Categorieën
asemic reading asemisch debuut Grafiek lyriek

LAIS XXVIII

Het eiland slinkt en zinkt: de vloed komt op,
grijze meeuwen plonzen dood en de zee
is zomp en slop, de stank vult de kop
met alg en rot, een menigte zingt mee
met meeuwen krijsend eigen stervenswee.
Riolen gapen, geheel en al  bevrijd
van lust en energie en wijd en zijd
de stilte staat gebenedijd tot zij
verschijnt en wonderlijk haar hand de tijd
van nijd verdrijft. Hier liefde straalt weer blij.

inputtekst (2010)

over het ‘Gedicht van de Dag‘- programma
over LAIS en de geaugmenteerde schrijverij
LAIS 2020.docx


dv 2019 – AR van LAIS XXVIII

Geef een reactie