Categorieën
lyriek

droom

Ik droom van stof een droom
en alle ogen tranen toe meteen.

Barsten breken in de oorgang.
Bloed streept uit de mond.
Hele delen hoofd verwelken,
armen vallen van schouders.

Vleugels scheuren hemels open
want de vingers willen zweven.
Haast raast door de angsten
en het zingen rafelt uit.

Wormen bijten brede gaten
in het dichte wurmen  rond
het wereldgat. Zwart de aarde
davert want haar kom is vol.

De maan slaat los,
zij wil gaan dolen.
De zon slaat door,
de aarde brandt.

Alle ogen tranen toe meteen:
van stof stond ik te dromen.

invoer (2017) – voor ‘finis mundi’

mogelijks weldra beschikbaar…

VOLG dirkvekemans.be
Vul je mailadres hieronder in en je krijgt alle nieuwe berichten zo in je mailbox.

This website uses the awesome plugin.