Categorieën
lyriek

over het probleem om van mijn huis te scheiden

de lente is het telen van het onverdeelde

pars d’ark? i will partake in you 4 ever your eyes
will hold my breath my balls will be your yolk
le champ est libre de vogeltjes fluiten donder
kan je erop zeggen nochtans no light is ever seen

los ninas en el parque zijn vrij & vaderlijk ontzet zij
hebben niet de kwelling van uw onverbiddelijke wet
zij dragen niet wat gij vergeten wil zij  hebben
van het hebben al het houden hevig afgezet ik draag

in u mijn dagen uit & het geel dat nu zo dadelijk
het groen uitspruit is van mijn kermen het geluid
er is in de beweging nooit een kentering uw zin

houdt in het daverende geen steek (geen steek)
geen kist kan je bedenken om jezelf met mij mij
tot lijk & afgedaanheid te bedanken. klank. af. u.

Geef een reactie