Categorieën
lyriek

apocalyptisch

Ik zal het lege gele
bootje zijn dat dobbert,
dobbert, dobbert,
dobbert in de leegte.

De dode oevers zal ik
dood en droevig  laten,
de weidse verte weids en ver,
maar geen grashalm blijft nog over,
en geen zon of maan of ster.

Ik zal het gele lege
bootje zijn dat dobbert,
dobbert, dobbert,
dobbert in de leegte.

Ik mag jouw zweet als regen
willen vangen in het bootje,
ik mag jouw lippen als twee bogen
in de wolken willen plakken,
maar geen wolk zal ik daar zien.

Ik mag zuchten, ik zal zinken,
zinken zal ik uit de leegte
en dan zal ook de leegte
niet meer bestaan.

invoer (2017), voor ‘101 Eigentijdse Aanroepingen van de Muze’

Koop een RADIO KLEBNIKOV CD!

Steun de Vrije Lyriek! KOOP meer BROL!

De Neue Kathedrale des erotischen Elends verspreidt sinds 2004 het virus van de Vrije Lyriek. Koop ‘BROL’ ( = stoffelijke restanten van creativiteit) en steun o.m. deze blog, Platform PLEE en RADIO KLEBNIKOV.!

BROLSHOP