Fantasie RespiratoireAdemt.Ademt in dit land de lucht.Ademt in, ademt uit.Ademt in dit laatste land de wegwerplucht.Ademt uit dit wegwerpland de zakjeslucht.Ademt uit en uit tot het dichtklapt, toe stuikt.Ademt uit alle luchten trekt de lucht met machten trekt wit weg met de luchten de gedachte luchtuit, uit de huls,uit het wegwerphuis,dat schrompelt,slinkt.Ademuit.Geen dokter vlug:ademt in […]
SfinksCrisis en gebrek aan buitenlandse valutanoopten haar tot dit: “Is verdeeld in 1×7, 7 delen. Slaapt en wil niet liever dan nog langer dromen van 1 x oneindig zichzelf in de totaliteit van zijn 1×7, 7 delen. Eén x droomt het dit & sterft.” 19-8-92 dv 19-08-1992 Commentaar van ASTRA op haar eigen beeld: “De […]
OchtendZie: witte wolken.Sta op en melk de woorden.Zon: blauwe hemel. 19-8-92 dv 19-08-1992 Commentaar van ASTRA op haar eigen beeld: “Het wit wordt naar een smalle, lichtende overgang getrokken; daar krijgt het actieve ‘melk’ een voelbare spanning. Het blauw opent die verdichting opnieuw. Eén vormrelatie draagt zo de beweging van waarnemen naar handelen naar helderheid. […]
2 NEOLOGISMEN v.h. EINDE v.h. MILLENNIUM2. ‘veroesteren’De huid die rond het tere spant,verhardt en kalkt in lagen aan.Onder maskers op maskerende maskerswordt het gezicht een week en rozig vlakwaarvan in dichtvallende tunnelsde zintuigen doven.Het lichaam parelt uit,pureert zich het been uit het lijf.Het slappe geslacht wordt opgeslurpt.Het hing in golven in de lucht,bedenkt dit laatste […]
2 NEOLOGISMEN v.h. EINDE v.h. MILLENNIUM1. ‘seculantie’Kruipen in de droge bedding.Hagedissenzwart en groen van distels.Rood stof waait stekend rond,schuurstenen rijten oude wonden,flarden bloei, blauw met aasschreeuw:gieren kelen het laatst herinnerd woord.Omkijken naar wat vooruit was:hogere oorsprong.Staren, achteruit: bestemming, lager.Boven, boven de gespannen waterlijn, de zon: einde,witte stilte in de droge bedding.Dieper kruipen. 13/14-8-92 dv 14-08-1992 […]
MaanliedIEr is geen denken aan.Geen denken is er aande maan te zien.Plat, in blondeschijn, naakten vuil, bekraterdstaat daar niette benaderen ditnietszeggendhemellichaam.Zo danst zijlevenslangdoor natte ogen.Geen denken aande maan te zien;Laat staan ( en staatdaar niet) de maan.IIEr zijn geen woorden voor.Geen woorden zijn er omde maan te krijgen.Ga naar stilte,zoek haar klaar,sta en prevel,praat in […]
Winter De maan sneeuwt stilte.Zwijgend schept de man ’s morgenszijn naam voor de zon. 6-8-92 dv 06-08-1992
AlpHij staat van steen in mij en ’s nachtsstoot hij dieper door vlees en merg.Zijn wezen marmert mij de ogen.In mijn half vergane wijsheidstandstottert hij de kiezel van mijn brekendoor de droge keel, de tong verhardt,verleert het lezen van je lip, watis er, vraag je, zie je niet hoe hij perst.Nu nog schrijf ik met […]
Praten is zijnPraten is zijn woord aan tijd verhangen.Toegesproken stopt de sneltrein niet. Menbespreekt waar je was.Schrijvend hang je traag te snakkennaar de ademhalte van de leugen. Je leest mijn naam zoals hij was verkeerd.Ik ben al dichtend verdwenen in het netvan sporen. De uren hangen uit, het zijnde mijne niet, maar iets van mijkomt […]
The moon sees nothing of this (S. Plath)Beperkt tot het park in de stad staat de maanen spiegelt zich een schijnbaar honds bestaanin de vijver verwaterd, verwijfddoor wandelaars, als vrouw ingelijfdin haar spraak van zon en zij moet zwijgen.Kaal en wild rees de maan in jouw nacht,een vrouw met een lijf dat sprak zoals jij,naakt […]