Categorieën
collage Délie finis mundi gedicht van de dag P'Tix ROTMUZIEK

BJG

T:IX IT:55

P’TiX
P’TiX BJG – ‘some drippings of the European purge’
gedicht

22 Mirdath Avenue 

volhardende, van liefde uit of weg 
van walg, het einde ingesteld als spil 
en kil de kracht benut van wat verstijft, 
ontfutselt het aan mij de keer die blijft. 

het wit? er drijven lelies op het rot. 
het zwart? het echte zweert uit het genot. 

rigoureus de polen af doen lopen 
vrank de emmer laten overlopen 
vrij zich uit de welstand laten bannen 
driest de driften duchtig doen vermannen. 
 
alleen destructie maakt destructie blij. 

voor finis mundi

FINIS MUNDI produceert een aantal lyrische teksten die een fictief narratief kader gemeen hebben. FINIS MUNDI vraagt derhalve van de lezer enig inlevingsvermogen:

stel dat de doemdenkers het aan het rechte eind hebben, en dat je je in de situatie bevindt dat je het ziet gebeuren. OMG. het is écht zover. de Apocalyps, het Einde der Tijden is aangebroken. jeuh.

stel nu dat X een dichter is die zich in die situatie bevindt.

FINIS MUNDI presenteert, in twee delen, wat X, die hypothetische dichter, zou geschreven kunnen hebben.

i tjing hexagram

de HARUSMUZE is een eigentijds interactief orakel, het Beginsel van een NKdeE generatief schrijfprogramma gebaseerd op het Boek der Veranderingen, de I Tjing.

collage
#tlestenifs BJG

#tlestenifs is een pop-up collageprogramma met vier weken lang invoer van de krant Het Laatste Nieuws. het programma stopt vanzelf.

NKdeE Tarot
Scève
Délie 183
CLXXXIII
Pourquoy reçoy je en moy mille argumentz
Dont ma pensée est ja si entestée?
Veu qu’ilz me font mille noveaux tourmentz
Desquelz mon ame en vain est mal traictée,
Ma face aussi de larmes tempestêe
Tresvainement me monstre estre a mort tainct.
Las ce sainct feu, qui tant au vif m’attainct,
Parqui Amour si fainctement nous rit,
Ne par rigueur, ne par mercy s’estainct:
Celle l’enflamme, & ceste le nourrit.
noten

>[MACFARLANE 1966, p.424-425]

synopsis: de virtuele triomf op het einde van D.182 heeft blijkbaar de test met de realiteit niet doorstaan: het vuur van de begeerte (“ce sainct feu“: heel het dizain is opgebouwd rond de rijmende ongerijmdheden ‘sainct‘ en ‘fainct‘) blijft onverminderd (en onbeantwoord) branden. de tot Gratiën en redelijkheid verzwakte Medusa-demonen tonen zich weer in hun ware, onverzwakte en uiterst destructieve aard en de Minnaar weet zich ’ter dood gemerkt’ (estre a mort tainct).
maar hij vervalt niet in emotionele chantage want noch het vasthouden aan de plicht, noch de genade van de Beminde kan het vuur in hem blussen.

in het verhaal – als je zulk een narratief kader voor de lezing bevorderlijk vindt, kan je dit dizain ook (bijvoorbeeld) lezen als een beschrijving van het moment na dat Scève aan Pernette het vorige dizain heeft bezorgd: duizend twijfels overvallen hem dan meteen, hij ziet zelf geen oplossing en kan enkel afwachten wat het antwoord zal zijn. zelf vind ik al te gedetailleerde biografische referenties storend bij teksten die echt uitnodigen om meditatief een beleving ‘in het moment’ te delen. of het nu ‘echt gebeurd’ is of niet en hoe en wat en wie allemaal, dat maakt eigenlijk niets uit voor de werking van deze teksten: de opgeroepen momenten zijn herkenbaar en worden in hun herkenbaarheid geduid en met zichtbaar genot gedissecteerd.

v.1 argumentz – ‘ideeën, kwesties, beslommeringen’

v.2 entestée – Littré: ‘incommodée par des vapeurs qui montent à la tête’ – wordt gebruikt i.v.m. giftige walmen en vandaar metaforisch net trots.

v.3-6: de gedachtegang is hier ‘al die kwesties zijn mij evenveel bijkomende kwellingen waarmee mijn ziel al zo wordt gepijnigd dat mijn gezicht, in stormvlagen betraand, reeds ter dood gemerkt is.’.

v.8 Parqui – = parquoy: ‘omwille waarvan’

fv.8 fainctement – herinnert aan de Meduzen uit D.182 en D.149

omzetting

Waarom ontvang ik in mij duizend beslommeringen
waamee mijn gedachten reeds geïnfesteerd (doorwalmd) zijn?
Daar (aangezien) dat [voor] mij duizend nieuwe kwellingen zijn
waarmee mijn ziel vergeefs wordt mishandeld,
[toont mij] mijn gezicht ook met tranen bestormd (de storm aangedaan)
heel erg vergeefs [mij toont] ter dood te zijn gemerkt.
helaas [kan] dat heilige vuur, dat mij zo naar het levendige (au vif: het vitale, het kwieke) aantrekt
waardoor de Liefde ons zo zwakjes toelacht
niet door gestrengheid, niet door genade worden gedoofd:
het ene [le merci] doet het oplaaien, het andere [la rigeur] voedt het.

ROTMUZIEK

steunabonnement (gift) :
IBAN BE22 7340 2968 5847 BIC KREDBEBB

VOLG dirkvekemans.be
Vul je mailadres hieronder in en je krijgt elke dag het werk zo in je mailbox, gratis. jouw mailadres wordt verder niet gedeeld, gebruikt of anderszins bekend gemaakt.

Geef een reactie

%d bloggers liken dit:
This website uses the awesome plugin.