Categorieën
finis mundi gedicht van de dag lyriek

oneinde

Het is niet iedereen maar iedereen is het.

Het oneinde komt.
Het is niet iedereen maar iedereen is het.

De lippen bibberen, het speeksel
belt de warmte, stort bloedgeile
waterklank op het oog
van de duivel.

Er wordt stroomafwaarts afgetakt.
Meedogenloos het groen
gulpt uit de twijgenzee.
Galathea ontbloot Galathea.
Galathea lonkt en slokt
volmondig.

Jack glundert. Polymere rotsen en kinderlijkjes
drijven op de zee van het ons. Ick kijkt en eikt
de stronk. De bende joelt.

Dragon, oppert iemand, om de avond te merken.
Samen zijn we samen, samen zijn we sterk.
Het werkt.

Niet. De armen verarmen, de rijken reiken te ver.
Lafaards nemen zwijgend de benen.

Vergeet het niet zoals het dit vergat.
Wij hadden de gave en de kennis en het ranzige geloof.
Wij brachten het water, hout brachten wij.
Wij kwamen niet samen en samen brachten wij
het ter wereld.

“Kijk mama, zonder benen!”.

invoer (2018) – voor ‘finis mundi’

Koop een RADIO KLEBNIKOV CD!