BGW
BGW invoer
BGX
BGY
BGZ invoer
BGZ potloodstaat
BGZ
BGb (anomalie in de kalender opstart, ’t was warm)
BGc invoer
BGc
BGc audio

BGd invoer
BGd
BGe invoer
BGe potloodstaat
BGe
BGf invoer
BGf
BHA invoer – vanaf hier is de NKdeE tijdrekening voorbij haar init fase en is ze dus geldig (‘valid’), congruent met de pas op BHE vastgelegde regels.
de NKdeE heeft een eigen tijdrekening nodig om er geen bestaande te moeten kiezen, dat zou afbreuk doen aan het principe van de universele toepasbaarheid.

NKdeE programma’s komen altijd zo tot stand: een idee voor een programma wordt gedurende enige tijd gebruikt alsof het al bestond tot het ‘zichzelf vindt’. het Ockham scheermes zorgt op simplistische wijze voor de nodige economie in de regels code: hoe minder algoritmische stappen, hoe beter. elke coderegel is dan ook onverbiddelijk: niet vierkantige invoer is bv geen geldige P’TiX invoer.

in die zin doen de NKdeE programma’s net hetzelfde als de andere programma’s die onze levens bepalen: je mag alles anders doen, maar dan telt het niet voor het programma.

Catch 22, de upgrade. niet meer Heller, maar Helst. als er iets gebeurt in de kosmos, gebeurt het overal, tegelijk. als de hel losbarst, doet ze dat helemaal en overal. er bestaan altijd net iets meer losbarstende hellen dan zwevende hemels, blijkbaar.
misschien is het dat wel wat de boel draaiende houdt, het kan de grondtoon van het universum verklaren, die van de rouw.
BHA potloodstaat
BHA
BHA dizain

in de knak van het knikken der knieën
in de blak aperte verslagenheid
in de kuip van het smeken en kruipen
besmeurende met zijn lafhartigheid
de rotte gang van eigen vuiligheid,
is het streep in het krijt van de kosmos.
van leven en sneven komt het pas los
als het zich offert en sterft voor ‘LAIS’.
al dat is geweef en het is de klos:
wat geldt voor wat is, geldt ook voor LAIS.

(geschreven in potlood op hout, transcriptie en correctie dv@NKdeE.BHF)

BHB invoer
BHB
BHC invoer
BHC audio
over P’TiX

P’TiX is een grafisch NKdeE programma dat op basis van ongecontroleerd gegenereerde inktvlekken op papier (de invoer) middels intentionele, semi-bewuste visuele projecties narratieve afbeeldingen produceert in de vorm van een met waterverf, Creacolor Nero en Mitsubishi Dermatograph markers bewerkt stuk tekenpapier van 20×20 cm.

die kliederingen worden ingescand en die scans worden met Adobe Photoshop en de printservice van de Hema bewerkt en afgedrukt op dubbele grootte (40×40 cm).

[voice over van Régine Flauwaert van Koenstzakken bij beelden van het met inkt knoeiende dv-appje. ’t is grellig mager en het oogt griezelig, het appje, iets met Corona wss.]

“in P’TiX (2022-2026) gebruikt Vekemans de eerder opgedane ervaring met de techniek van het Asemisch Lezen en past die toe op een schier eindeloze reeks ‘glasdrukken’ : afdrukken op vierkantig karton van een waterige Oost-Indische inktoplossing op een glazen plaat.

de voor P’TiX gemaakte inktvlekken kan hij niet beïnvloeden in de aanmaak, er is geen enkele controle over welke vorm de vlek zal aannemen of hoe de intensiteiten verdeeld worden binnen de vlek.
[

de invoer is dus geheel ‘random‘, ‘contingent‘, ‘willekeurig onwillekeurig’, ‘puur chance‘, ‘chimpanseewerk’,eender wat’, of hoe je dat ook binnen de heersende begripsverwarring rond het toevallige wil plaatsen, maar ze zijn wel humaan gegenereerd op een bij benadering aangegeven plaats en een bij benadering genoteerde tijd.

in een tweede faze van het project worden alle ’transformatie’ taken van de schilder vervangen door AI-gestuurde automatismen. de differentie tussen de humane en de machinale productie vormt voor Vekemans de potentiële bron om een schuinse blik te kunnen werpen op de aporie van het toevallige te midden de aangestoken woeker van het eigen geklieder, een bij momenten uiterst wansmakelijke, schijnbaar gratuit confronterende, maar immer boeiende invasie van grotesken uit het Buiten-issige.”




Geef een reactie