Categorieën
asemisch gedicht van de dag Grafiek lyriek Spelen Dat Het Donker Wordt

POSCIMUR (HOR.C.I, 32)

Bezocht. Ter staving spaart
mijn hand het wit op dit
vergelende blad :

het krult en maakt zijn klank
tot wet bij het kraken
van een vingerbot.

Een golem tokkelt nu
zijn lust om steels een knop
tot moes te knijpen :

klink en kerf dan mij, o lier,
de zwartst versteende bloei
van rozen op het hoofd en klik
dit zonneleven alsnog
ondertonig vast.

poscimur
dv 2018 – “poscimur” – crayon, bister – A4 – €25

Geef een reactie