Categorieën
101Aanroepingen asemic reading asemisch gedicht van de dag lyriek

avondlijk

Veronachtzaam mij, ik heb mijzelf
te ijl om jou ontsponnen, ben
als herfstlicht, nu jouw haartooi schittert,
louter vanzelfsprekendheid, lucht
die in jouw adem adem streelt.

Lig roerloos dan, vergeet mij slapende
nu ik jouw slapende het aarzelen vergeef.
Laat mij schoonheids onaantastbaarheden
als een laken om jouw schouders slaan,
laat niets van mij nog in jouw dromen heel.

Ontwaak dan straks totaal vervreemd
van mij, opdat ik al het eeuwige ten spijt
mij tijdelijk steeds weer en dichter bij jou
telkens, in jouw puurste onbedachtzaamheid,
jouw achteloos gebaar hervinden kan.

inputtekst (2017)

dv 2019 – AR van ‘avondlijk’

Geef een reactie