Categorieën
debuut gedicht van de dag lyriek rigorisme

VNFM2: veroesteren

verworpen neologismen voor het ‘Fin de Millenium’

het vel dat het tere omspant verhardt:
de spanning kalkt in lagen uit.

onder maskers op maskerende maskers
wordt het vergeten gelaat een week en rozig vlak
en in de dichtvallende tunnels de zintuigen doven.
het gelaat is gelaten, het profiel profileert.

de lichamen parelen uit, pureren zich
het been uit het lijf. tot deemoed geslagen
het slappe geslacht slurpt zich op en vergaat.

‘het hing al eeuwen in de lucht’
vergeet zich snel nog in golven
de laatste gedachte en de schelp
rond het rot sijpelt leeg.

inputtekst (1992):

uit de vroege geschriften (1992-93)

de teksten uit dit boekje zijn mee opgenomen in Rigorisme:

Geef een reactie