Categorieën
gedicht van de dag klachten lyriek

klachten 2 – prul

Herrijzenis dat is voor na het avondmaal. Kut
grasmaaier. Het gras moet eender kort,
de gezichten uitgevlakt, gezang

is van parkieten het exclusieve recht. Binnen
bonkt er dehydratie, de keel schort, de hand
trilt het tekort, de gedachte zin loopt vast
in de tot zin gedroomde gedachte.

Etterende letters. Ook gal heeft haar timbre.

Spugen om het uur, de emmer in. Zachte hapjes rode
porto, wodka met wat yoghurt in, wachten tot het tijd is
voor de tandeloze teef. Weef mij, weef

mij, hijgt zij en hij briest voldaan
in de stank van haar park. Weide. Het kort.
De huur gestort hoeft hij
geen dorst te lijden.

Van flessen soms met prul eraan
krijg je niks geen statiegeld terug.

invoertekst (2016)

over ‘klachten’

klachten_cover

In de jaren ’90 van vorige eeuw, een waarlijk schone tijd toen het smelten der kapen enkel nog maar bestond in de zottemansklap van ‘groene hysterici’, verbleef ik ruime tijd in Residentie Zilverden, een sociaal woonblok in het Leuvense.

Het was een zeer inspirerende omgeving. De vreemdste creaturen slopen er des avonds als grillige schaduwen langs de gangmuren. Boven mij woonde een zatte Hongaar die regelmatig uit zijn bed viel (“BOEM”, stilte, en dan wat taffelend geschuifel), naast mij een tandeloze dame die soms een dag lang met een bezemsteel op mijn muur aan’t bonken was, terwijl ik muisstil en doodbraaf zat te lezen.

Het supermarktje van de buurt, nu een propere Carrefour Express, was een groezelige ‘Nopri’ . Ik heb nog steeds spijt dat ik toen geen foto’s genomen heb van de klanten. Gelukkig schreef ik wel enkele gedichten over deze mensen, die om één of andere reden allemaal klachten hadden over de zaak…

Ik presenteer u graag deze reeks in de meer eigentiijdse bewerking (2016) die nu, bijna vier jaar later, van onnodige franjes ontdaan wordt

een niet gerelateerd prentje : Lisa wordt herschikt voor Dienst op Mars 2052, een pijnlijke nederlaag.