Categorieën
lyriek

rafel

In schroeizon, gevangen in licht
ziet het de man. Winddoorschoten
lijf met kracht in de ooggaten,
koud gebrek tussen de schouders,
de huid vol zwerende gaten.

Geen ander was valser
en beter gemaskerd
in de echt dan de man.
Geen ander sneller bedrogen.

“Hij was een rafel van haar kleed
op het leliënveld waar zij liep”,
roept het, en het benijdt hem
kleed en dood te mogen zijn.

Moment na moment telt het
de eeuw bij de eeuwen,
de wereld bij de werelden
het licht bij het licht.

Genot vult de honger,
genot vult de slaap,
genot vult het wachten,
op de zwartzachte nacht.

Na zo’n vijfhonderd scheppingen
fluistert het zacht in haar oor:
“zo krijg je me nooit”.

invoer (2018) – voor ‘finis mundi’

Koop een RADIO KLEBNIKOV CD!

Steun de Vrije Lyriek! KOOP meer BROL!

De Neue Kathedrale des erotischen Elends verspreidt sinds 2004 het virus van de Vrije Lyriek. Koop ‘BROL’ ( = stoffelijke restanten van creativiteit) en steun o.m. deze blog, Platform PLEE en RADIO KLEBNIKOV.!

BROLSHOP