homme est juge, et juge exclusif, de la quantité de douleur physique, ou encore de vacuité mentale qu’il peut honnêtement supporter. Lucidité ou non lucidité, il y a une lucidité que nulle maladie ne m’enlèvera jamais, c’est celle qui me dicte le sentiment de ma vie physique. Et si j’ai perdu ma lucidité, la médecine n’a qu’une chose à faire, c’est de me donner les substances qui me permettent de recouvrer l’usage de cette lucidité. Messieurs les dictateurs de l’école pharmaceutique de France, vous êtes des cuistres rognés : il y a une chose que vous devriez mieux mesurer ; c’est que l’opium est cette imprescriptible et impérieuse substance qui permet de rentrer dans la vie de leur âme à ceux qui ont eu le malheur de l’avoir perdue.

Il y a un mal contre lequel l’opium est souverain et ce mal s’appelle l’Angoisse, dans sa forme mentale, médicale, physiologique, logique ou pharmaceutique, comme vous voudrez.

L’Angoisse qui fait les fous.
L’Angoisse qui fait les suicidés.
L’Angoisse qui fait les damnés.
L’Angoisse que la médecine ne connaît pas.
L’Angoisse que votre docteur n’entend pas.
L’Angoisse qui lèse la vie.
L’Angoisse qui pince la corde ombilicale de la vie.

Par votre loi inique vous mettez entre les mains de gens en qui je n’ai aucune espèce de confiance, cons en médecine, pharmaciens en fumier, juges en mal-façon, docteurs, sages-femmes, inspecteurs-doctoraux, le droit de disposer de mon angoisse, d’une angoisse en moi aussi fine que les aiguilles de toutes les boussoles de l’enfer.

Tremblements du corps ou de l’âme, il n’existe pas de sismographe humain qui permette à qui me regarde d’arriver à une évaluation de ma douleur plus précise, que celle, foudroyante, de mon esprit !

Toute la science hasardeuse des hommes n’est pas supérieure à la connaissance immédiate que je puis avoir de mon être. Je suis seul juge de ce qui est en moi.

Rentrez dans vos greniers, médicales punaises, et toi aussi, Monsieur le Législateur Moutonnier, ce n’est pas par amour des hommes que tu délires, c’est par tradition d’imbécillité. Ton ignorance de ce que c’est qu’un homme n’a d’égale que ta sottise à le limiter. Je te souhaite que ta loi retombe sur ton père, ta mère, ta femme, tes enfants, et toute ta postérité. Et maintenant avale ta loi.

BRONCODE van het journal intime -programma

This image has an empty alt attribute; its file name is ietsanders.jpg

gegeven:

geste: het pad van de primaire, spontane beweging
schrijfleeslus: herhaling van de geste die zich gaandeweg stabiliseert binnen de corridor van de geste
corridor: het tijdruimtelijke vlak waarbinnen de geste zich herhalen kan zoals geprojecteerd op een 2D schrijfvlak
jij, je: een participant aan het journal intime programma

het journal intime is een dagelijks algoritmisch uitgevoerde handeling (functie);

  • je wordt wakker en je doet onmiddellijk dit (géén andere bewuste handeling ervoor): je beeldt jezelf een geste in eventueel gelinkt aan een woord of een frase
  • je neemt de blocnote en initieert de schrijfleeslus
  • je vocaliseert daarbij het woord of de frase
  • als je merkt dat de herhaling zich gestabiliseerd heeft tot een geste
    • neem je jouw vocalisatie voor minstens vier iteraties op
    • teken je de geste
  • je leest in een boek in een vreemde taal (eender welke, niet je moedertaal) tot je een fragment tegenkomt waarvan je denkt dat het kan dienen als 'titel' of 'benoeming' van de geschreeftekende schrijfleeslus

uitvoer van het programma:
– een potloodtekening met een titel in een vreemde taal
– een geluidsopname van vier herhalingen van 1 uitgesproken woord of frase in het Nederlands (met NL tongval)
– enkele universa aan nieuwe betekenissen

journal intime is een gratis NKdeE-programma

Noten   [ + ]

1. hier voegt Artaud een lange voetnoot in die in het volgende deel zal worden vertaald
Categorieën
gedicht van de dag LAÏS LAIS, 449 dizains lyriek

LAIS CCVII

Het ziet het lichaam zwemmen en in zijn
zwemmen wordt het lijf een school baleinen:
het blauw krijgt het roze moeiteloos klein.
Meewarig is’t zwijgen der dolfijnen,
gebaren van vin, geen enkel venijn.
Tot zout droogt de zon de zee op zijn huid
roepende scheepshoorn en zeemeeuwgeluid,
stralen die dansen, golven die lonken
gieten de twijfel in ’t vaststaand besluit:
dit doet het goed, kapot en verzonken.

invoer (2017)

over het ‘Gedicht van de Dag‘- programma
over LAIS en de geaugmenteerde schrijverij
LAIS 2020.docx

SEPTEMBER is BROLMAAND!

bestellingen en info:
dirkvekemans at yahoo.com

gedurende heel de maand september kan je de originele tekeningen en aquarellekens die gebruikt werden/worden als illustratie bij het literaire werk van de NKdeE kopen aan BROLPRIJS!

– ter ondersteuning van de Neue Kathedrale des erotischen Elends!
– om te recycleren in uw eigen TOESTAND!
– als hebbeding voor uzelf of als attentie voor uw lief!
– als pest-eindejaarscadeau aan uw schoonvader! (“joa Firmin, da’s wel Grote Koenst è”)

BROLprijs wordt per formaat berekend, met A6 als basis

A3 = 8 x A6 = €40
A4 = 4 x A6 = €20
A5 = 2 x A6 = €10
A6 = €5

+ verzendkost per verzending: eenheidsprijs bestemmingen binnen BENELUX : €5 – internationaal: vraag het na

GRATIS AFHALING in Tienen is ook mogelijk. Tijdens september kan je overigens ook een afspraak maken om alle Brol te komen bekijken in mijn van BROL uitpuilend dichterskot. Wel maar 1 persoon tegelijk en conform de coronaregels è.

ALLES VANAF 2010 1de spullen vóór 2010 en ook de CDBV’kens (werkskens die CB en ik samen maakten) zijn Kathedraalse Heiligdommen en horen dus duidelijk niet tot de BROLproductie. sommige getoonde afbeeldingen zitten ook in een boek, of ze zijn gekaderd, en dan is het ook geen BROL, maar gewoon totaal onrecycleerbaar afval. tja. en de Harusmuze-prentjes zijn ook nog geen BROL want die heb ik nog nodig. wat ik hier ooit heb laten zien is tijdens de maand september aan BROLprijs te koop, informeer gerust naar iets dat je ooit gezien hebt, natuurlijk moet ik het spul nog terugvinden dan.

*

Noten   [ + ]

1. de spullen vóór 2010 en ook de CDBV’kens (werkskens die CB en ik samen maakten) zijn Kathedraalse Heiligdommen en horen dus duidelijk niet tot de BROLproductie. sommige getoonde afbeeldingen zitten ook in een boek, of ze zijn gekaderd, en dan is het ook geen BROL, maar gewoon totaal onrecycleerbaar afval. tja. en de Harusmuze-prentjes zijn ook nog geen BROL want die heb ik nog nodig.
Categorieën
gedicht van de dag LAIS, 449 dizains lyriek

LAIS CCVI

Het licht was een muur en daar in dat licht
heel blij gewoon het licht zelf, ’n vrolijk wicht:
zeer zedig naakt zij was licht in het licht,
en wind spelde speels heur haar op haar licht.
Mensogen vol onbegrip stonden dicht
te drummen in onhandige hoofden,
(onbegrijpbaar leek hen het beloofde).
Lichamen liepen zich vast in hopen.
Daar men niet in ’t zichtbaar licht geloofde,
besloot men maar om haar op te knopen.

invoer (2017)

over het ‘Gedicht van de Dag‘- programma
over LAIS en de geaugmenteerde schrijverij
LAIS 2020.docx

“Matisse en zijn model” , NKdeE 2020, potlood en wasco op A4
goh, ’t wordt ooit nog verkocht voor duizenden eurokens misschien, maar tijdens gans de maand september kan je’t nog kopen voor een blauwtje van €20, want

SEPTEMBER is BROLMAAND!

bestellingen en info:
dirkvekemans at yahoo.com

gedurende heel de maand september kan je de originele tekeningen en aquarellekens die gebruikt werden/worden als illustratie bij het literaire werk van de NKdeE kopen aan BROLPRIJS!

– ter ondersteuning van de Neue Kathedrale des erotischen Elends!
– om te recycleren in uw eigen TOESTAND!
– als hebbeding voor uzelf of als attentie voor uw lief!
– als pest-eindejaarscadeau aan uw schoonvader! (“joa Firmin, da’s wel Grote Koenst è”)

BROLprijs wordt per formaat berekend, met A6 als basis

A3 = 8 x A6 = €40
A4 = 4 x A6 = €20
A5 = 2 x A6 = €10
A6 = €5

+ verzendkost per verzending: eenheidsprijs bestemmingen binnen BENELUX : €5 – internationaal: vraag het na

GRATIS AFHALING in Tienen is ook mogelijk. Tijdens september kan je overigens ook een afspraak maken om alle Brol te komen bekijken in mijn van BROL uitpuilend dichterskot. Wel maar 1 persoon tegelijk en conform de coronaregels è.

ALLES VANAF 2010 1de spullen vóór 2010 en ook de CDBV’kens (werkskens die CB en ik samen maakten) zijn Kathedraalse Heiligdommen en horen dus duidelijk niet tot de BROLproductie. sommige getoonde afbeeldingen zitten ook in een boek, of ze zijn gekaderd, en dan is het ook geen BROL, maar gewoon totaal onrecycleerbaar afval. tja. en de Harusmuze-prentjes zijn ook nog geen BROL want die heb ik nog nodig. wat ik hier ooit heb laten zien is tijdens de maand september aan BROLprijs te koop, informeer gerust naar iets dat je ooit gezien hebt, natuurlijk moet ik het spul nog terugvinden dan.

*

Noten   [ + ]

1. de spullen vóór 2010 en ook de CDBV’kens (werkskens die CB en ik samen maakten) zijn Kathedraalse Heiligdommen en horen dus duidelijk niet tot de BROLproductie. sommige getoonde afbeeldingen zitten ook in een boek, of ze zijn gekaderd, en dan is het ook geen BROL, maar gewoon totaal onrecycleerbaar afval. tja. en de Harusmuze-prentjes zijn ook nog geen BROL want die heb ik nog nodig.
Categorieën
lyriek

anke veld – 9

 “No silly, not a sect at all, wait…I will try to explain”, she said and with those words shr stroke a certain pose that instantly transformed herself into a statue inside the central dome (and me with it)…

‘ANNA’ is the first episode of the English Comic Book version of Anke Veld the internet-novel otherwise written in Dutch

If you’re new to this comic, you can start reading it here.

Categorieën
gedicht van de dag LAIS, 449 dizains lyriek

LAIS CCV

Als het dit zegt, zegt het niet hetzelfde
dan als het zegt dat het hetzelfde zegt,
want als het spreekt, zegt het nooit hetzelfde
hoe vaak het ook dezelfde woorden zegt,
want altijd gaat het van hetzelfde weg.
Woorden reiken ons van een bewegen
onbestaande stilstand aan, waartegen
alles helder lijkt en goed begrepen.
Maar de woorden hebben dit verzwegen:
van die dingen heeft niets plaatsgegrepen.

invoer (2017)

over het ‘Gedicht van de Dag‘- programma
over LAIS en de geaugmenteerde schrijverij
LAIS 2020.docx

‘Elke’s haar is daar’, NKdeE 2020, pastel en wasco op A5, het kan zo van jou zijn voor amper €10 want het is September en dan is het BROLmaand!

SEPTEMBER is BROLMAAND!

bestellingen en info:
dirkvekemans at yahoo.com

gedurende heel de maand september kan je de originele tekeningen en aquarellekens die gebruikt werden/worden als illustratie bij het literaire werk van de NKdeE kopen aan BROLPRIJS!

– ter ondersteuning van de Neue Kathedrale des erotischen Elends!
– om te recycleren in uw eigen TOESTAND!
– als hebbeding voor uzelf of als attentie voor uw lief!
– als pest-eindejaarscadeau aan uw schoonvader! (“joa Firmin, da’s wel Grote Koenst è”)

BROLprijs wordt per formaat berekend, met A6 als basis

A3 = 8 x A6 = €40
A4 = 4 x A6 = €20
A5 = 2 x A6 = €10
A6 = €5

+ verzendkost per verzending: eenheidsprijs bestemmingen binnen BENELUX : €5 – internationaal: vraag het na

GRATIS AFHALING in Tienen is ook mogelijk. Tijdens september kan je overigens ook een afspraak maken om alle Brol te komen bekijken in mijn van BROL uitpuilend dichterskot. Wel maar 1 persoon tegelijk en conform de coronaregels è.

ALLES VANAF 2010 1de spullen vóór 2010 en ook de CDBV’kens (werkskens die CB en ik samen maakten) zijn Kathedraalse Heiligdommen en horen dus duidelijk niet tot de BROLproductie. sommige getoonde afbeeldingen zitten ook in een boek, of ze zijn gekaderd, en dan is het ook geen BROL, maar gewoon totaal onrecycleerbaar afval. tja. en de Harusmuze-prentjes zijn ook nog geen BROL want die heb ik nog nodig. wat ik hier ooit heb laten zien is tijdens de maand september aan BROLprijs te koop, informeer gerust naar iets dat je ooit gezien hebt, natuurlijk moet ik het spul nog terugvinden dan.

*

Noten   [ + ]

1. de spullen vóór 2010 en ook de CDBV’kens (werkskens die CB en ik samen maakten) zijn Kathedraalse Heiligdommen en horen dus duidelijk niet tot de BROLproductie. sommige getoonde afbeeldingen zitten ook in een boek, of ze zijn gekaderd, en dan is het ook geen BROL, maar gewoon totaal onrecycleerbaar afval. tja. en de Harusmuze-prentjes zijn ook nog geen BROL want die heb ik nog nodig.
Categorieën
gedicht van de dag LAIS, 449 dizains lyriek

LAIS CCIV

Glibberig van ’t slijm glijdt glanzend het rot
van de gelaagd gezalfde gelaten.
Met gel in de monden waar het bot
van een woord wiebelt als nagelaten
oprisping van de poging tot praten,
’t hoge, verheven zingevingsstreven:
inderdaad ligt met gaten omgeven
’t skelet bloot in de glimgrot der kelen.
Hier werd de walg tot waarde verheven:
‘wij waren mooi, waren wij, met velen’.

invoertekst (2017)

over het ‘Gedicht van de Dag‘- programma
over LAIS en de geaugmenteerde schrijverij
LAIS 2020.docx

NKdeE 2020 , ‘Jaijaiwanti, Asemische lezing van een raga ‘- A4 – wasco & pastel – BROLprijs: €20 – STEUN ViLT en koop Brol in September! immers:

SEPTEMBER is BROLMAAND!

bestellingen en info:
dirkvekemans at yahoo.com

gedurende heel de maand september kan je de originele tekeningen en aquarellekens die gebruikt werden/worden als illustratie bij het literaire werk van de NKdeE kopen aan BROLPRIJS!

– ter ondersteuning van de Neue Kathedrale des erotischen Elends!
– om te recycleren in uw eigen TOESTAND!
– als hebbeding voor uzelf of als attentie voor uw lief!
– als pest-eindejaarscadeau aan uw schoonvader! (“joa Firmin, da’s wel Grote Koenst è”)

BROLprijs wordt per formaat berekend, met A6 als basis

A3 = 8 x A6 = €40
A4 = 4 x A6 = €20
A5 = 2 x A6 = €10
A6 = €5

+ verzendkost per verzending: eenheidsprijs bestemmingen binnen BENELUX : €5 – internationaal: vraag het na

GRATIS AFHALING in Tienen is ook mogelijk. Tijdens september kan je overigens ook een afspraak maken om alle Brol te komen bekijken in mijn van BROL uitpuilend dichterskot. Wel maar 1 persoon tegelijk en conform de coronaregels è.

ALLES VANAF 2010 1de spullen vóór 2010 en ook de CDBV’kens (werkskens die CB en ik samen maakten) zijn Kathedraalse Heiligdommen en horen dus duidelijk niet tot de BROLproductie. sommige getoonde afbeeldingen zitten ook in een boek, of ze zijn gekaderd, en dan is het ook geen BROL, maar gewoon totaal onrecycleerbaar afval. tja. en de Harusmuze-prentjes zijn ook nog geen BROL want die heb ik nog nodig. wat ik hier ooit heb laten zien is tijdens de maand september aan BROLprijs te koop, informeer gerust naar iets dat je ooit gezien hebt, natuurlijk moet ik het spul nog terugvinden dan.

*

Noten   [ + ]

1. de spullen vóór 2010 en ook de CDBV’kens (werkskens die CB en ik samen maakten) zijn Kathedraalse Heiligdommen en horen dus duidelijk niet tot de BROLproductie. sommige getoonde afbeeldingen zitten ook in een boek, of ze zijn gekaderd, en dan is het ook geen BROL, maar gewoon totaal onrecycleerbaar afval. tja. en de Harusmuze-prentjes zijn ook nog geen BROL want die heb ik nog nodig.
Categorieën
gedicht van de dag LAIS, 449 dizains lyriek

LAIS CCIII

Een einde is altijd een nieuw begin.   
Brede golven wind doorlopen de lucht.
De teder omgekeerde kreet wordt in
een bed van haat tot liefde opgelucht:
het sterven daar, van lijven korte vlucht,
heeft winterdood met lentelust vermoord.   
Het heeft te lang aanzien, te vaak aanhoort:
handen, ogen, droefenis en misbaar.   
Het sloot met spijt dit mondeling akkoord:
in elke kus ligt ook een afscheid klaar.

invoer (2017)

‘ Life is Life’, NKdeE 2020 ,- waterverf en pastel 19×12,5 cm
BROL-prijs: €7,5

SEPTEMBER is BROLMAAND!

bestellingen en info:
dirkvekemans at yahoo.com

gedurende heel de maand september kan je de originele tekeningen en aquarellekens die gebruikt werden/worden als illustratie bij het literaire werk van de NKdeE kopen aan BROLPRIJS!

– ter ondersteuning van de Neue Kathedrale des erotischen Elends!
– om te recycleren in uw eigen TOESTAND!
– als hebbeding voor uzelf of als attentie voor uw lief!
– als pest-eindejaarscadeau aan uw schoonvader! (“joa Firmin, da’s wel Grote Koenst è”)

BROLprijs wordt per formaat berekend, met A6 als basis

A3 = 8 x A6 = €40
A4 = 4 x A6 = €20
A5 = 2 x A6 = €10
A6 = €5

+ verzendkost per verzending: eenheidsprijs bestemmingen binnen BENELUX : €5 – internationaal: vraag het na

GRATIS AFHALING in Tienen is ook mogelijk. Tijdens september kan je overigens ook een afspraak maken om alle Brol te komen bekijken in mijn van BROL uitpuilend dichterskot. Wel maar 1 persoon tegelijk en conform de coronaregels è.

ALLES VANAF 2010 1de spullen vóór 2010 en ook de CDBV’kens (werkskens die CB en ik samen maakten) zijn Kathedraalse Heiligdommen en horen dus duidelijk niet tot de BROLproductie. sommige getoonde afbeeldingen zitten ook in een boek, of ze zijn gekaderd, en dan is het ook geen BROL, maar gewoon totaal onrecycleerbaar afval. tja. en de Harusmuze-prentjes zijn ook nog geen BROL want die heb ik nog nodig. wat ik hier ooit heb laten zien is tijdens de maand september aan BROLprijs te koop, informeer gerust naar iets dat je ooit gezien hebt, natuurlijk moet ik het spul nog terugvinden dan.

*

Noten   [ + ]

1. de spullen vóór 2010 en ook de CDBV’kens (werkskens die CB en ik samen maakten) zijn Kathedraalse Heiligdommen en horen dus duidelijk niet tot de BROLproductie. sommige getoonde afbeeldingen zitten ook in een boek, of ze zijn gekaderd, en dan is het ook geen BROL, maar gewoon totaal onrecycleerbaar afval. tja. en de Harusmuze-prentjes zijn ook nog geen BROL want die heb ik nog nodig.
Categorieën
LAIS, 449 dizains lyriek

LAIS CCXXIX

‘Felien, Felien klein houten hertje fijn
Kom mee met mij, tu me rends le sourire
Jij bent mijn spiegeldier, ik zie de pijn
Féline féline, jij bent veel beter hier
Dans mon jardin heurté tu peux dormir.
Het dwaalde ‘s nachts de oever rond en vond
geen troost waar vroeger trouw te wachten stond
d’ oude wilg die het nog rust kon geven.
De maan goot zwarte tranen op de grond
Toen zag het haar en ’t kon weer verder leven.

invoertekst (2017) (dv+mg)

over het ‘Gedicht van de Dag‘- programma
over LAIS en de geaugmenteerde schrijverij
LAIS 2020.docx

Categorieën
journal intime Kathedraalse Leer lyriek Proza Vertalingen - Bewerkingen

journal intime #163

163- sang mélé de safran et de soufre – VENTRE

‘Homme’ van André Masson

Een slanke buik. Een strakke poederbuik, als op een prentje. Aan de voet van de buik een gespleten granaatappel.

Uit de granaatappel circuleert een vlokkenstroom omhoog als vuurtongen, een koud vuur. De circulatie neemt de buik op en zet hem terug. Maar de buik draait niet.

Het zijn aders met wijnbloed, bloed vermengd met saffraan en zwavel, maar zwavel verzacht met water.
Boven de buik zijn er borsten zichtbaar. En hoger, in de diepte, maar op een ander vlak van de geest brandt er een zon, maar zodanig dat je zou denken dat er een borst brandt. En aan de voet van de granaat een vogel.
De zon lijkt te kijken. Maar de blik kijkt naar de zon. De blik is een kegel die zich bij de zon omdraait. En heel de lucht is als bevroren muziek, maar een weidse diepe muziek, goed gemaçonneerd en geheim en vol ijzige vertakkingen.

En dit alles ommetseld met zuilen als in een soort architectenschets die de buik met de werkelijkheid verbindt.

Het doek is een gelaagde holte. Het schilderij zit goed ingesloten in het doek. Het is als een gesloten cirkel, een soort afgrond die in het midden roteert en splitst. Het is als een geest die zichzelf ziet en graaft, het wordt voortdurend geremixt en bewerkt door de krampachtige handen van de geest. De geest zaait zijn fosfor.

De geest is zelfverzekerd. Hij zet zijn voet stevig in de wereld. De granaatappel, de buik, de borsten zijn als bewijzen getuigend van de werkelijkheid. Er is een dode vogel, er is gebladerte van zuilen. De lucht zit vol met potloodstrepen, potloodstrepen als messteken, als striemen van magische nagels. De lucht is voldoende omgedraaid.

lees verder

Antonin Artaud – uit L’ Ombilic des Limbes (1925) [ARTAUD 1956, p.62-64]
vert. NKdeE 2020 CC Public Domain

A.A. NDL

NOOT: de Kathedraal stelt al haar vertalingen gratis ter beschikking van haar lezers, je mag er wat ons betreft letterlijk alles mee doen wat je maar bedenken kan, maar vermeldt wel ergens dat je het goedje van de Neue Kathedrale des erotischen Elends kreeg. op die manier krijgen anderen ook wind van ons verder geheel belangeloos exemplarisch activisme. dank en klik u weg in vrede.

commentaar en suggesties bij de vertalingen graag naar dirkvekemans@yahoo.com


originele tekst:
https://ebooks-bnr.com/artaud-antonin-lombilic-des-limbes/

Un ventre fin. Un ventre de poudre ténue et comme en image. Au pied du ventre, une grenade éclatée.

La grenade déploie une circulation floconneuse qui monte comme des langues de feu, un feu froid.

La circulation prend le ventre et le retourne. Mais le ventre ne tourne pas.

Ce sont des veines de sang vineux, de sang mêlé de safran et de soufre, mais d’un soufre édulcoré d’eau.

Au-dessus du ventre sont visibles des seins. Et plus haut, et en profondeur, mais sur un autre plan de l’esprit, un soleil brûle, mais de telle sorte que l’on pense que ce soit le sein qui brûle. Et au pied de la grenade, un oiseau.

Le soleil a comme un regard. Mais un regard qui regarderait le soleil. Le regard est un cône qui se renverse sur le soleil. Et tout l’air est comme une musique figée, mais une vaste, profonde musique, bien maçonnée et secrète, et pleine de ramifications congelées.

Et tout cela, maçonné de colonnes, et d’une espèce de lavis d’architecte qui rejoint le ventre avec la réalité.

La toile est creuse et stratifiée. La peinture est bien enfermée dans la toile. Elle est comme un cercle fermé, une sorte d’abîme qui tourne, et se dédouble par le milieu. Elle est comme un esprit qui se voit et se creuse, elle est remalaxée et travaillée sans cesse par les mains crispées de l’esprit. Or, l’esprit sème son phosphore. L’esprit est sûr. Il a bien un pied dans le monde. La grenade, le ventre, les seins, sont comme des preuves attestatoires de la réalité. Il y a un oiseau mort, il y a des frondaisons de colonnes. L’air est plein de coups de crayon, des coups de crayon comme des coups de couteau, comme des stries d’ongle magique. L’air est suffisamment retourné.

BRONCODE van het journal intime -programma

This image has an empty alt attribute; its file name is ietsanders.jpg

gegeven:

geste: het pad van de primaire, spontane beweging
schrijfleeslus: herhaling van de geste die zich gaandeweg stabiliseert binnen de corridor van de geste
corridor: het tijdruimtelijke vlak waarbinnen de geste zich herhalen kan zoals geprojecteerd op een 2D schrijfvlak
jij, je: een participant aan het journal intime programma

het journal intime is een dagelijks algoritmisch uitgevoerde handeling (functie);

  • je wordt wakker en je doet onmiddellijk dit (géén andere bewuste handeling ervoor): je beeldt jezelf een geste in eventueel gelinkt aan een woord of een frase
  • je neemt de blocnote en initieert de schrijfleeslus
  • je vocaliseert daarbij het woord of de frase
  • als je merkt dat de herhaling zich gestabiliseerd heeft tot een geste
    • neem je jouw vocalisatie voor minstens vier iteraties op
    • teken je de geste
  • je leest in een boek in een vreemde taal (eender welke, niet je moedertaal) tot je een fragment tegenkomt waarvan je denkt dat het kan dienen als 'titel' of 'benoeming' van de geschreeftekende schrijfleeslus

uitvoer van het programma:
– een potloodtekening met een titel in een vreemde taal
– een geluidsopname van vier herhalingen van 1 uitgesproken woord of frase in het Nederlands (met NL tongval)
– enkele universa aan nieuwe betekenissen

journal intime is een gratis NKdeE-programma

Categorieën
lyriek

SAMOURAÏ 32

de tweede akte. het doek opent op een rondhossende Huisleraar die met de handen hoog in de lucht het schema schetst van hoe het Sentiment zich in het Drama situeert. in het Hart van zijn Hand is er een teveel ontstaan van wellustig verlangen. op de volgende pagina (p.33) zal hij ruiterlijk toegeven aan het publiek (dat ben jij) dat al dit gedoe behoorlijk verwarrend is maar ondertussen host hij rond op de scène en schetst hij in het Hart van zijn Hand hoe er een teveel is kunnen ontstaan aan wellustig verlangen. maar waar ben jij ondertussen?

over SAMOURAÏ

SAMOURAÏ is een experimentele strip naar de gelijknamige toneelschets van Antonin Artaud (geschreven tss 1923-1925)

Categorieën
lyriek

LAIS I

“L’Oeil trop ardent en mes jeunes erreurs…”
Maurice Scève, Délie I

Onstuimig en jong, verslaafd aan plezier
lustig genietend en dwaas was het ik.
Het ging en het dacht zijn gang van vertier
en van oog naar lip naar mond ging de blik,
toen alles stolde tot één ogenblik:
haar ogen doorboorden de schijn van het zijn,
in vlam het bevroor vol hemelse pijn,
catatonisch het lijf stond stil als spil
verbonden met haar, goddelijk geheim,
idool van het leven, Al van de wil.

invoer (2017)

“the early bird is a needy bird with a pelvis skirt” – NKdeE 2020 -waterverf en wasco 19×12,5 cm 

over het ‘Gedicht van de Dag‘- programma
over LAIS en de geaugmenteerde schrijverij
LAIS 2020.docx

Categorieën
journal intime Kathedraalse Leer lyriek Proza Vertalingen - Bewerkingen

journal intime #162

162 – la suppression radicale d’un membre – ÊTRE

Beschrijving van een lichamelijke toestand

een scherp, brandend gevoel in de ledematen,

verkrampte spieren en als opgespannen het gevoel om van glas te zijn en breekbaar, een schrik, een terugdeinzen van beweging, van lawaai. Een onbemerkte hulpeloosheid in de stap, de gebaren, de bewegingen. Een voortdurend gespannen wil voor de eenvoudigste gebaren,

het verzaken aan het eenvoudige gebaar,

een soort centrale, overweldigende moeheid, een hunkerende moeheid. Alle bewegingen dienen herbedacht te worden, een soort doodsmoeheid, geestesmoeheid voor de eenvoudigste musculaire krachtinspanning, het gebaar iets te nemen, van zich gedachteloos ergens aan vast te grijpen,

door de inzet van de wil ondersteund te worden.

Een vermoeidheid van bij het begin van de wereld, de sensatie om het eigen lichaam te moeten dragen, een gevoel van een ongelooflijke kwetsbaarheid, dat uitgroeit tot een slopende pijn,

een toestand van pijnlijke verdoving, een soort verdoving gelokaliseerd op de huid, die geen enkele beweging verhindert maar het inwendige gevoel van een ledemaat verandert, en zo de simpele verticale stand de prijs van een zegevierende inspanning geeft.

Waarschijnlijk beperkt tot de huid, maar aanvoelend als de radicale verwijdering van een ledemaat, het geeft aan de hersenen enkel nog beelden van draadachtige, pluizige ledematen door, beelden van verre ledematen en die niet op hun plaats zitten. Een soort inwendige breukin de samenhang van de zenuwen.

Bewogen zwijmeling, een soort dwarse verblinding die gepaard gaat met elke inspanning, een stolling van warmte die knelt rond heel het schedeloppervlak of die in stukken wordt gesneden, plakken warmte die zich verplaatsen.

Een verhevigde pijn in de schedel, een snijdende druk op de zenuwen, de nek gebogen om te lijden,slapen die verglazen of marmeren, een hoofd dat door paarden wordt vertrapt.

We moeten het nu hebben over de ontlijving van de werkelijkheid, van dat soort breuk, die, zo lijkt het, zich gaat verspreiden tussen de dingen en het gevoel dat ze produceren in onze geest, de plaats die ze dienen in te nemen.

deze ogenblikkelijke ordening der dingen in de cellen van de geest; niet zozeer in hun logische orde maar in hun gevoelsmatige, affectieve orde

(die niet meer tot stand komt):

de dingen hebben geen geur meer, geen geslacht. Maar ook hun logische orde wordt soms doorbroken, juist door hun gebrek aan emotionele geur. Woorden die rotten bij de onbewuste roep van de hersenen, alle woorden voor eender welke mentale operatie, en vooral die woorden die raken aan de meest gewone, meest werkzame delen van de geest.

Antonin Artaud – uit L’ Ombilic des Limbes (1925) [ARTAUD 1956, p.60-61]
vert. NKdeE 2020 CC Public Domain

A.A. NDL

NOOT: de Kathedraal stelt al haar vertalingen gratis ter beschikking van haar lezers, je mag er wat ons betreft letterlijk alles mee doen wat je maar bedenken kan, maar vermeldt wel ergens dat je het goedje van de Neue Kathedrale des erotischen Elends kreeg. op die manier krijgen anderen ook wind van ons verder geheel belangeloos exemplarisch activisme. dank en klik u weg in vrede.

commentaar en suggesties bij de vertalingen graag naar dirkvekemans@yahoo.com


originele tekst:
https://ebooks-bnr.com/artaud-antonin-lombilic-des-limbes/

DESCRIPTION
D’UN ÉTAT PHYSIQUE

une sensation de brûlure acide dans les membres,

des muscles tordus et comme à vif, le sentiment d’être en verre et brisable, une peur, une rétraction devant le mouvement, et le bruit. Un désarroi inconscient de la marche, des gestes, des mouvements. Une volonté perpétuellement tendue pour les gestes les plus simples,

le renoncement au geste simple,

une fatigue renversante et centrale, une espèce de fatigue aspirante. Les mouvements à recomposer, une espèce de fatigue de mort, de la fatigue d’esprit pour une application de la tension musculaire la plus simple, le geste de prendre, de s’accrocher inconsciemment à quelque chose,

à soutenir par une volonté appliquée.

Une fatigue de commencement du monde, la sensation de son corps à porter, un sentiment de fragilité incroyable, et qui devient une brisante douleur,

un état d’engourdissement douloureux, une espèce d’engourdissement localisé à la peau, qui n’interdit aucun mouvement mais change le sentiment interne d’un membre, et donne à la simple station verticale le prix d’un effort victorieux.

Localisé probablement à la peau, mais senti comme la suppression radicale d’un membre, et ne présentant plus au cerveau que des images de membres filiformes et cotonneux, des images de membres lointains et pas à leur place. Une espèce de rupture intérieure de la correspondance de tous les nerfs.

Un vertige mouvant, une espèce d’éblouissement oblique qui accompagne tout effort, une coagulation de chaleur qui enserre toute l’étendue du crâne ou s’y découpe par morceaux, des plaques de chaleur qui se déplacent.

Une exacerbation douloureuse du crâne, une coupante pression des nerfs, la nuque acharnée à souffrir, des tempes qui se vitrifient ou se marbrent, une tête piétinée de chevaux.

Il faudrait parler maintenant de la décorporisation de la réalité, de cette espèce de rupture appliquée, on dirait, à se multiplier elle-même entre les choses et le sentiment qu’elles produisent sur notre esprit, la place qu’elles doivent prendre.

Ce classement instantané des choses dans les cellules de l’esprit, non pas tellement dans leur ordre logique, mais dans leur ordre sentimental, affectif

(qui ne se fait plus) :

les choses n’ont plus d’odeur, plus de sexe. Mais leur ordre logique aussi quelquefois est rompu à cause justement de leur manque de relent affectif. Les mots pourrissent à l’appel inconscient du cerveau, tous les mots pour n’importe quelle opération mentale, et surtout celles qui touchent aux ressorts les plus habituels, les plus actifs de l’esprit.

Categorieën
lyriek

SAMOURAÏ 31

op pagina 31 van onze Experimentele Artaud-strip valt het doek over het eerste Bedrijf. we zien vooraan op het Toneel de Meester Zelve als Tête-sans-Yeux (TsY) 1Hoofd-zonder-Ogen (HzO) . Onder hem (“là bas”) in Afgebakende Regio van Volledige Normaliteit zien we de figuren Male en Female, twee draadpoppen die pogen een Staaf van de Kathedraal te balanceren boven het Podium van Uitmuntendheid.
dit zijn in feite Engelstalige leden van de Cirque des Frotteuse Belges (CFM) die hun befaamde Equilibristen-act ‘Hoe Krijg je van een Raad Angry Young DSM-Psychiaters het label ‘Gezond’ als evaluatie, Tweemaal op Rij’. ongelooflijk! zelfs het wereldvermaaarde Цирк Пустой Водочной Бутылки speelt dit niet klaar!

over SAMOURAÏ

SAMOURAÏ is een experimentele strip naar de gelijknamige toneelschets van Antonin Artaud (geschreven tss 1923-1925)

Noten   [ + ]

1. Hoofd-zonder-Ogen (HzO)
Categorieën
gedicht van de dag LAIS, 449 dizains lyriek

LAIS CCCCXXVI

Gestoord door van vergeten gedachten
de korsten, de kuilen, de keien, de
betonwonden ontwaken haar krachten.
Winddoorwoelde zeewalg  opvrijende
is d’ erg irritante, bakkeleiende
menswoekering (aurorakotssliertje
in het blauw gapend ochtendkwartiertje)
blaast ’s en schud ’s en weg is de plaag:
Gaia zoekt zich een ander pleziertje.

invoer (2017)

over het ‘Gedicht van de Dag‘- programma
over LAIS en de geaugmenteerde schrijverij
LAIS 2020.docx

Femina Modigliani Ignorans
aka Bitch of Bliss, aka la Jambonette

glorieuze opvolgster van de Homo Sapiens (nou ja, Sapiens) .
what’s up? wel:
– gender en geslacht zijn opgeheven, iedereen wordt legbatterij
– de geur van het leven is stank van het rot en moet gefilterd (ingressie van het mondmasker)
– de mond verliest aan belang (iedereen is monddood, je mag schreeuwen om aandacht zoveel je maar wil, er is geen publiek meer)
– de ogen, de registratie is wat telt, het zicht houden op de zaken, de Stand der Dingen, niet wat jij ziet maar wat er gezien wordt en hoe het getoonde jouw gedrag bepaalt
– het lichaam is een lusteloos aanhangsel, een hoofdondersteunend tijdverdrijf.
– in het oortje het Anker, de tag van de Verbinding….

Categorieën
gedicht van de dag LAIS, 449 dizains lyriek

LAIS CCCCII

Een goed antwoord is een betere vraag.
De wereld begint waar de taal eindigt.
Gedachten zijn ficties, een nieuwe laag
bovenop de snelste weg naar het licht
’t gebaar dat onderin verloren ligt.
Geen ding bestaat. Geen stok, geen dreun, geen moord.
Groei gebeurt en stopt niet in een woord.
Er is geen enkele gebeurtenis
(een vraag is altijd beter als antwoord)
bespreekbaar voor ze afgelopen is.

invoer (2017)

over het ‘Gedicht van de Dag‘- programma
over LAIS en de geaugmenteerde schrijverij
LAIS 2020.docx

Categorieën
gedicht van de dag LAIS, 449 dizains

LAIS CCCCLI

aver laveer averij averuit
hele hemel helse haven
voorste voren vorsten vooruit
giften geven gif begraven
leven laffe verval laven
aarde aardig aards ontaarde
waar waardig waarde bewaarde
gelden gold gulden ontgelden
haar heur hardere behaarde
helden hielden heelden schelden

invoertekst (2017)

over het ‘Gedicht van de Dag‘- programma
over LAIS en de geaugmenteerde schrijverij
LAIS 2020.docx

Categorieën
lyriek

anke veld – 6

‘ANNA’ is the first episode of the English Comic Book version of Anke Veld the internet-novel otherwise written in Dutch

If you’re new to this comic, you can start reading it here.

Categorieën
lyriek

SAMOURAÏ 29

bladzijde 29. nu krijgen we de ware magische krachten van de Samouraï te zien. in het duister van Heisenbergs Protocol voor Onzekerheidsruimtes (HP-OR) roept hij het ware object van zijn verlangen op, en dwingt HET om bezit te nemen van het lichaam van de Huisleraar (Précepteur), een lichaam dat nu hoogst onstabiel wordt. ‘Neem mij’, zo smeekt het vooroverleunend aan de Spiegeltafel waarop haar adem de dialoog in wellustige handschrift neerschrijft.
Vanonder haar rokken graait de Samouraï een vrouwenarm en die inspecterende zegt hij ”t Is goed. ‘
Op de vloer annoteren de leden van de Cirque des Frotteuses Belges de scène ijverig.

over SAMOURAÏ

SAMOURAÏ is een experimentele strip naar de gelijknamige toneelschets van Antonin Artaud (geschreven tss 1923-1925)

Categorieën
lyriek

ANNA – Prognose

De deur gaat niet open. Wanneer gaat de deur open? De deur gaat nooit open. Zwijg. Halfweg je werktijd en je hebt nog niet eens je eten verdient. De score in de linkerhoek maak je niks wijs. Hou van haar stem. Adem in, adem uit.

Sneller die rechterhand. De wol van haar trui knarst op haar huid. Ze had het koud. ‘Heb je het koud ?’ Begraaf je gezicht : geur bijstellen, en de indrukbaarheid van de stof, hoe je de haartjes tussen je vingers kan pletten tot een plaatje, net hondenhaar. Meer nadruk op ‘zien’. De zweetplek en het kleven van je huid op het leder van de fauteuil, nu je opstaat, de trui van de vloer raapt. Wol op je arm. Chips op de vloer. ‘Niet doen : zo maak je d’r gaatjes in.’ Wol glijdt van de vloer op je arm, op haar buik en een bos haren duikt als een mol door de halsopening. ‘Heb je het koud ?’ Minder zaad in die spermavlek, je had al een week teveel gedronken. Begraaf je gezicht, priem met je pink door de wol naar de huid van haar buik. De tekening in het behang vervaagt tien frames langer, verdomme toch, het was een PAL-tape! In godsnaam : Cat People / Paul Schrader / Europa : dan weet je toch wel dat het PAL moet zijn : méér frames, méér pixels, méér lichtdynamiek.

Rustig. Hou van haar stem. Begraaf je gezicht. Meer nadruk op ‘zien’. Het geluid van huid die loskomt van het leder. ‘Heb je het koud ?’ Priem met je pink. Een harde tepel.

‘Toe nou : ik wil dit zíen !’

Een hond, nietsvermoedend. Je staat achter hem, hij is je aanwezigheid vergeten, je hebt een stok in je hand. Hoelang voor je hem slaat, krimpt die hond in elkaar? Wat is de exacte prognose? Wanneer, waar, bij wie begint het slaan?

invoer (2006)

ANKE VELD

ANKE VELD is de internetroman die sinds 2002 gepubliceerd wordt terwijl hij geschreven wordt. de vertelde gebeurtenissen in de roman spelen zich grotensdeels ook simultaan af met de publicatietijd, of relatief korte tijd daarna, waardoor er soms wel eens wat moet worden bijgewerkt (ook Nostrodamus was niet onfeilbaar).

ANKE VELD is het verhaal van de AFLOOP. het is op dit moment niet bekend of het goed of slecht afloopt, maar aflopen doet het, daar kunnen we vooralsnog zeker van zijn.

ANKE VELD bestaat uit 8 plateau’s of ‘velden’ die elk één hoofdpersonage hebben. 18 jaar na de eerste publicaties is het niet langer duidelijk waar in het werk van de auteur de roman begint en waar de realiteit 1kwatongen beweren dat geheel WIKIPEDIA een onderdeel geworden is van de roman, maar dat lijkt ons toch nogal een indianenverhaal. ophoudt, of wat dan wel de realiteit van Anke Veld is. wie is , überhaubt, die Anke Veld?

Noten   [ + ]

1. kwatongen beweren dat geheel WIKIPEDIA een onderdeel geworden is van de roman, maar dat lijkt ons toch nogal een indianenverhaal.
Categorieën
gedicht van de dag LAÏS LAIS, 449 dizains lyriek

LAIS CCXX

De kerstboom, getooid met engelenhaar,
is van een hard groen oliederivaat,
3d-geprint idee verwijzend naar
vrede op Gaia, aflaat voor de haat,
een opdracht van mannen in celibaat.
Op zee drijven lijken, god en zijn brol:
de wibrarevolutie eist haar tol.
Ziehier het trillen van het spinnewiel
hoe scheef het gaat, het einde van de bol.
Wij zijn blind voor elkaar, dood voor de ziel.

invoertekst (2017)

over het ‘Gedicht van de Dag‘- programma
over LAIS en de geaugmenteerde schrijverij
LAIS 2020.docx

Categorieën
lyriek

het wordt bewust

chiraal is het de vele schimmen die haar lichaam telt
vooraleer haar lichaam raakt het blanke laken
waarop het als een teken kwetsbaar ligt
te slapen naakt bij nachtinval.

de maan slurpt slierten mist
die van de kale takken druipen.

heel de dag sleurt zij het mee,
het vreemde hier en daar
een onverwacht gebaar.

zij vindt het woord niet
dat het kan bevatten, het krast
geluid bij scènes achter stevig glas.

bloedrood.

het leest haar hier van binnen uit,
het hakt en houwt besluiten uit de wirwar
van haar onbegrip, het sluit gevaar
van vragen af bij hoe of waar.

zij bladert weg. pas dan
wordt het zichzelf gewaar.

invoertekst (2017)

HET
is de prequel op
LAIS,
de
Geschiedenis van een Verwording

Categorieën
lyriek

journal intime #158

158 – le chemin du sentier bleu – TIJD

‘we moeten willen werken aan een oplossing’ dat dacht ik vanochtend. maar wie is die we en wie zou er daarvan wat moeten?

het is beter dat ik , wat het centrale onderzoeksobject betreft 1 van de NKdeE, dat is een antwoord op de vraag ‘een auteur’, wat zou dat kunnen betekenen in deze tijd, hoe ziet een hedendaagse literaire auteursfunctie er uit en hoe kan die levensvatbaar worden’ gewoon mijn vermoedens uitspreek. in de vermoedens zitten al wensdromen genoeg, als je verwachtingen hebt creëer je meteen het kader waarin de wens de gedachte kan bevaderen en hopen op een bevalling in het echte.

wensdromen, dat is ideologie, wat je wil dat het wordt.

prognose is meer en meer mogelijk omdat de toekomst afbrokkelt. de toekomst brokkelt af omdat de mogelijkheden slinken en de berekenbaarheid stijgt. de mogelijkheden slinken omdat het haalbare kleiner wordt. de berekenbaarheid stijgt omdat de complexiteit stijgt die meer rekenkracht vraagt waardoor ook weer nogmaals het energiebverbruik stijgt (elke lus hethaalt de basislus in het cataclysme)

het haalbare wordt kleiner omdat er meer en meer onbetaalbaar wordt.

dit is een klare, affe, onontkoombare pandemieredenering. ja, de pandemie is een denkoefening in het klimaatdenken. een heel erg praktijkgerichte denkoefening met reële doden en reëel leed. maar we mogen van geluk spreken dat we de oefening berhaubt nog krijgen.

ïk haal het hier aan 1) omdat je het idee van ‘prognose’ moet bijstellen naar onze huidige stand van zaken, ook wat betreft zoiets marginaals als het literaire auteurschap en 2) ik vind dat als het gaat om wat een auteursfunctie zou kunnen zijn in deze tijd, je best met die gegevens rekening kan houden of je kan beter opkrassen

dus moet je de prognose durven maken en ze uitspreken zodat ze falsifieerbaar wordt. of wou je een ‘auteurschap’ dat niet ter zake doet? is dat geen amusementsproductie? je zit in het foute vakje hier dan.

dus. een aanzet tot de Artaud-functie van het auteurschap. ik geloof dat het onderstaande in een eerste versie neergeschreven momenteel de meest waarschijnlijke prognose is omtrent de hoedanigheid van het auteurschap van de toekomst. ik schrijf dit uitdrukkelijk niet op mijn scherm weg omdat het mijn mening, mijn overtuiging is, omdat ik vind dat het zo zou moeten, ik schrijf dit neer als prognose in die zin dat als het niet min of meer zo gebeurt er hoegenaamd niks meer gebeuren zal. het ‘moeten ‘ is hier van de orde van het ademen, van het moeten eten, van het moeten drinken en plassen en kakken. het is giswerk of de literatuur nog ver of nog vaak op of beneden het huidige dieptepunt moet zakken (het programma sterft daar niet van, programma’s gaan niet dood) want dat hangt gewoon weer af van de humane stupiditeit, hoe lang dus dat het duurt vooraleer voldoende mensen hebben ingezien dat het niet anders kan en dan ook nog ’s niet te gemakzuchtig zijn om het ook effectief op de juiste manier uit te voeren.

het is sowieso geen kwestie van of, maar eentje van wanneer en hoe lang nog, en eerlijk gezegd, na de coronawaanzin kan ik echt niet meer inschatten hoe diep de mens als schaamteloos egocentrisch ongedierte nog kan zakken. soit.

  1. ‘een auteur is een man van haar woord’
    1. om auteur te zijn moet je ‘man’ worden, want het ‘auteurschap’ is altijd mannelijk gedacht, als je daarbij wil aansluiten moet je de genderkleuring niet voor lief nemen (neem nooit een genderkleuring voor lief, genderkleuringen stinken) maat weten dat ze er is. besef dat het zo werkte. de geschiedenis aanvaarden zoals ze zich heeft afgespeeld, inclusief al het onrecht de verschrikkingen, de hypocrisie alle rotte humaniteit in de literatuur. ik kots, als auteur, nog dagelijks van de man die ik moet zijn om auteur te kunnen zijn. maar je kan de geschiedenis enkel veranderen door haar niet toe te laten actueel te zijn en dat doe je door ze te kennen: ‘dat niet meer’, maar als je dat zegt ben je ‘dat’ al. weet dat. er is geen buiten aan de geschiedenis.
    2. als je spreekt als auteur, spreek je ‘haar’ woord. je bent misschien man maar je kan enkel spreekrecht verwerven als je dat man-zijn thuislaat en een schrijvende vrouw, (gendergewijs dan è, een operatie is echt niet nodig) wordt. elke andere positie/positionering is het braaksel van daarnet opdienen als haute cuisine. het is geen propere oplossing maar nogmaals, je kan de geschiedenis niet ongedaan maken, je kan ook niet gewoon helemaal opnieuw beginnen, want geen enkele geschiedenis kan zich herhalen. het is even onmogelijk om een cirkel weg te denken eens de cirkel bedacht is, het bestaande spoor doet elk alternatief ontsporen.
    3. een auteur is enkel maar auteur in zover zij samenvalt met haar woord
      1. haar ‘woord’ is een codewoord voor alles wat gecodeerd kan worden. ‘schrijven’ is coderen, het denken/voelen prepareren voor herhaling, voor gebruik in een programma. onder ‘schrijven’ valt dus nagenoeg elke vorm van creativiteit: als je het kan lezen/filmen/ervaren kan het meestal ook gecodeerd worden en dan is het schrift. ook het schrift is pas schrijven als het gecodeerd kan worden
      2. schrijven = lezen. elke lezer is auteur, elke auteur is lezer
      3. haar ‘woord’ is geen product en geen eigendom. het woord faciliteert de auteursfunctie, de code is van iedereen of ze is iedereen ontstolen door kwantificerende kracht die ze wil omzetten in kapitaal
      4. auteur zijn, de functie uitoefenen, is geen beroep maar een roeping, een antwoord op een innerlijke nood aan expressie, aan codering, aan toevoeging van lokaal ontbrekende code, omdat het ontbrekende stukje slachtoffers maakt.
      5. ‘auteur’ ben je enkel in zoverre en wanneer je de functie uitoefent, wanneer je lees-schrijft, het is een maatschappelijke rol zoals je buspassagier bent, of klant, of patiënt, of jongere of bejaarde of fietser. je bent het op dat ogenblik wel totaal, integraal, of het werkt niet. dat is met fietsen ook zo, je breekt je nek anders, maar je kan uiteraard wel schrijven met maar zoveel procent van je ziel erin. als je niet schrijft alsof je leven ervan afhangt, wèrkt het niet, het kan werken als amusement dan, maar niet als literatuur.
      6. het auteursrecht bestaat er enkel in dat iedereen het recht heeft om in de best mogelijke omstandigheden te lees-schrijven, om de auteursfunctie te mogen uitoefenen
      7. de auteursplicht is dat, telkens je de auteursfunctie uitoefent, jouw activiteit erop gericht moet zijn om het uitoefenen van dezelfde functie door anderen te vergemakkelijken. er zullen strenge straffen staan op het achterhouden van werkzame code bijvoorbeeld, door anderen te verhinderen om ‘jouw’ code te gebruiken, aja, want er is helemaal niks jouw bezit van die code, want als je ze ‘hebt’ kan ze niet werken.
      8. het ‘samenvallen met haar woord’ kan m.i. enkel absoluut gelezen worden, zoals Artaud zijn werk inzette (“je ne conçois pas d’oeuvre comme détache de la vie” [ARTAUD 1956, p49]). als dat niet het geval is voor jouw werk interesseert het mij niet, wat dus verder absoluut totaal niks te betekenen heeft, maar ik wil het wel zeggen omdat wat er op het spel staat belangrijker is dan jij en mij of welk werk dan ook, en als het dat oer-literaire serieux niet heeft, vind ik het gewoon een bepaald wanstaltige vorm van bedrog. dat is dan wel weer een mening waarvan u het recht heb om te weten wat ze is, zodat u er zich van kan distantiëren als u dat wenst, niet dat ook dat enig belang zou hebben.

        maar bon, è.

        ‘Cochonnerie’, zoals in ‘toute l’écriture est de la cochonnerie’

BRONCODE van het journal intime -programma

This image has an empty alt attribute; its file name is ietsanders.jpg

gegeven:

geste: het pad van de primaire, spontane beweging
schrijfleeslus: herhaling van de geste die zich gaandeweg stabiliseert binnen de corridor van de geste
corridor: het tijdruimtelijke vlak waarbinnen de geste zich herhalen kan zoals geprojecteerd op een 2D schrijfvlak
jij, je: een participant aan het journal intime programma

het journal intime is een dagelijks algoritmisch uitgevoerde handeling (functie);

  • je wordt wakker en je doet onmiddellijk dit (géén andere bewuste handeling ervoor): je beeldt jezelf een geste in eventueel gelinkt aan een woord of een frase
  • je neemt de blocnote en initieert de schrijfleeslus
  • je vocaliseert daarbij het woord of de frase
  • als je merkt dat de herhaling zich gestabiliseerd heeft tot een geste
    • neem je jouw vocalisatie voor minstens vier iteraties op
    • teken je de geste
  • je leest in een boek in een vreemde taal (eender welke, niet je moedertaal) tot je een fragment tegenkomt waarvan je denkt dat het kan dienen als 'titel' of 'benoeming' van de geschreeftekende schrijfleeslus

uitvoer van het programma:
– een potloodtekening met een titel in een vreemde taal
– een geluidsopname van vier herhalingen van 1 uitgesproken woord of frase in het Nederlands (met NL tongval)
– enkele universa aan nieuwe betekenissen

journal intime is een gratis NKdeE-programma

Noten   [ + ]

1. van de NKdeE, dat is een antwoord op de vraag ‘een auteur’, wat zou dat kunnen betekenen in deze tijd, hoe ziet een hedendaagse literaire auteursfunctie er uit en hoe kan die levensvatbaar worden’
Categorieën
lyriek

het (2)

“Esprit caché des lois
qui d’ ici loin mais fort lié
dans les choses est exprimé”
(onbestaande versregels gedroomd op 13/2/2017 tussen 6:30 en 9:00)

sluipgeest der wet
die ver van hier in strak verband
der dingen zin verzet;

bloeigedaante, warende doorheen verwelkte bloemen;
spookgedachte, vluchtend uit gestalten die vergaan;
aggregaat van onbestaande dingen;
gelijkenis van leven in de aanblik van een lijk;

weerzin dat het weerzien mist;
gemis van wat er niet is, toegestrikte strop,
onbewogen tel, moment
dat er niet was, niet is en nooit zal komen;

uitspraak in het zich verzwijgende,

duisternis, voltrokken, volstrekt
van duisternis ontdaan.

invoer (2017)

HET
is de prequel op
LAIS,
de
Geschiedenis van een Verwording

Categorieën
Anke Veld lyriek Proza

ANNA – Uitvoeren

Het appartement heeft geen vensters, maar de muur naar het oosten is een vierkant van glas. Geen opdelingen, geen kamers, niet moeilijk doen. Hou het eenvoudig : de deur centraal in het westen, rechts daarvan het bed, links de zetel gericht naar het wereldscherm.
Voedselvoorziening en reinigingscabine in de noordelijke wand ingebouwd. Werkblad zuidelijk. Het geheel is een balk van 5 hoog, 5 breed, 7 diep, gericht naar het oosten. Afstand doet er niet toe, de verhoudingen dienen te kloppen. De deur is een deur die niet opengaat.

Geen kleuren, dat is overbodig. Alles is wit. Door de glazen wand zie je ‘s nachts de sterren en wolken en ‘s ochtends de zon : kleur zat. Binnen is het wit, met de schaduw van iets wit op wit, je huid in een wit uniform. Staar in de spiegel, kijk naar je iris : wat zit je te zeuren om kleur ? De grond kan je niet zien door het glas, sporen van andere bouwwerken daarop evenmin. Daarvoor is het hier te hoog. Sterren, wolken, zon: niets anders dan dat. Zijn er nog vogels, of is dit ook voor hen te hoog ?

Zwijg. Hou je koest. Beperk je tot het nodige. Zet je neer. Adem in, adem uit.

Links: spreid je vingers, leg je hand op het voelvlak, denk aan niets. Rechts : draai je hand om, beweeg de rug over de rand van het werkvlak, denk start. Floep. Haar stem in je hoofd. Haar lach op het scherm. Luister. Hou van haar stem. Bevestig ontvangst van de taak. Uitvoeren.

Wat is er met de maan gebeurd ?

invoertekst (2006)

ANKE VELD

ANKE VELD is de internetroman die sinds 2002 gepubliceerd wordt terwijl hij geschreven wordt. de vertelde gebeurtenissen in de roman spelen zich grotensdeels ook simultaan af met de publicatietijd, of relatief korte tijd daarna, waardoor er soms wel eens wat moet worden bijgewerkt (ook Nostrodamus was niet onfeilbaar).

ANKE VELD is het verhaal van de AFLOOP. het is op dit moment niet bekend of het goed of slecht afloopt, maar aflopen doet het, daar kunnen we vooralsnog zeker van zijn.

ANKE VELD bestaat uit 8 plateau’s of ‘velden’ die elk één hoofdpersonage hebben. 18 jaar na de eerste publicaties is het niet langer duidelijk waar in het werk van de auteur de roman begint en waar de realiteit 1kwatongen beweren dat geheel WIKIPEDIA een onderdeel geworden is van de roman, maar dat lijkt ons toch nogal een indianenverhaal. ophoudt, of wat dan wel de realiteit van Anke Veld is. wie is , überhaubt, die Anke Veld?

https://nkdee.blogspot.com/2020/08/no-thing.html

Noten   [ + ]

1. kwatongen beweren dat geheel WIKIPEDIA een onderdeel geworden is van de roman, maar dat lijkt ons toch nogal een indianenverhaal.
Categorieën
lyriek

jeugdmerken

frunnikend haar vingertjes bevoelden dagelijks haar fabelland;
open ter blik wipt het neusje vrij en voluit
de lippen uiten het haar omringende en

niets drukt haar pret.

de adem warmde zich aan koek van betterfood
het haarfluweel wreef op het silanhemd elsève open
de mevrouwen zagen in bewondering hun eigen kindje in

prinsessentred.

mijn bikkelhanden gloeiend van het zaaien en het kappen
strelen tepels als de moeten van haar eertijds wulps gedrag.
een bel van stilte ploft in ’t paradijs en zij ontbloot

haar schoonheidswet.

invoertekst (2017)

Categorieën
lyriek

arena

in vonkenglinster voorwerelds vuur  komt,
bij sluitspierkramp het einde onontkenbaar naakt,
enkelopwaarts de sluipangst slingert, de stierenpoot
grondkrabt de letterdreiging en volksomjoeld

teer dit lijfje
ijl te zingen
staat jouw naam,

voor het uitflitst, stofwolkt bij de boektoeslag
en te neder dwarrelt in het grijze zwijgen
van oneindigheid.

invoertekst (2017)

Categorieën
lyriek

de vraag stellen

Alain Chartier (1385?-1430) 1By Charles Devrits – Louis Henri Baratte, Louis Henri, Poètes normands : portraits gravés d’après les originaux les plus authentiques, Paris : Amédé Bedelet, Dutertre, Martinon & Pilout, 1845, Public Domain, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=4410278

waar is de tijd, Alanus Auriga,
monsieur Charretier, gigant van geleerdheid, gegeerd om uw woord, Koninginnen-gekuste, publiek op de mond, stamvader van alle hartsromanciers, grootse geest alom geroemd en afstotelijk lelijk als een platsnuitige, kwijlende hond,

waar is de tijd dat uit alle olijke kwislichtbakken, van alle geteleviseerde praatvaarfestijnen nog geweerd werden de statige schrijvers zo lelijk als gij? hoe, door welk wonder, werd toch zo plots elk typend talent zo geil en zo heet en zo knap en zo blond?

invoertekst (2017)

Noten   [ + ]

1. By Charles Devrits – Louis Henri Baratte, Louis Henri, Poètes normands : portraits gravés d’après les originaux les plus authentiques, Paris : Amédé Bedelet, Dutertre, Martinon & Pilout, 1845, Public Domain, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=4410278
Categorieën
gedicht van de dag lyriek rigorisme

bergop

verhaspeling van ‘Graf’ van Gerrit Achterberg

gij die mij tot de stenen toelaat
met hetzelfde gebrek aan geweld
als eenmaal tot uw huid, gij

die heel mijn lied bevat
en de woorden wij weigert
te noteren in faveure
van het ogenblik

nu is het grint
grint waar geen klank in aardt
blind zand ontvangt de
neergezegen lijfelijke restant

en de dood is
de dood is
de dood die
in dit woord bewaard

dood is

(de vingeren wapperen alsof)

invoertekst (2017)

Categorieën
journal intime Kathedraalse Leer lyriek Proza Vertalingen - Bewerkingen

journal intime #155

155- – une cristallisation immediate et directe – LANGUE

ARTAUD – Navel van het Voorgeborgte (3 – 4)

God-de-reu sta mij bij en zijn tong
die als een pijl de korst doorboort
van de koepel met de dubbele boord,
van de aarde die jeukt naar zijn woord.

En daar is de driehoek van water
die stapt in de pas van punaises
die zich op hete kolen wil bewijzen
als messteek en niet als punaise.

God-de-teef die is diep in de boezem
van gruwel en grond willen kruipen,
de boezem van aarde en water en ijs
die haar voze tong rottend doet druipen.

En daar is de meid-met-de-hamer,
die de kelders van aarde komt slopen
en de schedel van de hond van de ster
voelt hoger het afgrijzen oplopen.


Dokter,

Er is een punt waarop ik toch zou willen insisteren: het belang namelijk van datgene waarop uw injecties inwerken, de essentiële verslapping van mijn wezen, de verlaging van mijn mentale standaard, die niet, zoals men zou kunnen denken, een vermindering van mijn moraliteit (mijn morele ziel) of zelfs van mijn intelligentie inhoudt, maar wel, zo men wil, van mijn bruikbare intellectualiteit, mijn denkvermogen, wat meer te maken heeft met het gevoel dat ik van mezelf heb, dan met dat wat ik aan anderen laat zien.

De ongehorige, veelvormige kristallisatie van het denken, die op een gegeven moment zijn vorm kiest. Er is een onmiddellijke en directe kristallisatie van het ik te midden van alle mogelijke vormen, alle mogelijke denkwijzen.

Dus nu, mijnheer de Dokter, nu u zich goed bewust bent van wat er in mij kan worden bereikt (en genezen door drugs), van dat omstreden punt in mijn leven, hoop ik dat u mij de hoeveelheid verfijnde vloeistoffen, kostbare middelen, mentale morfine kunt geven, die in staat zijn om mijn vernedering te verhogen, om het dalen in balans te brengen, om wat gescheiden werd te herenigen, om wat vernietigd werd weer op te bouwen.

Mijn denken groet u.

Antonin Artaud – uit L’ Ombilic des Limbes (1925) [ARTAUD 1956, p.53-54]
vert. NKdeE 20201) CC Public Domain

A.A. NDL

NOOT: de Kathedraal stelt al haar vertalingen gratis ter beschikking van haar lezers, je mag er wat ons betreft letterlijk alles mee doen wat je maar bedenken kan, maar vermeldt wel ergens dat je het goedje van de Neue Kathedrale des erotischen Elends kreeg. op die manier krijgen anderen ook wind van ons verder geheel belangeloos exemplarisch activisme. dank en klik u weg in vrede.

commentaar en suggesties bij de vertalingen graag naar dirkvekemans@yahoo.com

originele tekst:
https://ebooks-bnr.com/artaud-antonin-lombilic-des-limbes/

Avec moi dieu-le-chien, et sa langue
qui comme un trait perce la croûte
de la double calotte en voûte
de la terre qui le démange.

Et voici le triangle d’eau
qui marche d’un pas de punaise,
mais qui sous la punaise en braise
se retourne en coup de couteau.

Sous les seins de la terre hideuse
dieu-la-chienne s’est retirée,
des seins de terre et d’eau gelée
qui pourrissent sa langue creuse.

Et voici la vierge-au-marteau,
pour broyer les caves de terre
dont le crâne du chien stellaire
sent monter l’horrible niveau.


Docteur,

Il y a un point sur lequel j’aurais voulu insister : c’est celui de l’importance de la chose sur laquelle agissent vos piqûres ; cette espèce de relâchement essentiel de mon être, cet abaissement de mon étiage mental, qui ne signifie pas comme on pourrait le croire une diminution quelconque de ma moralité (de mon âme morale) ou même de mon intelligence, mais si l’on veut, de mon intellectualité utilisable, de mes possibilités pensantes, et qui a plus à voir avec le sentiment que j’ai moi-même de mon moi, qu’avec ce que j’en montre aux autres.

Cette cristallisation sourde et multiforme de la pensée, qui choisit à un moment donné sa forme. Il y a une cristallisation immédiate et directe du moi au milieu de toutes les formes possibles, de tous les modes de la pensée.

Et maintenant, Monsieur le Docteur, que vous voilà bien au fait de ce qui en moi peut être atteint (et guéri par les drogues), du point litigieux de ma vie, j’espère que vous saurez me donner la quantité de liquides subtils, d’agents spécieux, de morphine mentale, capables d’exhausser mon abaissement, d’équilibrer ce qui tombe, de réunir ce qui est séparé, de recomposer ce qui est détruit.

Ma pensée vous salue.

Categorieën
lyriek

woestenij

verhaspeling van ” Waar zoude ik met mijn liefde henen
van Karel van de Woestijne

Waar moet ik met mijn liefde henen,
nu ik u niet minnen kan?
Ik zie de regen wenen
bij het zinken van de zon.

Op straat de vlagen kermen
alsof er iets nog reden had.
Wat doe ik met die huiver
die als lust uw lichaam had?

O kon ik nog mijn ogen
op uw lijfje laten drogen,
ik had wellicht nog mededogen
met uw wensen, één second, misschien…

invoertekst (2017)

Categorieën
lyriek

SAMOURAÏ 23

Act I, scène 8
“Samouraï deinst terug, deinst terug, stopt, slaakt een grote kreet en staat stil, versteend”

over SAMOURAÏ

SAMOURAÏ is een experimentele strip naar de gelijknamige toneelschets van Antonin Artaud (geschreven tss 1923-1925)

Categorieën
gedicht van de dag lyriek rigorisme

ik begin pas en

abecedarium voor P. Holvoet-Hanssen

ik ben de adem die lijven het leven inblaast
ik ben de bloemen die wiegen op het veld
ik ben de chaos die door orde raast
ik ben de dood die velt elke held
ik ben de eer die de dichter begeert
ik ben het falen dat angst genereert
ik ben de goesting naar meer die verzweert
ik ben de haat die de minnaar verteert
ik ben de idee van de vrede op aard
ik ben javel die de hemel verklaart
ik ben de kalmte die woede bedwingt
ik ben het lijf dat vol van liefde zingt
ik ben de moeder die de maan vergat
ik ben de naam die het kind opat
ik ben de oorzaak die zichzelf  opzet
ik ben de praatvaar in het bed van pret
ik ben de queeste die de koning kwelt
ik ben het raadsel dat zichzelf vertelt
ik ben de storm die niet liggen gaat
ik ben de tijd die in mij stilstaat
ik ben de uwe tot uw laatste uur
ik ben het verlangen naar nog een uur
ik ben het wachten op wat komen moet
ik ben de ziel die u zo zuchten doet

invoertekst (2017)

Categorieën
gedicht van de dag Grafiek lyriek NKdeE Emblemata rigorisme

inzicht

buiten daar buiten
een mens moet zich behelpen.
ge zit in ’t gevang.

Categorieën
journal intime Kathedraalse Leer lyriek Proza Vertalingen - Bewerkingen

journal intime #152

ARTAUD – Navel van het Voorgeborgte

Daar waar anderen hun werken aanbieden wil ik niets anders dan mijn geest tonen.
Het leven is het verbranden van vragen.
Ik kan mij geen werk voorstellen dat los staat van het leven.
Ik houd niet van losstaande schepping. Ik kan mij ook de geest niet voorstellen al losstaand van zichzelf. Elk werk van mij, elk ontwerp van mijzelf, al die ijzige bloesems van mijn innerlijke ziel bezoedelen mij.
Ik vind mijzelf evenzeer terug in een brief die ik schreef om de intieme vernauwing van mijn zijn te verklaren en de zinloze kastijding van mijn leven, als in een essay dat buiten mij omgaat, en dat mij overkomt als een zwangerschap die zich niets aan mijn geest genegen laat.
Ik lijd er aan dat de Geest niet in het leven is en dat het leven niet de Geest is, ik lijd aan de Geest-als-orgaan, aan de Geest-als-vertaling, of aan de Geest-die-de-dingen-intimideert om ze in de Geest binnen te dwingen.

Dit boek hang ik op in het leven, ik wil dat het gebeten wordt door de dingen erbuiten, te beginnen met alle knipselbuitelingen, alle oogknipperingen van mijn toekomstige zelf.

Al deze bladzijden schuiven als brokken ijs door de geest. Neem mij de absolute vrijpostigheid niet kwalijk. Ik weiger enig onderscheid te maken tussen eender welke minuut van mijzelf, ik kan in de geest geen plan bespeuren.

Weg met de Geest net zo als weg met de literatuur. Ik zeg dat Geest en leven in elk opzicht met elkaar overeenstemmen. Ik wil een Boek maken dat de mensen stoort, dat als een open deur is en dat hen brengt naar een plek waar ze nooit uit zichzelf zouden heen gaan, een deur die gewoonweg uitgeeft op de werkelijkheid.
En dit is net zo min een voorwoord tot een boek, als dat de gedichten het zouden markeren of er de razernijen van het lijden van opsommen.
Dit is niets anders dan zo’n slecht verzwolgen blok ijs.

Antonin Artaud – uit L’ Ombilic des Limbes (1925) [ARTAUD 1956, p.49]
vert. NKdeE 2020 1ik heb bij het vertalen gebruik gemaakt van de bestaande vertaling door Hans van Pinxteren [PINXTEREN 1981] en DeepL vertaalsoftware] CC Public Domain

A.A. NDL

NOOT: de Kathedraal stelt al haar vertalingen gratis ter beschikking van haar lezers, je mag er wat ons betreft letterlijk alles mee doen wat je maar bedenken kan, maar vermeldt wel ergens dat je het goedje van de Neue Kathedrale des erotischen Elends kreeg. op die manier krijgen anderen ook wind van ons verder geheel belangeloos exemplarisch activisme. dank en klik u weg in vrede.

commentaar en suggesties bij de vertalingen graag naar dirkvekemans@yahoo.com

originele tekst:
https://ebooks-bnr.com/artaud-antonin-lombilic-des-limbes/

Là où d’autres proposent des œuvres je ne prétends pas autre chose que de montrer mon esprit.
La vie est de brûler des questions.
Je ne conçois pas d’œuvre comme détachée de la vie.
Je n’aime pas la création détachée. Je ne conçois pas non plus l’esprit comme détaché de lui-même. Chacune de mes œuvres, chacun des plans de moi-même, chacune des floraisons glacières de mon âme intérieure bave sur moi.
Je me retrouve autant dans une lettre écrite pour expliquer le rétrécissement intime de mon être et le châtrage insensé de ma vie, que dans un essai extérieur à moi-même, et qui m’apparaît comme une grossesse indifférente de mon esprit.
Je souffre que l’Esprit ne soit pas dans la vie et que la vie ne soit pas l’Esprit, je souffre de l’Esprit-organe, de l’Esprit-traduction, ou de l’Esprit-intimidation-des-choses pour les faire entrer dans l’Esprit.
Ce livre je le mets en suspension dans la vie, je veux qu’il soit mordu par les choses extérieures, et d’abord par tous les soubresauts en cisaille, toutes les cillations de mon moi à venir.
Toutes ces pages traînent comme des glaçons dans l’esprit. Qu’on excuse ma liberté absolue. Je me refuse à faire de différence entre aucune des minutes de moi-même. Je ne reconnais pas dans l’esprit de plan.
Il faut en finir avec l’Esprit comme avec la littérature. Je dis que l’Esprit et la vie communiquent à tous les degrés. Je voudrais faire un Livre qui dérange les hommes, qui soit comme une porte ouverte et qui les mène où ils n’auraient jamais consenti à aller, une porte simplement abouchée avec la réalité.
Et ceci n’est pas plus une préface à un livre, que les poèmes par exemple qui le jalonnent ou le dénombrement de toutes les rages du mal-être.
Ceci n’est qu’un glaçon aussi mal avalé.

BRONCODE van het journal intime -programma

This image has an empty alt attribute; its file name is ietsanders.jpg

gegeven:

geste: het pad van de primaire, spontane beweging
schrijfleeslus: herhaling van de geste die zich gaandeweg stabiliseert binnen de corridor van de geste
corridor: het tijdruimtelijke vlak waarbinnen de geste zich herhalen kan zoals geprojecteerd op een 2D schrijfvlak
jij, je: een participant aan het journal intime programma

het journal intime is een dagelijks algoritmisch uitgevoerde handeling (functie);

  • je wordt wakker en je doet onmiddellijk dit (géén andere bewuste handeling ervoor): je beeldt jezelf een geste in eventueel gelinkt aan een woord of een frase
  • je neemt de blocnote en initieert de schrijfleeslus
  • je vocaliseert daarbij het woord of de frase
  • als je merkt dat de herhaling zich gestabiliseerd heeft tot een geste
    • neem je jouw vocalisatie voor minstens vier iteraties op
    • teken je de geste
  • je leest in een boek in een vreemde taal (eender welke, niet je moedertaal) tot je een fragment tegenkomt waarvan je denkt dat het kan dienen als 'titel' of 'benoeming' van de geschreeftekende schrijfleeslus

uitvoer van het programma:
– een potloodtekening met een titel in een vreemde taal
– een geluidsopname van vier herhalingen van 1 uitgesproken woord of frase in het Nederlands (met NL tongval)
– enkele universa aan nieuwe betekenissen

journal intime is een gratis NKdeE-programma

Noten   [ + ]

1. ik heb bij het vertalen gebruik gemaakt van de bestaande vertaling door Hans van Pinxteren [PINXTEREN 1981] en DeepL vertaalsoftware]
Categorieën
gedicht van de dag lyriek rigorisme

ontluiken (gignopedie)

in het prangen
wrijft het dringen
het omhelzen open

dat te knellend is, en drukt, en breekt
een leegte aan waarin de ruimte
zich ontvouwen wil, en zuchtend
zich ontvouwt.

zo herinnert zich het bloeien
dagenlang het prangen nog

bij het licht dat nu
in nachtblauw open
flitst.

invoertekst (2017)

Categorieën
gedicht van de dag rigorisme

wat

wat blijft is geen rest.
wat rest is het gebeuren.
wat is gebeuren.

invoertekst (2017)

Categorieën
gedicht van de dag lyriek rigorisme

zes

zesbladige ster.
zes draadjes met solfer op.
alles blijft zo ver.

invoertekst (2017)

Categorieën
gedicht van de dag lyriek rigorisme

angeliek het lichaam laat

dv 2017 – Nele (zie http://nele.nu) in Latijnse a-houding, kleine terts

angeliek het lichaam laat
haar ogen toe en alle leden worden lijn.
het strekt zich uit en schikt
al ochtendlijk zo sensueel het klankenvlak
dat in satijn het licht gaat kraken.

langzaam scheef getrokken levenslijnen
willen zich in ademlakens rechten.
’t buikje kromt zijn b van bolleboos
naar lome liggebol. krols

een tepel tipt de letterleegte
aan in open lucht en
o o  zienderogen aan de randenhand
de vingers groeien willen rijken
rieken reiken raken.

voeten vrij de versmaat streelt
de wilde a aan al het andere.
en alles is voorbij.

invoertekst (2017)

Categorieën
Kathedraalse Leer lyriek Proza Requichot Vertalingen - Bewerkingen

dagboek zonder dagen (20)

// vertaling van Bernard Réquichot’s “Journal sans dates” REQUICHOT 2002 p.107-149 – hopelijk elke dag een stukje – de paginanummers van de Franse tekst worden op een aparte regel rechts uitgelijnd in klein bold lettertype vermeld boven de betreffende pagina in deze vertaling

De opeenvolgende stadia van gevoeligheid zijn in de eerste plaats de experimentele emotionele schok, de zekere kennis van de schok die wordt

p. 120

gewijzigd door de aandacht, dan het ritme en de drift. Maar je moet ook wel zijn wat je bent op het moment dat je doormaakt. De zekere kennis kan al rijk zijn aan vele driften uit het verleden, en het delirium van driften kan sterk bloeien van een methode die dan sterft of ontluikt. Dit maakt het mogelijk om een cyclus voor te stellen waarin deze factoren elkaar voortdurend opvolgen. Elke behandelde cyclus roept het verloop van zijn gelijke op, terwijl degene die het uitvoert na elke cirkel telkens sterker is, zodat het verloop samen cirkelvormig en toenemend is, zodat de schok, de kennis, het ritme en de drift in elk stadium groeien, om te komen tot het catastrofale delirium waarvan met gelooft dat het finaal is, tot het laatste weten die men alomvattend acht, tot de laatste emotie waarvan men denkt dat het geluk is.

Maar het delirium dat men als definitief beschouwt heeft nog steeds de mogelijkheid van analyse, de laatste kennis een spoor van twijfel en het ultieme geluk een zorg die de eeuwige spiraal alleen maar kan verhogen. Hoe langer men zijn parcours verlengt en vervolgt, hoe sneller het verloop van de cirkels toeneemt in een kracht waarvan men niet kan zeggen of die middelpuntvliedend is of middelpuntzoekend is, maar die cirkelvormig, oneindig, toenemend en vol afwisseling is. Het geheel is het programma van ons lot en de leidmotieven waarvan het pad van de cirkels de constanten van onze werkelijkheid achter zich laat.

Degene die door de beweging wordt gedragen is de “ik” die wordt voorafgegaan door het intuïtieve zelf dat als een radar van het bewustzijn is. Dit paranormale binomiaal waar het onvrijwillige en het onbewuste directe (want de drift heeft zijn tirannie net zoals de wetten van de getallen hun mysterie hebben), voert het verloop van zijn eigen domein uit : de spiraal is zowel zijn weg, zijn aard als zijn leven.

Deze psychische binomiale is ook cirkelvormig, oneindig, groeiend en vol afwisseling, het is het centrum dat beweegt en groeit in zichzelf.
De aldus beschreven spiraal is misschien wel de basis van het universum, de essentie van het spirituele en de essentie van het subjectieve, het beeld van de eeuwigdurende beweging.

originele tekst [RÉQUICHOT 2002, p.120-121]

Les étapes successives de la sensibilité sont d’abord le choc émotif expérimental, la connaissance positive du choc qui se trouve modifié par
l’attention qu’on lui porte, puis le rythme et la dérive. Cependant il faut être ce que l’ on est à l’instant par lequel on passe. La connaissance posi­tive peut se produire déjà riche de bien des dérives passées, et le délire de la dérive s’épanouir fort d’une méthode mourante ou naissante. Ce qui permet d’envisager un cycle où ces facteurs se succèdent perpétuelle­ment. Chaque cycle parcouru appelle le parcours de son semblable, cependant que celui qui l’effectue est une fois plus fort après chaque cercle, que sa démarche est donc ensemble circulaire et croissante, que son choc, sa connaissance, son rythme et sa dérive à chaque étape gran­dissent, pour atteindre vers le catastrophique délire que l’on croit final, vers la dernière connaissance que l’on croit totale, vers la dernière émo­tion que l’on croit bonheur.

Mais le délire que l’on croit final possède encore la possibilité d’une analyse, la dernière connaissance une trace de doute et l’ultime bonheur une inquiétude qui pe11net d’agrandir encore la spirale perpétuelle. Plus on prolonge et poursuit son parcours, plus le parcours de ses cercles s’accroît en rapidité dans une force dont on ne saurait dire si elle est centrifuge ou · centripète mais qui est circulaire, infinie, croissante et mouvementée. Son ensemble est le programme de notre destin et les leitmotive dont le par- . cours des cercles est semé les constantes de notre réalité.

Celui qu’emporte le mouvement est le “Je” précédé du soi intuitif qui est comme un radar de conscience. Ce binôme psychique où l’involontaire et l’inconscient dirigent (car la dérive a sa tyrannie tout comme les lois des nombres ont leur mystère), effectue le parcours de son propre domaine la spirale est ensemble sa voie, sa nature et sa vie.

Ce binôme psychique est aussi circulaire, infini, croissant et mouvementé, il est le centre qui se meut et prend son essor en lui-même.
La spirale ainsi décrite constitue peut-être la base de l’univers, l’essence du spirituel et l’essence du subjectif, l’image du mouvement perpétuel.

Categorieën
gedicht van de dag lyriek rigorisme

het jaar van de trom

ekfraze van de NKdeE Onderlegger #3
op de wijze van The Year of the Cat (in een verneukte heavy metal karaoke versie)

TROM TROM TROM ’n hele kas persproblemen
TROM TROM TROM 14 rauwe worstsoorten
TROM TROM TROM niks aan te doen niks aan te doen

ik heb weer niks om aan te doen

wagen
pest
angst
kerker
sloot

TRALIEWERK (lapin begot!)
de leegte is een spiegel van de leegte
pas op  PAS OP pas op de K W E T S H E K S  komt!

met sandtaschen in haar schoenen
met strikes op haar rug
met peperdure peperdure problemen
gedichten in de kots van artaud
fonemen zonder schoenen bij lacan
niks aan te doen niks aan te doen

ik heb weer niks om aan te doen

“Zijt gij zeker dat het niet omgekeerd is?”

Diep in het Museum doet Orfeo zwijgend zijn Ronde
langs de zalen vol met Slecht Getekende Contracten.

invoertekst (2017)

Categorieën
gedicht van de dag klachten

klachten 3 – zoutarm

Zoutarm

Als Dana zong kon niemand nog
de hemel uit mijn rokken jagen.

O glazen ademstoot,
o blauwte van heur stem,
o lichte lik  en zachte tonen,
o diepte zodat ik.

In ’t voorjaar eens het vroor nog dat op de ramen
de kristallen kraakten, kwam ze op haar klompen
heel den hooiweg af,

haar jas hing als een tapijt half open
op de okeren gloed van heur huid en ze
lachte met haar lippen van karmijn
de koude weg als bagatel.

En macht als het paard van Bramke had ze,
als ze maar aan mijn vel kon zitten.

Zie mij hier nu, een grijze
rimpeling in ’t licht. Zienderogen
bij vlokken en vlagen
valt de wereld uit elkaar.

Ik moet het altijd vragen daar
voor een zoutarm brood op donderdag.

invoer (2016)

over ‘klachten’

klachten_cover

In de jaren ’90 van vorige eeuw, een waarlijk schone tijd toen het smelten der kapen enkel nog maar bestond in de zottemansklap van ‘groene hysterici’, verbleef ik ruime tijd in Residentie Zilverden, een sociaal woonblok in het Leuvense.

Het was een zeer inspirerende omgeving. De vreemdste creaturen slopen er des avonds als grillige schaduwen langs de gangmuren. Boven mij woonde een zatte Hongaar die regelmatig uit zijn bed viel (“BOEM”, stilte, en dan wat taffelend geschuifel), naast mij een tandeloze dame die soms een dag lang met een bezemsteel op mijn muur aan’t bonken was, terwijl ik muisstil en doodbraaf zat te lezen.

Het supermarktje van de buurt, nu een propere Carrefour Express, was een groezelige ‘Nopri’ . Ik heb nog steeds spijt dat ik toen geen foto’s genomen heb van de klanten. Gelukkig schreef ik wel enkele gedichten over deze mensen, die om één of andere reden allemaal klachten hadden over de zaak…

Ik presenteer u graag deze reeks in de meer eigentiijdse bewerking (2016) die nu, bijna vier jaar later, van onnodige franjes ontdaan wordt

Categorieën
gedicht van de dag klachten lyriek

klachten 2 – prul

Herrijzenis dat is voor na het avondmaal. Kut
grasmaaier. Het gras moet eender kort,
de gezichten uitgevlakt, gezang

is van parkieten het exclusieve recht. Binnen
bonkt er dehydratie, de keel schort, de hand
trilt het tekort, de gedachte zin loopt vast
in de tot zin gedroomde gedachte.

Etterende letters. Ook gal heeft haar timbre.

Spugen om het uur, de emmer in. Zachte hapjes rode
porto, wodka met wat yoghurt in, wachten tot het tijd is
voor de tandeloze teef. Weef mij, weef

mij, hijgt zij en hij briest voldaan
in de stank van haar park. Weide. Het kort.
De huur gestort hoeft hij
geen dorst te lijden.

Van flessen soms met prul eraan
krijg je niks geen statiegeld terug.

invoertekst (2016)

over ‘klachten’

klachten_cover

In de jaren ’90 van vorige eeuw, een waarlijk schone tijd toen het smelten der kapen enkel nog maar bestond in de zottemansklap van ‘groene hysterici’, verbleef ik ruime tijd in Residentie Zilverden, een sociaal woonblok in het Leuvense.

Het was een zeer inspirerende omgeving. De vreemdste creaturen slopen er des avonds als grillige schaduwen langs de gangmuren. Boven mij woonde een zatte Hongaar die regelmatig uit zijn bed viel (“BOEM”, stilte, en dan wat taffelend geschuifel), naast mij een tandeloze dame die soms een dag lang met een bezemsteel op mijn muur aan’t bonken was, terwijl ik muisstil en doodbraaf zat te lezen.

Het supermarktje van de buurt, nu een propere Carrefour Express, was een groezelige ‘Nopri’ . Ik heb nog steeds spijt dat ik toen geen foto’s genomen heb van de klanten. Gelukkig schreef ik wel enkele gedichten over deze mensen, die om één of andere reden allemaal klachten hadden over de zaak…

Ik presenteer u graag deze reeks in de meer eigentiijdse bewerking (2016) die nu, bijna vier jaar later, van onnodige franjes ontdaan wordt

een niet gerelateerd prentje : Lisa wordt herschikt voor Dienst op Mars 2052, een pijnlijke nederlaag.

Categorieën
Kathedraalse Leer lyriek Proza Requichot Vertalingen - Bewerkingen

dagboek zonder dagen (19)

// vertaling van Bernard Réquichot’s “Journal sans dates” REQUICHOT 2002 p.107-149 – hopelijk elke dag een stukje – de paginanummers van de Franse tekst worden op een aparte regel rechts uitgelijnd in klein bold lettertype vermeld boven de betreffende pagina in deze vertaling

Als bepaalde vondsten een bepaalde mate van ernst bereiken, is het goed dat ze in de duisternis worden gecultiveerd, dat ze hun pogingen in het occulte doen, dat ze zich verbergen voor de ogen van velen, zodat deze te overvloedige blikken hen niet als lachen bevuilen.

Wat zijn de basisvoorwaarden van het leven?

Stelling: bekijk een schilderij van heel kortbij en je ziet de
toekomstige schilderijen; bekijk het van veraf en je zult de oorsprong ervan zien.

De grens van de tijd is daar waar de snelheid hem opschort en stopt.

p.120

Het gaat er niet om een emotioneel moment te laten duren, maar om het te reproduceren, om het terug te vinden in een andere omstandigheid, in een gelijkaardig moment dat de eerste omstandigheid en het eerste moment samen reproduceert.

Een schilderij is een truc die meta-automatisch geschreven wordt. Hoe meer het schrift wordt gevormd, hoe langzamer het is; als het langzaam is, verliest het zijn automatisme, zijn mogelijkheid om gevoeligheid te manifesteren op het moment dat het wil spreken. Hoe sneller het is, hoe meer de truc verloren gaat en het schrijven onnauwkeurig wordt, vandaar de behoefte aan een beheersing van de “truc” die het snel schrijven en een samengaan van denken en schrijven mogelijk maakt.

De analyse van het schrift en de handelingen die het heeft voortgebracht, maakt het mogelijk om het te herleiden tot elementen die naar believen kunnen worden geïdentificeerd en gereproduceerd. Een synthetische blik maakt het mogelijk om af te leiden welke groepen die uit meerdere handelingen bestaan kunnen worden gereduceerd tot één enkele handeling. Die kennis door middel van analyse zal het mogelijk maken om de middelen voor een handeling meer naar believen in te zetten.

De “Truc” zelf is niets als hij geen kracht put uit de experimentele emotie die hem heeft voortgebracht en ontwikkelt. Het gaat er dus om de truc te doen die de experimentele emotie opwekt die hem heeft doen ontstaan en hem ontwikkelt. Het gaat er dus om de truc te doen die de experimentele emotie uitlokt of, omgekeerd, het experimentele emotionele moment te vinden dat de truc onthult. Deze laatste formule is bijzonder gevaarlijk en aantrekkelijk vanwege de auto-suggestieve effecten en omdat ze berust op een grens van gevoeligheid die neigt naar een algemene nivellering van alle waarden, terwijl ze ons tegelijkertijd in staat stelt de vinger op de hoogste waarden te leggen.

Het laat echter toe om, door middel van verrassingen die stoppen of verplaatsen, de meest acute momenten te fixeren en het zijn deze die we moeten produceren, zowel in onszelf als in anderen. De fout is om ze proberen te laten duren; het is veeleer noodzakelijk om ze opnieuw te vinden of om ze te op te roepen in een andere omstandigheid, in een moment van dezelfde aard die tegelijk de eerste omstandigheid en het eerste moment reproduceert en met de behoefte om de truc opnieuw te vinden.
Men moet ervoor zorgen dat dezelfde emoties in dezelfde trucs worden gereproduceerd: als ze elkaar dicht opeen opvolgen, wordt er een stap gezet in de ontdekking van het ritme.

originele tekst [RÉQUICHOT 2002, p.119-120]

Si certaines trouvailles atteignent un certain degré de gravité il est bon qu’elles se cultivent dans les ténèbres qu’elles fassent leurs tentatives dans l’occulte, qu’elles se cachent aux yeux de beaucoup, pour que ces regards trop abondants ne les souillent pas comme des rires.

Quelles sont les conditions élémentaires de la vie ?

Théorème : regardez un tableau de très près et vous y verrez les tableaux futurs ; regardez-le de très loin et vous y verrez son origine.

La limite du temps est celle où la vitesse l’arrête en suspens.

Il ne s agit pas de faire durer un instant émotif mais de le reproduire, de le retrouver dans une autre circonstance, dans un instant de même nature qui reproduit ensemble la première circonstance et le premier instant.

Un tableau est un truc méta-automatiquement écrit. Plus l’écriture est formée, plus elle est lente ; si elle est lente elle perd son automatisme, sa possibilité de manifester la sensibilité au moment où elle veut parler. Plus elle est rapide, plus le truc se perd et l’écriture devient imprécise, d’où la nécessité d’une maîtrise du “truc” permettant son écriture rapide et une marche de pair de la pensée et de l’écriture.

L’analyse de l’écriture et des actes qui l’ont produite permet de la réduire en éléments identifiables et reproductibles à volonté. Un regard de synthèse permet de déduire quelles sont les sommes faites de plusieurs actes et susceptibles d’être réduites en un seul. Sa connaissance par l’analyse permettra d’utiliser plus à volonté les ressources d’un acte.


Le “Truc” en soi n’est rien s’il ne puise pas un pouvoir dans l’émotion expérimentale qui l’a fait naître et le développe. L’important est donc de faire le truc qui provoque l’émotion expérimentale qui l’a fait naître et le développe. L’important est donc de faire le truc qui provoque l’émotion expérimentale ou, inversement, de trouver l’instant émotif expérimental qui révèle le truc. Cette dernière formule est particulièrement dangereuse et attrayante à cause de ses effets d’auto-suggestion et parce qu’elle s’appuie sur une frontière de la sensibilité qui tend à un nivellement général de toutes les valeurs, en même temps qu’elle permet de mettre le doigt sur les plus graves. Cependant elle permet par des surprises qui arrêtent ou transportent, de fixer les moments les plus aigus et ce sont eux qu’il faut produire, tant en nous que chez les autres. L’erreur est d’essayer de les faire durer ; il faut plutôt les retrouver ou les reprovoquer dans une autre circonstance, dans un instant de même nature qui reproduit ensemble la première circonstance et le premier instant et au besoin retrouver le truc.
Il faut veiller à la reproduction des mêmes émotions dans les mêmes trucs : si elles se succèdent de façon rapprochée un pas est fait dans la découverte du rythme.

Categorieën
journal intime Kathedraalse Leer lyriek Proza Vertalingen - Bewerkingen

journal intime #146

De Persoonlijke Automaat (1)

voor Jean de Bosschère

Hij zegt mij te zien met een grote obsessie voor het geslacht. Maar van een geslacht dat gespannen is en geblazen wordt als een object. Een voorwerp van metaal en kokende lava, vol met wortels, twijgen genomen door de lucht.

De opmerkelijke rust van een geslacht gevuld door zoveel roest. Al die ijzers die in elke zin lucht verzamelen.

En, bovenop een vurige opstoot, een dun, knoestig gras dat wortel schiet in deze schrale grond. En het groeit met de zwaartekracht van mieren, een mierenachtig gebladerte dat steeds dieper in de grond graaft. Het groeit en het graaft in dit gebladerte zo ondraaglijk zwart, en terwijl het graaft lijkt het alsof de grond wegtrekt, dat het ideale middelpunt van alles zich verzamelt rond een steeds dunner wordend punt.

Maar al dat beven in een lichaam met al zijn organen, de benen, de armen die spelen met hun automatisch ageren, en daaromheen de rotondes van het kruis dat het goed gefixeerde geslacht omringt. Naar deze organen waarvan de seksualiteit toeneemt, waarin de eeuwige seksualiteit het haalt, wordt een hele reeks pijlen van buitenaf op het schilderij gericht.Net als in de vertakkingen van mijn geest is er die barrière van een lichaam, van een geslacht dat er is, als een gescheurde bladzijde, als een ontwortelde brok vlees, als de opening van een klaarte, van bliksem op de gladde wanden van het firmament.

Maar elders is er dan deze vrouw van achteren gezien, een goede vertegenwoordiging van het conventionele silhouet van de heks.

Maar haar gewicht ligt buiten de conventies en formules. Zij ontplooit zich als een soort wilde vogel in de duisternis die ze om zich heen verzamelt, en waarvan ze een soort dikke vacht maakt.

Het rimpelen van de mantel is zo’n sterk teken dat de eenvoudige beroering ervan genoeg is om de heks en de nacht waarin ze zich ontvouwt, aan te duiden. De nacht toont zich in reliëf en in de diepte, en juist in het perspectief dat uitgaat van het oog, wordt een prachtig kaartspel verspreid dat als het ware boven het water zweeft. Het licht van de diepten klampt zich vast aan de hoek van de kaarten. En een abnormale overvloed aan klavers vlot er op als de vleugels van zwarte insecten.

De oppervlakten zijn niet vast genoeg om elk idee van vallen te beletten. Ze zijn als het eerste trapje van een ideale val, waarvan het schilderij zelf de bodem verborgen houdt.

Er is een draaikolk waarvan de draaiing nauwelijks aan de duisternis kan ontsnappen, een venijnige afdaling die in een soort nacht wordt opgenomen.

En als om deze draaikolk, deze ronddraaiende honger in zijn volle betekenis te laten gelden, is hier een mond die zich uitstrekt en zich opent, die zich lijkt te richten op het bereiken van de vier horizonten. Een mond als een levenszegel om de duisternis en de val aan te bevelen, om een stralend cachet te geven aan het vertigo dat alles naar beneden afvoert.

De opmars van de krioelende nacht met zijn gevolg van riolen. Dat is waar dit schilderij is geplaatst, op het punt van de uitstoot der afvoeren.

lees het vervolg …

Antonin Artaud – uit L’ Art et la Mort (1929) [ARTAUD 1956, p.145 -150]
vert.NKdeE 2020 – CC Public Domain

A.A. NDL

NOOT: de Kathedraal stelt al haar vertalingen gratis ter beschikking van haar lezers, je mag er wat ons betreft letterlijk alles mee doen wat je maar bedenken kan, maar vermeldt wel ergens dat je het goedje van de Neue Kathedrale des erotischen Elends kreeg. op die manier krijgen anderen ook wind van ons verder geheel belangeloos exemplarisch activisme. dank en klik u weg in vrede.

commentaar en suggesties bij de vertalingen graag naar dirkvekemans@yahoo.com

originele tekst
(https://ebooks-bnr.com/artaud-antonin-le-pese-nerfs-fragments-dun-journal-denfer-lart-et-la-mort/):

L’AUTOMATE PERSONNEL

à Jean de Bosschère.

Il dit me voir dans une grande préoccupation du sexe. Mais d’un sexe tendu et soufflé comme un objet. Un objet de métal et de lave bouillante, plein de radicelles, de rameaux que l’air prend.

L’étonnante tranquillité du sexe que tant de ferrailles remplissent. Tous ces fers qui ramassent l’air en tous sens.

Et au-dessus une ardente poussée, un herbage noueux et mince qui prend racine en cet âcre terreau. Et il pousse avec une gravité de fourmi, une frondaison de fourmilière qui creuse toujours plus avant dans le sol. Il pousse et il creuse ce feuillage si atrocement noir, et à mesure qu’il creuse on dirait que le sol s’éloigne, que le centre idéal de tout se ramasse autour d’un point de plus en plus mince.

Mais tout ce tremblement dans un corps étalé avec tous ses organes, les jambes, les bras jouant avec leur agencement d’automate, et à l’entour les rotondités de la croupe qui cerne le sexe bien fixé. Vers ces organes dont la sexualité s’accroît, sur lesquels la sexualité éternelle gagne, se dirige une volée de flèches lancées d’en dehors du tableau. Comme dans les ramages de mon esprit, il y a cette barrière d’un corps et d’un sexe qui est là, comme une page arrachée, comme un lambeau déraciné de chair, comme l’ouverture d’un éclair et de la foudre sur les parois lisses du firmament.

Mais ailleurs il y a cette femme vue de dos qui représente assez bien la silhouette conventionnelle de la sorcière.

Mais son poids est en dehors des conventions et des formules. Elle se déploie comme une sorte d’oiseau sauvage dans des ténèbres qu’elle ramasse autour d’elle, et dont elle se fait une sorte d’épais manteau.

L’ondoiement même du manteau est un signe si fort que sa simple palpitation suffit à signifier la sorcière et la nuit où elle se déploie. Cette nuit est en relief et en profondeur, et sur la perspective même qui part de l’œil, s’éparpille un merveilleux jeu de cartes qui est comme en suspension sur une eau. La lumière des profondeurs accroche le coin des cartes. Et des trèfles en profusion anormale flottent comme des ailes d’insectes noirs.

Les bas-fonds ne sont pas assez fixes qu’ils interdisent toute idée de chute. Ils sont comme le premier palier d’une chute idéale dont le tableau lui-même dissimule le fond.

Il y a un vertige dont le tournoiement a peine à se dégager des ténèbres, une descente vorace qui s’absorbe dans une sorte de nuit.

Et comme pour donner tout son sens à ce vertige, à cette faim tournante, voici qu’une bouche s’étend, et s’entr’ouvre, qui semble avoir pour but de rejoindre les quatre horizons. Une bouche comme un cachet de vie pour apostiller les ténèbres et la chute, donner une issue rayonnante au vertige qui draine tout vers le bas.

L’avancée de la nuit fourmillante avec son cortège d’égouts. Voilà à quel endroit cette peinture se place, au point d’effusion des égouts.

BRONCODE van het journal intime -programma

This image has an empty alt attribute; its file name is ietsanders.jpg

gegeven:

geste: het pad van de primaire, spontane beweging
schrijfleeslus: herhaling van de geste die zich gaandeweg stabiliseert binnen de corridor van de geste
corridor: het tijdruimtelijke vlak waarbinnen de geste zich herhalen kan zoals geprojecteerd op een 2D schrijfvlak
jij, je: een participant aan het journal intime programma

het journal intime is een dagelijks algoritmisch uitgevoerde handeling (functie);

  • je wordt wakker en je doet onmiddellijk dit (géén andere bewuste handeling ervoor): je beeldt jezelf een geste in eventueel gelinkt aan een woord of een frase
  • je neemt de blocnote en initieert de schrijfleeslus
  • je vocaliseert daarbij het woord of de frase
  • als je merkt dat de herhaling zich gestabiliseerd heeft tot een geste
    • neem je jouw vocalisatie voor minstens vier iteraties op
    • teken je de geste
  • je leest in een boek in een vreemde taal (eender welke, niet je moedertaal) tot je een fragment tegenkomt waarvan je denkt dat het kan dienen als 'titel' of 'benoeming' van de geschreeftekende schrijfleeslus

uitvoer van het programma:
– een potloodtekening met een titel in een vreemde taal
– een geluidsopname van vier herhalingen van 1 uitgesproken woord of frase in het Nederlands (met NL tongval)
– enkele universa aan nieuwe betekenissen

journal intime is een gratis NKdeE-programma

Categorieën
gedicht van de dag lyriek rigorisme

een vies beest

//ekfrasis van de NKdeE Onderlegger nr 2

Zon Ra voert de vergelijking in. ogenblikkelijk jaagt de Verlichting
het virus van het Rot door de vochtige zielen. 
Marinus Vandewoude, Archivaris van de Toekomst, tekent gestaag verder aan zijn berg bezwaren. Draken schieten en ter hulp het buitenaardse Dikkopje zingt haar bleke ochtendrood.

Diep in de karrakollen zee in de toonaard der duikbootschroeven
doet de malacosteus indicus de salsa met zijn lief:

SAVE
VASE
SANE      
               //decodeer de ordecode decoder
CINE
NICE
CANE
            //de coder codeert de code
LANE
NEAL
LINE
          //June zingt het haarfijn op haar lijn

Mensen, ach mensen!  Laat toch uw haar niet zo verwelken!

Vago luistert niet naar de Wolvin, de domme hond
heeft weer een beest gezien.

In Louisana loopt reddeloos het avontuur verloren. De mysogene Badjasauteur hangt met doodsverachting de poppenspeler uit en de Vrouw, in ’t fuscum subnegrum van haar kot zit weerom naarstig in haar foef te dabben.

Stijf op haar steel vliegt triomferend de kwetsheks
voorts naar ’t mottig werk van januari.

invoer (2016)

Categorieën
lyriek

klachten 1 – wesp

WESP

Hij vult haar fijnste plooien, streelt en wil en scheurt
haar jurk aan flarden. Zevenstemmig knarst
de vering een canon op de grom
van zijn graaien.

Hoe slaafs ze geurt naar zijn adem. Blaf dan,
roept hij. Licht.

Hij wil lijnen trekken
in het strakke rubber, ravijnen
die zich met bloed in geen tijd
zouden vullen. De verslagenheid
van een reus met de piano op wandel.

Zijn warende hand: het mondgat, de
kussensloop, de hardheid der dingen.

Diepe rochels dwergensnot. Leegte
op het scherm en in zijn hoofd
de letters come to me.

‘Bij de appels zat er een keer
een dode wesp onder de folie’.

invoertekst (2016)

over ‘klachten’

klachten_cover

In de jaren ’90 van vorige eeuw, een waarlijk schone tijd toen het smelten der kapen enkel nog maar bestond in de zottemansklap van ‘groene hysterici’, verbleef ik ruime tijd in Residentie Zilverden, een sociaal woonblok in het Leuvense.

Het was een zeer inspirerende omgeving. De vreemdste creaturen slopen er des avonds als grillige schaduwen langs de gangmuren. Boven mij woonde een zatte Hongaar die regelmatig uit zijn bed viel (“BOEM”, stilte, en dan wat taffelend geschuifel), naast mij een tandeloze dame die soms een dag lang met een bezemsteel op mijn muur aan’t bonken was, terwijl ik muisstil en doodbraaf zat te lezen.

Het supermarktje van de buurt, nu een propere Carrefour Express, was een groezelige ‘Nopri’ . Ik heb nog steeds spijt dat ik toen geen foto’s genomen heb van de klanten. Gelukkig schreef ik wel enkele gedichten over deze mensen, die om één of andere reden allemaal klachten hadden over de zaak…

Ik presenteer u graag deze reeks in de meer eigentiijdse bewerking (2016) die nu, bijna vier jaar later, van onnodige franjes ontdaan wordt

Categorieën
gelegenheidsgedichten

broek

dagelijks echter en met ijspegels doorschoten
de muzikale walgvogel en vaal is het vale

de baanromance
doorheen de wanhoopsvelden der als wanhoop
uitgestreken wanhoop

bij het neerzijgen van verzachtende neerleggingen 
der strijkende strijkers
der stijf knielenden, huldigende de afgeknalde

soldaatkinderen (proper is het roomloze vel
op de oorlogspudding, de klaproosbedenkingen
der cultuurexploitanten)

in mist, in pracht, in driest

(‘uw broek zakt
af mijnheer de
burgemeester’)

betoon.

invoertekst (2016)

“can’t you see they’re getting away!” – dv 2016

uit ‘713 gelegenheidsgedichten op zoek naar hun gelegenheid’

Categorieën
gedicht van de dag liefdeskunst lovecraft lyriek Vertalingen - Bewerkingen

de roep van Cthulhu

Volgens het logbestand connecteert het om 18:04:28 C.E.T.
met het Ding.

1.

November 2020. Zwarte lucht boeit,
het duister rendeert. De stromen lopen,
de bevelen donderen. Het geeft geen krimp.
De tijd vreet de tijd als de staart
door de mond ervan naar binnen glijdt.

Het lichaam trilt. Het fulmineert.
Het strijkt de wolken bij hun voornaam aan en zie:
de wolken storten het hun volle zin. Het regent.
Hoge vogels vallen met hun zingen in
en zetten hun veren te waaien
en verblindend hun kleuren bij.

Het nieuwe denken klinkt al heel voornaam.
In muisstille huizen de buren knikken ‘dag’ en ‘toen’
en ‘aangenaam’. De kamers happen naar lucht
die het dapper met de handgebaren maakt,
maar geuren snel al weer
naar de hun voorgeschreven toekomst
van verdriet, afgunst en haat. Het helpt,
maar niets helpt echt.

Het schrijft haar af, zij roept het weder op,
maar kijk: haar lichaam is te zacht, het breekt
haar stem er beter af. Zij bloedt dan leeg
in schittering, gouden klankenglans die zich uit
de inlegoortjes stort zoals een rol satijn
in een openstaande kist.

Het davert gaarne met de aarde mee: “het licht”,
brult het dan, “het licht valt dadelijk de wereld in!”.

Het grind knarsetandt wanneer het in
het graf binnendringt. De chrysanten
roeien hun geuren naar de overzijde.

2.

Januari 2031. Weelde.

De wind roert het om
en schepen doorklieven het :
het is een deinen op zee.

De maan is de mond. Het
druipt van verre sterren
in de mondhoeken
in de vuurrode kom
en het sist als het zinkt.

Donker klokt het waar
het in de aarde slonk,
klinkt.

invoer (2016) – uitvoer van LIEFDESKUNST 1.0
verwerking 2009-2016 van ‘The Call of Cthulu’ van H.P. Lovecraft

over liefdeskunst 1.0

liefdeskunst 1.0 produceert een verzameling transmutaties van teksten van H.P. Lovecraft.
het algoritme is vrij minimaal, het heeft wat van een cadavre exquis met je eigen geheugen:

- lees, bij voorkeur bij ontwaken, 
een tekst van Lovecraft

- schrijf (begin) zo snel mogelijk na de lezing 
een narratief gedicht of verhalend proza
 op basis van elementen uit de tekst 
(je mag een digitale versie van de tekst
 gebruiken om te 'plunderen' )

- herwerk na minimaal 1 jaar 
de geschreven teksten 
zonder de teksten van Lovecraft 
te herlezen (onder geen beding 
mag je een tekst van Lovecraft 
die je reeds gebruikte als invoer
 ooit nog herlezen (dedju).

- schrijf tijdens het herwerken 
van de oude uitvoer (bv. in het 
Gedicht van de Dag programma)
 enkele nieuwe teksten 

- formaliseer, test en verfijn het algoritme
 tijdens het schrijven (deze regel geldt
in elk NKdeE-programma)

Categorieën
gedicht van de dag liefdeskunst lovecraft lyriek

de kleur van het Buiten

transmutatie van ‘The Colour Out of Space‘ van H. P. Lovecraft

1.
ik schrijf dit neer in de hoop
dat niemand het ooit zal lezen.

de dood is geen ding. solfer knettert
waar haar tong zich in de bodem krult.
zij dringt overal door, de wolken, de vogels
het zit in hun vleugelslag. angst weerhoudt
ons, maar haar dodelijke ritme is al snel
de polsslag van de tijd geworden. de
fase dicteert de berekening, de berekening
versterkt de fase. keer op keer zien we
beter wat we niet willen zien, hoe het
vermoeden waarvan we al wisten dat het
geen vermoeden was, klopt. dat het gebeurt.

zij is waarlijk onze god. alle hoop is vergeefs.

ik opende haar weefsel bij volle maan.
haar lijf verettert met de letters van ons lot.
‘dit goddelijke wijf moet bloeden’, riep ik,
met de taal toen nog intact, ‘of het leven
strandt in pijn en stinkend rot.’
dat soort onzin.

de heren hinnikten en propten voldaan
de vleugels van het paard in hun kot.
in het duister daarboven stak zij
ongehinderd door van tra naar tra.

de geluiden daarbij van het slijm dat
zuigt aan het slijm, de walging, het
kolkt in mijn brein als levend venijn.

wachten op iets nieuws elke komende dag
maar heel de toekomst is herinnering.

ach jij. lees dit toch niet, verdoemde.

2.

zij nestelt in de knol, oude watergruwel
groeit er uit heur loden haar. wie haar ziet,
ziet koprot, klauwrot, hartrot en builenpest.
wie haar kent, is nog het best af dood.

wat bij dwazen toeval heet, heeft toch
een strak verband: de grijze barst
in het duister trekt het grijs verder
in het duister en alles wat wij zien
zinkt in een Niets van eendere tint.

wij hebben prijs. de scheur in de huid
van het echte was nooit een fout: het
gebrek verbindt de bloei met terreur.

de wereld is onaf en van haar, het ene,
een weelderig slingerend lint in de leegte.

zij is het mooist waar angst, verderf
en de walg om het ware gevaarte begint.

in de ijzige stilte van mijn doodse
kamers schuurt een laatste engel
zich langs de wanden: het haar is
gouden en krult langs de okerhuid
tot waar het in de schouderkuiltjes
schoonheid in frivole spanning houdt.

het snikt en neuzelt ‘liefde’ voor het
zich de beperkende pennen uitrukt
en een afzichtelijk krioelen van bloed,
slijm en rot mij in sisklanken smeekt
om de gunst van het dodende gas.

ik heb dat niet, lach ik het uit : ik
ben niet langer zij, het kreng dat ik was.

invoer (2016) – uitvoer van LIEFDESKUNST 1.0

over liefdeskunst 1.0

liefdeskunst 1.0 produceert een verzameling transmutaties van teksten van H.P. Lovecraft.
het algoritme is vrij minimaal, het heeft wat van een cadavre exquis met je eigen geheugen:

- lees, bij voorkeur bij ontwaken, 
een tekst van Lovecraft

- schrijf (begin) zo snel mogelijk na de lezing 
een narratief gedicht of verhalend proza
 op basis van elementen uit de tekst 
(je mag een digitale versie van de tekst
 gebruiken om te 'plunderen' )

- herwerk na minimaal 1 jaar 
de geschreven teksten 
zonder de teksten van Lovecraft 
te herlezen (onder geen beding 
mag je een tekst van Lovecraft 
die je reeds gebruikte als invoer
 ooit nog herlezen (dedju).

- schrijf tijdens het herwerken 
van de oude uitvoer (bv. in het 
Gedicht van de Dag programma)
 enkele nieuwe teksten 

- formaliseer, test en verfijn het algoritme
 tijdens het schrijven (deze regel geldt
in elk NKdeE-programma)

Categorieën
liefdeskunst lovecraft Vertalingen - Bewerkingen

het interview met Bill Phakeley (2)

lees eerst deel 1, best …



…je kan het je niet voorstellen, mevrouw Lundy, …”
– “Susan, ik heet Susan”. Ik had genoeg van dat gemevrouw.
– “Nou goed, Susan dan – je bent wel heftig è”. Er flitste een bliksem in een van die zwarte tunnels van ‘m. Ik lachte en sloeg de ogen neer. Hij hàd me, het Warholspook.

“Je kan het je niet voorstellen, Susan Lundy, elke dag kwam Harold aanzetten met een nieuw boek, een foto, een artikel, een nieuw stukje van de puzzel over het Eeuwige Rot, de nakende Ekpurosis, de Finale Oplossing en onze rol in de redding van de Ziel daarin. Het was een speelse ontdekkingsreis doorheen heel de spirituele geschiedenis van de mensheid en geloof mij er was niemand in gans Georgia, misschien niet in gans de States die toen zoveel kennis had van die zaken als Harold P. Blount van Anniston, Alabama, want daar kwam hij vandaan, mijn geleerde duivel.

Het was een heerlijke tijd, de angst om ontdekt te worden was er wel, constant, maar de hele wereld ging voor ons open en we lazen en stoeiden tussen de boeken in ons geheim paradijsje, de bouwvallige Phakeley villa van wijlen mijn ouders waar Harold elke avond binnensloop na zijn werk in de bibliotheek, een vrije liefdesoase te midden de broeierige haat van de witte man in het Zuiden. Ik was een Phakeley, mij zou men nooit raken, maar ze zouden Harold kruisigen, stenigen, de onverdraagzame horde pummels.

Maar op een dag sloeg het gans om. Het was mei 1989, denk ik, in China hielden studenten de tanks tegen op Tienanmen. Harold had van Arjuna, een bevriende Iraanse archeoloog een kopie toegestuurd gekregen van een manuscript in Farsi met frottages van het spijkerschrift op kleitabletten die in 1916 ontdekt waren maar tijdens de Tweede Wereldoorlog spoorloos verdwenen waren. De Farsi tekst beweerde dat er een geheel andere versie te lezen stond op die tabletten van het bekende verhaal van de afdaling van Isjtar in Kur, de onderwereld. Harold stortte zich als een bezetene op het ontcijferen van de 3000 jaar oude Sumerische tekens.

Hij werd uiterst zwijgzaam. Zijn gewone flamboyante vrolijkheid verdween, en ik voelde dat hij dingen verzweeg voor mij. Hij bleef dagen weg ook, ik werd wanhopig, vroeg smekend of ik wat verkeerd gedaan had, hij luisterde nauwelijks naar mijn gejammer. Hij begon meer en meer te drinken ook, alsof hij iets wou vergeten. Het boek met de kopies verborg hij voor mij en als ik wou beginnen over de Ziel en het Rot zei hij bits dat ik maar gewoon moest doen, de wereld was al moeilijk genoeg voor mensen van ons slag. Maar uiteindelijk moet de bom dan toch gebarsten zijn want…

… kijk.. het zit zo… vanaf hier worden mijn herinneringen vaag. De tijd, de gebeurtenissen lopen door elkaar. De dokters noemen het dissociatieve amnesie, maar het is alsof er een zwarte wolk over die laatste maand hangt: van heel juni 1989 tot de ochtend dat ik wakker werd in het hospitaal op 30 juli weet ik nauwelijks nog iets. Het is alsof Iets mij verbiedt om het mij te herinneren. Ik droom ervan, elke nacht, verschrikkelijke nachtmerries, ik overleef het enkel met die verdomde pillen. Flitsen, vage beelden van die ene nacht op het kerkhof overvallen mij op elk moment van de dag. De stank van het open graf, het donkere gat de trap naar beneden waarin Harold was afgedaald, het kraken van zijn stem in de walkietalkie, het is verschrikkelijk…”

Bill hyperventileert. Hij gebaart naar een reep pillen die op de tafel lag en ik druk er twee uit. Ik moet ze hem op de tong leggen, loop dan in paniek naar de keuken voor een glas water, maar als ik terugkom is hij al gekalmeerd. Hij ziet enkel nog wat bleker en het zwart in zijn ogen lijkt nog dieper dan voorheen. Zijn handen trillen als de vleugels van een collibri.

“Het politieverslag maakt duidelijk dat we op het Old Dean Church kerkhof moeten geweest zijn. Het stond in de plaatselijke krant.”

“Ik heb jarenlang geprobeerd om te reconstrueren wat er gebeurd is, maar het is vergeefs. Het verbiedt het. Op een bepaald moment moet Harold mij toch in vertrouwen genomen hebben. Iets in het boek dwong hem om naar een bepaald graf op een kerkhof in Ozark te gaan, da’s 300 km ver van hier in Alabama. Kon hij dat niet alleen? Had hij mij nodig?

Van heel de rit naar daar, ’s avonds, ’s nachts, herinner ik mij niets. Het is zes, zeven uur rijden! We hadden touw mee, dat zie ik nog, massa’s touw, genoeg touw om tot in Washington te gaan. En twee walkietalkies. We waren voorbereid. Hij moet geweten hebben wat er ging gebeuren, wat er kon gebeuren.

Het politieverslag maakt duidelijk dat we op het Old Dean Church kerkhof moeten geweest zijn. Het stond in de plaatselijke krant. Ik was een der ‘vandalen’ daar, de klacht is geseponeerd omdat ik mij niets kon herinneren. Ik ben er later terug naar gegaan, met de politie erbij, maar ik herkende niets, het is een banaal kerkhof, nergens iets speciaals te zien. Maar de beelden, de stank, Harolds wanhopige stem…alles is zo echt voor mij, te echt en gruwelijk!

Ik zie een grote arduinen plavei die we met veel moeite los gewrikt en opzij geschoven kregen. Metaal dat aarde tussen de spleten weghaalde, vingernagels die braken, ik stootte mijn hand, de rug ervan schuurt open , er is kleverig bloed. De steen komt los, uit alle macht heffen, ja het lukt.
God wat een stank, we moesten ons verwijderen. Even later was het ergste weg, het zwart gaapte in de ruimte naar onder, een trap ging schijnbaar eindeloos diep naar beneden. Harold drukt mij de walkie talkie in de hand en laat mij zweren dat ik hierboven moet blijven, onder geen beding mocht ik hem volgen.
Ik beloof het en hij daalt af, beladen met touw dat hij afwikkelt terwijl hij daalt. Het duurt lang. Eindeloos lang. Elke twee minuten de stem in de walkie talkie. ‘Ik ga verder’. ‘Blijf daar è’. En ik gehoorzaam terug “Ja Harold”.

Had ik hem maar terug geroepen, achterna gegaan, meegesleurd!.

“Nee! Niet dit! Dit kan niet”. Zo beginnen de laatste woorden van Harold P. Blount. “Billie ga weg, maak dat je weg komt!” Ik roep terug, vergeet de knop in te drukken, nijp het ding zowat plat. “Billie, hoor je me, maak dat je wegkomt! Laat mij! Spring in de auto en rij zo vermogelijk weg van hier!”
“Liefke, wat is er toch, wat zie je?” “Billie Het is hier, Het is ongelooflijk, een verschrikking, ik ben verloren! Maak dat je weg komt, lieveke, Het heeft me. Billie…”

De meest afschuwelijke schreeuw krijst uit het zwarte ding in mijn hand en dan niks meer. Ik roep, ik tier, ik hamer met mijn vuisten in de muffe aarde, maar er komt niets meer.
De volle maan staat hoog boven mij en ik voel mij reddeloos verloren. Wat moet ik doen? Wat kan ik doen? En dan komt het.
De grootste verschrikking ooit. Er komt weer een klik uit de walkie talkie. Nog één. Ik spring op en roep “Harry, Harry “in het ding, “lieveling! Waar ben je, ben je OK, wat zie je…?”

Maar wat er dan uit de luidspreker komt is een onmogelijke klank, een vreselijk zuigen dat al het trillen uit de lucht weghaalt, een complete ON-klank die alle verbeelding tart, het is een holte in de leegte, een gat in het Niets.

En Het zegt:

Lieveke, uw Harry is DOOD.”

Wordt vervolgd…

invoer : ‘The Statement of Randolph Carter‘ (1919) van H. P. Lovecraft – uitvoer van het LIEFDESKUNST 1.0 programma

over liefdeskunst 1.0

liefdeskunst 1.0 produceert een verzameling transmutaties van teksten van H.P. Lovecraft.
het algoritme is vrij minimaal, het heeft wat van een cadavre exquis met je eigen geheugen:

- lees, bij voorkeur bij ontwaken, 
een tekst van Lovecraft

- schrijf (begin) zo snel mogelijk na de lezing 
een narratief gedicht of verhalend proza
 op basis van elementen uit de tekst 
(je mag een digitale versie van de tekst
 gebruiken om te 'plunderen' )

- herwerk na minimaal 1 jaar 
de geschreven teksten 
zonder de teksten van Lovecraft 
te herlezen (onder geen beding 
mag je een tekst van Lovecraft 
die je reeds gebruikte als invoer
 ooit nog herlezen (dedju).

- schrijf tijdens het herwerken 
van de oude uitvoer (bv. in het 
Gedicht van de Dag programma)
 enkele nieuwe teksten 

- formaliseer, test en verfijn het algoritme
 tijdens het schrijven (deze regel geldt
in elk NKdeE-programma)

Categorieën
liefdeskunst lovecraft lyriek

het interview met Bill Phakeley (1)

transmutatie van ‘The Statement of Randolph Carter‘ (1919) van H. P. Lovecraft

Augustus 2007. Twee gieren glijden van Gainesville Pike de vlakte in. In de zwoele lucht leeft nog de illusie van een keuze, de waan van de vrijheid in Amerika.

Een grote ventilator wiekt boven mij terwijl ik in het goedkope motel probeer het verwarde relaas van Bill Phakeley te transcriberen naar iets dat Hennie een plaatsje op de website van het blad wil gunnen. Om de gedrukte versie te halen dien je als vrouwelijke junior onderzoeksreporter ‘toffe Hennie’ wat anders aan te bieden dan woorden, en daar voel ik mij nog net iets te goed voor.

Ik sprak Bill Phakeley exact een jaar geleden. Hij overleed verleden maand, dat hoorde ik eergisteren toevallig en omdat ik weer maar eens vast zat in mijn rompslomp van L.A. en ik niks beter wist te verzinnen, reisde ik af naar Gainesville om godbetert zijn graf te bezoeken.
En om eindelijk ’s wat te doen met dat merkwaardige verhaal van ‘m. De opnames op mijn laptop zijn dan wel onbruikbaar voor publicatie, maar je kan verstaan wat hij zegt, en ja, het is toch wat, zijn verhaal.

Hij noemde mij ‘mevrouw’, het treft mij ook nu weer. Je diende hem in de waan te laten, en het geaffecteerde, belerende verloop van zijn pseudo-literaire vertelstijl kon je hem maar beter gunnen ook. Hij was toen al meer dood dan levend, een trage kanker teerde hem uit. Ik kreeg er pijn van in mijn haarwortels, toen, net als nu. Het was een oude zielige man en hij had vooral aandacht nodig. Met zijn lange witte haren, het uitgeteerde lichaam en de purperen mond leek hij wel een bejaarde horror-versie van Andy Warhol.

“Uw vragen zijn mij een marteling, mevrouw Lundy. Wat u mij vraagt kan ik niet geven. Hoe kan ik onder woorden brengen wat er gebeurde als de herinnering opnieuw laat gebeuren wat het geheugen zelf vernietigt omdat het niet alleen van Harold maar ook van mij, van ons allen die ene verschrikkelijke toekomst is? Het te denken brengt het naderbij!

Wij. Harold en ik. Wij leefden in de moerassen van ons geheim. Harold, de geniale zwarte kracht en ik de witte branieloze nicht die nergens voor deugde, te laf om te leven naar mijn aard. Vergis je niet, mevrouw, het Gainesville van die tijd was nog niet aan een Pride parade toe!”

Telkens hij dacht iets belangwekkends gezegd te hebben, perste hij de paarse lippen op elkaar tot een dunne streep en bolde hij de ogen tot twee zwarte tunnels naar het niets. Ik was niet de eerste reporter op bezoek, zoveel was duidelijk. Maar ik toonde gewillig fascinatie en begrip, en zo werden we al snel een stel vriendinnen onder elkaar.

“De blikken die wij deelden spraken. Onze gebaren waren zo subtiel dat
niets ervan voor een buitenstaander te lezen stond. Er was een zwarte wolk die ons verbond waar de woorden en het weten ophielden, waar een snelle blik volstond.

Hoe naief wij waren! te gaan geloven dat wij alleen de alles doordringende Ichor van de oude goden zouden kunnen misleiden. En arme Harold! Ik ben de oorzaak van zijn ondergang. dat ik hem toestond mij zo te adoreren. Ik beef tot in mijn weke diepten als ik eraan denk. Ik wist het maar al te goed. ik zag het vuur dat sluimerde in zijn diepe bruine ogen als hij mij aankeek. Hij was een rots van spier en kloppend bloed waarop ik trilde als een riet.

Vergeef me, ik ben een oude man en dat is alles nog wat rest van ons.

Elkwegs, wat Harold wou, was het onmogelijke. Hij wou niet zichzelf, of de wereld maar ons begrijpen. Wat hij in mij zag, god mag het weten, maar hij noemde het een levend Ding. Wij, onze liefde, was een entititeit en hij zag ons overal. En ja, van zodra hij mij wees op tekenen van dat ons buiten ons om, zag ik het ook. Ik wou het maar al te graag geloven.
En zo groeide ook langzaam in mij een vermoeden, waarvan we beiden onmiddellijk wisten dat het geen vermoeden was, maar zekerheid, kennis van een feit. Het kostte ons enkel wat tijd om het als dusdanig te aanvaarden, maar onze liefde nam duidelijk deel aan iets dat ons oversteeg, en het wou ons iets laten zien.”

Ik zie en voel weer hoe hij op dat moment zijn hand op de mijne legde, dat akelig geel berookte slangenvel van zijn knokelige vingers op mijn huid. Er schoot een flits door mijn hele lijf toen, ik weet niet wat het was, afschuw, of eerder een gevoel van herkenning?

In elk geval liep er toen wat mis met de opname, want een heel stuk van wel tien minuten is enkel witte ruis. Hij vertelde mij tijdens die verloren tijd over de bizarre theorie van Harold, over de oude leer van Ichor, de wereldziel waarvan je overal in oude geschriften de sporen kon terugvinden, en hoe Harold telkens met nieuwe revelaties kwam, waaruit bleek dat zij, een raciaal gemengd koppel nichten uit Gainesville, Georgia, voorbestemd waren om nieuwe informatie te ontvangen, een Boodschap die de mensheid zou kunnen leiden in de verschrikkingen die ons te wachten stonden. Dat soort kak dus. Ik googelde na afloop een en ander, maar kwam steevast terecht bij obscure rommelsites van fantasten met een voorkeur voor schreeuwerige lay-out.

Na een minuut of tien zuivere ruis van de vergetelheid floept de stem van dode Bill weer aan….

Lees verder…

invoer : ‘The Statement of Randolph Carter‘ (1919) van H. P. Lovecraft – uitvoer van het LIEFDESKUNST 1.0 programma

over liefdeskunst 1.0

liefdeskunst 1.0 produceert een verzameling transmutaties van teksten van H.P. Lovecraft.
het algoritme is vrij minimaal, het heeft wat van een cadavre exquis met je eigen geheugen:

- lees, bij voorkeur bij ontwaken, 
een tekst van Lovecraft

- schrijf (begin) zo snel mogelijk na de lezing 
een narratief gedicht of verhalend proza
 op basis van elementen uit de tekst 
(je mag een digitale versie van de tekst
 gebruiken om te 'plunderen' )

- herwerk na minimaal 1 jaar 
de geschreven teksten 
zonder de teksten van Lovecraft 
te herlezen (onder geen beding 
mag je een tekst van Lovecraft 
die je reeds gebruikte als invoer
 ooit nog herlezen (dedju).

- schrijf tijdens het herwerken 
van de oude uitvoer (bv. in het 
Gedicht van de Dag programma)
 enkele nieuwe teksten 

- formaliseer, test en verfijn het algoritme
 tijdens het schrijven (deze regel geldt
in elk NKdeE-programma)



Categorieën
lyriek

sotera fussum (rr)

strijdlied voor twee stemmen
stem 1: de woordenlijst, vrouwenstem met Noord-Nederlandse tongval
stem2: het kader, mannenstem met zwaar Leuvens accent

zayin2
Categorieën
gedicht van de dag het lyriek

f

(ekfrasis van ‘maskerman’)

De vinculis in genere, the lid nailed shut, the sarcophagus of light”
Peter Lamborn Wilson, Abecedarium, Xexoxial ed. 2010, p.23

BAF
VAV
, zie

de op het land genagelde aarding i-k
afglijdend in de trage neergang a-b
naar het eternele vlak van het niet-
iets, de taohemel e-f.

elk ogenblik (de letter is hol, vol
verdwenen klank, een sarcofaag
van de spraak) een ogenblik.

vlug, de lichtval c-d is al
begraven en het verzandt. zodra
verheft zich tegendraads nog
de rug h-g,

bereken snel de x in het gat
van de tijd: x is de afdruk
van x, lawaaierig
en tergend
traag.

irritatie van de huid onder het masker: de
vleugelgeknipte in de klem van de spiraal.
nu is een déjà vu
van nu.

“muziek, maestro”.

Categorieën
gedicht van de dag het

elke dag is donderdag

tussen alle dingen houdt geheel wezenloos
met een vleugelspanwijdte van 22 tot 25 cm
de koolmees stand, breekt zich nog een bot
maar het leert toch zijn contes beter tellen.

sì sí sírrr zo zingt
het vale juveniel

í í euh
í í  eyi
í eu í í 
eu

(het is m.a.w. voortaan
alle dagen donderdag
alle dagen donderdag ja
alle dagen donderdag)

braambestranen
stromen uit de bruine bedeloogjes
van de schone uit de Wegiswegstraat:

de toekomst heeft een vals plafond gestoken.

Pée-puuh
Pée-puuh
Pée-puuh

(het schrift schrijft neer de inkt
schrijft neer het schrift schrijft
neer de inkt schrijft neer het

schrift schrijft neer de inkt schrijft).

invoertekst (2016)

Categorieën
journal intime Kathedraalse Leer lyriek Proza Vertalingen - Bewerkingen

journal intime #140

de klare Abélard (slot)

Abélard met afgesneden handen. Welke symfonie kan voortaan nog tippen aan die gruwelijke papieren kus. Héloise eet vuur. Open een deur. Ga een trap op. Bel aan. De zachte, geplette borsten rijzen op. Haar huid is veel lichter op de borsten. Het lichaam is wit, maar bezoedeld, want geen enkele vrouwenbuik is zuiver. De huid heeft schimmelkleuren. De buik ruikt goed, maar hoe armtierig toch. En zovele generaties dromen hiervan. Hij is er. De man Abélard heeft het. Illustere buik. Dat is het en dat is het niet. Eet stro, eet vuur. De kus opent de grotten waarin de zee komt sterven. Daar heb je het, dat spasme waarbij de hemel ineenstort, waar een spirituele coalitie op uitloopt, EN HET KOMT VAN MIJ. Ah! hoe ik mij niets meer nog voel dan ingewanden, met niets van geestelijke brug nog boven mij. Zonder al die magische betekenissen, al die geheimen erbij. Zij en ik. We zijn er helemaal. Ik houd haar vast. Ik kus haar. Een laatste kracht weerhoudt mij, bevriest mij. Ik voel tussen mijn dijen dat de kerk mij tegenhoudt, en klaagt, zal ze mij verlammen? Zal ik mij terugtrekken? Nee, nee, ik verbrijzel de laatste muur. St. Franciscus van Assisi, die mijn geslacht bewaarde, verdwijnt. Sint Brigitte opent mijn tanden. Sint Augustinus maakt mijn riem los. De heilige Catharina van Siena legt God te slapen. Het is voorbij, het is voorbij, ik ben geen maagd meer. De hemelmuur is omgedraaid. De universele waanzin heeft mij gewonnen. Ik sla mijn genot uit tot de hoogste top van de ether.

Maar nu hoort de heilige Héloise hem. Later, oneindig veel later, hoort ze hem en spreekt ze met hem. Een soort nacht vult haar tanden. Komt binnen en brult in de grotten van haar schedel. Ze opent het deksel van zijn graf met haar hand van mierenbot. Het klinkt als een geit in een droom. Ze beeft, maar hij beeft veel meer dan zij. Arme man! Arme Antonin Artaud! Hij is het inderdaad, de impotente die de sterren beklimt, die zijn zwakte probeert te confronteren met de kardinale coördinaten der elementen, die uit elk der subtiele of gestolde gezichten van de natuur poogt een gedachte samen te stellen die stand houdt, een beeld dat overeind blijft. Als hij al die elementen zou kunnen creëren, op zijn minst een metafysica van rampen zou kunnen voorzien, het begin zou de ineenstorting zijn!

Héloise betreurt in de plaats van haar buik geen muur te hebben zoals die waarop ze leunde toen Abélard haar obsceen met zijn pik prangde. Voor Artaud is ontbering het begin van de door hem gewenste dood. Maar wat een prachtig beeld biedt ons de gecastreerde!

Antonin Artaud – uit L’ Art et la Mort (1929) [ARTAUD 1956, p.134 -137]
vert.NKdeE 2020 – CC Public Domain

A.A. NDL

NOOT: de Kathedraal stelt al haar vertalingen gratis ter beschikking van haar lezers, je mag er wat ons betreft letterlijk alles mee doen wat je maar bedenken kan, maar vermeldt wel ergens dat je het goedje van de Neue Kathedrale des erotischen Elends kreeg. op die manier krijgen anderen ook wind van ons verder geheel belangeloos exemplarisch activisme. dank en klik u weg in vrede.

commentaar en suggesties bij de vertalingen graag naar dirkvekemans@yahoo.com

originele tekst
(https://ebooks-bnr.com/artaud-antonin-le-pese-nerfs-fragments-dun-journal-denfer-lart-et-la-mort/):

Abélard s’est coupé les mains. À cet atroce baiser de papier, quelle symphonie est désormais égale. Héloïse mange du feu. Ouvre une porte. Monte un escalier. On sonne. Les seins écrasés et doux se soulèvent. Sa peau est beaucoup plus claire sur les seins. Le corps est blanc, mais terni, car aucun ventre de femme n’est pur. Les peaux ont la couleur du moisi. Le ventre sent bon, mais combien pauvre. Et tant de générations rêvent à celui-là. Il est là. Abélard en tant qu’homme le tient. Ventre illustre. C’est cela et ce n’est pas cela. Mange la paille, le feu. Le baiser ouvre ses cavernes où vient mourir la mer. Le voilà ce spasme où concourt le ciel, vers lequel une coalition spirituelle déferle, ET IL VIENT DE MOI. Ah ! comme je ne me sens plus que des viscères, sans au-dessus de moi le pont de l’esprit. Sans tant de sens magiques, tant de secrets surajoutés. Elle et moi. Nous sommes bien là. Je la tiens. Je l’embrasse. Une dernière pression me retient, me congèle. Je sens entre mes cuisses l’Église m’arrêter, se plaindre, me paralysera-t-elle ? Vais-je me retirer ? Non, non, j’écarte la dernière muraille. Saint François d’Assise, qui me gardait le sexe, s’écarte. Sainte Brigitte m’ouvre les dents. Saint Augustin me délie la ceinture. Sainte Catherine de Sienne endort Dieu. C’est fini, c’est bien fini, je ne suis plus vierge. La muraille céleste s’est retournée. L’universelle folie me gagne. J’escalade ma jouissance au sommet le plus haut de l’éther.

Mais voici que sainte Héloïse l’entend. Plus tard, infiniment plus tard, elle l’entend et lui parle. Une sorte de nuit lui remplit les dents. Entre en mugissant dans les cavernes de son crâne. Elle entr’ouvre le couvercle de son sépulcre avec sa main aux osselets de fourmi. On croirait entendre une bique dans un rêve. Elle tremble, mais lui tremble beaucoup plus qu’elle. Pauvre homme ! Pauvre Antonin Artaud ! C’est bien lui cet impuissant qui escalade les astres, qui s’essaie à confronter sa faiblesse avec les points cardinaux des éléments, qui, de chacune des faces subtile ou solidifiée de la nature, s’efforce de composer une pensée qui se tienne, une image qui tienne debout. S’il pouvait créer autant d’éléments, fournir au moins une métaphysique de désastres, le début serait l’écroulement !

Héloïse regrette de n’avoir pas eu à la place de son ventre une muraille comme celle sur laquelle elle s’appuyait quand Abélard la pressait d’un dard obscène. Pour Artaud la privation est le commencement de cette mort qu’il désire. Mais quelle belle image qu’un châtré !

Categorieën
Anke Veld gedicht van de dag het lyriek

arahhi ramani

2053

ik zaai in mij het lijf in mij zaai ik het
ik zoek mij in wat ik zaai in mij
en wereldwijd ik schrijf
in mij schrijf ik
mij

weg

klik
in mij
klik door
mij stroom is ik
klik en leuk de code
ik zaai in mij het lijf in mij zaai ik het

vuil spat korrels
botte letters zuigen
de straat uit de stad, lijf
schuift, lillen van levend
vlees in lederwaren

daden draden dagen
dragen derden maden
magen bergen vragen
hete lagen lippen

ik zaai in mij het lijf in mij zaai ik het

2020

zeep druipt zeppelin
stem van sadolin
stem tubeert trompettert
tubaat

grijs de grijze lucht
lucht is grijs met grijze
aarde stoffen dof op stof

schepen links en marconidraden
rechts en rode klompen
marinettimarinade

zwalpen pol, ja zwalpt
benen vingerkoten handen
zinkt  de rode zon de zee in
onder witgespoten wolken

’t mensensop is uitgebruist.


06-06-2007


“arahhi ramani arahhi pagri
i inseminate myself I inseminate my body
kima narum irhu kibrisa
like the river inseminates its banks"

oud-babylonische tekstfragment op kleiklomp YOS 1L2, zie  Jerrold S. Cooper. Magic and M(is)Use: Poetic promiscuity in mesopatamian Ritual, p.47 e.v. in Mesopotamian Poetic Language: Sumerian and Akkadian Marianna E. Vogelzang, Herman L. J.,. Vanstiphout ISBN 9072371844

Categorieën
gedicht van de dag het moment lyriek

het moment (77)

“in november pleurt de regen gaten in het donker”. de taal schift, namen verschuiven, woorden laten de zin plots los waarin ze net nog als gebeiteld zaten. klonters klank verdwijnen reddeloos in de mauve wervel van het rot.

de bakkerskoeken kleven vet op de plank, de feiten draaien uit op erger dan verwacht, de schoolhoofden schudden meewarig het hoofd. alles gaat de muil in van de dood. het is op een dag in november dat de oude assistent beseft: “ik geraak niet hogerop”.

een bejaard kindsterretje loopt mak en mank wat planten op te noemen. op het filmpje stapt de wijkagent met guitige ogen pardoes in misplaatste slachtafval. de dichter leest zijn eigen letters alsof hij iets wil stijf kloppen met een handvol pietluttigheid.

in de mond breekt de bloedblaar en lost de beelden die erin zich hadden verscholen. de kleuren? jus d’orange doorschoten met herfstgrauw, karmijn en het zure geel-groen zijn erg geliefd. het slikt het opgehoeste slijm op de tong maar weer in, alles ziet zwart van de herinnering.

invoertekst (2016)


over ‘HET MOMENT

deze tekst is uitvoer van het programma ‘HET MOMENT‘.

‘HET MOMENT’ vervolgt ‘LAIS’, een dizain-programma met de Délie van Maurice Scève als voorname invoer, met haar prequel ‘HET’.
samen vormt het drieluik van programma’s een lyrische fictionaliseringscluster, een literair verwordingsproces met een dunne semi-autobiografische verhaallijn en uitgewerkt met virale tekstuele en grafische invoer. een proces dat zichzelf ook recursief gaat herprogrammeren. de auteur is hierbij louter katalysator van de zelfontbranding, asse bij het klare klontje suiker.

de auteursfunctie staat een systematische ver-het-ting van het ‘ik’, van het zelf toe als literaire functie binnen het schrijfproces: het ik wordt een het middels herhaalde doodsbewegingen, afstervingen, verzwijgingen, volgehouden leugens en autodestructieve verheerlijkingen van een onbereikbare geliefde, de fictie van een ander. want elk zijn van het ik verhindert dat het kan gebeuren.

deze weg naar het het-moment, de verwording tot een onzijdige agens wordt ook ideologisch onderschreven vanuit de Neo-Kathedraalse dogmatiek als enig mogelijke sanering van de fallocentrische ‘traditie’ van de literatuur.
de literatuur kan enkel voortbestaan als permanente zelf-moord, transgressie van de ik-cultuur, de opengesperde en gespalkte vreetmuil van het zwarte beest van de consumptiemaatschappij.

de literatuur wordt als non-literatuur de eindoplossing voor uw consumptiestress. deze gedroomde oplossing, evenwel, begint als een walgelijk efficiënte nachtmerrie.

de invoer van ‘HET MOMENT’-programma is een genummerde serie teksten getiteld ‘moment‘ van 2015-2016 die nu door de methodes van het Gedicht van de Dag-programma wordt herwerkt.

Categorieën
journal intime Kathedraalse Leer lyriek Proza Vertalingen - Bewerkingen

journal intime #139

jt 139 – pauvre Antonin Artaud! – RACEAUTO

De klare Abélard (2)

Het is een vreemde mooie dag. Voortaan enkel nog mooie dagen. Vanaf vandaag is Abélard niet langer kuis. De strakke keten der boeken is verbroken. Hij renonceert de kuise coïtus en Gods permissie.

Hoe zoet is niet de coïtus! Zelfs de menselijke, zelfs terwijl je geniet van het lichaam van de vrouw, welk een serafijne sensualiteit binnen handbereik! De hemel binnen het bereik van de aarde, minder mooi dan de aarde. Een paradijs ingebed in haar nagels.

Maar dat de dij van een vrouw de roep der siderische lichten achter zich laat, zelfs wanneer die bovenin de toren zijn gemonteerd. Is Abélard niet de priester voor wie de liefde zo klaar is?

De coïtus is klaar, de zonde is duidelijk. Zo helder. Wat ’n kiemen, hoe zoet zijn niet deze bloemen voor het bleke geslacht, hoe vraatzuchtig zijn niet de genotskoppen, die aan het uiterste eind van genot de klaprozen spreiden. De klaprozen der klanken, de gevleugelde klaprozen van dag en muziek, als magnetische vogelpluk. Het plezier maakt indringende mystieke muziek op het scherp van een ranke droom. Oh! die droom waarin de liefde toestemt om haar ogen weer te openen! Ja, Héloise, jij bent het waar ik binnenloop met al mijn filosofie, in jou geef ik de ornamenten op, en in plaats daarvan geef ik je mannen wier geest trilt en glinstert in jou.-
Laat de Geest zichzelf bewonderen, want eindelijk bewondert de Vrouw Abélard. Laat dit schuim tegen de diepe en stralende wanden vloeien. De bomen. Attila’s vegetatie.

Hij heeft het. Hij bezit het. Ze verstikt hem. En elke bladzijde spant zijn boog en gaat verder. Dit boek, waarin je het blad der breinen omslaat.

Antonin Artaud – uit L’ Art et la Mort (1929) [ARTAUD 1956, p.134 -137]
vert.NKdeE 2020 – CC Public Domain

A.A. NDL

NOOT: de Kathedraal stelt al haar vertalingen gratis ter beschikking van haar lezers, je mag er wat ons betreft letterlijk alles mee doen wat je maar bedenken kan, maar vermeldt wel ergens dat je het goedje van de Neue Kathedrale des erotischen Elends kreeg. op die manier krijgen anderen ook wind van ons verder geheel belangeloos exemplarisch activisme. dank en klik u weg in vrede.

commentaar en suggesties bij de vertalingen graag naar dirkvekemans@yahoo.com

originele tekst
(https://ebooks-bnr.com/artaud-antonin-le-pese-nerfs-fragments-dun-journal-denfer-lart-et-la-mort/):

Il fait étrangement beau. Car il ne peut plus maintenant que faire beau. À partir d’aujourd’hui, Abélard n’est plus chaste. La chaîne étroite des livres s’est brisée. Il renonce au coït chaste et permis de Dieu.

Quelle douce chose que le coït ! Même humain, même en profitant du corps de la femme, quelle volupté séraphique et proche ! Le ciel à portée de la terre, moins beau que la terre. Un paradis encastré dans ses ongles.

Mais que l’appel des éclairages sidéraux, même monté au plus haut de la tour, ne vaut pas l’espace d’une cuisse de femme. N’est-ce pas Abélard le prêtre pour qui l’amour est si clair ? Que le coït est clair, que le péché est clair. Si clair. Quels germes, comme ces fleurs sont douces au sexe pâmé, comme les têtes du plaisir sont voraces, comme à l’extrême bout de la jouissance le plaisir répand ses pavots. Ses pavots de sons, ses pavots de jour et de musique, à tire-d’aile, comme un arrachement magnétique d’oiseaux. Le plaisir fait une tranchante et mystique musique sur le tranchant d’un rêve effilé. Oh ! ce rêve dans lequel l’amour consent à rouvrir ses yeux ! Oui, Héloïse, c’est en toi que je marche avec toute ma philosophie, en toi j’abandonne les ornements, et je te donne à la place les hommes dont l’esprit tremble et miroite en toi. – Que l’Esprit s’admire, puisque la Femme enfin admire Abélard. Laisse jaillir cette écume aux profondes et radieuses parois. Les arbres. La végétation d’Attila.

Il l’a. Il la possède. Elle l’étouffe. Et chaque page ouvre son archet et s’avance. Ce livre, où l’on retourne la page des cerveaux.

Categorieën
gedicht van de dag het moment lyriek

het moment (76)

het woord ontwaakt, het beeld verhaalt van een lijntje lichaam wiegend op een fiets, heur schoudertje bloot (“aan mij komt geen dood “fluistert Maaike off-screen) en meteen de lens krijgt lippen, likt en slurpt en slikt en spuwt fotonen in het kader ter fixatie in de ingelogde godenbreinen. men was gewaarschuwd, het was bekend: het is het en onverdoofd is het nauwelijks te harden.

hans beschildert uitgezogen eierschelpen in het hoofd, velimir verdeelt er de tijd in gele kermiseendjes met punten erop en georg wil de kleuren zelf horen zeggen hoe zwart hij wel niet is en hard en geel is veel en rood is volmaakt en rond en groot. het smeert met paul de sliertenbodem algenduister uit over de tafelen, de vloeren.

angst glibbert vervaarlijk tussen de blote tenen.

grijpend naar de blote enkels (op haar voetzool betastte het ooit zijn plan, dat lijf geworden was met sidderpret en glinsteroog en een aanrollen, een golven van zweet, spieren, geurige huid in het strakke keurslijf van haar sleutelmelodie), …

stil nu kinders, stil! dit is ernstig.

[de kinders zwijgen en kijken toe met hun mondjes open]

start de ochtendspraak!

[de klankband start]

“ochtend. de dauw toont in honderdduizendvoud de zonnegloed aan onze goden en daphne is vandaag de zwartstaartige C, een vol-okeren godin, compleet met maagdenstem en rafelig hoerenkleed, hoor maar hoe heilig en verkouden zij de oktobersequenzen zingt.”

[C. unmute en zingt met hese stem en het KOOR ]

C: het woord ontwaakt 
KOOR: de tijd is rijp 
C: het beeld verhaalt
KOOR: de plaats is klaar
C: het lichaam wiegt
KOOR: het is hie

[stroompanne]

invoertekst (2016)


over ‘HET MOMENT

deze tekst is uitvoer van het programma ‘HET MOMENT‘.

‘HET MOMENT’ vervolgt ‘LAIS’, een dizain-programma met de Délie van Maurice Scève als voorname invoer, met haar prequel ‘HET’.
samen vormt het drieluik van programma’s een lyrische fictionaliseringscluster, een literair verwordingsproces met een dunne semi-autobiografische verhaallijn en uitgewerkt met virale tekstuele en grafische invoer. een proces dat zichzelf ook recursief gaat herprogrammeren. de auteur is hierbij louter katalysator van de zelfontbranding, asse bij het klare klontje suiker.

de auteursfunctie staat een systematische ver-het-ting van het ‘ik’, van het zelf toe als literaire functie binnen het schrijfproces: het ik wordt een het middels herhaalde doodsbewegingen, afstervingen, verzwijgingen, volgehouden leugens en autodestructieve verheerlijkingen van een onbereikbare geliefde, de fictie van een ander. want elk zijn van het ik verhindert dat het kan gebeuren.

deze weg naar het het-moment, de verwording tot een onzijdige agens wordt ook ideologisch onderschreven vanuit de Neo-Kathedraalse dogmatiek als enig mogelijke sanering van de fallocentrische ‘traditie’ van de literatuur.
de literatuur kan enkel voortbestaan als permanente zelf-moord, transgressie van de ik-cultuur, de opengesperde en gespalkte vreetmuil van het zwarte beest van de consumptiemaatschappij.

de literatuur wordt als non-literatuur de eindoplossing voor uw consumptiestress. deze gedroomde oplossing, evenwel, begint als een walgelijk efficiënte nachtmerrie.

de invoer van ‘HET MOMENT’-programma is een genummerde serie teksten getiteld ‘moment‘ van 2015-2016 die nu door de methodes van het Gedicht van de Dag-programma wordt herwerkt.

Categorieën
gedicht van de dag het moment lyriek

het moment (75)

de stem is lucht verplaatst als door zwarte vogels, het oog betast het spinrag in hagen, rood omrandde wolkjes verglijden in gedaante naast gedaante, geniepig het kaduke land onttrekt zich aan de zon met een plots gesloten wolkendek. genadig is de herfst: her en der barmhartig rot grijpt bomen bij de strot en de zomer stuiptrekt in zijn zomp, sterft de gruweldood omdat hij eindelijk zichzelf herkent, een Belg in oktober.

slijmerig tentakels uit de vette aarde murwen zich in de holtes van het lyrieke hoofd dat splitst zoals de haren van een tienermeisje. het nihil van de treurnis druipt letters op het macadam die dadelijk tot vlek vervagen. een lijn wil nog wat zonnestralen zoeken, of scherven glas tenminste om zich tot bloedens toe een weg te banen naar het oker der maan.

maar ook de uil is heengegaan en het, de mummie in de tombe, de doeken zijn tot voorbij verzadiging doordrenkt en het sijpelt weg. zwart lubriek vocht op de witte tegelvloer, en het stinkt verschrikkelijk.

het graf een bed verder is leeg. niet eens een dode als publiek. de vurig oplichtende gliefen in het druipdonker op de muren vertellen het verhaal der niet-geliefden alsof herhaling na herhaling, omkering na verdraaiing niets tot iets vertalen kan. het zint op wraak, zoals een hond blijft blaffen die men heeft achtergelaten.

ooit en ambitieus als geen ander zal een wonderkind de frêle borst ontbloten, met daadkrachtige hand en trillende bovenlip dwars door de huid het hart uitrukken en uit de kloppende klomp zwermen dan de triljoenen kraaien uit, en die verslinden in oogwenken gans de aarde.

invoertekst (2016)


over ‘HET MOMENT

deze tekst is uitvoer van het programma ‘HET MOMENT‘.

‘HET MOMENT’ vervolgt ‘LAIS’, een dizain-programma met de Délie van Maurice Scève als voorname invoer, met haar prequel ‘HET’.
samen vormt het drieluik van programma’s een lyrische fictionaliseringscluster, een literair verwordingsproces met een dunne semi-autobiografische verhaallijn en uitgewerkt met virale tekstuele en grafische invoer. een proces dat zichzelf ook recursief gaat herprogrammeren. de auteur is hierbij louter katalysator van de zelfontbranding, asse bij het klare klontje suiker.

de auteursfunctie staat een systematische ver-het-ting van het ‘ik’, van het zelf toe als literaire functie binnen het schrijfproces: het ik wordt een het middels herhaalde doodsbewegingen, afstervingen, verzwijgingen, volgehouden leugens en autodestructieve verheerlijkingen van een onbereikbare geliefde, de fictie van een ander. want elk zijn van het ik verhindert dat het kan gebeuren.

deze weg naar het het-moment, de verwording tot een onzijdige agens wordt ook ideologisch onderschreven vanuit de Neo-Kathedraalse dogmatiek als enig mogelijke sanering van de fallocentrische ‘traditie’ van de literatuur.
de literatuur kan enkel voortbestaan als permanente zelf-moord, transgressie van de ik-cultuur, de opengesperde en gespalkte vreetmuil van het zwarte beest van de consumptiemaatschappij.

de literatuur wordt als non-literatuur de eindoplossing voor uw consumptiestress. deze gedroomde oplossing, evenwel, begint als een walgelijk efficiënte nachtmerrie.

de invoer van ‘HET MOMENT’-programma is een genummerde serie teksten getiteld ‘moment‘ van 2015-2016 die nu door de methodes van het Gedicht van de Dag-programma wordt herwerkt.

Categorieën
gedicht van de dag het moment lyriek

het moment (74)

het wordt bevraagd. een ijsschots zuidwaarts drijvende antwoordt het, alsof de antwoorden niet op elke muur te lezen staan. zolang de leeuw nog luizen heeft, het noorden kwijt is, of de kluts, smelt, rilt, vloms is of schots, zegt het scheef hetzelfde in steeds weer andere verkeerd begrepen woorden.

want hun oceanen bestaan louter uit woord met hoge getalwaardes erin, scherpe pieken zout en hun deinen is temperatuurschommeling in de verborgen achterkamers van hun geil waar ze hun verschrompelde demon verstoppen, een uit de kluiten gewassen koffieschimmel. er is wel nog de befaamde landelijke mist waaruit het prooien knipt, veroverde leegte bij de snerpende klank van abdijklokken die de nonen klepelen.

een jonge vrouw dient zich aan, aandoenlijk triest omdat haar stem slechts de echo’s kent en nog niet de eigen klank. maar ze komt met klem in het leven, de vita. ze schiet met één blauw oog vanop haar witte walvisboot harpoenen op het af. haar pogen teder mist en plonst en balen touw rollen zich af in de diepte van haar ogen waarin het de ware wederom herkent: rillend, naakt, smeltend, noordwaarts wegdrijvend naar het verzengende midden vanaf de andere pool.

het noemt haar C en ze gaat akkoord met de vermelding (haar paardenstaart knikt driftig, de zwarte krulhaartjes raken de dieprode schrammen in haar nek, de oogjes dartelen met glimmen en spichtige glans). ze wordt lichaam eerst, zegt het, de stem en de hand van Inana en dan oceaan. ze vraagt nog ‘sterf ik dan?’,  het zegt ‘een beetje maar’ en het schenk haar de treurzang der sirenen.

wederom wordt het bevraagd, of er heden nog ijsschots was met luizenleeuw en/of mist rondom. wat ’n mooie schouders heeft die therapeute, ziet het, maar nee deze wil het al te heftig slurpen, naar binnen zuigen als was het bladen van gestoofde witloofstronk.

o C, elk lichaam is wonde maar de sloop van uw slanke hals is een lijden dat krimpt als kroepoek op de tong!

Categorieën
gedicht van de dag het moment lyriek

het moment (73)