LAIS CCXXV

voor t.k.

De tijd der klok duurt hen een eeuwigheid,
de dagen duren daar elk uur verstild
van jaren fluistert bol vol tederheid.
Millennia zijn zij elkanders wild.
Het jaagt haar na, zij heeft het nooit gewild.
Zij speelt de zee maar weigert zijn rivier.
Zij schenkt Het tranen zoet nog van plezier.
Haar zucht verlucht de geur van een ander.
Maar van dat zilte nu erkent Het hier:
Het was weer ik, en blij als geen ander.

invoertekst (2014)

AS van LAIS CCXXV