Categorieën
lyriek

over veranderen

op een dag duurde het niet zo lang meer als anders dat ik dromende ik was zoals u mij kent, lieve glijzieke beschubde, en vervolgens dat ik een mini-slang was die in huidplooien als in verse lakens glijdende was, de wasmiddelgeurtjes van het linnen in mij opnemend.

maar: ‘dit kan niet’, dacht ik dan,  of: ‘slangen, ruiken die wel?’. gif nam ik er niet op.

daar werd ik wakker dan en ik besefte dat ik het was, nog steeds. toch blijft de vraag overeind of het nu het was dat droomde dat het slang was, of dat Slang woordenloos droomt dat zij het is.

de wasmiddeltjesgeuren blijven. laat ons die benoemen als ‘het veranderen van de dingen’. hier is een hand, hou ze bij je mond en blaas zachtjes zodat de palmhaartjes bewegen.

invoer (2017)

HET
is de prequel op LAIS, de
Geschiedenis van een Verwording