Categorieën
lyriek

fladder

Er is misschien een raamverhaal, een zijn
Waarin je lichaam als een feit bestaat
Een vergeestelijke verschijning,iets
Waarin ik zin kan zien, een woord, een dag.
Het mag ook minder zijn  dan dat vandaag
Ik heb in mij het woeste van de zon
Ik verbrand waar ik ben, zoals jullie
Die mij vervloeken omdat ik zo naarstig ben
Terwijl ik als een vlinder in jou hoofd besta
Beweging waarin jij mijn stof vergaart.

Geef een reactie