Extra-legale voordelenIk lees je de boeken dag na dag,herstel onder het stof de rollen,restaureer minutieus mijn matière,verwant met de laagheid van dit land.Ik wikkel mij methodisch af,doe laag na laag mijn breinuit de doeken, breek mij aftot ik verstaanbaarheid kan stelen.Dagelijks stel ik mij aldus ambachtelijkten toon, tel ik de zinnen, zet zeop de band […]
Claritas, architectonisch vraag ikBouw mij een cirkel bouwheerin de stad, wijs mij van ginderhet punt op dit blad dat bepaalt.Geef mij een gevel glanzendvan eenduidigheid, teken datals dat (benoem mij slechts terzijdede stem die het zijnde omvat).Vertrek niet van taal of stopniet bij denken, leef mij een huisdat in kamers het leven bevat.Ik dicht mij […]
RateldwangMetavondrood over het waas van haar woordenspreek ik niet maar staar naaruitgevlakte verre bomen en kijk:over het vel van de parkputtrekt met dikke vingers de windeen streep van kilte.Met verdagend licht dat is gewetenzijn ik noch put noch bomen erg reëelzodat ik nog myopisch vaag zou kunnen wagenvan oevers die geen oevers zijn maar randengekarteld […]
De dichter des zomersKleur is hem in de kleren gekropen dit hoogseizoendat dons op zijn hersens doeten met bellen zijn oren tuiten van torens.Bloemen staan op zijn hemd gewaaiddat longen bevat met een vuurzee van aardademen in zijn kop ziet hij ogen driftig zeggendat hij straten ziet van kort beborste jurken.De zomer is hem kleurig […]
Eens was ik en nuEens was ik en nu door droogteverdorven en met stilte giftigbewaterd, verlaten en nu zie mij toenasse mijn land schor mijn tongvol stenen, dacht ik : egels verliezen plat hun wapens dichters gelukkig hun brede banden.Nu ben ik het eens / niet meer eenshoor eens het roepen aarzelendestart van de pletwals […]
Uit de maatHet is me wat vandaag, jij ongeletterd ding!Er staan drie planten zonder bloemIn licht en dieper donker groen te variërenOp een melodie van Monk, maarWaarvan ik hou kan ik niet horen.Het klotst en klettert hoogst onletterkundigMet wat ik dronk en met de zeeEn met de zon die rond jouw hartje tolt:Dadoem dadoem dadoem […]
De dichterHet is vermakelijk hoe hij kinds in God geloofd,Als je hem een stijl en stevig rijm belooft. 14-7-92 dv 14-7-92
Het doek is blank nu de werkelijkheidMet rust gelaten is, haar val en nachtWeggelicht uit hun stoelen die in duisterheidVerlaten de zaakvoerder telbaar acht. Tastbaar was haar keuze weerom enkelIn mijn natte handen, hoorbaar in mijn spel,Haar drama slechts voor mij verborgenIn de eerste maten van de voorstelling morgen. Mij beangstigt hoe zij telkens schielijk […]
Zeer stonige liefdeHet punt dat ik bij kaarslichtachter je gedachten lees,is de lijn waarin jij je lustig ligt te spiegelen.De stippels laten eindelooszwarte gaten van glaswaardoor de hondsnurkt in het duister. 2-92
Lekker westersHet regent gestaag.De hond slaapt aan mijn voeten.Ik lees dit gedicht. 14-7-92 (geantedateerd op 1/7/1992 om de volgorde v.h. boekje te bewaren)