Categorieën
Grafiek Harusmuze

Harusmuze #382

22B34

382 – als het je ergert, zet dan eerst jouw het af

hexagram 31  (xián)“Verenigen”

de HARUSMUZE is een eigentijds orakel, een NKdeE schrijfprogramma gebaseerd op het Boek der Veranderingen, de I Tjing. het programma heeft 520 (?) orakelspreuken als uitvoer, maar die zijn zelf nog aan verandering onderhevig.

input

https://dirkvekemans.be/2018/08/22/harusmuze-66/

commentaar

onze ergernis lijkt soms onoplosbaar door in te grijpen in de omgeving die de ergernis veroorzaakt. de verwijderde ‘oorzaak’ wordt dan ogenblikkelijk ingevuld door een variant op wat je verwijderde. je blijft je maar ergeren, je vindt geen rust. hoe kan dat?

wel, om te beginnen: als wet het zo zeggen ‘het ergert mij dat..’ of ‘het stoort mij dat…’, geven we al wat aan waar we de oplossing kunnen zoeken.

‘het’ dat jou stoort bestaat (ook voor ontologisch behepten) niet. ‘het’ is hier immers enkel een functionele semantische leegte, een anonieme gebreksaanduiding die het aangeduide vat in een functionele reeks. ons taalgebruik wemelt het (sic) van die functionele lege plekken.

in het Frans, om maar iets te zeggen, is ‘het’ meestal niet het maar ‘il’*: als het regent is het daar een ‘il’ qui pleut. ‘het’ is een lege betekenaar, de betekenaar van het lege, een auto-recursief niets dat misschien wel de basis is van alle ‘betekenis’. Freud heeft het over ‘das Ding’, Oury verbindt dat Freudse Ding uitdrukkelijk met de taoïstische leegte via een neologisme dat Klee’s Gestaltung wil vertalen door te spreken van ‘l ‘enforme’. maar dat is voor later.

elkwegs: als het irritant is, heb je daar niet veel aan, want wat het ook is, het gebeurt, en het irriteert.

het irritante neemt ook plaats waar het zich kan nestelen, waar het bij uitstek irritant kan zijn, dus pal in de blokkade in je hoofd, daar net waar je niet omheen kan, dus net die plek die je heel de tijd met je bewuste gedachten probeert te ontkennen. je slaagt er niet in om je gedachten af te ronden en de reden daarvoor, de schuld die plaats je liever buiten jouw ik.

‘ik probeer hier wel te denken é’

het stoort jou niet maar wat er gebeurt waar ‘het’ niet mag/kan zijn is daarvan de invulling. het gebeuren vult nu eenmaal altijd probleemloos alle gaten in de zijnsfictie in, aja, ‘echt’ hoeft het niet te zijn, als ‘het’ maar ‘is’ wat het ‘is’. wat wij ‘essentie’ noemen is au fond niet meer dan amorfe intensiteit, tijdelijke belangrijkheid, de vector van onze aandacht.

“nee ik mis mijn kind niet het is die vervloekte kakmuziek bij de buren”.

als je jezelf van dat soort opwellende ergernis wil bevrijden, dien je eerst de eigen noden te erkennen. als dat niet werkt, dan (pas) kan je maar beter ’s gaan praten met die buren.

algemener: ergernis heeft een signaalfunctie, maar vaak wijst ze weg van de ware oorzaak naar iets dat buiten onze controle ligt. het zeuren over de ergernis is dan een vraag om bevestiging van de aangemaakte ontkenning van het eigen probleem. zeuren is zo succesvol omdat iedereen van de onzekerheid omtrent de eigen fabeltjes af wil, het is dus een win-win situatie in het negatieve veld, en de gedroomde ingangspoort voor andere nijdigheden.

het is toch erg è!

scève

L’heureux sejour, que derriere je laisse,
Me vient toute heure, & tousjours au devant.
Que dy je vient? mais fuyt, & si ne cesse
De se monstrer peu a peu s’eslevant.
Plus pas a pas j’esloingne le Levant,
Pour le Ponent de plus près approcher:
Plus m’est advis de le povoir toucher,
Ou que soubdain je m’y pourroys bien rendre.
Mais quand je suis, ou je l’ay peu marcher,
Haulsant les yeulx, je le voy loing s’estendre.

*in dit geval is het natuurlijk ‘ça’, ’t is een slecht voorbeeld maar het maakt wel duidelijk dat er in elke taal ‘vanzelf’ ‘gereserveerde woorden’ ontstaan die enkel werken als functionele code. misschien heeft Lacan het wel uitsluitend over de taal-als-code wanneer hij zegt dat het onderbewuste opgebouwd is als een taal?

Geef een reactie