Categorieën
Lopende zaken lyriek

Puilen

Sylvia

Het is warm in het ware leven.
De ogen hangen te puilen.
De bedden zweten, de padden

ploffen onder de zware stappen
van de zich voortslepende kolos,
een wij met in het midden
een donkergroen gat.

Trillen doet rond ons de stilte het vel
van de lucht & zingen & gekscherende
vogels kwinkeleren hoog, maar

als je zag wat ik zie, zie ik je veeleer

  • de trein op/onder
  • een meshaal, horizontaal
  • de spleten met kranten of natte doeken

Het is immers warm, daarbuiten,
in het ware leven.

(bij de gelijknamige film over Sylvia Plath)

Geef een reactie