Categorieën
lyriek

autofagie

de beste wil van de wereld
zit ons niet mee. ik sta mij
in de weg & staar op weg
naar u naar onze woestenij.

er is geen zon die mij verblinden wil.
er is geen maan die mij omarmen wil.
er is geen zee die mij verzwelgen wil.
er is geen land dat mij begraven wil.

ik sla mijn handen stuk
in deze handen & dit heden.

ik zoek  & tast vergeefs
met uitgedroogde lippen
in de bekomen brij:

een draadje zenuw nog,
een spaander bot
van jij & mij.

Geef een reactie