Categorieën
asemic reading ekphrasis Grafiek P'Tix

WiSIWYG – BGI

invoer:

uitvoer

over P’TiX

P’TiX is een grafisch NKdeE programma dat op basis van ongecontroleerd gegenereerde inktvlekken op papier (de invoer) middels intentionele, semi-bewuste visuele projecties narratieve afbeeldingen produceert in de vorm van een met waterverf, Creacolor Nero en Mitsubishi Dermatograph markers bewerkt stuk tekenpapier van 20×20 cm.

die kliederingen worden ingescand en die scans worden met Adobe Photoshop en de printservice van de Hema bewerkt en afgedrukt op dubbele grootte (40×40 cm).

[voice over van Régine Flauwaert van Koenstzakken bij beelden van het met inkt knoeiende dv-appje. ’t is grellig mager en het oogt griezelig, het appje, iets met Corona wss.]

“in P’TiX (2022-2026) gebruikt Vekemans de eerder opgedane ervaring met de techniek van het Asemisch Lezen en past die toe op een schier eindeloze reeks ‘glasdrukken’ : afdrukken op vierkantig karton van een waterige Oost-Indische inktoplossing op een glazen plaat.

de voor P’TiX gemaakte inktvlekken kan hij niet beïnvloeden in de aanmaak, er is geen enkele controle over welke vorm de vlek zal aannemen of hoe de intensiteiten verdeeld worden binnen de vlek.
[

de invoer is dus geheel ‘random‘, ‘contingent‘, ‘willekeurig onwillekeurig’, ‘puur chance‘, ‘chimpanseewerk’,eender wat’, of hoe je dat ook binnen de heersende begripsverwarring rond het toevallige wil plaatsen, maar ze zijn wel humaan gegenereerd op een bij benadering aangegeven plaats en een bij benadering genoteerde tijd.

in een tweede faze van het project worden alle ’transformatie’ taken van de schilder vervangen door AI-gestuurde automatismen. de differentie tussen de humane en de machinale productie vormt voor Vekemans de potentiële bron om een schuinse blik te kunnen werpen op de aporie van het toevallige te midden de aangestoken woeker van het eigen geklieder, een bij momenten uiterst wansmakelijke, schijnbaar gratuit confronterende, maar immer boeiende invasie van grotesken uit het Buiten-issige.”




Één reactie op “WiSIWYG – BGI”

De gebruikelijke: het haar van het programma misstaat het. Nou ja, oud zeer. Dit experimentje heb ik uitzonderlijk vrij lang bekeken. Hoe je spontaan bij varkensachtige neusjes belandt, zou dat tot het onderzoek kunnen behoren? Hoe je al even spontaan, een mens begint er inderdaad aan te twijfelen, tot twee vrouwenfiguren komt, zou dat ook tot het onderzoek kunnen behoren? Inmiddels is het algemeen geweten dat je in kunst best wat blijft aanknoeien en prutsen en kijken wat er van terecht komt; haaks

Geef een reactie