Categorieën
lyriek

het haakt

Tulpen te tuimelen op de verte staan, zo wou het
haar nog raken bij het zwermen van verhevigde duiven
waarop de zon sprenkelt zijn vette vingers lentelicht.
De drijfluchten donkeren. Gedrum is er, en droefte.

Plenst het bloesem op het witte blad, die weg
wordt een pad wég van zijn bloedbevlekte hand.
Moedwillig het rukt de maan en de man en de letters
van het bordkarton en prikt ze bij het rode stralen
op het schuimvlokken van de kolkzee, de steile
ópzang die de zon er in had aangestoken.

Men turft het een boek, maar het ziet slechts
het onontkoombare zinsweigeren hem toegapen,
het sterfgat met zijn rafelranden zuigen en suizen
met hoge stilte die naar volle leegte wil. Lichamen
nekken vergeefs naar kale overkanten. Straks
barst ook nog het vel op de ranzige kou.

Het duwt zich haar luwte in, langs
haar lippen die het huilend openvouwt.

invoer (2017) – voor ‘finis mundi’

Koop een RADIO KLEBNIKOV CD!

Steun de Vrije Lyriek! KOOP meer BROL!

De Neue Kathedrale des erotischen Elends verspreidt sinds 2004 het virus van de Vrije Lyriek. Koop ‘BROL’ ( = stoffelijke restanten van creativiteit) en steun o.m. deze blog, Platform PLEE en RADIO KLEBNIKOV.!

BROLSHOP