Categorieën
Het Pad

PWN revisie – Vlak 11

het-pad-van-de-wenende-nacht4punt4 (pdf bestand)

Drie slierten van het Leed

1

Een trage sliert van deernis & verdriet
die vak na vak dieper & dieper
naar het diepe daalt
waar niemand is
& niets.

Als je roert in het niets
beweegt er niets, dan heb je
dat toch al :

in stilte schuur & neerwaarts wervel ik mij uit
éénling in de vlinderslag van je verlangen
& bij het gruis van de verdingelijkte goden
splijten bulderend uit onze lijfelijke wildernis:

  • een schip, waarop je naam gaat overstag
  • een kelk, waarin je lichaam uitbloedt tot een woord
  • een bed, met de rimpels van het affe woelen
  • een kaars, vernietiging waaraan je haargeur zich onttrekt
  • een boek, bedrog met al je hoogst toepasselijke verhalen
  • een boom, waarin je witte weigeren bij het mijne rood verkronkelt & vertakt
  • een ladder, maar het doel & je ogen ontbreken

2

Een trage stoet vol deernis wekt verdriet &
zie: bij het zwart achter de hoge ramen we
deinzen schokkerig achteruit want plots

de zwarte angsten spiegelen zich in zwarte angsten &
in de metronoomslag van het nare putten wij ons uit
in loodzwaar geritmeerde excuses, starre gebeden

die ons vergeven de oogafwendingen zoals wij u vergeven
de hoopgevende schoonheid in het licht van de tunnel
naar de zwartrode pletmuur waar gij ons verbrijzelt, de gebeden

waarin wij keer op keer de moed vinden voor nieuwe beloftes.
We beloven elkaar de verlossing in: in, op & door elkaar,
zoals wij ook verlossen de anderen: in, op & door elkaar, de gebeden

Waarin het telkens opwaarts gaat & neerwaarts dan:
we hebben het, we hebben het geheel in de hand, we
nijpen de tijd & het al & het bloed uit het lopende zand.


3

& Op het einde sta je
op het einde van
een smalle gang halfnaakt
met het wit van je buik & je
billen te schitteren
terwijl de stront daarvan
& uit je bakkes het kwijl
druipt & de verpleegsters
je de les lezen want eindigen
doet het niet & je lacht
& je neemt het masker
& je zet het op & af & op…

Ik zie ik zie wat jij ook ziet,
& het is ellendig. & Hoe snel
ik mij ook in je denk, ik krijg
de loopse krul in je mond
maar niet meer te pakken. Kom,

sleep maar je sliert, ik draag
de deernis wel & het verdriet.

2 reacties op “PWN revisie – Vlak 11”

Ik heb me al diagonaal door het pad van de wenende nacht geworsteld. Alhoewel worstelen niet de juiste woordkeuze is. vlak 1, 4 en vooral 8 kunnen me bekoren. De rest vraagt uitvoerigere lezing. Ik zie hier wel een theatraal iets in, op een podium, in het hier-en-nu. Laat me weten als hiervan ooit iets op papier geraakt, dat leest aangenamer.

Dat zal ik zeker doen, maarten.
Bedankt voor de interesse al. In augustus (kan zijn dat het september wordt) plannen we al theatrale of anderssoortige uitvoeringen van alle Vlakken, een Chlebnikov Karnaval waar _iedereen_ aan kan bijdragen.

Verder ben ik natuurlijk altijd te vinden voor voordrachten of realisaties van een Vlakje her en der waar het hier of het nu dat ziet zitten
1 adres: dv@vilt.net.

& nu moet ik dringend naar Gent voor een Chlebnikov lezing van Weststeijn, dé Nederlandse Chlebnikov-specialist!

Geef een reactie