Straf

Mijn vlees verlaat mij, het heeft genoeg van mij.
Alle stoppen staan op af. Toch beweegt het nog.
Mijn haar groeit. En mijn nagels: ze maken mij
de kousen stuk. Ik houd jou in mijn armen. Verwek

de kinderen keer op keer. Kak, het lukt niet meer.
Jij hebt die halve dag dat ik mocht dromen uit mij weg
gebrand. Je vertelt van hoe ik daar was, altijd zweeg
en dat ik dan niet zag dat ik er was. Nu, ik wil mij zelf

vermijden dus dat snap ik wel. Maar wat je nu doet?
De naam ervan is als van g*d, je zingt hem luid. Alle
klokken luiden eensgezind: jij bent rome, ik vervloekt.

Het mooie leven is jou nu bewaarde data, maar ik die
deels toch jou het gaf: loop heen, kruip maar in je graf.
Straf. ik zoek naar woorden in mijn mond. Alles slaat op af.

23/05/2009 – rev. 8/10/2018, dv@EKV

• Over het ‘Gedicht van de Dag‘- programma
• Lees meer output van het ‘Gedicht van de Dag‘-programma