Categorieën
lyriek

30 gratis beklijvende 3d animaties

moistnoise

de regen draagt in de regen het water ten grave

in het tempo van afzakkende sokken
met residentiële nattigheid
aan de wormstekige kuiten

goudgeel lokt het haar heur langs de gave huid “appel-
walm”,  meukt groenig de dooie meuje in  d’r meuk & ” peer”
lurkt de myope didi de verf van de deurknop “heb vertier”
tiert de plezierverordeningsmachine &  het lachen vertist

bij het sissen van de overtijdse levensbeeindiger, snik
kist al een verdrietsfout op de hete materogine, de plakslurf
van de inseminator laat scheurvel achter in versuikerde
onderbuiken,  het kindschreeuwtje pruilt lip in de pilgrote

camera, bolt de tergwangetjes, schampert de a aan, morst
over de randen der inschikkelijke consonanten een oe & wat
i maar ziet nu toch ne keer hoe schoon zij mondloos verderrot

blauwe adertjes doorschieten het shampoovelletje, purper
de neustip verschrompelt, het zwart van de kassen kraakt
hard op de witte ruis van uw stilzwijgende goedkeuringen

[14 meerstemmige onheilsafkondigingen – tweede reeks #4]

5 reacties op “30 gratis beklijvende 3d animaties”

ik ben een soort hyper-sonnettenkransmachine aan het ineenprutsen, een recursief en polyfoon rederijkersmonstertje dat eigenlijk ook nog ’s generatief zou moeten worden, een sonnettenkransvirus eigenlijk, dus

Daar horen vaneigens ook drieregelige ‘tweede stem’ strofen in. Maar ik twijfel nog wegens te lomp om de wiskundige aspecten ervan op voorhand klaar te doordenken. Niet alleen te lomp maar ook te stoem & vooral geen goesting want wrschnlk gaat het toch beter werken als ik dat allemaal vanzelf in mekaar laat haken terwijl het hier ‘in situ’ groeit

wat nu al duidelijk lijkt is dat de titels zelf weer een regel zijn in een ander sonnet zodat je in de uiteindelijke reeks (196? 210?) kan blijven doorklikken op elke regel. Peter Verhelst heeft overigens dik gelijk over dat sonnettenschrijven, na efkens kan je 14-regelige drollen draaien als het moet, maar je moet er dus allicht geen honderden schrijven, een stuk of 200 zou moeten volstaan om het (polyfone) ‘Nederlandstalige Sonnet’ als toepassing te initiëren, dan zijn we daar daarna ineens vanaf…

Geweldige uitleg. En… mja, ik snap er de ballen van wegens nog wat loemper enzovoort.
Maar… ik zal het dan wel zien groeien.
Grappig, je laatste…. ik wist niet dat we ergens van af moeten.

Geef een reactie