Categorieën
gedicht van de dag het moment lyriek

het moment (15)

in de smalle tuchtkamer van het genot waar alles vlamt en rondom laait,
wordt langzaam zichtbaar de zwarte pit, zaad en voeding, motor van verval. de dagen tellen ons, de tijd loopt vol met onverschil.

wolken overdrijven ons. het land wordt zand. wij overwoekeren het naken van de ondergang. het heeft het en niets in handen dat het niets omgeeft als karteling, een zweven in het zweven dat het doet in haar.

nutteloos, armtierig als de letters die zijn woorden vormen willen tot geroemde woorden die haar lijf omarmen, maar het komt niet verder dan een manke zin.

in de kamer is de duisternis van hen afkerig, in het zwart likt het de lippen van haar zwijgen. rode, het al breekt in haar open. niets is wat er staat.

invoertekst (2015)


over ‘HET MOMENT

deze tekst is uitvoer van het programma ‘HET MOMENT‘.

‘HET MOMENT’ vervolgt ‘LAIS’, een dizain-programma met de Délie van Maurice Scève als voorname invoer, met haar prequel ‘HET’.
samen vormt het drieluik van programma’s een lyrische fictionaliseringscluster, een literair verwordingsproces met een dunne semi-autobiografische verhaallijn en uitgewerkt met virale tekstuele en grafische invoer. een proces dat zichzelf ook recursief gaat herprogrammeren. de auteur is hierbij louter katalysator van de zelfontbranding, asse bij het klare klontje suiker.

de auteursfunctie staat een systematische ver-het-ting van het ‘ik’, van het zelf toe als literaire functie binnen het schrijfproces: het ik wordt een het middels herhaalde doodsbewegingen, afstervingen, verzwijgingen, volgehouden leugens en autodestructieve verheerlijkingen van een onbereikbare geliefde, de fictie van een ander. want elk zijn van het ik verhindert dat het kan gebeuren.

deze weg naar het het-moment, de verwording tot een onzijdige agens wordt ook ideologisch onderschreven vanuit de Neo-Kathedraalse dogmatiek als enig mogelijke sanering van de fallocentrische ‘traditie’ van de literatuur.
de literatuur kan enkel voortbestaan als permanente zelf-moord, transgressie van de ik-cultuur, de opengesperde en gespalkte vreetmuil van het zwarte beest van de consumptiemaatschappij.

de literatuur wordt als non-literatuur de eindoplossing voor uw consumptiestress. deze gedroomde oplossing, evenwel, begint als een walgelijk efficiënte nachtmerrie.

de invoer van ‘HET MOMENT’-programma is een genummerde serie teksten getiteld ‘moment‘ van 2015-2016 die nu door de methodes van het Gedicht van de Dag-programma wordt herwerkt.