Categorieën
finis mundi gedicht van de dag lyriek

schoon schip

“Jullie waren hier eerder al. Ik
zag jullie namen verdwijnen.”

ZIJ

Met de roos gevorkt in haar schoot, waardoor
in weelde de kringen van de leegte aanvangen
lang voordat er liefde wolkt en haat; waarmee zij
ruimte splijt en rekt de tijd zodat een hand ons

de hand reikt, waarmee wij onze vingers
zich ertoe kunnen bewegen ons de ogen
en de lippen te sluiten, ons tot kalmte te
manen, ons de klederen van angst en nijd
te laten ontvallen en naakt in de zon
het zijn te verwerpen.

ZIJ HET

“Jullie waren hier eerder al. Ik
zag jullie namen verdwijnen.”

De hazewinden die het licht najagen in het licht
waarin de winden waaien die enkel
de wanhopigen zien, zij
bliezen het in de sofers die het zuchtend leeg
en naast de letters spelden:

“Jullie doen ons dit in duizendvouden aan,
er komt geen eind aan dit vergaan.”

SCHIP

Het schip reflecteert de wateren.
De zee bevaart de zeppelin.
De bubbel vat vuur en spat.

invoer (2018) – voor ‘finis mundi’

Koop een RADIO KLEBNIKOV CD!