Categorieën
lyriek

het uur tokkelt zich een waarheid (ic 2/13)

[herneming van de cyclus ‘indringende cirkelzagen’ van april 2007 -januari 2008. een ‘cirkelzaag’ is in deze versie een  sonnet waarvan men (minimaal) het eerste kwatrijn bij voordracht of afdruk dient te herhalen ter indicatie dat de tekst normaliter eindeloos zou doorlopen in een lus (het uitvallen van de stroom, helaas…). er staan geen hoofdletters in omdat cirkelzagen met gelijke tandjes efficienter zijn en zuiniger in verbruik.de  teksten zijn lekker apocalyptisch & vaneigens surreëel, de flarden van personages die erin figureren, flaneren er  fictief maar zijn helaas gebaseerd op waar gebeurende feiten. ]

“You cannot step into the same sonnet twice.”

Ian Hamilton Finlay

ook al nuked u de steden lukraak in uw slaap

u, eens het levende dat er even ooit in u was
blind & behoeftig in dit uur van uw waarheid
waarin ontspoord elke tel tot eeuwige nijd
in uw dode mode omdoende nog uw naaste de das,

uw huid is het leer gelijk & gestikt als een jas
uw hart gaat tekeer, uw bloed klopt met spijt
& tegen het grijs verpulvert uw zinnelijkheid
als droog schurft, beschuit van het brood dat er was

& u ploft als een verduurde ballon & u stofgutst
alom (het applaus opent dreigend de handjes)
in de slipstream der crashende markten u klutst

uw stof met fierte in de vortex van g*d & zijn moeder
& het jongetje wij krijst met het molm in zijn tandjes
& van de val van dit nu was u toen al de hoeder :

u, eens het levende dat er even ooit in u was
blind & behoeftig in dit uur van uw waarheid
waarin ontspoord elke tel tot eeuwige nijd
in uw dode mode omdoende nog uw naaste de das,

[…]

Geef een reactie