Categorieën
lyriek

te min

Ik wil je tuin nog wel begroeten
Ik wil nog in jouw voze armen zijn
Het is misschien een beetje laat voor dit
Of dat, de weerschijn van jou lege stad.
Ik teken mij in al je straten af
Ik heb genoeg van jou, je bent te laf
& daar, op het bedeinde, waar schijnbaar
Jouw laatste broekje hing, ben ik
Een  streepje slijm, het valt er net niet af.

Geef een reactie