Categorieën
asemic reading asemisch gedicht van de dag Grafiek LAÏS lyriek

LAIS LXXXV

In ’t spiegelbeeld ziet het zijn ondergang:
verlangen als beweging naar de dood.
De stilte sneeuwt een wonderlijke zang,
bedekt het gebrek en verlicht de nood.
Mist beparelt leegte, hoop zinkt als lood
en handen kneden rust in de handen.
De aarde houdt zich schuil onder landen,
de zeeën ruisen als een vallend kleed.
Gehavend spoelt het aan op de stranden,
’t licht zinkt in warme gloed, zacht zwart op leed.

invoertekst (2012)

over het ‘Gedicht van de Dag‘- programma
over LAIS en de geaugmenteerde schrijverij
LAIS 2020.docx

dv 2019 – asemische lezing van LAISLXXXV

Geef een reactie