Categorieën
lyriek

als twee zwarte wouwen waren wij volmaakt

de ergernis begon toen ik niet langer zwijgen wou

we dalen af naar zaventem. het is mooi weer. hier
sta ik weer. image image beeld. sound son klank.
tongue langue tong. mijn hart doet zeer, mijn longen
piepen. mijn land is grijs.de kleur ontbreekt. simpel

lispelt een blondine volg gewoon dit pad path voie.
vous voyez? het pad leidt naar een binnenkoer. de
duiven worden geactiveerd. ruku roukou roekoe.
in het innerlijk van de mensen zit een taperecorder.

oud model. twee koppen. 1 naar buiten, één naar
binnen. asse op de tongue langue tong. ruis in de
sound son klank. duister op het image image beeld.

een roos ploft open (erg versneld). in apeldoorn vallen
4 doden te betreuren. acht. 4 naar buiten, vier naar
binnen. mijn land is grijs. de kleur ontbreekt. zweef.

dv, kessel-lo, belgië 30/04/2009 @ 23:14

4 reacties op “als twee zwarte wouwen waren wij volmaakt”

Ik wou dat ik net zoveel variatie kon steken in mijn waardering, als jij in je sonnetten.
Na het vilt en het grijs is er fluweel, wellicht niet te wijten aan wat er staat, dan wel aan de leeslapsus die ik maakte, waar gouwen… vrouwen werden.
Nu ja, een landschap, een land, een verkenning. En verder is het gauw gebeurd.
Welcome back, Mosselman.

Je hebt inmiddels een prachtige serie bijeen geschreven, Dirk. Strofen geschilderd in de aardse tonen van een onzekere minnaar. Gedichten die in hun glans de met gouderts geaderde gronden ontstijgen om de lezer te bekoren dan wel te raken, als het ware.

Geef een reactie