Categorieën
asemic reading asemisch gedicht van de dag Grafiek LAÏS 0 lyriek

LAIS LXXXVII

In de tuin van het verlangen had g*d
de tijd eens afgezet: het werd heel stil,
de hemel ruiste roos, de zeeën tot
bezinning kwamen, weg van dwaze wil.
Hebben de dieren niet meer van de ziel
of de planten die van planten dromen?
De steen die in steen tot steen kan komen?
Woorden werden ons eventjes ontnomen,
zalig wij wuifden als hoge bomen:
’t paradijs waar wij nooit kunnen komen.

invoertekst (2012)

LAIS is de geschiedenis van een verwording.
het ‘ik’ van de dichter sterft af en is een ‘het’ geworden.
het ego van de auteur sterft in wansmakelijk zelfbeklag als god in ’t diepst van zijn gedachten, het schrijven zelf echter wil van geen wijken weten.
‘het’ is restant, begraven in het desolate landschap van een dode taal.
argeloze lezers wekken het sporadisch tot de hel van een onmogelijk leven.

LAIS wordt sinds 2010 rechtstreeks online geschreven op deze website en elders. het werk zal uiteindelijk uit minimaal 449 dizaines bestaan.

LAIS is dan ook in zekere zin een update van de DELIE van Maurice Scève, een complex werk gepubliceerd in 1544, waarvan alvast de strikte vorm en het aantal dizaines werden overgenomen.

het dizain van Scève is een oude Franse dichtvorm die na hem in onbruik raakte ten voordele van het sonnet.
het telt 10 regels van elk 10 lettergrepen in een vast rijmschema ababbccdcd.

dv 2019 – asemische lezing van LAIS LXXXVII

%d bloggers liken dit:
This website uses the awesome plugin.