Categorieën
asemic reading asemisch gedicht van de dag Grafiek LAÏS 0 lyriek

LAIS XLVII

Een blad hangt nooit zo droevig aan zijn tak.
De mens geraakt niet van zijn hebzucht los
en maakt van dat gebrek dan maar zijn vak.
De econoom verdeelt zo stad en bos
en eist alom gebrekkigheid: het mos
moet van het staal geschraapt, en elk begin
voorzien van einde, werking, doel en zin.
Dat is vandaag gelukkig hen ontzegd:
’t zijn maar lijven met louter lust erin,
alleen voor ’t minnen hier te bed gelegd.

inputtekst (2011)

LAIS is de geschiedenis van een verwording.
het ‘ik’ van de dichter sterft af en is een ‘het’ geworden.
het ego van de auteur sterft in wansmakelijk zelfbeklag als god in ’t diepst van zijn gedachten, het schrijven zelf echter wil van geen wijken weten.
‘het’ is restant, begraven in het desolate landschap van een dode taal.
argeloze lezers wekken het sporadisch tot de hel van een onmogelijk leven.

LAIS wordt sinds 2010 rechtstreeks online geschreven op deze website en elders. het werk zal uiteindelijk uit minimaal 449 dizaines bestaan.

LAIS is dan ook in zekere zin een update van de DELIE van Maurice Scève, een complex werk gepubliceerd in 1544, waarvan alvast de strikte vorm en het aantal dizaines werden overgenomen.

het dizain van Scève is een oude Franse dichtvorm die na hem in onbruik raakte ten voordele van het sonnet.
het telt 10 regels van elk 10 lettergrepen in een vast rijmschema ababbccdcd.

dv 2019 – A.L. van LAIS XLVII

Geef een reactie

This website uses the awesome plugin.