LAIS CLXIII

Het legt de hand zoekende in haar hand
en haar hand lost op in handen: de taal
is die der ledematen, een verband
dat tellend aanspraak maakt op zin, een haal
naar antwoord tussen de dijen, verbaal
nog slechts met de schijn te willen praten
terwijl ze nu al de kleren haten
die haar van ’t nu en het nog scheiden.
  Ieders adem stokt, ’t is toegelaten:
zij beleven d’eerste zucht van ’t lijden.

invoertekst (2012)

dv 2019 – asemische lezing van LAIS CLXIII

Geef een reactie