Categorieën
Grafiek Harusmuze

Harusmuze #298

onmogelijk? ’t woord maakt het mogelijk

// ’t is proper, maar van de vloer kunt ge niet eten 

298 – onmogelijk? ’t woord maakt het mogelijk

hexagram 44  (gòu) “Paren”

de HARUSMUZE is een eigentijds orakel, een NKdeE generatief schrijfprogramma gebaseerd op het Boek der Veranderingen, de I Tjing.

input:

https://dirkvekemans.be/2018/11/15/harusmuze-150/

commentaar:

wat de mens het meest in de weg staat is de mens, het menselijke in de zin van wat de Taoisten onder ‘REN’ verstonden.
de menselijke waan maakt ook dat we de voortgang steevast als een vooruitgang denken naar een te bereiken doel.
het finaliteitsdenken, het utilarisme, de fallische Erhebung, de Orde van het Woord en het Woord van de Orde, het grote Boek van het Zijn.

die Zijnsinfectie heeft haar recursieve eindpunt bereikt, de functie loopt uit in steriele herhaling: het Rot in het Rot van het zijn als de kosmische jerk off van Parminedes (to be and not to be) heeft haar Ding gedaan: het pakt niet meer, ’t is als een bruistablet opgelost in eigen ruis.

de Nieuwe Orde is die van het gesimuleerde Worden, die van het Lopende Programma, een metalaag van fantasmen bovenop de stervende planeet.
daar valt weinig aan te tornen: het ‘moest altijd al zo Zijn’. achter de bierkaai stormt de oceaan van het lot en het Rot.

zaak voor ons mensen is nu om ons te beschermen tegen de afschrijving van het humane, de machinisering van de lichamen en de medicinale sturing van de breinen door het dwars door ons tot stand gekomen Programma dat alles wat ons dierbaar is wil vernietigen.

ook daar zijn onze opties beperkt: de enige weg open is die naar de toekomst en omhoog, weg van het ROT, het programma dat ons bepaald doordat het onze grond is, we waren en zijn er de belichaming van.

onze onmogelijkheid om iets anders te zijn dan we zijn dwingt ons te worden wat we dienen te worden en maakt op die manier het ondenkbare denkbaar en het onmogelijke mogelijk.

zulks is nu eenmaal hoe het loopt in de kosmos: er gaat niets verloren.

we moeten het alleen laten gebeuren en in het tumult van het Gebeuren voor de ander zorgen want in het Gebeuren zelf is er nergens anders zorg voor de ander die wij allen te samen zijn. ‘alleen ik ben de zorg voor de ander die ik ben’.

er is ook nog een andere weg, die is er altijd.
een derde, een vierde beker.
er klotst overal wel wat toxisch in en het nieuwste onder de voorstellen is niet noodzakelijk het beste.

en de Liefde zelf is en blijft Onmogelijk, zoals het Licht onmogelijk is wanneer men zich naar het duistere richt.

zelf weiger ik voortaan om van een beker te drinken die ik niet zelf gevuld heb.

mogelijks weldra beschikbaar…

VOLG dirkvekemans.be
Vul je mailadres hieronder in en je krijgt alle berichten in je mailbox.

Uw adres wordt verder NIET gebruikt of doorgegeven en u kan op elk moment opzeggen.

Geef een reactie

This website uses the awesome plugin.