LAIS CCIX

Zij is te mooi in Het, Het kan haar niet
verklaren, zijn inkt verzinkt in’t willen
schrijven. Er heerst gebrek, diep in zijn lied,
Het weet het niet, alles moet verstillen.
Er komt rust in Het door haar te willen.
Dus kust Het maar de handpalm van haar dag
en wil Het ’t zonlicht zoenen rond haar lach
daar alles wat er is, tot niets wordt omgedaan
want Het verkondigt ons de jongste dag,
’t is woord in haar, en uitgeklaard bestaan.

invoertekst (2013)

2020 – asemische lezing van LAIS CCIX