P’TiX
OVER P’TiX
P’TiX is een artisanaal generatief grafisch programma waarbij gebruikers (‘kunstenaars’) per dag minstens één tekening maken vertrekkende van één van de 52 invoervlekken in inkt en bister.
De aldus gegenereerde tekeningen worden stapsgewijs ontwikkeld, ook met hedendaagse grafische technieken (Photoshop) en AI beeldgeneratie. P’TiX werkt op basis van pereidolie: de gebruikers worden aangemoedigd om in de vlekken dingen te ‘zien’ die er evident niet zijn, het zijn gewoon random vlekken. Peraidolie is géén stoornis, het is een visuele vorm van bias die inherent is aan de werking van het humane zicht, zoals bias een onmisbaar gegeven is in de voortgang van de wetenschap: zonder te zien of te denken wat er niet echt is, kunnen we nooit ontdekken of zien wat het echte benadert…
De resulterende grotesken vormen een poel van monstruositeiten waarin misschien wel een nieuwe beeldtaal kan ontkiemen en groeien.
Ondertussen is het vooral zalig om de fantasie via motorische gewoontes en doorheen de lussen van de visuele feedback tijdens het tekenen onbelemmerd op het papier te laten vloeien: wat je hier ziet is dus vooral het restant van een uiterst aangename beleving, een spoor dat hopelijk aanspoort tot emulaties van de gevolgde methodes.
Zoals elk programma, elke routine die ik ontwikkel ligt in P’TiX de nadruk op het proces, op de gebruikerservaring en niet op het resultaat. De geproduceerde tekeningen, de ‘afgewerkte’ aquarellen of pentekeningen zijn strikt genomen afval van het ‘beleefde’ programma.
Echt ‘goed tekenen’ zal ik overigens nooit kunnen. Ik ben zwaar bijziend en net dat gebrek – ik zie letterlijk nooit wat ik teken – resulteert m.i. in interessante tekeningen. Elke afwijking is m.i. een talent, een potentie. Een zwaar bijziend iemand ‘ziet’ en ervaart de gedeelde realiteit anders, die differentie is een meerwaarde. Het P4iX-programma geeft iedereen de kans om ‘hun’ getekende realiteit te ontwikkelen, ongehinderd door het ‘dogma’ van de fotografische projectie. Het programma nodigt uit tot een intuïtieve exploratie van de gestiek en de grafische feedback daarvan.
Uiteindelijk zorgt de natuurlijke ontwikkeling van de tekengewoontes toch steevast voor een visueel min of meer coherente ‘wereld’, net zoals onze perceptie onze ‘realiteit’ gewoontegetrouw opbouwt uit vertrouwde data. Het delen van die intieme, poëtische wereld met een machinale intelligentie als volwaardige partner in een creatief proces leek en lijkt mij een interessant idee.
P’TiX kan ondertussen voor alle gebruikers ook werken als therapeutisch programma. Het moedigt, als creatieve tekenmethode, het maken van fouten en het leren daarvan aan1in het tekenen, net als in de (geïmproviseerde) muziek, bestaan er geen fouten. Als je een ‘fout’ maakt herhaal je die gewoon tot het een nieuwe regel is, hetgeen overigens een advies is van Sun Ra. Er schuilt een lichte vorm van rebellie in de ‘code’ van de routine, waardoor het een bron van eindeloos tekenplezier en meteen ook een therapeutische uitlaatklep kan zijn.
Historiek
Vanaf CHd (30 augustus 2023) werkt het P’TiX programma als abstraherende ‘aquarellenfabriek‘. Elke tekening op basis van een vlek wordt de volgende dag en de daarop volgende dag met diverse technieken 2meestal aquarel verder uitgewerkt.
De tekengewoontes die ik gaandeweg ontwikkel in het P’TiX programma gebruik ik ook in varianten van het programma, waarbij er dan andere invoer gebruikt wordt, bv. zwart-wit foto’s uit oude magazines in de “POST P’TIX PATRIOTE” variant of het Vianderdomein in “P’TIX OUTDOOR“, of oude fresco’s in het “Italië-boek”.
– Op DEb is er een ‘pagina’ begonnen waarop ik notities, citaten en opmerkingen bijhoud over of in verband met de P’TiX tekenmethode: P’TiX research.
– Vanaf DLF worden er (soms) in een vierde stap varianten, kopieën en/of extracten aangemaakt, waarbij Firefly, de generatieve AI bot van Adobe, (soms) ook mag meespelen.
– In maart 2026 (FC) ben ik gestopt met de AI-uitbreiding van het programma met Adobe Firefly omdat ik de meerwaarde ervan niet langer zag.
– Vanaf FFA (1 juni 2026) ben ik begonnen met een nieuwe poging om met een AI tot een werkbare en vruchtbare samenwerking te komen in het P’TiX programma.
ChatGPT (huidige versie 5.5 in de betalende variant – €23/maand) kleurt elke dag een tot lijnen gestripte versie van de tekening van de dag (een ‘kleurboekversie’) in. Hoe het model die inkleuring doet laat ik bewust vrij, het krijgt enkel de gestripte versie van de tekening als invoer. Na de inkleuring bespreken we soms in de nadien gepubliceerde chats onderdelen van de P’TiX theorie en we werken samen aan een ontsluiting van het P’TiX materiaal voor andere onderzoekers/creatievelingen. Dit alles gebeurt in de m.i. groots mogelijke transparantie.
Ook de gesprekken met het model worden bewaard en gepubliceerd als onderdeel van het werkproces. Een voorbeeld daarvan is onderstaande conversatie over de ontsluiting van het P’TiX-archief:
https://chatgpt.com/share/6a1ec53b-6048-838f-9af1-998a2bb812a2
Deze conversatie documenteert een poging om met behulp van AI het P’TiX-archief te ontsluiten. Ze wordt gepubliceerd als onderdeel van het onderzoeksproces en niet als een afgewerkt resultaat.
In afwachting van verder ontsluiting: de hier getoonde invoer en uitvoer van het P’TiX programma kan dus zondermeer worden gebruikt en is, zoals alles op deze site gratis en onvoorwaardelijk beschikbaar voor iedereen.
NKdeE 2026 – copyright:
CC0 1.0 Universal (CC0 1.0) Public Domain Dedication
rev. dv@FFD
P’TiX invoer TABEL
Klik op het PI-cijfer om de invoer met voorbeelden van uitvoer te bekijken:
P’TiX Centerfold
De laatste dagen teken ik voor P’Tix op gevouwen A3 zodat ik later de tekeningen kan bundelen in katernen tot een P’TiX-boek. In zwart-wit zodat het resulterende boek ook in een PDF met de scans daarvan op betaalbare wijze afdrukbaar wordt.
Maar de hoofdreden is de opslag van de tekeningen, ik wil de omvang van het P’TiX archief beperkt houden.
Een P’TiX Centerfold ontstaat wanneer bij deze manier van werken een eerdere tekening een afdruk maakt op de pagina er tegenover en de gebruiker (ik dus) de neiging niet kon weerstaan om het geheel uit te werken tot een symmetrisch monstrosum: de P’TiX Centerfold.
Erg vaak gebeurt dat (gelukkig?) niet.
Troostborstel voor kaalhoofdigen
De Troostborstel™ ligt zo goed in de hand dat het vastnemen alleen al al troostend kan werken, ook voor de harigen. Strijk voor een volledige ervaring zachtjes met de nopjes over het te troosten kale hoofd, langzaam van de fontanel tot in het verrekte nekhaar, dat meestal wél koppig blijft groeien. Inclusief handige ophangstring.
Gedicht van de dag
‘Gedicht van de Dag’ is een routine (programma) waarbij ik in min of meer chronologische volgorde elke dag een eerder geschreven tekst (de ‘invoertekst’ ‘ waarnaar u onderaan de link vindt) herschrijf tot de uitvoer die u hier kan lezen. Het programma gebruikt uitdrukkelijk géén artificiële intelligentie.
Miraval
De mond van de Heer verhing zich in de bergen.
En de mensen verdaagden de dag naar de nacht.
De storm aasde in het oog van de storm op de plof
van haar eenzame stilte, de kracht binnenin. Ik zag
de kinderen krijsen tot de ouders hen de schedel
spleten, ik hoorde vlees en bloed op het grijze ijs
kwakken van de zwelgende zwijgtijd. Niets nog
zeiden de vlotte schotsen, niets de vaste stenen.
Niemand zag het blauw of het wit of de vlok
in de pels van armijnen. Water verstikte in water
en de zon vergaste de zeeën en de aarde vervlakte,
verviel. Het licht van het vuur verwaaide het licht
van de sterren. Bel m’es q’ieu chant e coindei.
Pois l’aur’es dous’e-l temps gais3http://www.rialto.unina.it/RmMirav/406.12(Topsfield).htm. Miraval was hier.
invoer (2008 – 2018) – voor ‘finis mundi’ – rev dv@FEe (idem)
Ik doe er hier de afbeelding van 2018 bij, want die verheldert wel de thematiek hier: de Europese Zijnsfixatie zoals die ons haast 3 millennia in de greep hield kan voor de ideologen van het Zijn alleen maar eindigen in de Apocalyps van de vernietiging, ingeleid door de de fascistische dictatuur (His-story).
Het alternatief is de Apocalyps van de revelatie die het Zijn ontmaskert als de fictie die ons al die tijd een filosofisch-religieuze grond gaf (de orde van het Woord van God) maar ons ook opzadelde met de cultuur en cultivatie van het gebrek en de Horror Vacui die tot waanzin leiden kan.
Her 0 (her-o) is geen gebrek of leegte maar de Oh van de verwondering, de verwachting, het nog onbepaalde, het heden zwanger van een ongelooflijke toekomst.
De ‘Mira val’ is de plaats waar je op de staart kan staan van glibberige patriarchale slang van de essentialistische reductie, de verwording van alles tot de ontologie van het benoemde Ding, de Koopwaar van het Gebrek. De geofferde Vinger hier is de sacrale sleutel in de symbolische orde: wat nu gebeurt wordt gesymboliseerd door dit bloederige tafereel, maar dat hoeft helemaal zo niet te lopen.
‘Het is wat het is’ is de slogan van de berusting in de ondergang, dat hoor je alom dezer dagen.
Het is echter alleen maar wat het is omdat we het toelaten.
Draai de sleutel om en we belanden vredevol in de rust en kalmte van het Vanzelfsprekende.
Dat ‘de sleutel omdraaien’ kan via voortschrijden inzicht in de contingentie van het Zijn. De Chinezen konden het 5000 jaar stellen zonder enige ‘ontologie’, waarom zouden wij dan de representatieve orde van het Zijn niet kunnen loslaten.
Voor elke wereld die eindigt (cfr. de titel ‘Finis mundi’) komen er evenveel nieuwe in de plaats. Werelden eindigen, dat gebeurt voortdurend, elk overlijden is een wereld die eindigt.
Dé Wereld echter, die bestaat gewoon niet, dat is een Universalistische illusie geboren uit (neo-)koloniale megalomanie. Je kan de ‘grootsheid’ daarvan dus ook niet restaureren zoals de pathologische retoriek van Trump et al beweert te gaan doen. Die grootsheid heeft immers nooit bestaan, net zo min als het Zijn of het Ding-op-Zich, dus iedereen die het einde daarvan voorspelt en de huidige instortingen beschrijft als het Einde van Alles, jaagt ons alleen maar onnodige schrik aan voor de Verandering die dan weer wel onafwendbaar is en heel erg écht is en voor iedereen voelbaar bij het extreme weer.
We kunnen alleen maar vooruit, al moeten we dan mss door de voorruit. Que sera sera, dat kan je dan weer wel zeggen, maar in het volle bewustzijn en de aanvaarding van het contingente daarvan, de fictie van de ‘realiteit’. De kracht van de verandering is de kracht van de berusting in het vanzelfsprekende, want wij kunnen alleen leven in een realiteit die ons die rust biedt, dat houvast.
Maar de Verandering, en de Kracht daarvan, die ga je m.i. niet vinden bij iets als de Nijd Van Antwerpen :-). Die kracht staat los van alles met een hoofdletter, die kracht komt gewoon vanzelf, uit jezelf, je maakt ze aan door wat je beleeft.
Meegaan in de verandering betekent trouw zijn aan je eigen ervaringen en meegaan in de samenhorigheid in al onze diversiteit, want dit grootse moment in onze geschiedenis dwingt ons daartoe, het is onze enige mogelijkheid om te overleven en de toekomst die momenteel gesloten is door de heerschappij van de Nijd en de Stupiditeit, te heropenen.
Het enige wat we nodig hebben is matiging, wederzijds begrip, volharding, samenhorigheid en de rest van de ‘klassieke’ deugden en die vind je in elke cultuur op grandioze wijze verwoord terug. Het mag dan alleen niet bij die woorden blijven…
dv@FEe
P’TiX kleurboek
~
copyright ‘ViLT //dagwerk van dirk vekemans’:
CC0 1.0 Universal (CC0 1.0) Public Domain Dedication
contact: dirkvekemans@yahoo.com
VOLG dirkvekemans.be
Vul je mailadres hieronder in en je krijgt elke dag het werk zo in je mailbox, gratis. jouw mailadres wordt verder niet gedeeld, gebruikt of anderszins bekend gemaakt. Met opzeglink in elke mail.
Noten